SERIAL OPARTY JEST NA FAKTACH,
ALE NIEKTÓRE POSTACI, NAZWISKA, ZDARZENIA, MIEJSCA I DIALOGI
ZOSTAŁY ZMIENIONE.
SERIAL NETFLIX
24 CZERWCA 2018
Jak stąd wyjdziemy?
Woda nie opadła.
15 GODZIN OD WEJŚCIA DO JASKINI
Strasznie tu ciemno.
Pokaż.
Co teraz?
Dlatego mamy linę.
- Złap, Titan. - Dobrze.
Masz, Tee.
Trzymaj.
Przepłynę i przywiążę linę, a wy się przyciągniecie.
- Dobrze? - Tak.
Do roboty.
- Długo go nie ma. - Coś się stało.
Nie trzęś portkami. Eak wie, co robi.
Nie!
Night ma rację. Coś się stało!
Przesuń się.
Eak.
- Weź go. - W porządku?
Wszystko dobrze?
W porządku?
Weźcie go.
Usiądź.
Trenerze.
Utknęliśmy tu?
Musimy trochę poczekać.
Spędziliśmy tu noc. Jestem głodny.
Wymyśl jakąś wymówkę dla rodziców.
O ile mnie nie zatłuką.
Chodźmy.
Dom, zaśpiewaj coś na pocieszenie.
- Byle nie Maroon 5. - Hejterzy!
Chodźmy.
Idź już spać, a jutro wróci
Co to za piosenka?
Czas rozwiąże wszystko
18 GODZIN
PARK NARODOWY KHUN NAM PROWINCJA CHIANG RAI
Gubernatorze.
Przyjechał gubernator.
Odpowie pan na kilka pytań?
Dzień dobry.
Dziękujemy za przyjazd, gubernatorze.
Brakuje nam rąk do pracy.
Przygotowaliśmy worki z piaskiem, ale…
- To ich nazwiska? - Tak.
Znaleźliśmy 11 rowerów i jeden motocykl.
Powiadomiliśmy rodziny.
Rodzice tu są?
Są…
Są tu. Zaprowadzić pana?
Tędy.
Prowadzę go.
Proszę tędy.
Gubernatorze.
Jak uratujecie chłopców i trenera?
Na razie nie mam komentarza.
Kto dowodzi poszukiwaniami?
Gubernatorze.
Wygońcie prasę do drogi.
Tak jest. Pim się tym zajmie.
Ty to zrób.
Przygotuj dla mnie namiot.
Sprzęt do komunikacji, radia, mapy, wszystko, co znajdziesz.
Tak jest.
Niech będzie jak najbliżej.
Tak jest.
Proszę trzymać się ścieżki.
Rodzice są przy kapliczce.
Dobrze.
Ufam Eakowi. Zaopiekuje się chłopcami.
To nie jego dzieci!
Titan poszedł tam, zamiast wrócić do domu.
To nie wina trenera.
To moja wina, że tam utknął?
Ty tak twierdzisz.
- Gubernator. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Przykro mi, że dzieci sprawiły kłopot.
Bez obaw.
Sam mam dwójkę.
Zostanę z wami, póki nie będą bezpieczne.
Dziękujemy.
Gubernatorze.
Jasnowidz z wioski powiedział, że dzieci uraziły duchy jaskini.
Musimy błagać o wybaczenie.
Pomodli się pan z nami?
Wolę naukę od wiary.
Mogę nie wierzyć w duchy, ale nie chcę ich urazić.
Słyszałem coś. Pewnie to duch.
Księżniczka nas dopadnie.
- Nie mów tak. - Zamknij się!
To nie księżniczka.
Kto jadł wczoraj jajka?
Ja.
- Pierdnąłeś? - To Mix.
- Nie! - Czyżby?
Cuchnie!
- To na pewno on. - Ale wali.
Eak wrócił.
Trenerze.
Możemy wyjść?
Część jest zalana,
ale spróbuję znów z liną.
Zostańcie tu.
Tee, Note i Night, chodźcie ze mną.
Zaczekaj.
Mark jest chory.
Nie jestem chory.
Po prostu jestem głodny i zimno mi.
