Merhaba. Ben Jon.
NETFLIX SUNAR
Müzikal tiyatro yazarıyım.
Türümün son örneklerinden biriyim.
Pardon. Son günlerde bir ses duyuyorum.
Nereye gidersem gideyim, tik, tik, tik…
Dandik bir filmdeki veya bir cumartesi sabahı çizgi filmindeki saatli bomba gibi.
Fünye çekilmiş. Saniyeler geri sayımda.
Alev giderek yakınlaşıyor,
ta ki bir anda…
Bu, Jonathan Larson'ın hikâyesi.
Yıl dönümümüz kutlu olsun. Seni çok seviyorum.
Tony Ödülleri'nden önce.
BİLETLER TÜKENDİ!
Pulitzer Ödülü'nden önce.
Ve…
Açılış gecesini ve tüm gösterileri arkadaşımız
Jonathan Larson'a ithaf ediyoruz.
Onu kaybetmeden önce.
Görmek üzere olduğunuz her şey gerçek.
Jonathan'ın uydurduğu bölümler dışında.
Tarih, 26 Ocak 1990.
SUPERBIA OKUMASI
Ortam, kurak, modası geçmiş, sahipsiz bölge.
SoHo ve Greenwich Village arasında.
MOONDANCE LOKANTASI
İki klavyem, bir Macintosh bilgisayarım, bir kedim var.
Başkalarının CD'lerinden, kasetlerinden
ve plaklarından oluşan bir koleksiyonum var.
Benim yazmadığım oyunların ve romanların ağırlığıyla sarkan kitap raflarım.
Orijinal bir distopik rock müzikalim var.
Yazmak için hayatımın son sekiz yılını harcadığım.
Tekrar tekrar yazarak.
Büyük ve küçük, var olan her tür yapımcıdan, tiyatrodan,
plak şirketinden ve film stüdyosundan ret mektuplarım var.
Ve sadece bir hafta sonra…
…30 yaşında olacağım.
Stephen Sondheim'ın ilk Broadway şovundaki yaşından büyük.
Paul McCartney'in Lennon'la son şarkısını yazdığından büyük.
Annemle babam 30 yaşındayken iki çocukları,
sabit maaşlı kariyerleri, konut kredileri varmış.
Sekiz gün sonra gençliğim sonsuza dek bitecek.
Kendimi göstereceğim neyim var?
Mutlu yıllar!
Durdur saati
Mola ver
Yeniden toparlanma vakti
Süren bitmeden önce
Dondur kareyi
Geri sar
Yeniden odaklanma zamanı
Bitmeden süren
Kısalıyor yıllar
Derinleşiyor yüzündeki çizgiler
Yerinde sayıyor gibisin
Ama güçleniyor girdap
Panik olma, terk etme gemiyi
Savaşamazsın bununla Vergilerle yaptığın gibi
En azından sadece Bir kere olur hayatında
"Mutlu Yıllar" şarkısını söylüyorlar
Uzanıp ağlamak istiyorsun sadece
Sıradan bir doğum günü değil, bu 30/90
Niye kalamıyorsun 29'da?
22 yaşında gibi hissediyorsun hâlâ
30 oldun, 1990'da
Bam! Öldün, ne yapabilirsin?
Ne yapabilirsin?
On kopya yaptım.
Sen dünyadaki bir meleksin.
-Bu son. Ciddiyim. -Biliyorum. Teşekkürler.
-Hayır, ben öderim. -Öderim.
-Ödemeni istemiyorum. -Biri çöpü çıkarmalı.
Jon'un yanından taşınıyormuşsun.
Bu, bir dönemin sonu.
Çoğu sabah buzdolabında hıçkırıklarını duyuyoruz. Acıklı.
Hayır, ondan bahsetmiyoruz.
-Carolyn, gelecek cuma geliyor musun? -Cuma ne var?
-Superbia atölyesi. -Söylememesine şaşırdım.
Sanki bahsetmişti.
Bugüne kadarki en büyük çıkışım. Beklenen an.
İnsanlar ilk kez sırf bizim olmadığımız gösteriyi izleyecekler.
Hiç baskı yapmaman çok iyi.
Doğru, belli bir yaşa geliyorsun
ve garsonluk yapan bir yazar olmaya son veriyorsun
ve hobisi olan bir garson oluyorsun.
Kanka, kendine sorman gerek,
korkuyla mı yoksa sevgiyle mi yol alıyorsun?
Açın pisti
Bir geçiş daha yap
Bir kere daha dene
Bitmeden yakıtın
Şişmanlıyor arkadaşlar
Zayıflıyor başındaki saçlar
En iyi vurucu gibi hissediyorsun
Galip olmayan bir takımda
Korkma sakın, oyundan çıkma
Savaşamazsın bununla Belediyeye yaptığın gibi
Yalnız değilsin en azından
Arkadaşların da yanında
"Mutlu Yıllar" şarkısını söylüyorlar
Kaçabilmeyi diliyorsun sadece
Kimin umurunda doğum günü?
Ama 30/90, hey
İyimser olabilir misin?
Saf değilsin artık
30 oldun, 1990'da
Bom! Modan geçti
Ne yapabilirsin?
Hemen bıraktın mı?
Hayır, hemen bırakmadım. İstifamı verdim.
-O da aynı şey. -Hayır, iki haftam kaldı.
Kendime sevgiyle yol almak için izin veriyorum.
Ne?
Rosa'nın sanatçısı, Craig Carnelia var.
Telefonlarına dönmeyen menajerin Rosa mı?
Ta kendisi.
Geçen yıl tüm tiyatro camiasını Craig'in müzikal atölyesine davet etti.
Perde arasında bir yapımcı
ona 10 bin dolarlık çek yazmıştı bile.
Keşke öyle düşünmesen.
Sanat yapmak pahalıdır.
-Sanat yapmak burada pahalı. -Ama her kuruşa değer.
-Çok güzel. -Biliyorum, değil mi?
Bunu nasıl ödeyeceksin?
Peter Pan ve Tinker Bell
Ne tarafta Varolmayan Ülke?
Cehenneme gitti Zümrüt Şehir
-Verdiğinden beri büyücü emrini -Büyücü emrini
Sesler duyuyorsun yollarda
Kayıp çocuklar, timsahlar
Ama ilgilenmiyorsun
Seçim yapmakla, kötü cadılarla
Gelincik tarlası veya Perde arkasındakilerle
Kaplan zambağıyla, sihirli ayakkabılarla
İşliyor saat, orası kesin
"Mutlu Yıllar"ı söylüyorlar
-Mutlu Yıllar -Keşke rüya olsaydı her şey
Kıyamet günü gibi sanki daha çok
-30/90'ı siktir et -30/90
Sanki bir kasırga geliyor
Gökkuşağı göremiyorum, ya sen?
30 oldun 90'larda
Elime baksana Geçti top
Avantaları istiyorum ama hemen değil
Dünya çağırıyor Ya şimdi ya da hiç
Neden çocuk kalamıyorum hep?
30/90, 30/90
30/90, 30, 30/90
-Ne yapabilirim? -Ne yapabilirim?
30/90, 30, 30/90
Ne yapabilirim?
Hanımlar beyler, orkestramızı alkışlayın.
Ayrıca çok sevgili dostlarım olan
vokallerde Roger ve Karessa'yı da.
Cuma gecesi.
Selam, ben Deborah.
Susan bu akşamki dans için müziğini bıraktı…
Ama hoparlörleri çalıştıramıyorum.
-Merhaba Şekerim. -Selam.
Philly nasıldı?
Havaalanından konferans salonuna gittim, üç saat sonra da döndüm.
Muhteşemmiş.
Michael müthiş bir oyuncuydu.
Lisede, üniversitede her oyunda başroldeydi.
Sonra New York'a taşındık.
Sabah 5.00'te kalkıp
Equity binası önünde sıraya girip gün boyu beklemekten
ve yönetmenin sendika dışından birini izlemeyi
kabul etmesi için dua etmekten bıktım.
Sonunda odaya girdiğimde şanslıysam
beni kesmeden altı ölçü söyleyebilirim
ve bana yanlış isimle, Juan, Pedro, Carlos, lo que sea…
Bir hafta sonra havalı bir reklam şirketinde bir iş buldu.
Dolgun bir maaşla.
Sağlık sigortası, diş…
Bir daha geriye bakmadı.
Meteliksiz biri olarak
belki parti planlamaya daha az para harcayabilirsin.
Sevdiklerine harcamayacaksan paranın ne anlamı var?
Senin hiç paran yok.
-Doğru. -Bu, bir haftadır burada duruyor.
KESME İHBARI
-İlgileniyorum. -Evet. İlgili görünüyorsun.
Yakında faturalarını hatırlatmak için ben olmayacağım.
Ben nasıl yaşayacağım?
Çok doğru bir soru. Ev arkadaşı buldun mu?
Biraz meşguldüm. Atölyem gelecek hafta.
Bekle, ne atölyesi?
Çok komikti.
Bu akşamki gösteri ne zaman?
KORKU MU SEVGİ Mİ?
Perde, 8.00'de açılıyor.
Dansların muhteşem olduğunu ama müziğin berbat olduğunu duydum.
Susan, Ortabatı'da kasabada büyümüş.
