ANG SERYENG ITO'Y HANGO SA TUNAY NA PANGYAYARI
NGUNIT ANG ILANG KARAKTER, PANGALAN, PANGYAYARI, LUGAR AT SALITA
AY KINATHANG-ISIP PARA SA PALABAS
ISANG SERYE NG NETFLIX
IKA-5 NG HULYO 2018
+11 ARAW, 18 ORAS MULA NANG PUMASOK ANG MGA BATA SA KUWEBA
Mag-aalala ba ako sa'yo, Biw?
Manahimik ka. Patapos na ako.
Ano'ng ginagawa niyo?
Hinihintay ko si Biw. Umiihi siya nang napakatagal.
'Uy.
Humingi muna ako ng permiso sa prinsesa.
Ayaw ko na magalit siya sa'tin.
Naghain na ng almusal si Baitoey.
Tara na, Tee.
'Uy, teka lang.
'Di ka ba nagugutom?
Ang tahimik dito. Makapagmuni-muni.
Bilisan mo, bago pa maubos ni Titan ang almusal.
Mga kasama.
-'Uy. -Ano?
Nariyan na ulit ang mga SEAL.
-Talaga? -Oo.
'Di ako makapaniwala. Tara na.
Nakahanap sila ng paraan para mailabas ang tubig.
Mahahatiran na nila kami ng suplay araw-araw.
Buti naman.
Buong araw ko nang pinipilit si Coach na kumain.
'Di ko na alam kung anong sasabihin ko.
Nang nakita niya na kulang na ang pagkain, iginiit niyang ibigay na lang sa mga bata.
Iton ang mga sulat nila sa kani-kanilang pamilya.
At agarang mensahe para sa gobernador.
Sige.
'Uy.
Ano'ng plano para mailabas ang mga bata?
Sa kasamaang palad, pinakamasamang senaryo sa ngayon ang ating pinakamabuting opsyon.
Sumuri na kami ng iba pang paraan, gaya ng pagpapalutang ng nababaluktot na lagusan.
At napagdesisyunan naming ang turuan sila kung paano mag-scuba dive
ang pinakamakatotohanang opsyon.
Nakiusap ako kay Major Hensen at sa grupo niya na bumuo ng plano.
Major.
Salamat, Admiral.
Pinagtagni-tagni namin itong operasyon sa ibat-ibang serye ng pirasong paraan,
para maisakatuparan namin ang bawat hakbang.
Gaano katagal aabutin?
Mahirap pang masabi sa ngayon. Inihahanda na namin ang mga gagamitin.
Nanawagan kami ng karagdagan pang mga tangke.
600 ang kailangan para makumpleto ang misyon.
Mayroong 200 sa lokasyon, at may naipangako na 200 pa.
Kulang na lang ng 200 pa. At maghahanda pa kami sa kuweba.
Para may sapat na oxygen para sa mga bata at mga sisisid,
mag-pre-stage pa kami ng mga tangke sa bawat pagitan ng chambers at lagusan.
Magpapalit sila ng tangke habang lumalabas.
Bukod pa sa pagtuturo sa 13 gutom na mga bata
kung paano mag-scuba dive sa napakapangit na kondisyong nakita ko.
'Di ito matatapos nang magdamagan.
Siguro ay may ideya ka kung kailan matatapos.
Tatlong linggo.
Pinakamabilis.
Maaaring apat.
Gobernador.
Mula kay Dr. Bhak.
Nauubusan na raw ng oxygen ang mga bata.
Nag-aalala siya na baka mangyari 'to.
Karaniwan, ang hangin na nilalanghap natin ay humigit-kumulang 21% oxygen na bolyum.
Kapag mas mababa sa 19.5%, ito'y kinokonsidera nang kulang sa oxygen.
Kapag bumaba ka ng 15%, malaki ang tiyansang magkaroon ng hypoxia.
Ibig sabihin, mahihirapan na silang mag-isip,
babagal ang pulso, mawawalan ng malay,
at sa huli ay kamatayan.
Ayon sa doktor, ang silid ay nasa 16% oxygen.
Chet, ano'ng ibig sabihin nito sa atin?
