ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Με λένε Ντέιβιντ Φάριερ.
Είμαι ρεπόρτερ από τη Νέα Ζηλανδία,
που ερευνά σημεία έλξης σκοτεινών τουριστών ανά τον κόσμο.
Αυτή τη φορά, ταξιδεύω στην Ιαπωνία.
Ο σκοτεινός τουρισμός έχει κινδύνους.
Τι καλύτερο ξεκίνημα από μάθημα αντιμετώπισης καταστροφών;
Πολύ έντονο.
Αμφιβάλλω αν αυτό με προετοιμάσει γι' αυτά που θ' ακολουθήσουν...
...καθώς επισκέπτομαι το διασημότερο μέρος αυτοκτονιών στον κόσμο...
-Υπάρχει κάτι στο δέντρο. -Δεν είναι καλό.
...μπαίνω σε ένα αλλόκοτο μέλλον ελεγχόμενο από ρομπότ...
Απολαύστε τη διαμονή σας στο ξενοδοχείο Henn na.
...εξερευνώ 10ώροφο νησί φάντασμα...
Είναι εκπληκτικό.
...και ενδίδω σε ένα σημείο πυρηνικού τουρισμού.
-Τι βλέπεις; -Θεέ μου. Η ραδιενέργεια είναι υψηλότερη
από του Τσέρνομπιλ, όπου απαγορεύεται η είσοδος.
Η ζωή είναι επικίνδυνη αν είσαι σκοτεινός τουρίστας.
ΙΑΠΩΝΙΑ
Ξεκινάω από το επίκεντρο εκ των χειρότερων καταστροφών της Ιαπωνίας.
Την ατομική κατάρρευση στην επαρχία της Φουκουσίμα.
Πυρηνικός τουρισμός. Ποιος να το πίστευε ότι υπάρχει αυτό;
Οι κανονικοί άνθρωποι αποφεύγουν τέτοιο ραδιενεργό μέρος,
αλλά ακούγεται ιδανικό σε έναν σκοτεινό τουρίστα.
Και είμαι σε λεωφορείο γεμάτο από δαύτους.
Το 2011, η επαρχία καταστράφηκε από έναν τεράστιο σεισμό
και μετά από τσουνάμι,
προκαλώντας έκρηξη κι έκλυση ραδιενέργειας στον πυρηνικό σταθμό Ντάιτσι.
Πάνω από 20.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν.
Μεγάλο μέρος της επαρχίας εκκενώθηκε λόγω ραδιενέργειας.
Μέχρι σήμερα, ήταν απαγορευμένη περιοχή.
Τώρα, η κυβέρνηση λέει πως είναι ασφαλής για τους κατοίκους.
Ήθελα να δω αυτοπροσώπως την εικόνα μιας πυρηνικής καταστροφής.
Είναι ασφαλές να βρίσκομαι εδώ;
Κυρίες και κύριοι, είμαι ο ξεναγός σας.
Ο ξεναγός μας σήμερα είναι ο Γιο.
Ας προσέχω με το δεξιά και αριστερά,
γιατί σ' εσάς είναι αντίστροφα.
Θα λέω "Στα δεξιά σας" και "Στ' αριστερά σας".
Φαίνεται συνηθισμένος περίπατος σε ραδιενεργό χώρο για τον Γιο.
Σίγουρα δεν ανησυχεί για τυχόν κινδύνους.
Ποια θεωρείς ανησυχητικά επίπεδα, Γιο;
Για διαβίωση στην περιοχή,
το 0,20 θα με προβλημάτιζε.
Εντάξει.
Είναι περίεργο και δύσκολο γιατί είσαι τόσο χαρούμενος.
Είναι δύσκολο να γνωρίζεις πόσο επικίνδυνο είναι αυτό για εμάς.
Δεν μου φύτρωσαν κέρατα ή επιπλέον δάχτυλα.
Οι συνταξιδιώτες μου σκοτεινοί τουρίστες είναι ένα γκρουπ ενθουσιασμένων αλλοδαπών.
Άκουσα ότι η βιταμίνη D αντισταθμίζει την επίδραση της ραδιενέργειας.
Κρατάς ασφαλή τον εαυτό σου, όπως μπορείς.
Ναι.
Η πρώτη μας στάση είναι στην πόλη Τομιόκα.
Το τσουνάμι δεν έφτασε εδώ, όμως η πόλη χτυπήθηκε από τον σεισμό
και έπειτα, από ραδιενεργό νέφος.
Βγείτε από το λεωφορείο.
Ανήκει στις πόλεις που η κυβέρνηση θεωρεί ασφαλείς,
αλλά οι κάτοικοι είναι απρόθυμοι να επιστρέψουν.
Βασικά, είναι πλήρως ερειπωμένη.
-Δεν υπάρχουν άνθρωποι εδώ. -Ναι.
Πολύ ήσυχα.
Εκπλήσσομαι που δεν τη λεηλάτησαν κλέφτες.
Ίσως γνωρίζουν κάτι, ενώ εμείς όχι.
Θεέ μου!
-0,7. -Ανεβήκαμε στο 0,72.
Φέραμε δικούς μας μετρητές γκάιγκερ.
Αντίστοιχο των ανιχνευτών μετάλλων για ραδιενέργεια.
Ξαφνικά, άρχισαν να χτυπούν.
