‎(ซีรีส์นี้ได้รับแรงบันดาลใจ ‎จากเรื่องจริง)
‎(อย่างไรก็ตาม ตัวละคร ชื่อ ‎เหตุการณ์ สถานที่ และบทสนทนา)
‎(ถูกแต่งเติมเพื่อความบันเทิง)
‎จริงของไอ้ไนท์ กูว่ามันไม่ปกติ
‎กูเห็นด้วยกับไอ้ไนท์ มันไม่ปกติแล้ว
‎อย่าขัดสิ โธ่
‎ก็บอกแล้วว่าให้ใจเย็นๆ ‎เดี๋ยวเขาก็บอกให้ฟัง เล่าให้ฟัง
‎ฟังก่อนครับ ฟังกันก่อน ใจเย็นๆ
‎แล้วผมก็เชื่อใจเอกด้วยครับ ‎ว่าเขาเป็นห่วงลูกพวกเรา
‎เหมือนเป็นลูกของตัวเอง
‎ผู้ว่ามาครับ
‎- สวัสดีค่ะท่านผู้ว่า ‎- ขอโทษนะครับ
‎ที่เด็กๆ เอาปัญหามาให้ท่าน
‎ขอบคุณค่ะ
‎ผู้ว่าคะ
‎หมอดูที่หมู่บ้านบอกว่า ‎เด็กๆ ไปทำผิดผีไว้
‎เราควรจะไปขอขมาท่าน
‎ผู้ว่าไปไหว้ด้วยกันนะคะ
‎ไอ้บิว เงียบ ‎เจ้าหญิงเขาไม่ได้โกรธเราหรอกบิว
‎รอแป๊บหนึ่ง
‎พี่เอก
‎ไอ้มาร์คมันไม่สบายครับ
‎เอ้า ไอ้บ้า จะตายแล้วยังปากดีอีก
‎น้ำหอม ตื่นหรือยัง
‎ฝนตกแบบนี้ ‎ก็ทำให้ไปทำงานสายอยู่แล้วนะ
‎เลิกเหม่อได้แล้ว
‎เมื่อคืนไอ้มาร์คมันไม่กลับบ้าน
‎ฉันโทรไปก็ไม่รับ
‎มันก็คงอยู่กับเพื่อนมันแหละ
‎ตั้งแต่มาจากท่าขี้เหล็ก ‎มันก็ไม่ค่อยมีเพื่อนแล้ว
‎ฉันถึงดีใจไง
‎ที่มันบอกว่าจะไปซ้อมฟุตบอล
‎แกว่าไงนะ
‎เมื่อเช้านี้
‎ฉันเห็นข่าวบนเฟซของตามน
‎ไม่แน่ใจว่าทีมเดียวกันไหม
‎ข่าวอะไรล่ะ
‎ฉันขอยืมสกู๊ตเตอร์แกหน่อยนะ
‎- แต่ตรงนั้นตำรวจอยู่กันเยอะเลยนะ ‎- เออ เอากุญแจมา
‎รอเจ้าหน้าที่ก่อน ใจเย็นๆ นะ
‎ใจเย็น
‎นั่นไง เขารอคนนั้นอยู่
‎ฝรั่งคนนั้นน่ะ
‎เขามาแถวนี้บ่อย เขาเป็นคนทำแผนที่
‎แล้วที่สำคัญน่ะ ‎เขารู้เรื่องในถ้ำหลวงดีที่สุดแล้ว
‎เดี๋ยวก็รู้ว่าเราจะได้ทำอะไรกันต่อ
‎ตอนนี้ผมขออย่างเดียวเลย
‎ขอเจ้าที่เจ้าทางท่านน่ะ
‎ให้หยุดฝน แล้วรอน้ำลด
‎(ห้องโถงที่หนึ่ง สอง และสาม)
‎ฉันจะไปไหว้ศาล
‎ไหว้เจ้าแม่ที่ไหนก็ได้
‎ทุกคน…
‎เชื่อฉันนะ
‎ฉันอยากให้ทุกคนทำเหมือนกัน
‎เราไปหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ‎แล้วไปไหว้กัน
‎อย่างน้อยๆ มันอาจจะเป็นวิธี ‎ที่ทำให้เด็กๆ รอดก็ได้
‎มันจะมีใครหาเราเจอไหมวะเนี่ย
‎กูยังเด็กเกินกว่าที่จะตายนะ
‎วันเกิดมึงด้วยเหรอ