Base sa antas ng nasukat namin noong unang pagdala ng mga suplay,
tinatantiya namin na bababa ito sa 15%
nang wala pang isang linggo.
Napababa na natin sa wakas ang taas ng tubig.
Nakagawa ng paraan para may makain sila.
At ngayon, maaari silang hindi makahinga.
Tapos na ang usapan.
Pabilisin ninyo ang ating pagsagip.
'Di pwedeng apat na linggo.
O tatlo.
May isang linggo ka.
Isa lang.
KING RAMA IX PARK BANGKOK
Bilisan mo pa.
Bakit ka huminto?
'Di ako makapaniwala na sinasabi mong masaya 'to.
Hintay ka lang hanggang araw ng karera.
Kapag may kaunting suwerte, magbubunga ang lahat ng pagsusumikap mo.
Sige. Ang tagal kasi.
'Uy.
Tingnan mo 'to.
Isang suwerteng barya.
Teka! Ano'ng ginagawa mo?
Hihiling ako.
Nabalitaan mo ba 'yong kay Omsin?
Sino?
Ang pawikan na namatay pagkatapos makalunok ng 915 mga barya
na inihahagis sa lawa.
'Di ko talaga gusto na may magdurusa para sa ikagiginhawa ng iba.
Alam mo?
'Yan ang gusto ko sa'yo.
Kapag nag-ensayo tayo nang mabuti para manalo, mananalo tayo.
Walang kinalaman ang suwerte dito.
'Di ba't sinabi mo dati na ang suwerte mo sa akin?
'Di ba?
Maaaring magretiro ang isang Navy SEAL,
pero hindi sila hihinto.
'Uy, Chet.
Sam. Pwede ka bang makausap?
Pwede naman. Tungkol saan?
Kulang kami ng mga tangke dito sa Luang Cave.
Pwede mo ba kaming tulungang maghanap at dalhin 'yon dito?
Walang problema. Sige, tutulong ako.
Ikaw na talaga! Ipadadala ko sa'yo ang mga detalye.
Ngayo'y gusto na rin niyang sumama ka?
'Di ako sasama kahit saan. May karera pa tayo sa Linggo.
Okey.
Sinabi sa akin ni Chet na naghahanap sila ng ekstrang scuba tanks.
Ang tropa doon ay nakikiusap na maghanap at dalhin 'yon doon.
'Uy, 'di naman ako nagrereklamo.
Gumagana naman nang ayos ang mga pambomba.
Halos maayos.
Nagpapalabas tayo ng 1.6 milyong litro kada oras.
Sa ganyang klase, posible ba na tuluyang maalisan ng tubig ang kuweba?
Nang mapababa natin ang tubig para makapasok ang hangin?
Hindi.
Lalo pa't bumubuhos pa rin ang ulan.
Pero tiwala akong mapapababa natin ang tubig para ligtas ang mga maninisid
hanggang sa kakailanganin.
Ang problema ay…
ilang oras na lang at mauubusan na tayo ng pagtatapunan ng tubig.
Walang masyadong pagtatapunan sa lugar na ito.
Lalo pa't masyado na ring babad sa tubig ang lupa dahil sa ulan.
Ano na lang ang natitira?
Bahain natin itong sakahan.
Itong nasa Mae Sai.
Sapat ang espasyo para paglagakan ng tubig na inaasahan natin.
Pero…
sisirain natin ang lahat ng tanim.
Malaking sakripisyo 'to para sa kanila.
Dalawa ang kalaban natin sa ngayon.
Panahon at tubig.
Isa doon ay 'di natin makokontrol.
Sige. Kausapin ang mga magsasaka.
Muntik na siyang mamatay kung 'di mo siya na-CPR.
Kulay berde na nga ang labi niya noon.
Akala ko'y bumigay na siya.
-'Uy. -Ibibigay ko 'to sa kanya.
-Nandito na kami. -Kakaiba talaga siya.
Heto na siya!
Nandito na siya!
Kumusta.
'Uy, hinayaan mo siyang sumama?
Gusto niyang sumama.
Kumusta?
Kunin mo 'tong mga tangke.
Mga kasama, tagapayo ko si Sam.