Εδώ, η ραδιενέργεια είναι πολύ υψηλότερη από όσο με προειδοποίησαν
και οι τουρίστες άρχισαν να ανησυχούν.
Είπες πριν, ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας που σε ανησυχούν
είναι στο 0,2.
Ο μετρητής μου δείχνει 0,75.
Υψηλότερο από το Πριπιάτ στο Τσέρνομπιλ,
όπου απαγορεύεται να πας.
Πώς λες στον κόσμο ότι είναι ασφαλές όταν έχεις τέτοιες μετρήσεις;
Η κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης εδώ,
αυξάνει το μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό ραδιενέργειας,
ώστε το μέρος να φαίνεται ασφαλές.
Δεν είναι όμως.
-Θα το ανακαλύψετε. -Μα...
-Σε πόσα χρόνια. -Ναι.
Πιθανόν, θα χρειαστούν πάνω από 200 χρόνια
για να επιστρέψει η κανονικότητα, στο περίπου.
-200; -200.
Ξαφνικά, ο πυρηνικός τουρισμός δεν ακούγεται καλή ιδέα.
Είναι ανησυχητικό όταν αυτό το πράγμα χτυπάει όλο και περισσότερο,
ειδικά όταν βλέπεις καταστήματα με σπασμένες βιτρίνες και τα λοιπά.
Καθώς και ποδήλατα παιδιών μέσα. Πολύ ανατριχιαστικό.
Καταλαβαίνω γιατί οι κάτοικοι αρνούνται να γυρίσουν.
Έχει και καλύτερο.
Ο Γιο λέει πως η σκόνη είναι ιδιαιτέρως ραδιενεργή.
Αν την εισπνεύσουμε, ίσως προκαλέσει καρκίνο.
Αμφιβάλλω αν αυτή είναι η περιπέτεια που έλπιζαν οι τουρίστες.
Βλέπω ότι φόρεσες τη μάσκα.
Έχει πολλή σκόνη εδώ.
Με προβληματίζεις να τη βάλω κι εγώ.
-Ξέχασα ότι την έχω. -Είναι διαθέσιμη, οπότε...
-Πρέπει να την ανοίξεις. -Πρέπει να την ανοίξω;
Κατάλαβα. Δεν έχω ξαναφορέσει.
Έχει πολλή σκόνη εδώ. Σκέφτηκα ότι ήρθε ώρα να τη φορέσω.
Όπως βλέπετε, μου θολώνει τα γυαλιά
και δεν βλέπω τίποτα. Κανονικό πρόβλημα θολώματος.
Αφήνουμε την Τομιόκα δια Εθνικής Οδού Έξι, προς την καρδιά του πυρηνικού ολέθρου.
Διασχίζουμε περιοχές που παραμένουν εντός των ραδιενεργών αποκλεισμένων ζωνών.
Ωστόσο, με μια ευφυέστατη μετονομασία,
η κυβέρνηση τις αποκαλεί πια, ζώνες "δύσκολης επιστροφής".
-Αυτή είναι οδός με πύλες. -Πύλες σε κάθε είσοδο.
Κοιτάξτε τις πύλες.
Υπάρχουν προστατευτικές μπάρες, που μπλοκάρουν την είσοδο στη ζώνη.
Μοιάζει με στρατιωτική ζώνη,
ενώ απαγορεύεται το λεωφορείο να σταματήσει.
Όμως, ο Γιο θα δοκιμάσει να μας περάσει.
Εδώ είναι ζώνη "δύσκολης επιστροφής". Γυρίστε στο λεωφορείο.
Είναι κλειστή περιοχή, εκτός των οχημάτων.
Πρέπει να αποχωρήσετε άμεσα.
Τι συμβαίνει;
Η περιοχή χαρακτηρίζεται "μη επιστροφής".
Έτσι, απαγορεύεται η στάθμευση εδώ και να βγουν οι επιβάτες.
-Εντάξει. -Μόνο διέλευση.
Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;
-Πέντε χρόνια. -Πέντε χρόνια;
Σ' αρέσει η δουλειά;
Φύγετε γρήγορα.
Εντάξει.
Εάν η εργασιακή ικανοποίηση είναι να ξεφορτώνεσαι ανθρώπους,
τότε είναι χαρούμενος.
Θέλω ακόμα να ρίξω μια ματιά στην απαγορευμένη ζώνη,
οπότε έπεισα τον Γιο να με αφήσει έξω για μια γρήγορη ματιά.
Όχι παραπάνω από πέντε λεπτά, αν μπορείς.
Ετοιμάσου.
-Εντάξει, βγες. -Εμπρός, Ντέιβιντ.
Εμπρός, Ντέιβιντ.
Τώρα.
Το μαγαζί με ηλεκτρονικά παιχνίδια είναι ανέγγιχτο μετά τον σεισμό.
Πολύ ανατριχιαστικό να βλέπεις αυτά τα παιχνίδια ξαπλωμένα...
λες και εξαντλήθηκαν.
Πάμε επάνω. Ας ρίξουμε μια ματιά...
Έχει καταστραφεί πλήρως.
Έχει πολλή σκόνη εδώ, είναι ανησυχητικό.
Ανησυχητικό δεν λες τίποτα.
Τα αντικείμενα και η σκόνη είναι ιδιαιτέρως ραδιενεργά,
καθώς η βροχή και ο αέρας αδυνατούν να απομακρύνουν τα ραδιενεργά σωματίδια.