Biyoloji okumak, doktor, belki öğretmen olmak için üniversiteye gitmiş.
Ama sonra onların yerine modern dansa aşık olmuş.
Her ebeveynin hayali, değil mi?
Hiç kimseyi tanımadan New York'a taşınmış.
Dört yıl içinde, tüm önemli koreograflarla dans etmiş.
Paul, Trisha, Merce.
1990, nihayet bir tiyatro topluluğuna katıldığı yıl olacaktı.
Sırf bir işten işe geçmek değil. Bir yuvası, sanatsal ailesi olacaktı.
Ve hazırdı. Bu, onun yılıydı. Bunu biliyordu.
Sonra bir kostüm provasında bileğini çatlattı.
Altı ay süren tedaviden sonra yine dans ediyor.
O an her ne idiyse, bir anda
artık bilmediğini anlamıştı.
Ama Susan gerçek bir sanatçı.
Adını New York Times'da görmek umurunda değil.
Beş kişi ya da beş bin kişi önünde dans etmek
onun için önemli değil.
Sonra bir de bizim meselemiz var.
Hepsini ödeyemez biliyorsun.
Olay yaratmayı seviyor, özellikle senin hakkında.
Onun için yaptıklarımızdan sonra…
-Kes! -…çekip gidiyor.
Freddy, karışık kasetlerimi sana bırakıyorum. Çalarken beni hatırlarsın.
Jonathan Larson'ın meşhur Moondance Lokantası kaseti.
Yumurtalı ekmekle gösteri müziğini kim sevmez?
Aslında sadece gösteri müziği değil. Çok eklektik bir karışım.
-Biri karışık kaset konusunda hassas. -Belli.
-Senin adına sevindim. -Öyle mi?
Ayrıca şu anda sana son derece kızgınım, kıskanıyorum,
çekemiyorum ve nefret ediyorum.
Yani, başardı.
Sıradaki sen olacaksın.
-Geçen hafta bir geri dönüş aldım. -Harika!
-Gemi seyahati için. -Nesi var?
Kutup seyahati. Yani her şeyi sorun.
Kutup'ta her şey sorun.
Nasıl hissediyorsun?
Gerçekten iyi bir hafta oldu.
T hücresi sayımı iyi. Doktorum ihtiyatlı bir şekilde iyimser.
Tamam, güzel. Harika görünüyorsun.
Teşekkürler. Biliyorum.
Gemi seyahati için benim…
Sıkılaştır. Çek, yukarı çek.
Ben ve Scott, lisede madrigal söylerdik.
-Ne? Gerçekten mi? -Evet.
Şarkı söylemeyi sevmezdim. Kızlar için söyledim.
SoHo'da Scott'a rastladım, gelmeyi çok istedi.
-Anladım. -Ben sanatçı partilerine hiç gitmem.
Berbat olur. Ama en iyi uyuşturucular oradadır.
-Scott finansçı. -Şaşırtıcı.
-Sen ne yapıyorsun? -Ben müzikal tiyatronun geleceğiyim.
Hoş geldin. Bir içki daha alacağım.
Çok komik bir herifmiş.
İşte hayat bu
Bohem hayat
Duş mutfakta Belki sabun olabilir biraz
Bulaşıklar lavaboda Fırçala dişlerini, uğraşırsan
Gömme dolapta tuvalet
Dua et de İçeride ampul olsun
Bugün yok!
Gelip gider ev arkadaşları Kulak kesilin şimdi
Dört yılda tam on dört kişi
Ann, Max, Jonathan Carolyn ve Kerri
David, Tim… Tim konuktu, hazirandan
Ocağa kadar Margaret, Lisa, David, Susie
Stephen, Joe, Sam
Ve Elsa, fatura tahsildarının hayali Kaçıyor hâlâ
Unutma komşuları Michelle ve Gay
Aile gibiler Daha da iyi
Geçiyor zaman Ölüyor her şey
Düşünürdüm bu yaşta Olur köpeğim, karım ve bir çocuğum
Batıyor gemi O zaman hemen içmeli
Düşünmeye başlamadan Bu hayat mı, diye
-Evet! -İşte hayat bu
İşte hayat bu
Bohem hayat
-Bohem hayat -Bir kez daha!
Bohem hayat
Acayip iyiydi!
-Evet Scott! -Evet!
Selam. Herkes gidiyor.
-Biraz temiz hava almak istedim. -Peki.
Burası dondurucu.
Palton nerede?
Bilmiyorum. O…
Kocaman bir yığının dibinde.
Çok güzel.
O hapishane gemisi.
Evet.
Jacob's Pillow'da dans okulu için yeni öğretmenler alıyorlarmış.
-Öyle mi? -Evet.
Haftada birkaç saat çalış. Kalan zaman senin olsun.
İstediğin zaman bedava stüdyo.
Biraz konuşabilir miyiz?
Bu gece ne kadar harika olduğunu konuşalım mı?
-Teşekkürler. -Dalga geçmiyorum.
Dans etmeni sonsuza dek izleyebilirdim.
Belki başvururum diye düşünüyordum.
Jacob's Pillow'daki işe.
Oraya geçen yaz gitmiştik. Yeni Mark Morris'i izlemiştik.
-Evet! -Evet.
-Berkshires'da olan yer mi? -Evet.
Yani Berkshires'a mı taşınacaksın?
Ve kirayı ödemek için haftada 30 saat yazı işleriyle
uğraşmayacağım, niye olmasın?
Yeniden forma girebilirim.
Peki. Evet. Tamam. Bunu yapalım. Taşınalım.
-Ben ciddiyim. -Ben ciddiyim.
Kütük evde mi yaşayacağız? Meşe palamudu mu toplayacağız?
Sincapları toplayacağız.
Sen neden bahsediyorsun?
Orası Berkshires.
İnsanların tatil evleri var. Oraya gittin.
Çok üzgünüm. İçeri girebilir miyiz, lütfen?
Affedersin, korkuyorum. His kaybı yaşamaya başlıyorum.
Tam bir bebek gibisin.
Şunu al.
Bekle.
Beğendin mi?
İçeri gitmek için acele ettiğini sanmıştım.
Berkshires'daki şu iş var ya?
-Evet, muhteşemmiş. -Başvurdum bile.
-Öyle mi? -Evet.
Ve işi aldım.
Öyle mi? Harika.
Haziranda başlıyor.
Peki. Yani sadece yaz işi mi?
Hayır, kalıcı.
Jon?
Berkshires mı? Midtown'dan çok uzak.
Evet.
Şimdi bunu neden yapıyor?
"Benimle gelmeni istiyorum" diyor.
-Sen ne dedin? -"Öyle mi?" dedim.
Ne demeliydim? Ne diyeceğimi bilemedim.
Yani New York'tan ayrılamam.
-Yanına taşınmasını söyle. -Nereye?
Ev arkadaşı arıyorsun.
Bir taşla iki kuş. Bir şey değil.
Senin çıktığın adama ne oldu, David'e?
-Birlikte çok iyiydiniz. -Yürümedi.
Ofiste hedef grup çalışması var.
Birilerini arıyorlar. Seni yazdırayım mı?
Beni karanlık tarafa çekmen için mi?
Seni meslektaşlarımla tanıştırıp
ne harika biri olduğunu gösteririm.
-Reklam işi istemiyorum. -Ben de reklam işi yapmanı istemem.
Cingıl yazarlığı işinde çalışmanı istiyorum.
Eğlence için cingıl yapıyorsun.
Yediğimiz mısır gevreğiyle ilgili şarkılar yapıyorsun.
-Bunun için para kazanabilirsin. -Superbia sahnelenirse
zaten müzikten para kazanacağım. Yani…
Doğru.
ZAFER KULELERİ
İşte geldik. Evim, güzel evim.
Aman tanrım!
Michael, anahtarları park görevlisine fırlatır.
Hangi apartmanda otopark görevlisi olur ki?
Lobide taze çiçekler.
Minik köpekli, yaşlı, beyaz bir hanımefendi.
Bu, gerçek hayat mı?
Yok artık On üç blok yürümek
On üç kilo çamaşırla
Kışın dondurucu soğuğunda
Yok artık Altı kat merdiven çıkmak
Veya savaşmak anahtarla Kapı otomatiği yok diye
Yok artık çürük kablolar
Yok artık çatlak zeminler
Yok artık tükürmek diş macununu
Tek lavabonun içindeki
Kirli bulaşıkların üstüne
Merhaba giyinme odalarım
Park Caddesi gibi düzenli
Merhaba ahşap masam
Alışabilirim
Alışabilirim sana
Yok artık Uyuyan insanların üstünden atlamak
Çıkmadan önce kapısından
Kendi evinin
Yok artık
Zehirli gazlar Yasal olmayan şofbenlerden
Veya sen uyurken patlayan!
-Yok artık -Sızdıran tavanlar
-Yok artık -Zeminde delikler
Yok artık Duş almak mutfakta
Ev arkadaşın Kahvaltı ederken
Ve su sıçratmak Mısır gevreğine
Merhaba, parlak Yeni parke zeminler
Zengin bir kızın bacakları gibi pürüzsüz
Merhaba sevgili Bay Bulaşık Makinesi
-Alışabilirim -Alışabilirim
-Sana -Alışabilirim sana
Yok artık… egzotik
Yok artık… nevrotik
Yok artık hiçbir şey Olmayan robotik
-Taşınıyoruz -Taşınıyoruz
-Doğu Yakası'na -Doğu Yakası'na
Lüks bir daireye Gökyüzündeki
Merhaba, sevgili Kapıcı Bey
Kaptan Kanguru'ya benzeyen
Merhaba, sevgili dostum ve nasılsın?
-Alışabilirim -Alışabilirim
-Sana -Alışabilirim sana, evet!
-Alışabilirim -Alışabilirim
-Baştan çıkabilirim -Çıkabilirim
-Alışabilirim sana -Sana
Kapanan kapılardan uzak durun.
Yemin ederim! Sen, arkadaki.
Kapanan kapılardan uzak durun.
Hâlâ şarkın yok mu?
Bu daha önce başıma hiç gelmemişti. Bilmiyorum.
Genelde bir günde yazarım.
Geçen hafta şeker hakkında şarkı yazdım. Üç saatimi aldı.
-Şeker hakkında şarkı mı? -Şeker
Rafine edilmiş Ehven bir fiyata
Aklımı başımdan alıyor
Bunu neden yaptın?
Egzersiz.
-Ne için? -Her konuda şarkı yazabilmem için.
Onun yerine altı gün sonra izleyicinin önüne çıkacak
müzikalin için şarkı yazabiliyor musun baksana.
Ira Wietzman, Playwrights Horizons'da müzikal tiyatro müdürü.
Superbia hakkında bir atölye çalışması açmayı teklif eden
bugüne kadarki ilk ve tek tiyatrocu.
Belki de ihtiyacım olmadığını düşünmeye başladım.
-İhtiyacın var. -Aslında
bunu söyleyen tek kişisin.
Yani haberin olsun.
Yani bunu yazdığın beş yıl boyunca…
Aslında sekiz yıldır.
…kimse ikinci perdede Elizabeth için
bir şarkın eksik demedi mi?
Hiç kimse.
Yalan söylüyorum.
Bir kişi söyledi.
Yıllarca bir müzikal tiyatro yazma atölyesinin bir parçasıydım.
Likit kristal dijital ekran
Yüzüyor gri denizde
Haftada bir, yazarlar ailemizin kalan birkaç üyesiyle toplanırdık.
Birimizin gerçek yazarlar panelinde üstünde çalıştığı şeyi
sunumunu izlerdik.
İzlemek için anne babamızı sürüklediğimiz
Broadway şovlarını yaratan tiyatro efsaneleri…
Bölüyor günü
Panel, her hafta değişirdi.
Sayıyor yavaşça
Ölçüyor anları
Benim sunum günümde kapıdan girdiğim anda
herkes konuşmaya başladı.
Bu gerçekten o mu?
Öyleydi.
Stephen Sondheim.
Peki, ben başlarım.
Ben kayboldum.
Şovun ne olduğunu bilmiyorum.
Bu sosyal bir yorum mu? Bilim kurgu mu?
Müzik de aynı. Rock mı? Broadway mi? İkisi de mi?
İkisi de değil mi? Steve, sen ne düşündün?
Söylemem gerekir ki sana hiç katılmıyorum Walter.
Bu, ne olduğunu çok iyi bilen bir müzikal.
Evet. Tabii ki evet.
Yarattığın dünya gerçekten orijinal.
Büyüleyici.
Sorun şu ki duygusal konuyu takip etmek pek kolay değil.
Detaylar, karakterlerle bağ kurmamızı engelliyor.
-Anlatabildim mi? -Tamam.
Evet. Aynı şeyi düşünüyoruz. Tam öyle hissediyorum.
Aynı şeyi söylüyoruz, farklı şekilde.
Ama müzik, tamam, üzgünüm… Müzik yoktu.
Bence şarkılar çok iyiydi.
Evet, tamam. Evet. Tek şarkılar.
Özellikle ilk perdenin sonunda genç adamın söylediğini beğendim.
Birinci sınıf sözler ve melodi. Aferin.
"Birinci sınıf sözler ve melodi."
Teşekkürler.
O beş kelime, beni iki yıl daha götürmeye yetmişti.
Genç kadının şarkısı eksik.
-Elizabeth'in mi? -Şovun dönüm noktası.
Kahramanın ya bu yöne ya da o yöne gidecek.
Biri onu uyandırmalı, aklını başına getirmeli.
Tamam.
Çok komik çünkü ben de aynı şeyi söyleyecektim.
Müzisyenleri konuşabilir miyiz? Sadece dört kişi olacaksa
bas bölümlerini nasıl ayıracağımı çözmem gerek.
Bu senin için. Al bakalım.
-Sağ ol. -Bir şey değil.
Jon, bu bir okuma. Bir piyanon olacak.
Rock müzikali yazdım.
Yani bana en az bir synth, davullar, bir gitar ve…
İyi bir şarkı enstrümansız da iyi olmalı.
Peki. Şarkıyı enstrümansız söyleyelim.
Aslında belki şarkıları atlarız.
Sonra izleyiciyi yarım saatte içeri alıp çıkarırız.
Başka bir müzisyen için biraz para bulabilir miyim diye
-bütçeye bakarım. -İki tane daha.
Piyano da bu iş için minimum şart.
Rosa'yla konuştun mu?
Selam Rosa, ben sanatçın Jonathan Larson.
Sekreterine birkaç mesaj bıraktım.
-Rosa Stevens hâlâ menajerin, değil mi? -Evet, biz…
Hep konuşuyoruz.
Sunum davetiyelerini gönderdi mi?
Pek LCV almadık.
Önemli değil.
Sektörde Rosa'dan çok bağlantısı olan kimse yoktur.
Eminim senin için iyi birilerini getirecektir.
Evet.
-Pazartesi görüşürüz. -Peki.
Provanın ilk günü.
Şarkıyı da bitir. Lütfen.
-Sağ ol Ira. -Teşekkürler.
Her şey için sağ ol. Teşekkürler.
SEN
Bay Sondheim'a mesaj bırakmak istiyorum.
Adım Jonathan Larson.
Bu mesaj, Joe Papp için. Bernie Gersten için.
Shubert Organizasyonu'nun müdürü. La MaMa için.
Larson. L-A-R-S-O-N. Hayır, Parson değil.
Daha önce hiç yapılmamış bir şey. Büyük olay.
Çok büyük bir kâr olasılığı var.
Yerlerimiz doluyor, size de ayıralım diye aradım.
Zamanı yok, biliyorum ama iyi kıyak olur.
Baskı yok. Orada olmanızı çok isterim.
Kabul mü? Ona bir yer ayrılmış olacak.
Superbia, Playwrights Horizons'da. 10.00'da.
Cuma sabah 10.00'da. Cuma için heyecanlıyım.
Kaçırmanızı istemem. Verebileceğim bilgi bu kadar.
SON KESME İHBARI
Tüm Sondheim müzikallerini PBS'te vermeliler.
Sunday iyi bir başlangıç.
Neden kıza sevdiğini söyleyemiyor anlamıyorum.
Neden sanatçı olup onu da sevemiyor?
Onu seviyor.
Evet, ama ifade edemiyor.
Bu kişisel bir sorun. Evet.
Diyorum ki…
Erkekler!
Bernadette o korseyle…
O beli sanki…
Onu nasıl yaptı?
-Hallettin mi? -Çok az kaldı.
-İlham gerekirse beni ara. -Hayır, gitme. Takıl.
Eski odanda uyuyabilirsin.
Şarkıyı yaz Kanka.
…AIDS ile.
Kuzey Carolina Senatörü Jesse Helms
yasanın yanlış mesaj vermesinden endişe ediyor.
Yani eğer damardan uyuşturucu kullanıcıları ve homoseksüel erkekler
eylemlerine bugün son verseydi
bu ülkede şu anda var olanlar dışında
hiç AIDS vakası olmazdı.
Henry Champ, Amerikan Kongre Binası.
PATRON ÇOK YANILIYOR
-Merhaba. -Selam. Aman tanrım! Seni seviyorum.
Çarşambaya kadar bir cevap istiyorlar.
O yüzden acaba konuşabilir miyiz, dedim.
İşi.
Evet.
Yarın konuşabilir miyiz?
Çünkü şimdi bu şarkıyı bitirmeliyim. Olur mu?
Tabii.
Gerçekten emin misin?
Eminim.
Tamam.
Emin değil gibisin.
-İyi geceler Jonathan. -İyi geceler.
Ben de geliyorum.
YENİ ŞARKI SEN
SENİN
SEN
Ağarıyor gün, geldi şafak vakti
Johnny uyandı ve hızlanıyor
Uzlaşıyor ya da inat ediyor
Yarışıyor zihni
Johnny'nin yok bir rehberi
Saklanmak istiyor Johnny
Yapabilir mi çıkışını
Vazgeçerse tutkusundan?
Karar veremiyor Johnny
Susan, yaşamak istiyor deniz kıyısında
Bitirmiş artık rekabeti
Susan bir hayat istiyor benimle
Johnny zor bir karar verecek
Johnny'nin yok bir rehberi
Saklanmak istiyor Johnny
Durulabilir mi
-Hiç boğulmadan? -Boğulmadan
Karar veremiyor Johnny
Michael her şeye sahip olacak
Şansı hiç bitmeyecek
Johnny sıkıştı köşeye
Vazgeçebilir mi hayalinden
Tıpkı arkadaşı gibi?
-Johnny görüyor Susan'ın haklı olduğunu -Susan haklı
Hırs yiyip bitirir insanı
Michael, anlamıyor neden Johnny
-Tutunuyor sıkıca -Sıkıca
Doğru olduğunu düşündüğü şeylere
Johnny'nin yok bir rehberi
-Saklanmak istiyor Johnny -Saklanmak istiyor Johnny
Nasıl yükselebilirsin
Çakılmışken zemine?
Karar veremiyor Johnny
SESSİZLİK = ÖLÜM
-Johnny'nin yok bir rehberi -Johnny'nin yok bir rehberi
-Saklanmak istiyor Johnny -Saklanmak istiyor Johnny
Nasıl anlarsın bırakma vaktini?
DEĞİŞİM İÇİN NİYE FELAKET GEREKİR?
Karar veremiyor Johnny
-Karar veremiyor Johnny -Johnny
-Karar veremiyor Johnny -Karar
-Karar veremiyor Johnny
-Johnny
Karar veremiyor Johnny
Karar
-Karar -Karar
Karar veremiyor Johnny
Freddy acilde.
Ne?
Cumartesi ateşle uyandı, titremesi…
Titremesi durmadı.
Bekle, hayır. Bekle.
Geçen hafta bana T hücresi sayımının…
Doktor dört gün önce istedikleri seviyede, demiş.
Sanırım değişti.
Siktir.
-İyi olacak. -Evet, haklısın.
İyi olacak. Biliyorsun.
Ne kadar inatçıdır. Tam bir baş belası.
-Değil mi? -Evet.
Pazar sabahı bizi eksik elemanla bıraktığı için sinirlenmeliyiz.
-Doğru. -Beni anlıyor musun?
Tamam.
Freddy, siktir! Hastaneye gitmeliyim.
Ne zaman gideceğim? Yazmam gerek.
Ne zaman? Susan'la konuşmalıyım.
Freddy'yi gör. Susan'ı ara. Şarkıyı niye yazamıyorum?
Arkadaşın hastanedeyken gösterini nasıl düşünebilirsin?
Burada ne yapıyorum?
Gitmeliyim. O kapıdan çıkıp gitmeliyim.
Ama Moondance Lokantası'nda pazar sabahı saat 9.30.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Hazır!
Şu nefis Yahudi ekmeğinden var mı?
O "kutsal" canım. "Kutsal" ekmek diyorlar.
Hala ekmeği ister misin?
-Biri şu kahrolası yumurtaları alsın. -Tranquilo.
Termina tu obra.
Dört kişilik, Harrington. Harrington?
Moondance. Ne istersiniz?
Hayalet Avcıları'na göndermeydi.
Rezervasyon alıyor muyuz? Hayır. Küçük lokantayız.
-Çavdar ekmeğim nerede? -İsim?
-Richard. -Richard. Kaç kişi?
Caplan.
Richard Caplan. Kaç kişisiniz?
-"C" ile. -Anladım. Kaç kişi?
Cam'ın "C"si.
-Tamam. -Sipariş verelim mi?
Bir saniye. Kaç tane?
Matematik testi değil bu.
Sipariş.
Sabrınız için teşekkürler.
Sarısız omlet demiştim.
Bu yüzden sadece garsonsun.
Gerginlik.
Kadınlar tuvaletinde kusma durumu.
-Hesap! -İki mimoza alabilir miyiz?
Çünkü yeni bir işe girdi.
Bu kahveye biraz Baileys veya bu portakal suyuna biraz votka.
Bir şeyler koy.
Denge.
Sandviç hazır.
Si se quejan que se enfría, no es culpa mía.
Hay sokayım! Carolyn.
-Carolyn? -Selam.
-Pardon. Baileys var mı? -Bir saniye.
Ulu tanrım!
Geç kahvaltı.
Pazar günü
Mavi, gümüş krom lokantada
Yeşil, mor, sarı, kırmızı taburelerde
Oturur aptallar
Evde yemesi gerekenler
-Ama para verirler pazar günü -Pazar günü
Soğuk portakal suyu veya bir simit için
Yumuşak, yeşil, silindir taburelerde
Oturur aptallar
İçerler tarçınlı kahve
Ya da kafeinsiz çay
-Sonsuza dek -Sonsuza dek
Sonsuza dek
Mavi, gümüş krom lokantada
Akar yeşil, turuncu, eflatun salyalar
Ağzından aptalların
Evde daha az ödeyecekken
İçerler kahvelerini
Sütlü
Ve sütsüz
Ve kolesterol
Fırlar, fırlar, fırlar
Herkes bağırır ekmek için
Küçük SoHo kafesinde
Two Rivers'da bir adada
Sıradan
Bir pazar günü
Pazar günü
Geç kahvaltı
PAZAR ŞARKI SÖZÜ VE BESTE JONATHAN LARSON
Pazartesi sabahı.
Superbia atölyemin provasının ilk günü. Ama eğer unuttuysanız
hâlâ ikinci perdede önemli bir müzikal bölümü eksik.
Oraya ölüler diyarından geçerek gidiyorum.
Tiyatro Bölgesi'nden.
Yürü Times Meydanı'ndan Ne görüyorsun?
Çirkinlik, eskiden mimarinin
Alımlı ve tarz olduğu yerdeki Değersiz
Altmış dolarlık gösteriler gibi Hep sahte
-Gösteri oyunu bu -Gösteri oyunu bu
Niye oynamak isteyeyim bu oyunu?
-Gösteri oyunu bu -Gösteri oyunu bu
Deli olmam gerek oynamak için bu oyunu
Broadway dışında bile Garanti değil
Masterlı birinin Karar vermeyeceği ne olacağına
Tıpkı Amerika gibi, yenilikten yoksun
İdare ediyor şatafatla ve şöhretle
Tıpkı Amerika gibi, düşüşte
İlgilenmiyor ürünle İşin özü bu
Sinema için yaz Televizyon için yaz
Saçma olsa ne olur Beleşe yazılmıyor
Binlerce dolar kazanırsın İlk taslakta
Bağlı olmaz hayatın Frank Rich'in gülüşüne
Unut Shakespeare'i Beckett'ı, Moliere'i
-Gösteri oyunu bu -Gösteri oyunu bu
Neden oynamak isteyeyim bu oyunu?
Gösteri oyunu bu Deli olmam gerek
Oynamak için bu oyunu
Gösteri oyunu bu
CATS SEÇMELER
-Gösteri oyunu bu -Gösteri oyunu bu
Gösteri oyunu bu
Niye olsun umurumda?
Yaşlı Deuteronomy rolü için seçmelere katılacağım.
Playwrights Horizons adına hepiniz hoş geldiniz demek
ve heyecanlı, genç yazar Jonathan Larson'ın yazdığı bu yeni müzikalde
rol aldığınız için teşekkür etmek isterim.
Daha 30 yaşında bile değil.
Teşekkürler Ira.
Bu, bu müzikalin ilk gerçek atölyesi.
Şimdi siz de aileden oldunuz.
Başlamadan önce sorunuz var mı?
Evet. Tamam.
Acaba açıklayabilir misiniz?
Evet. Neyi açıklayayım?
Sadece müzikali. Hikâyeyi.
Bazı yerleri biraz karışık. Kötü anlamda değil.
Superbia, zehirlenmiş Dünya gezegeninde gelecekte geçen bir hiciv.
İnsanlığın büyük çoğunluğu tüm hayatını
sadece medya vericilerinin ekranlarına bakarak geçirmiş.
Muhteşem hayatlarını, TV dizisi gibi çeken
zengin ve güçlü küçük elitleri izlemişler.
İnsan duygusunun yasaklandığı bir dünya.
Bu, MTV kuşağı için yazılmış ilk müzikal olacak.
Bu benim…
Uzaylılar mı olmalı? Uzaylılar mıydı, emin olamadım.
Hayır, uzaylılar değil. Ama gelecekte geçiyor.
Günün renk grubu Siyah, kırmızı, siyah
Uyuşturucu elbette Olacak kilovat
Günün modası Durmadan "eğlenceli" demek
Mükemmel. Devam et.
Ünlü yıldız Aldın iki adaylık
"Yılın Yüzü" Ve "En İyi Saç" dalında
Fotoğraf fırsatı için Hazırla konuşmanı
Menajerin Tim Pursent da olacak orada
Bayıldım.
-Davulcuya ihtiyacım var, demiştin. -Aman tanrım.
İyi geceler. Gerçekten çok güzel işti.
Hayır, sana orkestraya ihtiyacım var demiştim.
Her müzisyen için 100 dolar.
Evet. Yıllık işletme bütçen yarım milyon dolar, değil mi?
Bugüne kadar 12 LCV aldık Jon. 12 kişi için orkestraya ihtiyacın yok.
Onlardan çok olursunuz.
Daha çok müzisyen istiyorsan
parayı başka yerden bulman gerekecek.
Üzgünüm.
Her şey için teşekkürler.
SİHİRLİ DEĞNEĞİM OLSA İYİLEŞMENİ DİLERDİM
Geçen yıl, üç arkadaşımın cenazesine gittim.
En yaşlısı 27 yaşındaydı.
Pam, Gordon, Ally.
Freddy daha…
Geçen hafta 25 yaşına girdi.
Kimse yeterince çabalamıyor.
Ben çabalamıyorum.
Yeterli vakit yok veya belki vaktimi boşa harcıyorum.
Peki, ya Susan'ın vakti?
Susan'la ne zaman konuşacağım?
Ne diyeceğim? Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Susan bekliyor ve zaman geçiyor.
Tik, tik, tik.
Atölyeye kadar üç günüm var.
Bu şarkıyı yazmak için üç gün. Şarkı olmazsa,
gösteri olmaz, o zaman zaman kaybı olur.
Şarkı kimin umurunda?
Michael'ı da özlüyorum.
Michael'la konuşmalıyım.
Michael'la konuşacak vaktim yok.
Gelmiş geçmiş herkes Orada olacak
Eğlence tarihinde Olmayacak hiçbir iş
Sakın hızlandırma.
Bunun gibi
Yüzyılın olayı
Tam bir sosyal macera
"Tam bir sosyal macera"da ses uyumu yok.
-Selam. Teşekkürler. -Harika.
Geleceğini neden söylemedin?
-Hoş bir sürpriz olur diye düşündüm. -Oldu.
Peki. Bugün salı.
Yarına kadar işle ilgili kararımı bildirmeliyim, yani…
Mola verebileceğin bir zaman var mı?
Yapamam. Hayır, oyuncular mola verir. Benim molam yok.
Ne yapacağımı bilmiyorum. O yüzden…
Uzatma isteyebilir misin?
Üzgünüm, bunu akşam konuşabilir miyiz?
Ben çok… Bir saniye.
Bu… Acaba bu bölümü…
-Adaylık -Adaylık mı?
Yüz ödülü için adaylık
-Yüz ödülü -Hadi bağlanalım
-Yani canlı yayında mı olacağım? -Zaten yayındaydın
-Dün gece, ne hoştun -Öyle miydim?
Öyleydin Lazerimle oynadın
Ustura sandın onu
Eminim oydu Yaratan büyük olay
Yayına çıkabiliriz Müzik kutum yayında
Nerede? Kim? Bu ne demek?
Gelmiş geçmiş herkes Orada olacak…
KİTAPLARINI SAT
Sana hepsi için 50 veririm.
Beş katına satacaksın.
Elimden gelen bu.
-Nakit mi? -Harika.
Olamaz. Godspell'i vermedi.
"Day by Day".
Evet. Çok beğendim.
Seni öğle yemeğine çıkarmak isterim. Doğum gününü kutlarız.
Bu hafta çıkamam.
Bazı konularda tavsiyeni almam lazım.
Michael? Affedersin, seni sonra arasam olur mu?
Tam bir işin ortasındayım.
Sözünü ettiğim hedef grubu hâlâ bir kişi daha arıyor.
Perşembe, 11.00'de. Paraya sıkışıksın.
Biliyor musun? Boş ver.
Bekle. Ödemesi ne kadar?
Sadece 75 papel ama bir işine yarar.
Geleceğim.
Çok teşekkürler. Evet, teşekkürler.
Tamam, hoşça kal.
Peki, görüşürüz.
Gelmiş geçmiş herkes Orada olacak
-Haklıymışsın. -Biliyorum.
Eğlence tarihinde Olmayacak
Hiçbir iş bunun gibi
Yüzyılın olayı
Tam bir sosyal macera
Kaçıramayız asla Bu mutlu geceyi
31. yıllık olağan yüz ödülleri
Sunum töreni Canlı, uydudan, renkli
18 saatlik bir olay Reklam aralarıyla
Muhteşem, görkemli Sarsıcı bir cazibe
Gelmiş geçmiş herkes Gelmiş geçmiş herkes
Orada olacak
Dinleyebilir miyim?
Yeni şarkıyı.
Artık her an gelebilir.
Beni öldürüyorsun Larson.
Tanrım.
Konuş.
Selam, benim. Telefonu aç.
Çağrılarını dinlediğini biliyorum.
Şu anda dairendeki tüm ışıklar açık.
Seni görebiliyorum!
Selam. Gelmeden arayabilirdin.
Az önce aradım. Seni görmek de güzel.
Öyle demek istememiştim.
Tanrım, Jonathan.
Benimle konuşmalısın.
Yazıyorum Susan.
Gelecek on dakikada süper bir müzikal mi yazacaksın?
İşime destek verdiğin için sağ ol.
Sen benimkini çok desteklediğin için mi?
-O ne demek? -Sence ne demek?
Şimdi de hanımlar beyler, karşınızda
şarkıda anlatıldığı gibi modern bir aşktan sahneler.
Affedersin.
İhtiyaçlarım hakkında konuşmam yasak. Ne ihtiyaçları?
-Ben öyle mi dedim? -Gerek yoktu. İma edildi.
Nasıl ima edildi?
Sen sanatçısın, ben de kız arkadaş. Öyle hissediyorsun, değil mi?
Üzülüyorum Sen üzüldüğün için
Üzülmeme Üzülmene
Dediklerin için Dediklerime
Paylaşamadığım için
Tek bir duyguyu
-Sonra konuşabilir miyiz lütfen? -Ne zaman Jonathan? Sonra, ne zaman?
Bu akşam değil.
Düşünseydim eğer Senin düşündüğünü
Düşüncelerimi paylaşmayı Düşünmediğimi
O zaman benim tepkime Verdiğin tepkiye
Benim tepkim Çok daha açık olurdu
Gün boyu provadaydım. Dörtten beri ayaktayım.
Bir haftadır bir şarkı yazmaya çalışıyorum ve hiç ilerleyemedim.
Korkmandan korktum
Söylersem sana Yakınlaşmaktan korktuğumu
Aylardır sana ne kadar mutsuz olduğumu söylüyorum.
Yoksa bir sorunun Benim sorunumla
Belki de sorun Bağımlılıktır sadece
New York'ta herkes mutsuz! New York böyledir.
-Yanıldım -Yanıldın söyle
-Yanıldım söyle -Senin yanılman
-Bunun için aradığında -Yanlıştı yüzük
Ciddi olsaydım "Yüzükler canımı sıkar" derken
Sana nasıl ulaşacağım bilmiyorum.
Beni hep uzak tutuyorsun, engelliyorsun.
Seni uzak tutmuyorum.
Kilometrelerce uzaktasın.
-Aslında tam buradayım. -Öyle misin Jonathan?
Gerçekten mi? Çünkü seni tanıyorum.
Kızmadım Kızmana
Ben kızdığımda Git dediğinde bana
Yerinde olsam Ve öyle yapsam
Öyle yapardım Yüzük verince
Söylediklerimi de söyleyince
Haklısın. Aklım başımda değil ama söz veriyorum atölyeden sonra…
Atölyeden sonra.
Atölyeden sonra!
-Her şey atölyeden sonra. -Evet.
Ya atölye olur ve hiçbir şey değişmezse?
Paralı bir yapımcı çıkmazsa.
Doğrudan Broadway'e gitmezsin.
Hâlâ garson olursun, hâlâ burada yaşarsın, hâlâ meteliksiz olursun.
O zaman ne olacak Jonathan? Ben ne olacağım?
Üzülüyorum sen üzüldüğün için Üzülmeme
Üzülmene Dediklerin için dediklerime
Paylaşamadığım için Tek bir duyguyu
Üzülüyorum senin için
Ben Berkshires'a taşınamam.
Kariyerimi arkada bırakamam.
Sence bunu bilmiyor muyum?
Ne?
Sen ne diyorsun? Bu ne? Ne istiyorsun?
Sanırım ben sadece bana gitme demeni istedim.
Düşünseydim düşündüğünü
Düşüncemi paylaşmadığımı
O zaman benim tepkime Verdiğin tepkiye
-Benim tepkim çok daha açık olurdu -Sana tepki verdiğimde
Tabii ki gitmeni istemiyorum.
-Gerçekten mi? -Tabii ki.
Bunu ilk kez söylüyorsun.
Aman tanrım.
Şimdi apaçık ortada
Bunu şarkıya nasıl dönüştüreceğini düşünüyorsun, değil mi?
Şimdi üstümüzden yük kalktı
Hayır. Ne?
Biliyor musun Jonathan? Benden bu kadar.
Susan? Susan bekle.
Umarım muhteşem bir atölyen olur.
Susan, bekle. Susan?
Şimdi saat sabah 4.00 Yarın terapimiz var
Çok geç sevişmek için
Hadi, dinlenelim biraz
Bir kişiyi daha bekliyoruz.
Suları afiyetle için.
-Peki… -Ben Jon.
-Evet, Michael'ın arkadaşısın. -Evet.
-Nasılsın? -Güzel. Geç kaldın.
-Peki. Özür dilerim. -Önemli değil.
-Hayır, metro yüzünden. -Evet, eminim.
Oturabilirsin.
-Selam. Sağ olun. -Hoş geldin.
-Tuvalet olmadığına emin misiniz? -Hayır, izniniz yok.
Ne zaman ödeme alacağımızı söyledi mi?
Peki, hepimiz burada olduğumuza göre…
-Selam. -Merhaba.
Neden hızlı bir beyin fırtınasıyla başlamıyoruz?
Yaratıcılığı biraz tetiklemek için. Eğlenceli olacak.
İki saat boyunca böyle.
Fazladan bir müzisyen için.
Neden "Amerika" dediğimde
birkaç fikrinizi ortaya atarak başlamıyoruz?
-George Washington. -Mükemmel.
-Abraham Lincoln. -Abraham Lincoln.
İmparatorluk, ırkçılık, soykırım, Vietnam.
Grover Cleveland.
-Anayasa? -Evet.
-Magna Carta.
-İnsan Hakları Beyannamesi. -Doğru olanı yapmak.
-Doğru şeyler. -Doğru şeyler.
Gün batımında açık bir yol.
Saçlarında rüzgâr.
Yolunda hiçbir şey yok, ufuk dışında.
Çok güzel Bay Larson.
Tamam. Bu tahtaya yazılıyor.
-Güneş. -Gün doğumu.
Yeni bir günün doğuşu.
-Her şey eskiye gider. -Sen nereden geldin?
-Muhteşemsin. -İnanılmaz.
Tarlaya bakan bir pencere.
Dışarı bakıp tavşancıkları, küçük sincapları görüyorum.
Ulusun çarpan kalbi.
Aman tanrım.
-Kesinlikle bu. -Güzel.
Bunu daha önce hiç duymamıştım. Çok yeteneklisin.
Buna alışabilirim.
Bunun için para alabilirim.
Sağlık sigortam olabilir. Emeklilik sigortası.
Bir BMW. Lüks bir daire. Central Park West'te.
Hayır, hayır. East'te.
Yaratıcılığım için gerçekten ödüllendirilebilirim.
Reddedilmek ve görmezden gelinmek yerine.
Hayatımın geri kalanı bu olabilir.
Şimdi kafalarınızdaki bu büyüleyici fikirleri aldığımıza göre
elimizdeki işe döneceğiz.
Devrimsel bir tüketici ürünü için bir isim geliştirmek üzere buradayız.
Raflarda yerini almak üzere.
O hayal gücünüze burada ihtiyacımız olacak Bay Larson.
Baktığımız ürün tatsız, kokusuz bir kimyasal bileşik.
Yemek pişirmede yağ yerine kullanılacak.
Bir dizi memeli üzerinde başarıyla test edildi.
Bu iyi.
Size söylemem istenen yan etkileri var.
Cilt dökülmeleri.
Tam saç kaybı. Saç, kaşlar, kirpikler…
Hayatımın geri kalanı bu olabilir.
Son olarak az sayıda birkaç kullanıcıda
toksik şok sendromu bildirildi.
Kısa süreli hastaneye yatışla sonuçlanan.
-Önemli bir olay değil. -Kötü fikir yok.
-Yok yağ. -Bayıldım.
-Yağ yok. -Tamam.
-Onun söylediğiyle aynı şey. -Sözcüklerle oynadım.
Olabilir Kim. Teşekkürler.
-Amerikan rüyası. -Peki.
-Özgürlük hayalleri. -Peki.
-Nutra-yağ. -Fena değil Todd.
Göbek yağı. Hayır.
Buldum.
-Bende. En uygun… -Hadi!
Duymak ister misin? Bu ürün için en uygun isim bende.
Dobişyağ.
Dobişyağ mı?
-Espri. -Komik değil.
-Senin için olmayabilir ama… -Seni ben tavsiye ettim Jon.
Senin için ismimi tehlikeye attım.
-Onlara kriz geçirdiğimi söyle. -Komik değil.
Bu benim hayatım.
Hayır, bu senin hayatın değil, reklam bu.
İnsanları, istemedikleri şeyi
-almaları için kandırmayı çözmek. -Bundan çok daha karmaşık.
Bunu nasıl ciddiye aldığını anlamıyorum.
-Para ödüyorlar. -Para her şey değil.
-Zararı yok. -Bundan emin misin?
Sen bu kadar asil ne yapıyorsun?
-Sanat yapıyorum. -Dünyaya gereken bu. Daha çok sanat.
Aslında evet. En azından bir sistemi sürdürmüyorum.
Kendini beğenmişliği bırak. Sen müzikal yazıyorsun.
Ormanları kurtarmıyorsun.
Keşke senin gibi olabilseydim ve hayatımı doğru arabayı,
doğru kıyafetleri ve kapıcılı bir binada yaşamayı önemsemeye harcasaydım.
Onları niye istemeyeyim? Hepimizin seçenekleri yok.
Senin hep kanıksadığın şeyler.
-Ne gibi? -Sevdiğin kişiyle bir hayat.
Bunun için neler verirdim biliyor musun? Sen burun çeviriyorsun.
İstediğin buysa seni durduran ne?
Beni durduran ne mi? Jesse Helms ve Ahlaki Çoğunluk'a ne dersin?
Bu ülkeyi yöneten insanlar.
Ben evlenemem. Çocuklarım olamaz.
Arkadaşlarımızın yarısı ölüyor
kalanlar da sıra onlara geleceği için korkuyor.
Yani güzel bir araba aldığım için üzgünüm Jon.
Merkezi ısıtmalı bir daireye taşındığım için üzgünüm.
Hâlâ vaktim varken hayatımın tadını çıkardığım için üzgünüm.
Gitmem gerek.
-Metroya bin. -Yürümeyi tercih ederim.
Michael.
Alo?
Johnny hayatım. Ben Rosa.
-Alo? -Rosa Stevens mı?
-Yarın için heyecanlı mıyız? -Yarın mı?
Sunumu mu hatırladın?
Hatırlamak mı? Şehirdeki yapımcıları getiriyorum.
İyi olsun.
Evet. Muhteşem olacak.
Bakalım, müzikalin için teklif savaşı
başlatabilecek miyiz. Ne dersin?
Evet, tabii.
Tamam bebeğim.
Charlie, bana Hal Prince'i bağla.
Rosa? Ben…
Çok üzgünüm.
Biliyorum.
Olamaz.
Elektriği kesmeden önce neden ödemenin geciktiğini
söylemek için beni aramadınız? Bu mantıklı mı?
-Açıkladığım gibi bir ihbar almıştınız… -Hayır, dinle.
Anlamıyorsun. Atölyem var.
12 saat sonra müzikalimin sunumu var.
Efendim, sesinizi yükseltecekseniz…
Affedersiniz. Bakın. Şimdi telefonda ödeme yapabilirim.
-Kredi kartım burada. -Fatura ofisimiz kapandı.
Şimdi çözmeyi çok isterim.
Fatura ofisi bu gece kapalı.
-Ne yapacağım ben? -Efendim, dediğim gibi ararsanız…
-Alo? -Selam Beth.
Nasılsın? Ben Jon.
Selam Jon.
Selam. Susan orada mı?
Seninle konuşmak istemiyor.
Evet.
Tabii.
Benim için bir mesaj iletebilir misin?
-Nedir? -Sadece…
Ona atölyemin yarın olduğunu hatırlatmak istedim. Ben de…
Bunu istemeye hakkım yok. Sadece…
Orada olmasını çok isterim.
Ona aradığını söylerim.
İşte buradayım.
Gençliğimi adadığım müzikal
New York'taki bütün yapımcılar için genel sunuma çıkacak.
Şovdaki en önemli şarkının
tek bir notasını veya sözünü yazmadım.
Elektriğim yok.
En iyi arkadaşım bana öfkeli. Kız arkadaşım benimle konuşmuyor.
Aklıma yapabileceğim tek bir şey geliyor.
Yüzmek.
Sevmiyorum bu soyunma odasını Telefonlarıma niye cevap vermiyor Susan?
Ter, ıslak, yankı Koku, cehennem, rap
Aç sesi Sıcak, ıslak, sıcak, ter
Su nasıl?
Esne, esne Tükür gözlüğe
Bulanık görüş Bak suya
Dalışı düşün Vücuda şokunu
Bekle acıyı Acıyı, acıyı şimdi
Bir, iki, üç, hadi atla, yedi
İşte o kız Bir, iki, üç
Atla hadi Pürüzsüz, yumuşak cilt
İki, üç Hadi… on üç metre
Uzun bacaklar, esmer ten ve ıslak saçlar
Hey, ıslak saçlar
Dinledi mi Rosa kasetimi hiç?
Uzat, esnet, çevir kolları Eli gör, ayakları uzat
Islak saçlar Gevşe, bu adam çok yavaş
On beş Yapabilir miyim kırk?
Çok yavaş Dokun topuğuna, çabuk!
Cevap ver! Kırmızı, ince çizgi
On beş metre, on sekiz metre Susan'a benziyor
Susan çok güzel
Dışarı, düşünme, dışarı Bırak dışarı
Omzu aşağıda tut
Yavaş, çok zorlama
Hareketin çıkışını bul
Eller, hayır Omuz, hayır
Dirsekler, hayır
Daha aşağı, arkadan Evet, daha aşağı
Otuz dokuz, kırk
Ortaya, ortaya
İleri hareket
Suyun içinde
Kendine gel
-Kaç -Kendine gel
Kendine gel
Süzülüyorum
-Ben suyum -Sen havadasın
-Sen şövalye gibi -Ben yeraltında
Ben kraliçe gibi
KENDİNE GEL
Gösteri başlamak üzere.
Oda bomboş.
Gösteri başlamak üzere ve ben
boş, katlanan 60 sandalyeye bakıyorum.
Selam.
Selam dahi çocuk.
Pazar günü 30 yaşıma giriyorum.
Mutlu yıllar.
Sağ ol.
-Otuz yaş hâlâ genç sayılır. -Kimse gelmedi.
Saat 9.00 bile değil.
Sunum 10.00'da başlıyor.
Güzel.
Harika.
Tamam.
-Notadan çalabilir misin? -Evet.
Yavaşça, mucizevi bir şekilde insanlar gelmeye başlıyor.
-Johnny. -Hemen dönerim.
Olağanüstü. Şu mekâna bak, olağanüstü.
-Burası prova stüdyosu baba. -Broadway prova stüdyosu.
-Asıl olay bu. -Senin adına çok heyecanlıyız.
-Teşekkürler. -Sana para ödüyorlar mı?
Hayır.
-Gelecek sefere. -Tabii.
-Bak, bizim için. -Hayır, orası değil…
-Aslında o başkası için. -Beğendin mi?
Başka herhangi bir yere oturabilirsiniz.
-Tamam. İyi şanslar. -Buraya oturalım mı?
-Seni seviyorum. Sağ ol. -Seni seviyorum.
Saçı çok kötü.
Güzel katılım.
Evet, çoğu arkadaş.
Tam bir kabus.
Burada olduğun için sağ ol.
Engel tanımam Jon. Biliyorsun.
-Tamam. İyi şanslar. -Evet.
REZERVE
Teşekkürler.
Ira, seni kerata.
-Jonathan, nasılsın? -Rosa.
-Jon Larson. -İşte orada.
Tam aradığım adam. Heyecanlı mısın? Heyecanlanma.
-Biraz heyecanlıyım. -Tabii ki heyecanlısın.
Müzikalinin ilk sunumu, Times Meydanı'nda kolonoskopi olmaya benzer.
Ancak kolonoskopinin en kötü yanı kanser olduğunu öğrenmendir.
Müzikalde, zaten öldüğünü öğrenirsin.
İyi gösteriler. Heyecanla bekliyorum.
Beklemeye devam edemeyiz. Çeyrek geçiyor.
Biliyorum.
İyi şanslar.
Gel buraya. Teşekkürler.
Merhaba. Hoş geldiniz.
Ben Jonathan Larson.
Hey, peki…
Buna hiç gerek yok. Teşekkürler, çok naziksiniz.
Bu sabah, buraya geldiğiniz için teşekkürler. Bu…
-Bu Stephen Sondheim. -Doğru. Dediğim gibi
burada olduğunuz için sağ olun. Bu, müzikalim Superbia.
Bir süredir üzerinde çalışıyorum.
Umarım hepiniz beğenirsiniz.
Teşekkürler.
Sonraki bir buçuk saat ise bulanık.
Gelmiş geçmiş herkes Orada olacak
Eğlence tarihinde Olmayacak hiçbir iş bunun gibi
Yüzyılın olayı
Tam bir sosyal macera
Kaçıramayız asla Bu mutlu geceyi
Gelmiş geçmiş herkes Gelmiş geçmiş herkes
Gelmiş geçmiş Gelmiş geçmiş herkes
Herkes orada olacak!
Ve sonra…
Karessa yeni şarkımı söylemek için öne çıkıyor.
Daha 12 saatlik bile değil.
Gözlerimi kapatıyorum.
Kendimi hazırlıyorum.
Nefes bile almıyorum.
Ama gözlerimi açtığımda
Orada Karessa'yı görmüyorum.
Sen havadasın
Ben yeraltında
Zayıflıyor sinyal
Bulunamıyor
Açılıyorum sonunda
Her şeyi yaparım senin için
Ama sen kapattın sesi
Şarkı söylemeye başladığımda tam
Kendine gel
Savunma değil çözüm yolu
Biliyorsun ya da biliyordun en azından
Hatırlamıyor musun başladığı zamanı
Sadece sen ve ben vardık
Sadece ben ve sen vardık
Gülmeliyim
Sergiledik tam bir şov
Aşk eski moda oldu bu zamanda
Nasıl bekleyebiliriz büyümesini?
Sen şövalye gibi
Ben kraliçe gibi
Bu akşam elimde tek olan
Statik görüntü ekrandaki
Kendine gel Merak iyidir
Boş bir görüntüysen eğer
Yayılan bir ekrandan
Bebeğim, gerçek ol Hissedebilirsin tekrar
Gerek yok müzik kutusundan bir şarkıya
Anlaman için beni
Gözlerimin içinde Ne görüyorsun?
İç çekişlerimde Dinle beni
Başlasın müzik içeriden
Tek bir duyuyla değil, beşiyle birden
Kendine gel
-Kendine gel, evet -Kendine gel
Kendine gel
Bebeğim, geri gel
Hayata
-Alo? -Selam tatlım, ben Rosa.
Selam Rosa. Aradığın için sağ ol.
Altı tane mesaj bırakmışsın.
Evet. Bir şeyler duydun mu?
Tatlım, gün boyu övgülerden başka bir şey duymadım.
Telefon üstüne telefon alıyorum.
Tamam. Evet! Harika haber.
Herkes bana aynı şeyi söylüyor. "Şu Jonathan Larson!
Bundan sonra ne yapacak çok merak ediyorum."
Bundan sonra ne yapacak da ne demek? Superbia ne olacak?
Sana hep söyledim, bu müzikali satmak zor.
Broadway için fazla sanatsal.
Turistler, uzay gemileri ve robotlar hakkında
bir gösteriyi izlemek için 50 dolar vermez.
Konusu bu değil.
Tabii ki, onu biliyorum Jonathan.
Yapımcıları bilirsin, tek bir şeye önem verirler.
Peki. Broadway harici nasıl olur?
Dışı için fazla pahalı.
Binlerce kişilik kadron var. Özel efektlerle…
Charlie, birazdan geleceğimi söyle.
-Gitmeliyim. -Üzgünüm Rosa…
Müthiş sunum için tebrikler.
Rosa bekle.
Peki, tamam…
Şimdi ne yapmam gerek?
Sonrakini yazmaya başla.
Onu bitirince sonrakini yazmaya başla.
Sonra da diğerini. Yazar olmak böyledir tatlım.
Onları sürekli duvara çarpıp
sonunda bir şeyin tutacağını umut eder durursun.
Uzun süredir bu sektörde olan birinden ufak bir tavsiye ister misin?
Sonrakinde belki bildiğin bir konuda yazmayı deneyebilirsin.
Tamam mı evlat?
Evet.
Kalemlerinin ucunu açmaya başla.
Evet.
Bence biraz ara verip gelecek hafta ne olacak, bakalım.
Hey, işe ihtiyacım var.
-Seni bekletebilir miyim? -Hedef grubundan özür dilerim.
Bir daha pazarlama hakkında kötü bir şey söylemeyeceğim, yemin ederim.
Seni hemen arayacağım.
Senin gibi yapmak istiyorum.
BMW'yi, kapıcıyı istiyorum, hepsini istiyorum. Tamam mı?
-Ne oluyor? -İyi.
Sekiz yıl, kendimi asla gerçekleşmeyecek bir müzikal için harcadım.
Buna inanmak zor. Bu sabah harikaydı.
Ama yeterince harika değildi.
Bir daha yapamam Mike.
Beş yıl daha garsonluk yapmaya dayanamam.
Beş yıl daha kimsenin görmeyeceği şeyler yazamam.
Bu arada Broadway, orijinalliği olmayan veya dünya hakkında bir şey söylemeyen
mega müzikalleri bolca üretirken!
Bitirdin mi?
-Hayır, aslında… -Sunum muhteşemdi.
Elindekinden vazgeçmek felaket olur.
-Sen yaptın. -Lütfen!
Ben vasat bir oyuncuydum.
New York'ta kaç tane vasat oyuncu var, biliyor musun?
Kaç Jonathan Larson var biliyor musun?
Bir.
Vaktimi boşa harcayıp duramam Mike.
-İki gün sonra 30 yaşında oluyorum. -Ve?
Stephen Sondheim, Broadway'de ilk şovu sergilendiğinde 27 yaşındaydı.
Sen Stephen Sondheim değilsin. Biraz daha bekle…
-Bekleyip duramam. Bu, benim hayatım. -Anlıyorum.
Hayır, anlamıyorsun. Vaktim azalıyor.
-Vaktin azalmıyor. -Hiçbir şey bilmiyorsun.
Ben HIV pozitifim.
Ne?
-Ne zamandır biliyorsun? -Birkaç gündür.
Kim bilir? Belki şansım yaver gider, olur öyle.
Bir yıl, belki daha uzun yaşarım.
Sanırım vaktin azalmasıyla ilgili birkaç şey biliyorum.
Bana neden söylemedin?
Denedin.
Jill Kramer, ikinci hatta geri dönüyor.
Buna bakmalıyım.
-Mike… -Bunu şimdi konuşamam, lütfen.
Jill. Selam, ben Michael.
Downy nasıl gidiyor görmek istiyorum.
Tanıştığımız günü düşünüyorum.
