Γεια σας. Είμαι ο Τζον.
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Είμαι συγγραφέας μιούζικαλ. Ένας από τους τελευταίους του είδους μου.
Συγγνώμη. Ξέρετε, τελευταία, ακούω έναν ήχο.
Όπου πάω, κάτι σαν τικ, τικ, τικ…
Σαν ωρολογιακή βόμβα σε δευτεροκλασάτη ταινία
ή σε σαββατιάτικο καρτούν.
Το φιτίλι άναψε. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε
καθώς η φλόγα πλησιάζει και πλησιάζει και πλησιάζει,
μέχρι που ξαφνικά…
Αυτή είναι η ιστορία του Τζόναθαν Λάρσον.
Χρόνια μας πολλά. Σ' αγαπώ πολύ.
Πριν από τα βραβεία Tony.
Πριν από το Πούλιτζερ.
Πριν…
Αφιερώνουμε την πρεμιέρα και κάθε παράσταση
στον φίλο μας, τον Τζόναθαν Λάρσον.
…τον χάσουμε.
Ό,τι θα δείτε είναι αληθινό.
Εκτός απ' αυτά που σκαρφίστηκε ο Τζόναθαν.
Είναι 26 Ιανουαρίου, 1990.
Το σκηνικό, μια άδεια, ξεπερασμένη, ακατοίκητη περιοχή
μεταξύ Σόχο και Γκρίνουιτς Βίλατζ.
Έχω δύο αρμόνια, έναν υπολογιστή Mac, μία γάτα,
μια εντυπωσιακή συλλογή με CD,
κασέτες και δίσκους από μουσικές άλλων.
Ράφια που βαραίνουν από θεατρικά και νουβέλες που δεν έγραψα εγώ.
Έχω ένα πρωτότυπο, δυστοπικό, ροκ μιούζικαλ
που εδώ και οκτώ χρόνια γράφω
και ξαναγράφω και ξαναγράφω.
Έχω επιστολές απόρριψης από κάθε μικρό και μεγάλο παραγωγό,
θεατρική ομάδα, δισκογραφική εταιρεία και κινηματογραφικό στούντιο.
Και σε μία εβδομάδα και κάτι…
θα γίνω 30 ετών.
Μεγαλύτερος από τον Στίβεν Σόντχαϊμ στο ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ
και τον Πολ Μακάρτνεϊ όταν έγραψε το τελευταίο τραγούδι με τον Λένον.
Οι γονείς μου στα 30 τους
είχαν ήδη δύο παιδιά,
είχαν καριέρες με σταθερούς μισθούς, είχαν στεγαστικό δάνειο.
Σε οκτώ μέρες, η νιότη μου θ' αποτελεί παρελθόν.
Τι μπορώ να πω ότι έχω καταφέρει;
Χρόνια πολλά!
Το ρολόι σταματήστε
Χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα Για να ξεκουραστούμε
Ώρα να ανασυνταχθούμε
Πριν αποσυντονιστούμε
Παγώστε την εικόνα
Γυρίστε πίσω
Ώρα να εστιάσουμε ξανά
Πριν να 'ναι η τελευταία μας φορά
Τα χρόνια λιγοστεύουν
Και οι ρυτίδες όλο πληθαίνουν
Λες και στα βαθιά συνέχεια κολυμπάς
Μα το ρεύμα μάταια πολεμάς
Ψυχραιμία, μην αλλάξεις πορεία
Δεν αλλάζει κάτι, σαν την εφορία
Πάλι καλά που γίνεται Μία φορά μονάχα στη ζωή
"Χρόνια πολλά" σου λένε αυτοί
Κι εσύ τη μοίρα σου κλαις απ' την αρχή
Όχι άλλα γενέθλια, γίνομαι 30 το '90
Χάθηκε ο κόσμος να μείνεις 29;
Αφού νιώθεις 22 μοναχά
Γίνεσαι 30, το 1990
Μπαμ! Πεθαίνεις, τι άλλο να κάνεις;
Τι άλλο να κάνεις;
Έκανα δέκα αντίγραφα.
Είσαι ένας άγγελος.
-Είναι η τελευταία φορά. Σοβαρά. -Το ξέρω. Ευχαριστώ.
-Όχι, δικά μου. -Θα πληρώσω.
-Δεν θέλω. -Ας βγάλει κάποιος τα σκουπίδια.
Έμαθα ότι φεύγεις από του Τζον.
Τέλος εποχής.
Τον ακούμε να κλαψουρίζει στο ψυγείο πολλά πρωινά.
Είναι θλιβερό.
Όχι, δεν θα μιλήσουμε γι' αυτό.
-Κάρολιν, θα έρθεις την άλλη Παρασκευή; -Για ποιο πράγμα;
-Το εργαστήρι του Superbia. -Μα πώς δεν το ανέφερε;
Κάτι μου θυμίζει.
Είναι η πρώτη μου μεγάλη ευκαιρία. Είναι πια ώρα.
Πρώτη φορά θα δει την παράσταση κάποιος πέρα από εμάς.
Καλά που δεν το κάνεις θέμα να αγχωθούμε.
Ισχύει, φτάνεις σε κάποια ηλικία
και σταματάς να είσαι συγγραφέας που σερβίρει τραπέζια
και γίνεσαι σερβιτόρος με χόμπι.
Μπου-Μπου, πρέπει ν' αναρωτηθείς
αν σε καθοδηγεί ο φόβος ή η αγάπη.
Τον διάδρομο προσγείωσης ανοίξτε
Την επαναπροσέγγιση ξεκινήστε
Λίγο ακόμα επιμείνετε
Πριν από καύσιμα ξεμείνετε
Οι φίλοι όλο παχαίνουν
Και τα μαλλιά σας όλο αραιώνουν
Αγώνα δρόμου κάνω
Και το τέρμα δεν το φτάνω
Μη φρικάρεις, μην τα παρατάς
Σαν τον δήμο, ακλόνητο κι αυτό
Τουλάχιστον δεν είσαι μόνος
Έχεις τους φίλους σου μαζί
Αυτοί σου λένε "Χρόνια πολλά"
Κι εσύ ονειρεύεσαι να 'σαι κάπου μακριά
Ποιος νοιάζεται για τα γενέθλια πια;
Αλλά 30 το '90, ζημιά
Μπορείς να το δεις αισιόδοξα;
Δεν είσαι πια ενζενί
Γίνεσαι 30 το '90
Και μπαμ! Είσαι πασέ
Τι να κάνεις;
Παραιτήθηκες;
Δεν παραιτήθηκα ακόμα. Τους ενημέρωσα.
-Το ίδιο είναι. -Όχι, έχω δύο εβδομάδες ακόμα.
Επιτρέπω στον εαυτό μου να ακολουθεί την αγάπη.
Τι;
Η Ρόζα βρήκε κι άλλον πελάτη. Τον Κρεγκ Καρνίλια.
Η αντζέντισσά σου που επί έναν χρόνο δεν απαντά στις κλήσεις σου;
Αυτή.
Κάλεσε όλο τον χώρο του θεάτρου στο εργαστήρι του Κρεγκ πέρυσι.
Μέχρι το διάλειμμα, κάποιος παραγωγός
του είχε κόψει ήδη επιταγή για 10.000 δολάρια.
Μακάρι να μη σκεφτόσουν έτσι.
Η τέχνη θέλει λεφτά.
-Μόνο σ' αυτήν την πόλη. -Αλλά το αξίζει με το παραπάνω.
-Ωραίο αυτό. -Είδες;
Πώς θα το πληρώσεις;
Πίτερ Παν και Τίνκερμπελ;
Πού πέφτει η Χώρα του Ποτέ;
Η Σμαραγδένια Πόλη πάει κατά διαόλου
-Αφού ο μάγος δεν ασχολείται καθόλου -Καθόλου
Στους δρόμους οι φωνές αντηχούν
Χαμένα παιδιά, κροκόδειλοι
Δεν σ' αρέσουν
Οι επιλογές, οι κακές μάγισσες
Οι παπαρούνες Κι οι κρυμμένοι πίσω από κουρτίνες
Κρίνα και κατακόκκινα γοβάκια
Ο χρόνος κυλάει, δεν περιμένει κανένα
"Χρόνια πολλά" σου λένε
-Χρόνια πολλά -Όνειρο να 'ταν λαχταρώ
Μέρα της Κρίσης μοιάζει
-Γάμα τα 30 το '90 -30 το '90
Ανεμοστρόβιλο αισθάνομαι κοντά
Μα ουράνιο τόξο πουθενά;
Γίνομαι 30 το '90
Δείτε τα χέρια μου τώρα Η μπάλα άλλαξε χέρια
Θέλω να κερδίσω, μα όχι τόσο γρήγορα
Ο κόσμος προστάζει Ή τώρα ή στη Χώρα του Ποτέ
Γιατί δεν μπορώ Να μείνω παιδί για πάντα;
30 το '90
-Τι να κάνω; -Τι να κάνω;
30 το '90
Τι να κάνω;
Κυρίες και κύριοι, χειροκροτήστε την μπάντα μας
και τους καλούς μου φίλους
Ρότζερ και Καρέσα στα φωνητικά.
Παρασκευή βράδυ.
Γεια, Τζόναθαν. Ντέμπορα εδώ.
Η Σούζαν έφερε τη μουσική σου για τον αποψινό χορό…
Αλλά δεν δουλεύουν τα ηχεία.
-Γεια σου, αγορίνα. -Γεια.
Στη Φιλαδέλφεια καλά;
Πήγα απ' το αεροδρόμιο στο συνέδριο και πίσω, μέσα σε τρεις ώρες.
Τέλειο ακούγεται.
Ο Μάικλ ήταν υπέροχος ηθοποιός.
Πρωταγωνιστούσε σε κάθε θεατρικό στο σχολείο και το κολέγιο.
Και μετά μετακομίσαμε στη Νέα Υόρκη.
Βαρέθηκα να ξυπνάω στις πέντε
και να περιμένω όλη μέρα στην ουρά έξω απ' το σωματείο
και να εύχομαι ο σκηνοθέτης να δεχτεί να δει κάποιον εκτός σωματείου και μετά
όταν καταφέρνω να μπω στην αίθουσα, να τραγουδώ…
έξι μέτρα, αν προλάβω, προτού με σταματήσουν
και με φωνάξουν με λάθος όνομα… Χουάν, Πέδρο, Κάρλος, lo que sea…
Και μία εβδομάδα μετά, βρήκε δουλειά σε διαφημιστική εταιρεία,
με πενταψήφιο μισθό.
Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη…
Αποκαταστάθηκε.
Αφού είσαι απένταρος,
θα μπορούσες να ξοδέψεις λιγότερα για το πάρτι.
Τι νόημα έχουν τα λεφτά αν δεν τα ξοδεύεις γι' αυτούς που αγαπάς;
Δεν έχεις λεφτά.
-Σωστά. -Αυτό κάθεται καιρό εδώ.
Θα το λύσω.
Το βλέπω. Σε λίγο δεν θα μ' έχεις εδώ να σου θυμίζω τους λογαριασμούς σου.
Πώς θα τα βγάλω πέρα άραγε;
Πολύ σωστή ερώτηση. Βρήκες νέο συγκάτοικο;
Είχα δουλειές. Το εργαστήρι μου είναι την άλλη εβδομάδα.
Ποιο εργαστήρι;
Πετυχημένο.
Τι ώρα είναι το σόου απόψε;
ΦΟΒΟΣ Ή ΑΓΑΠΗ;
Η αυλαία είναι στις οκτώ.
Άκουσα ότι ο χορός τα σπάει, αλλά η μουσική είναι χάλια.
Η Σούζαν μεγάλωσε σε κωμόπολη στα Μεσοδυτικά.
Πήγε στο κολέγιο να σπουδάσει βιολογία, να γίνει γιατρός, ίσως να διδάξει,
αλλά αντ' αυτού ερωτεύτηκε τον σύγχρονο χορό.
Το όνειρο κάθε γονιού, έτσι;
Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη χωρίς να ξέρει ψυχή.
Τέσσερα χρόνια μετά, έχει χορέψει με μεγάλους χορογράφους.
Πολ, Τρίσα, Μερς.
Το 1990 ήταν η χρονιά που θα έμπαινε επιτέλους σε κάποια ομάδα.
Δεν θ' άλλαζε όλο δουλειές. Θα αποκτούσε μια καλλιτεχνική οικογένεια.