Μας προειδοποίησαν ήδη,
οπότε δεν θέλω να μας δουν εδώ.
Προσέξτε το γυαλί, παιδιά. Προκαλέσαμε την τύχη μας.
Δεν μιλάμε γιαπωνέζικα.
-Διαβατήριο; Ταυτότητα; -Στο λεωφορείο.
Τη βάψαμε.
Ευτυχώς ο Γιο έρχεται να μας σώσει και ηρεμεί τα πράγματα.
-Τι συμβαίνει, κύριε; -Απαγορεύεται...
-Ξέρω, δεν κάνει να σταματάμε εδώ. -Ακριβώς, κύριε.
Μετά από κάτι σαν αιωνιότητα και μια αυστηρή παρατήρηση,
μας στέλνουν στο καλό, όμως στον Γιο δεν άρεσε η εξόρμησή μου.
Υπήρχε κίνδυνος να μας συλλάβουν, λες;
Πριν λίγο; Σταθήκαμε τυχεροί...
θα έλεγα.
Εντάξει.
-Ευχαριστώ, Γιο. -Τίποτα.
Αισθάνομαι άσχημα που μας ξελάσπωσε ο Γιο.
Ειλικρινά, αυτή η ξενάγηση είναι πιο αγχωτική απ' όσο νόμιζα.
Το μεσημεριανό είναι καλό διάλειμμα.
Σταματήσαμε στη Ναμιέ, στο εστιατόριο Στης Γιαγιάς,
με ιδιοκτήτες, όπως ήταν αναμενόμενο, γιαγιάδες.
-Καλημέρα. -Ευχαριστώ.
Η κυβερνητική πρωτοβουλία είναι να δελεάσει τους κατοίκους.
Όταν μαθαίνω πως καμία γιαγιά δεν μένει εδώ,
κάτι δεν μου κάθεται καλά.
Ποιος θα φάει; Όλοι θέλουμε;
-Τι φαγητό; Πού είναι... -Πόσο ασφαλές είναι;
Λατρεύω το γιαπωνέζικο φαγητό, όμως κι εγώ
είμαι νευρικός με το φαγητό που προέρχεται από εδώ.
-Έχει ξαναφάει εδώ, Γιο; -Όχι.
-Πρώτη φορά; -Πρώτη φορά.
-Γιο; -Ναι;
Το φαγητό είναι από τη γύρω περιοχή; Εδώ καλλιεργήθηκε;
-Αλήθεια, δεν ξέρω. -Δεν ξέρεις;
Είναι δύσκολο να ξέρεις τα πάντα, σωστά;
Δεν θα σκάσω κιόλας.
Όμως, πεινάμε και ενδίδουμε.
Για ραδιενεργό, είναι νοστιμότατο.
Γιο, ανησυχείς ποτέ για τίποτα; Φαίνεται να μην ανησυχείς, γενικά.
Πρέπει να ζήσουμε στη χώρα.
Πρέπει να ζω εδώ καθημερινά.
Ανησυχώντας υπερβολικά, λοιπόν, δεν κάνει καλό στη ψυχική μου υγεία.
Η ζωή έχει κινδύνους.
Ακριβώς, σωστά;
-Αύριο, ίσως σε χτυπήσει λεωφορείο. -Ακριβώς.
Η κυβέρνηση προσέλαβε και καλλιτέχνες του δρόμου
για να δελεάσει τον κόσμο πίσω και αμέσως σπεύδω για βοήθεια.
Δεν έχω ιδέα τι συμβαίνει.
Βλέπετε; Τίποτα ανησυχητικό.
Πώς να ανησυχείς με κάτι τέτοιο;
Μου πάει;
Μετά το φαγητό, πάμε στην ακτή,
όπου τα γιγάντια τσουνάμι βγήκαν στη στεριά.
Εδώ, ήταν κάποτε τοπίο με μικρές πόλεις, γεμάτο ανθρώπους,
αλλά τώρα δεν έμεινε τίποτα, μόνο μια άγονη γη.
Πού βρισκόμαστε τώρα, Γιο; Ποια είναι η κατάσταση;
Εδώ είναι η πλημμυρισμένη περιοχή από το τσουνάμι.
Από εδώ απλώθηκε το τσουνάμι;
Κατέστρεψε όλη την πόλη.
Όταν το τσουνάμι ξεπέρασε το υδατόφραγμα,
είχε 15 μέτρα ύψος.
Περίπου 260 άτομα σκοτώθηκαν επί τόπου.
Δεν διανοούμαι την όψη ενός θαλάσσιου τείχους 15 μέτρων
ή το πού να τρέξω.
Οι άνθρωποι εδώ, δεν είχαν καμία τύχη.
Αυτό απέμεινε από σπίτια, καταστήματα, ζωές.
Έγιναν μπάζα και χαλάσματα.
Είναι σουρεαλιστικό
να βλέπεις προσωπικά αντικείμενα, παρατημένα να σαπίσουν, στην ουσία.
Τώρα το συνειδητοποιώ.
Τα μοναδικά αντικείμενα, αρκετά βαριά να μείνουν όρθια, είναι ταφόπλακες.
Βουβές μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν και πέθαναν εδώ.
Μου είναι ιδιαιτέρως λυπηρό το μέρος.