Sikat siya noong araw.
Mas matikas pa siya sa'yo kahit retirado na siya.
Tigilan mo ako, Chet.
-Ako din. -Ano ba 'yan.
Paano kung ilagay kaya natin 'to sa pool na puno ng yelo?
Gaya ng ginawa mo sa akin!
-Ang hirap noon. -Bilis, mga kasama!
+12 ARAW, 19 NA ORAS
Ano bang hitsura ni Tee?
Matangkad siya.
-Okey. Matangkad. -Pink.
Pink. 'Di ka pwedeng umalis nang gaya niyan.
Dapat alam ko kung nasaan ka.
Pupuntahan niya si Tee para iabot ang mensahe.
Sabihin mo sa kanya, papatayin ko siya kapag nakulong ulit siya sa kuweba.
Okey. Sasabihin ko.
Salamat.
Anak niyo ba si Tee?
Oo. Pupuntahan mo na ba siya?
Oo.
Pakisabi na mahal na mahal namin siya.
Na huwag siyang mag-alala. Ingatan lang niya ang sarili niya.
Sasabihin ko.
Sige.
May gumagalaw sa ilalim ng tubig.
Seryoso ako.
Nakita mo 'yon?
Sobrang laki. Napakalaki.
Paano kung Water Dragon 'yon?
Tinatakot mo ako.
Magandang umaga, Wild Boars.
Ilan sa inyo ang marunong lumangoy?
Adul, isalin mo sa kanila.
Kung marunong daw ba tayong lumangoy.
-Marunong ako! -Ako!
At may nakapag-scuba diving na ba sa inyo?
Kung kaya daw ba natin mag-scuba dive.
Hindi.
Sinuswerte kayo kung ganoon.
Ngayon, opisyal na kayong papasok sa SEAL Dive Training boot camp.
Ang galing!
Ayos!
Ibig sabihin ay sisisid na tayo?
Tama 'yon.
-'Di ako marunong. -Ano ba.
'Di sila magtatanong kung sa tingin nila ay hindi natin kakayanin.
Sumasang-ayon ako kay Tee.
Tama 'yon.
Kaya naman, simulan na natin?
Tutulungan kayo ng mga kaibigan ko na sina Rick at John sa pagkabit ng kagamitan.
Tapos tatalon na tayo, okey?
-Ayos. -Okey.
-Sige. -Okey.
Tayo na, mga kasama.
-Tara na. -Tayo na.
Salamat, Guro.
Okey, ito… ay isang mask.
Inilalagay ito sa mukha nang paganito.
Subukan mo.
Ano'ng sabi niya?
Ang tawag dito ay regulator. Ipapasok 'to sa inyong bibig.
'Wag itong kagatin.
Nakakabit ang air tank sa backpack. Una, ilagay niyo ito nang paganito.
Sunod, hilahin niyo ang tali hanggang sa marinig niyo ang tunog ng pagkakasara.
Okey, subukan niyo.
Tandaan, huwag kagatin.
-Oo, okey. -Hayaan mo lang sa bibig mo.
Sige lang.
Tama na, Titan!
Tumigil ka na.
Okey lang ba?
Tamang-tama.
Kailangan bang i-akma?
Ayos.
Ayos ka lang?
Ayos lang 'yan.
Tingnan niyo siya.
+12 ARAW, 20 ORAS
Kakaiba talaga, Meow.
Dagsa ang mga tao na gustong tumulong sa mga bata.
Hindi lang mga tagapagsagip ang nandito.
Heto. Ipapakita ko sa'yo.
May libreng gupit, kita mo?
Pwede ka ring magpamasahe nang libre sa toldang ito.
Pwede ring maglaba dito.
Nakita mo?
May mga donasyong gamit.
Mga botang pang-ulan, mga dyaket, toothpaste, mga sipilyo.
Lahat ay libre.
'Di kapani-paniwala 'di ba?
Madaming tao ang nandito, handang mag-iwan ng kung ano-ano
para matulungan ang mga bata.
'Di kapani-paniwala ang madla.
Sunod na istasyon, Asoke…
Mahal, malapit na ako sa trabaho.