Και ήταν έτοιμη. Ήταν η χρονιά της.
Ήταν σίγουρη.
Και μετά έσπασε τον αστράγαλό της σε μια πρόβα τζενεράλε.
Μετά από έξι μήνες αποκατάστασης, χόρεψε πάλι, απλώς…
Όποια κι αν ήταν εκείνη η στιγμή που το συνειδητοποίησε,
ήξερε ότι κάτι είχε αλλάξει.
Μα η Σούζαν είναι πραγματική αρτίστα.
Δεν τη νοιάζει αν θα δει τ' όνομά της στους New York Times.
Δεν την απασχολεί αν θα χορεύει μπροστά σε πέντε άτομα
ή σε πέντε χιλιάδες.
Και μετά είμαστε κι εμείς.
Ξέρεις ότι δεν έχει λεφτά για τέτοια.
Τρελαίνεται να κάνει σαματά, ιδίως για σένα.
-Μετά από όσα κάναμε γι' αυτόν; -Σταμάτα!
Μας παρατάει.
Φρέντι, σου αφήνω τις κασέτες μου.
Να τις ακούς για να με θυμάσαι.
Η φημισμένη επιλογή του Τζόναθαν Λάρσον για το Moondance Diner.
Ποιος δεν ακούει μιούζικαλ τρώγοντας τοστ;
Βασικά, δεν είναι μόνο από μιούζικαλ. Είναι δυνατή επιλογή.
-Κάποιος θίγεται εύκολα για τις κασέτες. -Προφανώς.
-Χαίρομαι για σένα. Αλήθεια. -Ναι;
Επίσης έχω πικραθεί και ζηλεύω αφόρητα
και σαν να σε μισώ και λίγο τώρα.
Θέλω να πω…
Την κάνει.
Και ακολουθείς εσύ.
-Με πήραν για δουλειά πρόσφατα. -Τέλεια!
-Για κρουαζιέρα. -Πού είναι το κακό;
Είναι στην Αρκτική, οπότε μόνο κακό είναι.
Δεν υπάρχει τίποτα καλό. Είναι στην Αρκτική.
Πώς νιώθεις;
Ήταν πολύ καλή εβδομάδα.
Τα λεμφοκύτταρα βγήκαν καλά. Ο γιατρός είναι συγκρατημένα αισιόδοξος.
Ωραία. Μια χαρά φαίνεσαι.
Ευχαριστώ. Το ξέρω.
Για την κρουαζιέρα θα χρειαστεί…
Να σφίξεις λίγο. Να το μαζέψεις.
Ο Σκοτ κι εγώ τραγουδούσαμε μαδριγάλια στο λύκειο.
-Τι; Σοβαρά; -Ναι.
Μισούσα το τραγούδι. Για τις γκόμενες το έκανα.
Πέτυχα τον Σκοτ στο Σόχο και ήθελε πολύ να έρθει.
-Κατάλαβα. -Δεν πάω ποτέ σε πάρτι καλλιτεχνών.
Είναι χάλια. Μόνο τα ναρκωτικά αξίζουν εκεί.
-Ο Σκοτ είναι χρηματιστής. -Σοκαριστικό.
-Εσύ τι κάνεις; -Είμαι το μέλλον των μιούζικαλ, Σκοτ.
Καλώς όρισες. Πάω να πάρω κι άλλο ποτό.
Ο τύπος είναι ξεκαρδιστικός.
Αυτή είναι ζωή, μπο-μπο, μπο-μπο, μπο
Μποέμικη ζωή
Πλένεσαι στην κουζίνα Σαπούνι άμα βρεις
Ο νεροχύτης γεμάτος Πλύνε και δόντια αν μπορείς
Η τουαλέτα στην ντουλάπα Να εύχεσαι να υπάρχει φως εκεί μέσα
Όχι σήμερα!
Νέοι μου συγκάτοικοι Τ' αυτιά ανοίξτε τώρα
Δεκατέσσερα άτομα σε τέσσερα μόλις χρόνια
Ανν και Μαξ και Τζόναθαν Και Κάρολιν και Κέρι
-Ντέιβιντ, Τιμ που έμεινε Ιούνη με Γενάρη -Τον θυμάμαι!
Μάργκαρετ, Λίζα, Ντέιβιντ, Σούζι Στίβεν, Τζο και Σαμ
Κι η Έλσα, το όνειρο κάθε χρεοσυλλέκτη Που ακόμη κυνηγούν
Μην ξεχνάτε τους γείτονες Μισέλ και Γκέι
Που είναι πιο κοντά μου Απ' ό,τι το ίδιο μου το σόι
Ο χρόνος κυλάει Κι όλα η ζωή τα χαιρετάει
Νόμιζα πως θα 'χω πια Σύζυγο, παιδί και σκύλο
Βυθίζεται το πλοίο Ας πιούμε για το αντίο
Προτού αναλογιστούμε Είναι αυτή ζωή;
-Ναι! -Αυτή είναι ζωή, μπο-μπο, μπο-μπο μπο
Αυτή είναι ζωή, μπο-μπο, μπο-μπο μπο
Μποέμικη ζωή
-Μποέμικη ζωή -Πάλι απ' την αρχή!
Μποέμικη ζωή
Μπο-μπο, μπο-μπο μπο
Αυτό ήταν καταπληκτικό!
-Ναι, Σκοτ! -Ναι!
Γεια.
Φεύγουν όλοι.
-Ήθελα λίγο καθαρό αέρα. -Εντάξει.
Έχει παγωνιά εδώ.
-Πού είναι το παλτό σου; -Δεν ξέρω. Είναι…
κάτω από ένα βουνό άλλα.
Τι όμορφο.
Μεταφέρει κρατούμενους.
Σωστά.
Έμαθα ότι στο Jacob's Pillow θέλουν δασκάλους για τη σχολή χορού.
-Ναι; -Ναι.
Δουλεύεις λίγες ώρες την εβδομάδα. Κι ο υπόλοιπος χρόνος δικός σου.
Και δωρεάν χρήση του χώρου όποτε θες.
Μπορούμε να μιλήσουμε λίγο;
Μπορούμε να πούμε πόσο υπέροχη ήσουν απόψε;
-Ευχαριστώ. -Δεν κάνω πλάκα.
Θα σε χάζευα να χορεύεις για πάντα.
Έλεγα να κάνω αίτηση.
Για τη δουλειά στο Jacob's Pillow.
Πήγαμε πέρυσι το καλοκαίρι. Είδαμε την παράσταση του Μαρκ Μόρις.
-Σωστά! -Ναι.
Είναι εκείνο το μέρος στο Μπέρκσιρ;
Θα μετακομίσεις στο Μπέρκσιρ;
Δεν θα δουλεύω 30 ώρες τη βδομάδα διορθώνοντας κείμενα
για να πληρώσω το νοίκι. Γιατί όχι;
Ίσως να ξαναβρώ τη φόρμα μου.
Εντάξει. Ναι. Καλώς. Ας το κάνουμε. Ας μετακομίσουμε.
-Σοβαρολογώ. -Κι εγώ.
Θα ζήσουμε σε καλύβα;
Θα κυνηγάμε βελανίδια;
Θα μαζεύουμε σκίουρους.
Τι είναι αυτά που λες;
Για το Μπέρκσιρ μιλάμε.
Ο κόσμος έχει εξοχικά εκεί. Έχεις πάει.
Με συγχωρείς. Μπορούμε να πάμε μέσα;
Συγγνώμη, απλώς φοβάμαι ότι σε λίγο δεν θα νιώθω τίποτα.
Μέσα στην γκρίνια είσαι.
Πάρε αυτό.
Μισό λεπτό.
Σ' αρέσει;
Δεν βιαζόσουν να μπεις μέσα;
Θυμάσαι τη δουλειά στο Μπέρκσιρ;
-Ναι, ακούγεται φοβερή. -Έκανα ήδη αίτηση.
-Ναι; -Ναι.
Και την πήρα.
-Ναι; Τέλεια. -Ναι.
Ξεκινάει τον Ιούνιο.
Εντάξει. Είναι μόνο για το καλοκαίρι;
Όχι, είναι μόνιμη.
Τζον;
Στο Μπέρκσιρ; Είναι πολύ μακριά απ' το κέντρο.
Ναι.
Γιατί το κάνει αυτό τώρα;
Και είπε "Θέλω να έρθεις μαζί μου".
-Τι είπες; -Είπα "Αλήθεια;"
Τι έπρεπε να πω; Δεν ήξερα τι να πω.
Δεν μπορώ να φύγω απ' τη Νέα Υόρκη.
-Πες της να μείνει μαζί σου. -Πού;
Χρειάζεσαι συγκάτοικο.
Μ' ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια. Παρακαλώ.
Και ο τύπος που βγαίνεις εσύ, ο Ντέιβιντ;
Ταιριάζατε πολύ.
Δεν τα βρήκαμε.
Υπάρχει μια ομάδα έρευνας στο γραφείο. Ψάχνουν κόσμο. Να σου το κανονίσω;
Για να με τραβήξεις στη σκοτεινή πλευρά;
Για να σε γνωρίσω σε συναδέλφους και να τους δείξω πόσο φανταστικός είσαι.
Δεν θέλω να γίνω διαφημιστής.
Ούτε εγώ το θέλω αυτό για σένα. Εγώ θέλω να γράψεις
διαφημιστικά τραγούδια.
Σκαρφίζεσαι διαφημιστικά τραγούδια όλη την ώρα για πλάκα.
Γράφεις τραγούδια ακόμα και για τα δημητριακά που τρώμε.
-Θα πληρώνεσαι γι' αυτό. -Όταν γίνει η παραγωγή του Superbia,
θα πληρώνομαι για το μιούζικάλ μου ούτως ή άλλως.
Ισχύει.
Φτάσαμε. Σπίτι μου σπιτάκι μου.
Θεέ μου!
Ο Μάικλ πέταξε τα κλειδιά στον παρκαδόρο.
Ποιο συγκρότημα διαμερισμάτων έχει παρκαδόρο;
Φρέσκα λουλούδια στο λόμπι.
Μια ηλικιωμένη, λευκή κυρία μ' ένα σκυλάκι μινιόν.
Υπάρχει τέτοια ζωή;
Τέρμα Δεκατρία τετράγωνα περπάτημα
Με 14 κιλά άπλυτα
Μες στου χειμώνα την παγωνιά
Τέρμα Έξι σκάλες ανέβασμα
Ή να πετάς τα κλειδιά Επειδή δεν υπάρχει κουδούνι
Τέρμα οι επικίνδυνες καλωδιώσεις
Τέρμα τα στραβά πατώματα
Δεν θα φτύνω ποια την Colgate μου
Πάνω από βρόμικα πιάτα
Στον έναν και μοναδικό νεροχύτη
Γεια σας, ντουλάπες δωμάτια
Τακτοποιημένες όπως η Λεωφόρος Παρκ
Γεια σου, τραπέζι από μασίφ ξύλο
Δεν με χαλάει
Δεν με χαλάει να σ' έχω
Τέρμα Να περνάς πάνω από κοιμισμένους ανθρώπους
Για να βγεις απ' την πόρτα
Του δικού σου κτιρίου
Τέρμα
Οι τοξικές ουσίες από σόμπες γκαζιού Που είναι παράνομες
Και ίσως εκραγούν Την ώρα που κοιμάσαι!
-Τέρμα -Οι διαρροές στα ταβάνια
-Τέρμα -Οι τρύπες στα πατώματα
Τέρμα Το πλύσιμο στην κουζίνα
Την ώρα που ο συγκάτοικός σου Τρώει πρωινό
Κι εσύ πιτσιλάς Τα δημητριακά του
Γεια σας, λαμπερά Καινούργια παρκέ πατώματα
Λεία όπως τα πόδια πλούσιων κοριτσιών
Γεια σας, κύριε Πλυντήριο Πιάτων
-Δεν με χαλάει -Δεν με χαλάει
-Να σ' έχω
Τέρμα τα εξωτικά
Τέρμα τα νευρωτικά
Τέρμα οτιδήποτε Δεν είναι ευχάριστα ρομποτικό
-Αναβαθμιζόμαστε -Αναβαθμιζόμαστε
-Στο Ιστ Σάιντ -Στο Ιστ Σάιντ
Σε ένα χλιδάτο διαμέρισμα
Στον ουρανό
Γεια σου, κύριε Θυρωρέ
Φτυστός ο Κάπτεν Καγκουρό
Χαίρετε, καλέ μου φίλε και πώς από δω;
-Δεν με χαλάει -Δεν με χαλάει
-Να συνηθίσω σε όλο αυτό!
