SERIAL OPARTY JEST NA FAKTACH,
ALE NIEKTÓRE POSTACI, NAZWISKA, ZDARZENIA, MIEJSCA I DIALOGI
ZOSTAŁY ZMIENIONE.
SERIAL NETFLIX
7 LIPCA 2018 ROKU
Chodźcie!
- Szybko! - Dobrze.
- Szybko! - Biegniemy.
13 DNI I 10 GODZIN OD WEJŚCIA CHŁOPCÓW DO JASKINI
Idą.
Z głębokim smutkiem muszę poinformować,
że dziś po północy
emerytowany żołnierz i były komandos,
podoficer pierwszej klasy, Saman Gunan zmarł.
Rozmieszczał butle wewnątrz jaskini.
Nie wystarczyło mu tlenu, by dotrzeć do wyjścia.
„Ja Sam”, jak nazywali go przyjaciele,
był jednym z wielu ochotników do pomocy w Tham Luang.
Do ostatnich chwil był bohaterem.
Pojawiło się dziś rano wiele pytań,
co jego śmierć oznacza dla przyszłości tej operacji.
Ochronimy Wściekłe Dziki za wszelką cenę.
Nie spanikujemy.
Nie przerwiemy misji.
Poświęcenie naszego przyjaciela nie pójdzie na marne.
Chcecie, by dzieci popłynęły do wyjścia?
Co z bezpieczeństwem?
Bezpieczeństwo chłopców i ratowników
zawsze było priorytetem.
Dlatego omawiamy wszystko z ministrem spraw wewnętrznych,
który ma przybyć na miejsce.
Dalej.
Widok tego żołnierza na noszach
złamał mi serce.
Nie wyobrażam sobie, co czuje jego rodzina.
Poświęcił swoje życie.
Wypij, poczujesz się lepiej.
Myślałam, że zrezygnują, bo ryzyko jest za duże,
a oni wciąż chcą pomóc naszym chłopcom.
Myślisz, że twoja mama będzie zła, Tle?
Nie czeka mnie za wiele zabawy.
Rodzice nie spuszczą mnie już z oczu.
Zwolnijcie pomieszczenie.
Tak jest.
Co tu robicie?
Pomożemy ci to zakończyć bez kolejnych strat.
Stawka jest ogromna.
Gubernatorze.
Dzień dobry.
Jak sytuacja?
Brytyjscy nurkowie sprawdzają trasę
pod kątem przeszkód, które mogły spowodować tragedię.
Skały i piasek przemieszczają się, gdy jaskinia zostaje zalana.
To było przyczyną zgonu?
Możemy nigdy nie mieć pewności.
Warunki w jaskini są jednak naprawdę zdradzieckie.
- A będzie gorzej. - Rozumiem.
Gdy Brytyjczycy dadzą nam sygnał,
wznowimy misję…
Wciąż chcesz, by chłopcy nurkowali?
Od rana kraj opłakuje wielkiego wojownika,
jednego z najlepszych,
który poświęcił swoje życie w tej potwornej jaskini.
Mamy kazać zrobić to samo głodnym i wyczerpanym nastolatkom
i oczekiwać, że sobie poradzą?
- Rozumiem te obawy. - Ministrze.
Gubernator o wszystkim informuje mnie na bieżąco.
W świetle tej tragicznej śmierci sugerowałbym alternatywę.
Musimy znaleźć jakiś sposób, by chłopcy nie zginęli.
To teraz najważniejsze.
Mamy zostawić ich w jaskini?
Tak.
Nie zabraknie im tlenu?
Będziemy pompować tam tlen.
Rozważali takie rozwiązanie, ale je odrzucili.
Było to jednak zbyt pochopne.
Musimy rozważyć tę opcję ponownie.
To możliwe?
Rozmieszczenie drogowskazów zajęło nurkom niecały tydzień.
Tutaj będzie podobnie.
Jak zapewnimy im bezpieczeństwo przez tak długi czas?
Podczas pory monsunowej niektóre komory zostają zalane.
A jak zapewnimy im bezpieczeństwo podczas nurkowania?
Zagwarantujesz je?
Kazałem już admirałowi Apakornowi i Amerykanom
stworzyć nowe protokoły.
Nikt nie chce, by taki wypadek się powtórzył,
ale nie możemy teraz po prostu porzucić planu.
Pewne zmienne…
- Ale… - Dobrze.
Posłuchajcie.
Dziś przypomnieliśmy sobie, jaka jest stawka.
Teraz musimy dowieść, że sobie poradzimy.
Dowiedz się, co trzeba zrobić,
by chłopcy mogli zostać w jaskini.
Poznaj każdy szczegół.
A ty omów nowe protokoły bezpieczeństwa z nurkami.
Po śmierci Ja Sama poprzeczka jest dużo większa.
Musicie wziąć pod uwagę każdą możliwą ewentualność.
By nikt nie mógł powiedzieć,
że można było zrobić więcej, żeby uratować chłopców.
Koniec błędów.
Dwa dni temu chciałeś ich wyciągnąć.
Co się zmieniło?
Włazisz mu w tyłek?
Nie bądź taki cyniczny.
Nie chcę, by ktoś jeszcze umarł.
Ja też nie.
Coś się stało?
Powiedz mi.
Zmarł komandos, ale nie znałem go.
Byłem w tej samej jednostce, nim odszedł.
Był wyjątkowym żołnierzem.
I dobrym człowiekiem.
Nadal by żył, gdybym nie sprowadził tu zespołu.
Pogodzi się z tym?
W końcu.
Gdy wydostaną się z jaskini.
I znajdzie sposób, by sobie wybaczyć.
Dr. Bhak.
Powiedziałeś im?
Dziś rano poziom tlenu spadł poniżej 15%.
To już strefa zagrożenia.
Śmierć Sama wywołała dyskusję wśród dowództwa,
ale wyciągniemy was stąd.
Wspieraj Eaka.
13 DNI I 18 GODZIN
Minister spraw wewnętrznych rozważa zostawienie chłopców w jaskini
do zakończenia pory monsunowej i spadku poziomu wody.
Cztery miesiące?
To równoznaczne z rezygnacją.
Tak to odbiorą, jeśli każemy im zostać tam do jesieni.
A jak rura tlenowa się przedziurawi?
Lub ktoś dostanie zapalenia płuc? Dr Bhak ma go tam leczyć?
Musimy się skupić na tym, o co nas poproszono.
Wszystko sprowadza się do jednej kwestii.
Czy robimy wszystko, by zapewnić im bezpieczeństwo
podczas nurkowania?
Dostaliśmy brutalną lekcję.
Moi ludzie nurkują na otwartych wodach.
Tu uczymy się na bieżąco.
Dla bezpieczeństwa wszystkich
powinni się tym zająć nurkowie jaskiniowi.
Moi ludzie zapewnią wsparcie.
Proszę pana.
To misja bez precedensu.
Musimy dostosowywać plany do zmiennych warunków.
Zgadzacie się?
W porządku. Co dalej?
Największe zagrożenie oprócz jaskini to panika.
To bardzo silny odruch, niemożliwy do zdławienia.
Prosimy te dzieci,
by popłynęły przez wąskie, ostre korytarze
w całkowitej ciemności przez kilka godzin.
Nie ma możliwości, by nie spanikowali.
Zaczną się miotać. Narażą życie nurków i swoje.
Jak temu zapobiec?
Jeśli mamy płynąć w parach, musimy ograniczyć ich ruchy.
Gdy ratownik ratuje kogoś przed utonięciem,
chwyta go od tyłu, unieruchamiając jego ramiona.
W tak ciasnym miejscu to niemożliwe.
Chcecie związać im ręce?
- Najlepiej za plecami. - Stopy też.
Oszaleliście?
Chcecie skuć ich pod wodą?
Musimy potraktować ich jak paczki z jedzeniem lub butle.
Muszą być nieruchomo.
Nawet związani będą się miotać i panikować.
A jeśli puścicie linę?
Powiedz swój pomysł.
A jeśli ich uśpimy?
To ma być plan eksperta?
Uśpienie ich pod wodą? Obłęd!
- Zrobiliby to swoim dzieciom? - Chet!
Przekraczasz granicę.
Przejdźmy się.
Nikt tego nie chce,
ale nie mam innego pomysłu,
jak powstrzymać ich przed paniką na tyle długo,
by ich uratować.
Załóżmy, że to zrobimy.
Jaki macie plan?
Kto z was jest lekarzem?
Żaden.
James i kilku spadochroniarzy mają doświadczenie w chirurgii polowej.
Ale nie z dziećmi pod wodą w jaskini na wysokości.
Nie wiem, czy to możliwe, ale znam kogoś, kto wie.
Richard Harris.
Doktor Harry.
Nurek jaskiniowy z Australii, który jest anestezjologiem.
Jako jedyny nurek na świecie.
RÓWNINA NULLARBOR AUSTRALIA
Zgodzili się na ten szalony plan?
Nie do końca.
Są otwarci, ale trzeba ich przekonać.
NUREK / ANESTEZJOLOG
Mnie też trzeba.
NUREK / WETERYNARZ
W końcu zawsze stękacie na blogu,
by znajdywać wyjątkowe rozwiązania dla wyjątkowych problemów.
To właśnie taki problem. Cholerny jednorożec.
- Craig wkurzyłby się na ten „blog”. - Nie zrobił tego!
Sam nie wiem. Nie bez powodu tego nie robiono.
Nawet jeśli opracuję logistykę, pozostaje kwestia etyczna.
I nie zrobię tego bez zaufanego partnera.
Muszę mieć Craiga.
- Doktorze Harris. - To mój ojciec.
Nie wiem, czy otrzymamy na to zgodę.
Ty jesteś zatwierdzony przez AUSTMAT, więc nie było wątpliwości.
- Z Craigiem może być ciężej. - Bez niego tego nie zrobię.
Zobaczę, co da się zrobić.
Na szczęście dobrych wieści jest więcej.
To znaczy?
Wypompowaliśmy wodę na tyle sposobów,
że mamy tu 30 różnych rodzajów rur i wężów.
To możliwe?
Niektóre mają inne rozmiary. Trzeba by je połączyć.
- Kiedy możemy zaczynać? - Muszę dokonać obliczeń.
Dyskutuję o tym na Facebooku i Reddicie.
Na Facebooku?
Każdy inżynier na świecie śledzi wiadomości.
Zebranie najlepszych w branży może przyspieszyć proces.
Prawidłowe obliczenia pozwolą wykluczyć pewne materiały.
A ja zacznę praktyczne testy.
Mapy nie oddają najcięższych fragmentów. Trzeba je pomierzyć.
Utworzyliśmy zespół z Amerykanami,
by określić, ile paczek z żywnością potrzeba,
żeby wykarmić chłopców przez kilka miesięcy,
a także ile czasu zajmie dostawa zapasów.
Przepraszam.
Szukam strażniczki Pim.
Kim pani jest?
- Przyjechałam z Instytutu Meteorologii. - Noon?
Nie mogłam tego znieść. Rano wznów wysiadł satelita.
Ten sam co wcześniej.
Musiałam coś zrobić. Zwłaszcza po śmierci Sama.
Chwileczkę. Co tu robisz?
Przywiozłam sprzęt, by utworzyć stację w Pha Mee.
Szef nie chciał, bym przyjeżdżała, bo zaraz naprawią satelitę.
Ale po ostatnim razie
przekonałam go, że jeśli nie pomożemy,
jego kariera będzie skończona.
To do niego trafiło.
Liczyłam na twoją pomoc.
Planuję akcję ratunkową.
Planowanie wam nie pomoże,
jeśli nagle pogoda się załamie.
Za późno, byś wyjechała. Chodź do gubernatora.
Chętnie cię pozna.
Przepraszam. To własność rządu.
Tajskiego.
Zapewne Instytutu Meteorologii.
Twój szef ma znajomości w ambasadzie USA.
Martwił się, że jego stażystka może zrobić sobie coś w dżungli.
Dowódca kazał mi się tobą zająć.
Dobrze.
Miło mi cię poznać. Jesteś młodsza, niż sądziłam.
Tle, Nick. Co robicie?
Spokojnie, tylko sobie żartujemy.
Mógł się zadławić.
Nic mi nie jest.
Mogło się coś stać.
Wciąż tego nie rozumiecie?
Możecie tego nie chcieć,
ale coś strasznego może się zdarzyć.
Dość tych wygłupów!
Idźcie spać!
Przepraszam.
Przepraszamy.
No już!
Będę pana eskortą, dr. Harris. Pracuję w ambasadzie.
LOTNISKO PROWINCJA CHIANG RAI
Co tu się dzieje?
Zabierają zmarłego komandosa do jego żony.
PRACOWNIK AMBASADY
To pierwsza ofiara śmiertelna.
14 DNI I 1 GODZINA
- Za resztą. - Tak jest.
Ostrożnie.
Panie i panowie, wybitny anestezjolog, doktor Harry.
I jego partner w nurkowaniu, Craig.
- Wybitny weterynarz. - Cieszymy się, że jesteście.
Wybaczcie, ale nie traćmy czasu. Proszę, usiądźcie.
Każdy kolor reprezentuje komorę jaskini.
Pomiędzy są zalane syfony.
Chłopcy są w komorze dziewiątej z czterema komandosami.
Jeden z nich to lekarz. Ich stan jest dobry.
Każdy z zawodników zostanie przypisany
do dwóch nurków, którzy przeciągną go przez syfon.
- Nie przypisujcie dwóch. - Dlaczego?
Kilka lat temu nasza przyjaciółka,
Agnes, zaginęła podczas nurkowania.
Wyciągałem ją ja i Harry.
Przekonaliśmy się, czemu dwóch nurków to zły plan.
Jeśli pierwszy nurek utknie,
nie może dać znać partnerowi, który jest za nim.
Jeśli mocno utknie,
nurek z tyłu zacznie na niego napierać
i zrobi się wielki chaos.
Komuś stanie się krzywda lub coś gorszego.
W porządku.
By pomóc nurkowi,
umieścimy w jaskini innych nurków z noszami,
by pomogli wyciągnąć chłopców i przenieść ich między syfonami.
Zastanawiamy się, jak zabezpieczyć automat w ustach.
Zasugerowaliśmy pełne maski.
Znaleźliśmy ich kilka.
Póki co szykujecie się na wysłanie chłopców do grobu.
Mogę?
Uda się tylko z maską nadciśnieniową.
Nie robią ich w ich rozmiarze.
Musi być jakiś rozmiar dla małego dorosłego lub nastolatka.
Co da nam maska nadciśnieniowa?
Nurkowanie wymaga udziału nurka.
Trzeba trzymać automat w ustach, by oddychać.
Nieprzytomni nie będą oddychać regularnie.
Nie utrzymają automatu w ustach i nie zauważą wody.
Nurek, który ich ciągnie też nie.
Utoną.
Mieliśmy styczność z maskami nadciśnieniowymi w USA.
Powietrze cały czas przepływa.
To dla nich jedyna szansa.
A jeśli nie znajdziemy masek?
To Craig ma rację.
Nie uśpię ich.
Utoną.
Ale jeśli znajdziemy dość małe maski
i uda nam się umieścić chłopców głową do wody…
Czemu głową do wody?
By nie uszkodzili dróg oddechowych,
nie zadławili się językiem i nie utonęli w ślinie.
Mają szansę,
jeśli zdobędziemy maski.
Dobrze, mamy rozkazy.
Chet, Kelly i Jirasak próbują doprowadzić tam tlen?
Tak.
Chet ciężko zniósł śmierć Sama.
Znał się z Ja Samem od dawna.
Chce to naprawić.
Odpal silnik!
Sprężarka wypycha powietrze przez ten pojemnik.
Napełnimy zbiornik wodą, by uniknąć wycieków.
Inżynier odetnie powietrze.
Jeśli się uda, powietrze wróci.
Jak zauważymy wyciek?
Właśnie, jak?
W wodzie pojawią się bąbelki.
Pojawią się bąbelki.
Musicie mi zaufać.
Będą świadomi pod wodą
w ciemności przez kilka godzin i bez kontroli nad ciałem.
Chcielibyście to przeżyć?
Środek rozluźniający mięśnie może być zbyt niebezpieczny.
Może wróćmy do midazolamu.
Lub lorazepamu.
Już tłumaczyłem.
Nie zgodzę się na nie.
Są nieprzewidywalne.
Doktor nie chce narażać chłopców.
Postawmy na ketaminę.
Jest niezawodna, nie obniża temperatury,
więc nie obniży też ciśnienia krwi podczas nurkowania.
Ketamina faktycznie nie obniży temperatury
ani ciśnienia krwi.
Ale nie działa długo. A jeśli obudzą się pod wodą?
Racja. Co zrobimy, jeśli się obudzą?
Nurek będzie musiał podać im drugą dawkę.
Zostawić ich w środku czy wyciągnąć.
Powinniśmy spytać o zdanie rodziców.
Jesteśmy liderami.
To my musimy podjąć decyzję.
To nie są inżynierowie.
Ani nurkowie.
Do tego są w ciężkim stanie psychicznym.
Gdyby w jaskini była twoja córka,
dawałbyś sobie radę?
Nie wiem.
Ale nie chciałbyś uczestniczyć w tych decyzjach?
Jak długo służysz?
Od dziesięciu lat.
- Widziałeś coś takiego? - Nie.
Powiedz, że mamy maski.
Jankesi nagle znaleźli cztery bardzo małe maski nadciśnieniowe.
Wysłali po nie transport na jakiś koniec świata.
Samolot po cztery maski?
To nie moje dolary z podatków.
Komandosi załatwili też nosze.
Szykują ćwiczenia na sucho w pobliskim basenie.
Czyli na mokro?
Nie, chodziło mi o…
Powiesz mi, co tam się stało?
Mają prawo się denerwować,
ale dyktują nam warunki. Lek, dawkę, wszystko.
To my będziemy podawali leki w jaskini.
- Nie powstrzymają nas. - Craig.
A jeśli jakiś chłopiec umrze?
Bo wiemy, że tak będzie.
Jak się wytłumaczę?
Będę mordercą, ty wspólnikiem. Trafimy do paki w Bangkoku.
Nie, Toe nas z tego wyciągnie.
Kazano mi was nie słuchać.
Dobra rada, szybko się uczysz.
Więc rezygnujemy?
Muszę zobaczyć tych chłopców.
Też tego chcesz?
Nie chodzi o mnie. Działam z Harrym.
Jeśli mają być moimi pacjentami, mam prawo ich przebadać.
Lepiej, byście poćwiczyli z nami.
Ćwiczenia będą zbędne, jeśli uznam, że to niemożliwe.
Myśleliście o tym, co poczujecie,
odpływając od nich i zostawiając ich na śmierć?
To jedyne opcje?
Gdyby było tam pana dziecko,
zaryzykowałby pan nurkowanie
czy zostawił ich w środku?
Obie opcje są ryzykowne.
Co by pan wybrał?
Nurkowanie.
Czemu?
W tak niebezpiecznej sytuacji
to wybór między szybką śmiercią
oraz powolną.
Wybrałbym mniej bolesną śmierć.
Dziękuję
za pana szczerość.
Uważam tak samo.
Jeśli chcecie udzielić zgody, wypełnijcie te formularze,
byśmy mogli kontynuować.
Podajcie dane chłopca, opiekunów
i podpiszcie się.
Jeden rodzic.
Co zrobić?
Łatwo panu mówić.
Tak łatwo uznać śmierć dziecka?
Wcale nie!
Nie podpiszę się.
Póki Tle jest w tej jaskini, cały czas żyje.
Sak!
Co tu robisz?
Daję żonie przestrzeń.
Wskakuj. Odpoczniemy od żon.
- Biw uwielbia tę piosenkę. - Tle też.
Zawsze ją podgłaśniam, gdy leci.
W tamtą noc wyszedłem.
Gdy weszli do jaskini.
Mijałem boisko,
ale nie wiedziałem, czy chce mnie widzieć.
W tym wieku się wstydzą.
Gdy to się skończy
i Biw wróci do domu…
chcę być lepszym ojcem.
Nim Tle się urodził,
mieliśmy inne dziecko.
Była bardzo chora.
Nie uratowali jej.
Nie wiedziałem. Przykro mi.
Nie sądziliśmy…
że się kiedyś pozbieramy.
Ale urodził się Tle.
Nasze serca znów się otworzyły.
Przysięgliśmy,
że będziemy go chronić.
Nie da się tego skontrolować. Na pewno próbowaliście.
Wiem. Wierzę w to.
Ale moja żona…
Oszukujesz!
Dwóch na jednego, a przegrałeś. Co za amator.
- Rany. - Jeszcze?
- Jasne. - Dobra.
Eak.
Przepraszam.
Czasem zapominam, jak tu niebezpiecznie.
Dobrze nas chroniłeś.
Zapominamy o ostrożności.
Wybaczcie, że krzyknąłem.
Nie byłem zły na was.
Na nikogo z was.
Jestem zły na siebie.
Przepraszam.
Że was tu sprowadziłem.
Że to przeżywacie.
Nie zasługujecie na to.
Jesteście dziećmi.
Powinniście się bawić.
Cieszyć się życiem.
A nie martwić się o to…
To nie twoja wina.
Nie zmusiłeś nas do przyjścia.
Sami chcieliśmy iść.
Ja nie chciałem.
Ale nie zmusiłeś mnie.
Może i was nie zmusiłem.
Ale wskazałem wam drogę.
Jestem waszym trenerem.
Powinienem was chronić.
Jeśli coś się wam stanie…
Nie musisz nas już chronić.
Nauczyłeś nas, jak przetrwać.
Jak masz na imię?
Powiedz mu.
Boon-Nam.
Jego imię oznacza szczęście. Też miał iść do jaskini.
- Ale mama wezwała go do domu. - To będzie dziwne.
Złóż tak ręce.
Za plecami.
To pomoże kolegom?
Tak.
Ostrożnie.
Podajcie wąż dalej.
W tamtą stronę.
Ostrożnie.
Podawajcie go dalej.
Potrzebujemy jakiegoś wyporu na nogi.
Czegoś z jaskini. Nie uniesiemy nic więcej.
Tak.
A to?
Już koniec?
Spokojnie. Świetnie ci poszło.
Gdzie mama?
- Nic ci nie jest. - Gdzie ona jest?
Chcę do mamy.
Głęboki wdech.
Weź wdech.
I wydech.
Wypuść powietrze.
Jeszcze raz.
Powtórz to.
Dobrze. Dziękuję.
Spokojnie. Dzięki, Adul.
Nie jest z nim dobrze. Potrzebuje leczenia.
Ale i tak utrzymałeś ich w świetnej kondycji.
To nie moja zasługa. Są twardzi.
Adul, spytaj go, czy ma kangura.
Masz kangura?
Kangura?
- Wszyscy je mają. - Wszyscy?!
- Naprawdę? - Serio?
Nie.
Kiedy ich wydostaniecie?
Wciąż się zastanawiają.
Wiem, że robią, co mogą, ale muszą się spieszyć.
Dzieci są niezwykle odporne,
ale ta niewiedza w końcu je wykończy.
Gdy stąd wyjdę, poproszę mamę o kangura.
- Też chcę. - Co?
Staram się to znieść,
ale nie daję rady.
Jak matka może przeżyć swoje dzieci?
To zbyt bolesne.
Nie do zniesienia.
Szukam czegoś, co da mi wsparcie, ale bez skutku.
Jest tylko przepaść.
Znasz przypowieść o Kisagotami?
PHA MEE PROWINCJA CHIANG RAI
Jak źle będzie, Noon?
Przestań pytać. Próbuję sprawdzić.
Będzie źle.
Niemal 40 milimetrów i rośnie.
Trzeba to zgłosić.
Cholera. Telefon nie działa.
Żartujesz?
Masz aż takiego pecha?
Jedź.
Dobrze to rozumiem?
Wąż nie przecieka, a tlen płynie.
Test się udał. Zrobiliście to.
To tylko próba. Tutaj udaje się za każdym razem,
ale w komorze pierwszej wąż zawsze przecieka.
Przez silny prąd i zużycie sprzętu.
To tylko test.
Tu się udaje,
ale wąż przecieka w jaskini przez ciśnienie wody.
Da się to naprawić?
Tak, ale potrzebujemy czasu.
Musimy powtórzyć testy.
Upewnić się, że kiedy nadejdą kolejne opady, a nadejdą,
system wytrzyma ciśnienie.
Musimy mieć pewność, że opady go nie zniszczą.
Co sądzisz, Chet?
Tylko ty nurkujesz w tej jaskini.
Zgadzasz się, że konieczne są kolejne testy?
Tak, potrzebujemy czasu.
Myślę, że się uda.
W porządku.
15 DNI I 8 GODZIN
Nie mogę nic zrobić,
póki nie mam wszystkich podpisów.
Nie mogą zabrać tylko części. To zbyt ryzykowne.
Albo wszyscy…
albo nikt.
To trudna sytuacja.
Niektórzy nie są gotowi na decyzję.
Gdzie byłaś? Martwiłem się.
W świątyni.
Pamiętasz przypowieść o Kisagotami?
Kisa?
Mnich nie mógł uwierzyć, że jej nie znałam.
Zmarło jej dziecko.
Kisa była pełna smutku.
Według niektórych w żałobie straciła zmysły.
Budda powiedział jej,
że jeśli zbierze nasiona gorczycy od jednej rodziny z wioski,
której nigdy nie tknęła śmierć,
wskrzesi jej dziecko ze zmarłych.
Kisa udała się do każdego domu.
Jeden po drugim.
Ale każdy stracił kogoś bliskiego.
Jedni syna, inni ojca,
wujów,
ciotki,
córki.
Zrozumiała,
że śmierć pojawiła się w każdym domu.
Wróciła do Buddy,
spokorniała i mądrzejsza.
Powiedziała innym o swym dziecku.
Podzielenie się bólem zmniejszyło go.
Już raz straciłam dziecko.
Jeśli muszę to zrobić, by uratować innych, w porządku.
Rozumiem już, że nie jestem sama.
Proszę pana.
- Od razu nas spytają. - Oczywiście.
Wiem, że chcesz pomóc. Jesteś cholernym świętym.
Odwal się.
Obaj wiemy, że mam być diabłem szepczącym ci do ucha.
Jeśli to zrobisz i zginie choć jeden chłopiec…
lub nurek,
Strata Agnes była ciężka,
a była dorosłą,
a nie odurzonym dzieckiem.
Nie zgadzaj się, jeśli sobie z tym nie poradzisz.
Nikt cię nie oceni.
Mam zgody rodziców.
Macie już wszystko?
- Brakuje tylko jednego. - Dość ważnego.
Czy doktor Harris się zgodzi. Co myślicie?
Jeśli odmówi,
chłopcy nie mają szans.
Boon-Nam miotał w basenie.
Spanikują i zabiją nurka oraz siebie.
- Ma rację. - Gubernatorze.
Nadciąga ulewa.
Większa od poprzednich.
Nic nie powstrzyma takiej wody.
Jutro o tej porze będziemy w środku ulewy.
Za 48 godzin żadne pompy nie wytrzymają.
Ulewa zaleje jaskinię.
Bez pomp nie będzie nurkowania…
Harry.
Jakie są inne opcje?
Nie ma żadnych.
Jeśli mam to zrobić,
muszę mieć pełną opiekę nad pacjentami.
- Wszyscy muszą się zgodzić. - W porządku.
Dobrze.
Wchodzę w to.
Dobrze!
W końcu.
Mój zespół uczynił znaczne postępy.
Co to?
Doceniam wysiłek pańskiego zespołu, ale po rozmowie z Kiattisakiem
postanowiłem na powolne, ale bezpieczniejsze rozwiązanie.
Z całym szacunkiem, ale to już niemożliwe.
Nie ma czasu na rozstawienie węży w całej jaskini.
Co się stało?
Jeśli nie zaczniemy operacji do rana,
nie dotrzemy już do chłopców.
- Noon. - Tak.
To Noon z Instytutu Meteorologii. Rozmawia z szefem.
Znad Oceanu Indyjskiego nadciąga wielka ulewa.
Silniejsza od poprzedniej i cały czas rosnąca na sile.
Nie tylko uwięzi chłopców i komandosów,
ale może ich utopić.
Dopiero za kilka miesięcy okaże się, co się stało.
Chwileczkę.
Skąd ta pewność?
Ministrze, umieściliśmy stację pogodową w Pha Mee.
Jesteśmy pewni.
Wiem, że chce pan postąpić bezpiecznie.
Miałem nadzieję, że ten plan się sprawdzi.
Nie chcę, by chłopcy cierpieli tak jak Ja Sam.
Jeśli tak się stanie,
smutek mnie pochłonie.
Ale okoliczności się zmieniły.
Walczymy przeciwko potężnej sile.
Musimy się dostosować.
Co proponujesz?
Starszy sierżancie.
Mamy serię złożonych problemów,
które rozłożyliśmy na wykonalne części.
Jakich leków użyjecie?
Ketaminy do uśpienia.
Sam ją podam.
Gdy nurek i chłopiec wpłyną do komory ósmej,
Craig oceni oddech chłopca.
Jeśli wszystko będzie dobrze, puścimy kolejnego chłopca.
Jakie są szanse powodzenia?
Ministrze.
Nie mamy 100% gwarancji powodzenia.
Musimy porzucić desperację o pełny sukces.
Wszyscy jesteśmy w żałobie po śmierci Ja Sama.
Ale musimy znów zaryzykować.
75%.
50%.
30%.
Stracimy dwie trzecie.
Prawdopodobnie zginą najmłodsi.
Jeśli nie zrobimy nic…
szanse, że zginą będą…
Bliskie 100%.
Zróbmy to.
Te rodziny
powinny mieć szansę, by choć pochować swych synów.
Nie mogą utonąć w jaskini.
Powinniśmy zaakceptować ten plan.
Ministrze.
Sześć dni temu
prosiłem wszystkich, by uwierzyli w chłopców.
By uwierzyli w to,
choć od dziesięciu dni byli zaginieni bez wody i picia.
W tamtym momencie
większość była przekonana, że chłopcy już nie żyją.
Ale przetrwali.
I znów przetrwają.
Ich opiekunowie wyrazili zgodę na misję
mimo świadomości ryzyka.
Mają odwagę, by nam zaufać.
Czemu my nie mamy dość odwagi?
Wy i wy. Chodźcie ze mną.
Proszę czegoś posłuchać.
Tak jest.
Powtórzcie wszystko od początku.
Mówi starszy sierżant James Nichols z sił powietrznych USA.
Jest ze mną dowódca, major Charles Hensen,
gubernator Narongsak, admirał Apakorn oraz dr Richard Harris.
Oto opis misji.
Mamy serię złożonych problemów,
które rozłożyliśmy na wykonalne części.
Możemy działać.
Misja, by uratować Wściekłe Dziki
może się rozpocząć.
Napisy: Krzysztof Zając