Tee, zawołaj Biwa.
Nic mi nie jest. Obiecuję.
Wiem.
Zwykle najmniejsi są najtwardsi.
- Naprawdę? - Tak.
Sam taki byłem.
Dasz radę. Po prostu cię ogrzejemy.
Dobrze?
Daj Markowi jedną koszulkę.
Mi też jest zimno.
Dobrze.
I tak cisnęła mnie w mięśnie.
Jakie mięśnie?
Spadaj. Chyba nie jesteś taki chory.
Pomogę ci.
Idźcie. Nie czekajcie na mnie.
Zdarza mi się to, gdy za mało jem.
To nic takiego.
Wszyscy albo nikt.
- Jasne? - Tak.
MAE SAI PROWINCJA CHIANG RAI
Namhom, nie śpisz?
I tak spóźnimy się do pracy przez tę ulewę.
Ocknij się.
Mark nie wrócił na noc.
Nie odbiera telefonu.
Pewnie jest ze znajomymi.
Nie ma za wielu, od kiedy wyjechaliśmy z Tachileik.
Dlatego ucieszyłam się, że poszedł na trening piłkarski.
Co powiedziałaś?
Widziałam coś dziś na Facebooku. Nie wiem, czy to ta sama drużyna.
Co się stało?
Władze parku potwierdzają,
że lokalny zespół, Wściekłe Dziki, utknął w Tham Luang.
Pożycz mi skuter.
- Będzie tam policja. - Daj kluczyki.
Dzięki.
Przepraszam.
Chcę zapytać o syna.
- Chyba jest w jaskini. - Jak się nazywa?
Mangkol Bunpiam. „Mark”.
Nie ma go na liście. Ktoś do pani dzwonił?
Nie.
Pewnie jest z dziewczyną.
- Panie władzo. - Proszę zostać.
Proszę ze mną porozmawiać!
Co zajmuje tym strażnikom tak długo?
Spokojnie. Czekają na niego.
To jakiś amatorski kartograf, który często tu bywa.
Nikt nie zna jaskini lepiej od niego.
Będzie wiedział, co robić.
A ja mam stać tu, gdy 100 metrów dalej umiera mój syn?
Możemy się tylko modlić, by deszcz przestał padać.
Moja żona mówi to samo, ale przesądy ich nie uratują.
Podobno jest pan pasjonatem.
AMATORSKI ODKRYWCA JASKIŃ
Od lat odkrywa pan jaskinię, gdy jest sucha.
Co wie pan o Tham Luang?
To prawdziwy potwór, gubernatorze.
Ciągnie się na zachód w kierunku gór.
Ma liczne komory i groty,
które czasami zwężają się na tyle,
że przeciśnie się tylko rękę.
Zebraliśmy grupę lokalnych ratowników.
Pomogę.
- Pana syn jest w środku? - Tak.
Ekkarat Wongsukchan, „Biw”.
Umie pan pływać?
Zaczniemy w komorze pierwszej.
Jeśli jeszcze nie zalało syfonu do komory drugiej,
wkrótce zaleje.
Gdy przesmyki zaleje woda,
jedyną opcją będzie przepłynięcie.
Jeśli chłopcy żyją, będą w komorze otoczonej wodą.
Woda jest naszym wrogiem. Największym złem tego potwora.
Co to było?
Też to słyszałem.
- Co to? - Skąd dochodzi?
Woda!
Powódź błyskawiczna. Cofnijcie się!
Nie możemy tu zostać. Zaraz zaleje tunel.
Musimy się wycofać.
Chodźmy!
Szybko! To powódź błyskawiczna!
- Trzymaj się. - Szybko!
- Latarka. - Szybko, Eak!
Szybko!
Szybko, idź!
Ostrożnie, Dom! Pomóż reszcie!
Chodź!
Utoniemy.
Idź! Szybko!
Szybko!
- Nie zatrzymujcie się! - Nie umiem pływać.
Szybciej!
Zaraz będzie bezpiecznie.
Nie pozwolę, by coś ci się stało,
ale musimy iść.
Mark i ja będziemy za tobą.
Płyń!
Trzymaj się Doma.