-Δεν με χαλάει -Δεν με χαλάει
-Και με τραβάει -Και με τραβάει
-Δεν με χαλάει -Να συνηθίσω σε όλο αυτό
Μακριά απ' τις πόρτες. Μα τον Θεό! Μιλάω σ' εσένα πίσω.
Μακριά απ' τις πόρτες που κλείνουν!
Ακόμα δεν έχεις το τραγούδι;
Δεν μου έχει ξανασυμβεί ποτέ. Δεν ξέρω.
Συνήθως γράφω ένα τη μέρα.
Πριν μια βδομάδα, έγραψα ένα για τη ζάχαρη σε τρεις ώρες.
-Για τη ζάχαρη; -Ζάχαρη
Τόσο φίνα Και πολύ οικονομική
Τόση χαρά δεν ξαναείδα
Γιατί το κάνεις αυτό;
Εξάσκηση.
-Για τι; -Να δω αν μπορώ να γράψω για οτιδήποτε.
Γιατί δεν προσπαθείς να γράψεις για το μιούζικάλ σου
που θα παρουσιαστεί στο κοινό σε έξι μέρες;
Άιρα Γουάιτζμαν, επικεφαλής των μιούζικαλ στο Playwrights Horizons.
Ο πρώτος, και μέχρι στιγμής, ο μόνος θεατράνθρωπος
που προσφέρθηκε να κάνει εργαστήρι για το Superbia.
Αρχίζω και πιστεύω ότι ίσως δεν το χρειάζομαι.
-Το χρειάζεσαι. -Ξέρεις κάτι;
Είσαι ο μόνος που το 'χει πει αυτό. Να το ξέρεις.
Θες να μου πεις ότι στα πέντε χρόνια που το γράφεις…
Οκτώ, βασικά.
…ακούς πρώτη φορά ότι λείπει ένα τραγούδι για την Ελίζαμπεθ στη δεύτερη πράξη;
Πρώτη φορά.
Εντάξει, λέω ψέματα.
Υπήρχε κάποιος που το είπε.
Για χρόνια, συμμετείχα σε ένα εργαστήρι συγγραφής μιούζικαλ.
Πεντακάθαρη ψηφιακή ανάγνωση
Πάνω σε μια θάλασσα γκρίζα
Μία φορά τη βδομάδα, μαζεύαμε τα λιγοστά μέλη αυτής της υπό εξαφάνισης φυλής.
Βλέπαμε κάποιον να παρουσιάζει ό,τι είχαμε δουλέψει σε ένα πάνελ
από πραγματικούς συγγραφείς.
Τους θρύλους του θεάτρου, των πραγματικών σόου του Μπρόντγουεϊ
που παρακαλούσαμε τους γονείς μας να μας πάνε να δούμε…
Μοιράζοντας κάπως τη μέρα
Το πάνελ άλλαζε κάθε εβδομάδα.
Μετρώντας αργά
Υπολογίζοντας στιγμές…
Το βράδυ που παρουσίασα εγώ, ο κόσμος άρχισε να συζητάει
μόλις περάσαμε την πόρτα.
Είναι όντως αυτός;
Αυτός ήταν.
Ο Στίβεν Σόντχαϊμ.
Εντάξει, ξεκινάω εγώ.
Έχω χαθεί.
Δεν ξέρω τι είναι αυτό το σόου.
Κοινωνικός σχολιασμός; Επιστημονική φαντασία;
Και με τη μουσική το ίδιο. Είναι ροκ; Μπρόντγουεϊ; Και τα δύο;
Μήπως τίποτα απ' τα δύο; Στιβ, τι λες εσύ;
Οφείλω να πω ότι διαφωνώ κάθετα, Γουόλτερ.
Αυτό το μιούζικαλ ξέρει πολύ καλά τι είναι.
Ναι. Ασφαλώς.
Ο κόσμος που δημιούργησες είναι πολύ πρωτότυπος.
Συναρπαστικός.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι εύκολο ν' ακολουθήσεις το συναισθηματικό κομμάτι.
Οι λεπτομέρειες δεν μας αφήνουν να συνδεθούμε με τους χαρακτήρες.
-Βγάζει νόημα αυτό; -Εντάξει.
Ναι. Είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Έτσι ένιωσα κι εγώ.
Το ίδιο πράγμα λέμε, με άλλα λόγια.
Αλλά η μουσική, λυπάμαι. Η μουσική ήταν ανύπαρκτη.
Εγώ βρήκα υπέροχα τα τραγούδια.
Ναι, εντάξει. Ναι.
Τα μεμονωμένα τραγούδια.
Ιδίως εκείνο που τραγουδάει ο νεαρός στο τέλος της πρώτης πράξης.
Πρώτης τάξεως στίχος και μελωδία.
Εύγε.
"Πρώτης τάξεως στίχος και μελωδία".
Ευχαριστώ.
Αυτές οι πέντε λέξεις ήταν αρκετές
για να συνεχίσω τα επόμενα δύο χρόνια.
Σου λείπει ένα κομμάτι για τη νεαρή γυναίκα.
-Την Ελίζαμπεθ; -Ναι.
Είναι το σημείο καμπής του σόου.
Ο πρωταγωνιστής σου βρίσκεται σε δίλημμα.
Κάποιος πρέπει να τον ξυπνήσει. Να του βάλει μυαλό.
Εντάξει.
Έχει πλάκα γιατί το ίδιο θα έλεγα κι εγώ.
Να πούμε για τους μουσικούς; Αν θα είναι μόνο τέσσερις,
πρέπει να βρω τρόπο να μοιράσω τα κομμάτια του μπάσου.
Αυτό είναι για σένα. Ορίστε.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Τζον, ανάγνωση θα γίνει. Θα έχεις ένα πιάνο.
Έγραψα ένα ροκ κομμάτι.
Επομένως, θα χρειαστώ συνθεσάιζερ, ντραμς, κιθάρα και…
Ένα καλό κομμάτι ακούγεται τέλειο και χωρίς κανένα όργανο.
Εντάξει. Ας το κάνουμε ακαπέλα τότε.
Βασικά, ας αφήσουμε τα κομμάτια,
και να ξεμπερδεύουμε με τον κόσμο μέσα σ' ένα μισάωρο.
Θα δω το μπάτζετ κι ίσως βρω λεφτά για άλλον έναν μουσικό.
Άλλους δύο.
Και το πιάνο είναι λίγο γι' αυτό.
Μίλησες με τη Ρόζα;
Γεια σου, Ρόζα, εδώ Τζόναθαν Λάρσον, ο πελάτης σου.
Άφησα πολλά μηνύματα στη γραμματέα σου.
-Η Ρόζα Στίβενς σε μανατζάρει ακόμα; -Ναι.
Μιλάμε συνέχεια.
Έστειλε τις προσκλήσεις για την παρουσίαση;
Δεν έχουν επιβεβαιωθεί πολλές συμμετοχές.
Δεν πειράζει.
Κανείς δεν έχει πιο πολλές επαφές στον χώρο από τη Ρόζα.
Σίγουρα θα σου φέρει τον κατάλληλο κόσμο.
Ναι.
-Τα λέμε τη Δευτέρα. -Μάλιστα.
Την πρώτη μέρα της πρόβας.
Και τελείωσε το τραγούδι. Σε παρακαλώ.
-Ευχαριστώ, Άιρα. -Εγώ.
Σ' ευχαριστώ για όλα αυτά. Να 'σαι καλά.
ΕΙΣΑΙ
Θέλω ν' αφήσω ένα μήνυμα για τον κύριο Σόντχαϊμ.
Ονομάζομαι Τζόναθαν Λάρσον.
Ένα μήνυμα για τον Τζο Παπ. Για τον Μπέρνι Γκέρστεν.
Για τον σκηνοθέτη του Shubert Organization.
Για το La MaMa. Είναι Λάρσον, Λ-Α-Ρ-Σ-Ο-Ν.
Όχι Πάρσον.
Είναι κάτι πρωτόγνωρο. Θα είναι το κάτι άλλο.
Έχει τεράστιες εμπορικές δυνατότητες.
Θέλω να σιγουρευτώ ότι θα προλάβετε θέση.
Ξέρω ότι δεν έχει χρόνο. Θα ήταν καταπληκτικό!
Χωρίς άγχος.
Θέλω πολύ να έρθετε.
Είστε μέσα; Θα του κρατήσουμε θέση.
Superbia στο Playwrights Horizons. 10:00 π.μ.
Την Παρασκευή στις δέκα το πρωί. Ανυπομονώ.
Δεν θα 'θελα να το χάσετε. Μόνο αυτό μπορώ να σας πω.
ΤΕΛΙΚΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ
Πρέπει να βάλουν όλα τα μιούζικαλ του Σόντχαϊμ στο PBS.
Το Sunday είναι μια καλή αρχή.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν της λέει απλώς ότι την αγαπάει.
Γιατί να μην είναι καλλιτέχνης και να την αγαπάει;
Αφού την αγαπάει.
Ναι, αλλά δεν μπορεί να το εκφράσει.
Αυτό είναι προσωπικό ζήτημα. Ναι.
Θέλω να πω…
Άντρες!
Η Μπερναντέτ με τον κορσέ…
Αυτή η μέση είναι σκέτη…
Πώς το έκανε αυτό;
-Το βρήκες ή ακόμα; -Κοντεύω.
-Πάρε αν θες έμπνευση. -Όχι, μη φύγεις. Άραξε.
Κοιμήσου στο παλιό σου δωμάτιο.
Γράψε το τραγούδι, Μπου-Μπου.
…με AIDS.
Ο γερουσιαστής Τζέσι Χελμς
ανησυχεί μήπως η νομοθεσία περνάει λάθος μήνυμα.
Αν οι χρήστες ναρκωτικών και οι ομοφυλόφιλοι άντρες
έπαυαν τις δραστηριότητές τους σήμερα,
δεν θα υπήρχε άλλο κρούσμα AIDS στη χώρα
πέρα από τα ήδη υπάρχοντα.
Χένρι Τσαμπ, από το Καπιτώλιο.
ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ
-Γεια. -Θεέ μου. Σ' αγαπώ.
Θέλουν απάντηση μέχρι την Τετάρτη.
Μήπως μπορούμε να το συζητήσουμε;
Για τη δουλειά.
Ναι.
Μπορούμε να το συζητήσουμε αύριο;
Πρέπει να τελειώσω το τραγούδι. Μπορείς;
Ναι.
Σίγουρα μπορείς;
Σίγουρα.
Εντάξει.
Δεν σε βλέπω σίγουρη.
-Καληνύχτα, Τζόναθαν. -Εντάξει, καληνύχτα…
Έρχομαι σε λίγο.
ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΙΣΑΙ
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
ΕΙΣΑΙ
Χάραξε, η νέα μέρα είναι εδώ
Ο Τζόνι ξύπνησε και μάχη δίνει
Να συμβιβαστεί ή να επιμείνει
Το μυαλό του βασανισμένο
Ο Τζόνι καθοδήγηση δεν έχει
Ο Τζόνι θέλει να απέχει
Το σημάδι του πώς θα αφήσει
Αν τη σπίθα του εγκαταλείψει;
Ο Τζόνι να αποφασίσει δεν μπορεί
Η Σούζαν ζωή δίπλα στη θάλασσα ποθεί
Τον ανταγωνισμό άλλο δεν μπορεί
Η Σούζαν μια ζωή μαζί μου επιθυμεί
Ο Τζόνι έχει δύσκολη απόφαση να πάρει
Ο Τζόνι καθοδήγηση δεν έχει
Ο Τζόνι θέλει να απέχει
Μπορεί να νοικοκυρευτεί
-Χωρίς να πνιγεί; -Να πνιγεί
Ο Τζόνι ν' αποφασίσει δεν μπορεί
Ο Μάικλ όλα δικά του τα 'χει
Η τύχη του τέλος δεν έχει
Ο Τζόνι με την πλάτη στον τοίχο
Μπορεί το όνειρό του ν' αλλάξει λίγο
Όπως ο φίλος του;
-Ο Τζόνι βλέπει ότι η Σούζαν έχει δίκιο -Έχει δίκιο
Η φιλοδοξία το μέσα σου ροκανίζει
Ο Μάικλ δεν βλέπει γιατί ο Τζόνι
-Επιμένει τόσο πολύ -Τόσο πολύ
Για τα πράγματα που ο Τζόνι θεωρεί αληθινά
Ο Τζόνι καθοδήγηση δεν έχει
-Ο Τζόνι θέλει ν' απέχει -Ο Τζόνι θέλει ν' απέχει
Πώς θα απογειωθείς
Όταν στο πάτωμα καρφωμένος βρεθείς;
Ο Τζόνι ν' αποφασίσει δεν μπορεί
ΣΙΩΠΗ = ΘΑΝΑΤΟΣ
-Ο Τζόνι καθοδήγηση δεν έχει -Ο Τζόνι καθοδήγηση δεν έχει
-Ο Τζόνι θέλει να απέχει -Ο Τζόνι θέλει να απέχει
Πότε καταλαβαίνεις άλλο πια να μην παλεύεις;
ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΘΕ ΑΛΛΑΓΗ;
Ο Τζόνι ν' αποφασίσει δεν μπορεί
-Ν' αποφασίσει -Ο Τζόνι δεν μπορεί
Ο Τζόνι ν' αποφασίσει δεν μπορεί
Ν' αποφασίσει
-Ν' αποφασίσει -Ν' αποφασίσει
Ο Τζόνι ν' αποφασίσει δεν μπορεί
Ο Φρέντι είναι στα επείγοντα.