Δεν νιώθουν το ίδιο όλοι, όμως.
Εντάξει, μη...
Μόλις εξερράγη ο πυρηνικός αντιδραστήρας.
-Πρέπει να εκραγεί το πρόσωπό σου; -Τι σημαίνει αυτό;
Δείξε αρρενωπότητα.
-Βγάλατε καλές φωτογραφίες; -Καλές σέλφι, νομίζω.
Ίσως έπρεπε να πάρω και άλλες πόζες.
-Θα το αντέξω. -Εβδομάδα Μόδας Παρισιού.
Γελάμε λίγο, όμως πιστεύω ότι είναι πολύ σοβαρό.
Εσύ;
Ναι, συμφωνώ απολύτως.
Γελάς για να κρύψεις το άγχος σου, μερικές φορές.
Ναι.
Σεισμός, τσουνάμι και εν τέλει ραδιενέργεια.
Η πυρηνική καταστροφή είναι το ανεπιθύμητο δώρο που δεν έχει τελειωμό.
Κι εδώ βρίσκεται η φλέβα.
Κάτω από τους πράσινους μουσαμάδες, υπάρχουν στοίβες από ελαστικούς σάκους.
Περιέχουν χαμηλού επιπέδου ραδιενεργό χώμα
ή φυτά.
Η κυβέρνηση πήρε τη ραδιενεργή καλλιεργήσιμη γη
και την αποθήκευσε "προσωρινά".
Αυτές οι χωματερές βρίσκονται σε όλη την επαρχία.
Είναι απίστευτο που περισσότεροι από εννιά εκατομμύρια τέτοιοι σάκοι
απλώς βρίσκονται εκεί.
Αναρωτιέμαι τι στο διάολο θα τους κάνουν.
Πόσο αντέχουν τα παρασκευάσματα;
Δύο με τρία χρόνια.
Βλέπετε ότι κάποιοι μαύροι σάκοι άρχισαν να σαπίζουν.
Άρα, μάλλον τους κάλυψαν για να κρύψουν ότι σαπίζουν.
Πιθανώς.
Σχεδιάστηκαν να αντέξουν τρία χρόνια, πριν από έξι χρόνια.
Η τάξη και η ακρίβεια είναι υπέροχη.
Τολμώ να πω, ένα όμορφο ποστ στο Instagram
που όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι το ραδιενεργό χώμα βρίσκεται εκεί.
Δεν θα ήθελα τα ενήλικα παιδιά μου,
που ακόμα δεν έκαναν οικογένεια να έρθουν εδώ. Οι κόρες μου.
Επειδή ισχύει αυτό για το φύλο.
Είναι πιο βλαβερό για τις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες.
Σωστά.
Όσο προχωράμε, το εύρος της κωλοκατάστασης με καταπνίγει.
Κάθε πόλη είναι ίδια.
Κατεστραμμένη.
Ραδιενεργή.
Ερειπωμένη.
Αυτό το σημείο, χαρακτηρίζεται ζώνη "δύσκολης επιστροφής".
Δηλαδή, χρειάζεστε ειδική άδεια για να περάσετε.
Κανείς δεν ακούει τον Γιο πια.
Απεναντίας, όλοι κοιτούν τους μετρητές γκάιγκερ.
Τι μετρήσεις έχεις; Έφτασα στο 1,43 τώρα.
1,55.
-1,89. -Τι διάολο; Είναι υψηλό.
Ναι, και ανεβαίνει.
Δεν είμαι σίγουρη ότι είναι υψηλότερες από το Τσέρνομπιλ. Είναι;
Έψαξα στο Safecast και έχει τον χάρτη όλης της περιοχής.
Έλεγε ότι οι υψηλότερες μετρήσεις θα ήταν 0,4 περίπου.
Αλλά εδώ είναι τέσσερις φορές υψηλότερες.
Οπότε, νιώθω πολύ άβολα με την κατάσταση.
Αμφιβάλλω αν είναι ασφαλές.
Αρχίζω κι εγώ να ανησυχώ.
Θέλουν να συνεχίσουν όλοι;
Αν εδώ ήταν οι υψηλότερες μετρήσεις, τότε είμαι εντάξει,
αλλά παίρνω αυτά τα πράγματα πολύ σοβαρά.
Η πραγματικότητα είναι πως η Άνια εξέφρασε φωναχτά όλων τις σκέψεις.
Γινόμαστε παρανοϊκοί με τη ραδιενέργεια.
Ειδικά όταν ο Γιο είπε πως οτιδήποτε πάνω από 0,2 δεν είναι ασφαλές.
Άντε πάλι.
1,9.
-2,3. -2,8.
Τα επίπεδα συνεχώς αυξάνονται. Όλοι είναι στην τσίτα.
Κανείς δεν περίμενε τόσο υψηλές μετρήσεις, ούτε καν το συνεργείο μας.
Προηγουμένως δεν ήταν οι υψηλότερες;
Όχι.
-Οπότε, δεν ήταν το επίκεντρο. -Όχι, αφού το ξέρεις.
Μένω στο λεωφορείο.
Ούτε το λεωφορείο μοιάζει σαν ασπίδα, πια.
Και τα επίπεδα συνεχώς αυξάνονται.
-Θεέ μου. 2,87. -Θεέ μου!
-3,75. -Θεέ μου.