Weź głęboki wdech.
Myśli pan, że utonęli?
Tak.
Nie wiem, jak wasi synowie,
ale Biw nie umie pływać.
Złożę ofiarę każdemu bóstwu, jakie znam.
Nie słyszała pani? To niemożliwe!
Posłuchajcie.
Uwierzcie mi.
Zróbcie to, co ja.
Pomódlmy się do duchów o pomoc naszym dzieciom.
Pomódlmy się.
Spokojnie, kochanie.
Znajdą naszego syna.
Chodźmy.
Gubernator pomoże naszemu synowi.
Moje serce tego nie wytrzyma.
Jest pan opiekunem Adula?
Jest pan chrześcijaninem?
Nie wierzymy, że można kupić łaskę Pana,
ale całe zgromadzenie modli się o niego.
I o wszystkich chłopców, którzy zaginęli.
Udało nam się dotrzeć tylko do komory trzeciej.
To komora czwarta, piąta i szósta.
To 2,5 kilometra drogi 600 metrów pod ziemią.
Potem dochodzi się do rozwidlenia.
Droga się rozdziela. Nie wiem, gdzie poszli.
Mogli skręcić w prawo. To stamtąd wypływa woda.
To oznaczałoby,
że niemal na pewno utonęli.
A jeśli poszli w drugą stronę?
W kierunku plaży? Wtedy mają większe szanse.
W jaskini jest plaża?
Niezbyt rajska, ale na wyniesieniu.
Piaszczyste wzgórze spadające do wody.
Nurkowie tam nie dotrą.
Potrzeba czegoś więcej niż butle tlenowe i licencja nurka.
Syfony mają mocne prądy i są zamulone.
Potrzebujemy sprawnych nurków.
Kogo? Komandosów?
Jasne.
Byliby świetni.
To pewnie nic takiego.
Dzieci wybrały się na wycieczkę.
MINISTERSTWO SPRAW WEWNĘTRZNYCH
Władze lokalne się tym zajmą.
Lepiej nie tracić twarzy z powodu takich błahostek.
Jesteś ponad tym.
Miejscowi nie mają odpowiedniego doświadczenia.
I tak chcą mnie przenieść. Co jeszcze mi grozi?
Naprawdę chcesz się tym zająć?
Prosisz o najbardziej elitarne jednostki specjalne,
które przygotowują się teraz do corocznych egzaminów.
Tak.
Ci policjanci nie są twoimi przyjaciółmi.
Nie polegną za ciebie.
Jeśli ci pomogą,
a sytuacja w Tham Luang zakończy się źle,
co stanie się z ich reputacją, a co z twoją?
Pamiętasz,
jak mnie tu przysłałeś?
Mówiłeś, że ludziom ze stolicy
trudno jest zrozumieć mieszkańców wsi.
Miałem ufać miejscowym.
Zapomniałeś o tym?
W porządku.
Będzie po twojemu.
Oby ci chłopcy wciąż żyli.
Cholera!
Jakim cudem ktoś ma nas znaleźć?
- Jestem za młody, by umrzeć. - Już dobrze.
Mam 11 lat. Przede mną całe życie.
Już dobrze.
- To moje najgorsze urodziny. - Też masz urodziny?
Zjadłbym nawet tort ze SpongeBobem.
Nie chcę, by mama zjadła go beze mnie.
Powoli.
Zostaw mnie, Biw!
Phong!
Odejdź!
Uspokój się! Weź głęboki oddech.
Umrzemy tu!
Nikt nas nie znajdzie!
Nikt nie umrze.
Nikt!
Usiądźcie.
Ty też, Phong.
Nie ma nic złego w baniu się.
Ale nie panikujmy.
Nie!
Eak.
Gdy byłem w klasztorze,
opat kazał mi medytować, kiedy się denerwowałem.
Nie chciałem tego robić.
Ale wiecie co?
Miał rację.
Medytacja…
pomaga oczyścić umysł.
Chroni nas przed panikowaniem.
Spokojny umysł potrafi pokonać strach.
Adul.
Pomedytujmy.
Nie musisz być buddystą.
Spróbujemy?
Spróbujmy, dobrze?
