SERIAL OPARTY JEST NA FAKTACH,
ALE NIEKTÓRE POSTACI, NAZWISKA, ZDARZENIA, MIEJSCA I DIALOGI
ZOSTAŁY ZMIENIONE.
SERIAL NETFLIX
5 LIPCA 2018 ROKU
11 DNI I 18 GODZIN OD WEJŚCIA CHŁOPCÓW DO JASKINI
Martwić się o ciebie, Biw?
Cicho. Już kończę.
Co robicie?
Czekam na Biwa. Nie może skończyć sikać.
Hej!
Proszę księżniczkę o zgodę. Nie chcę jej bardziej rozzłościć.
Baitoey rozdaje śniadanie.
Chodź, Tee.
Zaczekaj.
Nie jesteś głodny?
Tu jest cicho. Chcę pomedytować.
Pospiesz się, nim Titan wszystko zje.
Panowie.
Komandosi wrócili.
- Serio? - Tak.
Nie wierzę. Chodźmy.
Wypompowują wodę z jaskini.
Będziemy przypływać z jedzeniem.
Świetnie.
Trener nie chce jeść od niemal doby.
Nie wiedziałem, co mu mówić.
Mieliśmy mało zapasów i chciał oddać je chłopcom.
To listy chłopców do rodzin.
I pilna wiadomość do gubernatora.
Dobrze.
Hej.
Jak chcą wydostać chłopców?
Niestety najgorszy scenariusz to nasza najlepsza opcja.
Sprawdziliśmy alternatywy, w tym dmuchany tunel.
Nauczenie chłopców nurkowania to najbardziej realistyczna opcja.
Major Hensen wraz z zespołem utworzą plan działania.
- Majorze. - Dziękuję, admirale.
Rozłożyliśmy tę operację na wykonalne części,
by podejść do tego stopniowo.
Ile to zajmie?
Ciężko powiedzieć. Zbieramy sprzęt.
Ściągamy butle z tlenem. Potrzebujemy ich aż 600.
Mamy 200 na miejscu i obiecane kolejne 200.
Wciąż brakuje nam 200. Trzeba też przygotować jaskinię.
By chłopcom i nurkom starczył tlenu,
musimy umieścić butle w komorach między syfonami.
Będą wymieniać butle.
Nie mówiąc o nauczeniu osłabionych nastolatków
nurkowania w niezwykle trudnych warunkach.
To nie uda się w ciągu dnia.
Musicie mieć jakieś ramy czasowe.
Trzy tygodnie.
- Minimum. - Lub cztery.
Gubernatorze.
Od dr. Bhaka.
Chłopcom kończy się tlen.
Obawiał się tego.
Zwykle w powietrzu jest około 21% tlenu.
Poziom poniżej 19,5% to niedobór tlenu.
Poziom poniżej 15% to ryzyko hipoksji.
Osłabione zdolności umysłowe,
niższe tętno, utrata koordynacji,
a w końcu śmierć.
W komorze jest teraz 16% tlenu.
Co to dla nas oznacza?
Opierając się na pomiarach tlenu podczas pierwszego pobytu,
jego poziom w komorze spadnie poniżej 15%
za niecały tydzień.
W końcu obniżyliśmy poziom wody.
Przekazujemy im jedzenie.
A teraz mogą się udusić.
To postanowione.
Trzeba przyspieszyć akcję ratowniczą.
Nie macie czterech czy trzech tygodni.
Macie jeden.
Tylko jeden.
PARK KRÓLA RAMY IX BANGKOK
Szybciej!
Czemu stajesz?
To ma być rozrywka?
BYŁY KOMANDOS
Zaczekaj do wyścigu.
Przy odrobinie szczęścia harówka się opłaci.
Nie mogę się doczekać.
Spójrz.
Moneta na szczęście.
Czekaj! Co robisz?
Zażyczę sobie czegoś.
Słyszałeś o Omsin?
O kim?
O żółwiu, który zmarł, bo połknął 915 monet
wrzuconych do jeziora.
Nikt nie powinien cierpieć dla cudzego szczęścia.
Kocham cię za to.
Jeśli trenowaliśmy dość ciężko, to wygramy.
Nie liczmy na szczęście.
A podobno mam szczęście, że cię mam.
Co?
Można odejść ze służby, ale wojskowym się pozostanie.
Cześć, Chet.