-Naiintindihan ko. -Huwag mong hayaan na mapagod si Chet.
Oo naman.
Pupunuin lang namin ang mga tangke ng oxygen
at ibabalandra sa staging area sa loob ng kuweba.
Tapos sasama na ako sa pagbalik pauwi.
Ganoon kadali.
Ikaw lang ang nag-iisip na madali lang 'yan.
Mag-ingat ka, okey?
Mag-iingat ako.
Paalam.
MAE SAI PROBINSIYA NG CHIANG RAI
Limang linggo pa lang ang aking mga tanim.
Mamamatay ang mga tanim kapag ipinabaha niyo dito.
Naiintindihan namin ang inyong pag-aalala.
Kung mayroon lang ibang paraan para padaluyin ang tubig,
'yon ang gagawin namin.
Sinusubaybayan ko ang mga balita.
Nadudurog ang puso ko sa mga bata at sa kanilang pamilya.
Pero may pamilya rin akong isinasaalang-alang.
Naiintindihan ko.
Alam kong malaki ang hinihiling namin sa inyo.
Pero kung 'di namin gagawin ito, mananatiling baha sa kuweba.
'Di makapapasok ang mga maninisid.
At ang mga bata ay…
mawawalan ng tiyansang makaligtas.
Paano ang tanim namin, ang buhay namin?
Oo nga, paano kami kapag namatay ang mga tanim?
Pwede mong bahain ang aking taniman.
Makapagpapatubo pa ulit ng palay ang bansang ito.
Pero hindi natin mapapatubong muli ang mga bata.
Sige na. Tulungan natin sila.
Kung 'yan ang gusto mo.
Tulungan natin ang mga bata.
Kailangan nating magtulungan.
Tayo na't pumirma.
Tumulong tayo sa abot ng ating makakayanan.
Pwede na rin ang aking taniman.
Sa lahat, pumirma na tayo.
Sige na. Gawin na natin.
Kailangan nating magtulungan.
Sige na, lahat tayo.
Tayo na.
Sige na at pumirma na tayo.
Tulungan natin sila.
Kailangan namin ng dalawang boluntaryo.
Sige, Coach. Mauna ka.
Sino pa?
-Ako. -Tumayo ka na.
-Ano'ng pangalan mo? -Tee.
Kung gagawin 'yan ni Tee, gagawin ko rin.
Ikaw! Ang sikat na kapitan ng grupo! Nakilala ko ang kapatid mo kaninang umaga.
Pinapasabi niya na sobra ka na niyang nami-miss.
Parang 'di naman siya ganyan.
Sinabi niya talaga. At isa pa.
Pinapasabi ng papa mo na huwag kang mag-alala sa kanila.
Alagaan mo lang ang sarili mo.
Nandiyan din si papa?
Oo.
Ngayon, ang pinakamahalaga ay huwag pipigilang huminga sa ilalim ng tubig.
Maaaring sumabog ang baga niyo nang gaya sa lobo kapag ginawa niyo 'yon.
Huminga lang nang normal ang pinakamahalagang gagawin.
Heto.
Handa ka na ba?
-Sino'ng susunod? -Tara na.
Ako ang mauuna.
Ayos ka lang?
Ngayon, hinga.
Hindi ko na kaya.
-Tee. -Tulungan niyo siya.
Okey lang 'yan. Sapat na 'yan.
Maraming kagamitan na dapat makasanayan.
Tutulungan ka namin hanggang kaya mo nang mag-isa.
Okey lang 'yan.
Sige. Sino'ng susunod?
Lahat sila ay pumayag.
Kelly.
Kailangan 'tong mangyari.
Paano kung ibinigay na nila ang lahat…
tapos hindi pa rin sapat?
Sasanayin nila ang mga bata na sumisid.
Gagawa tayo ng paraan.
Babalik na ako sa kampo.
Gusto mong sumabay?
Kailangan kong pamunuan ang mga magbobomba.
Pwede nilang gawin buong gabi ang paglihis sa mga tubo.
Babalitaan kita bukas.
Magkita tayo bukas.
Kayong dalawang batikan, paano kayo nakakatagal?