Zamknij oczy. Dobrze.
Weź głęboki oddech.
Zamknijcie oczy.
Spróbuj, Tee.
Mark, oczy.
Skupcie cały umysł na czubku nosa.
Wdech z Panem.
Wydech z Buddą.
Wdech z Panem.
Wydech z Buddą.
Sabbe Satta.
Wszelkie istoty żywe,
zarówno słabe, jak i silne,
wszystkie, również te potężne,
widzialne i niewidzialne,
niech zaznają spokój.
Szukałam wszędzie. Nie uciekłby nigdzie.
Nie docenia go pani.
Znam swojego syna.
Wczoraj kazał pani stąd iść. Proszę się cieszyć, że syna tam nie ma.
Musimy być gotowi. Pojawią się koleni tacy jak ona.
Skąd pani pochodzi? Ma pani birmański akcent.
Nie kłamię.
Mój syn zaginął. Był na treningu Dzików.
Fałszywe zgłoszenie zaginięcia to przestępstwo. Poproszę dowód.
Ale…
- Trenerze Nop! - Hej!
- Spokojnie. - Trenerze Nop!
Mogę panią deportować.
- Gubernatorze. - Co się dzieje?
Twierdzi, że jej syn jest w jaskini,
ale wszystkie dzieci są już na liście.
Proszę mi uwierzyć. Mój syn tam jest.
Błagam, trenerze.
Mój syn to Mark, Mangkol Bunpiam.
Znam Marka,
ale nie widziałem go wczoraj.
Nie przychodził od jakiegoś czasu.
Przyznaję.
Nie mam wizy.
Nie posiadam dokumentów.
Nazywam się Tai Yai. Pochodzę z Kengtung.
Po co tak bym ryzykowała, gdybym nie była przekonana,
że mój syn jest w jaskini i potrzebuje mnie tu?
Zostanie, póki nie upewnimy się, ile dzieci jest w środku.
Proszę pani.
1 DZIEŃ I 7 GODZIN
Phong.
Co?
Czemu mnie budzisz?
Chodź.
Co się stało?
Co z tobą?
Tee.
Podobno jaskinia prowadzi do samej Mjanmy.
Dowodzisz pod moją nieobecność.
Nie żartujcie za wiele.
W porządku.
Co?
Chodź.
Co to za dźwięk? Zwierzęta?
- Ssie palec. - Co?
Mamo.
Skończyło się mleko.
Chodźmy. Sprawdzimy okolice.
Myślisz, że jest stąd wyjście?
Jest stromo. To dobry kierunek.
I nie ma tu wody.
Zawsze jest wyjście.
Phong.
Zwolnij.
Jak się trzymasz?
Phong?
Pomyliłeś się! Nie ma żadnego wyjścia!
Jak możesz być tak spokojny? Nie wyjdziemy stąd.
Już nas szukają.
Nikt mnie nie szuka.
Mam tylko babcię.
Wczoraj przed wyjściem
pokłóciłem się z nią,
bo chce wysłać mnie do wujka w Chiang Mai.
Byłem wściekły i nie powiedziałem, dokąd idę.
Myślałem, że nie wrócę do domu,
by zobaczyła, jak mnie potrzebuje.
Byłem takim…
Nie chciałem, by tak wyszło.
Posłuchaj mnie.
Coś ci powiem.
Długo byłem sam z tatą.
Pewnego dnia zmarł.
Wuj wysłał mnie do klasztoru,
bym miał lepszą edukację.
Chciał, bym miał lepsze życie.
Ale nie czułem tego.
To ciężkie, gdy bliscy cię odsyłają.
To boli.
Ale przetrwasz…
wszystko to.
Lepiej?
Co?
Nie wierzę, że Biw ssał palec Adula
i wziął go za mleko.
- Nie zapomnę mu tego. - Nigdy.
Przypomnę mu.
Co teraz?
Ostrożnie.
Jest ślisko.
Hej.
Zaczekaj.
Spójrz.
Nie zauważyliśmy tego.
Coś jest tu napisane.
Widzisz?
Cholera!
PARK NARODOWY THAM LUANG
1 DZIEŃ I 16 GODZIN
Zobaczcie. Pomogą nam.
