ANG SERYENG ITO'Y HANGO SA TUNAY NA PANGYAYARI
NGUNIT ANG ILANG KARAKTER, PANGALAN, PANGYAYARI, LUGAR AT SALITA
AY KINATHANG-ISIP PARA SA PALABAS.
ISANG SERYE NG NETFLIX
Balita sa mga tagahanga ng futbol…
May tao ba riyan?
Ang GoPro bidyo ng Wild Boars ay napanood na
ng milyon sa buong mundo.
Ang Wild Boars ay natagpuang buhay!
Mga opisyal, tahimik tungkol sa detalye ng pagsagip,
pero mukhang may malawakang paghahanap…
Nagpadala ang Thai Navy ng pangkat ng SEAL
sa mga bata para bigyan ng pagkain, kumot at ilaw.
Tila magdamag,
ang mga mamamahayag sa buong mundo ay nagtipon sa Hilagang Thailand
matapos sumikat ang bidyo ng mga bata
Dumarating sa oras ang mga boluntaryo mula sa buong mundo.
Mga bumberong Czech, mga inhinyerong Singaporean,
maninisid mula sa Inglatera, at marami pa mula sa bawat probinsiya dito sa Thailand.
Nagpadala ang militar ng US ng Special Forces
para suportahan ang mga tagasagip sa lugar
na ang mga Amerikano ay nakiisang manood sa mundo sa kaganapang ito.
Nang makita at mapakain ang mga bata,
ang tanong, paano sila mailalabas?
Ang kampo sa Tham Luang ay mabilis na nahaluan ng ibang lengguwahe at kultura
na may pare-parehong katanungan sa isipan ng lahat.
Posible bang mailabas sila nang buhay?
At sino ang kayang gumawa nito?
'Di talaga makakalabas ang mga bata gaya ng paraan ng pagpasok nila.
Kami ay nag-aayos ng malawakang paghahanap sa lugar.
Darating ang mga Amerikano para tumulong sa paghahanap.
Kahit alam namin kung nasaan sila ngayon,
ang ilabas sila ay 'di magiging madali.
Magtatagal ito.
Ang kuweba ay mapanlinlang sa ngayon.
Tiyak na takot na takot na si Titan.
Napakapayat nila.
Ni 'di namin nakilala ang anak namin.
Tama.
-Gobernador. -Bakit, Noi?
Alam ba ng mga bata na hinihintay natin sila dito?
Oo naman.
Sinabi namin na hinahanap namin sila sa bawat segundo na naroon sila.
'Di kami papayag may mangyari kay Dom o sinoman sa kanila.
Salamat, ser.
Salamat.
Salamat sa pagtulong sa amin.
Ang paghahanap sa lugar para makakita ng bagong daan sa kuweba ay magtatagal.
Masasabi kong umuwi muna kayo at magpahinga.
Wala kayong magagawa sa ngayon.
Hindi kayo kaiinisan ng mga anak ninyo.
May nakapagsabi na ang Amerikano ay umaakyat sa bundok.
Mabuti.
Bumubuo kami ng grupong maghahanap ng bagong daanan papasok sa kuweba.
Mabuti.
Dapat kasama ako doon. Alam ko ang mga bundok dito.
Mawalang-galang na, isa itong gawaing militar.
Ano ang ibabalita mo?
'Di pa tayo umaaksyon tungkol sa tisyu.
Ano'ng sinasabi mo, Pim?
May Royal Thai Air Force na nagtatrabaho sa kagamitang tulay-panghimpapawid.
Paano naging problema ang tisyu?
Binigyan tayo ng Air Force ng mga tolda, upuan, at mesa.
Pero itong mga taga-Kanluran ay gumagamit ng maraming tisyu.
Ser, sinoman ay pwedeng tumawag sa TMD para sa ulat-panahon
o ayusin ang tisyu.
Gusto ko pang makatulong sa tagasagip.
Naitalaga ako dito nang maraming taon.