Τι;
Ξύπνησε το Σάββατο το πρωί με πυρετό…
Έτρεμε ασταμάτητα.
Μισό λεπτό, όχι. Περίμενε.
Την περασμένη εβδομάδα, τα λεμφοκύτταρά του…
Ο γιατρός είπε ότι ήταν ιδανικά. Πριν από τέσσερις μέρες.
Μάλλον άλλαξε.
Γαμώτο.
-Θα γίνει καλά. -Ναι, έχεις δίκιο.
Θα γίνει καλά. Σκέψου το.
Ξέρεις πόσο πεισματάρης είναι. Ανυπόφορος.
-Σωστά; -Ναι.
Θα 'πρεπε να τα πάρουμε που μας άφησε χωρίς προσωπικό κυριακάτικα.
-Σωστά. -Κατάλαβες;
Εντάξει.
Ο Φρέντι, να πάρει! Πρέπει να πάω στο νοσοκομείο.
Τι θα κάνω; Πρέπει να γράψω.
Πότε θα γράψω; Να μιλήσω με τη Σούζαν.
Να δω τον Φρέντι. Να πάρω τη Σούζαν. Γιατί δεν μπορώ να γράψω;
Πώς σκέφτεσαι το σόου όταν ο φίλος σου είναι στο νοσοκομείο;
Τι γυρεύω εδώ;
Πρέπει να φύγω. Πρέπει ν' ανοίξω την πόρτα και να φύγω.
Μα είναι 9:30, Κυριακή πρωί, στο Moondance Diner.
Δεν θα πάω πουθενά.
Έτοιμο!
Έχετε εκείνο το υπέροχο εβραϊκό ψωμί;
"Ιερό", καλέ μου.
"Ιερό" ψωμί το λένε.
Θέλετε ψωμί χαλά;
Ας πάρει κάποιος τα αβγά!
Tranquilo. Tranquilo.
Termina tu obra.
Χάρινγκτον για τέσσερις.
-Χάρινγκτον; -Ναι!
Συγγν…
Moondance. Τι θέλετε;
Αυτό ήταν αναφορά στο Ghostbusters.
Αν κάνουμε κρατήσεις; Όχι. Μικροεστιατόριο είμαστε.
-Πού είναι το ψωμί σικάλεως; -Όνομα;
-Ρίτσαρντ. -Ρίτσαρντ. Πόσα άτομα;
Κάπλαν.
Ρίτσαρντ Κάπλαν. Πόσα άτομα είστε;
-Με "Κ". -Το 'πιασα. Πόσα άτομα;
"Κ" όπως το "κουνέλι".
-Κατάλαβα. -Να παραγγείλουμε;
-Μισό λεπτό. Πόσα άτομα; -Δεν είναι μαθηματική άσκηση.
Παραγγελία.
-Ευχαριστώ για την υπομονή σας. -Είπα ομελέτα χωρίς κρόκους.
Γι' αυτό έμεινες σερβιτόρος.
Ένταση.
Έχει εμετό στις γυναικείες τουαλέτες.
-Λογαριασμό! -Άλλες δύο μιμόζες.
Γιατί βρήκε καινούργια δουλειά!
Βάλε λίγο Baileys στον καφέ ή λίγη βότκα στον χυμό.
Κάτι.
Ισορροπία.
Έτοιμο το σάντουιτς!
Si se quejan que se enfría, no es culpa mía.
Να πάρει!
Κάρολιν.
-Κάρολιν; -Ναι.
-Συγγνώμη. Έχετε Baileys; -Μισό.
Χριστέ μου!
Μπραντς.
Κυριακή
Στο μπλε, επιχρωμιωμένο εστιατόριο
Στα πράσινα, μοβ Κίτρινα και κόκκινα σκαμπό
Κάθονται οι ανόητοι
Που θα 'πρεπε στο σπίτι τους να τρώνε
-Ενώ την Κυριακή τα σκάνε -Τα σκάνε
Για έναν κρύο χυμό πορτοκάλι Ή ένα μπέιγκελ
Στα μαλακά, πράσινα κυλινδρικά σκαμπό
Κάθονται οι ανόητοι
Που πίνουν καφέ με κανέλα
Ή τσάι ντεκαφεϊνέ
-Για πάντα -Για πάντα
Για πάντα
Στο μπλε, επιχρωμιωμένο εστιατόριο
Στάζουν τα πράσινα, πορτοκαλί Και βιολετί σάλια
Από τους ανόητους
Που θα έδιναν λιγότερα στο σπίτι
Για να πιουν καφέ
Ελαφρύ
Και σκέτο
Και χοληστερίνη
Και άστεγοι παντού, παντού Παντού, παντού, παντού, παντού
Κάποιοι ουρλιάζουν για τα τοστ τους
Σ' ένα μικρό καφέ του Σόχο
Σ' ένα νησί στο Του Ρίβερς
Σε ένα τυπικό
Κυριακάτικο
Μπραντς
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΧΟΙ - ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΛΑΡΣΟΝ
Δευτέρα πρωί.
Η πρώτη μέρα πρόβας για το εργαστήρι του Superbia,
που ακόμα, σε περίπτωση που το ξεχάσατε,
δεν έχει εκείνο το σημαντικό τραγούδι στη Δεύτερη Πράξη.
Κατευθύνομαι προς τα εκεί διασχίζοντας τη γη των νεκρών.
Τη Συνοικία του Θεάτρου.
Περνάς την Τάιμς Σκουέαρ Και τι βλέπεις;
Ασχήμια αντί για αρχιτεκτονική
Η αίγλη και το στιλ Έγιναν κακογουστιά
Όπως τα θεάματα των 60 δολαρίων Άλλη απατεωνιά
-Έτσι πάει το παιχνίδι -Έτσι πάει το παιχνίδι
Τότε γιατί να παίξω το παιχνίδι;
Έτσι πάει το παιχνίδι
Πρέπει να 'μαι τρελός Για να παίξω το παιχνίδι
Ούτε εκτός Μπρόντγουεϊ Κανείς δεν εγγυάται
Ότι κάποιοι με MBA Θα σας πουν τι προτιμάτε
Όπως η Αμερική, πάνε οι νεωτερισμοί
Τι μετράει; Η δόξα και το όνομα
Όπως η Αμερική, σκέτη κατρακύλα
Το κέρδος πάνω απ' όλα Κι ας είναι καλό ή φόλα
Σενάρια ταινίας Σενάρια σειράς
Ακόμα και μάπα να 'ναι Τσάμπα πάντως δεν θα 'ναι
Χιλιάδες τα δολάρια Για ένα πρώτο δείγμα
Και στη ζωή δεν θα μετράει Άμα ο Φρανκ Ριτς γελάει
Γι' αυτό ξέχνα Σαίξπηρ Μπέκετ και Μολιέρο
-Έτσι παίζεται το παιχνίδι -Έτσι
Γιατί να θέλω να παίξω το παιχνίδι
Έτσι παίζεται Πρέπει να 'ναι τρελό
Να παίζεις το παιχνίδι
Έτσι παίζεται το παιχνίδι
ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ CATS
-Έτσι παίζεται το παιχνίδι -Έτσι παίζεται
Έτσι παίζεται το παιχνίδι
Τι με νοιάζει εμένα;
Θα δοκιμάσω για τον ρόλο του γερο-Δευτερόνομου.
Εκ μέρους του Playwrights Horizons, θέλω να σας καλωσορίσω
και να σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή στο συναρπαστικό αυτό μιούζικαλ
ενός συναρπαστικού νέου συγγραφέα, του Τζόναθαν Λάρσον.
Δεν είναι ούτε 30.
Ευχαριστώ, Άιρα.
Είναι το πρώτο κανονικό εργαστήρι που γίνεται γι' αυτό το μιούζικαλ.
Και τώρα είστε μέλη της οικογένειας.
Έχετε απορίες πριν ξεκινήσουμε;
Ναι, όχι. Ναι.
Μπορείτε να το εξηγήσετε, μήπως;
Ναι. Τι να εξηγήσω;
Το μιούζικαλ.
Την ιστορία.
Είναι λίγο μπερδεμένη σε κάποια σημεία. Όχι με την κακή έννοια.
Superbia, μια σάτιρα απ' το μέλλον, σε έναν δηλητηριασμένο πλανήτη Γη,
όπου σχεδόν όλη η ανθρωπότητα περνάει όλη της τη ζωή
κοιτάζοντας οθόνες συσκευών με μέσα δικτύωσης,
παρακολουθώντας τη μικροσκοπική ελίτ των πλούσιων και ισχυρών
που βιντεοσκοπούν τις λαμπερές ζωές τους σαν τηλεοπτικά σόου.
Έναν κόσμο όπου το ανθρώπινο συναίσθημα έχει απαγορευτεί.
Αυτό θα είναι το πρώτο μιούζικαλ για τη γενιά του MTV.
Αυτό είναι…
Για εξωγήινους μιλάει; Δεν είμαι σίγουρος.
Όχι, δεν είναι εξωγήινοι. Αλλά διαδραματίζεται στο μέλλον.
Οι χρωματισμοί της μέρας Είναι μαύρο-κόκκινο-μαύρο
Το ναρκωτικό, ασφαλώς Θα 'ναι το κιλοβάτ μόνο
Η μόδα προστάζει σήμερα Χαρά κι όχι κακώς κείμενα
Είναι τέλειο. Συνέχισε.
Αστέρι, δυο υποψηφιότητες έχει λάβει
"Πρόσωπο της Χρονιάς" Και "Καλύτερα Μαλλιά"
Ετοίμασε έναν λόγο Όταν βγεις φωτογραφία
Ο ατζέντης σου, Ο Τιμ Περσέντ, θα είναι εκεί
Μ' αρέσει.
-Είπες ότι ήθελες ντράμερ. -Θεέ μου.
Καληνύχτα. Τα πήγες τέλεια.
Όχι, σου είπα ότι χρειάζομαι μια μπάντα.
Κάθε μουσικός θέλει 100 δολάρια.
Ναι. Δεν είναι το ετήσιο μπάτζετ σου μισό εκατομμύριο δολάρια;
Μέχρι στιγμής έχουμε 12 συμμετοχές. Δεν χρειάζεσαι μπάντα για 12 άτομα.
Θα είστε πιο πολλοί από το κοινό.
Αν θες κι άλλους μουσικούς,
πρέπει να βρεις από αλλού τα λεφτά.
Λυπάμαι.
Σ' ευχαριστώ για όλα.
ΑΝ ΕΙΧΑ ΜΑΓΙΚΟ ΡΑΒΔΑΚΙ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
Πήγα σε τρεις κηδείες φίλων πέρυσι.
Ο μεγαλύτερος ήταν 27 ετών.
Παμ, Γκόρντον, Άλι.
Ο Φρέντι δεν είναι καν…
Έγινε 25 πριν από δύο εβδομάδες.
Και κανείς δεν κάνει αρκετά.
Ούτε εγώ κάνω αρκετά.
Δεν υπάρχει αρκετός χρόνος ή μπορεί απλώς να χάνω τον χρόνο μου.