Możemy porozmawiać?
Tak. Co się stało?
Mamy za mało butli w Tham Luang.
Pomógłbyś nam je załatwić i przywieźć?
Oczywiście, pomogę.
Dzięki! Wyślę ci szczegóły.
Chce, byś przyjechał?
Nie pojadę. W niedzielę wyścig.
Dobra.
Chet powiedział, że brakuje im butli z tlenem.
Mam je znaleźć i im zawieźć.
Nie narzekam.
Pompy działają lepiej, niż sądziłam.
Niemal za dobrze.
Wypompowujemy 1,6 miliona litrów na godzinę.
To możliwe, by całkiem osuszyć jaskinię?
By umożliwić obieg powietrza?
Nie.
Zwłaszcza przy tych opadach.
Ale utrzymamy bezpieczny poziom dla nurków.
Problem w tym…
Problem w tym,
że za kilka godzin nie będzie gdzie wylewać wody.
Nie mamy zbyt wielu opcji.
A ziemia i tak jest już przesiąknięta od deszczu.
Jakie mamy opcje?
Możemy zalać te pola w Mae Sai.
Pomieszczą całą wodę, jaką wypompujemy.
Ale zniszczymy plony.
To będzie wielkie poświęcenie.
Mamy dwóch wrogów.
Pogodę i wodę.
Nad jednym nie mamy kontroli.
Porozmawiaj z rolnikami.
Bez reanimacji by umarł.
Miał zielone usta.
Myślałem, że odszedł.
Ale trzeba mu przyznać.
- Jesteśmy. - Jest niesamowity.
To on!
We własnej osobie!
Cześć.
- Zabrałeś Buddy’ego? - Chciał przyjechać.
Co tam?
Weźcie butle.
Sam był moim mentorem. To żywa legenda.
Mimo emerytury jest w lepszej formie.
Zostaw już mnie.
- I ich też. - Daj spokój.
Wrzućmy ich do basenu z lodem.
Ty mnie wrzuciłeś!
- Było ciężko. - Szybciej!
12 DNI I 19 GODZIN
Jak wygląda Tee?
Jest wysoki.
- Jasne. - Pink!
Nie możesz się tak oddalać. Muszę wiedzieć, gdzie jesteś.
Ten pan przekaże Tee wiadomość.
Proszę mu powiedzieć, że zabiję go, jeśli to się powtórzy.
Dobrze. Przekażę mu.
Dziękuję.
Tee to wasz syn?
Tak. Zobaczy go pan?
Tak.
Proszę mu powiedzieć, że go kochamy.
Niech się nie martwi i dba o siebie.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Coś rusza się pod wodą.
Poważnie.
Widzieliście?
Jest naprawdę ogromne.
Może to wodny smok?
Przeraziłeś mnie.
Dzień dobry.
Ilu z was potrafi pływać?
Adul, przetłumacz.
Pyta, czy umiemy pływać.
- Ja umiem. - Ja też!
Czy ktoś z was nurkował?
Pyta, czy umiemy nurkować.
Nie.
To wasz szczęśliwy dzień.
Weźmiecie udział w wojskowym obozie szkoleniowym.
Rany!
Super!
Wydostaniemy się, nurkując?
Tak.
- Nie umiem. - Przestań.
Skoro chcą, byśmy to zrobili, na pewno sobie poradzimy.
Zgadzam się.
Tak.
Zaczynamy?
Rick i John pomogą wam założyć sprzęt.
Potem wskoczymy do wody.
- Dobrze. - Jasne.
- Chodźcie. - Zaczynamy.
Dziękujemy.
To jest maska.
Nakładacie ją na głowę.
Przymierz.
Co powiedział?
To automat oddechowy do ust.
Nie gryźcie go.
Butlę przyczepia się do plecaka. Musicie nałożyć ją w ten sposób.
Zaciągacie pasek, aż usłyszycie dźwięk.
Spróbuj. Pamiętaj, by nie gryźć.
- Dobrze. - Nie wyciągaj.
No dalej.
Przestań!
Dość.
W porządku?
Idealnie.
Zmienić coś?
Dobrze.
W porządku?
Nic się nie stało.
Patrzcie na niego!
12 DNI I 20 GODZIN
To niesamowite.
Przyjeżdżają tu ludzie z całego świata.
Nie tylko ratownicy.
