‎(ซีรีส์นี้ได้รับแรงบันดาลใจ ‎จากเรื่องจริง)
‎(ตัวละคร ชื่อ เหตุการณ์ สถานที่ ‎และบทสนทนา)
‎(ถูกแต่งเติมเพื่อความบันเทิง)
‎ตอนที่เห็นเขาแบกทหารคนนั้นออกมา
‎ฉันจุกอกมาก
‎ไม่รู้ว่าครอบครัวของเขา
‎จะรู้สึกยังไง
‎ที่เขาต้องมาตายแทนพวกเรา
‎อะ ดื่มน้ำก่อน จะได้ดีขึ้น
‎ฉันคิดว่ามันจะจบแค่นี้แล้ว ‎มันเสี่ยงเกินไป
‎แต่เขาก็ยังจะช่วยลูกเราอยู่
‎หลังจากนี้
‎ชีวิตกูคงน่าเบื่อ
‎มึงเชื่อไหม
‎พ่อแม่กูคงไม่ปล่อยให้กู ‎ไปไหนมาไหนคนเดียว
‎เติ้ล นิค
‎ทำอะไรน่ะ
‎เอ่อ ใจเย็น
‎แกล้งกันเล่นเฉยๆ ครับ ไม่มีอะไร
‎ถ้าไนท์มันสำลักตายจะทำไง
‎ไม่เป็นไรจริงๆ ครับพี่
‎ถ้ามันเป็นอะไรหนักกว่านี้ล่ะ
‎ที่มาติดถ้ำอยู่นี่
‎ไม่ได้เข้าใจกันเลยหรือไง
‎จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ช่าง
‎เรื่องเล็กน้อย ‎อาจกลายเป็นเรื่องที่ร้ายแรงก็ได้
‎มึงลุกขึ้น
‎มึงก็ด้วย
‎ไปนอนเดี๋ยวนี้เลยไป
‎(หน่วยซีล)
‎นั่นเป็นทางเลือกเดียวของเราเหรอคะ
‎ถ้าเป็นลูกหลานพวกคุณ
‎คุณจะยอมเสี่ยงพาพวกเขาดำน้ำออกมาไหม
‎หรือว่าจะปล่อยทิ้งไว้ข้างในแบบนั้น
‎พูดง่ายนะ
‎พวกคุณรู้เหรอ เวลาลูกตายเป็นยังไง
‎คุณไม่เข้าใจหรอก
‎ยังไงฉันก็ไม่เซ็น
‎ถ้าเติ้ลยังอยู่ในนั้น
‎ลูกฉันอาจจะติดอยู่ในนั้น ‎แต่ยังไงเขาก็ยังไม่ตาย
‎ฉันพยายามที่จะอดทน
‎ผ่านมันไปให้ได้
‎แต่มันก็ทำใจไม่ได้จริงๆ ค่ะ
‎แม่อายุยืนกว่าลูกสองคน ‎มันเป็นไปได้ยังไง
‎มันเจ็บ
‎มันเจ็บเกินกว่าจะทนจริงๆ
‎ฉันพยายามจะหาที่ยึดเหนี่ยว ‎แต่ก็ไม่มีเลย
‎มีแต่หลวงพ่อ
‎โยมรู้จักเรื่องพระกีสาโคตมีเถรีไหม
‎ไปเถอะค่ะ
‎เอ๋ ไปไหนมา เป็นห่วงมากเลยเนี่ย
‎ฉันไปวัดมา
‎พี่ พี่จำเรื่องกีสาโคตมีได้ไหม
‎พระท่านแปลกใจน่ะ ‎ทำไมฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน
‎ลูกนางตาย
‎นางกีสาก็เศร้ามาก
‎บางคนก็คิดว่านางเสียใจจนกลายเป็นบ้า
‎จนนางไปเจอกับพระพุทธเจ้า
‎ท่านก็บอกให้นางไปขอเมล็ดผักกาด ‎จากบ้านไหนก็ได้
‎ที่ไม่เคยมีใครตาย
‎ถ้าหามาได้หนึ่งเมล็ด
‎ท่านจะชุบชีวิตลูกนางให้
‎นางก็เที่ยวไปขอทีละหลัง ทีละหลัง
‎บ้านแล้วบ้านเล่า
‎แต่ทุกหลังก็มีคนที่รัก ‎ตายจากไปหมดแล้ว
‎ไม่ว่าจะเป็น
‎ลูกชาย
‎พ่อ
‎ลุง
‎ป้า
‎ลูกสาว
‎แล้วนางก็คิดได้ว่า
‎ไม่มีบ้านไหนหรอกที่ไม่มีใครตาย
‎นางจึงกลับไปหาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
‎ด้วยความรู้สึกถ่อมตนและรู้แจ้งขึ้น
‎นางก็ได้เล่าเรื่องลูกของนาง ‎ให้คนอื่นฟัง
‎ความเจ็บปวดนางบรรเทาลง ‎จากการเล่าให้คนอื่นฟัง
‎ฉันเคยเสียลูกน้อยไปแล้วคนหนึ่ง
‎ถ้านี่เป็นสิ่งที่ต้องทำ ‎เพื่อรักษาชีวิตลูกคนอื่นๆ ได้
‎ฉันก็ยินดี
‎ฉันเข้าใจแล้ว
‎ว่าเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
‎คำบรรยายโดย พีรพรรณ พันธุมสุต