Μήπως και τον χρόνο της Σούζαν; Πότε θα μιλήσω με τη Σούζαν;
Τι θα πω; Δεν ξέρω τι θα πω.
Η Σούζαν περιμένει και ο χρόνος κυλάει.
Τικ, τακ, τικ.
Κι έχω τρεις μέρες μέχρι το εργαστήρι.
Τρεις μέρες για να γράψω το τραγούδι. Κι αν δεν βγει καλό,
δεν θα βγει καλή ούτε η παράσταση και θα πάνε όλα στράφι.
Ποιος νοιάζεται για ένα τραγούδι;
Και μου λείπει ο Μάικλ.
Πρέπει να μιλήσω με τον Μάικλ.
Δεν έχω χρόνο να μιλήσω με τον Μάικλ.
Όποιος ήταν κάποτε κάτι Ή όποιος γίνει κάποτε κάτι θα 'ναι εκεί
Είναι μια μοναδική στιγμή Στην ιστορία της ψυχαγωγίας
Φρόντισε να μη βιάζεσαι.
Δεν έχει ξαναγίνει
Το γεγονός του αιώνα Η πεμπτουσία της κοινωνικής περιπέτειας…
Λείπουν σύμφωνα από αυτόν τον στίχο.
…τη βραδιά να μη γιορτάσουμε
-Τέλειο ακούγεται. -Γεια. Ευχαριστώ.
Δεν είπες ότι θα έρθεις.
-Θεώρησα ότι θα είναι ωραία έκπληξη. -Είναι.
Εντάξει. Είναι Τρίτη.
Πρέπει να τους πω την απόφασή μου για τη δουλειά μέχρι αύριο, οπότε…
Μπορείς να κάνεις ένα διάλειμμα κάποια στιγμή;
Δεν μπορώ. Μόνο οι ηθοποιοί κάνουν διάλειμμα, όχι εγώ.
Απλώς δεν ξέρω τι θα κάνω. Οπότε…
Μπορείς να ζητήσεις παράταση;
Με συγχωρείς, να το συζητήσουμε απόψε;
Είμαι πολύ… Μισό λεπτό.
Μπορούμε σε αυτό το σημείο να…
-Υποψηφιότητα -Υποψηφιότητα;
Υποψηφιότητα για βραβείο ομορφιάς
-Βραβείο ομορφιάς -Ας συνδεθούμε
-Αυτό σημαίνει ότι θα 'μαι στον αέρα; -Ήσουν ήδη
-Χθες βράδυ, ήσουν σκέτο στολίδι -Αλήθεια;
Ναι Έπαιζες με το λέιζερ μου
Το πέρασες για ξυραφάκι
Είμαι σίγουρη Ότι αυτό προκάλεσε τον σαματά
Μπορούμε να βγούμε στον αέρα Το μουσικό μου κουτί στον αέρα
Πού; Ποιο; Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Όποιος ήταν κάποτε κάτι Ή όποιος γίνει κάποτε κάτι θα 'ναι εκεί
ΕΔΩ ΠΟΥΛΑΤΕ ΒΙΒΛΙΑ
Μπορώ να σας δώσω 50 για όλα.
Θα τα πουλήσετε πέντε φορές πιο ακριβά.
Δεν δίνω περισσότερα.
-Μετρητά; -Τέλεια.
Ωχ, όχι. Θα κρατήσει το Godspell.
"Μέρα με τη Μέρα".
Ναι. Μ' αρέσει.
Θα ήθελα να σε βγάλω για φαγητό. Να γιορτάσουμε τα γενέθλιά σου.
Δεν μπορώ αυτήν την εβδομάδα.
Χρειάζομαι τη συμβουλή σου σε κάποια πράγματα.
Μάικλ; Με συγχωρείς, να σε πάρω αργότερα; Κάνω μια δουλειά εδώ.
Η ομάδα που σου είχα αναφέρει. Ακόμα ψάχνουν άλλο ένα άτομο.
Είναι την Πέμπτη στις 11:00. Ξέρω ότι θες λεφτά.
Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το.
Στάσου. Πόσα δίνουν;
Είναι μόνο 75 δολάρια, αλλά μπορεί να γίνει μόνιμο.
Θα 'μαι εκεί.
Σ' ευχαριστώ. Ειλικρινά.
Εντάξει, γεια.
Εντάξει, τα λέμε.
Όποιος ήταν κάποτε κάτι Ή όποιος γίνει κάποτε κάτι θα 'ναι εκεί
-Είχες δίκιο. -Το ξέρω.
Είναι μια μοναδική στιγμή Στην ιστορία της ψυχαγωγίας
Το γεγονός του αιώνα
Η πεμπτουσία της κοινωνικής περιπέτειας
Δεν γίνεται να χάσουμε Αυτήν τη βραδιά να μη γιορτάσουμε
Την 31η ετήσια απονομή βραβείων ομορφιάς
Η παρουσίαση θα είναι έγχρωμη Ζωντανά μέσω δορυφόρου
Μια 18ωρη εκδήλωση Με διακοπές για διαφημίσεις
Με ένα υπέροχο, υπέρλαμπρο Υπέρτατο υπερθέαμα
Όποιος είναι κάποιος ξέρει Όποιος είναι κάποιος ξέρει
Ότι όλοι θα 'ναι
Εκεί
Μπορώ να το ακούσω;
Το καινούργιο τραγούδι.
Από μέρα σε μέρα.
Με σκοτώνεις, Λάρσον.
Θεέ μου.
Μιλήστε.
Γεια, εγώ είμαι. Σήκωσε το τηλέφωνο.
Ξέρω ότι ακούς.
Όλα τα φώτα στο σπίτι σου είναι αναμμένα.
Σε βλέπω!
Γεια. Μπορούσες να τηλεφωνήσεις πρώτα.
Αυτό έκανα τώρα. Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.
Δεν το εννοούσα έτσι.
Έλεος, Τζόναθαν.
Θέλω να μου μιλήσεις.
Γράφω, Σούζαν.
Θα γράψεις το καλύτερο μιούζικαλ σε δέκα λεπτά;
Να 'σαι καλά που στηρίζεις τη δουλειά μου.
Ενώ εσύ πανηγυρίζεις για τη δική μου;
-Τι θα πει αυτό; -Εσύ τι λες;
Και τώρα, κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζουμε…
σκηνές από ένα σύγχρονο ρομάντζο με τη μορφή τραγουδιού.
Συγγνώμη.
Δεν επιτρέπεται να μιλώ για τις ανάγκες μου. Ποιες ανάγκες;
-Είπα τέτοιο πράγμα; -Δεν χρειάστηκε. Το υπονόησες.
Πώς το υπονόησα;
Εσύ είσαι ο καλλιτέχνης κι εγώ η κοπέλα σου.
Έτσι δεν νιώθεις;
Νιώθω χάλια Που νιώθεις χάλια
Επειδή νιώθω χάλια εγώ Επειδή νιώθεις χάλια εσύ
Γι' αυτό που είπα Γι' αυτό που είπες
Για μένα που δεν μπορώ
Να μοιραστώ αυτό που νιώθω εγώ
-Να το συζητήσουμε αργότερα; -Πότε, Τζόναθαν; Πότε είναι αυτό;
Όχι απόψε.
Αν σκεφτόμουν Ότι αυτό που σκεφτόσουν
Είναι ότι δεν είχα σκεφτεί Να μοιραστώ τις σκέψεις μου
Τότε η αντίδρασή μου Στην αντίδρασή σου
Για την αντίδρασή μου Θα ήταν πιο αποκαλυπτική
Έκανα πρόβες όλη μέρα. Έχω σηκωθεί από τις τέσσερις.
Προσπαθώ μία εβδομάδα να γράψω ένα τραγούδι και δεν έχω κάνει τίποτα.
Φοβόμουν ότι φοβόσουν
Πως αν σου έλεγα Ότι φοβόμουν να δεθώ
Σου λέω μήνες πόσο δυστυχής είμαι!
Αν δεν έχεις πρόβλημα Με το πρόβλημά μου
Ίσως το πρόβλημα Να είναι απλώς η συνεξάρτηση
Όλοι είναι δυστυχείς στη Νέα Υόρκη! Αυτό είναι η Νέα Υόρκη!
-Έκανα λάθος που -Είπα ότι έκανες λάθος
-Είπα ότι έκανα λάθος -Έκανες λάθος
-Όταν πήρες να πεις -Δαχτυλίδι δεν πήρες
Αν εννοούσα όταν είπα Ότι πλήττω με τις κλήσεις
Δεν ξέρω πώς να επικοινωνήσω μαζί σου.
Με αφήνεις συνέχεια απ' έξω, σηκώνεις τοίχους.
Δεν σε αφήνω απ' έξω.
Είσαι εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά.
-Βασικά, είμαι εδώ. -Είσαι, Τζόναθαν;
Κανονικά; Επειδή σε ξέρω.
Δεν θύμωσα Που θύμωσες
Όταν θύμωσα Που είπες να πάω να πνιγώ
Στη θέση σου Αν είχα κάνει ό,τι εγώ
Θα έκανα ό,τι έκανες Με το δαχτυλίδι
Μετά απ' όσα είπα
Έχεις δίκιο. Είχα πολλά στο μυαλό μου, αλλά υπόσχομαι, μετά το εργαστήρι…
Μετά το εργαστήρι.
Μετά το εργαστήρι!
-Όλα έρχονται μετά το εργαστήρι. -Ναι.
Κι αν γίνει το εργαστήρι και δεν αλλάξει τίποτα;
Κανένας παραγωγός με παχυλή επιταγή.
Δεν θα πας κατευθείαν στο Μπρόντγουεϊ.
Θα 'σαι σερβιτόρος, θα ζεις εδώ μέσα, δεν θα 'χεις φράγκο στην τσέπη σου.
Τι θα γίνει τότε, Τζόναθαν;
Τι θ' απογίνω εγώ;
Νιώθω χάλια που νιώθεις χάλια Που νιώθω χάλια
Γιατί νιώθεις χάλια με όσα είπα Για αυτά που είπες
Για το ότι δεν μπορώ Να μοιραστώ ό,τι νιώθω εγώ
Νιώθω άσχημα για σένα
Δεν μπορώ να μετακομίσω στο Μπέρκσιρ.
Δεν θ' αφήσω την καριέρα μου.
Λες να μην το ξέρω;
Τι;
Και τότε τι; Τι κάνεις;
Τι θέλεις;
Μάλλον απλώς… Περίμενα να μου πεις να μη φύγω.
Αν σκεφτόμουν ότι σκεφτόσουν
Ότι δεν είχα σκεφτεί Να μοιραστώ όσα νιώθω
Ότι η αντίδρασή μου στην αντίδρασή σου Για την αντίδρασή μου
-Θα ήταν πιο αποκαλυπτική -Όταν αντέδρασα
Εννοείται ότι δεν θέλω να φύγεις.
-Αλήθεια; -Προφανώς.
Είναι η πρώτη φορά που το λες.
Θεέ μου.
Τώρα που μιλήσαμε ανοιχτά
Σκέφτεσαι πώς να το κάνεις τραγούδι, έτσι;
Τώρα που τα βγάλαμε από μέσα μας
Όχι. Τι;
Ξέρεις κάτι, Τζόναθαν;
Τελειώσαμε.
Σούζαν; Σούζαν, περίμενε.
Εύχομαι να πάει τέλεια το εργαστήρι.
Σούζαν, στάσου. Σούζαν;
Τώρα είναι 4:00 π.μ. Κι έχουμε αύριο συνεδρία
Πολύ αργά να πηδηχτούμε
Γι' αυτό ας ξεκουραστούμε
Περιμένουμε άλλο ένα άτομο.
Απολαύστε το νεράκι σας.
-Και… -Είμαι ο Τζον.
-Ναι, είστε ο φίλος του Μάικλ. -Ναι.
-Πώς είστε; -Καλά. Αργήσατε.
-Ναι. Συγγνώμη γι' αυτό. -Δεν πειράζει.
-Λόγω του μετρό. -Ναι, είμαι σίγουρη.
Καθίστε όπου βρείτε.
-Γεια. Ευχαριστώ. -Καλώς όρισες.
-Σίγουρα δεν μπορώ να πάω στην τουαλέτα; -Όχι, δεν επιτρέπεται.
Μήπως είπε πότε θα πληρωθούμε;
Εντάξει, τώρα που μαζευτήκαμε…
-Γεια. -Γεια.