Sa tingin ko, 'di mabuti ang tanod--
IKA-3 BATALYON NG IMPANTERIYA IKA-17 REHIMENTO NG IMPANTERIYA
Sa ngalan ng Wild Boars at kanilang mga pamilya,
kulang ang pasasalamat sa pagdating niyo.
Tutulong kami dito. Sa anomang bagay.
Pupunta ako sa embahada namin.
Pero si XO Lieutenant Cole ay narito para sabihin ang magagawa namin--
Gobernador.
May problema sa kuweba.
Mawalang galang na.
Pakiayos ang mga tauhan mo. Babalik ako.
Tara na.
Payuhan at tulungan.
'Di kayo pwedeng magbutas dito.
-Sinabihan akong maghukay dito. -Hindi!
-'Wag, magbutas, dito. -Wala kang pahintulot.
'Di ka pwede rito. Dapat nakarehistro ka.
Itigil natin ito.
Kumusta, G. Gobernador.
Paumanhin.
Ang aking Thai--
Sino ka?
Ako si Kelly Suwannarat.
Amerikano ka?
'Di namin siya kasama, ser.
-Sino ka? -Isa akong inhinyero ng patubig.
Kasama ko sa trabaho ang Ministro ng Agrikultura at Likas na Yaman,
katulong ng magsasaka sa tagtuyot.
Baka raw makatulong ako. Sinuri ko ang antas sa kuweba.
-Gobernador-- -Sandali.
Paano ka nakapasok sa kuweba?
Naglakad ako.
-Daragdagan namin ang seguridad sa kuweba. -Gobernador.
Tumataas ang tubig.
Alam naming tumataas ang tubig.
'Di mo naiintindihan.
Malibang sumikat at manatili ang araw at matuyo ang bundok nang ilang linggo,
'di na madadaanan ang kuweba sa susunod na apat na oras.
'Di na mapupuntahan ang mga bata mula sa labas.
Kahit ang pinakamahusay na maninisid ng kuweba sa mundo ay 'di na makapapasok.
Ipakita mo sa akin.
+9 NA ARAW, 19 NA ORAS
Paano ka nakasisiguro?
Tumila na ang ulan. Bakit umaalon ang tubig ngayon?
Hindi iyon biglaan.
Naiipon ito patungo dito mula nang umulan.
Ginawa ko ang pagkukuwenta buong umaga.
Ang daloy sa loob ng kuweba na may bilis ng ulan sa labas.
Dahil sa ayos ng bundok, ang granito sa hilagang bahagi ng baybay
ay itinutulak ang lahat ng tubig sa timog. Dito.
Na batong-apog. Parang higanteng espongha.
Kapag ang espongha ay napuno,
aagos ang tubig.
Na siayng nangyayari dito.
Iyon ang PNR.
Ano iyon?
Point of No Return.
Ibig sabihin ay hindi na natin mababaliktad ang sitwasyon.
Gobernador.
Kapag ang tubig ay lumagpas sa pulang teyp na iyon,
matatakpan nito ang daanan sa loob,
ang lagusan sa labas ng dugtungan. Magsisimulang mapuno ang chamber.
'Di na makakahinto ang maninisid sa pagitan ng lagusan.
Delikado nang pumasok o lumabas.
Sa normal na taon, kailan muling madadaanan ang kuweba?
Oktubre.
Tatlong buwan mula ngayon?
Apat na oras bago natin iwan ang mga bata hanggang Oktubre?
Sigurado ka?
Tawagin ang lahat sa Command Tent. Ngayon na.
Heto, Coach. Para sa'yo.
Siguradong gutom ka na. Kunin mo ito.
Salamat.
Mabuti ang ginawa mo, Coach.
Nandito lang kami, okey?
Ito ang bago kong paboritong pagkain.
Ano nga ulit ito?
Energy gel iyan.
'Di ako nagrereklamo.
Pero sa susunod,
pwede ka bang magdala ng lugaw na may baboy o Thai chili pork dip?