-Ano? -Ayos ka lang?
Hindi mo kami matatalo, Chet.
Kung gusto ninyong sumisid, pagpapahingahin ko muna ang grupo.
Wala na silang tigil.
Ipagpatuloy niyo lang.
Ano'ng masasabi mo?
Sige lang!
Syempre. Kami pa ba.
Okey, sige.
Iiwanan niyo ang mga tangke niyo sa Chamber Anim.
Sundan niyo ako.
Gagabayan kayo ng gabay na lubid padiretso doon.
Kahit anong mangyari, huwag ninyong bibitiwan.
Halos wala kayong maaaninag sa ilalim.
Dahan-dahan lang. Huwag magmadali.
Makikita niyo ang berdeng gabay na lubid sa daan palabas. Matyagan niyo.
Bakit kulay berde?
Kapag berde na, 20 metro na lang at malapit na kayo sa labas.
Pero mag-ingat kayo.
Hindi ito katulad ng Phuket.
-Okey. -Masusugatan kayo.
-'Uy. -'Uy.
Okey lang. Okey ka.
Aray.
Tiis lang. Kaya mo bang umupo?
Isa, dalawa, tatlo.
Ingatan mo ang ulo mo.
Mediko! May sugatang SEAL.
Magandang tanghali. Taga-Phetchabun ako.
Nakita ko sa LINE na kailangan niyo ng 20-pulgadang tubong pambomba.
Phetchabun?
Oo, Phetchabun.
Napakalayo ng nilakbay mo.
Walong oras lang.
Ano'ng kailangan para makasali sa SEAL?
Sa kaso mo? Magpatangkad ka pa ng 30 sentimentro. At magdagdag ng 40 kilo.
Iyan lang ba lahat?
Parang ganoon na nga.
Okey, mga bata.
Sino'ng handa na ulit?
Tee, isa pang pagsisid?
Oo naman.
Kahit ano basta hindi ko na marinig ang pagbubunganga ni Titan.
Dom, ikaw naman. Biw, ikaw din.
Ano ba 'yan?
Sige, mga bata.
Tapusin na natin ang tatlong pangunahing tuntunin sa pagsisid.
Ang una at pinakamahalagang tuntunin ay--
Huwag pipigilang huminga, 'di ba?
Oo, tama.
Pangalawa, paano linisin ang regulator.
-Ano ang pangatlo? -Hinay-hinay lang.
Magpokus muna kayo ngayon sa una at pangalawa.
Sige.
Sino'ng gustong sumubok?
Sino'ng gustong mauna?
Ano sa tingin mo? Sino'ng gustong makaalis?
Gusto mo ba, Tee?
Gagawin ko.
Tara, Tee.
Dahan-dahan, Tee.
Ito ang daan palabas.
Ang daan pauwi.
Tee, kumalma ka.
+13 ARAW, 4 NA ORAS
128 magsasaka ang pumayag na gamitin ang kanilang taniman,
na may kabuuang 1,600 rai.
Ang antas ng tubig sa kuweba ay napanatili ng 32 oras.
-Ano pa? -May magandang balita sa Chamber Siyam.
Sinuri namin ang atmospheric monitor. Gaya ng inaasahan ang antas ng oxygen.
Ganoon pa rin ang palugit natin.
Sina Rick at John na ang magsasabi ng masamang balita.
Ikaw daw ang magsasabi ng masamang balita.
'Di ako kumbinsido na kaya na nilang sumisid nang tulad ng ginawa ko kahapon.
Sobra, masyadong minadali.
Kahit ang kapitan ng grupo ay nahihirapan.
Tapos na akong magbilang ng kung anong wala pa sa kuweba.
Kulang tayo sa mga tangke.
Ilan ang kulang?
Ang kailangan natin ay 600.
At ngayong umaga,
may hawak pa lang tayong 387 mga tangke ng oxygen
at may naipangako na 220 pa ang tagapamahagi ng rehiyon.
Ngunit nagkamali ang tagapamahagi.
May 20 tangke na magagamit.
Hindi 220.
Kulang pa tayo ng 200.
Wala na ba tayong mapagkukunan ng mga tangke?