Να ξεκινήσουμε με ανταλλαγή ιδεών;
Για να ξυπνήσουμε το δημιουργικό μέρος. Θα έχει πλάκα.
Δύο ώρες απ' αυτό.
Για έναν επιπλέον μουσικό.
Για αρχή, θέλω να πετάτε τις ιδέες σας κάθε φορά που ακούτε να λέω τη λέξη
"Αμερική".
-Τζορτζ Ουάσινγκτον. -Τέλεια.
-Αβραάμ Λίνκολν. -Αβραάμ Λίνκολν.
Αυτοκρατορία, ρατσισμός, γενοκτονία, Βιετνάμ.
Γκρόβερ Κλίβελαντ.
-Το Σύνταγμα; -Ναι.
-Μάγκνα Κάρτα.
-Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. -Σωστές πράξεις.
-Κατάλληλα προσόντα. -Κατάλληλα προσόντα.
Ένας ανοιχτός δρόμος το ηλιοβασίλεμα.
Ο άνεμος στα μαλλιά.
Κανένα εμπόδιο, μόνο ο ορίζοντας.
Πολύ όμορφο, κύριε Λάρσον.
Εντάξει. Αυτό θα μπει στον πίνακα.
-Ο ήλιος. -Η ανατολή.
Το ξημέρωμα μιας νέα μέρας.
-Ο κύκλος. -Πού σε βρήκαν εσένα;
-Είσαι καταπληκτικός. -Είναι υπέροχο.
Ένα παράθυρο με θέα σε λιβάδι.
Βλέπω έξω τα κουνελάκια και τα σκιουράκια…
Ο παλμός του έθνους.
Θεέ μου.
-Αυτό είναι. -Πανέμορφο.
Δεν το 'χω ξανακούσει αυτό. Είσαι χαρισματικός.
Δεν με χαλάει αυτό.
Θα βγάζω λεφτά απ' αυτό.
Θα έχω ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Σύνταξη.
Μια BMW. Ένα πολυτελές διαμέρισμα στο δυτικό Σέντραλ Παρκ.
Όχι.
Στο ανατολικό.
Μπορούν να με ανταμείψουν για τη δημιουργικότητά μου,
αντί να με απορρίπτουν και να με αγνοούν.
Μπορεί να είναι έτσι η ζωή μου.
Τώρα που έχουμε όλες αυτές τις υπέροχες ιδέες από εσάς,
θα στραφούμε σ' αυτό που έχουμε να κάνουμε.
Είμαστε εδώ για να βρούμε ένα όνομα για ένα επαναστατικό προϊόν
που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει.
Εδώ θα χρειαστούμε την υπέροχη φαντασία σας, κύριε Λάρσον.
Το προϊόν είναι ένα άγευστο, άοσμο χημικό συστατικό,
που θα χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο λίπους στο μαγείρεμα.
Έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε πολλά θηλαστικά.
Καλό αυτό.
Υπάρχουν κάποιες παρενέργειες που έχω εντολή να σας αναφέρω.
Δερματικά εξανθήματα.
Πλήρη απώλεια τριχοφυΐας. Μαλλιά, φρύδια, βλεφαρίδες…
Αυτό μπορεί να κρατήσει μια ζωή.
Και τέλος, σε μικρό αριθμό καταναλωτών,
υπήρξαν αναφορές για σύνδρομο τοξικού σοκ
που οδήγησε σε σύντομη νοσηλεία.
-Σιγά το πράγμα. -Δεν υπάρχουν κακές ιδέες.
-Άνευ ελαίων. -Μ' αρέσει.
-Χωρίς έλαια. -Εντάξει.
Είναι το ίδιο πράγμα.
Άλλαξα σειρά στις λέξεις.
Δεν πειράζει, Κιμ. Ευχαριστούμε.
-Το αμερικάνικο όνειρο. -Εντάξει…
-Όνειρα ελευθερίας. -Εντάξει.
-Ουδέτερα έλαια. -Καλό κι αυτό, Τοντ.
Απόβλητα έλαια. Όχι.
Το βρήκα.
-Το έχω. Έχω ακριβώς… -Πες το!
Θέλετε να το ακούσετε; Έχω ακριβώς αυτό που θέλει το προϊόν.
Παχοκατάστατο.
Παχοκατάστατο;
-Αστείο είναι. -Δεν είναι.
-Για σένα μπορεί να μην είναι. -Εγώ σε πρότεινα, Τζον.
Ρίσκαρα το όνομά μου για σένα.
-Πες τους ότι έπαθα εγκεφαλικό. -Δεν είναι αστείο.
Εδώ μιλάμε για τη ζωή μου.
Όχι, δεν είναι η διαφήμιση η ζωή σου.
Αυτοί προσπαθούν να βρουν κόλπα
για να αγοράζει ο κόσμος ό,τι δεν θέλει.
Δεν είναι τόσο απλό.
Δεν καταλαβαίνω πώς το παίρνεις τόσο σοβαρά.
-Με πληρώνουν. -Δεν είναι το παν τα λεφτά.
-Δεν βλάπτουν κιόλας. -Είσαι σίγουρος;
Εσύ τι κάνεις στη ζωή σου που είναι τόσο τίμιο;
-Τέχνη. -Αυτό έλειπε απ' τον κόσμο. Κι άλλη τέχνη.
Βασικά, ναι. Και τουλάχιστον, δεν συντηρώ ένα σύστημα που…
Άσε την αλαζονεία. Μιούζικαλ στο σαλόνι σου γράφεις,
δεν σώζεις τροπικά δάση!
Θεέ μου, μακάρι να σου έμοιαζα λίγο και να με απασχολούσε μόνο
τι αμάξι θα οδηγήσω, τι κοστούμι θα βάλω και σε ποιο χλιδάτο κτίριο θα μείνω.
Γιατί να μην τα θέλω αυτά; Δεν έχουμε όλοι επιλογές.
Εσύ αυτά τα θεωρείς δεδομένα.
-Ποια; -Μια ζωή με τον άνθρωπο που αγαπάς.
Ξέρεις τι θα έδινα για να το έχω αυτό;
Εσύ το σνομπάρεις.
Αφού το θέλεις, τι σε σταματάει;
Τι με σταματάει; Ο Τζέσι Χελμς και το κατεστημένο σού αρκεί;
Ή αυτοί που κυβερνούν τη χώρα. Εγώ δεν μπορώ να παντρευτώ.
Ούτε να κάνω παιδιά.
Οι μισοί μας φίλοι πεθαίνουν και οι άλλοι φοβούνται μην πάρουν σειρά.
Γι' αυτό, συγγνώμη που παίρνω καλό αμάξι, Τζον.
Συγγνώμη που μετακομίζω σε διαμέρισμα με κεντρική θέρμανση.
Συγγνώμη που απολαμβάνω τη ζωή μου όσο έχω ακόμα καιρό.
Πρέπει να φύγω.
-Πάμε με το μετρό. -Προτιμώ να περπατήσω.
Μάικλ.
Εμπρός;
Τζόνι, καλέ μου. Η Ρόζα είμαι.
-Εμπρός; -Η Ρόζα Στίβενς;
Ανυπομονούμε για αύριο;
Αύριο;
Θυμήθηκες την παρουσίαση;
Αν τη θυμήθηκα; Κανόνισα να έρθουν όλοι οι παραγωγοί.
-Γι' αυτό κοίτα να 'ναι καλή. -Ναι, θα είναι καταπληκτική.
Θέλω οι παραγωγοί να κονταροχτυπιούνται για το ποιος θα δώσει πιο πολλά.
Τι λες;
Ναι, εννοείται.
Εντάξει, κούκλε.
Τσάρλι, πάρε μου τον Χαλ Πρινς.
Ρόζα;
Χίλια συγγνώμη.
Ξέρω, ξέρω.
Ωχ, όχι.
Γιατί δεν με πήρατε να μου πείτε ότι καθυστέρησε η πληρωμή μου
προτού μου κόψετε το ρεύμα; Είναι λογικό αυτό;
-Όπως σας είπα, λάβατε μια ειδοποίηση… -Όχι, ακούστε.
Δεν καταλαβαίνετε. Έχω εργαστήρι.
Έχω να παρουσιάσω σε κοινό το μιούζικάλ μου σε 12 ώρες…
Αν συνεχίσετε με αυτόν τον τόνο…
Συγγνώμη. Κοιτάξτε. Μπορώ να σας πληρώσω τηλεφωνικά. Τώρα.
-Έχω την πιστωτική μου. -Το λογιστήριο έχει κλείσει.
Θα ήθελα να βρούμε μια λύση τώρα.
Το λογιστήριο έχει κλείσει γι' απόψε.
-Τι θα κάνω; -Κύριε, όπως σας είπα, καλέστε…
-Εμπρός; -Γεια σου, Μπεθ.
Πώς είσαι; Ο Τζον είμαι.
Γεια, Τζον.
Γεια. Είναι εκεί η Σούζαν;
Δεν θέλει να σου μιλήσει.
Ναι.
Σίγουρα.
Μήπως μπορείς να της περάσεις ένα μήνυμα από μένα;
-Τι είναι; -Να, απλώς…
Ήθελα να της θυμίσω ότι αύριο είναι το εργαστήρι μου και…
Δεν έχω κανένα δικαίωμα να το ζητάω. Απλώς θα…
Θα ήθελα πολύ να έρθει.
Θα της πω ότι πήρες.
Ορίστε, λοιπόν.
Το μιούζικαλ στο οποίο έχω φάει τα νιάτα μου
ετοιμάζεται να εκτεθεί δημόσια για κάθε παραγωγό της Νέας Υόρκης.
Δεν έχω γράψει ούτε μία νότα. Ούτε έναν στίχο
για το πιο σημαντικό τραγούδι της παράστασης.
Μου έκοψαν το ρεύμα.
Ο κολλητός μου είναι έξαλλος μ' εμένα. Η κοπέλα μου δεν μου μιλάει.
Και μόνο ένα πράγμα μένει να κάνω:
Να κολυμπήσω.
Μισώ αυτά τ' αποδυτήρια Γιατί δεν μου μιλάει η Σούζαν;
Ιδρώτας, υγρός, ηχώ Μυρωδιά, κόλαση, ρυθμός
Πάμε πιο δυνατά Ζεστός, υγρός, ζεστός, ιδρωμένος
Πώς είναι το νερό;
Τεντώσου, τεντώσου Φτύσε στη μάσκα
Θολή όραση Δοκίμασε το νερό
Σκέψου τη βουτιά Το σοκ για το δέρμα
Περίμενε τον πόνο, τον πόνο, τον πόνο Τον πόνο, τον πόνο τώρα
Ένα, δύο, τρία Ωχ μου κόπηκε το αίμα, επτά
Να εκείνη η κοπέλα Ένα, δύο, τρία
Ωχ, μου κόπηκε το αίμα Μαλακό, απαλό δέρμα
Δύο, τρία Ωχ, μου κόπηκε… δεκατρία
Μακριά πόδια, σκούρο δέρμα Και βρεγμένα μαλλιά
Ναι, και βρεγμένα μαλλιά
Άραγε άκουσε η Ρόζα την κασέτα μου;
Κλοτσάω, τεντώνω, τα χέρια γυρίζω Άπλωσε χέρι, ίσιωσε πόδι
Βρεγμένα μαλλιά Ηρέμησε, ο τύπος είναι αργός
Δεκαπέντε Αντέχω ως τα σαράντα;
Πολύ αργά Πιάσε τη φτέρνα, φύγε!
Πάρε με τηλέφωνο! Κόκκινη λεπτή γραμμή
Δεκαπέντε μέτρα, δεκαοχτώ μέτρα Μοιάζει με τη Σούζαν
Η Σούζαν είναι όμορφη
Βγες, μη σκέφτεσαι, βγες, βγες Βγάλ' το από μέσα σου
Κάτω οι ώμοι σου, κάτω
Μη ζορίζεσαι, με το μαλακό
Βρες την πηγή της κίνησης
Χέρια, όχι
Ώμος, όχι
Αγκώνες, όχι
Πιο χαμηλά, από πίσω Ναι, πιο χαμηλά
Τριάντα εννιά, σαράντα
Κέντρο, κέντρο
Εμπρόσθια κίνηση
Μέσα στο νερό
Λογικέψου
-Απόδρασε -Λογικέψου
Λογικέψου
Πετάω ψηλά
-Είμαι το νερό -Είσαι στον αέρα
-Εσύ ο ιππότης -Είμαι στον βυθό
Εγώ η βασίλισσα
ΛΟΓΙΚΕΨΟΥ
Το σόου ξεκινάει σε λίγο.