-KFC! -Papaya salad!
Gusto ko rin!
Gusto ko ng pritong manok!
Papaya salad!
-Gusto ko ng papaya salad! -Hinaan niyo.
Kakain pa ako ng bulok na langka.
-Hindi, 'di mo magagawa. -Oo. Gutom na ako.
Doon lang ako
Doon sa tabi mo
Para makasama ka at pakalmahin ka
Dom, bakit kinakanta mo pa iyan?
-Sampung taon na iyan. -Para asarin ka, Phong.
Tumatak ito sa isip ko.
Alam niyo ba kung paano mawala ang nakahahawang kanta?
Kung oo, tingin mo kakantahin ko pa ito?
Kung isusulat mo lang ako
Kung iiyak ka lang
-Tama na! -Darating ako
Nakalimutan ko na ang ibang linya.
Ang paraan para mawala ang nakahahawang kanta
ay kumanta ng iba pa.
Tawagin niyo akong,
"Baitoey."
Hayaan mong makita ang totoong ikaw
Bukas ang puso ko
Ang puso mo ay hindi
Oh, oh, oh
Dapat makapagdala tayo ng pagkain sa kuweba sa susunod na apat na oras.
at ipagdasal na may oras pa para makahanap ng ibang ruta.
Hindi lang pagkain.
Nakita natin ang bidyo.
Ang ilan, kung 'di man lahat ng mga bata,
ay maaaring nahaharap sa mga impeksyon, pulmonya.
'Di ko malalaman kung 'di ako makapapasok para masuri sila.
Kaya kailangan natin ng gamot at pagkain.
Pero, Mike,
Ipakita mo sa kanila.
Inayos muli namin ang mga tuyong supot buong umaga.
Kailangan nating maipasok ang mga nasa kahon sa supot na iyon.
Pero ang katotohanan ay,
ang pagkain na kailangan para pakainin ang 12 bata, isang binata,
pati ang pangkat ng SEAL,
ay 'di kasya sa supot na ito.
Ito lang ang pwede nating mailangoy.
Isang supot bawat tao.
'Di tayo makapaghahatid ng sapat na pagkain sa susunod na apat na oras.
Paumanhin, ser. Kung pwede akong magsalia?
Mukhang mayroon tayo na pwedeng makatulong.
Pagkain, Handa nang Kainin. MRE.
Ang bawat isa nito ay may 1,200 kalorya.
At kaunting mahika. Kusang umiinit ito.
Kung aalisin natin ang kubyertos at balot,
maraming mailalagay sa supot.
May ilang daan tayo dito. Sa inyo na. Anomang kailanganin mo.
Cool Ranch Doritos ang lasa?
Oo, pagkaing Amerikano.
Magtrabaho na tayo.
Tara.
Gobernador.
Kahit sa MRE ng Amerikano, sapat lang ang makukuha natin
para sa dalawang kain kada araw,
at tatlong araw sa kabuuan.
Ibig sabihin may tatlong araw ka lang para makarating sa Chamber Siyam
bago magutom muli ang mga bata.
'Di lang sila ang iniisip ko.
Kayo rin ay nakikipagsapalaran.
Sigurado akong makahahanap kayo ng daan para mailabas kami.
Gagawin ko.
-Mag-iingat kayo. -Oo, ser.
-Gobernador. -Sige.
Heneral.
Dito ang daan, Doktor.
Dito.
Mag-ingat. Madulas dito.
Tingnan ang nilalakaran mo.
Mag-ingat. Napakadulas dito.
+9 NA ARAW, 21 ORAS
Baitoey.
Sigurado ka ba sa pagsama kay Dr. Bhak?
Mananatili ako.
Itinalaga akong palakasin ang loob ng mga bata, Chet.
-'Di pa tapos ang trabaho ko. -Sigurado ka?
Baka ito na ang huling pagkakataon para makaalis.
Mas matagal ka na rito kaysa sa iba.