Uratują chłopców.
KONTRADMIRAŁ MARYNARKI WOJENNEJ
Co muszą wiedzieć, nim wejdą do jaskini?
Musimy wszystko przemyśleć, nim założymy sprzęt.
Życie chłopców jest zagrożone,
ale wy też będziecie ryzykować.
- Macie lekarza? - Doktor Bhak to komandos.
Lekarz wojskowy i ekspert ds. sytuacji nadzwyczajnych.
Chłopcy są w środku od sobotniego popołudnia.
Nie wiemy, ile mieli jedzenia i wody.
W danych okolicznościach sytuacja jest w miarę dobra.
Są młodzi, to piłkarze.
Wiemy, że są zdrowi.
O ile nie są ranni, powinni być w dobrym stanie.
Kilka dni bez jedzenia jest ciężkie, ale nie śmiertelne.
W porządku.
O ile mi wiadomo, jest tylko jedno wejście i wyjście.
Wyjście?
Niemożliwe.
Góra jest niczym piramida. Ma szeroką podstawę i wąski szczyt.
Sprawdziłem z Phongiem.
Jeśli się przekopiemy,
szczyt będzie dziesięć metrów dalej.
Niemożliwe.
Sami zobaczcie.
Ta skała musiała tu wpaść.
Jeśli będziemy kopać razem, za chwilę się wydostaniemy.
Co innego macie do roboty?
Będę kopał.
Mark nam pomoże.
Kto jeszcze?
Myślę tylko o KFC.
Dobrze.
Wiem, że jesteście głodni.
Nie da się o tym nie myśleć,
ale przetrwanie bez jedzenia nie jest takie trudne.
Dziesięć lat jadłem raz dziennie.
Byłeś mnichem.
Myślisz, że mnisi nie czują głodu?
Na początku myślałem, że nie dam rady.
Pewnego dnia mnich powiedział, bym pił bardzo dużo wody,
by opanować głód.
Możemy pić tę wodę, bo jest przefiltrowana przez skały.
Wyobraźcie sobie, że jecie KFC.
Kto napije się pierwszy?
- Nikt? - Titan pierwszy.
Jest mały, ale ma wielką gębę.
- Spróbuj. - Śmiało, Titan.
Chwilę.
Stąd?
- Pij. - No dalej.
I jak?
Marna jak obiady matki.
- Serio? - Spróbuję.
- Teraz ja. - Chce mi się pić.
- Proszę. - Spróbuj.
Można stąd pić?
- Smaczna? - Bardzo.
- Dziwna. - Serio?
Tee.
Chociaż nie umrzemy z pragnienia.
Podzielmy się na grupy jak na treningu.
Będziemy kopać na zmiany.
Oszczędzajmy latarki tylko do kopania.
Wierzysz, że to wyjście?
Warto spróbować.
Myślę, że to dobra decyzja.
- Mogę kopać. - Dobrze.
Zaczynajmy.
INSTYTUT METEOROLOGII BANGKOK
Mówi Noon.
Z tej strony Pim. Rozmawiałyśmy wczoraj.
Widziałam wiadomości.
Odnaleźliście tych chłopców?
Nie, ale ratownicy nad tym pracują.
Gubernator prosi o godzinowe raporty pogodowe.
Oczywiście. W razie czegoś dzwoń.
Dziękuję.
Gubernator Chiang Rai chce godzinowe raporty pogodowe.
Zwołaj spotkanie.
Powodzenia.
To był rozkaz.
2 DNI I 3 GODZINY
Gotowi?
MARYNARKA WOJENNA
Komora trzecia jest bezpieczna. Chłopcy muszą być dalej.
Witam. Zróbcie przejście.
Uratują naszego syna.
Każda kropla zwiększa ryzyko.
Im dłużej pada, tym gorzej.
Wszystko spływa do jaskini.
2 DNI I 16 GODZIN
Jeśli na rozwidleniu prąd będzie dość mocny,
porwie was.
Musicie użyć całej siły.
KOMORA TRZECIA
Chodźmy.
Jest wąski i ma ostre krawędzie.
Jest wiele korytarzy. Pozostańcie we właściwym.
Nie skręcajcie, bo zgubicie się i wyczerpiecie tlen.
Pilnujcie stanu tlenu.
Każdy milimetr będzie walką.
To podwodna bitwa.
Powodzenia.
3 DNI I 3 GODZINY
Przesuniesz go?
Nie sam.
Spróbujmy razem.
- Potrzymam latarkę. - Już.
Sytuacja jest bardziej skomplikowana,
ale jutro spróbujemy ponownie.
Cholera!
4 DNI I 1 GODZINA
Wracają.
Gdzie dzieci?
Chłopcy są tam od czterech dni.
Nie mamy żadnych postępów. Zostało im mało czasu.
Nie będę bezmyślnie ryzykował życia moich ludzi.
Musimy poruszać się bezpiecznie.
Nie proszę o bezmyślność
ani nie kwestionuję systemów.
One ratują życie.
Ale musimy zmienić taktykę.
Nie dotarliśmy do komory czwartej.
Jakieś pomysły?
Potrzebujemy specjalistów.
Wy nimi jesteście.
Nikt nie jest lepszy w nurkowaniu.
Jestem lekarzem, ale nie chirurgiem.
W razie potrzeby wykonam operację,
ale nie jest to moja specjalizacja.
Ryzykowałem głową,
by minister w Bangkoku załatwił wam cały sprzęt,
a wy się wycofujecie?
Gubernatorze.
Jesteśmy wyszkoleni do nurkowania w walce.
W przyczółkach, do min dywersyjnych, na kutrach.
Tu musimy się wszystkiego uczyć.
- Nie robiliśmy tego. - W porządku.
A kto robił?
Mam pomysł.
Najpierw chciałeś wojsko,
a teraz minister spraw wewnętrznych mówi mi,
że chcesz ściągnąć nurków z kilku krajów?
Oszalałeś?
Minęły cztery dni.
Lekarz twierdzi, że zaczynają głodować.
Mam pozwolić im umrzeć?
COVENTRY, ANGLIA
NUREK JASKINIOWY
Trzeba wziąć pod uwagę, że mogą nie żyć,
nim ściągnie się tu kogoś z zagranicy.
VANCOUVER, KANADA
NUREK JASKINIOWY
Nie będzie odwrotu.
Ludzie widzą, że próbujesz zachować twarz.
KYRENIA, CYPR
Ale nie zachowasz twarzy
przed całym rządem i Tajlandią.
Jeśli coś się nie uda,
nikt cię nie zechce.
Już nigdy nie będziesz miał pracy.
Nie będzie drugiej szansy.
Nie zawiedź.
Chociaż tata skończy z historią o tym, jak jego znajomy utknął w jaskini.
Zamiast tego będzie gadał o synu.
Chcecie burgera?
- Ja. - Proszę.
- Aż ślinka cieknie. - Chwilkę.
- Mix. - Co?
- Nie ma sosu. - Wybacz.
Jedz. Wciąż jest niezły.
Nie bądź wybredny.
Zmiana warty. Note, teraz ty.
Chodźmy.
- Czekam na burgera. - Weź na wynos.
Psujesz nam zabawę.
- Burger gotowy? - Masz.
- Dzięki. - Chodźmy.
Zawsze przerywasz mi posiłek.
Tle.
Kiedy zorientuje się, że teraz twoja kolej?
Za kilka minut.
Ale się wkurzy.
- Na ciebie! - Na ciebie.
5 DNI I 3 GODZINY
Jeśli ktoś może ich wydostać, to właśnie oni.
Przylecieli z Finlandii, Kanady, Ukrainy oraz Cypru.
I ukochanej Wielkiej Brytanii.
Rick Stanton i John Volanthen, liderzy zespołu.
Dziękujemy za tak szybki przyjazd.
Komandosi zapewnią sprzęt nurkowy oraz wszelką pomoc.
Dziękuję, ale mamy własny sprzęt.
Myślicie, że jest lepszy od wojskowego?
Sprzęt używany w akwenach nie sprawdza się w jaskiniach.
Zbiorniki mamy pod ręką,
by nie uderzać o górę.
Specjalny kask, który nie tonie.
Chroni głowę przez stalaktytami.
Maska wzmocniona od dołu.
Co to?
- Moje skrzydło. - Co?
Moje własne urządzenie wypornościowe
z dętki opony motocyklowej.
Działa świetnie.
- Prawda, John? - Nadmuchiwany balast.
Zapewnia równowagę.
Nie wpada się na stalagmity.
Są bardzo ostre i mogą rozerwać kombinezon.
To umożliwi wam dotarcie dalej?
W zamulonej wodzie
jedyny sposób to umieszczenie drogowskazów.
Od pierwszej komory do miejsca, gdzie utknęli.
Drogowskazy są jak…
nić Ariadny do Tezeusza w labiryncie Minotaura.
Bez nich jesteśmy ślepi.
Stracimy czas i tlen, przeszukując zaułki.
Za każdym razem zaczniemy od nowa.
Zamiast tego oznaczymy trasę za pomocą świetlików.
Kolejna osoba doda kolejne.
Czego jeszcze potrzebujecie?
Bardzo dużo liny.
Załatwię linę. Przygotujcie się.
KOMORA TRZECIA
Musimy być szybcy, ale ostrożni.
Zagraniczni nurkowie rozstawią drogowskazy,
a my rozmieścimy zapasy w każdej komorze.
5 DNI I 6 GODZIN
Dam wam wkłady żelowe, gdybyście znaleźli chłopców.
Modlitwa nie ma sensu.
Dzieci już pewnie nie żyją.
Moje dziecko.
Proszę, wróć do domu.
Tle, moje dziecko!
To ja, twój ojciec!
Czasem zostaje nam tylko wiara.
To najlepsze, co możemy zrobić.
Ciała chłopców wkraczają w stan ketozy.
Spalają cały tłuszcz.
6 DNI I 1 GODZINA
Ich ciała zaczynają zjadać własne mięśnie, by przeżyć.
Będą walczyć, by utrzymać siły.
KOMORA CZWARTA
Dziecko, wróć do mnie.
Wróćmy razem do domu.
7 DNI I 3 GODZINY
Jeśli mają dostęp do czystej wody,
został im dzień lub dwa.
Gdy układ nerwowy i limbiczny zaczną szwankować,
pojawią się halucynacje.
Biw.
Księżniczka.
Tle! Moje dziecko!
Tata czeka!
KOMORA SZÓSTA
Największe zagrożenie to zbyt mała komora.
Jeśli poziom tlenu stanie się toksyczny…
7 DNI I 6 GODZIN
…nagromadzenie dwutlenku w płucach spowoduje hipoksję,
co grozi zatrzymaniem akcji serca.
8 DNI I 2 GODZINY
Osiem dni.
Zaczną się problemy z mięśniami,
o ile wciąż mogą się ruszać.
Oprócz halucynacji
ich narządy wewnętrzne zaczną szwankować.
Stres wpływa na układ nerwowy.
Mogą tego nie wiedzieć,
ale umierają.
Gdzie inni?
Nie mają siły wstać.
Przydałby się nam odpoczynek i woda.
Dobrze.
Idziesz?
Jeszcze popracuję.
Też musisz odpocząć.
Mówiłem wam o swoim bracie?
Moje imię, Eakapol…
to połączenie imienia mojego i brata.
Zachorował na białaczkę.
Zmarł.
Moje życie nie było już takie samo.
Moja mama zmarła.
A potem mój ojciec.
Z Markiem jest kiepsko.
Umieracie z głodu.
Nie stracę kolejnej rodziny.
Pada coraz bardziej.
Zadanie dla nurków staje się coraz trudniejsze.
Mogą wciąż żyć?
Po dziewięciu dniach bez jedzenia i wody.
Muszą żyć.
Przykro mi.
Nie narażę ich dla martwych ciał.
Wycofajcie wszystkich.
Spokojnie.
Nie wiem, co tu robię.
Coś tu pana sprowadziło.
Lepiej posłuchać tego instynktu.
Znamy się, prawda?
Pani syn jest w jaskini.
Tak, Mark.
Mark.
Mam coś dla pana.
Od jednego z mnichów.
Co pani robi tu tak późno?
Nie mogę spać. Jak pan.
To tradycja Szanów.
Kupka piasku dla każdego chłopca.
W środku jest dla trenera Eaka.
Trzynaście kupek.
Tak.
Została mi tylko wiara.
Nie mam pieniędzy.
Nie mam władzy. Jedynie wiarę.
Wierzę, że mój syn tam jest.
Wierzę…
że jeśli tu będę,
znajdziecie ich.
I zabiorę go do domu.
A w co wierzy pan?
W naukę.
Ale teraz nauka mnie zawiodła.
Natura stała się przeszkodą.
Zastanawiam się, czy uraziłem bogów.
Pokłoniłem się im tu.
Ale nie potrafiłem uwierzyć.
To wielka sprawa,
by człowiek nauki
poddał się wierze.
Niestety muszę przyznać…
że potrzebuję cudu.
Pani syn również.
8 DNI I 17 GODZIN
Siedziba strażników.
Chyba mamy przerwę.
Co to oznacza w milimetrach?
Jaką przerwę?
Chcę rozmawiać z Noon.
Mówi Noon.
Zaufaj mi, nie będzie padać.
Do południa ma nie padać.
Możliwe, że dłużej.
Powinniśmy spróbować.
Szanse są nikłe,
ale bywało, że statystyki się myliły.
Siła umysłu zwyciężała nad siłą ciała.
Wszyscy mamy wątpliwości oraz kryzys wiary.
Każdy ma za sobą dni nieustającego deszczu.
Ale już nie pada.
Choć miało.
Ale nie miało też padać, gdy chłopcy weszli do jaskini.
Los rozdaje nam karty, które nie zawsze nam pasują.
Wyzwania, których nie chcemy.
Ale wyzwania mogą być szansą.
Może nie wierzycie, że jest to szansa.
A może wierzycie, że szansa już minęła.
Może wierzycie, że chłopcy zmarli pierwszego lub trzeciego dnia.
Utonęli, zachorowali lub zmarli z głodu.
Ale widzę kwitnącą kapliczkę w dżungli.
Pełną darów.
Widziałem buddystów, chrześcijan i animistów
zagłębionych w modlitwie.
Sam też się pomodliłem.
Niezależnie od wiary,
uwierzcie w tych chłopców.
KOMORA DZIEWIĄTA
Co to?
9 DNI I 2 GODZINY
Biw.
To duch? Zignoruj go.
To dochodzi z wody.
To nie tajski.
To zagraniczny duch.
Nie wierzę w duchy.
Chodźcie tu. Szybko.
Wściekłe Dziki?
- Angielski? - Tak.
- Mówicie po angielsku? - Tak.
- Skąd pochodzisz? - Z Wielkiej Brytanii.
- Kim jesteście? - Co tu robicie?
Macie jedzenie?
- Strażnicy czekają? - Zganią mnie?
Adul, tłumacz.
Powiedz coś.
Zgubiliście się?
Nie.
To wy się zgubiliście. My szukaliśmy was.
Powiedzcie swoje imiona do kamery.
Jestem Adul.
Titan.
Phong.
Mix.
Night.
Dom.
Biw.
Tle.
Nick.
Note.
Tee.
A to…
Jestem Mark.
Mark.
LISTA ZAGINIONYCH
13. MONGKOL
Jest was dwunastu. Jak to możliwe?
Gdzie wasz trener? Żyje?
Trenerze.
Szukaliśmy was od dziesięciu dni.
Cieszymy się, że was znaleźliśmy.
Myśleliśmy, że nie żyjecie. Jak to możliwe?
Kazał nam kopać.
Na zmianę.
Nauczył nas napełniać brzuchy świeżą wodą.
Pokazał nam medytację,
byśmy zachowali siły.
Skupili umysł i uspokoili się.
I oszczędzali tlen.
Wierzył. Nigdy się nie poddał.
To niesamowity człowiek.
Powiedział, że jesteś super.
Co będzie teraz?
Nie wiem.
Ale uratowałeś tych chłopców.
Teraz musimy ich stąd wyciągnąć.
Napisy: Krzysztof Zając