Sa ngayon, nakalap na namin ang lahat dito sa rehiyon.
Nakipag-usap na ako sa Indopac command at nangangalap pa sila
sa Kanlurang Baybayin ng US, pero--
Walang garantiya na may makakalap sa kailangan nating oras.
Lahat ay pinagkakasya nang magbigay,
nagtitira lang ng kakailanganin nila sa kanilang negosyo o pang-militar.
Wala nang masyadong reserba at madami ang hinihingi natin.
Magpapatuloy tayo.
Prayoridad natin ang mga tangke ng oxygen.
+13 ARAW, 7 ORAS
Kumusta sa loob ng kuweba?
Mas mahirap kaysa sa inaasahan ko.
Masyadong makipot.
Halos hindi na ako magkasya sa ilang masisikip na likuan.
Kailan ka ulit sisisid?
Hindi na. Pabalik na ako ng Bangkok bukas.
Pagbalik ko, magdagdag tayo ng pag-eensayo?
Ano ang nagbago? Bakit pinayagan ka ni Chet na umuwi?
O may iba ba siyang nagawa?
Wala namang ganoon.
Wala pang ibinabalita.
'Di na sapat ang mga tangke ng oxygen para makumpleto ang pagsagip.
Naku.
Kawawa naman sila.
Siguro nga ay tama ka.
Tungkol saan?
Sa suwerte.
Lahat ay suwertehan na lang.
Siguro ay minalas ang mga bata.
Nang nakita kong nagtitipon ang mga tao dito,
ayaw kong magtapos ito nang ganito.
Tulad mo, gusto kong masagip ang mga bata.
Pero…
Masaya ako na uuwi ka na.
Nakalimutan ko kung gaanong nakababahala ang maging asawa ng isang militar.
Gusto ko nang makauwi diyan sa'yo.
Pero may parte din sa'yo na gustong manatili diyan.
ANG DAAN PALABAS
Hoy! Kelly!
Buti at nakita kita dito.
Tikman mo 'tong Khao Soi ko.
Umupo ka. Ikukuha kita ng malaking plato.
Hindi ako nagugutom.
Tikman mo lang. Masarap 'yan.
Pumasok ka.
Nid, pwedeng bantayan mo muna?
-Kakausapin ko lang siya. -Sige, Bua.
Maupo ka.
Pumasok ka, Kelly.
Maupo ka.
Hayan.
Ang Khao Soi ko ang pinakamasarap.
Kain na.
Hindi ko inaasahan…
na makita ka dito.
Saan naman ako pupunta?
Kasi, pakiramdam ko…
ito ang nararapat kong gawin.
Ilang taon na noong pumanaw ang asawa ko.
Malalaki na ang mga anak ko.
Gusto kong pakainin sila.
Kung hindi ko sila mapapakain ng mga itinanim ko,
ay papakainin ko sila ng Khao Soi ko.
Tikman mo, Kelly. Kumain ka.
Ang sarap.
Maraming salamat.
Walang anoman.
Akala ko'y…
magagalit ka sa akin.
Wala naman akong ambag para makarating dito.
Pero…
ipinagamit ninyo ang lahat ng inyong taniman.
Ngayon ay nagbibigay ka ng oras mo, pagkain mo.
Ibinabahagi lang namin ang kung anong mayroon kami.
Napag-alaman mo ang taniman ko
at alam mong magagamit niyo ito.
At naglakas-loob kang makiusap sa matandang gaya ko na isakripisyo 'yon.
Kahit pa 'yong kaibigan mong tanod-gubat ang humarap para makiusap.
Tama ba?
Hindi…
Hindi ko lang kinakaya.
Huwag mong pahirapan ang sarili mo.
Ganoon talaga 'yon.
Mayroon akong taniman.
Iyan lang ang maibibigay ko.
Pero ito…
ubusin mo ito.
Kain na.
Kumain ka.
Ang batang lalangoy ay mangangailangan ng tangke.
Kung magkakaganoon, isa sa Chamber Siyam ang kukulangin ng dalawang tangke.
Paano kung magpalitan tayo dito at doon?
Hindi pwede. Hindi 'yan gagana.
Master Sergeant James Nichols?
Siya si Nichols.
May padala para sa'yo.
May padala raw para sa'yo.
Itanong mo sa tsuper kung saan 'yan galing.
-Saan 'yan galing? -'Di ko alam, ser.
'Di daw niya alam.
Ano'ng ginawa mo?
Wala.
May nakarinig siguro ng mga panalangin natin.
Palagay ko ay matutuloy ang misyon.
-Ibaba niyo na. -Sige, tara!
'Uy, Tee.
Ano'ng iniisip mo, bata?
Ang kaibigan mong si Aran.
Sinabi niya na nakita niya ang papa ko sa labas.
At nagulat ako.
Noong ipinadala ni mama 'yong sulat,
akala ko ay nasa Myanmar pa si papa.
Nagko-konstruksiyon siya doon.
Hindi pwedeng hindi siya makapagtrabaho.
Tapos nalaman kong nandito siya simula umpisa nang dahil sa akin.
Hindi na halos kami makabayad ng renta.
Baka lumipat na kami
nang dahil sa akin.
Ako at ang kapatid ko ay lilipat na ng paaralan.
Kailangan kong magpakatatag para 'di masayang ang sakripisyo nila.
Pero hindi ko kaya.
At saka si Mali.
Teka.
Sino si Mali?
Nobya ko.
Ang lahat sa kopunan ay umaasa sa akin.
At binibigo ko sila.
Hinahayaan ko silang mabigo.
Naiintindihan ko.
Nagagalit ako sa sarili ko.
Iniisip ko pa lang, nahihirapan na akong huminga.
'Uy.
'Di mo kailangang dalhin ito nang mag-isa.
Silang lahat…
ay handang isakripisyo ang lahat upang makatulong na mailigtas kayo.
Pati na rin ang papa mo at kapatid.
Isa lang ang kailangan mong gawin.
Ano naman 'yon?
Huminga ka.
Walang magsasabi kung saan galing ang mga tangke.
Palagay ko ay galing 'yan sa palasyo.
'Di ba, pinauwi ko na kayong dalawa?
Wala pang biyahe hanggang bukas.
Kaya naisip kong may gawin kami na kapaki-pakinabang.
Ayos 'yan.
Nauubos ang oxygen at tumatakbo ang oras.
Gusto mo pang sumisid?
Grabe.
Lumalakas na ang agos. Bumalik na tayo.
Magkita na lang tayo sa kabila, Sam.
'Uy, Meow. Magandang balita.
May mga karagdagang tangke na.
May tiyansang matapos namin ang misyon.
Pasensya na kung nagmamadali ako kanina.
Alam ko ang mga sakripisyong ginagawa mo.
Simula noong ikinasal tayo,
bilang maybahay ng isang SEAL,
naatasang kang isakripisyo ang iyong mga nararamdaman.
Tama ka.
Ako ay…
sobrang suwerte sa'yo.
Mas kilala mo pa ako kaysa sa sarili ko.
Kaya, oo.
Hindi pa ako handang umuwi.
Gusto kong manatili at tumulong.
Kaya sinagot ko ang tawag ni Chet at pumunta dito.
Kaya hindi ako makakaalis.
Kailangan kong subukang muli.
Maraming tao ang nandito at sumusubok.
Nakagagalak pagmasdan.
Pati ang mga bata ay lumalaban.
Mahal kita.
Hindi pa ako makakauwi.
Patawarin mo ako.
Ang sa akin lang ay…
'Di ko sila pwedeng iwan hangga't hindi ako nakatitiyak
na ginawa ko ang lahat ng makakaya ko.
ANG DAHILAN NG PAGKAMATAY NI THAI NAVY SEAL JA SAM AY 'DI PA TUKOY,
NGUNIT ANG SAKRIPISYO NIYA AY MAGBABAGO NG DAAN PARA SA PLANONG PAGSAGIP.
SIYA AY MAKATUWIRANG MAAALALA BILANG ISANG PAMBANSANG BAYANI.
ANG KABANATANG ITO AY HANDOG PARA SA KANYA AT SA ASAWA NIYANG SI MEOW.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Nikka Flores