Doktor.
Alam ko kung ano ang nakataya.
Ayos ba ang lahat?
Coach.
Doktor.
Bakit?
Kailan babalik ang SEAL?
'Di ko alam.
Pero pangakong gagawin nila ang lahat para makabalik agad.
May tatlong araw tayo bago maubusan ng pagkain ang mga bata.
Hiniling ko kay Major Hensen na makipag-ugnayan sa militar natin
sa paghahanap ng alternatibong ruta
na malapit sa Chamber Siyam kung maaari,
para madala natin ang mga bata sa kaligtasan.
Kami ay naghahanap ng butas na hanggang sa kuweba.
Ang paraan lang para magtagumpay, ay gawing mahalaga ang bawat minuto.
Naiintindihan?
-Oo, ser. -Oo.
Ito ang lugar na paghahanapan.
Makikipagtulungan kami sa Thai army
na italaga ang pangkat sa lupa
na may pag-uutos na manatili
sa loob ng hangganan ng puwesto niyo.
Ayos ba ang lahat?
Sige. Magtabas at linisin.
Ang iba ay bibigyan ng isa sa 18 mga lugar
kung saan ang pangkat mula sa Geotechnical Institute sa Chiang Mai
ay natukoy ang mga posibleng lagusan.
May nakita kami dito.
'Di tayo makakapasok nang ganito.
Mahusay, mga kasama!
'Uy, may dalawang araw pa tayo bago maubos ang pagkain nila.
Hindi pa ito tapos.
Nagtatabas kami sa gubat para makahanap ng butas.
Mas malala ito kaysa sa imposible.
May mas maganda pang paraan.
Tara. Mag-ingat kayo.
Tingnan ang nilalakaran mo.
Gobernador. Iniisip ko kung pwedeng magsabi ng ideya sa'yo.
Nakausap ko ang Ministro ng Agrikultura.
Paulit-ulit niyang sinabi na ang gawain mo na tulungan ang magsasaka sa tagtuyot ay,
hindi naging matagumpay.
Oo, maraming kumplikadong dahilan.
Pero, ser,
alam kong maibababa ko ang lebel ng tubig sa kuweba.
Tama na sa pagpasok ng mga gamit. Nakakaabala sa paghahanap ng ibang ruta.
Ano'ng magagawa mo na 'di kaya ng iba?
Anomang sinabi sa'yo ng Ministro, alam ko ang haydrolohika.
At kung mapipigil ko ang pagpasok ng tubig sa kuweba, gayon rin ang pagtaas nito.
Ano'ng kailangan mo?
May kagamitan ako, kaya, kailangan ko lang ng tutulong.
At isang gabay.
Kung maaari, isang tao na alam na alam ang lugar.
Tumingin ka ngayon, Titan.
Ayos. Tapos na.
Dr. Bhak.
Pwede pa bang humingi?
Patawad, Mark. Kailangang maingat na maibahagi ang pagkain niyo.
Paano?
Hindi ba tayo aalis kaagad?
Hindi sa ganoon.
Iyong tiyan mo.
Matapos ang sampung araw na walang pagkain,
'pag kumain ka nang sobrang bilis,
maaari kang magkasakit.
Pagkakataon na iyon, nakahanda ako.
Halika dito, Titan.
Ayaw mong tumae sa pantalon mo, 'di ba?
'Uy.
May ibibigay pala ako sa inyo.
Ano iyan?
Dala ko ang sulat mula sa pamilya niyo.
Gumamit kami ng papel na 'di nababasa.
Nandito ang pamilya namin? Alam ba nila na buhay kami?
Oo naman.
Araw-araw silang nandito,
nananalangin para sa kaligtasan niyo.
Kasama ng,
libu-libo niyong mga kaibigan mula sa buong mundo.
Pwede na naming basahin?
-Babasahin ko. -Ibigay mo sa akin ang sulat ko.
Ako na muna ang magbabasa.
Tama na. Akin na iyan.