‎ไม่สนแล้วว่า ‎แม่จะซื้อเค้กสพันจ์บ็อบให้หรือเปล่า
‎กูขอแค่ได้กินเค้กกับแม่กูก็พอแล้ว
‎เชื่อกู พ่อแม่มึงจะไม่กินเค้ก ‎โดยไม่รอมึงหรอก
‎ผมรู้จักมาร์คครับ
‎แต่เมื่อวานผมไม่เห็นมาร์ค ‎ที่สนามนะครับ
‎มาร์คไม่ได้มาซ้อมกับเรา ‎พักใหญ่แล้วนะ
‎เขาว่าถ้าเราเข้าไปลึกๆ
‎มันจะไปทะลุออกที่ฝั่งพม่าได้
‎ตอนที่พี่ไม่อยู่
‎ฝากดูน้องๆ ด้วยนะ
‎อย่าให้มันแกล้งกันเยอะ
‎ได้ครับ
‎พวกเรา พวกทหารมาแล้ว
‎เขามาช่วยแล้ว
‎รสเหมือนกับข้าวที่แม่ทำให้กินเลย
‎กูไม่ไหวแล้วเว้ย
‎กูหิว
‎รสชาติยังไงก็ไม่รู้
‎แบ่งทุกคนเป็นกลุ่มๆ
‎เอาให้เหมือนตอนซ้อมในสนามนะ
‎กลุ่มละสี่คน
‎เปลี่ยนกันขุดหลุม
‎แล้วเก็บไฟฉายไว้ใช้แค่ตอนขุด
‎เข้าใจไหม
‎พี่เอกคิดว่ามันจะมีทางออกจริงๆ เหรอ
‎ถึงมันไม่ใช่อย่างที่พี่พูด
‎พี่ว่ามันก็น่าเสี่ยงดูนะ
‎(ห้องโถงที่สาม)
‎มาแล้วๆ
‎แล้วเด็กๆ อยู่ไหนล่ะ
‎ไม่เห็นเด็กๆ เลย
‎อย่างน้อยก็ไม่ต้องมีใครทนฟัง
‎พ่อกูเล่าเรื่อง ‎เพื่อนตัวเองติดถ้ำจนเบื่อ
‎อีกหน่อยนะ พ่อกูก็ต้องได้เล่าเรื่อง ‎ลูกตัวเองติดถ้ำจนเบื่อแทนเลยล่ะ
‎ใครอยากกินแฮมเบอร์เกอร์บ้าง
‎มา กูอยากกิน
‎- อยากกินหมูปิ้งโว้ย ‎- รอแป๊บหนึ่ง
‎- มึงลืมใส่ซอสเหรอ ‎- เออ กูขอโทษ
‎กินไปเถอะน่า ‎ยังไงมันก็อร่อย อย่าเรื่องมาก
‎เปลี่ยนกะๆ แล้ว ไอ้โน้ตตามึงแล้ว
‎ยังไม่กินหมูปิ้งเลยเนี่ย
‎- ถ้างั้นมึงต้องสั่งกลับบ้านแล้วล่ะ ‎- ตี๋แม่ง ขัดจังหวะตลอดเลย
‎- หมูปิ้งผมล่ะ ‎- ได้แล้วครับ
‎- ขอบใจ ‎- ไปเลย เร็วๆ รีบๆ
‎มึงชอบขัดจังหวะว่ะไอ้ตี๋
‎มึงว่ามันจะรู้ไหมวะว่า ‎จริงๆ แล้วเป็นตามึงขุดเนี่ย
‎เดี๋ยวมันก็รู้
‎ถ้ามันรู้มันด่าแน่
‎- ด่ามึงน่ะสิ ‎- มึงนั่นแหละ
‎(ห้องโถงที่สาม)
‎ไหว้ไปก็เท่านั้นแหละ
‎ป่านนี้เด็กๆ คงจะตายหมดแล้ว
‎ไนท์เอ๊ย กลับบ้านเราเถอะลูก
‎เติ้ล
‎ลูกพ่อ
‎กลับบ้านเรานะ
‎(ห้องโถงที่สี่)
‎ไนท์ ไปกับพ่อเถอะ
‎ไนท์
‎ไนท์เอ๊ย กลับบ้านกับพ่อเถอะลูกนะ
‎เติ้ล
‎ลูกพ่อ
‎พ่อรออยู่
‎(ห้องโถงที่หก)
‎เข้าไม่ได้นะ เข้าไม่ได้
‎(ห้องโถงที่เจ็ด)
‎(ห้องโถงที่แปด)
‎(ห้องโถงที่เก้า)
‎สวัสดีครับ
‎สวัสดี
‎คำบรรยายโดย พีรพรรณ พันธุมสุต