-7,19. -Θεέ μου.
Οι μετρήσεις είναι 50 φορές παραπάνω από το όριο των 0,2.
Δεν θέλω να μείνω άλλο εδώ και δεν είμαι ο μόνος.
-Έχω 9,71 τώρα. -Τρομακτικό.
-Εντάξει. -Είμαστε όλοι τρομαγμένοι.
-Και επισήμως τρομαγμένοι. -Ναι.
-Ας φύγουμε. -Ναι, πάμε.
-Ποιοι είναι υπέρ; -Ποιος θέλει να φύγει;
-Εγώ θα ήθελα. -Εντάξει, φεύγουμε. Ο οδηγός έσβησε τη μηχανή!
Δεν είναι το κατάλληλο σημείο να χαλάσει.
Με ομόφωνη απόφαση, η ξενάγηση έλαβε τέλος.
Είναι ασφαλής η επιστροφή στη Φουκουσίμα και καλή τύχη σε όποιον το κάνει,
αλλά αυτό το μέρος είναι πολύ ραδιενεργό για τα γούστα μου.
Έντονη η εμπειρία μιας πυρηνικής άγονης γης από πρώτο χέρι.
Κατανοώ γιατί αρέσει στους σκοτεινούς τουρίστες,
αλλά μία ξενάγηση ήταν αρκετή για μένα.
Θέλω να απομακρυνθώ όσο γίνεται από την πληγείσα ζώνη.
Το ξενοδοχείο μου δεν φημίζεται για αναπαυτικά κρεβάτια και ανέσεις,
όμως ακολουθεί το μετα-αποκαλυπτικό θέμα
προσφέροντας μια ματιά σε ένα παράξενο, εναλλακτικό μέλλον.
Ένα μέλλον ελεγχόμενο από ρομπότ.
Ανήκει στην αλλόκοτη πλευρά των σκοτεινών τουριστών.
Γεια σας.
Τοποθετήστε το διαβατήριό σας στην οθόνη
ή αγγίξτε "χωρίς διαβατήριο" αν δεν έχετε.
Έχοντας κάρτα μέλους από φαν κλαμπ του Jurassic Park,
το ότι εξυπηρετούμαι από βελοσιράπτορα, είναι πολύ φίνο.
Απολαύστε τη διαμονή σας στο ξενοδοχείο Henn na.
Ευχαριστώ.
Το ξενοδοχείο υπόσχεται ως αποκορύφωμα διαμονής ένα προσωπικό ρομπότ.
Χαλάρωσε, σαν στο σπίτι σου.
Γεια σου.
Γεια. Πώς είσαι;
Πολύ καλά.
Λες τραγούδια;
-Απλά... -Τι ώρα θα ξυπνήσεις;
Στις 7:00 π.μ.
Δεν μου απάντησες όμως. Λες τραγούδια;
Ναι. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Ναι. Λες τραγούδια;
Έβαλα ξυπνητήρι στις 8:30 π.μ.
Η κατάσταση γίνεται πιο περίεργη μόλις αντιληφθώ
ότι το ξενοδοχείο μου είναι στη μέση μιας ολλανδικής πόλης ρέπλικας 17ου αιώνα.
Ναι, στην Ιαπωνία.
Σίγουρα παράξενο και διασκεδαστικό.
Γιατί όλοι φορούν μάσκες;
Είναι μια θαυμάσια διεστραμμένη άλλη εποχή.
Εικονική πραγματικότητα 21ου αιώνα σε καρουζέλ 17ου.
Δεν ξέρω αν βρίσκομαι στο παρελθόν ή στο μέλλον,
ή σε κάποιο παράλληλο σύμπαν.
Σβήσε τα φώτα.
Με ρωτάς ή το δηλώνεις;
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Ευχαριστώ.
Σκάσε πια.
ΟΡΟΣ ΦΟΥΤΖΙ
Φεύγω από το ξενοδοχείο και πάω στον επόμενο προορισμό μου.
Το δάσος Γιουκάι βρίσκεται στη ΒΔ πλαγιά του όρους Φούτζι.
Πανέμορφο και αρχέγονο.
Αλλά και γνωστό για έναν πιο σκοτεινό λόγο.
Είναι το διασημότερο μέρος αυτοκτονιών στον κόσμο.
Οι Αρχές βρίσκουν πάνω 100 πτώματα ετήσια.
Ενώ ο περισσότερος κόσμος έρχεται για τη γραφική θέα και γαλήνη,
μεγάλος μέρος σκοτεινών τουριστών έρχονται για τα πτώματα.
Θέλω να ανακαλύψω την ιδιαιτερότητα του δάσους
και γιατί έρχονται τουρίστες σε τέτοιο μακάβριο μέρος.
Χρειαζόμουν ξεναγό για το μέρος, έτσι τηλεφώνησα στον ατάραχο Γιο.
Βάσει στατιστικών,
η Ιαπωνία έχει από τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών σε εκβιομηχανισμένα έθνη.
Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;
Μάλλον, λόγω κοινωνικής πίεσης, υποχρεώσεων
και τέτοια πράγματα. Ζήτημα τιμής, ίσως.
Κάποιοι άνθρωποι έρχονται σε μέρη
που είναι πιο σκοτεινά. Γι' αυτό μας ενδιαφέρει.
Το Γιουκάι απέκτησε αυτή τη φήμη λόγω ενός μυθιστορήματος.
Ο Γιο λέει πως το Γιουκάι έγινε φημισμένο μέρος αυτοκτονιών
λόγω ενός διάσημου βιβλίου από τη δεκαετία του '60, Η Μαύρη Θάλασσα των Δέντρων.
Ένα είδος ιαπωνικού Ρωμαίος και Ιουλιέτα και όλοι ξέρουμε το τέλος αυτού.
Αμέσως, εντόπισα ένα μοναχικό αυτοκίνητο στη γωνία ενός πάρκινγκ.
Σύμφωνα με τον Γιο, είναι παρατημένο εδώ κι εβδομάδες.
Ήδη το μυαλό μου βγάζει συμπεράσματα.
Ένα αυτοκίνητο στο πάρκινγκ.
Ίσως κάποιος περιπλανιέται και δεν γύρισε ακόμα.
Ίσως.
-Χωρίς αποδείξεις. -Όχι, απλά δεν ξέρω.
Είναι σουρεαλιστικό, κάτι παρατημένο έτσι.
Ναι. Ίσως αποφάσισε να φύγει κάπου αλλού.
Ίσως ζει ευτυχισμένος σε άλλο μέρος.
Ο Γιο θέλει να υποβαθμίσει τη σχέση του δάσους με αυτοκτονίες,
αλλά οι πινακίδες λένε το αντίθετο.
"Η ζωή, σου προσφέρθηκε από τους γονείς σου.
Σκέψου ξανά. Σκέψου τους γονείς σου, τα αδέρφια σου, τα παιδιά σου.
Και μην κλείνεσαι στον εαυτό σου."
Σύντομα, πέφτω σε σκοτεινούς συνταξιδιώτες να αράζουν στο πάρκινγκ.
Άραγε, οι χλωμοί αλλοδαποί είναι εδώ για τον ίδιο λόγο;
Διερευνούμε την άποψη ότι είναι ένα δάσος αυτοκτονιών.
-Γι' αυτό ήρθατε; -Ναι.
Τι έχετε ακούσει γι' αυτό;
Είδαμε βίντεο από το YouTube κλπ.
Ότι εδώ έρχονται πολλοί άνθρωποι σκεπτόμενοι την αυτοκτονία.
Πολύ ενδιαφέρον μέρος να επισκεφτείς.
Τι κίνητρο είχατε; Γι' αυτό ήρθα κι εγώ.
Δεν μπορώ να αποφασίσω αν θέλω να δω πτώμα,
ή απλά έχω περιέργεια για το μέρος. Ποιο ήταν το κίνητρο σας;
Μ' αρέσει η ατμόσφαιρα. Είναι ανατριχιαστική,
μια απομονωμένη αύρα. Αν ψάξετε στο δάσος,
θα βρείτε τα σκοινιά που δένονται οι άνθρωποι.
Δεν έτυχε να δούμε πτώματα, πάντως.
-Πρώτη φορά φεύγω εκτός Οντάριο. -Σοβαρά;
Πρώτη φορά εκτός Οντάριο και κατευθείαν στο δάσος αυτοκτονιών.
Ναι! Κάπως έτσι.
Χωρίς πλάκα. Ακούγεται άσχημο όπως το λες.
-Όντως, έτσι; -Ναι.
Πηγαίνω μια βόλτα στο δάσος, όμως ο Γιο κάνει μια ασυνήθιστη ενημέρωση.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις.
Ίσως υπάρχει κάτι άλλο...
πέρα από εμάς που παραμονεύει και μας κοιτάει τώρα.
Είναι ορατό...
μόνο με ανώτερη αντίληψη.
Αν δεις ή νιώσεις κάτι, μην πανικοβληθείς. Εντάξει; Έχουν απλώς περιέργεια.
Παραδόξως, ο Γιο μοιάζει πιο ανήσυχος για πνεύματα που ίσως συναντήσω,
παρά για τη ραδιενέργεια. Τουλάχιστον, εκείνη ήταν μετρήσιμη.
Είναι πανέμορφο μέρος, καθώς κι εντελώς ήσυχο και άδειο.
Είναι επίσης υπερβολικά πυκνό.
Αν αποκλίνεις από το μονοπάτι, χάνεσαι πολύ εύκολα.
Αγχώνομαι για το τι μπορεί να συναντήσω.
Θα συναντήσω τον Τζέικ, Αμερικανό ομογενή, ιδιοκτήτη κοντινής καφετέριας.
Λέει ότι βρήκε ένα πτώμα εδώ πέρυσι.
Ήταν ένας σωρός από κόκκαλα.
Μια φούστα, όπως των Γιαπωνέζων μαθητριών. Η μπλε στολή.
Θα ήταν πολύ καιρό εκεί.
Το σκυλί μου διαισθάνθηκε κάτι. Δεν ξέρω πώς,
-αλλά το ακολούθησα. -Πολύ τυχερός που το είχες.
Ναι, δεν θέλεις να ξεμείνεις το βράδυ εδώ.
Διότι υπάρχει και άλλος κίνδυνος.
Άνθρωποι έρχονται να εξερευνήσουν,
επειδή άκουσαν για το δάσος και καταλήγουν...
Ναι. Όταν δεις ένα πτώμα, αναρωτιέσαι αν το άτομο αυτό
ήθελε να αυτοκτονήσει ή άλλαξε γνώμη και χάθηκε.
Ο Τζέικ πιστεύει ότι θα βρει στοιχεία του τι συμβαίνει εδώ,
αλλά η κατάσταση γίνεται λίγο περίεργη.
Δεν το νιώθεις; Δεν νιώθεις λίγο ζαλισμένος;
Όπως όταν τρέχεις, πέφτει η πρόσληψη οξυγόνου
και η όρασή σου θολώνει κάπως.
-Είναι ένα κενό συναίσθημα. -Ναι, αλλά το νιώθω...
κατά καιρούς, όταν... Σαν μειωμένη όραση.
Δεν σ' αφήνει να συγκεντρωθείς.
Εγώ δεν έχω ζαλάδα ή μειωμένη όραση.
Θα με επηρέαζε αμέσως μόλις ήρθαμε.
Είναι πολύ αμυδρό.
Δεν είναι ακριβώς μειωμένη όραση, αλλά περισσότερο μαγνητισμός.
Καταλαβαίνεις.
Ελάχιστα υπαρκτό. Γι' αυτό είναι επικίνδυνο.
Ελάχιστα υπαρκτό, αλλά δεν το παρατηρείς.
Έτσι δυσκολεύονται οι άνθρωποι στο δάσος.
Νομίζεις ότι είσαι καλά.
-Αλλά δεν είσαι. -Ναι.
Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
Όλοι μου λένε για αόρατες δυνάμεις και πνεύματα.
Νιώθω ότι χάνω κάτι σημαντικό.
Κοίτα εδώ.
Και τότε ο Τζέικ εντοπίζει αυτό που ψάχναμε.
-Βλέπω κάτι στο δέντρο. -Δεν είναι καλό.
Λέει πως είναι απομεινάρια αυτοσχέδιας θηλιάς.
Κοιτώντας το σκοινί, χαίρομαι που βρήκαμε μόνο αυτό.
Μέσα έξω στα γρήγορα, χωρίς πτώμα είναι καλό.
Αναρωτιέμαι, τι οδηγεί κάποιον να αυτοκτονήσει σε τόσο όμορφο μέρος.
Ο Γιο προτείνει να γνωρίσω τη φίλη του, Νορίκο.
Ήρθε πριν 30 χρόνια
να αυτοκτονήσει, μετά από καβγά με τον φίλο της.
Ήθελε να αυτοκτονήσει σε ένα απομονωμένο σημείο του δάσους,
δίπλα σε μια μικρή σπηλιά,
ελπίζοντας να λυπηθεί ο φίλος της, βλέποντας το πτώμα της.
Όσο προχωρούσα, μια φωνή μού έλεγε να σταματήσω.
Ένας άντρας στεκόταν εκεί.
Συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν άνθρωπος.
Και έτρεξα μακριά.
Η Νορίκο λέει πως είδε φάντασμα που της είπε να μην αυτοκτονήσει.
Επιμένει να κάνω ένα τελετουργικό να διώξω τα κακά πνεύματα, ή Γιουρέι, όπως αποκαλούνται, που μπορεί να παραμονεύουν.
Δεν ξέρω αν πιστεύω τίποτα από αυτά, αλλά συμφώνησα.
Πρέπει να πάρεις αλάτι με τρία δάχτυλα.
-Όχι. -Πρέπει να το φας.
Μια γουλιά, μια κι έξω.
Μην το κατεβάζεις. Πιες.
Εντάξει.
Θέλω να πάω παραπέρα στο δάσος, αλλά η Νορίκο συμπεριφέρεται περίεργα.
Μπορούμε να γυρίσουμε αν θέλεις.
Μπορούμε να γυρίσουμε αν είναι ανάγκη.
Είναι καλά; Κουρασμένη;
Όχι κουρασμένη.
Πού πονάς; Εδώ;
Η Νορίκο λέει ότι αόρατα Γιουρέι της επιτίθενται.
Νιώθω άβολα και δεν ξέρω τι να κάνω.
Ευχαριστώ.
-Δεν είναι καλό; -Ευχαριστώ.
Καλό. Ευχαριστώ.
-Η ενέργεια έφταιγε; -Κάτι συνέβη πάντως,
που την έκανε να νιώσει έτσι.
Αυτά τα πράγματα δεν τα νιώθουμε εμείς, αλλά μόνο εσύ.
Αυτά είναι εδώ.
Παρόλο που κατάπια το αλάτι, θα έρθουν.
Πώς να το περιγράψω;
Είναι λες και θέλουν να με πάρουν.
Είμαι ασφαλής; Κατάπια το αλάτι, αλλά είμαι ασφαλής εδώ;
Κανένα πρόβλημα. Όλοι είναι ασφαλείς.
Όλοι εκτός από μένα.
Αυτό είναι το Γιουκάι.
Δεν πιστεύω στα φαντάσματα,
όμως, όλοι εδώ φαίνεται να νιώθουν την παρουσία τους.
Δεν θα διαφωνήσω.
Αν οι πεποιθήσεις της Νορίκο, της έσωσαν τη ζωή,
τότε είναι κάτι καλό.
Αφού είδα το δάσος και γνώρισα τη Νορίκο,
κατέληξα πως δεν υπάρχει τίποτα ρομαντικό στο να ψάχνεις πτώματα,
ή στην ιδέα της αυτοκτονίας.
Δεν θεωρώ το Γιουκάι ως στοιχειωμένο ή καταραμένο,
αλλά σίγουρα δικαιολογεί τη φήμη του,
ως παράξενο και ανατριχιαστικό μέρος.
Ταξιδεύω χίλια χλμ. δυτικά.
Ο τελικός προορισμός μου είναι μια βόλτα με πλοίο ανοιχτά του Ναγκασάκι.
Η απόλυτη πόλη φάντασμα.
Όλη η κατασκευή καταλήγει στο νερό.
Είναι απίστευτο.
Τα ερειπωμένα μέρη είναι σαν μαγνήτες για τους σκοτεινούς τουρίστες,
ειδικά αν είναι στοιχειωμένα και εντυπωσιακά όπως η Νήσος Χασίμα.
Η Χασίμα αποκαλείται και Νησί Θωρηκτό, λόγω του χαρακτηριστικού σχήματος.
Εξήντα χρόνια πριν, αυτό ήταν το πιο πυκνοκατοικημένο μέρος του κόσμου.
Πεντέμισι χιλιάδες άνθρωποι ζούσαν εδώ,
στριμωγμένοι σε μια έκταση λίγων ποδοσφαιρικών γηπέδων.
Τώρα, είναι εντελώς άδειο. Θέλω να μάθω τι συνέβη.
Θα συναντήσω δύο πρώην κατοίκους, για να το ανακαλύψω.
Γεια σας, χάρηκα πολύ.
-Γεια. -Χάρηκα πολύ.
Ο Ισικάβα και ο Κενοσίτα ζούσαν εδώ, κατά την ακμή του.
Μου δίνουν ειδική πρόσβαση στα γκρεμισμένα κτίρια του νησιού.
Ξέρετε πού πηγαίνουμε;
-Πάμε στον ένατο όροφο. -Εντάξει. Πολύ περπάτημα.
Σε πάω κόντρα.
Δεν υπήρχαν ασανσέρ.
Αναρωτιέμαι πως ήταν το ανεβοκατέβασμα εννιά ορόφων όλη μέρα.
Τα ταβάνια είναι πολύ χαμηλά.
-Προσέξτε τα κεφάλια σας. -Εντάξει.
Φαίνεται όλοι να έφυγαν βιαστικοί. Υπάρχουν πράγματα παντού.
Είναι μπάχαλο.
Εδώ είναι το δωμάτιό μου, το σπίτι μου.
Πού είμαστε τώρα; Είναι μικρό. Πόσοι ζούσατε εδώ;
Η οικογένειά μου, έξι άτομα.
Ήμασταν στριμωγμένα.
Κοιμόμασταν στη ντουλάπα, εκεί πέρα.
Ερχόταν κόσμος να μείνει;
Ήταν συναρπαστικό μέρος;
Εμείς εδώ γεννηθήκαμε.
Ήταν φυσιολογικό για εμάς, δεν μάθαμε άλλον τόπο.
Όντως, η Χασίμα ήταν μοναδική.
Το πρώτο συγκρότημα κατοικιών από μπετόν στην Ιαπωνία.
Προσέφερε καλύτερη ποιότητα ζωής από την υπόλοιπη χώρα.
Υπήρχαν μαγαζιά, αθλητικές εγκαταστάσεις, δημόσια πισίνα και σχολείο.
Η Χασίμα υφίσταται λόγω του ανθρακωρυχείου κάτω από το νησί.
Έχτισαν την πόλη από πάνω.
Οι άντρες λένε, το ορυχείο έγινε ασύμφορο στα τέλη της δεκαετίας του '70,
και όλοι έφυγαν μέσα σε μια εβδομάδα.
Εδώ παίζαμε πολύ.
Με οδηγούν στο ψηλότερο σημείο του νησιού,
σε έναν ναό Σιντοϊσμού που έρχονταν.
Πενήντα χρόνια.
Δεν έχω έρθει στο ναό εδώ και 50 χρόνια.
Πολύ νοσταλγικό. Νόμιζα ότι ήταν μεγαλύτερο.
Είναι συγκλονιστικά εδώ και νιώθω συγκίνηση που συμμετέχω.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!
Αυτό μου φέρνει αναμνήσεις.
Γιατί παλαμάκια;
Δύο υποκλίσεις, δύο παλαμάκια και άλλη μία υπόκλιση.
-Λοιπόν, δύο υποκλίσεις... -Δύο.
-δύο παλαμάκια και πάλι υπόκλιση. -Εντάξει.
Είναι εκπληκτικό. Μπορείς να δεις όλο το μέρος από εδώ.
Απίστευτο.
Το νησί είναι πραγματικά μνημειώδες.
Ανατριχιάζεις που είσαι σε ένα μέρος που ήταν σπιτικό για τόσα άτομα
και τώρα είναι εντελώς έρημο.
Τα χαλάσματα είναι αναμνήσεις και φαντάσματα του παρελθόντος.
Στο ταξίδι αυτό, φλέρταρα με ραδιενέργεια, ερημιά και θάνατο.
Βγήκα εκτός ζώνης άνεσής μου και δοκιμάστηκαν οι πεποιθήσεις μου.
Με κάποιο τρόπο όμως, έγινα πιο χαρούμενος που ζω.
Ίσως αυτή είναι η ουσία του σκοτεινού τουρισμού.