Pokażę ci.
Tu są darmowi fryzjerzy,
a w tym namiocie masażyści.
Tu można zrobić pranie.
Widzisz?
Tu są darowizny.
Kalosze, kurtki, pasty, szczoteczki.
Wszystko za darmo.
Dasz wiarę?
Tyle osób rzuciło wszystko, by pomóc tym chłopcom.
Są naprawdę niesamowici.
Kolejna stacja, Asoke.
Jestem już prawie w pracy.
- Rozumiem. - Niech Chet cię oszczędza.
Dobrze.
Musimy napełnić butle z tlenem
i umieścić je w jaskini.
Wtedy przylecę do domu.
Bułka z masłem.
Tylko dla ciebie.
Uważaj na siebie.
Dobrze.
Pa.
MAE SAI PROWINCJA CHIANG RAI
Plony mają pięć tygodni.
Ryż nie przetrwa, jeśli zalejecie pole.
Rozumiem wasze obawy.
Gdyby był inny sposób, by pozbyć się wody,
wykorzystalibyśmy go.
Oglądam wiadomości.
Przykro mi z powodu chłopców i rodzin,
ale sama muszę zatroszczyć się o rodzinę.
Rozumiem.
Prosimy o naprawdę wiele.
Jeśli tego nie zrobimy, jaskinia pozostanie zalana.
Nurkowie się tam nie dostaną.
A chłopcy…
nie będą mieli szans.
A nasze pola? Nasze życie?
Jak mamy żyć bez plonów?
Możecie zalać moje pole.
Kraj może wyhodować więcej ryżu.
Ale nic nie zwróci tych chłopców.
Dobrze. Pomóżmy im.
W porządku.
Pomóżmy tym chłopcom.
Trzeba się wspierać.
Podpiszmy się.
Pomóżmy, jak możemy.
Moje pola też możecie zalać.
Podpiszmy się.
Zróbmy to.
Trzeba sobie pomagać.
Podpisujcie się.
Zróbmy to.
Wpisujcie się.
Pomóżmy im.
Potrzebujemy dwóch ochotników.
Trener jako pierwszy.
Kto jeszcze?
- Ja. - Chodź.
- Jak masz na imię? - Tee.
Jak on, to ja też.
Słynny kapitan zespołu!
Widziałem dziś twoją siostrę. Bardzo tęskni.
Nie powiedziałaby tak.
Powiedziała tak. I jeszcze jedno.
Twój tata kazał powiedzieć, byś nie martwił się o rodzinę.
Dbaj o siebie.
Tata też tam jest?
Tak.
Najważniejsze jest to,
by nie wstrzymywać oddechu pod wodą.
To grozi przebiciem płuc jak balona.
Musicie oddychać normalnie.
Proszę.
Gotowy?
- Kto następny? - Chodźmy.
Ja pierwszy.
W porządku?
Oddychaj.
Już nie mogę!
- Tee. - Pomóżcie mu.
Na razie wystarczy.
Musicie przywyknąć do sprzętu.
Pomożemy ci, aż dasz radę sam.
Spokojnie.
Kto następny?
Zgodzili się.
Kelly.
Musimy to zrobić.
A jeśli rolnicy oddali wszystko…
a to i tak nie wystarczy?
Nauczą chłopców nurkować.
Znajdziemy sposób.
Wracam do obozu. Podwieźć cię?
Muszę wprowadzić zespół.
Przekierują rury w trakcie nocy.
Pogadamy jutro.
Do zobaczenia.
KOMORA TRZECIA
Jak się macie, staruszki?
Nie złamiesz nas.
Macie ochotę ponurkować? Dam odpocząć ekipie.
Cały czas pracują.
Ruszajcie się.
Co powiesz?
Tak jest!
Wchodzimy w to.
Dobra.
Dostarczycie butle do komory szóstej.
Chodźcie.
Lina poprowadzi was do komory.
Nie możecie jej puścić.
Widoczność jest zerowa.
Nie spieszcie się.
Wracając, zobaczycie zieloną linę. Wypatrujcie jej.
Czemu zieloną?
Oznacza, że zostało 20 metrów.
Ale uważajcie, to nie Phuket.
Będzie kilka siniaków.
Nic się nie stało.
Rany.
Dasz radę usiąść?
Raz, dwa, trzy.
Uwaga na głowę.
Medyk! Mamy rannego!
Dzień dobry. Jestem z Phetchabun.
Podobno potrzebujecie rur do pomp.
- Z Phetchabun? - Tak.
To daleko stąd.
Tylko osiem godzin.
Co trzeba zrobić, by zostać komandosem?
W twoim przypadku? Urosnąć 30 cm.
I przytyć 40 kilogramów.
To wszystko?
Powiedzmy.
Dobra, panowie.
Gotowi na rundę drugą?
Tee, spróbujesz jeszcze raz?
Jasne.
Byle nie słuchać gadania Titana.
Dom, Biw, dawajcie.
Co jest?
Dobra.
Przypomnijmy trzy złote zasady nurkowania.
Najważniejsza zasada…
Nie wstrzymywać oddechu.
Tak jest.
Druga to czyszczenie automatu.
- A trzecia? - Powoli.
Skupmy się na pierwszych dwóch.
Dobrze.
Kto spróbuje?
Kto pierwszy?
Kto chce spróbować?
Tee, chcesz?
Spróbuję.
Chodź, Tee.
Nie śpiesz się.
To droga do wyjścia.
Do domu.
Spokojnie.
13 DNI I 4 GODZINY
128 rolników zgodziło się na zalanie swoich pól.
To około 1600 metrów kwadratowych.
Poziom wody w jaskini jest stabilny od 32 godzin.
- Co jeszcze? - Dobre wieści z komory dziewiątej.
Poziom tlenu był zgodny z oczekiwaniami.
Czyli zdążymy.
Złe wieści przekażą Rick i John.
Podobno macie złe wieści.
Mam coraz mniej wiary, że chłopcy sobie poradzą.
To dla nich za dużo, za szybko.
Nawet kapitan zespołu się denerwuje.
Właśnie sprawdziłem, czego nam brakuje.
Mamy za mało butli.
O ile?
Potrzebujemy 600.
Dziś rano mieliśmy 387 butli
i obietnicę kolejnych 220 od regionalnego dostawcy.
Doszło jednak do pomyłki.
Dostawca ma 20 butli, a nie 220.
Brakuje 200.
Nie ma innego dostawcy?
Wyczerpaliśmy wszystkie źródła w regionie.
Dowództwo regionalne rozszerzy poszukiwania
na zachodnie wybrzeże USA,
ale nie ma gwarancji, że znajdziemy coś na czas.
Wszyscy robią, co mogą.
Zostawiają dla siebie tylko tyle, ile im potrzeba,
ale zasoby są małe, a my prosimy o wiele.
Pracujmy dalej.
Butle z tlenem to priorytet.
13 DNI I 7 GODZIN
Jak było w jaskini?
Ciężej, niż sądziłem.
Jest wąska.
Ciężko się tam przecisnąć.
Kiedy znów zanurkujesz?
Jutro wracam do Bangkoku.
Co powiesz na dodatkowy trening?
Co się stało? Czemu Chet cię puszcza?
Czy Buddy coś zrobił?
Nie. Media jeszcze nie wiedzą.
Mamy za mało butli z tlenem, by ich uratować.
O nie.
Biedni chłopcy.
Może miałeś rację.
O czym?
O szczęściu.
Liczy się szczęście.
Może oni mają pecha.
Zjechało tu tyle ludzi. Nie chcę, by tak się skończyło.
Też chcę, by udało im się wyjść.
Ale…
cieszę się, że wracasz.
Zapomniałam, jak stresujące jest bycie żoną wojskowego.
Chcę do ciebie wrócić.
Ale chcesz też tam zostać.
WYJŚCIE
Cześć, Kelly!
Dobrze cię widzieć.
Spróbuj mojej zupy.
Usiądź. Nałożę ci dużą porcję.
Nie jestem głodna.
Spróbuj. Jest pyszna.
Chodź.
Nid, popilnuj stoiska.
- Pogadam ze znajomą. - Jasne.
Usiądź.
Chodź, kochana. Siadaj.
Usiądź.
Proszę.
Nic nie pobije tej zupy.
Wsuwaj.
Nie spodziewałam się,
że panią tu zobaczę.
Jak to?
Myślę,
że to była słuszna decyzja.
Mąż zmarł kilka lat temu.
Dzieci dorosły.
Lubię karmić ludzi.
Nie mogę dać im ryżu,
więc nakarmię ich zupą.
Jedz, kochana.
Pyszna.
Dziękuję.
Proszę.
Myślałam,
że będzie pani na mnie wściekła.
Ja niczego nie straciłam.
A…
pani oddała wszystkie swoje pola.
A teraz poświęca pani swój czas i swoje jedzenie.
Możemy dawać tylko to, co mamy.
Znalazłaś moje pola
i wiedziałaś, że się przydadzą.
Miałaś odwagę, by poprosić mnie, żebym je poświęciła.
Mimo że kazałaś to zrobić strażniczce.
Prawda?
Nie mogłam się na to zdobyć.
Nie bądź taka surowa.
Jest jak jest.
Miałam swoje pola z ryżem i oddałam je.
Ale zupę
musisz zjeść całą.
Jedz.
No dalej.
Płynący chłopiec potrzebuje butli.
Wtedy komuś w komorze dziewiątej zabraknie dwóch butli.
A jeśli się przeniesiemy?
To się nie uda.
Starszy sierżant James Nichols?
To on.
Przesyłka dla pana.
Przesyłka.
Spytaj kierowcę, skąd je ma.
- Skąd je masz? - Nie wiem.
Nie wie.
- Co zrobiłeś? - Nic.
Ktoś wysłuchał naszych modlitw.
Wracamy do roboty.
- Wyładować je. - Działamy!
Hej, Tee.
Co się dzieje?
Twój kolega, Aran,
widział mojego tatę.
Spanikowałem.
Gdy mama wysłała mi list,
sądziłem, że tata jest w Mjanmie.
Pracuje na budowie.
Nie może przerywać pracy.
Cały czas jest tu z mojego powodu.
I tak ledwo starcza nam na czynsz.
Pewnie przeze mnie będziemy musieli się przenieść.
Siostra i ja będziemy musieli zmienić szkołę.
Chcę być dzielny, by być godnym poświęcenia rodziny.
Ale nie daję rady.
Jest jeszcze Mali.
Kto to taki?
Moja dziewczyna.
Wszyscy na mnie liczą.
A ja ich zawodzę.
Zawodzę wszystkich.
Rozumiem.
Jestem na siebie wściekły.
Na samą myśl o tym ciężko mi oddychać.
Posłuchaj.
Nie noś tego ciężaru sam.
Ludzie na zewnątrz
są gotowi poświęcić wszystko, by pomóc wam wyjść.
Nawet twój tata i siostra.
Ty musisz zrobić tylko jedno.
Co takiego?
Oddychać.
Nie wiadomo, skąd są te butle.
Stawiam na rodzinę królewską.
Mieliście się pakować.
Lot dopiero jutro.
Możemy się jeszcze przydać.
Świetnie.
Tlen się kończy, a zegar tyka.
Zanurkujecie?
Rany.
Prąd jest coraz silniejszy. Wracajmy.
Do zobaczenia na zewnątrz.
Dobre wieści, Meow.
Mamy więcej butli.
Uda nam się dokończyć misję.
Wybacz, że byłem wcześniej taki oschły.
Wiem, jak się poświęcasz.
Odkąd się pobraliśmy,
jako żona komandosa
musisz poświęcać własne uczucia.
Miałaś rację.
Mam wielkie szczęście, że cię mam.
Znasz mnie lepiej niż ja sam siebie.
To prawda.
Nie jestem gotów, by wrócić.
Chcę tu pomóc.
Dlatego odebrałem telefon od Cheta i tu przyjechałem.
Nie mogę wyjechać.
Muszę spróbować.
Tyle osób daje tu z ciebie wszystko. To bardzo krzepiące.
Nawet ci chłopcy próbują.
Kocham cię.
Nie wrócę do domu.
Wybacz mi.
Po prostu…
nie mogę ich zostawić, póki nie upewnię się,
że zrobiłem wszystko, co mogłem.
PRZYCZYNA ŚMIERCI JA SAMA JEST NIEZNANA,
ALE JEGO POŚWIĘCENIE ZMIENIŁO PRZEBIEG AKCJI RATUNKOWEJ.
ZOSTAŁ ZAPAMIĘTANY JAKO BOHATER NARODOWY.
TEN ODCINEK DEDYKOWANY JEST JEMU ORAZ JEGO ODDANEJ ŻONIE, MEOW.
Napisy: Krzysztof Zając