Η αίθουσα είναι εντελώς άδεια.
Το σόου ξεκινάει σε λίγο κι εγώ κοιτάζω
εξήντα άδειες πτυσσόμενες καρέκλες.
Γεια.
Γεια σου, νεαρή ιδιοφυΐα.
Γίνομαι 30 την Κυριακή, ξέρεις.
Χρόνια σου πολλά, τότε.
Ευχαριστώ.
Είσαι νέος ακόμα, ξέρεις.
Δεν είναι κανείς εδώ.
Δεν είναι ούτε εννιά.
Η παρουσίαση ξεκινάει στις δέκα.
Ωραία.
Τέλεια.
Εντάξει.
-Μπορείς πρίμα βίστα; -Ναι.
Αργά και ως εκ θαύματος, έχει αρχίσει να έρχεται κόσμος.
-Τζόνι. -Επιστρέφω.
Είναι φανταστικά. Κοίτα αίθουσα. Είναι φανταστική.
-Είναι στούντιο για πρόβα, μπαμπά. -Του Μπρόντγουεϊ, όμως.
-Δεν είναι αστεία. -Χαιρόμαστε πολύ για σένα.
-Ευχαριστώ. -Θα σε πληρώσουν;
Όχι.
-Την επόμενη φορά. -Εντάξει.
-Κοίτα, για εμάς είναι. -Όχι, δεν είναι…
-Είναι για κάποιον άλλον, βασικά. -Σου άρεσε αυτό;
Μπορείτε να καθίσετε όπου αλλού θέλετε.
-Καλά. Καλή επιτυχία. -Να καθίσουμε εκεί;
-Σ' αγαπώ. Ευχαριστώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Τα μαλλιά του είναι αστεία.
Έχει κόσμο.
Ναι, κυρίως φίλοι.
Τι εφιάλτης.
Ευχαριστώ…
που ήρθες.
Δεν θα το έχανα με τίποτα, Τζον.
Το ξέρεις.
-Εντάξει. Καλή επιτυχία. -Ναι.
ΡΕΖΕΡΒΕ
Ευχαριστώ.
Άιρα, να σε πάρει η ευχή.
-Τζόναθαν, πώς είσαι; -Ρόζα.
-Τζον Λάρσον. -Να τος.
Αυτόν έψαχνα. Έχεις άγχος; Μην έχεις.
-Έχω λίγο. Ναι. -Επόμενο είναι.
Η πρώτη παρουσίαση του μιούζικαλ είναι σαν κολονοσκόπηση σε πλατεία.
Μόνο που εκεί, το χειρότερο είναι να μάθεις ότι έχεις καρκίνο.
Με το μιούζικαλ, μαθαίνεις ότι είσαι ήδη νεκρός.
Καλή παράσταση. Ανυπομονώ να δω.
Μην το καθυστερούμε άλλο. Πέρασε ένα τέταρτο.
Το ξέρω.
Καλή επιτυχία.
Έλα εδώ. Ευχαριστώ.
Γεια σας. Καλώς ορίσατε.
Είμαι ο Τζόναθαν Λάρσον.
Βασικά…
Δεν χρειάζεται αυτό. Ευχαριστώ, είστε πολύ καλοί.
Ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα το πρωί.
-Ο Στίβεν Σόντχαϊμ. -Μάλιστα. Όπως έλεγα,
ευχαριστώ που ήρθατε. Είναι το μιούζικάλ μου, το Superbia,
και το δουλεύω κάμποσο καιρό τώρα.
Και ελπίζω να σας αρέσει.
Ευχαριστώ.
Και η επόμενη μιάμιση ώρα είναι ανύπαρκτη.
Όποιος υπήρξε ποτέ κάτι Κι όποιος υπάρξει κάτι θα είναι εκεί
Είναι μια μοναδική στιγμή Στην ιστορία της ψυχαγωγίας
Το γεγονός του αιώνα
Η πεμπτουσία της κοινωνικής περιπέτειας
Δεν πρέπει καθόλου να χαθεί Μια νύχτα χαράς σαν αυτή
Όποιος είναι κάποιος ξέρει Όποιος είναι κάποιος ξέρει
Όποιος είναι κάποιος Όποιος είναι κάποιος ξέρει
Ότι όλοι θα είναι εκεί
Και ξαφνικά…
Η Καρέσα μπαίνει μπροστά για να πει το καινούργιο μου τραγούδι,
που δεν είναι ούτε 12 ωρών.
Κλείνω τα μάτια.
Προετοιμάζομαι.
Δεν τολμώ να πάρω ούτε ανάσα.
Αλλά όταν ανοίγω τα μάτια μου…
δεν βλέπω την Καρέσα εκεί.
Είσαι στον αέρα
Εγώ μέσα στη γη
Τα σήμα έχει χαθεί
Κανείς δεν θα το βρει
Ανοίγομαι τελικά
Για σένα, τα πάντα θα έκανα
Αλλά έκλεισες τον ήχο
Πάνω που άρχισα να τραγουδώ
Λογικέψου
Οι άμυνες δεν οδηγούν πουθενά
Και ξέρεις, ή τουλάχιστον ήξερες
Δεν θυμάσαι πότε ξεκίνησαν όλα αυτά
Ήσουν μόνο εσύ κι εγώ
Ήμουν μόνο εγώ κι εσύ
Πρέπει να γελάσω
Δώσαμε μεγάλη παράσταση
Ο έρωτας είναι πασέ στην εποχή που ζούμε
Πώς περιμένουμε να δυναμώσει
Εσύ ο ιππότης
Κι η βασίλισσα εγώ
Το μόνο που έχω απόψε
Είναι παράσιτα στην οθόνη
Λογικέψου Καλό και το σασπένς
Αν είσαι απλώς μια εικόνα στο κενό
Που μέσα απ' την οθόνη μου θα δω
Γίνε αληθινός, μωρό μου Μπορείς ξανά να αισθανθείς
Δεν χρειάζεσαι ένα μουσικό κουτί
Για να καταλάβεις αυτό τι θα πει
Στα μάτια μου μέσα Τι βλέπεις
Από μέσα η ψυχή μου Άκουσε τι θα πει
Άσε τη μουσική από μέσα να βγει
Και με τις πέντε αισθήσεις μαζί Όχι μόνο με μία ξεχωριστή
Λογικέψου
-Λογικέψου, ναι -Λογικέψου
Λογικέψου
Γύρνα πίσω, μωρό μου
Ζωντανός
-Εμπρός; -Γεια σου, καλέ μου. Η Ρόζα είμαι.
-Γεια σου, Ρόζα. Ευχαριστώ που πήρες. -Άφησες ήδη έξι μηνύματα.
Ναι. Είχες κανένα νέο, λοιπόν;
Καλέ μου, δεν ακούω τίποτα πέρα από εγκώμια όλη μέρα.
Το ένα τηλεφώνημα μετά το άλλο.
Εντάξει. Ναι! Πολύ ωραία νέα.
Όλοι μου λένε το ίδιο πράγμα. "Αυτός ο Τζόναθαν Λάρσον!
Ανυπομονώ να δω τι θα κάνει μετά".
Τι εννοείς, τι θα κάνω μετά; Και το Superbia;
Πάντα σου έλεγα ότι ήταν ζόρικη περίπτωση. Πολύ κουλτουριάρικο για το Μπρόντγουεϊ.
Οι τουρίστες δεν θα δώσουν 50 δολάρια
για να δουν ένα σόου για διαστημόπλοια και ρομπότ.
Δεν μιλάει για τέτοια πράγματα.
Εννοείται. Το ξέρω αυτό, Τζόναθαν.
Ξέρεις τους παραγωγούς. Ένα πράγμα έχουν στο μυαλό τους.
Εντάξει. Μήπως εκτός Μπρόντγουεϊ;
Παραείναι ακριβό γι' αυτό.
Έχεις χίλια άτομα θίασο, με τα ειδικά εφέ…
Τσάρλι, πες του σε ένα λεπτό.
-Πρέπει να κλείσω. -Συγγνώμη…
Συγχαρητήρια για την υπέροχη παρουσίαση.
Ρόζα, περίμενε.
Εντάξει, λοιπόν…
Τι πρέπει να κάνω τώρα;
Αρχίζεις να γράφεις το επόμενο.
Και μόλις το τελειώσεις, πας στο επόμενο.
Και ούτω καθεξής. Αυτό σημαίνει συγγραφέας, καλέ μου.
Συνεχίζεις να δοκιμάζεις και να δοκιμάζεις
κι ελπίζεις όσο μπορείς ότι τελικά, κάποιο ίσως να σου κάτσει.
Άκου, μια συμβουλή από κάποια που είναι πολύ καιρό στον χώρο.
Στο επόμενο,
προσπάθησε να γράψεις γι' αυτά που ξέρεις.
Εντάξει, μικρέ;
Ναι.
Άρχισε να ξύνεις τα μολύβια σου.
Ναι.
Ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει την άλλη εβδομάδα.
Θέλω δουλειά.
-Μπορείς να περιμένεις; -Θα ζητήσω συγγνώμη στην κυριούλα.
Δεν θα ξαναπώ κακή κουβέντα για το μάρκετινγκ.
-Τ' ορκίζομαι. -Θα σε πάρω σε λίγο.
Θέλω να κάνω ό,τι κάνεις.
Θέλω τη BMW, τον θυρωρό. Τα θέλω όλα. Εντάξει;
-Τι τρέχει; -Όλα καλά.
Απλώς έφαγα οκτώ χρόνια σ' ένα μιούζικαλ που δεν θα γίνει ποτέ.
Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Ήταν απίστευτο σήμερα το πρωί.
Όχι αρκετά, όμως. Δεν μπορώ να το ξανακάνω, Μάικ.
Δεν έχω το στομάχι για άλλα πέντε χρόνια ως σερβιτόρος,
άλλα πέντε χρόνια με κείμενα που δεν θα δει ποτέ κανείς
ενώ το Μπρόντγουεϊ βγάζει μεγάλα μιούζικαλ χωρίς καμιά πρωτοτυπία
ή, Θεός φυλάξοι, που να έχουν κάτι να πουν για τον κόσμο!
Τελείωσες;
-Όχι! -Η παρουσίαση ήταν καταπληκτική.
Θα ήταν τραγωδία να αφήσεις αυτά που έχεις.
-Εσύ το έκανες. -Κάνε μου τη χάρη!
Εγώ ήμουν μέτριος ηθοποιός.
Ξέρεις πόσοι μέτριοι ηθοποιοί υπάρχουν στη Νέα Υόρκη;
Ξέρεις πόσοι Τζόναθαν Λάρσον υπάρχουν;
Ένας.
Δεν μπορώ να σπαταλώ άλλον χρόνο, Μάικ.
-Γίνομαι 30 σε δύο μέρες. -Και;
Ο Στίβεν Σόντχαϊμ ήταν 27 στο ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ.
Δεν είσαι ο Στίβεν Σόντχαϊμ. Περίμενε λίγο ακόμα…
-Δεν μπορώ άλλο. Για τη ζωή μου μιλάμε. -Καταλαβαίνω.
Όχι, δεν καταλαβαίνεις. Δεν έχω άλλον χρόνο.
-Εσύ έχεις χρόνο. -Εσύ δεν έχεις ιδέα απ' αυτά.
Είμαι οροθετικός.
Τι;
-Πόσο καιρό το ξέρεις; -Μερικές μέρες.
Ποιος ξέρει;
Μπορεί να είμαι τυχερός, συμβαίνει.
Να ζήσω έναν χρόνο. Ίσως και παραπάνω.
Νομίζω ότι έχω αρκετά καλή ιδέα για το θέμα του χρόνου.
Γιατί δεν μου το είπες;
Προσπάθησες.
Τζιλ Κρέιμερ στη γραμμή δύο.
Πρέπει να απαντήσω.
-Μάικ… -Όχι τώρα, σε παρακαλώ.
Τζιλ. Γεια σου, ο Μάικλ είμαι.
Ήθελα να δω πώς πάει ο λογαριασμός του Lenor.
Θυμάμαι τότε που γνώρισα τον Μάικλ.
Ήταν η πρώτη μέρα στην κατασκήνωση,
πριν από 22 χρόνια.
Ήμασταν οκτώ ετών.
Σκέφτομαι το λύκειο, όλες τις παραστάσεις που δώσαμε μαζί.
