‎(ซีรีส์นี้ได้รับแรงบันดาลใจ ‎จากเรื่องจริง)
‎(ตัวละคร ชื่อ เหตุการณ์ ‎สถานที่ และบทสนทนา)
‎(ถูกแต่งเติมเพื่อความบันเทิง)
‎ไอ้บิว มึงไหวไหมเนี่ย
‎เออ แป๊บ จะเสร็จแล้ว
‎ทำอะไรกัน
‎ผมรอไอ้บิวมันเยี่ยวอยู่ครับพี่ ‎โคตรช้าเลย
‎ผมต้องขออนุญาตเจ้าแม่ก่อนน่ะ
‎ถ้าเจ้าแม่ท่านโกรธขึ้นมา งานเข้าแน่
‎พี่ใบเตยแจกอาหารเช้าแล้วนะ
‎ตี๋ ไปกัน
‎เฮ้ย มึงรอด้วยสิ
‎เฮ้ย อ้าว
‎พี่เอกไม่กินข้าวเหรอครับ
‎ที่นี่เงียบดี
‎พี่จะนั่งสมาธิก่อน
‎รีบไปเถอะ
‎เดี๋ยวไตตั้นมันจะกินหมดนะ
‎พิงค์
‎ออกมาคนเดียวอย่างนี้ได้ยังไง
‎ไปไหนต้องบอกพ่อกับแม่ด้วยสิ
‎น้าเขาจะไปหาพี่ตี๋
‎หนูเลยจะฝากบอกเขาหน่อยค่ะ ‎ว่าถ้าพี่ตี๋ติดถ้ำอีกครั้ง
‎หนูจะตีพี่ตี๋จริงๆ นะ
‎ฝากบอกตี๋ด้วยนะ
‎ว่าพ่อกับแม่รักตี๋มาก
‎มีอะไรไม่รู้อยู่ในน้ำนั่นน่ะ
‎กูพูดจริงนะ
‎มึงเห็นเหมือนกูไหม
‎ตัวแม่งใหญ่มาก
‎ทั้งใหญ่ทั้งยาวเลย
‎เขาว่า…
‎มันเป็นพญานาคว่ะ
‎ตกใจหมด
‎- ขอบคุณครับ คุณครู ‎- ขอบคุณครับ คุณครู
‎เอ่อ ยังไงวะ กูอีกแล้ว
‎ได้เปล่า
‎นาผมเพิ่งหว่านกล้าได้แค่ ‎ห้าสัปดาห์เอง
‎ถ้าปล่อยน้ำมาท่วม ข้าวผมตายหมดแน่
‎ผมน่ะติดตามดูข่าวมาตลอดนะครับ
‎สงสารเด็กๆ ‎และครอบครัวของเด็กๆ นะครับ
‎แต่ว่าเราก็มีครอบครัว ‎ที่ต้องดูแลเหมือนกันครับ
‎แล้วนาเรา ชีวิตของพวกเราล่ะ
‎ใช่ ถ้าข้าวเราตายหมด ‎แล้วพวกเราจะรอดเหรอ
‎ปล่อยน้ำมาท่วมนาแม่เลยก็ได้ลูก
‎ประเทศนี้ปลูกข้าวได้อีกเยอะ
‎แต่เราไม่สามารถปลูกเด็ก ‎ให้มันโตขึ้นมาใหม่ได้แล้วนะ
‎ก็ได้ เราก็ช่วยๆ กันไปเถอะ
‎เขาว่ายังไง ‎เราก็ว่าอย่างนั้นแล้วกัน
‎ช่วยๆ กันพวกเรา เรามีกันไม่เยอะ
‎ก็เหมือนลูกหลานเรา ช่วยกันหน่อยเถอะ
‎อะ ช่วยกันเซ็น ช่วยกัน
‎ช่วยกันเนอะ เราก็เอาด้วยเนอะ
‎ช่วยกันนะ
‎เขาว่ายังไง ‎เราก็ว่าอย่างนั้นแล้วกันเนอะ
‎ถือว่าลูกหลานบ้านเรา
‎อะ ช่วยกันเซ็นๆ ‎ช่วยกันคนละน้อย เซ็นเลยๆ
‎เซ็นเลย ช่วยกันครับ
‎ครับ ช่วยกันครับ ทุกคน ช่วยกันเนอะ
‎ช่วยลูกหลานเรานะทุกคน
‎อะ มาๆ ช่วยกันพี่ๆ ‎พี่เซ็นหรือยัง พี่เซ็นเลย
‎อะๆ ช่วยกันเซ็น
‎ถ้าตี๋เอา พวกเราเอาด้วยเว้ย
‎(โถงที่สาม)
‎หนู เคลลี่
‎มาๆ ดีใจที่ได้เจอนะลูก
‎มาชิมข้าวซอยแม่ก่อนมา มาๆ
‎มาชิมข้าวซอยแม่ก่อน ‎แม่ทำสุดฝีมือเลยนะลูก
‎ชิมของแม่ก่อน มันอร่อยสุดๆ เลย
‎มาๆ
‎นิด ดูร้านแป๊บหนึ่งนะลูก
‎- เดี๋ยวแม่ไปคุยกับเพื่อนก่อน ‎- ได้ค่ะ แม่บัว
‎มาเถอะๆ มาๆ นั่งๆ
‎ข้าวซอยแม่อร่อยที่สุด
‎อ๋อ
‎จะให้แม่ไปไหนได้
‎อือ แม่ว่า…
‎มันเป็นสิ่งที่ควรต้องทำ
‎ผัวแม่ตายไปหลายปีแล้วลูก
‎ลูกเต้าก็โตหมดแล้ว
‎แม่ชอบเลี้ยงคนอื่น
‎ถ้าแม่ไม่ได้เลี้ยงข้าว ‎ที่แม่ปลูกในนา
‎แม่ก็เลี้ยงข้าวซอย ‎ที่แม่ทำให้กินนี่ไง
‎กินสิลูก กินสิ กินก่อนๆ
‎เราก็ให้กันได้ ‎เท่าที่เรามีให้นั่นแหละลูก
‎ลูกตามหานาแม่เจอ
‎แล้วลูกก็รู้ว่านาแม่มีประโยชน์
‎แล้วลูกก็ยัง…
‎กล้าขอให้แม่เสียสละ
‎ถึงแม้ว่า
‎ลูกจะให้เพื่อนป่าไม้ของลูก ‎เป็นคนมาถามก็เถอะ
‎ใช่ไหม
‎ไม่ต้องคิดมากลูก
‎ไม่เป็นไรเลย
‎ป้ามีนา
‎ป้าก็ให้ได้แค่นาเท่านั้นแหละ
‎แต่อันนี้
‎ห้ามเหลือนะ
‎กินสิลูก
‎กินเลย
‎คำบรรยายโดย พีรพรรณ พันธุมสุต