Ano'ng nararamdaman mo?
Mananalo ako.
Di ka naman nananalo.
Pero pakiramdam ko, mananalo ako ngayon.
Bakit sobrang bano mo dito?
Sa dami ng nilaro ko.
Di ka maniniwala, pero no'ng bata pa 'ko, may magnetic backgammon set kami sa kotse.
Natatalo pa rin ako ni Papa kahit nagda-drive siya.
Di nga siya tumitingin sa board, pero natatalo pa rin ako.
Naniniwala ako diyan. Bakit hindi?
Birthday niya ngayon.
Ng papa mo?
Oo, ngayon ko lang napansin.
Happy birthday sa papa mo.
Isa pa?
Ano na siya...
157?
Salamat, a.
Binilang ko lang.
Ayos.
Ilang taon na siyang wala?
Fifty-four years ngayong March.
Diyos ko po.
Sorry, A.B.
Ilang taon ka no'n?
Eleven. Namatay sila ni Mama sa car crash no'ng 11 ako.
Hayaan mo, di dahil sa backgammon.
Mabuti silang magulang.
Lagi mo 'kong inaasar, kesyo bakit wala akong pamilya.
'Yon ang dahilan.
May pamilya ako...
noon.
Bakit hinahayaan mo lang akong magsalita nang gano'n, A.B.?
- Para makonsensiya ka. - Ito na nga. Nakokonsensiya na 'ko.
Tama na muna ang laro. Aasikasuhin ko pa 'yong event.
Mag-ingat kang wag makapatay. O mapatay.
Uy.
May pamilya ka pa. Alam mo 'yan, di ba?
Lahat kaming nandito.
Kaming mga kasamahan mo.
Mr. Wynter.
George. George. George.
- Walang may allergy? - Wala daw.
Magaling.
Sino 'to?
Paakyatin si A.B. Wynter dito, ngayon na! Barado 'yong inodoro ko!
Ikaw ang matandang robot mula sa Planet Usher, kaya siguro di mo...
- Tatawag ako ng engineer para ayusin 'yan. - Salamat.
At kakausapin ko ang kuya mo sa umaga.
Sinusubukan kong gumawa ng kakaiba rito, pero di mo naiintindihan 'yon.
At kung hahadlangan mo uli ako, papatayin kita!
Helen, wag mo akong gaguhin.
Napakaraming Australian na pupunta dito sa party.
Kailangan dito si Harry Styles ngayong gabi.
Lagot tayo! Walang gustong mag-perform sa lintik na lugar na 'to.
- Hello? - May problema dito.
Valentina Motta. Lorenzo, ako na.
- Paalisin mo na sila. - Labag 'to sa protocol.
- Ano naman? - Mahalaga 'to.
Wala raw tayong musical guest?
Pasensiya na sa abala, Ms. Minogue. May nag-cancel.
- Oo, sige. - Ipapahanda ko na.
Sa Lincoln Bedroom.
Kalokohan! Sinusunod ko ang lahat ng protocol.
Tinanong kita kung walang may allergy. Alisin mo na 'tong mga bulaklak dito.
- Ba't ko lilinisin ang kalat ni Tripp? - Sandali, ha?
Bakit ako... Baradong inodoro 'yon.
- Birthday ng anak ko. - Sorry.
Ito ang sinasabi ko... tungkol do'n sa isa...
Paki ko sa trabaho mo?
- Pagpalitin mo. - Dito po.
Pagpalitin mo sila.
Excuse me.
May bumangga sa labas ng south gate.
Doon 'yong kalabog. May mga agent na do'n. Tingnan mo.
- Nakaupo si Sheila... - Ano'ng ginagawa niya?
- Di ka na magse-serve. - Alam mo? 'Tang ina mo, A.B.!
May problema sa mga kangaroo.
At hindi mo rin ipagkakait sa 'kin ang mga kangaroo ko!
- Wala akong ipinagkakait sa 'yo. - Hindi ikaw.
Siya!
...hindi dapat gano'n. Hindi! Ibubulgar kita.
Sasabihin ko sa kanila ang lahat!
Lahat!
Ang taong gusto kong makita.
Kinausap ko si Marvella tungkol sa dessert...
Hindi na ako aalis. Di ako makakaalis nang ganito.
Pagkatapos ng nangyari.
Pinapahanda ni A.B. 'yong Lincoln Bedroom para kay Kylie Minogue.
- Ah. Sige po. - Salamat.
Mr. Foreign Minister, ayos ka lang?
Hello? Five minutes.
Patay na ako bago matapos ang gabing ito.
Umalis ka na sa floor.
Mamaya mo na kunin. Tara na.
- Hello? - Sa Yellow Oval Room tayo.
- Ngayon na. - Ikaw ang matandang...
- Papatayin kita! - Walang gustong mag-perform...
- Ito ang sinasabi ko... - Hindi ikaw. Siya!
'Tang ina mo, A.B.!
Iniisip mong dito nangyari 'yon?
Kumbinsido na 'ko.
Detective Cupp? Handa ka na ba?
May flight po ako.
Naiintindihan ko. Puwede mo nang simulan.
Giant antpitta 'yon.
Alin ang giant antpitta?
- 'Yong hahanapin ko. Kaya ako bibiyahe. - Sige.
Mukhang napakalaking antpitta no'n.
Malaki kumpara sa ibang tracheophone suboscine bird.
Malaki nga 'yon.
Salamat sa pagharap mo sa komite ngayon, Detective Cupp.
Alam mo naman,
iniimbestigahan namin ang pagkamatay ng chief usher na si A.B. Wynter.
Narinig ko nga po.
Noong sinimulan itong mga pagdinig, sarado na ang imbestigasyon,
at opisyal nang napagdesisyunang nagpakamatay si Mr. Wynter.
Sa katunayan, nalaman namin sa loob ng ilang mahirap na pagdinig...
Senators!
...at inaako ko ang responsabilidad do'n,
na ang kuwento pala ng pagkamatay ni Mr. Wynter,
mas komplikado pa.
Sa kasamaang-palad,
huli na naming nalaman dahil nakaalis ka na.
Para maghanap ng giant antpitta.
Ang pinakamalaki sa tracheophone suboscine birds,
sa pagkakaintindi ko.
- Opo. - Pero nandito ka na.
At pumayag kang humarap dito bago pumunta sa airport
para ibalitang may nahuli kayong suspek sa imbestigasyon mo.
- Tama po, Senator. - At sino itong suspek?
Saradong session ito, Detective Cupp,
dahil sobrang sensitibo ng pinag-uusapan.
Tama, sige po.
Pero ayaw n'yo ba munang marinig kung paano ko nalutas 'to?
May nawawala sa Yellow Oval Room.
- Oo. - Isang vase sa isang set.
French porcelain mula 1823.
Di mo na nakita mula no'ng October 11, no'ng natagpuang patay si Mr. Wynter?
Tama.
Hindi mo na makikita. Nabasag na. Sorry.
Detective Cupp, hindi lang 'yon ang nawawala sa kuwarto.
Alam ko.
Naghahanap ako ng orasan.
Sige.
Gusto mo ba 'to?
Hindi. May hinahanap akong partikular.
Ay, gano'n ba?
May orasan sa mantle ng lahat ng kuwarto, pero wala sa Yellow Oval Room.
A, 'yon.
- 'Yong Franklin clock. Wala na 'yon. - Alam mo ba kung nasaan?
- Hindi, hinanap na namin. - May picture ka ba?
NAWAWALA!!
- Ang laking orasan. - Oo.
- Akin na lang 'to? - Di puwede.
- Dilaw na rosas? - Sa malaking vase sa may pinto.
Oo, naaalala ko 'yon.
- Siyempre. - Nalanta na 'yon.
Hindi 'yon nalanta.
- E, ano? - Nasunog.
Nasunog?
Bagong pitas lang 'yon, pero dalawang araw pa lang, natuyo na.
- Nasunog. - Ano'ng nakasunog?
Matapang na kemikal. Contact herbicide.
- Paraquat siguro. - Paraquat.
- Hula ko lang. - Meron ka ba dito?
May industrial weed killer ba 'ko
sa maliit kong flower shop kung saan ako gumagawa ng bouquet?
- 'Yon ang tanong? - Nakakalungkot, pero oo.
Wala ako no'n.
Pero alam ko kung saan makakakuha no'n.
Paraquat? Bawal na kaming gumamit no'n dito.
Kahit anong kemikal.
Mula last year, pinagbawalan na kaming gumamit ng lason sa mga halaman.
- "Conscious landscaping" daw dapat. - Ano naman 'yon?
Ewan ko.
Basta ipinatapon ang lahat ng pesticide, tulad ng paraquat.
Ngayong nabanggit ko 'to,
parang wala namang pumunta para kolektahin 'yon.
Kung may natira pa rito, dito nakalagay 'yon.
Ay, nandito pa nga.
- Alam mo, ang weird nito. - Oo.
- Alam mo na 'yong sasabihin ko? - Oo.
Sobrang weird.
No'ng gabing pinatay si Mr. Wynter, pumunta tayo dito.
Parang may nagalaw dito. Nabanggit mo 'yon.
May mali sa shelf na 'yon.
Di mo alam kung ano, pero di ka mapakali. May nag-iba.
A, 'yon!
Oo nga!
Puwede ka bang sumama sa 'min?
Hala!
- Pamilyar 'to? - Oo, nasa mesa ko 'yan. Bakit...
Mahirap ipaliwanag.
- Puwede ko nang makuha? - Hindi.
- Akin 'yan. - May bahid 'to ng paraquat.
Ay.
Ginawa 'yan ng kapatid ko.
Murder weapon na rin 'to.
Sige.
Sa inyo na 'yan.
Aalis na 'ko.
Salamat, Emily.
- Nasaan na ba tayo? - Sa Yellow Oval Room.
Hindi, ano na'ng ginagawa natin?
Naghahanap ng clue.
Ibig kong sabihin, ano 'yan?
Maliit na tumbler.
- Gets mo ba? - Hindi.
- In general? - Hindi.
Kagabi, kinausap mo sina Bruce at Elsyie do'n.
Pumipili ka na kina Bruce at Elsyie.
Si Bruce ba ang pumatay o si Elsyie?
Tapos may tumbler na walang kinalaman kina Bruce at Elsyie.
Napapaisip tuloy ako, mas malapit na ba tayo?
Saan?
Na malaman kung sino 'yong pumatay.
Ah. Oo.
Oo naman!
May pumunta sa shed no'ng gabi ng state dinner.
Naghahanap yata ng lason. Totoong baso yata 'yong dala niya.
Nabasag yata 'yong baso. Di ko alam kung bakit.
Tapos kinuha niya 'to.
Nakakita siya ng lason, 'yong paraquat, tapos sinalin dito.
Kinuha niya 'yong telepono, tinawagan si Wynter sa opisina,
at pumunta rito.
Doon muna, tapos dito.
Dalawang baso ang nakita ko no'n.
Sa coffee table at sa end table.
Ang suspetsa ko, may lason 'yong nasa end table
at ibinuhos 'yon sa mga bulaklak.
Nakainom siguro si Wynter ng kaunti.
May nagbato ng vase.
Tumama yata dito sa pader.
Wala na 'yong vase na 'yon. Ito 'yong isa pa.
At may mga gasgas dito.
Ang hula ko, si Wynter ang binato,
kaya siya may maliliit na sugat sa mukha.
No'ng di tumama 'yon, dumampot 'yong tao ng mabigat na bagay.
Baka 'yong candlestick, pero parang di sapat 'yon.
Sa tingin ko, nahulog 'yong candlestick no'ng napatukod dito si Mr. Wynter
pagkainom ng lason.
Sa tingin ko, 'yong orasan 'yon.
Wala namang orasan.
Mismo. At sa tingin ko, 'yon ang dahilan.
- 'Yong orasan ba 'ka mo ang murder weapon? - Oo.
- Sabi mo, 'yong tumbler na may lason. - Sabi ko, murder weapon din 'yon.
- Kailangang hanapin 'yong orasan. - Oo.
- May ideya ka ba kung saan? - Wala, pero meron silang di pa tiningnan.
Orasan?
Wala. Walang orasan dito.
Walang tradisyonal na "orasang orasan".
Ba't may quotes? Ano ba 'yong "orasang orasan"?
- Ayokong mapahamak. - Ayos lang 'yon. Pulis kaya kami.
Sige.
Meron akong magandang orasan dito.
Sculpture 'yon ng lalaki na may maliit na orasan.
Ba't may ganyan ka?
Kinuha ko sa Library, medyo matagal na.
Narinig kong hinahanap 'to ni Mr. Wynter.
E, galit siya sa 'kin dahil sa ilang nagawa ko,
kaya no'ng nalaman kong aalis na siya, naisip kong maghintay na lang.
Saka ko na ibabalik.
Kaso di natuloy. Kaya nandito pa 'to.
Di ko pa rin masabi kung astig 'to o hindi.
Di mo masabi?
- Anong "aalis"? - Ano?
Sabi mo, aalis na si Mr. Wynter, pero di natuloy.
Sa White House.
- Magre-retire? - Siguro.
- Kailan 'yon? - Basta no'ng nandito na 'ko.
- Ilang buwan na siguro? - Isang taon ka na rito.
- Putsa, talaga ba? - Saan mo narinig 'yon?
Ewan ko. Dito sa floor.
Sa floor? May floor meeting ba kayo?
Ewan ko, tsong.
Baka kay Lola, o do'n sa gagong nagtatrabaho sa kapatid ko.
Napakarami nila.
Hindi, 'yong pinakagago 'ka ko.
'Yong pinakamalaking gago sa mundo.
Ano? Hindi ko alam 'yong pinagsasasabi niya.
Sira-ulo 'yong lalaking 'yon. Alam mo naman 'yon, di ba?
- Di mo nabalitaang aalis si A.B. Wynter? - Hindi.
Pero di naman kasi ako updated sa residence staffing
dahil tinutulungan ko si President Morgan na patakbuhin 'tong bansa natin.
Malapit na ba kayo?
Sa pagtatanong mo tungkol sa retirement ni Wynter,
parang malayo pa tayo.
Teka, saglit lang.
No'ng gabing namatay si Wynter, no'ng pumunta siya rito
at inutusan ko siyang ipatigil lahat pero ayaw niya...
- Sino'ng tinutukoy mo? - Si Jasmine Haney.
Nagreklamo siyang 11 years na siyang nagtatrabaho dito...
Oo, gusto kong maging chief usher. At akala ko, mangyayari 'yon.
Pero nilinaw sa 'kin ngayong gabi
na malabo pa ring maging chief usher ako.
Tinalakan niya 'ko hanggang ipinakita kong patay na si Wynter.
Ewan ko kung may kinalaman sa pag-alis niya.
No'ng gabing namatay si Mr. Wynter, may pasabog siya kay Jasmine.
Si Jasmine Haney na ang susunod na chief usher.
Alam 'yon ng lahat. Sinabi ni Mr. Wynter last year.
Magre-retire na siya at si Jasmine ang papalit.
Pero sa nakalipas na taon,
parang hindi na mangyayari 'yon.
Wala siyang eksaktong petsa.
Laging nauurong 'yon, kung kailan man 'yon.
Una, dahil sa holidays.
Tapos, dahil sa pag-atake no'ng March 4. Mahirap nang umalis no'n.
Tapos, Easter.
Tapos, Fourth of July.
Magha-holidays na uli.
Ramdam kong napupuno na si Jasmine. Sabi ko, "Maghintay ka lang."
Kailangan lang makapagpaalam ni A.B., pero malapit na rin 'yon.
At naniwala ako do'n. Si Jasmine din siguro.
Hanggang no'ng gabing 'yon.
Hindi na ako aalis.
Di pa ako magre-retire. Sa loob ng ilang taon.
Pasabog 'yon.
At galit na galit si Jasmine.
Ano?
Gets ko.
Ilang taon?
Ilang taon na 'kong naghihintay. Di na 'ko maghihintay pa.
Kausapin mo lang siya.
Tapos na 'kong makipag-usap. Wala namang nangyayari!
Lagi akong nakabuntot sa kanya. "Opo. Hindi po."
"Ako na po ang bahala diyan."
Nililinis ko ang mga kalat niya.
Sinubukan niyang kausapin uli, pero walang nangyari.
Walang napag-usapan.
Di na siya nagkaroon uli ng pagkakataon.
- Si Jasmine Haney? - Opo.
Nagulat ka ba?
Di ako madaling magulat.
Pero aaminin ko, lalong naging interesting ang lahat.
May natukoy na akong mga taong
baka may kinalaman sa pagkamatay ni Mr. Wynter.
At ngayon, may dumagdag pa.
Ito na 'yon.
Siya 'yon.
Siya ang may pinakamatibay na motibo. Kakasabi lang sa 'tin.
At may access siya. Akma talaga 'to.
Siya ang nagpaliwanag, nagpakita, at humubog ng lahat.
Kung sino-sino ang pinag-uusapan natin, pero minsan, nasa harap mo na pala 'yon.
'Yong hindi mo napapansin.
'Yong halata.
'Yong tinititigan mo na, di mo lang na-realize.
Oo, tama ka.
Pero paano?
At kailan? Mag-isa ba niyang ginawa?
Siyempre, mas may sense kung may iba pang tumulong sa kanya.
Alam kong weird 'to,
pero napanood n'yo ba 'yong Murder on the Orient Express?
- 'Yong bago? - O 'yong luma.
Di ko napanood pareho.
- Ba't ka pa nagtanong? - Nabasa ko 'yong libro.
Ako, hindi pa. Pero di 'yon ang punto.
- Ang punto, ano'ng nangyari? - Ayos 'yong libro.
Malamang. Babasahin ko balang-araw.
Okay, ang weird nito.
Basta, kung naaalala mo, silang lahat pala ang salarin.
Lahat ng suspek.
Kaya napapaisip ako.
Teka, sang-ayon ka sa 'kin?
Ano?
- No'ng sinabi kong 'yong di mo napapansin. - Oo.
Sumang-ayon ka na sa 'kin dati, pero inaasar mo lang pala ako.
Oo.
Anong oo?
Inaasar mo lang ako noon, pero seryoso ka na ngayon?
Hindi.
Uulitin ko lang 'yong sinabi ko kanina.
Minsan, nasa harap mo na pala 'yon.
'Yong hindi mo napapansin.
'Yong halata.
'Yong tinititigan mo na, di mo lang na-realize.
Oo.
Tama ka.
- 'Yan ba 'yong... - Oo.
'Yong journal ni Wynter?
Nasa shelf lang sa kuwartong walang may pakialam.
Dahil anong lugar ba 'yong hindi hinahanapan?
Gumagamit ako no'ng mga lata na mukhang lata ng Coke,
pero nabubuksan 'yong ilalim.
Basta. Di naman 'yon ang sinasabi mo.
'Yong kuwartong puro libro. Walang may pakialam sa Library.
Na-realize ko dapat agad. Sinabi na nga, e.
'Yong mga notebook na journal niya, makaluma ang mga 'yon.
Sinusulat niya ro'n lahat.
Library. Ang paborito ni Mr. Wynter.
Ito ang una niyang pinupuntahan tuwing umaga,
at ang huli niyang pinupuntahan bago siya umalis sa gabi.
Hindi ko lang nakita, kaya niya mismo ginawa 'to.
Nabasa mo ba?
Sinubukan ko.
At?
At nakakatawa pala siya,
matalino, mahigpit sa sarili, mapang-unawa, at madamdamin.
Sinulat niya ang totoong nararamdaman niya at positibo ang karamihan.
Kinamumuhian niya si Lilly Schumacher at di na 'ko nagulat do'n,
pero sa lalim ng galit niya, oo.
Malinaw na nagkalamat na ang relasyon nila ni Mr. Gotthard. Ayaw niya kay Tripp.
Di siya kumpormeng malapit sa kutsilyo si Marvella
at sa vodka naman si Sheila.
May ledger siyang puno ng acronyms at numbers
na di ko pa maintindihan noon
pero napakaimportante pala ng sinasabi.
Nakatulong 'yon?
Sobra. At di pa nga ako umaabot sa dulo no'n.
- Ano'ng nakalagay sa dulo? - Wala.
'Yong suicide note.
Oo, pero hindi 'yon suicide note. Pero di ko pa alam no'n.
Sandali. Posibleng suicide note 'yon?
Sa simula pa lang, naniniwala na 'kong di nagpakamatay si Mr. Wynter.
Pero 'yong sulat, parang 'yon ang sinasabi.
Pero kapag nabasa mo 'yong buong page,
malinaw na hindi 'yon suicide note.
Di ko maipaliwanag. Hindi pa.
- Siya ba ang pumilas nito? - O may ibang gumawa?
- Aksidente? - O sinadya?
May nakakaalam bang nandito 'tong journal?
- Sino? - Si Angie.
- Si Jasmine. - Pero bakit dala 'yan ni Wynter?
- 'Ka mo, paano napunta sa kanya? - Paano?
Kung pinatay siya sa Yellow Oval Room, bakit may suicide note siya sa Game Room?
Nagkataon lang ba 'yon?
Ano'ng napagdesisyunan mo?
Hindi ako nakapagdesisyon dahil nagkagulo na no'n.
Umakyat kayo. Ngayon na.
Ako lang 'to. Nagtatrabaho lang.
Di ako natutuwa, Detective Cupp.
Hindi maganda 'yan dahil kayo ang pinakamahalagang tao sa mundo.
Ba't di kayo natutuwa?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Sino'ng nagpabalik sa 'yo rito?
Baka gusto mong sagutin?
Sige. Oo. Bago magsisihan ang lahat.
- Harry... - Di lang isang tao ang nagdesisyon.
Desisyon 'to ng iba't ibang tao.
- Tinawagan mo 'ko. - Harry!
Oo. Tama. Okay. Pinabalik ko si Detective Cupp.
Mr. President, naniniwala akong importanteng malutas 'to.
'Yong pinsalang naidulot ng mga Senate hearing...
Di mo man lang sinabi.
Di ka na nakatira dito.
White House 'to. Ako ang presidente. Sinabihan ka ba niya?
Hindi.
Di niya rin ako sinabihan. Jurisdiction din namin 'to.
Ano na naman 'to?
Wala kayong jurisdiction.
Nandito ang lintik na campground attendant?
Jurisdiction ng National Park Police...
...ang lintik na Grand Tetons.
'Yan ang akala ng karamihan.
MPD ang may jurisdiction dito. Kaya ako nandito.
- Kita mo 'tong uniform? - Oo, kitang-kita namin, Chief.
'Yan na namang uniform. Pinapantulog mo ba 'yan?
Nirerespeto 'to kahit ipantulog ko.
Kasi lagi akong nagtatrabaho.
Nasa Red Room 'tong painting no'ng gabi ng murder.
Okay.
At 'yong mga painting na dating nandito, nasa Green Room na.
Tapos 'yong painting na nasa Green Room kung saan inilipat 'yong isang painting,
nasa Red Room na.
Ang dami namang kulay. Importante ba 'to?
- Oo. - Bakit?
Dahil alam ko na ngayon kung paano pinatay si A.B. Wynter.
Nalutas mo na ang kaso.
Hindi pa. Parte pa lang ng kaso. Isang napakahalagang parte.
Alam ko na 'yong paraan, pero di pa 'yong salarin.
Pero nalaman ko na rin kung paano siya matutukoy.
Humingi ako ng dalawang oras sa pangulo.
Kung pagbibigyan niya 'ko
at mapapapunta niya sa East Room ang lahat ng taong nasa listahan ko,
sasabihin ko kung sino'ng pumatay kay Wynter.
- Tapos? - Pumayag siya.
Para saan ang dalawang oras?
Birding. At para tapusin ang mga kinakailangan.
Si Elsyie Chayle. Tama.
Pinapatawag ka ni Detective Cupp. Kailangan mo sigurong magsapatos.
Sige.
Maganda 'yan.
At humingi ako ng immunity sa inyo para may mapapuntang tao sa White House.
Kapalit ng pagpayag mong pumunta rito.
Tama po, Senator.
Nandito na ba siya?
Nasaan na siya?
Nandito na sa lugar.
Pambihira!
Nakakita ako ng fish crow, downy woodpecker, at saw-whet owl.
At alam kong excited si Chief Dokes do'n.
Magandang pangitain ang makakita ng kuwago.
Salamat sa pagpunta n'yong lahat.
Naa-appreciate kong naglaan kayo ng oras para sumama rito.
Lalong-lalo na ang pinakamakapangyarihang tao sa mundo.
Salamat po, Mr. President.
Pinaglololoko n'yo ba 'ko?
G'day, mates.
Mr. Doumbe, salamat sa pagpunta. Ako si Cordelia Cupp.
Ako ang host n'yo ngayon.
Ilang paalala lang bago tayo magsimula.
Una, gusto ko lang makasigurong nandito ang lahat
para sa kaso ng pagpatay kay A.B. Wynter.
Kung ibang kaso ang ipinunta n'yo rito, malaking problema 'yan.
Kaya sabihin n'yo na ngayon pa lang.
Wag kayong hahawak ng kahit anong bagay o artwork
kasi baka mamahalin 'yon o may fingerprint no'ng pumatay na nasa tabi n'yo.
Sasagutin ko ang mga tanong.
Sisimulan natin sa Game Room sa third floor,
tapos bababa tayo.
Magpapaliwanag ako. Kaya sana nakasuot kayo ng komportableng sapatos.
O kahit anong sapin sa paa.
Sige.
Panghuli, at importante 'to.
Maraming detective, kahit 'yong mga tunay,
ang gumagawa ng ganitong summation kapag kilala na nila 'yong salarin.
Ang weird nga no'n para sa 'kin.
Pero sasabihin ko na sa inyo ngayon,
Di ko pa alam kung sino'ng pumatay kay A.B. Wynter.
Alam kong pinatay siya.
Alam kong pinatay siya ng isa sa inyo.
Sana nasabi 'to ni Mr. President no'ng pinatawag kayo.
Pero di ko pa alam kung sino.
Pero sigurado akong pagkatapos nito, alam ko na.
Kaya kung pinatay mo si A.B.,
sorry, di ka puwedeng umalis dahil malalaman ko.
At kung di mo pinatay si A.B., sorry, di ka rin makakaalis ngayon
kasi iisipin kong ikaw 'yon at malamang na may ebidensiyang magpapatunay
dahil may masahol kang ginawa.
O, pa'no?
Maghanda na kayo.
Walang aalis.
Magkita tayo sa Game Room.
- Totoo ba 'yon? - Alin po?
- Na di mo pa alam? - Totoo 'yon.
Naisip mong doon mo na lang aalamin?
Sigurado akong malalaman ko. May isang ibon.
'Yong mockingbird. Ganito ang gawain nila.
Alam nilang may insekto sa paligid, pero di nila alam kung saan.
Kaya bigla nilang bubuksan 'yong pakpak nila
na magpapakurap sa insekto.
Abangan mo.
'Yong pagkurap.
Balikan natin 'yong gabi ng party.
Nagsimula ito nang makarinig ng kalabog ang mama mo.
Pagpunta niya rito, natagpuan niyang patay si Mr. Wynter.
Pagdating ko rito makalipas ang 30 minutes,
naniniwala kayong nagpakamatay siya,
lalo ka na.
Tingin namin, suicide 'to.
Sinabi ko agad na mali ka at ako ang tama,
at 'yon na ang naging relasyon natin mula noon.
Matagal pa bago matapos 'to.
Puwede kang umalis.
Ilang sandali lang,
sinabi ko sa inyo kung bakit alam kong hindi siya nagpakamatay.
Walang kutsilyo.
Pero hindi lang dahil sa kutsilyo.
'Yong dugo sa damit na suot ni Mr. Wynter, hindi sa kanya 'yon.
Dugo at damit 'yon ni Australian Foreign Minister Rylance.
Inalok siya ni Mr. Wynter na magpalit sila ng damit sa opisina niya
isang oras bago siya namatay.
Kaya kinailangang magpalit...
Nakakaaliw man, walang kinalaman 'yon dito.
- Puwede na bang umalis? - Sige.
Natagalan pa 'yong ibang kakaibang detalye,
pero ang una at pinakamahalagang detalye no'n 'yong nawawalang kutsilyo.
At 'yon ang nagtulak sa 'king madiskubreng dati ngang may kutsilyo rito,
magandang kutsilyo 'yon,
at pag-aari mo 'yon, Mr. Gotthard,
at kinuha mo 'yong kutsilyo sa crime scene at sinubukang sunugin 'yon.
Inamin mo 'yon.
Pagkatapos ng lahat ng 'to, gusto ko na po ng sariling opisina.
Isang dahon ng Cedar of Lebanon
at maraming kasinungalingan ang nagturo sa 'kin kay Ms. Cannon.
Nandito siya no'ng mga oras na pinatay si Wynter,
umiinom ng vodka na dapat ihahatid niya kay Ms. Cox.
Dinadalhan mo ng vodka si Mama?
Puwedeng magyosi?
Hindi.
May kinalaman ba si Ms. Cannon sa pagkamatay ni Mr. Wynter?
Hindi ko alam.
Hindi pa, pero pumunta siya rito.
Parehong nanggaling dito sina Mr. Gotthard at Ms. Cannon.
Tapos may nalaman akong isa pang mahalagang detalye.
Ngayon, mula sa isa sa iilang tao na hindi nagsinungaling sa 'kin no'n,
si Anne Dodge, 'yong medical examiner.
Kinumpirma ni Ms. Dodge ang suspetsa ko.
Blunt force trauma sa likod ng ulo ang posibleng ikinamatay niya,
nakainom nga siya ng lason,
at patay na siya bago nilaslasan ang pulsuhan niya.
Ibig sabihin, di siya mismo ang naglaslas.
Dahil patay na siya.
Ah. Okay, kuha ko na.
Salamat.
Kakaiba 'tong taong 'to.
Iniisip ko nang kinaladkad si Mr. Wynter papunta rito, siyempre,
at kinumpirma 'yon ng report ni Anne Dodge.
Hindi nagpakamatay si Mr. Wynter sa Game Room.
Hindi rin siya pinatay sa Game Room.
Kinaladkad siya papunta rito.
- Mula saan? - Mula rito sa Room 301.
No'ng gabi ng state dinner, nire-renovate ang Room 301.
Pekeng renovation na inutos nina President Morgan at Elliott
para di makatulog dito 'yong kapatid ni Harry Hollinger.
Ang unang clue na may kinalaman 'tong kuwarto sa mga pangyayari,
nilagyan ng tape 'yong pinto at nakakapagtaka 'yon.
Mas nakakapagtaka pa, amoy-pintura.
Tandaan n'yo, kunwari lang 'yong renovation
para hindi makatulog dito 'yong nakakairita daw na kapatid ni Harry.
Puwede bang tumigil ka na?
Mabait siyang tao.
Sa ilalim ng pintura, may dugo, bago lang 'yon,
tapos, may isa pang pambihirang nangyari.
Isang henyong batang detective na nasa Hay-Adams Hotel sa tapat
ang nakakita ng kumikislap na pulang ilaw dito sa kuwarto
ilang sandali matapos mamatay ni Mr. Wynter.
Natunton ko 'yong ilaw sa braso ni Tripp Morgan.
Naku, 'tong relong 'to. Ang daming issue nito ngayon.
Sigurado na 'ko no'n na sangkot si Mr. Morgan
pero hinintay kong sa kanya mismo manggaling.
Sinabi nga niya, at sobrang detalyado pa, kaya salamat.
- Saan? - Sa pagpapaliwanag sa nangyari.
Wala akong sinasabi sa 'yo.
- May sinabi ba siya sa 'yo? - Meron po.
Ay, putsa.
Pinapatawag ka ni Detective Cupp.
Alam kong nandito si Tripp dahil sa henyong batang detective,
pero hanggang do'n lang.
Alam ko ring wala na siyang sasabihin bukod sa mga nasabi na niya.
- Sa may piano? - Oo.
Pero napakadaldal niya.
At minsan, kailangan mo lang pagsamahin ang tamang combination.
George McCutcheon.
Ang kaisa-isang George McCutcheon.
Joke lang. Alam kong tatlo kayo.
Kumusta, George?
Isa lang ang Tripp. Buti na lang, di ba?
Uy, nakita mo ba 'yong detective? 'Yong pormang Indiana Jones.
"Pinakamagaling na detective sa mundo."
Magkikita daw kami dito.
Ayaw niya 'kong tantanan.
Sinasabi ko sa 'yo, wala akong kinalaman dito.
Kay A.B., wala talaga.
Nagwala siya sa kuwarto ko, pero 'yon na 'yon. Alam mo 'yon?
Ang sama ng tingin mo, a.
May sasabihin ako sa 'yo, G, ha?
No'ng gabing 'yon, no'ng state dinner, lasing na lasing ako.
Puma-party ka dati, di ba?
Tama, gets mo 'ko, di ba?
Ayun nga, puma-party ako no'n.
Kasi 'yong gagong kuya ko, ayaw akong papuntahin sa dinner
kasama ng mga Australian na talagang todo kung pumarty.
Pumunta ako sa kuwarto sa dulo ng pasilyo para tigilan na nila 'kong lahat.
Tapos, tsong, bumagsak na lang ako.
Bagsak na bagsak.
Tapos nagising na 'ko.
Okay tayo, di ba?
McCutcheon, atin-atin lang 'to. Di ba, pare?
Sige.
Ayun nga, nagising ako,
tapos katabi ko na si A.B. Wynter sa sahig.
Patay na siya. Patay na!
Naisip ko, "'Tang ina!"
Napraning na 'ko kasi nag-away kami kanina lang sa kuwarto ko,
tapos may pekeng electrician do'n na nakakaalam na nag-away kami.
Kaya tumingin ako sa pasilyo, at nakita ko 'yong lasenggang butler.
Lasing din siya, pero parang di niya 'ko nakita.
Kaya bumalik ako sa loob at binuhat ko si A.B.
Di ako proud dito, ha, George?
Di ako proud dito, pero binuhat ko siya
at kinaladkad siya sa pasilyo, halos dulo sa dulo.
Di ko alam kung saan pupunta.
Dinala ko siya sa Game Room, at iniwan ko na do'n.
Tumakbo ako pabalik sa kabilang kuwarto
at nakita ko 'yong dugo.
Kaya kumuha ako ng pintura. Oo, pare, seryoso.
Tapos pininturahan ko 'yon. Parang expert lang.
Lumalabas ang talento mo sa adrenaline rush.
Pare, marunong pala akong magpintura!
E, di tapos na 'ko, okay? Tapos na 'yon.
Tapos pagtingin ko sa sahig, may bungkos ng susi.
Naisip ko, "Putang ina naman!"
Kaya kumaripas ako ng takbo sa pasilyo, pero tahimik lang, mala-panther.
Ayokong magising 'yong mommy ng buwisit na si Elliott.
Kinuha ko 'yong susi, ibinalik sa bulsa ni A.B.,
tapos may nakapa akong papel sa jacket niya.
Hinugot ko. Pare, suicide note pala.
Nagpakamatay pala si A.B.
Putang ina!
Wala na, nasira ko na, di ba?
Ayos na sana kung hinayaan ko lang siya.
E, ano na'ng gagawin ko? Kaladkarin siya pabalik?
Paano kung may makakita sa 'kin? E, wasak pa 'ko.
Dito na 'ko medyo pumalpak.
Nababaliw na 'ko. Halos lumuwa 'yong puso ko sa bilis ng tibok.
Kaya naisip ko, sige, dapat magmukhang nagpakamatay siya dito.
Binuksan ko 'yong katabing kuwarto. Pumasok ako sa opisina no'ng German.
Alam kong may mga kutsilyo do'n 'yong ulol na 'yon.
Lagi akong kumukuha ng kutsilyo niya. Kung saan-saan ko ginagamit.
Minsan, nagputol ako ng belt ng robe.
Kumuha ako ng kutsilyo niya, tapos nilagari ko 'yong belt.
Basta, kumuha ako ng kutsilyo, bumalik ako sa kuwarto,
tapos ginawa ko na 'yong katarantaduhang 'yon, G.
Nilaslasan ko siya, iniwan ko 'yong kutsilyo,
binalik 'yong sulat, at umalis na.
'Yon lang ang ginawa ko.
Gaya ng sinabi ko,
wala talaga akong kinalaman dito.
Di na yata siya darating.
Ayos kang kausap, G. Una na 'ko.
- Grabe... - Ano?
Sus, kalokohan 'yan!
Ginamit mo 'yong kutsilyo ko?
- "Mommy" ko? - Buwisit?
- Lasenggang butler pala, a? - Pekeng electrician?
Napakalaking katarantaduhan ng ginawa mo, Tripp.
Dapat kasi pinayagan mo 'kong sumama sa dinner.
Si Tripp ba ang salarin?
Pinatay ba ni Tripp si A.B. Wynter?
Hindi ko muna sasagutin 'yon.
Ang masasabi ko lang, hindi dito pinatay si Mr. Wynter.
Sa katunayan, halos 20 minutes na siyang patay
no'ng kinaladkad siya ni Tripp sa pasilyo.
Kaya 'yong tanong pa rin 'yong tanong natin pagpasok natin dito.
Mula saan at sino'ng salarin?
At ngayon naman, mas nakakagulat at mas di inaasahan 'yon.
Mula saan?
Mula sa ibaba.
No'ng gabi ng state dinner,
nakakita ng dugo si Kylie Minogue sa Lincoln Bedroom.
Naniniwala akong dinala si Mr. Wynter sa Lincoln Bedroom, pero saglit lang.
Nagpahinga lang sandali 'yong kumaladkad sa kanya
mula sa Yellow Oval Room
at bubuhat sa kanya do'n sa hagdan papuntang Room 301.
Paano ko nasabing kinaladkad siya mula sa Yellow Oval Room?
Dahil 'yon ang sinabi mong nakita mo no'ng nanumpa ka.
Tumingin ako sa pasilyo,
at may kinakaladkad siyang katawan palabas ng Yellow Oval Room.
Bale, mula do'n sa Yellow Oval Room,
pero sino'ng kumaladkad?
Nakita mo rin. Di ba, Mr. Doumbe?
Payo ng abogado...
Di mo na kailangang gawin 'yan.
Sino'ng nakita mong kumakaladkad kay Mr. Wynter
palabas ng Yellow Oval Room?
Siya!
Aha!
Si Bruce Geller, ang masungit pero lovable pala na engineer
na nakaaway ni Mr. Wynter at ni Tripp no'ng gabing 'yon
at nakita ni Lilly sa Yellow Oval Room makalipas ang 30 minutes.
Pero no'ng nakita mo siya,
kinakaladkad niya si A.B. Wynter sa pasilyong 'to.
Bakit?
Komplikado ang dahilan.
Sa isip ni Bruce, pinagtatakpan niya ang krimen
na pinaniniwalaan niyang ginawa ng babaeng mahal niya,
si Elsyie Chayle.
Putsa.
Magkarelasyon sina Bruce at Elsyie.
At no'ng gabi ng state dinner, nakita ni Bruce si Elsyie dito, aburido,
dahil sa naging sagutan nila ni Mr. Wynter sa Yellow Oval Room.
Habang naiwan do'n si Mr. Wynter, sinubukan siyang pakalmahin ni Bruce,
pero galit na galit siya.
Papatayin ko siya.
Iniwan ni Bruce si Elsyie dito...
at naglakad na sa pasilyo papunta sa elevator.
Pero dahil nag-aalala siya kay Elsyie, bumalik siya
at nakita niya si Elsyie na tumatakbo palabas ng Yellow Oval Room.
Pagpasok niya sa kuwarto maya-maya, natagpuan niyang patay si Mr. Wynter.
Gaya ng gagawin ng kahit sinong mabuting lalaki,
nilinis niya 'yon,
kasama na ang paghila kay Mr. Wynter palabas ng kuwarto.
'Yon ang nakita ni Mr. Doumbe.
Ngayon, kailangan n'yong malaman na ibang-iba ang akala ni Elsyie.
Naniniwala siyang pinatay ni Bruce si Mr. Wynter.
Ginigiit niyang pagbalik niya sa kuwarto,
patay na si Mr. Wynter, at di niya nakita si Bruce pag-alis niya.
May sariling issue si Bruce kay Mr. Wynter,
at alam ni Elsyie na nagalit si Bruce kay Mr. Wynter para sa kanya.
Kay Bruce man kayo naniniwala o kay Elsyie...
- Kay Elsyie. - Elsyie.
- Elsyie.
Kay Bruce.
Basta ang malinaw, inilipat ni Bruce si Mr. Wynter,
kinaladkad sa Lincoln Bedroom at iniwan do'n
bago siya umakyat at naglagay ng tape sa pinto ng Room 301
para madali siyang makapasok pagbalik niya nang dala si Mr. Wynter.
Tapos, binuhat na niya paakyat at iniwan do'n.
Alam kong ginawa mo 'yon dahil ikaw 'yong kumaladkad sa kanya rito.
At ikaw lang siguro ang makakabuhat kay Mr. Wynter paakyat.
At susi mo 'yong nakita ni Tripp do'n sa kuwarto.
Kaya naman,
nandito na tayo ngayon
kung saan nagsimula ang lahat.
Dahil naniniwala akong sa kuwartong 'to pinatay si Mr. Wynter.
Ibig sabihin, isa na lang ang tanong natin.
Sino ang salarin?
Malamang siya na, di ba? Si Bruce, 'yong engineer.
- Puwede ring si Elsyie. - Hindi siya.
- Sa tingin ko rin, Margery. - Hindi.
Pero isa sa kanila, tama? Si Bruce o si Elsyie?
Masyado mong ginawang madrama 'to.
Salamat. 'Yon din ang akala ko.
Malamang na isa sa kanila.
Pero no'ng naisip ko 'yon,
inisip ko rin 'yong kabaligtaran na dapat lagi nating ginagawa.
Paano kung di isa sa kanila?
Posible kayang pareho silang nagsasabi ng totoo?
Posible kayang hindi isa sa kanila ang pumatay?
Paano kung no'ng oras na 'yon,
tumayo lang si Elsyie sa may closet, at si Bruce naman, sa may elevator,
tapos may pangatlong taong pumatay kay Mr. Wynter sa Yellow Oval Room.
Posible kaya 'yon?
- Oo! - Hindi!
Anong "pangatlong tao"?
- Sino? - Paano siya nakapasok dito?
Mula do'n sa pintong 'yon.
Puwede ba 'yon?
May gumawa nga no'n.
Siya.
'Yong Ikatlo.
Sabi niya, nanggaling siya do'n.
Narinig ko siya do'n.
At nakita ko siyang lumabas do'n papunta sa pasilyo.
May immunity ako.
Sinasabi ko na nga ba!
'Yong kagaguhang,
"Hamak na salesman lang ako na natutuwa sa mga Australian,
at napadpad lang ako sa White House."
Siya 'yong lalaki do'n sa pelikula.
Si Ed Norton sa Primal Fear. Ang ganda no'n.
Umaarte lang siya. Puro siya kagaguhan.
Assassin siya.
At ikaw ang boss ko.
Joke lang.
Ang galing ko, di ba?
Di ba?
Siya na ang susunod na Russell Crowe.
Pinag-isipan ko na ang teoryang si Mr. Doumbe 'yon.
Inamin ni Mr. Doumbe na nanggaling siya do'n.
Puwedeng pumasok siya, pinatay si Mr. Wynter,
at bumalik sa kuwarto no'ng tinawagan niya 'yong nanay niya.
Hindi. Tita.
Posible 'yon at di ko binabalewala 'yon.
Pero ipagpalagay nating di si Mr. Doumbe 'yon.
Saglit lang. Puwede kayang ibang tao?
'Yong mas maingat kumilos.
May pang-apat na taong pumasok sa kuwartong 'yon
bago nakapasok si Mr. Doumbe dito, pagkaalis ni Elsyie,
tapos pinatay niya si Mr. Wynter bago nakabalik si Elsyie.
Posible ba 'yon?
- Oo! - Hindi!
Hindi!
Imposible, di ba?
Pero sa kabila nito,
kahit na alam kong parang imposible ang sitwasyong 'yon,
di ko 'yon puwedeng palampasin.
Dahil habang nandito ako kagabi, may mga nadiskubre ako.
Mga kataka-takang bagay.
May malaking orasang nawawala sa mantle.
May nawawalang vase.
May mga bulaklak na nasunog ng lason.
Mga bagay na di maipapaliwanag
kung si Bruce o si Elsyie o si Mr. Doumbe 'yon.
Mga bagay na nagpapahiwatig na may isa pang taong pumasok dito.
Pero may suspek ka na dito.
Dalawa nga, tatlo pa nga.
Kung naghahanap ka pa ng pang-apat, siya.
Gago ka, a.
Bakit ba pinagpipilitan mo 'yong...
napakaimposibleng mangyari?
Napakagandang tanong n'yan, Mr. Hollinger.
- Talaga? - Oo.
At nagulat din ako gaya mo.
'Yon ang tinatanong ng bawat birder tungkol sa lahat ng nakikita niya.
Bakit? Bakit ko pa kinokonsidera 'to?
Bakit ko pa kinokonsidera ang pinakanakakaloko, pinakamalabo,
at pinakaimposible sa lahat ng posibleng sagot sa misteryong 'to?
At ang sagot ko sa inyo...
ang passenger pigeon.
'Yon ang sagot mo?
Di 'yon ang inaasahan ko.
Passenger pigeon ang lahi ng ibon na pinakamarami sa mundo noon.
No'ng umpisa ng 19th century, bilyon-bilyon sila.
Bilyon-bilyon.
No'ng patapos na ang 19th century, halos ubos na sila.
Akala nga no'n ng mga tao, nasa ilang na sila.
Tapos, no'ng 1907,
nakakita ng maliit na kawan no'n sa kanayunan ng Virginia.
'Yon ang huling kumpirmadong credible sighting
ng passenger pigeon sa kasaysayan.
Alam n'yo ba kung sino'ng nakakita no'ng mga ibon?
Ikaw.
1907.
Siya.
Si Alexander Hamilton!
- Tanga ka ba? - Manahimik ka nga.
Si Teddy Roosevelt.
Si President Teddy Roosevelt ang huling taong nakakita
ng passenger pigeon sa ilang.
At di siya makapaniwala do'n. Parang imposible.
Binali no'n ang lohika.
Ang isang magaling na birder, at magaling na birder si Teddy Roosevelt,
naghahanap ng context,
at naiintindihan ang kaugnayan at kasaysayan no'n.
Dapat may sense ang nakikita mo.
At walang sense 'yong kawan ng ilahas na kalapati.
Extinct na sila, e.
Pero kailangan mo ring magtiwala sa sarili mo
dahil alam mo ang nakikita mo
kahit ang sinasabi ng lahat, "Hindi. Hindi gano'n 'yon."
Alam n'yo. Alam niya. Alam ko rin.
Ang ano?
Na pumasok sa pintong 'yon ang pumatay,
may dalang baso na may lason, paraquat.
Sinubukan niyang ipainom 'yon kay Mr. Wynter.
No'ng nakainom na nang kaunti si Mr. Wynter,
tinapon niya 'yon sa tabi niya, kaya nasunog 'yong bulaklak.
Binato ng vase si Mr. Wynter pero di tumama.
Nabasag 'yong vase sa pader na 'to
at may tumalsik na bubog sa noo ni Mr. Wynter.
Kinuha ng pumatay 'yong malaking orasan sa mantle,
'yong pinakamalaki, pinakamabigat, at pinakamadaling makuhang weapon dito,
tapos hinampas niya no'n sa ulo si Mr. Wynter, at napatay na siya.
Alam ko 'yon.
Pero imposible 'yon.
Mahirap maarok pero di imposible.
Imposible 'yon.
Sinasabi mong may pumasok sa kuwartong 'yon?
- Bago si Mr. Doumbe? - Oo.
Tapos pumasok dito habang mag-isa si Mr. Wynter
matapos 'yong away?
- Oo. - Tapos pinatay si A.B.?
- Oo. - Tapos? Saan siya pumunta?
- Lumabas sa pinto. - Saan? May mga tao sa kabila.
Nandoon si Mr. Doumbe, kausap 'yong nanay niya.
- Hindi doon. - E, saang pinto?
- Pambihira. - Naku po.
Doon sa pintong 'yon.
Wala akong nakikita.
Dahil wala na 'yon, Mr. Doumbe.
Wala na.
Pero no'ng gabi ng pagpatay, may pinto dito.
May daanang nagdurugtong sa Yellow Oval Room at Treaty Room.
Nakita ko siguro, hindi lang tumatak sa 'kin.
Kahit no'ng nandito ako kanina at may nadiskubreng mga kataka-taka,
di ko napansin.
No'ng na-realize ko lang na naglipatan ng painting
at inilagay 'to dito para takpan ang malaking space,
saka ako nalinawan.
Ipinasara na at tinago 'yong pinto. Pinalitan ng pader na 'to.
Dahil sa pintong 'yon, posible ang imposible
at suspek ang bawat isa sa inyo.
- Hindi! - Hindi!
Ito na naman. Ano ba?
- Hindi. Hindi ako. - Tama.
Oo, kayo!
Kayong lahat.
May posibilidad na may taong pumuslit dito,
pinatay si Mr. Wynter, at lumabas sa pintong 'yon,
kaya puwedeng kahit sino sa inyo 'yon.
Kahit ikaw. At ikaw.
At ikaw.
Dahil kung mali ako, siguradong isa sa inyo ang gumawa no'n.
Wala sa inyo ang may matibay na alibi
sa maikling palugit kung kailan pinatay si Mr. Wynter.
At di dahil may ginawa kayong kakaiba at masahol pagkatapos,
ibig sabihin na no'n di n'yo ginawa 'yon.
Lumalaki pa nga ang posibilidad na ginawa n'yo 'yon.
Na pinatay n'yo siya.
Mukha kasing lahat kayo, gustong patayin siya.
Nakaaway n'yo siya no'ng gabing 'yon.
'Tang ina mo, A.B.!
May problema ka yata sa 'kin, e.
Ayan, basag na baso.
Di na ako aalis.
Dessert ko 'to, at ihahain ko 'to kung paano ko gusto!
Mr. Wynter, please. Nagmamakaawa ako.
Sinigawan n'yo siya.
Ano?
Pinagbantaan.
Itikom mo 'yang bibig mo.
Lantaran n'yong sinabing gusto n'yo siyang patayin.
Hindi niya 'ko masisisante kung wala na siya.
Ang ilan pa sa inyo, sinabing papatayin n'yo siya.
Papatayin...
...ko siya.
At ginawa nga ng isa sa inyo.
Kaya sabihin n'yo.
Sino'ng nagpasara ng pinto?
Si Jasmine Haney ang nagpasara no'ng pinto.
Ano?
Nakita kong ginagawa 'yon at nagtaka ako do'n.
Dahil di na nakatira dito sina Mr. President at Mr. Morgan,
nagtanong ako, at inutos daw ni Jasmine.
May balak ka bang sabihin 'yon, Ms. Haney?
Wala sana, Ms. Cupp.
Detective.
Iniisip mo talagang may kinalaman ako dito?
Gustong-gusto mo ang trabahong 'to. Pakiramdam mo, tinraydor ka niya.
Nakaaway mo siya. Kaya, oo.
Siguro.
Ipinasara mo ba 'yong pinto?
Oo.
Pero di ko ideya 'yon.
- Inutusan lang ako. - Nino?
Tinawagan niya 'ko at sinabihang gawin ko 'yon.
- Nino? - Niya.
- Siya? - Ano?
Hindi totoo 'yan.
Perry, hindi totoo 'yon.
Perry?
Oo nga. Jasmine?
Detective Cupp.
Di ka tumawag?
- Kay Ms. Haney para magpasara ng pinto? - Oo.
Hindi. Ano'ng pinagsasasabi mo?
Tinawagan mo 'ko. Nakausap kita.
Pangalawang beses na 'to na sinabi mong di ka tumawag kahit tumawag ka raw.
Alam kong di nangyari ang mga 'yon. Nagsisinungaling siya.
Pati si Agent Rausch
no'ng sinabi niyang pinaalis mo ang Secret Service sa second floor no'n?
Tumawag siya ng 9:22. Ako ang nakasagot.
Oo, nakakabaliw na!
Perry, maniwala ka.
Oo.
Tama ka.
May problema ka ba kay A.B.?
Ano? Wala. Bakit mo 'ko tinatanong n'yan?
Wala naman talaga.
- Di ako 'yon, Ms. Cupp. - Detective.
Maniwala ka sa 'kin.
Hindi ko kailangang maniwala.
May ibon sa wallpaper sa kuwarto mo.
Parang Malaysian rail-babbler.
Hindi ako sigurado, pero... sakto 'yon.
Sobrang mailap na ibon ang Malaysian rail-babbler.
Pero di basta-basta ilap 'yon.
Hindi lang sila mahirap makita,
mahirap ding matukoy kung ano sila.
Tinatawag silang rail-babbler, pero hindi naman sila rail
at di rin babbler.
Kapag humuhuni sila, parang di sa kanila nanggagaling 'yong tunog.
Baka naman
hindi nga ikaw.
Baka nga inutos lang 'yon.
Baka meron ngang tumawag.
At baka nga di ikaw 'yon.
Baka nagpapanggap lang na ikaw.
Ginaya ang boses mo para di siya makilala.
Nagtatago.
Posible 'yon.
Bale...
ito...
Mahirap 'to.
Ako 'yon.
Ano?
Ako 'yong tumawag.
Ipinasara ko 'yong pinto. Ginaya ko 'yong boses ni Elliott.
Magaling ako do'n. Alam mo 'yon.
Hirap magdesisyon si Elliott. "A, kasi, a, e, ano, nakakalito 'yan."
Kaya ko 'yon. Ginawa ko.
- Ano? - Bakit?
Nag-away kami ni Mr. Wynter no'ng maaga-aga pa no'ng gabing 'yon
tungkol sa state dinner.
May sinabi siyang masasama tungkol sa 'kin,
at sa galit ko, kinuha ko 'yong journal niya.
Pumilas ako ng page. Nakonsensiya ako.
Hinanap ko siya maya-maya,
at do'n ko narinig na nag-aaway sila ni Elsyie dito.
Umalis ako, pero bumalik ako agad kasi masyadong bayolente 'yong away.
At doon ko na siya nakita.
Nando'n siya.
Patay na.
Pinatay nila siya.
Nino?
Nila.
- Hindi! - Hindi!
Nandito silang dalawa sa kuwarto,
tulad mismo ng sinabi mo, Detective Cupp.
Nag-aaway sila ni Wynter. Binato siya ni Elsyie ng vase.
Di tumama. Nasugatan ang mukha niya.
Pumasok si Bruce pagkatapos at hinampas siya ng orasan.
Ito ang sinabi nila.
E, 'yong lason?
Para sa asawa ni Elsyie 'yon. Sinisira niya ang buhay ni Elsyie.
Gusto niyang mawalan ako ng trabaho, masira ang buhay ko.
Papatayin siya ni Elsyie.
Gusto ko nga siyang patayin!
'Yon ang sinabi niya.
Pumunta siya sa shed noon, no'ng akala niyang walang tao,
at nakakuha siya ng lason.
Tinawagan niya si Mr. Wynter sa shed
para sabihing male-late siya sa paglilinis ng Lincoln Bedroom.
Pag-akyat niya rito maya-maya, kinompronta siya ni Mr. Wynter.
Na-realize niyang masisisante siya, kaya nagwala na siya.
Binato niya 'yong vase. Pagkatapos pa 'yong lason.
Dahil hindi 'yon madugo, pinalabas na lang nila na suicide 'yon.
Idea ni Bruce.
Pineke nila, tulad mismo ng sinabi mo.
O halos gano'n.
Kumuha sila ng baso sa kabilang kuwarto.
Nagbuhos ng lason sa bibig niya.
Tapos tinapon 'yong natira sa bulaklak.
Sobrang sama no'n.
Pero dalawa 'yong baso.
Sa 'kin 'yong isa. Kinailangan kong uminom.
Dahil sa sulat.
Litong-lito ako no'n.
Naawa ako sa kanila.
Alam kong mahirap paniwalaan, pero mukha siyang...
takot na takot.
May anak siya.
Pinoprotektahan lang siya ni Bruce.
'Yong page na napilas ko lang sa journal ni Mr. Wynter,
parang suicide note.
Di 'yon suicide note, pero parang gano'n.
At na-realize kong makakatulong 'yon sa kanila
para maging kapani-paniwala.
Ibinigay ko 'yong sulat.
Inilagay 'yon ni Bruce sa suit jacket ni Mr. Wynter,
tapos kinaladkad na niya si Wynter.
Bumalik siya at nilinis lahat. Tinulungan ko siya.
Inalis 'yong mga bubog, nag-vacuum.
Naiwan 'yong mga baso.
- Nagkamali kami. - E, 'yong orasan?
Kinuha niya. Siya na daw ang bahala.
Tapos nag-isip na sila ng kuwento nila.
Hindi magkatugma.
E, 'yong pinto?
Bakit mo ipinasara?
Natakot ako, e.
No'ng nag-iimbestiga ka sa third floor, di ako nag-alala.
Akala ko, lilipas din ang lahat ng 'to.
Pero no'ng bumaba ka rito bago ka umalis, nag-alala ako.
Kahit no'ng nakaalis ka na, natakot akong baka bumalik ka.
O may ibang pumunta.
Gusto ko lang mag-iba ang itsura nitong kuwarto.
Para mag-iba ang pakiramdam dito.
Pinoprotektahan ko lang sila.
Naaawa ako kay Mr. Wynter.
At sa totoo lang, naaawa ako sa kanila.
Pero kahit na...
Sorry.
- Kumurap. - Oo.
Abangan mo. 'Yong pagkurap.
Ano?
Makakalusot ka na sana.
Muntik na.
Di ko akalaing mapapabilib mo 'ko, Lilly.
Sobrang talino mo. Sobrang bilis mong mag-isip.
Ang galing-galing mong umarte.
Ngayon at no'ng gabing 'yon.
Mas halang pa pala ang kaluluwa mo kesa sa inaakala ko.
Ano'ng nangyayari?
Puwedeng ikaw 'yon. Siguradong mabibisto kita.
Pero makakalusot ka na sana.
Nabisto ng nag-iisang tanong na paulit-ulit tinatanong ng isang birder.
Bakit? Bakit mo ipinasara 'yong daanan, Lilly?
Pampagaan lang ng pakiramdam?
- Hindi. Kailangan mo ng higit pa do'n. - A...
Dahil may isa pang dahilan. May tinatago ka.
'Yong may fingerprints mo.
'Yong magpapatunay na ikaw ang pumatay kay A.B. Wynter.
- Detective Cupp! - Pasensiya na po, Mr. President.
Ayos!
Kailangan kong tawagan si Daddy.
Bakit?
Dahil sa orasan.
Bakit mo ginawa 'to, Lilly?
Ako na ang sasagot, puwera na lang kung...
O kaya sisimulan ko na lang, tapos ituloy mo?
Ginawa niya 'yon dahil ayaw niya sa inyo. Kasali ka do'n, Mr. President.
Pati kayong lahat.
'Tong White House. 'Tong mismong building.
'Tong ginagalawan natin. Nakita n'yo ang ginawa niya sa Blue Room?
Di mo gagawin 'yon puwera na lang kung ayaw mo talaga sa lugar na 'to.
Pero di lang 'yon.
'Yong konsepto din ng White House bilang institusyon.
Ayaw niya no'n.
'Yong kasaysayan, 'yong mga tradisyon, 'yong staff.
'Yong nirerepresenta no'n. Amerika siguro.
Ayaw niya no'n lalo na kay Mr. Wynter
dahil nirerepresenta niya ang nirerepresenta no'n.
At noon pa man, hadlang na si Wynter sa kanya.
Sinabotahe ni Wynter 'yong Wellness Christmas.
Gusto niyang i-reinvent ang White House.
At para sa kanya, dapat wasakin 'to. Literal.
Mahal ni Wynter 'tong White House at iniingatan niya 'to,
pati ang mga tao, tubo, artwork, at budget.
May malasakit din siya sa inyo, Mr. President, at sa 'yo, Mr. Morgan,
at sa mga ordinaryong Amerikano
na dumadayo rito mula sa iba't ibang panig ng bansa.
Pero para kay Lilly, malaking kalokohan lang 'yon.
Tama ba 'ko?
Pinatay niya si Wynter di lang dahil sa galit.
Natatakot din siya kay Wynter.
Bakit? Ito ang dahilan.
Kasi nalaman niya no'ng gabing 'yon na ibubulgar siya ni Wynter.
'Yon 'yong away na narinig ni Mr. Gomez sa opisina ni Mr. Wynter.
Hindi si Harry Hollinger ang nando'n. Si Lilly Schumacher.
At kakasabi niya lang no'n. Inamin niya sa 'tin.
Kasi parte 'yon ng magaling na plano niya para i-frame sina Bruce at Elsyie.
Totoo ang karamihan ng sinabi niya.
Nag-away sila ni Wynter.
May mga sinabing masama si Wynter. Pumilas si Lilly sa journal niya.
- Nangyari 'yon lahat. - Anong "ibubulgar siya"?
Isusumbong niya sa inyo ni Mr. Morgan
ang lahat ng pansarili, walang kuwenta, at mapang-abusong ginawa ni Lilly
mula no'ng dumating siya na di n'yo siguro alam.
Mabusising nakasulat ang lahat ng 'yon sa journal ni Wynter.
Lahat ng kasinungalingan, pinekeng impormasyon, pagpapakasasa,
at masasamang ugali ni Lilly, nakasulat dito.
At natakot siya do'n.
Teka nga.
Sorry. Talaga ba?
'Yon na 'yon? 'Yon na 'yong bala mo?
Oo, nag-away kami.
Inaamin ko. Nag-away nga kami.
Pero lahat naman nakaaway ni A.B. no'n.
At oo, pareho kaming mataas ang emosyon no'n.
Akala mo ba, papatayin ko siya
dahil ibubulgar niya 'yong "masasamang ugali" ko?
Talaga ba?
E, ano kung magsabi siya ng kung ano-ano kina Perry at Elliott?
Una, sa 'kin pa rin sila maniniwala. 'Yon ang totoo.
Pangalawa, wala akong pakialam.
Mayaman ako.
Sasabihin ko lang, a. Walang pakialam ang mayayaman.
Di ko mami-miss 'yong $114,000 na suweldo ko o kung magkano man 'yon.
Dino-donate ko lang naman 'yon.
Public service lang 'to para sa 'kin, okay?
Gets n'yo ba?
E, di sisantehin n'yo 'ko.
Oo, Lilly. Sa tingin ko, 'yon ang mangyayari, kaya salamat.
At may magagandang punto ka. Totoo.
Kaso di lang 'yon tungkol sa masasamang ugali mo.
Alam ni Wynter na kailangan niya ng higit pa do'n,
at madali kong nakita 'yon.
May ilang page dito sa journal niya na hindi ko maintindihan no'ng una.
Halo-halong numbers at letters, parang puzzle,
na malamang sinadya niya para maitago 'yong nakalap niya.
Pero nalaman ko rin ang sinasabi rito
dahil sobrang galing ko sa mga puzzle.
Ito ang lahat ng perang nilustay mo. Ninakaw mo.
Saan kukunin ang pera? Wala kang budget para do'n.
Saan ba nanggagaling ang pera? Sa isa pang tambak ng pera.
Gano'n ang pera.
Oo, mayaman ka nga, pero ito ang isa pang kalakaran sa mundo.
Laging nagnanakaw ng pera ang mayayaman.
Minsan, 'yon pa ang dahilan kaya sila mayaman.
Ang hula ko, may kinalaman ang pagnanakaw mo
sa katamaran, kayabangan at kawalan ng respeto sa sistema,
pero malay namin?
At hindi lang 'to tungkol sa pera.
'Tong mga numero dito?
Ito ang iba't ibang criminal statute at ethical code
na alam ni Mr. Wynter na nilabag mo
sa pagkuha mo ng mga kontrata,
sa mga kapalit na pabor sa iba't ibang vendor,
sa mga inimbitahan mo sa White House na nagsabi sa 'yo kung saan papaupuin
ang mga opisyal ng gobyerno sa state dinner.
Sa tingin ko, sinabi 'yon sa 'yo ni Mr. Wynter no'n.
Sasabihin ko sa kanila ang lahat!
At sa tingin ko, grabe talaga ang naging pag-aalala mo rito.
Kaya mo siguro kinuha 'yong journal niya.
Kaya pagkalabas mo no'n sa opisina niya, no'ng tumayo ka sa pasilyo
at binasa mo 'yong page na napilas mo,
nagdesisyon kang patayin siya.
Palabasing suicide 'yon.
Papatayin mo ba siya kung di mo napilas 'yong page na 'yon
at na-realize kung paano mo magagamit 'yon?
Siguro.
Di ko masasabi, at wala nang kinalaman 'yon dito.
Lahat ng krimen, bunga ng motibo at oportunidad.
At nakakita ka ng oportunidad.
Mawawala na ang problema mo dahil mawawala na si Mr. Wynter.
Mababago mo na ang lahat ng kuwarto at mapapalitan ang lahat ng staff.
Tapos okay na.
Di mo kailangang magpabalik-balik sa bulok na courtroom nang dalawang taon
habang pinaplantsa ng magaling mong abogado ang mga gusot
sa ibang paraan.
Mas madali 'to. At mas masaya.
At mautak. 'Yon na 'yon.
Tumira ka na.
'Yong ibang detalye, alam na namin.
Ikaw ang nagpasimuno no'ng non-toxic,
chemical-free, conscious landscaping initiative,
kung ano man 'yon.
Kaya pumunta ka sa shed dala 'yong basong nabasag,
kinuha 'yong tumbler ng kapatid ni Emily, nilagyan ng paraquat, ayos ang napili mo,
at tinawagan si Mr. Wynter at sinabing, "Magkita tayo sa Yellow Oval Room."
"Mag-usap tayo. Sorry."
Anuman ang kailangan mong sabihin, at pumayag siya.
Five minutes.
Kahit malakas ang kutob kong alam niyang may masamang mangyayari.
Parang mga ibon na nararamdaman
ang pagbabago sa barometric pressure pag may parating na bagyo.
Patay na ako bago matapos ang gabing ito.
- Tumawag ka bilang si Elliott. - Tumawag siya ng 9:22.
- Pinaalis sila sa second floor. - Pinaalis kami do'n.
Tapos dinala mo 'yong lason sa family living room,
hinintay na makaalis si Elsyie,
at pumasok ka dito nang dala ang mga inumin.
Scotch sa 'yo, paraquat at scotch naman kay A.B.
Tapos ibinalik mo sa kanya 'yong page mula sa journal niya.
'Yong suicide note.
Pinanood mo siyang ibulsa 'yon, tapos kumilos ka na.
Sinuyo mo siya.
Duda akong umubra sa kanya
pero di rin mapandudang tao si Mr. Wynter.
Di siya naniniwalang may taong gano'n kasama
kahit marami na siyang nasaksihang kahamakan, kalupitan, at pagmamataas
na baka masahol pa sa kaya nating isipin.
Pero sa kabila ng lahat,
handa pa rin siyang pagkatiwalaan ka.
Buhay niya ang naging kapalit.
Ininom ni Wynter 'yong lason, nalaman niya agad na lason 'yon,
at tinapon ang natira sa mga rosas.
Pero mabilis gumana ang paraquat at napakasakit no'n,
kaya nabigla siya.
Siguradong wala kang masyadong alam sa lason,
pero alam mong hindi siya mapapatay ng ininom niya,
kaya binato mo siya ng vase.
Hindi tumama pero lalo siyang nagulat,
kaya kinuha mo ang orasan, at 'yon na.
Patay na si A.B., at kailangan mong kumilos nang mabilis.
Kinuha mo 'yong orasan at tumakas ka do'n sa daanan.
Pero paano 'yong lintik na orasan?
Ano'ng gagawin?
Ang laki-laki, weird, duguan, basag,
at di mo puwedeng bitbitin o ilapag kung saan lang.
Ngayon, nakita ni Elsyie tapos ni Bruce 'yong bangkay dito.
Di mo naisip na sa kasamaang-palad, mapagbibintangan nila ang isa't isa.
Iniisip mo lang na baka umakyat na 'yong Secret Service at mahuhuli ka.
Kaya tinago mo 'yong orasan sa storage drawer na 'yon
na nasa harap mo sa daanan,
hinintay na mawalan ng tao sa pasilyo,
tapos tumagos ka sa Treaty Room at bumaba ng grand staircase,
at nakalusot ka na.
Bumalik ka na sa party,
pero di ka mapakali tungkol do'n sa orasan.
Paano kung may pumasok do'n? Kung makita nila?
Tapos, paglipas ng oras at na-realize mong wala pang nagsasabing may bangkay,
at maniwala ka, napakalaking sakit sa ulo na may bangkay sa White House,
lalo na sa gabi ng state dinner,
nagdesisyon kang bumalik at tingnan ang nangyayari.
Ilipat 'yong orasan.
Pero pagbalik mo rito, wala nang bakas.
Wala na si Wynter. Walang basag na vase. Wala na.
Si Bruce Geller lang na engineer
na naghahanap ng tagas mula sa kuwarto ni Tripp Morgan.
Ano ba'ng nangyayari?
Buhay ba si Wynter? Ano'ng nangyari?
Litong-lito ka at nag-aalala,
at 'yon ang nakita ng lahat mula sa puntong 'yon.
Hinanap ko siya kung saan-saan. Sa lahat ng kuwarto.
- Parang may iniisip siya. - Nag-aalala.
Di natataranta, nag-aalala lang.
Ang nakita ko...
Di ko pa rin nakikita si A.B.
Oo, magaling ka ngang umarte,
pero hindi 'yon ang nangyari.
Natataranta ka na no'n.
Pagdating ko at naglalabasan na ang detalye sa nangyari kay Mr. Wynter,
kesyo nagpakamatay daw siya sa Game Room,
gulat na gulat ka at di makapaniwala, pero mabuti 'yon para sa 'yo.
Ligtas ka na.
No'ng nagsimula na 'kong mag-imbestiga sa second floor,
gaya ng sinabi mo, nagsimula ka nang mag-alala.
Pero umalis din ako
at agad mong ginawa ang panapos para maitago ang ebidensiya,
habambuhay nang maibaon kung puwede lang.
Napakagaling na plano, at pinupuri kita,
pero nakaligtas ka lang talaga
dahil sa malaking di-pagkakaunawaan at nakakahiyang inasal
ng maraming tao dito.
Ang galing ng teamwork n'yo dito.
Utang mo 'to sa kanila kahit ayaw mo sa kanila.
Siya 'yong namatay.
Dito. Sa kuwartong 'to.
Marami akong narinig tungkol sa kanya.
Marami kang malalaman tungkol sa isang tao base sa sinusulat at binabasa niya.
Komplikado siyang tao,
may mga kahinaan, mahirap kausap,
tapat, matalino, maalalahanin,
dakilang epal,
at sobrang lawak ng pang-unawa.
Marami siyang hirap na pinagdaanan at nalampasan niya 'yon.
Sayang at hindi ko na siya nakilala.
Mahal niya ang bahay na 'to.
Di ko siya nakilala, pero alam ko 'yon.
Mahal niya ang mga nagtatrabaho rito,
nirerespeto, iniintindi, pinahahalagahan, nakikita,
alam niya kung sino sila, ang pinanggalingan nila,
mga tinalikuran nila para magtrabaho dito, at kung bakit sila nandito.
At eto na naman ang tanong. Bakit?
Bakit sila nandito? Bakit siya nandito?
Para sa 'yo, Mr. President.
At para sa 'yo, Mr. Morgan.
Para sa lahat ng nandito.
Para sa 'ting lahat.
Walang tayo laban sa kanila para kay Wynter. Iisa kayong lahat.
Iisang bahay. Iisang pamilya.
Isang di-perpektong samahang nagsisikap na magtagumpay.
Nagpapatuloy.
Naniwala siya do'n. Dito.
At alam n'yo, detective lang ako dito.
Pero sa tingin ko, karapat-dapat talagang paniwalaan 'to.
At hindi siya naniniwala rito.
Kaya siya walang kuwentang tao.
Mamamatay-tao rin siya.
Naguguluhan pa rin ako kung sino'ng may jurisdiction dito,
kaya kung sino man 'yon, arestuhin n'yo na siya.
- Ako 'yon. - Oo. Kalma lang kayo.
Trabaho 'to ng Bureau. Ako na.
Si Lilly Schumacher.
Wala nga siya sa top three ko.
'Yong Swiss, 'yong mahilig sa asin, at 'yong nag-aayos ng tubo ang akin.
Sa 'yo ba?
Huhulaan ko.
- Oo. - Di ako bumitaw.
E, si Harry?
Ano'ng meron sa kanya?
May kinalaman ba siya rito?
Wala po. Tama si Tripp Morgan. Gago nga siya.
- O, di ba... - Napakabastos niya kay Mr. Wynter.
Sinubukan niya 'kong sipain sa kaso.
Naghalughog siya kahit di dapat sa opisina ni Mr. Wynter.
Pero sa tingin ko, di lang siya mapakali bilang lubog siya sa politika.
Pero 'yong pagsasabwatan, kalokohan lang 'yon. Sorry, Senator.
Wala 'yon. Saradong session 'to.
Pero pinabalik niya rin naman ako para malutas 'to.
Komplikado ang mga tao.
Bakit finrame ni Lilly sina Bruce at Elsyie?
Desperado na siya.
Alam niyang mahuhuli ko rin siya. Alam niya 'yon.
Kailan mo nalaman?
No'ng nalaman ko na. Di 'yon palaisipan.
Dumarating na lang 'yong punto na basta alam mo na.
Kita mo na.
At kailan 'yon? Hindi ko alam.
Naghinala ako kay Lilly
pagkasabi niyang nakita niyang nagtatalo sina Elsyie at Wynter
sa Yellow Oval Room.
Nasa pasilyo ako at nakita ko siyang nakikipagtalo sa Yellow Oval Room.
Sabi ni Elsyie, sarado 'yong pinto.
Ipinasara niya ang pinto.
Walang dahilan para mag-imbento,
at tugma 'yon sa sinabi ng lahat tungkol kay Wynter.
Hangga't maaari, nakikipagtalo lang siya sa pribadong lugar.
Ayaw niyang nakikipag-away sa harap ng ibang tao.
Lagi niyang iniiwasan 'yon.
Tatawagin ka, isasara 'yong pinto.
Paano sila nakita ni Lilly mula sa pasilyo kung sarado 'yong pinto?
Kahina-hinala 'yon.
Nakita nga niya kasi nakamasid siya mula sa family living room
habang naghahalo ng lason.
At no'ng sinabi ni Jasmine na si Elliott ang tumawag
para ipasara 'yong pinto, malakas ang kutob kong si Lilly 'yon.
Narinig ko 'yong panggagaya niya, at di ko pinaghinalaan si Elliott.
Tapos, kumurap siya.
Di dahil sa orasan, kahit panapos 'yon,
kundi pagkasabi niyang si Bruce ang naglagay ng sulat sa jacket ni Wynter.
Wala si Lilly sa Game Room no'ng kinuha ko 'yong sulat.
Malalaman niya lang 'yon kung nakita niya na inilagay 'yon ni Wynter do'n,
at nakita niya nga.
May ilang oras ka pa?
Lilipad na sa loob ng tatlong oras.
- Sa Reagan o Dulles? - Dulles.
Sige na, lumakad ka na.
Salamat, Detective Cupp. Napakatagal ko nang ginagawa 'to.
Wala pa 'kong nakilalang katulad mo.
May ibibigay ako sa 'yo.
Para sa biyahe. Wag mong bubuksan dito.
Naaawa ako sa makakatabi mo sa flight.
Salamat.
Sa lahat.
May dadaanan lang ako saglit.
Sigurado ka? May oras pa ba?
Meron pa.
Five minutes lang.
Nalutas ko 'yong pagpatay.
- 'Yong sa kabilang kuwarto? - Oho.
Magaling. Akala ko, tungkol kay Clive ang sadya mo.
Hindi ho.
Ibig bang sabihin, babalik na rito 'yong asawa ng anak ko?
- 'Yong presidente ng United States? - Oo.
Oho.
Naku, ang saya na sana rito.
Pasensiya na ho.
Sino'ng salarin?
Teka, wag mong sasabihin.
'Yong supladang maldita?
Oho.
Dapat tinanong mo na lang ako.
Detective Cupp...
Magpapahatid ako dito ng vodka, Ms. Cox.
Magaling ka nga.
Oho, magaling ako.
Pinakamagaling.
SA ALAALA NI ANDRE BRAUGHER
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon