ANG SERYENG ITO'Y HANGO SA TUNAY NA PANGYAYARI
NGUNIT ANG ILANG KARAKTER, PANGALAN, PANGYAYARI, LUGAR AT SALITA
AY KINATHANG-ISIP PARA SA PALABAS.
ISANG SERYE NG NETFLIX
IKA-9 NG HULYO 2018
Ang mga bagay ay 'di naaayon sa plano.
Akala namin may oras pa kami para turuan kayong sumisid.
Pero nagpasya ang mga tagasagip na mas mabuting ilabas kayo nang maaga.
Kaya sa ilang saglit, babalik si Dr. Harry kasama ang mga dayuhang maninisid.
Pupunta sila ngayon para ihatid kayo sa bahay.
Uuwi na tayo!
-Uuwi na tayo! -Makalalabas na tayo!
Ano'ng ibig mong sabihin sa 'di naaayon sa plano?
Magsusuot kayo ng damit pambasa, gamit sa pagsisid, at lahat ng iyon.
Doon ay pareho lang.
Kapag ikaw na,
bibigyan kita ng tableta na makapagpapahinga sa'yo.
At bibigyan ka ni Dr. Harry ng iniksiyon para patulugin ka.
At ilalangoy ka ng isa sa mga maninisid sa kuweba.
At pagkagising mo, nasa labas ka na.
Kung hahayaan lang nila tayong magsanay pa,
makakaya kong sumisid mag-isa.
Alam namin.
Pero ang kalagayan sa kuwebang ito ay mas mahirap kaysa sa inaakala natin.
Ang huling bagay na gusto namin ay ilagay ka sa sitwasyong 'di ka handa.
Eksperto ang mga maninisid na ito. Sila ang pinakamahusay sa buong mundo.
At napagpasyahan nila na
ito ang pinakaligtas na paraan para makaalis kayo rito.
Paano ka magpapasya kung sino ang mauuna?
Marami nang napakahalagang desisyon ang nagawa na para sa inyo.
Kaya naisip kong baka gusto mong magpasya naman para sa sarili mo.
Pag-usapan niyo ni Coach Eak.
At ipaalam sa akin kung ano ang desisyon niyo.
Sige.
Tara na.
Babalik ako.
Ano'ng gagawin natin?
Sa palagay ko, ang pinakapatas na paraan ay mula pinakamatanda hanggang pinakabata.
Ayos iyon para sa'kin.
O pinakabata hanggang pinakamatanda.
Payag akong mauna.
Pero may utang ako kay Baitoey na huling tira sa pagkuha ng pamato.
Gusto kong mauna.
Sigurado ka, Mark?
Ang tapang mo.
Handa na akong umuwi.
Dr. Bhak.
Ligtas ba talaga ito?
Ito ay ligtas hangga't maaari.
Pwede ba akong mauna?
Sa ganoon, kapag 'di ko nagawa, makakaisip sila ng bagong plano.
Base mula noong umalis tayo,
ito na ang pinakamagandang gawin.
Pero 'di ka pwedeng mauna.
Kung may mangyaring masama,
kakailanganin ka ng mga batang naiwan dito.
-Ano'ng ginagawa mo at napatawag ka? -Bawal bang tumawag ang anak sa ama niya?
Bawal kung ang mukha mo ay nasa lahat ng Advertiser,
ang nangyayari sa inyo ni Craig na pakikipagsapalaran sa Thailand.
Pakikipagsapalaran ang tawag nila dito?
Mabuti para sa'yo, Bertie Boy.
Makinig ka, Papa.
Ang mga problema ay 'di lahat sila ay magagawa ito.
At akala ko ay handa na ako sa mga kahihinatnan,
pero habang papalapit,
hindi ko alam.
Paano kung mamatay ang unang bata?
Pero paano kung mabuhay ang susunod na 12?
Ano'ng gagawin mo sa posisyon ko?
'Di ko alam.
Pero kung ikaw o ang apo ko ang naroon…
Harry.
Handa ka na?
Iyan ba ang tunay na Dr. Harris?
Magkita tayo sa command tent.
Si Craig ba iyon?
Kailan ka magkakaroon ng mga disenteng kaibigan?
Malapit na, Pa. Malapit na.
Makinig ka.
-Tawagan kita mamaya 'pag tapos na lahat. -Mabuti pa nga.
Ano'ng silbi ng may tao sa loob
kung kailangan kong tumutok sa balita magdamag para malaman ang nangyayari?
Mahal kita, Papa.
Mahal kita, Bert.
Suntok sa buwan ito.
Alam nating lahat ito.
Mas malala ang paparating na bagyo kaysa sa anomang nasaksihan natin noon.
Isa akong inhinyero sa pagsasanay.
Kaya sanay na ako sa pagsusuri ng panganib at gantimpala.
Sa ngayon, naiintindihan namin ang panganib sa mga bata.
At kailangan natin na samantalahin ang sandaling ito
habang pabor pa sa atin ang panahon at tubig,
kung may pagkakataon pa tayong mailigtas sila.
Pero kung anoman, ang katumbasan ng panganib at gantimpala
ay tumagilid laban sa'tin,
wala akong magagawa kundi ihinto agad ang misyon.
Bago pa malagay sa panganib ang buhay niyo sa paparating na bagyo,
gusto kong tandaan niyo ang salitang ito.
"Pagguho ng lupa."
Major Hensen.
Iyon ang hudyat para sa agarang paglikas.
Narinig niyo, umalis na kayo diyan.
Ang kalagayan sa kuweba ay maaaring mabilis magbago
at 'di natin ilalagay sa peligro ang mga tao.
Ranger Pim.
Ipagpapatuloy namin ang tamang pagmamasid
sa lagay ng panahon at antas ng tubig,
at ang mga dam, pambomba, at tubo sa buong kampo.
Maayos ang lahat dito.
Ang SEAL ang takbuhan sa Chamber Isa kasama ang Chiang Mai Rescue Squad.
Lilikas ang mga bata sa ospital sa Chiang Rai.
Ang kalusugan nila ay mahina na.
Ihihiwalay natin sila, para 'di sila malantad sa anomang posibleng sakit.
Maging sa mga pamilya nila.
-'Di pa namin makikita ang mga anak namin? -'Di ko makuha.
Paano natin malalaman kung ligtas sila?
Isa-isa naming ihahatid ni John ang mga bata kasama si David Ellsworth.
DAVID ELLSWORT MANINISID NG AMERICA
Ang matitira sa pangkat namin ay ipoposisyon sa buong kuweba
para maging suporta sa pagbabago ng tangke at anomang kailanganin namin.
Ibibigay namin ang mga bata kay Kapitan Anan Surawan
at ang SEAL sa Chamber Tatlo.
Pagdating sa loob, kukuha kami ng hudyat mula kay Harry.
Bibigyan ko ang mga bata ng Xanax
para makapagpahinga sila bago ang iniksyon ng ketamine.
Ketamine ang pinakaligtas na paraan para manatili silang humihinga at walang malay.
Kailangang suriin mo ang mga bata sa bawat chamber,
pero dapat mapanatili silang gumagalaw
maliban kung makita mo silang nagigising.
Ilalabas natin sila.
Anomang mangyari.
Alam natin ang mga pagkakataon dito.
Kung may mangyaring masama 'pag nasa tubig ka na,
masama mang pakinggan,
mas mabuti nang ilabas ang isang katawan kaysa dalawa.
Gaya ng sabi ni Harry, anomang mangyari, magpatuloy ka lang.
Tandaan mong 'pag naroon ka, doktor ka lang na may pasyente.
Gaya ng libong beses mo nang nagawa.
'Di ito oras para maging direktor ng mga damdamin at emosyon.
Wala akong maipapangako, pero titingnan ko kung ano'ng magagawa ko.
Rick.
Harry.
'Uy, Dok. May problema na agad tayo.
Pwede bang sabihin mong 'wag siyang mag-alala?
Magdadala sila ng isa pang mask sa susunod.
Ito na ba ang pinakamaliit mong makikita?
'Wag kang mag-alala, Mark. Ikukuha kita ng bago.
Note.
Ito si Note.
Sunod na siya.
Pagkatapos, si Tle, Nick, at Mix ang kasunod niya.
Sila ang pumili ng pagkakaayos.
Napagpasyahan nilang mauna ang nakatirang pinakamalayo sa kuweba.
Para sabihin sa magulang nilang makakauwi na sila.
Si Note ang mauuna.
-Magkita tayo. -Magkita tao mamaya.
Okey.
Ikabit na natin ito.
Okey. Ibibigay mo sa kanya ang tableta?
-Ibaba mo siya sa'kin. Hihintayin ko. -Okey.
Kayong lahat.
Magtipon-tipon.
Handa na?
Isa, dalawa, tatlo!
Wild Boars!
Magiging maayos ka.
Kaya mo iyan, Note.
Kaya mo iyan.
Hintayin mo ako sa labas.
-Magkita tayo sa labas. -Magkita tayo.
Hinay-hinay lang.
Tara. Dahan-dahan.
Iyan na. Dahan-dahan. Iyan na tayo.
Okey. Bibigyan kita ng iniksiyon sa hita.
Bibigyan ka niya ng iniksiyon.
Okey.
Maaaring may kaunting kirot, pero magiging maayos ka rin. Handa ka na?
Medyo may kirot.
Magiging maayos ka rin.
Uuwi ka na para makita sina Mama at Papa, okey?
Iyan na.
Alis na tayo.
Unahin mo ito. Tapos ay hawakan nang mahigpit.
Salamat, Mike. Pakihawak.
Hawakan ang ulo niya.
Isa, dalawa, tatlo, apat.
-Huminga ka, bata. hinga. -Lima.
-Anim. -Ano'ng nangyari, Dok?
Pito.
Kahit walang malay, ang katawan ay hihinto sa paghinga sa ilalim ng tubig.
Okey.
Talian na natin siya.
Nasa susunod na chamber si Craig para tingnan ang mga kailangan niya
at dagdagan kung kinakailangan.
Maghanda.
Tandaan na ang paraan lang para gumana ito ay ang magpatuloy.
Pagbutihin niyo.
SENTRO NG KAGIPITAN
Nagtipon ang mga tao sa mga templo sa buong Thailand,
'Di malinaw ang uri ng gamot
na kakailanganin ng mga bata at ng coach nila sa sandaling maalis na sila sa kuweba
pagkatapos ng 18 araw ng pagkagutom.
…kasunod ng planong iligtas ang mga lalaki palabas ng kuweba.
Suspendido ang klase ng mga mag-aaral para magdasal
sa ligtas na pagbabalik ng mga bata sa pamilya nila.
Nasa linya na!
Pababa na!
Pababa na ang SKED. Ihatid iyan.
Salamat.
Gusto lang namin ng hahawak sa pagbaba. Iyon lang.
Ganyan lang. Mag-ingat. Tuloy lang.
-Lalabas na ang isa sa mga bata! -Kilos na.
Bilis!
Buhay ba siya?
IKA-3 BATALYONG IMPANTERIYA IKA-17 REHIMENTONG IMPANTERIYA
-'Uy, halika. -Tara.
Gobernador!
Ilang minutong nakalipas,
ang una sa Wild Boars na nakuha mula sa kuweba ay buhay!
Papunta na siya ng ospital sa Chiang Rai
pagkatapos ng nakapapagod na limang oras ng pagliligtas.
Naghihintay pa kami ng balita sa kalagayan niya.
-Pakisabi ang pangalan ng unang bata. -Salamat.
NOTE
Pakibigyan ng daan ang Wild Boar.
TLE
NICK
MIX
Limang bata ang nailabas nang buhay. 'Di nila sasabihin kung sino.
Pero may problema.
Nabangga ko ang opisyal ng militar ng rehiyong nakatrabaho ko sa imigrasyon.
Hinarang ko siya para magsalita. Sabi niya,
wala silang maskara na panisid para sa pinakamaliit na bata.
Titan.
Kailangan mong huminahon.
Si Titan ang pinakabata, pero hindi siya ang pinakamaliit.
Hindi.
Paumanhin, bata.
Hindi pa.
Hahanapan ka namin ng maskara, Mark.
Lumalala ang lagay ng dibdib niya.
Pati rin si Night.
Pero 'di pa kasing sama ng kay Mark.
Mas matanda siya at mas malakas.
Magiging okey din siya.
Huli ka na, Night.
Ilang tubig.
Paano ang iba sa amin?
Lalabas kayo bukas ng umaga.
-Ipagtatabi kita ng cake. -Kalimutan mo na.
Ngayon, kakainin natin ang lahat ng rasyon na naiwan ng mga buwisit.
Laban, Wild Boars!
-Laban! -Laban!
Tara na.
Mama.
Tirahan mo ako ng Spongebob cake.
May sinabi ba siya tungkol kay Spongebob?
Ayos, tara na.
Tingin ko'y magiging okey siya, pero tutukan ang paghinga niya. Ayos.
Magkita tayo sa labas.
Sa ngayon,
ito ang pinakamabuti
Mukha itong laruan ng bata.
Mas malala pa.
'Di iyan positive-pressure mask.
Iyan lang ang nahanap naming,
kakasya sa mukha niya.
Dapat nang magpahinga ang mga maninisid,
pero dapat maayos natin ito para mahigpit na bukas.
Gaanong katagal?
Nasa kuweba ang mga maninisid nang halos 12 oras. Pagod na sila.
Kung ipipilitin pa natin, madadagdagan lang ang panganib.
Paano kung 'di sila bumalik?
'Di pwede, pare. 'Di nila tayo iiwan dito.
'Di ko sinabing sadya nila tayong iiwan. May tinatago sila para 'di tayo mag-alala.
'Wag mong sigawan si Phong dahil lang natatakot ka.
-'Di ako takot! -'"Di ako takot."
Tama na! Mark.
Tama na. Kayong dalawa.
Sama-sama tayo dito,
hanggang sa huli.
Naiintindihan?
Sige.
Ano'ng problema sa kanya?
Sinikap kong makalangoy. 'Di ko naramdaman ang paghinga niya.
Siya ba ang may sakit?
Barado ang ilong niya.
Harry! Kilos!
-Ano'ng nangyayari? -Halos 'di siya humihinga.
Craig, nagbigay ka ba ng iba pang mga gamot?
-Hindi. -Okey, mabuti.
Itingala siya.
-Ibukas lang ang daanan ng hangin. -Okey.
May kumot ba kayo?
Nasobrahan sa unang dosis?
Siguro.
Mahirap talagang sabihin.
May impeksiyon siya sa dibdib na baka minaliit ko.
Kailangang itaas ang temperatura niya.
-Craig, bilangin ang paghinga? -Isa, dalawa, tatlo.
-Sige na, Night. -Apat, lima, anim.
-Isa na iyon. -Pito, walo, siyam, sampu.
11, 12, 13…
Wala pa rin si Night.
Harry, kailangan nating magpatuloy.
Okey, ayos na ang paghinga. Iyon ang kailangang gawin. Kilos na.
Paano kung dapat pa siyang bigyan ng dosis?
Bigyan pa ng dosis.
-At kung hihinto ulit sa paghinga? -Tingnan mo.
Ang pinakamabuti sa kanya ay ang makaalis siya rito
sa pinakamabilis na paraan.
Okey.
Nasa linya na!
Pababa na ang SKED.
-Tingnan ang dinadaanan. -Bilis.
Magmadali! Bilisan niyo!
Tumabi kayo!
-Narito na ang Wild Boar. -Heto na siya.
Ano'ng nangyayari?
Humihinga pa si Night.
Dadalhin natin siya sa ospital ngayon.
Matapos ang araw sa Hilagang Thailand,
isang bata muli ang nakalabas.
Walong mga bata ang matagumpay na nailigtas sa kuweba,
ngunit ang misyon ay nakatigil hanggang umaga.
Salamat, Barbara. Kailangang maghintay ng mundo
para malaman ang kapalaran ng huling apat na bata at sa coach nila.
Ang pinakamatanda, nailabas namin siya ngayong gabi.
Halos 'di ko na mailigtas.
Si Mark, mas lumala pa ang impeksyon sa dibdib.
'Di ko alam kung kaya ko pang pumasok ulit,
nalalamang baka 'di siya makaligtas.
Namatayan na ako ng pasyente dati, pero…
'Di natin ugaling ilagay sila sa panganib sa simula.
Alam mo, iniisip ko ang araw sa bangka noong bata pa ako.
May ugali talaga akong mangako na 'di natutupad, 'di ba?
Iniisip mong iyon ang dahilan kung bakit ko kinuwento?
O, Diyos ko.
Tingnan mo.
Kahit sino ay maliligaw sa dagat, anak. Walang espesyal doon.
Pero ikaw,
pumunta ka ulit sa bangkang iyon pagkatapos mong matakot.
Akala ko'y masusuka ka.
At sumisid ka ulit.
Doon ko nalaman kung anong klaseng lalaki ka paglaki.
Makinig ka.
Sinabi sa'kin ng nars na nahulog ka at 'di mo naalala.
Pa, baka inatake ka. Dapat sinabi mo sa'kin.
Bakit? Uuwi ka kaagad?
Para mag-aksaya ng oras sa nursing home, pakabahin ang lahat?
Alam nating gagaling din ako.
'Wag mo na akong isipin at alalahanin mo na lang kung
bababa ka ulit sa kuweba bukas o hindi.
Hindi ka nila iiwan mag-isa sa kuweba.
Iwan mo ako, Titan.
Aba, ayos iyan.
Listahan ng Wild Boar sa lahat ng oras.
Ilagay mo ang pangalan ko sa itaas.
Pagkakasunod-sunod ito ng pag-alis natin.
Kalimutan mo na.
Pwede mong ilagay sa hulihan ang pangalan ko.
'Di naman napakamasama na mahuli.
Paano mo malalaman?
Ikaw ang makapangyarihang Titan. Wala kang kinatatakutan.
Tama. Matapang ako.
'Di mo alam ang pakiramdam ng mahuli
o magmukha kang mahina kahit hindi naman.
Isang beses lang, gusto kong mauna
para patunayang matapang ako.
Pero ngayon…
baka hindi na ako makaalis.
+16 NA ARAW, 7 ORAS
Mabilis na tumataas ang tubig.
15 milimetro kada oras at tumataas pa.
Ititigil na niya ang pagsagip.
Sa susunod na mga oras,
hahampasin nito ang mga maninisid.
Sa bilis nito, babaha sa mas maliliit na chamber.
Ang mga sisisid bukas ay maaaring 'di na makalabas.
Ang katumbasan ng panganib at gantimpala ay tapos na laban sa'tin,
na iniwan tayo para harapin ang malalang desisyon.
Walang mang-iiwan sa mga bata para mamatay.
Ang pagtaas ng tubig ay mababago sa paraan ng paglangoy.
Mga bagong chamber na pwede kang mawala.
Ang mga daan ay pwedeng maharangan ng buhangin.
Kahit nag-aayos ka lang ng mga tangke ng hangin,
ito ang pinakamapanganib na naharap natin.
Limang oras bago mailabas ang unang bata.
Pero matapos ang araw, naibaba natin iyon ng halos dalawa.
Kung may pagkakataon tayong talunin ang bagyong ito,
ngayon, kailangan natin na gawin iyon sa loob ng 90 minuto.
Bumabaha na sa kuweba.
At sa paparating na bagyo, mahalaga ang bawat segundo.
Nagbago ang mga pangyayari.
Kailangan mo nang umalis.
Kailangan mong umalis habang may lakas pa ang mga maninisid para buhatin ka palabas.
'Di ba nagkasundo tayong ako ang huling lalabas sakaling may mangyari?
Alam ko.
Kung anomang mangyari,
maiintindihan ng lahat.
Hindi ko sila kayang iwan.
Eak.
Isa kang bayani.
'Di lang sa mga bata.
Pero para sa aming lahat.
Mga bata.
Si coach niyo na.
Ayaw niyang iwanan kayo.
Ano'ng gagawin ko?
Umalis ka na, Eak.
Pwede mo akong hintayin sa labas.
Dapat makalabas ka.
-'Wag kang mag-alala. -Ayos lang kami.
Nakita mo?
Walang nag-atubili sa kanila.
Oras na para umalis.
Ngayon na.
Magkita tayo sa kabila.
Heto.
-'Wag kang alala. -'Wag mag-alala, Eak.
Magkita tayo sa labas.
Kaya mo iyan.
Laban.
Ayos lang kami.
Pagbutihin mo.
Pagbutihin mo. Kaya mo iyan, Eak.
Gawin mo ang makakaya mo.
Magkikita rin tayo.
Hanggang sa muli.
Harry, ayos ka lang?
Harry.
Bakit?
May mga anak ka?
Anak na lalaki.
Ano'ng sasabihin mo kung alam mo na 'di siya makakalabas dito sa kuweba?
Gagawin ko ang gagawin ng bawat magulang.
Sasabihin kong 'wag mag-alala.
Tama.
Ano'ng problema?
Ano'ng problema mo?
Natatakot akong malunod.
Ayoko ring mamatay,
pero gusto kong yakapin si mama at kumain ng totoong pagkain.
-Gusto kong-- -Maligo?
Mas gusto ko pang mamatay na sinusubukan,
na magkaroon ng pagkakataong gawin ulit iyon
kaysa maupo dito na nag-aalala sa maaaring mangyari.
Titan.
Ikaw na.
Sinabi sa'kin ng mama ko na 'di tungkol sa 'di pagkatakot ang katapangan,
tungkol ito sa paggawa ng isang bagay kahit ikaw.
May iniwan ako para sa'yo sa itaas.
Titan.
MARK
'Di ko tiyak kung magagawa mo.
Pero tumataas na ang tubig.
At tinitiyak kong mamamatay ka kung mananatili ka rito.
Dapat na tayong umalis, Titan.
Isipin mo ang makauwi.
Okey, nakalabas na siya.
Ano'ng mga ito?
Mukhang may apat o lima ito.
Cool Ranch Doritos MRE.
Gusto mong magpahinga?
Hindi.
Umaatras na ang tubig sa dugtungan.
Kailangan na nating umalis.
Sige. Kilos na.
MGA PANGALAN NG NAWAWALANG TAO
13. MONGKOL BUNPIAM, MARK
Iyan na.
Tanggalin mo.
Nasaan 'yong pangtapal?
Magiging okey din, Mark.
Medyo masakit ito, pero kailangan nating tingnan kung gagana.
Tiyakin mong gagana iyan.
Isuot mo.
Okey.
Ayos na ba ito?
Patawad wala kaming mas mainam para sa'yo.
Pakisabi kay Dr. Harry na ayos lang iyon.
Handa na akong umalis.
Dapat nating alamin ang kapalaran natin.
Sabi niya,
handa na raw siya.
Dapat daw nating malaman ang kapalaran natin.
Tama siya.
Oras na para umalis tayo sa kuwebang ito.
Walang presyon sa maskara, Dok.
'Pag nakapasok ang tubig, malulunod siya.
Patatagin natin siya.
Oo.
Mabuting bata.
Kaya ko ito. Ilalabas na kita, bayani.
Huwag kang mag-alala. Nasa likod mo lang kami.
Kumikilos na kami.
Dadalhin na ni John si Mark kay David sa Chamber Anim
para may oras pa sila na magpalit ng silindro.
Bakit nandito ka pa sa baba?
Hinihintay kita, siyempre.
Kalokohan iyan.
Kinumpirma ng aming impormante
na ang kalagayan ng kuweba ay mas mapanganib kaysa noon.
At ang huling bata ay palabas na ng kuweba ngayon.
Sinabi ng aming pinagkukunan na may isyu sa maskara ng pinakamaliit na bata,
bagama't 'di pa rin malinaw ang ibig sabihin nito sa pagsasagip.
CHAMBER LIMA
'Uy, kumilos na tayo.
Hinihintay pa natin ang huling bata.
Ang huling bata? Nasa unahan ko siya.
'Di pa siya nakakarating.
Sige. Mga kasama, alis na dito. Ngayon na.
Harry, pare, 'di ka na makakabalik. Kung nakasalubong mo si Bhak o ang SEAL,
mapapatay mo ang sarili mo.
Tama si Apakorn.
Halos baha na ang kalahati ng mga chamber.
Kumilos na!
-Nakasabit na. -Ayos. Tara na!
Baitoey! Nakuha namin si Baitoey.
Sige.
Tumama ako sa pulo ng buhangin at muntik ko na siyang malunod.
Tingnan mo. Nangyayari na.
Tumataas na ang tubig. Puro putik sa buong lugar.
Ayos ka lang?
Ang bata.
Napakababaw ng paghinga niya.
Kailangan niya ng isa pang dosis.
Titigil siya sa paghinga.
Sa puntong ito,
baka magising na siya at mamamatay kayong dalawa.
'Uy.
Makinig ka.
Ihahatid ko siya, okey?
Hanapin ang gabay.
Ipikit ang mata. Aabalahin ka lang ng tubig at banlik.
Ipikit ang mata at kapain ang lubig na iyon, okey?
-Sige. -Umalis ka na.
Okey.
Okey, Mark.
'Wag ka munang titigil sa paghinga.
Iyon!
Maligayang pagbabalik, Mike.
Iyon si Bhak. Naibalik na natin ang lahat ng SEAL.
Huminto ulit ang makina.
Hindi.
Halika na, Harry.
Umalis na tayo ngayon!
Hindi! May isa pa tayong bata na naiwan!
Maiwan ang pangunahing pangkat! Lumabas na ang iba!
"Pagguho ng lupa!"
Lumabas na kayo! Kilos!
"Pagguho ng lupa!" Tara na!
"Pagguho ng lupa!"
Labas na!
Kailangan na nating lumabas dito.
Tara na! Kilos!
"Pagguho ng lupa!"
"Pagguho ng lupa!" 'Di ka pwedeng pumasok!
Mark!
Bilisan niyo! Gumuguho na ang kuweba!
Kapit, munting kaibigan.
Isa na lang.
Isa… na… lang.
Bitiwan mo ako!
Mark!
'Wag kang pumasok diyan!
Gumuguho na ang kuweba!
Takbo!
Mark.
Mesa! Madali!
Bilis!
Nakuha namin ang bata.
Mark!
Hindi!
Mark.
Ayos ka na ngayon.
Mark.
Sinagip mo ang batang ito?
Sinagip siya ng lahat.
Hayan na sila.
Nandito na sila? Nagawa niya?
13 Wild Boars ang nakaligtas!
IKA-10 NG HULYO 2018
18 ARAW MULA NANG PUMASOK ANG MGA BATA SA KUWEBA
Magaling!
Ayos!
Gobernador!
Nagawa natin!
'Di ko alam na magagawa niyong dalawa iyon.
Alam mo, sa tingin ko,
magmamalaki ang totoong Dr. Harris.
13 Wild Boars ang nailigtas!
COACH EAK
Hindi ka nag-iisa, magkasama tayo
Nasa tabi mo lang ako Alam mo, hawak ang kamay mo
Pag nilalamig At parang katapusan na
Walang mapupuntahan Alam mo, hindi ako susuko
Hindi, hindi ako susuko
Kumapit ka lang
Dahil alam mong malalampasan natin ito
Manatili lang na matatag
Dahil nandito lang ako para sa'yo
Wala kang masasabi Wala kang magagawa
Kunin mo sila, ser.
Walang ibang paraan Pagdating sa katotohanan
Kaya kumapit ka lang
Dahil alam mong malalampasan natin ito
PHONG
MIX
Sa malayo, sana narito ka
Bago mahuli ang lahat Maaaring mawala ang lahat ng ito
Bago magsara ang pinto At ito ay matatapos
Kasama ka sa tabi ko Ipaglalaban at ipagtatanggol ko
Halika! Kuhanin mo!
Kumapit ka lang
Dahil alam mong malalampasan natin ito
Manatili lang na matatag
Dahil nandito lang ako para sa'yo
Wala kang masasabi Wala kang magagawa
Walang ibang paraan Pagdating sa katotohanan
Kaya kumapit ka lang
Dahil alam mong malalampasan natin ito
Kumapit ka lang
Dahil alam mong malalampasan natin ito
Manatili lang na matatag
Dahil nandito lang ako para sa'yo
Wala kang masasabi Wala kang magagawa
Walang ibang paraan Pagdating sa katotohanan
Kaya kumapit ka lang
Dahil alam mong malalampasan natin ito
Kumapit ka lang
Manatili lang na matatag
Kumapit ka lang
Manatili lang na matatag
Ang sabi nila'y makikita mo pa rin ang hugis niya sa linya ng mga bundok.
Isang paalala na
ang pinakamahalagang tungkulin ng pamilya ay ang magmahalan.
Sana nandito kayong lahat para sa isa't isa na parang isang pamilya.
PARA SA BEAM 1996 - 2022
TEMPLO NG CHAO MAE NANG NON
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Nikka Flores