Babasahin ko.
Pakibasa ang sa magulang ko.
Hula ko ay nag-aaway pa rin sila.
"Mahal kong Titan."
"Mahal kita at nangungulila ako sa'yo.
Maging matiyaga ka.
Naniniwala ako sa'yo, makakaya mo.
Mahal na mahal kita.
Mahal at nami-miss ka rin ng papa mo.
Mahal kita, anak. Mama."
'Di ako sigurado, pero sa tingin ko mahal ka niya.
Ano'ng problema, Eak?
Mayroon pa ba?
"At pakisabi kay Coach Eak,
na labis kaming nagpapasalamat na iniligtas ka niya sa lahat ng oras.
At 'di kami galit sa kanya."
Bakit may magagalit sa'yo?
'Di kasalanan ni Eak na naipit tayo dito.
Patingin ako.
Ibigay mo ang akin.
-Patingin. Ito ba iyon? -'Uy. Nahanap ko na.
-'Di ito iyon. -Ito ba?
Sa akin ba ito?
Heto, nakita ko na.
Iyan na nga.
-Bilis. -Lumayo ka sa akin!
-Kunin mo! -'Uy.
Ibaba mo iyan dito.
Ayos ka lang, Dom?
-Akin na ang sulat ko. -Sa'kin din.
Mas mabuti pa kung makakakuha ako ng ilang Dorito beef.
'Uy, akin na ang sulat ko.
Dom.
Aalis ako para lumangoy.
Gusto mo akong samahan?
Halika na.
Tara!
Halika na.
Sumunod kayo sa akin.
Tara!
Sa totoo lang, 'di ko maipapayo ito. Naninigas ako dito.
Sobrang lamig.
Naninigas ako dito.
Pumunta kayo rito.
Gobernador.
Noi. Natutuwa ako na sinunod mo ang payo ko at umuwi ka.
'Di sana kung alam kong mawawalan ako ng pagkakataong makausap si Dom.
Sinabi mo mismo na wala kaming mapapalagpas kung aalis kami.
Sinabi ng doktor na sumulat ang lahat sa mga bata.
Pero si Dom lang ang walang sulat mula sa pamilya niya.
Noi, wala akong alam.
Gobernador.
Kailangan mong magpadala ng maninisid
na may sulat ko para kay Dom.
Naiintindihan kong galit ka.
Pero…
napakasama ng sitwasyon.
Pero, Gobernador, mag-isa siya doon.
Ayaw kong isipin niya na mag-isa lang din siya dito.
Pakiusap.
Hindi sa ayaw ko.
Hindi ko lang kaya.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ang huling grupo ng SEAL ay nakabalik na.
Ngayon, sarado na ang daanan sa kuweba.
'Di na ako makapagpapasok ng iba.
Hindi pa sa ngayon.
Naipit na tayo ng ulan.
Ano'ng ibig sabihin nito para sa pamangkin ko?
PHA MEE PROBINSIYA NG CHIANG RAI
Dito.
Nasuri ko ang mapa ng kuweba na mayroon si Vern
at mga chamber at ang lugar na kadalasang daluyan ng tubig.
Inihambing ko iyon sa satellite imagery.
Dito mismo ang lokasyon ng talon na pangunahing pinagmumulan
ng inuming tubig sa Monk's Series.
Ang sapa na ito ay diretso sa talon at sa Luang Cave.
'Pag hinarangan natin ito ng sandbag, kaya nating ilihis ang tubig dito sa sapa,
paagusin sa kanan natin at timog-kanluran pababa ng Myanmar.
Malayo iyon sa Luang Cave.
At kaya na nating kontrolin ang tubig sa loob ng kuweba.
Tingin mo ganoon lang kadali?
Nakakita ako ng bukal sa bundok na nawala sa lugar
na bumalik ng ilang metrong layo sa sumunod na taglamig.
Tingin mo kaya mong pigilin ang kalikasan gamit ang mga sandbag?
Nakakita ako ng sandbag na pinipigilan ang pagbaha sa Estado. Gumana siya.
-Salamat. -Walang anoman.
Tulungan na kita.
Gobernador, naghanap ako ng mas mabilis na paraan,
pero 'di pa ako nakakita ng ganito.
At si Jirasak ay inirerekomenda dito
ng mga inhinyero ng DSS sa embahada.
At nagdala siya ng shortcut.
Kailangang gumawa tayo ng maliit na pagyanig sa loob ng kuweba,
na tutulong sa ating maituro ang mga lugar nitong may mga tubig.
Sa chamber kung nasaan ang mga bata?
Oo, ang mga iyon ang magiging pinakamalawak at pinakamadaling butasan.
Kailangan lang nating mahanap.
Isiping naglagay ka ng bato sa sahig ng tolda na ito.
At binutas mo ang bubong na umaasang tamaan ang bato.
Mahahanap ni Jirasak dito ang bato mula sa labas ng tolda
kaya alam natin kung saan magbubutas.
Kailangan ng mga bata ang bawat pagkakataon.
Ipagpatuloy mo ang paghahanap.
Pagbutihin niyo.
Gawin na natin.
Umuulan na.
Ayos.
Magsusukat ako ngayon sa magkabilang panig ng dam,
gawin ang kalkulasyon at sa umaga ulit.
Sasabihin nito kung naglilihis tayo ng tubig kada metro kuwadrado.
At masasabi natin na matibay ang mga antas sa kuweba.
Kapag nakuha mo na iyan, bumaba ka na sa kampo.
Bumababa ang mga oso sa tubig 'pag gabi.
Ang lugar na ito ay tinatawag na "Pha Mee."
Ang kahulugan ng "Mee" ay "oso."
Alam mo iyon, 'di ba?
Alam ko na ngayon.
+10 ARAW, 17 ORAS
Ang pagyanig ay gumagana.
Kailangan natin ng marami at malakas na alon para mapunan ang walang puwang.
Napakahusay.
Parang 3D X-ray ng bundok.
Pero kailangan natin ng mas malinaw na imahe.
-Kailangan ng-- -Mas mlinaw na kuha?
Sandali.
Nakuha na natin.
Dito. Pabalik na siya!
TOBIAS WAGNER BOLUNTARYONG ALEMAN
-Umuulan na. Bilis! -Tara na.
-Halina kayo. -Okey, ser.
Umabot ba siya sa dulo?
'Di na siya umabot sa sampung metro dahil masyado nang makitid.
Posible lang iyon kung walang gamit.
Masyadong makitid para tumuloy ng sampung metro.
Kung walang suporta, masyado nang malalim, delikado.
Sige. Sasabihin ko sa kanya.
Masyado nang malalim kung walang kagamitang pangkaligtasan. Delikado.
Makakapasok lang kung walang gamit.
Maliban kung gagamit tayo ng barena para palakihin ang butas.
Gusto niyang magbutas tayo.
Pero para magawa iyon ng lohistika sa gitna ng gubat,
kailangan natin ng helikopter para dito. Linisin ang lugar na lalapagan.
Kaya namin iyon, walang problema. Ilalapag ko ang helo sa makitid na lapad.
Ayos. Tara na.
'Uy, basahin mo ulit.
"Titan, mahal kita at nangungulila ako sa'yo.
Maging matiyaga ka."
Ang tamis.
-"Maging matatag." -Tama na!
Hoy, hindi! Alis.
Ano'ng ginagawa mo?
"Naniniwala ako sa'yo, makakaya mo."
Biw, sunod mong basahin 'yong akin.
Madali lang silang pasayahin, 'di ba?
"Ingatan mo ang sarili mo.
Ingatan ang kalusugan mo."
Tama na!
"At magpakatatag."
Heto.
Sabi ko na sa'yo.
Kung gusto mong manalo sa akin, dapat ay gumawa ka ng hakbang.
Bakit binabasa niyo pa rin iyan?
Oras na para sa sayawan. Sino'ng sasama?
-Hindi. -Magpakasaya ka.
Pwede tayong magsaya, Baitoey.
Uupo lang ako dito.
'Di pwede. Kanta mo ito.
Hayaan mong makita ang totoong ikaw
Bukas ang puso ko
Ang puso mo ay hindi, oh, oh, oh
Sige.
Pagkatapos ng larong ito?
Sasabog ang puso ko Kailangan ko itong ilabas
-Dom. -'Uy.
Dom!
Tumigil ka.
-Sinusubukan ko lang magsaya. -Dom.
Bawasan mo nang kaunti.
Ituloy na natin ang pagbabasa.
Basahin natin ang sulat kay Tee.
Dapat gumana ito. Pababa dapat ang tubig, 'di pataas.
SENTRO NG SAMA-SAMANG PAMAMAHALA
Salamat.
-Adul. -Salamat.
Nasaan si Dom?
Nakita kong bumaba siya doon.
Ayos lang ba siya?
Hindi ko alam.
Kakaiba ang ikinikilos niya, pero 'di niya sinasabi ang problema.
'Di siya nakatanggap ng sulat.
Hindi?
Bakit 'di ko napansin iyon?
Hindi mo kasalanan.
Nagmamadali ako, 'di ko na namalayang naiwan ko ang sulat niya.
Kakausapin ko siya.
Parang ayaw na niyang palakihin ito.
Titingnan ko siya.
Hindi ako gutom.
Sinungaling.
Doon lang ako
Doon sa tabi mo
Para makasama ka at pakalmahin ka
Iyon nga.
Iyon na nga.
Doon lang ako
Malapit man o malayo
Kung ikaw iyon, pupunta agad ako
Pupunta ako at pasasayahin ka
'Di ako makapaniwalang naaalala mo iyon.
Walang kahit na sino.
Kahit na ang mga matatanda.
Noong nakatira ako sa mama ko,
lagi niya iyong kinakanta.
Bago niya pa ako ipadala sa tiya ko at kay Pastor Shin.
Musmos pa ako noon.
'Di ko talaga siya maalala,
maliban sa pagkanta niya.
Tingin mo ba'y iniisip ka niya
kahit 'di mo pa siya nakikita?
Oo, tingin ko naman.
Pero si Pastor Shin at si tiya, mabait sila sa akin.
Lumipat ang mama ko sa Bangkok.
Nakatira ako sa tiya ko, sa pamilya niya, at sa papa ko.
Lahat ay may sarili nang buhay.
At parang dinadaanan lang ako.
Pakiramdam ko'y wala nang may gustong makasama ako.
Baka nakalimutan na nilang nandito ako.
Niloloko mo ba ako?
Sino'ng makakalimot sa'yo? At sa sintunadong pagkanta.
Ang mga pamilya ay kumplikado.
Pero pamilya na rin tayo ngayon.
Ang Wild Boars. Habambuhay.
Malapit na silang lumabas.
Nararamdaman ko.
At kapag nakalabas na sila,
aayusin na natin.
Noong umagang iyon, kinukulit ako ni Dom.
At gusto niyang pumunta ako sa laro.
Pero sobrang abala ko.
Wala akong oras para sa kanya.
Iyon lang yata ang gusto niya.
Para bigyan natin siya ng oras.
Malapit na, walang iba kundi oras kasama sila.
Naniniwala ako doon.
Oo.
+10 ARAW, 20 ORAS
May pagbabago ba?
Kelly.
Hindi.
Hindi pwede iyan.
Pim.
Ginawa na natin ang lahat.
'Di mo naiintindihan.
Nasa trabaho ako ng tanod-gubat nang bumagyo.
Ako 'yong hindi nagsara ng kuweba.
'Di sila hinanap sa oras.
Dapat kong matiyak na makalalabas sila.
Sigurado ka bang wala nang paraan?
Akala ko'y kaya kong isara ang agusan ng bundok na ito.
Pero 'di ko makita ang sarahan.
Tingnan mo itong lakas ng agos. Wala man lang tayong nagawa.
Saan ka pupunta?
Pim.
Paano kung 'di ang agusan ang kailangan nating isara?
Paano kung para itong banyera? At kailangan nating tanggalin ang takip.
Kaya nating malibot ang kabundukan at 'di pa rin mahanap.
May imbakan ng tubig na lumalabas tuwing tag-ulan,
at nawawala sa lupa sa panahon ng tagtuyot.
Pero ang lupa sa paligid nito ay nananatiling mayabong.
Sabi nila, kapag nauuhaw ang prinsesa,
ang imbakan na ito ang kanyang tasa.
-Pero sigurado akong… -Tubig sa ilalim ng lupa?
Alam mo kung saan iyon?
Ilang milya lang sa timog nito,
malapit sa pasukan ng Saitong Cave. Ano sa tingin mo?
Parang dapat nating makita ang lawa sa ilalim ng lupa at lugar malapit dito.
SAITONG CAVE MGA KABUNDUKAN NG NANG NON
-Sabi mo ay 'di laging puno ang lawa? -Tuwing katapusan lang ng tag-ulan.
Mabuti ba iyon o masama?
Kung may tubig sa ilalim natin, mabuti iyon.
Ibig sabihin, puno na ito, kaya nandito lang ang tubig.
Iyon ang antas. Ngayon ibababa natin.
At paano natin ito gagawin?
Magbutas tayo.
At kung makakalusot tayo gamit ang mga paa,
saka natin ito bombahin nang napakabilis.
Ito ang Heavy Lift One nakikipag-ugnayan.
Heavy Lift One. Si LZ ito. Nakikita ka namin.
Vector 1105 knots. Maghanda para sa pailaw.
LZ, nakuha namin. Naghahanda para sa pailaw.
Diretso.
Dapat maipasok tayo ng butas na ito sa loob ng kuweba.
Mula doon, sana, maaabot natin ang mga bata.
Dalhin niyo.
Tara na. Bilis.
Dalhin niyo dito.
Dalhin mo dito.
Tara na! Kilos!
Tama na iyan. Isarado na.
Patayin niyo.
Bakit sila huminto?
Halos maabot na namin ang lalim. Animnapung metro. Walang tubig.
-Wala pang tubig. -Tanungin mo kung nakatama ng hangin.
Ser.
Hangin?
CHENG MUYANG INHINYERONG SINGAPOREAN
Ilang minuto pa at malalaman natin.
Malalaman natin sa ilang minuto 'pag naalis na ito.
-Okey. Ipagpatuloy niyo. -Ikot.
Sige. Hoy, gawin na natin ulit.
Sige na.
'Uy, halika rito.
Tingnan mo ito.
Malapit na sila.
Gagana na ito.
-Hinto! -Hoy! Hinto!
Buhangin, hindi hangin.
Dulo na iyon.
+11 ARAW, 1 ORAS
Binigo natin sila.
Oras na siguro para kausapin ang pamilya ng mga bata.
Gobernador!
May sitwasyon tayo.
Ayos!
Nagawa natin!
Natalo tayo nang bahagya.
Pero salamat sa dalawang ito,
hindi sa buong laban.
Kailangan natin ng pambomba. Malaki. Napakalaking pambomba.
At ang pambomba na ito.
Mapananatili ba nitong mababa ang tubig?
Para makasisid tayo at maabot ang mga bata?
Kung 'di magbabago ang pag-ulan,
oo.
May utang na loob kami sa inyong dalawa.
Salamat.
Sa tatlong araw na ito, may isang bagay na malinaw.
'Di mailabas sa butas ang mga bata.
Ang tanging daan para makalabas sila ay ang daan kung saan sila pumasok.
Kaya…
kailangan natin ng bagong plano ng pagsagip.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Nikka Flores