22 yıl önce, yatılı bir kampın ilk günüydü.
Sekiz yaşındaydık.
Liseyi, birlikte yaptığımız tüm gösterileri düşünüyorum.
Gerçek hayat mı bu…
Anne babalarımızın Cod Burnu'nda bir şehirde
bir buçuk kilometre mesafede kaldıkları yazı düşünüyorum.
Her gece plajda buluşur
sabah 3.00'e kadar oturup planlarımızdan konuşurduk.
Birlikte bir gün nasıl şehre taşınacağımızı,
ucuz bir daire bulup keşfedileceğimizi
ve dünyayı değiştireceğimizi.
Selam, Susan'ı, Beth'i aradınız…
Üniversiteden döndüğümüz ilk yazı düşünüyorum.
Kennedy mendireğinde ot içmiştik ve Michael gey olduğunu söylemişti.
Birçok arkadaşımızı düşünüyorum.
Cenazelerini düşünüyorum.
Ebeveynleri 50 yaşında bile değilken çocukları için dua ediyorlardı.
Onları düşünüyorum, Michael'ı düşünüyorum.
Ve ne olduğunu bile anlamadan koşmaya başlıyorum.
Göleti geçiyorum, atlıkarıncayı geçiyorum.
…HIV HAKKINDA. BİR ŞEY YAP.
Tik tik sesi artık çok yüksek. Hiçbir şey duyamıyorum.
Kalbim boğazımda atıyor.
Rüzgâr, ağaçların içinden uğulduyor.
Gökyüzü kararıyor.
Durmasını istiyorum. Hepsinin durmasını istiyorum!
Dokuz yaşındayken
Michael ve ben
Bir yetenek şovuna katıldık Y'de
Sabah 9.00'da provaya gittik merdivende
Şarkı söyleyemedi Mike
"Kimsenin umurunda değil" dedim ben
Söyledik "Yellow Bird"ü
Ve "Let's Go Fly a Kite"
Tekrar, tekrar ve tekrar
Doğru söyleyene kadar
Çıktığımız zaman
YMCA'den
Saat 3.00, güneş
Kurutmuştu çimleri
Düşündüm de Hey, günü geçirmek ne güzel böyle
Söz veriyorum
Burada ve bu anda
Geçireceğim
Zamanımı böyle
16 yaşındayken
Ben ve Michael
Rol aldık Batı Yakası'nda
White Plains Lisesi'nde
Saat 3.00, provaya gittik spor salonunda
Mike oynadı şarkı söylemeyen doktoru
Yoktu sorun onun için
Söyledik "Got a rocket in your pocket"ı
Ve "The Jets are gonna Have their day tonight"ı
Tekrar, tekrar ve tekrar
Doğru söyleyene kadar
Çıktığımız zaman
Yorgun halde oyundan
Saat 9.00, yıldızlar
Ve ay aydınlatmıştı yolu
Düşündüm de, hey
Günü geçirmek ne güzel böyle
Hey, günü geçirmek ne güzel böyle
Bir söz verdim
Merak ediyorum şimdi
Zamanımı böyle geçirmek için mi doğdum?
29 yaşındayım
Michael ve ben
Yaşıyoruz New York'ta SoHo'nun batısında
Saat 9.00, birkaç söz yazıyorum
Mike artık şarkısını söylüyor Mad Caddesi'nde
Ben "Kendine gel
Savunmak değil çözüm yolu"nu söylüyorum
Tekrar, tekrar ve tekrar
Doğru söyleyene kadar
Çıktığımda Si minöre veya La'ya
Saat 5.00, çağırır lokanta
Düşerim yola
Düşündüm de hey
Günü geçirmek ne güzel böyle
Hey, günü geçirmek ne güzel böyle
Bir söz veriyorum
Şimdi ve bu anda
Geçireceğim
Zamanımı böyle
Geçireceğim
Zamanımı böyle
Hey. Bundan sonra her ne olursa ben buradayım. Söz veriyorum.
Gerçek Dostlar diye bir destek grubu var.
-Yarın sabah toplantıları var. -Berbat görünüyorsun.
Çok üşüyorum.
Hadi gel.
Mike.
Üzgünüm.
Pazar günü.
30. doğum günüm.
Konuş.
Jon? Ben Steve Sondheim. Bu numarayı Rosa verdi.
Umarım sakıncası yoktur.
Seninle konuşma fırsatım olmadı ama çok iyi olduğunu söylemek istedim.
Tebrikler.
Bir araya gelip konuşmayı çok isterim.
Baskı yok.
Ama asıl konu, birinci sınıf bir iş ve gelecek vadediyor.
Sen de öyle.
Sonra birkaç fikrimi söylemek için ararım. Bu arada gurur duy.
KORKU MU SEVGİ Mİ
NEDEN ATEŞLE OYNARIZ?
ZAMAN
ÖZEL BİR KUTLAMA İÇİN KAPALI
Çok ufak bir parçam
gitmediğini duyunca minicik bir mutluluk duydu.
Seni her pazar görmeyince üzülürdüm.
Şerefe.
Freddy'ye söyledim. Menajerine çok kızdı.
O nasıl?
-Yakında eve gider. -Gerekten mi?
Evet.
Tanrım…
-Ben… evet. -Gidip ilgilen.
-Selam. -Merhaba.
Bilmiyordum…
Beni burada isteyip istemeyeceğinden emin değildim.
Burada olmana çok sevindim.
Okuma nasıldı? Herhangi biri…
-Üzgünüm. -Hayır, önemli değil.
-Orada olmayı gerçekten istedim. Ama… -Susan…
Biliyorum.
Şimdi ne yapacaksın?
Sıradakine başlarım.
İşi kabul edeceğim.
Peki.
Sevindim.
Mutlu yıllar.
Teşekkürler.
Bana bir şey almana hiç gerek yoktu.
Sıradaki için.
Fikrin var mı?
Sadece sorular.
İyi bir başlama noktasına benziyor.
Hoşça kal Jonathan.
Sıradaki "tick, tick… BOOM!" oldu.
Ondan sonra, yarım bıraktığı bir projeye döndü, Rent'e.
Rent, 12 yıl boyunca Broadway'de sahne aldı.
Bir müzikalin ne olabileceğinin tanımını değiştirdi.
Şarkıların nasıl olabileceğinin.
Ne tür hikâyeler anlatabileceğinin.
Jonathan bunları göremedi.
Rent'in ilk gösterisinden önceki gece
ani aort anevrizmasından öldü.
35 yaşındaydı.
Hâlâ çok fazla sorusu vardı.
TICK, TICK… BOOM! YAZAR JONATHAN LARSON
Neden oynarız ateşle?
Neden sokarız parmağımızı Alevin içine?
Neden bırakırız elimizi ocağın üstünde
Bilsek de acı çekeceğimizi?
Neden reddederiz bir lamba asmayı
Tehlikeliyken sokaklar?
Neden gerekir kaza yaşamak
Anlamamız için gerçeği?
Kafes mi kanatlar mı? Tercihin hangisi?
Kuşlara sor
Korku mu sevgi mi bebeğim?
Cevabı söyleme
Eylemler daha güçlüdür sözlerden
Neden en iyisi olmaya çalışalım
Geçinip gidiyorken böyle de?
Neden sallarız başımızı
Bilsek de
Patronun çok yanıldığını?
Neden açmalıyız yeni bir yol
Eski yollar güvenli
Ve davetkâr görünürken?
Yolculuk ederken nasıl
Görebiliriz dehşeti
Ve uzak durabiliriz mücadeleden?
Kafes mi kanatlar mı?
-Kafes mi kanatlar mı? -Tercihin hangisi?
Kuşlara sor
Korku mu sevgi mi bebeğim? Cevabını söyleme
Eylemler daha güçlüdür sözlerden
Daha güçlüdür
Ne gerekir Uyandırmak için bir nesli?
Nasıl sağlayabilirsin birinin Havalanıp uçmasını?
Uyanıp da Sarsmazsak milleti
Nal toplarız dünyada Anlamadan neden
-Neden -Neden
Neden
Neden kalıyoruz sevgililerin yanında
Bilsek de içten içe
Doğru kişi olmadıklarını?
Neden…
REZERVE SUSAN WILSON
-Tercih ediyoruz -Kendimizi cehenneme atmayı
Yalnız uyumak yerine gece?
Neden peşinden gidiyoruz Yönetmeyen liderlerin?
Neden bir felaket gerekir Devrimi başlatmaya?
Özgürsek o kadar Söyle bana neden
Söylesin biri bana neden Kan kaybediyor bu kadar insan
Kafes mi kanatlar mı?
-Kafes mi kanatlar mı? -Tercihin hangisi?
Kuşlara sor
Korku mu sevgi mi bebeğim? Cevabını söyleme
Eylemler daha güçlüdür sözlerden
Daha güçlüdür
Kafes mi kanatlar mı?
Tercihin hangisi?
Kuşlara sor
Korku mu sevgi mi bebeğim? Cevabını söyleme
Eylemler daha güçlüdür sözlerden
Daha güçlüdür
Daha güçlüdür sesleri
Daha güçlüdür
Eylemler daha güçlüdür
MUTLU YILLAR JON
Bir dilek dile.
Alt yazı çevirmeni: Tuba Gümüş