Είναι η πραγματική ζωή αυτή…
Θυμάμαι το καλοκαίρι που οι γονείς μας αποφάσισαν να μείνουν
στην ίδια πόλη στο Κέιπ Κοντ, σε απόσταση 1,5 χλμ. μεταξύ τους.
Και συναντιόμασταν στην παραλία κάθε βράδυ και…
καθόμασταν εκεί και μιλούσαμε μέχρι τις τρεις το πρωί για τα σχέδιά μας.
Και για το πώς μια μέρα θα μετακομίζαμε στην πόλη μαζί.
Θα βρίσκαμε ένα φτηνό διαμέρισμα και θα μας ανακάλυπταν
και θ' αλλάζαμε τον κόσμο.
Γεια, εδώ Σούζαν, Μπεθ…
Θυμάμαι το πρώτο καλοκαίρι όταν γυρίσαμε απ' το κολέγιο.
Καπνίσαμε χόρτο δίπλα στη θάλασσα και ο Μάικλ μού είπε ότι ήταν γκέι.
Θυμάμαι τους φίλους μας, ήταν πολλοί.
Θυμάμαι τις κηδείες τους.
Θυμάμαι τους σαραντάρηδες γονείς τους
να ψέλνουν το Καντίς πάνω από τα παιδιά τους.
Θυμάμαι εκείνους και τον Μάικλ.
Και προτού καταλάβω τι συμβαίνει, αρχίζω και τρέχω.
Περνάω τη λίμνη, περνάω το καρουζέλ.
…ΓΙΑ ΤΟN HIV. ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΓΙ' ΑΥΤΌ
Οι λεπτοδείκτες χτυπούν τόσο δυνατά τώρα. Δεν ακούω τίποτα.
Ο σφυγμός μου χτυπάει στον λαιμό μου.
Ο άνεμος τσιρίζει ανάμεσα στα δέντρα.
Ο ουρανός μαυρίζει.
Θέλω να σταματήσει. Θέλω να σταματήσουν όλα!
Όταν ήμουν εννιά
Ο Μάικλ κι εγώ
Πήγαμε σ' έναν διαγωνισμό ταλέντου Στη Χριστιανική Αδελφότητα
Εννιά το πρωί, σε κάτι σκάλες δίπλα Πήγαμε για πρόβα
Ο Μάικ να τραγουδήσει δεν μπορούσε
Του είπα πως κανέναν δεν τον απασχολούσε
Το "Yellow Bird" είπαμε
Και το "Let's Go Fly a Kite"
Ξανά και ξανά και ξανά
Μέχρι να το πούμε σωστά
Όταν βγήκαμε
Από την Αδελφότητα μέσα
Ο ήλιος στις τρεις η ώρα
Είχε ξηράνει και το γρασίδι ακόμα
Και σκέφτηκα Μα τι ωραίος τρόπος να περνάς τη μέρα
Γι' αυτό και τώρα τάζω
Εδώ και το φωνάζω
Θα περάσω
Τον χρόνο μου έτσι
Όταν ήμουν δεκαέξι
Ο Μάικλ κι εγώ
Πήραμε ρόλους στο West Side
Στο λύκειο Γουάιτ Πλέινς
Στις τρεις η ώρα Πήγαμε στο γυμναστήριο για πρόβα
Ο Μάικ έπαιζε τον γιατρό Που δεν τραγουδούσε
Καθόλου δεν τον χαλούσε
Τραγουδούσαμε "Έχω ρουκέτα μες στην τσέπη"
Και "Οι Τζετ θα περάσουν καλά απόψε"
Ξανά και ξανά και ξανά
Μέχρι να το πούμε σωστά
Όταν βγήκαμε έξω
Εξαντλημένοι από το έργο
Των εννιά τα αστέρια
Και το φεγγάρι μάς έδειχναν τον δρόμο
Σκέφτηκα, μα
Τι ωραίος τρόπος να περνάς τη μέρα
Μα τι ωραίος τρόπος να περνάς τη μέρα
Υπόσχεση έδωσα
Και τώρα αναρωτιέμαι
Έχω αυτό που πρέπει Για να περνάω τον χρόνο μου έτσι;
Είμαι είκοσι εννιά
Ο Μάικλ κι εγώ
Ζούμε στη δυτική πλευρά του Σόχο της Νέας Υόρκης.
Εννιά η ώρα, γράφω κάνα δυο στίχους
Ο Μάικ τραγουδάει το κομμάτι του Στη Μάντισον Άβενιου
Εγώ τραγουδώ "Λογικέψου
Οι άμυνες δεν οδηγούν πουθενά"
Ξανά και ξανά και ξανά
Και ξανά και ξανά Και ξανά και ξανά
Μέχρι να το πω σωστά
Όταν αλλάζω από σι ελάσσονα ή λα
Πέντε η ώρα, το εστιατόριο καλεί
Είμαι καθ' οδόν
Και σκέφτομαι, μα
Τι ωραίος τρόπος να περνάς τη μέρα
Μα τι ωραίος τρόπος να περνάς τη μέρα σου
Τώρα το τάζω
Και αμέσως το φωνάζω
Εγώ θα περάσω
Τον χρόνο μου έτσι
Εγώ θα περάσω
Τον χρόνο μου έτσι
Ό,τι κι αν συμβεί, εγώ είμαι εδώ.
Το υπόσχομαι.
Υπάρχει μια ομάδα στήριξης που λέγεται Έμπρακτοι Φίλοι.
-Έχουν συνάντηση αύριο το πρωί. -Τα χάλια σου έχεις.
Κρυώνω πολύ.
Έλα.
Μάικ.
Λυπάμαι.
Κυριακή.
Τα 30ά μου γενέθλια.
Μιλήστε.
Τζον; Στιβ Σόντχαϊμ εδώ. Η Ρόζα μού έδωσε αυτό το τηλέφωνο.
Ελπίζω να μη σε πειράζει.
Δεν κατάφερα να σου μιλήσω, αλλά ήθελα να σου πω ότι ήταν πολύ καλό.
Συγχαρητήρια.
Θα ήθελα να βρεθούμε για να σου πω την άποψή μου.
Χωρίς άγχος.
Το σημαντικό είναι ότι πρόκειται για πρώτης τάξεως δουλειά κι έχει μέλλον.
Όπως κι εσύ.
Θα σε καλέσω μετά να σου πω δυο πράγματα. Στο μεταξύ, να είσαι περήφανος.
ΦΟΒΟΣ Ή ΑΓΑΠΗ
ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ;
ΧΡΟΝΟΣ
ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΙΑ ΠΡΙΒΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Ξέρεις, ένα μικρό, απειροελάχιστο κομμάτι μου,
χάρηκε λιγάκι που άκουσε ότι δεν θα φύγεις.
Δεν θα ’θελα να μη σε βλέπω κάθε Κυριακή πρωί.
Στην υγειά σου.
Το είπα στον Φρέντι. Τα πήρε με την ατζέντισσά σου.
Πώς είναι;
-Θα γυρίσει σπίτι σύντομα. -Αλήθεια;
Ναι.
Θεέ μου…
-Θα είμαι… Ναι. -Κάνε τη δουλειά σου.
-Γεια. -Γεια.
Δεν ήξερα ότι…
Δεν ήμουν σίγουρη αν με ήθελες εδώ.
Χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Πώς πήγε η ανάγνωση;
Είχες κάποιο…
-Λυπάμαι. -Όχι, δεν πειράζει.
-Ήθελα πολύ να έρθω. Απλώς… -Σούζαν…
Ξέρω.
Τι θα κάνεις τώρα;
Θα ξεκινήσω το επόμενο.
Θα δεχτώ την πρόταση για τη δουλειά.
Εντάξει.
Χαίρομαι για σένα.
Χρόνια πολλά.
Ευχαριστώ.
Δεν χρειαζόταν να μου πάρεις κάτι.
Είναι για το επόμενο.
Έχεις καμιά ιδέα;
Μόνο απορίες.
Καλή αρχή μού ακούγεται.
Αντίο, Τζόναθαν.
Το επόμενο λεγόταν tick, tick… BOOM!
Μετά απ' αυτό, ξαναέπιασε ένα πρότζεκτ που είχε αφήσει στην άκρη, το Rent.
Έπαιζε στο Μπρόντγουεϊ για 12 χρόνια.
Άλλαξε τον ορισμό των μιούζικαλ.
Τον ήχο τους.
Τις ιστορίες που αφηγούνταν.
Ο Τζόναθαν δεν κατάφερε να το δει ποτέ.
Το βράδυ πριν από το ντεμπούτο του Rent στον κόσμο,
πέθανε από ένα αιφνίδιο ανεύρυσμα αορτής.
Ήταν 35 ετών.
Είχε μείνει με πολλές απορίες.
TICK, TICK… BOOM! ΤΟΥ ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΛΑΡΣΟΝ
Γιατί παίζουμε με τη φωτιά;
Γιατί περνάμε τα δάχτυλά μας Μέσα από τις φλόγες;
Γιατί αφήνουμε το χέρι μας Στο μάτι της κουζίνας
Παρ' όλο που ξέρουμε ότι θα καούμε;
Μα γιατί αρνούμαστε να κρεμάσουμε ένα φως
Όταν οι δρόμοι είναι επικίνδυνοι;
Γιατί πρέπει να γίνει κάτι κακό
Προτού την αλήθεια μπορέσω να δω;
Κλουβιά ή φτερά Τι προτιμάς;
Τα πουλιά να ρωτάς
Φόβο ή αγάπη, μωρό μου
Την απάντηση μη μου πεις
Οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά απ' τα λόγια
Γιατί να προσπαθούμε τόσο για το καλύτερο
Ενώ μπορούμε να βγάζουμε λίγα Και να 'μαστε κερδισμένοι;
Γιατί κουνάμε το κεφάλι μας
Παρ' όλο που ξέρουμε
Ότι το αφεντικό κάνει μεγάλο λάθος;
Γιατί ανοίγουμε δρόμους
Όταν υπάρχουν παλιά μονοπάτια χωρίς φόβους
Και τόσο φιλόξενα;
Πώς, ενώ ταξιδεύουμε
Κι απόγνωση συναντάμε
Ακόμα δεν την πολεμάμε;
Κλουβιά ή φτερά;
-Κλουβιά ή φτερά -Τι προτιμάς;
Τα πουλιά να ρωτάς
Φόβο ή αγάπη, μωρό μου Την απάντηση μη μου πεις
Οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά απ' τα λόγια
Πιο δυνατά, πιο δυνατά
Τι χρειάζεται Για να ξυπνήσει μια γενιά;
Πώς κάνεις κάποιον Ν' ανοίξει φτερά και να πετά;
Αν δεν ξυπνήσουμε Και τη χώρα δεν ταράξουμε
Θα φάμε τη σκόνη Του κόσμου που απορεί γιατί
-Γιατί -Γιατί;
Γιατί
Γιατί μένουμε μ' εραστές
Που ξέρουμε, κατά βάθος
Ότι δεν είναι σωστοί;
Γιατί…
ΡΕΖΕΡΒΕ ΣΟΥΖΑΝ ΓΟΥΙΛΣΟΝ
-Προτιμάμε -Να βάζουμε τον εαυτό μας σε δοκιμασία
Απ' το να κοιμόμαστε μόνοι το βράδυ;
Γιατί ακολουθούμε ηγέτες Που ποτέ δεν ηγούνται;
Γιατί χρειάζεται καταστροφή Για να 'ρθει η επανάσταση;
Αν είμαστε τόσο ελεύθεροι, πείτε μου γιατί
Ας μου πει κάποιος γιατί Ματώνουν τόσοι
Κλουβιά ή φτερά
-Κλουβιά ή φτερά -Τι προτιμάτε;
Τα πουλιά να ρωτάτε
Φόβο ή αγάπη, μωρό μου Την απάντηση μη μου πεις
Οι πράξεις πιο δυνατά απ' τα λόγια μιλούν
Πιο δυνατά, πιο δυνατά
Κλουβιά ή φτερά
Τι προτιμάτε;
Τα πουλιά να ρωτάτε
Φόβο ή αγάπη, μωρό μου Την απάντηση μη μου πεις
Οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά
Πιο δυνατά, πιο δυνατά
Μιλούν πιο δυνατά
Πιο δυνατά, πιο δυνατά
Οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΤΖΟΝ
Κάνε μια ευχή.
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου