‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- สวัสดีครับ
‎จัตุรัสโกรฟเวอเนอร์ ปี 1813
‎ท่านผู้อ่านที่รัก ถึงเวลาที่เราต้องวางเดิมพัน
‎สำหรับฤดูกาลแห่งงานสังคมที่กำลังจะมาถึง
‎เมื่อพิศดูครอบครัวของบารอนเฟทเธอริงตัน
‎ลูกสาวสามคนที่ถูกเร่ขายในตลาดการหาคู่ครอง
‎ราวกับเป็นแม่หมูที่น่าสมเพช
‎โดยมารดาผู้ไร้รสนิยม…
‎แน่นอีก
‎และไร้กาลเทศะ
‎- แน่นอีก ‎- เธอหายใจออกหรือคะแม่
‎แม่รัดเอวจนเหลือขนาดเท่าส้มลูกครึ่งได้
‎สมัยที่แม่อายุเท่าพรูเดนซ์
‎พี่สาวของลูกก็ต้องทำได้เช่นกัน
‎โอกาสที่จะหาคู่ครองได้นั้น
‎อาจจะดีกว่ามากในครอบครัว ‎ของไวเคาน์เตสบริดเจอร์ตันผู้เป็นหม้าย
‎ครอบครัวที่อุดมสมบูรณ์จนน่าตกตะลึง
‎เป็นที่เลื่องลือด้วยบรรดาลูกชายที่หล่อเหลา
‎และเหล่าลูกสาวที่งดงาม
‎ฉันร้อนจนจะสุกแล้ว
‎ใจคอจะบ่นทั้งวันเลยหรือ เอโลอีส
‎คงไม่คาดหวังให้ฉันใส่ชุดแบบนี้ ‎ตลอดทั้งวันหรอกนะ
‎รู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงเลย ‎หนูดูเหมือนเจ้าหญิงไหม
‎อยากรู้จริงหรือว่าพี่คิดว่าเธอดูเหมือนอะไร
‎- ระวังซ้าย! ‎- เกรกอรี่!
‎น้องสาวของเรายังไม่พร้อมหรือ
‎พี่สาวเราเตรียมตัวมาทั้งคืนเลยค่ะ
‎ทั้งชีวิตมากกว่า
‎ผมจะวิ่งขึ้นไปเร่งเธอเอง
‎คอลิน เดี๋ยว ฉันไปเอง
‎เธอชอบผมมากกว่าพี่ เบเนดิกต์
‎- เธอพูดหรือ ‎- ทุกคนก็พูดแบบนั้น
‎ดาฟนี่!
‎รีบลงมาได้แล้ว!
‎คิดว่าพี่ได้ยินหนูไหม
‎ช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ
‎หยุดนะ
‎ถ้าไม่รีบไป เราจะสายนะ
‎ถือได้ไหมโรส
‎ถอยไป!
‎เห็นวี่แววเขาหรือยัง
‎ถ้าพี่ชายของลูกอยากให้คนเชื่อฟังเขา ‎ในฐานะลอร์ดบริดเจอร์ตัน
‎เขาต้องทำตัวให้สมกับเป็นลอร์ดบริดเจอร์ตัน
‎เขาอยู่ไหน เบเนดิกต์
‎ผมไม่ทราบครับ
‎- แอนโทนี่ พี่มาแล้ว ‎- พี่ต้องมาสิ น้องพี่
‎พี่ไม่พลาดวันสำคัญของเธอ ‎และครอบครัวของเราหรอก
‎ไม่พลาด แต่แค่มาสาย
‎ไปกันเลยไหม
‎วันนี้เป็นวันสำคัญยิ่ง
‎และสำหรับบางคน ช่างเป็นวันที่น่าพรั่นพรึงด้วย
‎เพราะในวันนี้
‎หญิงสาวที่ใคร่จะแต่งงานทั่วทั้งลอนดอน ‎ต้องปรากฏตัว
‎ต่อหน้าสมเด็จพระราชินี
‎ขอพระเจ้าจงปรานีต่อวิญญาณของพวกนางด้วย
‎มิสพรูเดนซ์ เฟทเธอริงตัน
‎มิสฟิลิปป้า เฟทเธอริงตัน
‎และมิสเพเนโลปี้ เฟทเธอริงตัน…
‎นำเสนอโดยมารดา ‎เลดี้เฟทเธอริงตันผู้ทรงเกียรติ
‎วันนี้มีเพียงสายพระเนตร ‎ของพระราชินีเท่านั้นที่สำคัญ
‎หากสร้างความขุ่นเคืองแม้เพียงเสี้ยวเดียว…
‎คุณค่าของหญิงสาวนางนั้นจะจมดิ่ง ‎สู่ความมืดมิดเลยทีเดียว
‎มิสดาฟนี่ บริดเจอร์ตัน
‎นำเสนอโดยมารดา
‎ไวเคาน์เตสบริดเจอร์ตันผู้ทรงเกียรติ
‎ช่างไร้ที่ติ สาวน้อย
‎นี่เกิดขึ้นจริงหรือคะ
‎ยิ้มไว้ลูกรัก
‎ตอนนี้ทุกคนกำลังจับตาดูลูก… ยิ่งกว่าที่เคย
‎แต่อย่างที่เรารู้กัน
‎สตรีนั้นยิ่งเปล่งประกายเท่าใด
‎ยิ่งมัวหมองได้เร็วเท่านั้น
‎เคยมีผู้กล่าวไว้ว่า "ในบรรดาหญิงชั่วช้า ‎ที่ทั้งสิ้นไปและคงอยู่
‎นักเขียนหญิงนั้นร้ายเยี่ยงสุนัข"
‎ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง
‎ผู้เขียนหญิงคนนี้ก็อยากแยกเขี้ยวให้ดู
‎ฉันชื่อเลดี้วิสเซิลดาวน์
‎คุณไม่รู้จักฉันและวางใจเถิดว่า ‎คุณจะไม่มีวันได้รู้จัก
‎แต่พึงสังวรไว้ ท่านผู้อ่านที่รัก
‎ฉันรู้จักคุณแน่นอน
‎พี่เปล่งประกายที่สุดเลยค่ะ
‎ไม่เอาน่า พี่แค่ยิ้มแหยและกรีดกราย ‎ในชุดสวยๆ เหมือนทุกคนเอง
‎ไม่เหมือนทุกคนหรอกค่ะ
‎หนูควรไปเยี่ยมเพเนโลปี้
‎การเปิดตัวของเธอช่างไม่มีความ… ‎พระราชินีชมพี่ว่าอย่างไรนะ
‎ไร้ที่ติหรืออะไรทำนองนั้น
‎พี่ประหลาดใจมากนะที่พระองค์ทรงประทานคำชม
‎ที่กรุณาที่สุดให้กับพี่จากหญิงสาว 200 คน
‎ใช่ค่ะ โดดเด่นเป็นสง่าทีเดียว
‎และตอนนี้หญิงสาว 200 คนก็มีศัตรูคนเดียวกัน
‎- ขอให้โชคดีนะคะพี่ ‎- เอโลอีส!
‎อะไร เป็นเรื่องจริงนี่
‎ความสำเร็จของพี่ในการหาคู่ครอง ‎จะส่งผลต่อโอกาสของพวกเธอทุกคนนะ
‎สักวันเราทุกคนต้องหาคนรักกันทั้งนั้น
‎แน่นอนว่าต้องเป็นความรักที่บริสุทธิ์ ‎เช่นที่คุณพ่อกับคุณแม่เคยมี
‎หากเราโชคดีอย่างท่าน
‎พี่หวังเพียงว่าพี่จะสานต่อ ‎ประเพณีอันยิ่งใหญ่เช่นนั้นได้
‎ชุดของลูกๆ มาถึงแล้วจ้ะ
‎ชุดนี้สวยมากเลยค่ะ
‎แมรี่ เอดจ์คอมบ์ใส่สีที่คล้ายกันในฤดูกาลที่แล้ว
‎แล้ววันรุ่งขึ้นก็มีผู้สู่ขอถึงสามคนเชียว ‎คนหนึ่งเป็นท่านเอิร์ลด้วย
‎แมรี่ เอดจ์คอมบ์ที่ตอนนี้เป็นเคาน์เตสแห่งฟูลตัน
‎ใช้ชีวิตอยู่ในกระท่อมตลอดทั้งปีที่แล้ว
‎ห่างไกลจากท่านเอิร์ลของเธอหลายร้อยไมล์ ‎เธอไม่มีความสุข มันเขียนไว้ในนี้
‎อย่าบอกนะว่าเป็นหนังสือพิมพ์ ‎ข่าวฉาวอีกเรื่อง เอโลอิส…
‎ไม่ค่ะ อันนี้ไม่เหมือนกัน ‎ฉบับนี้ระบุชื่อผู้ตกเป็นข่าวโดยละเอียดเลย
‎- ขอดูหน่อย! ‎- เดี๋ยว
‎- "เลดี้วิสเซิลดาวน์" ‎- "เลดี้วิสเซิลดาวน์" หรือ
‎- ผู้เขียน ‎- เรารู้จักเลดี้วิสเซิลดาวน์ไหม
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์คงไม่ใช่ชื่อจริงของเธอมังคะ
‎เขียนว่าอะไรหรือลูก
‎เธอไม่ชอบที่เรามีชื่อตามตัวอักษร ‎จากคนโตจนถึงคนเล็ก
‎- พ่อกับแม่คิดว่าเป็นระเบียบดีออก ‎- เลดี้วิสเซิลดาวน์เห็นว่ามัน "ซ้ำซาก"
‎หนังสือพิมพ์ถูกส่งไปทั่วเมืองวันนี้โดยไม่คิดเงิน
‎ไม่คิดเงินหรือ นักเขียนแบบไหน…
‎อย่างน้อยเธอก็เขียนถูกเรื่องหนึ่งนะ
‎เธอยกให้ดาฟนี่เป็นผู้หาที่เปรียบมิได้ของฤดูกาลนี้
‎เธอเรียกลูกว่า "เพชรน้ำหนึ่ง"
‎แหม ชื่นใจจริง
‎ฉันจะไม่แปลกใจสักนิด
‎ถ้าปรากฏว่าวิสเซิลดาวน์คนนี้ ‎คือไวโอเล็ต บริดเจอร์ตัน
‎หนังสือพิมพ์นี้เขียนถึงครอบครัวของไวเคาน์เตส
‎มีแต่คำสรรเสริญเยินยอ
‎หนังสือพิมพ์เขียนแต่ความจริงทั้งนั้น ‎เลดี้เฟทเธอริงตัน
‎ดาฟนี่เปล่งประกายอย่างงดงาม ‎และยิ่งเธอถูกตีตราจองเร็วเท่าใด
‎ยิ่งเป็นผลดีสำหรับหญิงสาวคนอื่น
‎แม้แต่คนที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ‎ต่อหน้าพระราชินีก็ตาม
‎สาวๆ รีบดูภาพวาดก่อนที่แขกของเราจะมาถึง
‎เพเนโลปี้ วางหนังสือลงเดี๋ยวนี้
‎เดี๋ยวมีแต่ความคิดเพ้อเจ้อหรอก
‎แล้ว…
‎เล่าเรื่องญาติคนนี้หน่อยสิคะ ‎นางจะมาอยู่ด้วยทั้งฤดูกาลเลยหรือ
‎นางเป็นญาติห่างๆ ของสามีฉัน
‎นางไม่มีญาติสนิทผู้หญิงเป็นผู้อุปถัมภ์การเปิดตัวให้
‎ลอร์ดเฟทเธอริงตันจึงวานให้ฉันดูแลนาง ‎เป็นการกุศล
‎เป็นที่รู้กันนี่นะว่าคุณเป็นคนใจบุญ
‎นี่ต่างหากคือสิ่งที่หนังสือพิมพ์ข่าวฉาวนั้นควรตีพิมพ์
‎แทนที่จะรายงานผิดๆ
‎ว่าปีนี้ฉันมีสาวน้อยแค่สามคนให้ดูแล
‎เธอไม่รู้อะไรเลย
‎หรือว่าแม่จะอยากดูแลหญิงสาวเพียงสามคนดีคะ
‎หนูยินดีถอนตัวจากฤดูกาลนี้ได้นะคะ
‎เพเนโลปี้ค่อนข้างประหม่าน่ะ ‎นี่เป็นฤดูกาลแรกของเธอ
‎หนูไม่ประหม่าเลยค่ะ
‎สิ่งที่เธอรู้สึกคือน้ำหนักเกิน ‎สิบกว่ากิโลกรัมต่างหาก
‎รอยตำหนิบนใบหน้าของเธอก็ปกปิดได้ยาก
‎สารหนูกับสารตะกั่วอาจช่วยได้นะ
‎ถ้าแม่ยอมให้หนูเลื่อนออกไปเพียงปีเดียว ‎เช่นที่เลดี้บริดเจอร์ตันทำให้เอโลอีส
‎หนูจะได้ตั้งใจเรียนหนังสือนะคะ
‎คำตอบคือไม่ เพเนโลปี้
‎คุณน่าจะฟังเธอนะคะ
‎การคอยดูแลสาวน้อยสี่คน
‎ตามงานเลี้ยงที่ไม่มีสิ้นสุดในเวลาเดียวกัน…
‎คงแข่งขันกันน่าดูเลยนะคะ
‎ลูกพี่ลูกน้องคนนี้จะเป็นคู่แข่งได้สักแค่ไหนกันเชียว
‎เธอโตขึ้นมาในฟาร์ม ‎สินเดิมของเธอมีเพียงสี่หลัก
‎ส่วนหน้าตาของเธอ…
‎หวังว่ามิสธอมป์สันจะดูไปวัดไปวาได้
‎กว่าพวกสัตว์โสโครกทั้งหลาย
‎ที่เธอเลี้ยงดูอยู่ที่บ้านมาทั้งชีวิตแล้วกัน
‎ญาติของลอร์ดเฟทเธอริงตัน ‎มาถึงแล้วขอรับ คุณผู้หญิง
‎อย่าลืมว่าเราต้องมีน้ำใจนะลูกๆ
‎และใจบุญด้วย คนจนเป็นภาระหน้าที่ของพวกเรา
‎เธอสวยมาก
‎สวัสดีตอนบ่ายค่ะ เลดี้เฟทเธอริงตัน
‎แหม ช่างเป็นบุญตาของฉันเสียจริง
‎ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ ท่านดยุก ‎เรื่องพ่อของเธอ
‎- คุณเมตตามากครับ ‎- ฉันเมตตาหรือ
‎เธอเกลียดผู้ชายคนนั้น
‎ดีใจที่ได้พบคุณอีกครับ เลดี้แดนเบอรี่
‎คำพูดที่ฉันควรได้ยินบ่อยกว่านี้
‎มาสิ
‎ขอโทษด้วยนะสำหรับความวุ่นวาย
‎เธอคงรู้แล้วว่าคืนนี้ ‎ฉันจะเป็นเจ้าภาพจัดงานเต้นรำ
‎ทราบแล้วครับ
‎ฉันเก็บรายละเอียด ‎เรื่องที่เธอกลับมาเป็นความลับไว้ได้
‎แต่เมื่อบรรดาแม่ๆ ไร้มารยาททั้งหลายพบว่า
‎มีท่านดยุกที่ครองตัวโสดจะมาปรากฏตัว ‎ในงานเลี้ยงคืนนี้ด้วย
‎ฉันคงเก็บความลับไว้ไม่อยู่อีกต่อไป
‎ผมหวังว่าจะคุยกันเรื่องนั้นครับ
‎ผมกลับมาลอนดอน ‎เพียงเพื่อจัดการธุระของพ่อที่เสียไป
‎ผมเกรงว่าคงไม่มีเวลาร่วมงานสังคมด้วย
‎ดังนั้น ถึงแม้ว่าผมจะซาบซึ้งในคำเชิญของคุณ
‎เลดี้แดนเบอรี่ ผมต้องขอให้คุณยอมรับ ‎ความเสียใจของผมด้วย
‎ความเสียใจของคุณถูกปฏิเสธ
‎- งั้นไปปรากฏตัวสักครู่… ‎- เยี่ยมมาก
‎ทิ้งขวดเหล้าที่พกติดตัวไว้ที่บ้านด้วยล่ะ
‎ไม่สมเกียรติเสียเลย
‎อาจจะมีคนได้ยินเรานะคะ ท่านลอร์ด
‎สักวัน ฉันจะยึดนาฬิกานั้น ‎แล้วนำไปแยกส่วนทีละชิ้น
‎มันเป็นของพ่อผมน่ะ
‎หากมันหายไป ผมคงเสียใจคิดถึงมัน
‎ดังนั้นคุณควรจะรู้สิคะว่าฉันรู้สึกอย่างไร…
‎ทุกครั้งที่คุณจากไป
‎วันนี้อยู่กับฉันนะ
‎เกรงว่าจะไม่ได้
‎ผมต้องไปดูแลน้องสาว ‎ที่งานเต้นรำของเลดี้แดนเบอรี่ค่ำคืนนี้
‎ดาฟนี่ใช่ไหมคะ
‎มันเป็นอย่างไรหรือ
‎พวกงานหรูหราที่น้องสาวของคุณต้องไป
‎คุณ… จะเกลียดมาก
‎หญิงสาวโสดทุกคนที่มีชาติตระกูลดี ‎เฉิดฉายในชุดหรูหรา
‎ขนาบข้างด้วยคุณแม่ที่กระหายเลือด
‎และคุณพ่อที่รอบคอบผู้คอยตกลง ‎กับคู่หมายที่จะเป็นประโยชน์ที่สุด
‎แน่นอนว่าเมื่อพ่อของผมไม่อยู่แล้ว ‎หน้าที่นั้นจึงเป็นของผม
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นหน้าที่สำคัญ
‎ต้องมีใครสักคนปกป้องน้องสาวที่น่าสงสารของผม ‎จากพวกกเฬวราก
‎คอยดูแลให้เธอคงคุณงามความดี ‎ไร้มลทินมัวหมอง
‎ดาฟนี่โชคดีนะคะ
‎ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะได้รับการปกป้อง ‎อย่างกล้าหาญเช่นนั้น
‎ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนเป็นสุภาพสตรี
‎แน่ล่ะค่ะ ท่านลอร์ด
‎เซียน่า
‎นี่
‎คุณมีผม…
‎คอยปกป้องคุณด้วย
‎ผมจะปกป้องคุณเสมอ
‎งานเต้นรำเปิดฤดูกาลที่บ้านแดนเบอรี่
‎เป็นงานที่ทุกคนต้องการคำเชิญมากที่สุด
‎เพราะสาวน้อยทุกคนที่เปิดตัวเป็นครั้งแรก
‎จากทั่วทุกมุมเมืองในลอนดอนจะมาปรากฏโฉมกัน
‎เพียบพร้อมด้วยยศฐาบรรดาศักดิ์ ‎ความบริสุทธิ์และความไร้เดียงสา
‎พวกเธอถูกเลี้ยงดู ‎และฝึกฝนมาเพื่องานนี้ตั้งแต่เกิด
‎คืนนี้ เราจะได้รู้กันว่า
‎สาวน้อยนางใดจะประสบความสำเร็จ ‎ได้คู่ครองสมใจ
‎และเลี่ยงสถานะอันน่าหวาดหวั่น ‎ที่เรียกกันว่า "สาวทึนทึก" ได้
‎ฉันชอบเต้นรำค่ะ
‎ชอบดอกไม้ของฉันไหมคะ ‎เราปลูกในสวนของเราเองเลยนะ
‎ฉันอยากให้คุณดูภาพวาดสีน้ำของฉันนะคะ ‎ถ้าคุณอยากเห็น
‎เธอบรรเลงเพลงเปียโนเก่งด้วยนะคะ
‎สาวน้อยคนนั้นถูกจับได้ว่า ‎อยู่กับสุภาพบุรุษของเธอปีที่แล้วไม่ใช่หรือ
‎ในเรือนกระจกของเลดี้มอทแทรม ‎ไร้เงาของผู้ดูแล
‎โชคดีนะที่สุภาพบุรุษของเธอยอมรีบแต่งงานด้วย
‎หลังจากที่เธอทำลายตัวเองแบบนั้น
‎สำส่อน
‎พวกเขากำลังจ้องมองอยู่ครับแม่
‎ให้พวกเขามาหาลูกเองจ้ะ
‎ดูสิว่าใครเริ่มหมายปองมิสบริดเจอร์ตันแล้ว
‎เลดี้บริดเจอร์ตันครับ มิสบริดเจอร์ตัน
‎ลอร์ดบริดเจอร์ตัน
‎เชื่อว่าคุณคงรู้จักดาฟนี่ ‎ลูกสาวของฉันแล้วนะคะ ลอร์ดแอมบรอส
‎ครับ เราเคยเจอกันที่งานเลี้ยงรับรอง ‎ของพี่ชายคุณ
‎ถ้าจำไม่ผิดนะคะ คุณเพิ่งชนะ ‎การแข่งครั้งแรกที่นิวมาร์เก็ต
‎ชัยชนะครั้งแรกและครั้งเดียวของเขา
‎ถ้าเช่นนั้น
‎หวังว่าคุณจะหาม้าตัวใหม่ได้แล้วนะคะ
‎พักนี้ไม่เห็นคุณที่สโมสรของเราเลย แอมบรอส
‎เกี่ยวอะไรกับยอดค้างชำระที่คุณติดไว้ ‎ในบัญชีของเราตั้งแต่ฤดูหนาวปีที่แล้วไหม
‎แอมบรอสเป็นคนโกง
‎ชายผู้มีเกียรติต้องจัดการชำระหนี้ให้ครบถ้วน
‎หนูไม่รู้เลย…
‎เธอจะรู้ได้อย่างไร ‎ด้วยเหตุนี้พี่จึงอยู่ที่นี่ด้วย น้องพี่
‎เราเดินดูให้ทั่วห้องกันเถอะ
‎เขาดูมีเสน่ห์นะคะ
‎เขามาที่นี่เพื่อหวังล่าทรัพย์สมบัติ
‎เชื่อพี่เถอะ คุณลูอิสรู้เรื่อง ‎สินเดิมมหาศาลของเธอดี ปล่อยเขาไป
‎- พี่คงรู้จักเขาด้วยสินะ ‎- คุณเวิร์ทธิงตัน ลูกชายคนรอง
‎เราจะหาคนที่ดีกว่านี้
‎พื้นเพของเขาน่าสงสัย
‎พี่จะไม่ยอมให้เธอร่วมชีวิต ‎กับนักกวีเด็ดขาด สวรรค์ทรงโปรด
‎หรือคนชอบกล
‎คุณพระช่วย!
‎แอนโทนี่ ดาฟ
‎ถ้าสุภาพบุรุษที่ทรงเกียรติในค่ำคืนนี้มีแต่พี่ชายเธอ
‎เราคงจะมีปัญหาใหญ่แล้ว
‎พี่ได้แต่พูดว่า "เรา"
‎คุณแม่บอกหรือยังครับที่ผมจะออกเดินทาง ‎เริ่มต้นที่กรีซ
‎- กรีซ น่าตื่นเต้นจังค่ะ คอลิน ‎- ระวังตัว!
‎สายไปแล้ว
‎ฉันสังเกตเห็นพวกเธอแล้ว
‎- เลดี้แดนเบอรี่ครับ ‎- สวัสดีครับ
‎มิสบริดเจอร์ตัน คืนนี้เธอดูสวยสง่าเชียวนะ
‎เพราะอะไรฉันจึงยังไม่เห็นเธอเต้นรำล่ะ
‎เมื่อถึงเวลาที่เหมาะครับ เลดี้แดนเบอรี่
‎น่าสงสารเธอจัง
‎นั่นใครน่ะ
‎ฉันแน่ใจว่าไม่เคยเห็นเธอนะ
‎มิสมารีน่า ธอมป์สัน ญาติห่างๆ ของสามีฉัน
‎เธอดูค่อนข้างเชยนะคะ ว่าไหม
‎หนุ่มตระกูลบริดเจอร์ตันร่วมวงด้วยแล้ว
‎แหม
‎ชัดเจนเลยนะคะ
‎ฉันคิดว่าในตอนเช้า บ้านของคุณ ‎จะเนืองแน่นไปด้วยผู้หมายปองเลยละ
‎เลดี้เฟทเธอริงตัน
‎เมื่อได้หนึ่งคน ‎ที่เหลือก็จะตามกันไปเป็นพรวนเองค่ะ
‎ขอตัวนะคะ
‎ท่านดยุก แม่จำเขาได้ทุกที่
‎- แม่จะพาเราไปไหนคะ ‎- ไปพบท่านดยุก
‎เขาไม่ได้อยู่ในภาพวาดของเรานี่คะ
‎รีบไปก่อนที่เขาจะเห็นมิสธอมป์สันเถอะ
‎ท่านดยุก
‎ขอแนะนำให้รู้จักกับลูกสาวฉันค่ะ ‎มิสพรูเดนซ์ เฟทเธอริงตัน
‎มิสฟิลิปป้า เฟทเธอริงตัน
‎- หนูคอแห้งจัง ‎- พี่จะไปเอาน้ำมะนาวมาให้
‎ไม่ต้องค่ะ คืนนี้พี่ทำเพื่อหนูมากมายแล้ว
‎เดี๋ยวหนูมานะคะ
‎แก้วเล็กจังนะครับ
‎ลอร์ดเบอร์บรูค
‎กระจุ๋มกระจิ๋มดีนะครับ
‎แก้วหรือคะ คงใช่ค่ะ
‎ถ้าเช่นนั้นก็เป็นอันตกลง
‎ฉันไม่แน่ใจว่าเราพูดถึงเรื่องอะไรกันอยู่ค่ะ
‎คุณทำให้ผมหัวเราะได้ตลอด มิสบริดเจอร์ตัน
‎ตั้งแต่ผมเป็นเด็กนักเรียน และคุณ…
‎เป็นเด็กห้าขวบหรือคะ
‎พี่ชายฉันเรียกแล้วค่ะ ลาก่อน
‎มิสบริดเจอร์ตันครับ
‎ขอเวลาสักครู่ครับ
‎มิสบริดเจอร์ตัน
‎- ขอโทษค่ะ ‎- ขอโทษด้วยครับ
‎ครับ สักครู่นะ
‎บอกชื่อคุณมาสิคะ
‎ชื่อของคุณค่ะ
‎ผมควรเชื่อจริงหรือว่าคุณยังไม่รู้จักชื่อผม
‎สวัสดีครับ
‎ถ้าคุณต้องการแนะนำตัว คุณผู้หญิง
‎ผมเชื่อว่าการคุกคามผมเป็นวิธีที่ไร้วัฒนธรรมที่สุด
‎คุกคามคุณหรือ
‎พวกนี้ลองทุกวิถีทางจริงๆ
‎คุณคะ นั่นไม่ใช่… นี่ไม่ใช่…
‎- คุณชื่ออะไรกันแน่ ‎- บาสเซ็ต!
‎- บริดเจอร์ตัน! ‎- มานี่เลย เพื่อนยาก!
‎ฉันได้ข่าวเรื่องพ่อของนายแล้ว
‎- อนิจจา นายไม่ใช่บาสเซ็ตแล้วสินะ ‎- ฉันจะเป็น…
‎เฮสติ้งส์! เป็นที่รู้จักในนามดยุกแห่งเฮสติ้งส์ ‎ชั่วนิจนิรันดร
‎ดยุกแห่งเฮสติ้งส์สินะคะ
‎- เฮสติ้งส์ นี่น้องสาวของฉันเอง ‎- น้องสาวของนายหรือ
‎ดาฟนี่ เฮสติ้งส์กับพี่รู้จักกัน ‎ตั้งแต่สมัยเรียนที่อ็อกซ์ฟอร์ด
‎วันเวลาที่เราจะไม่มีวันลืม
‎ค่ะ หนูรู้ดีว่าพี่คบคนอย่างไร
‎หนูมั่นใจว่าวันเวลาของพี่กับท่านดยุก ‎คงสมกับผู้มีวัฒนธรรมแน่นอน
‎เฮสติ้งส์ เราควรจะสังสรรค์กันนะ
‎- หวังว่าจะเจอนายที่สโมสรของเรา ‎- ได้เลย
‎สวัสดีบริดเจอร์ตัน มิสบริดเจอร์ตัน
‎ดาฟนี่ แม่ว่าลอร์ดเวเธอร์บี ‎กำลังตามหาตัวลูกเพื่อขอเต้นรำ
‎- จริงหรือคะ ‎- แต่ได้เวลาที่เราจะกลับแล้วครับ
‎ดาฟนี่ไม่เหนื่อยเลยสักนิด แม่จะอยู่กับน้องเอง
‎- ดีเลยค่ะ ‎- ดาฟนี่
‎ที่นี่ไม่มีผู้ชายคนใดที่จะไม่ยินดีแต่งงานกับเธอ
‎เธอต้องคิดให้ดี
‎สิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำในตอนนี้ไม่ใช่เต้นรำ
‎แต่ปล่อยให้พวกเขาโหยหา
‎ถ้าจะมีใครที่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ‎ก็เป็นพี่ชายคนโตของเธอคนนี้
‎พี่อาจจะพูดถูกนะคะ
‎ไปกันเถอะ
‎คุณหนูตื่นแล้วหรือคะ
‎ให้คุกเตรียมบิสกิตให้มากที่สุด ‎เท่าที่จะทำได้ในเช้านี้นะ
‎เราน่าจะย้ายเก้าอี้ไปเพิ่มในห้องรับแขกด้วย
‎อยากรู้จังว่าสุภาพบุรุษคนไหน ‎จะเป็นคนแรกที่มาหา
‎ฉันมีเรื่องอยากถามทุกคนเยอะแยะเลย
‎งั้นเราไปแต่งตัวกันค่ะ
‎แอนโทนี่
‎หนูไม่คิดว่าจะเจอพี่ในเช้านี้
‎มันเช้ามากสำหรับลูกนะ
‎ผมนอนไม่หลับด้วยเหตุผลบางอย่าง ‎คงเป็นเพราะตื่นเต้นกระมัง
‎พี่เป็นสุภาพบุรุษคนแรกที่มาถึงหรือ
‎วิเศษไปเลย
‎มีแขกมาหาขอรับ ท่านเอิร์ลแห่งสแตฟฟอร์ด ‎และท่านมาควิสแห่งฟินลีย์
‎ตายจริง ลูกๆ ต้องขอบคุณ ‎แฟชั่นสีสันสดใสของแม่นะ
‎สำหรับมิสมารีน่า ธอมป์สันขอรับ
‎ผู้อ่านที่รักคะ
‎ผู้เขียนคนนี้จำใจต้องเผยข่าว ‎ที่น่าประหลาดใจที่สุด
‎คุณก็มีครอบครัวใหญ่ด้วยใช่ไหมคะ
‎ดูเหมือนว่าเพชรน้ำหนึ่งของเรา ‎ควรพินิจพิเคราะห์อย่างใกล้ชิด
‎มีปัญหาหรือครับ ลอร์ดบริดเจอร์ตัน
‎มีสิครับ คุณนั่งที่ผมอยู่
‎ด้วยเหตุนี้ อัญมณีอันแสนล้ำค่า
‎ที่เปล่งประกายโชติช่วง ‎และสุกใสยิ่งกว่าจึงถูกค้นพบ
‎ชื่อของเธอนั้น แม้คนส่วนมากไม่รู้จัก ‎แต่ในไม่ช้าจะเป็นที่เลื่องลือ
‎คือมิสมารีน่า ธอมป์สัน
‎คุณควรจะออกไปเดินเล่นประจำวัน ‎ที่จัตุรัสไม่ใช่หรือคะ
‎ดูเหมือนว่าฝนจะตกนะ
‎ผู้เขียนคนนี้จึงสงสัยว่า ‎พระราชินีควรพิจารณาทบทวน
‎ถึงคำเยินยอที่พระองค์ทรงเอ่ยกับ ‎มิสบริดเจอร์ตันไหม…
‎เพราะเราทุกคนรู้กันดีว่าสิ่งที่พระราชินี ‎รังเกียจยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด…
‎คือการคิดผิด
‎และในเวลานี้ ห้องรับแขก ‎ที่บ้านบริดเจอร์ตันดูว่างเปล่า
‎ยิ่งกว่าพระเศียรอันเลอะเลือน ‎ของพระเจ้าจอร์จที่รักของพระนาง
‎ผมจะไปสโมสรละครับ
‎น้องพี่ คุณแม่
‎เป็นอันว่าเลดี้เฟทเธอริงตัน ‎ได้สิ่งที่เธอปรารถนามาตลอด
‎ผู้หาที่เปรียบมิได้ที่แท้จริงของฤดูกาลนี้ ‎อยู่ใต้หลังคาของเธอเอง
‎เธอคงปลื้มปิติยิ่งนัก
‎มิสธอมป์สันสูงส่ง ‎เสียจนใส่รองเท้าเองไม่ได้แล้วหรือ
‎ฉันว่าไม่ควรนะ
‎มีใครได้อ่านสิ่งที่เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนพักนี้ไหม
‎ควรมีใครสนใจ ‎สิ่งที่เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนด้วยหรือคะ
‎หนูคนหนึ่งละที่ไม่สน
‎แม่คะ เราน่าจะไปงานเต้นรำ ‎บ้านซอลส์บิวรีตามลำพังนะคะ
‎และงานดื่มชาเมอร์ริเวทเธอร์ด้วย
‎แม่คิดว่าแอนโทนี่ตอบรับแทนเราแล้วจ้ะ
‎เขาจัดการปฏิทินงานสังคมของเรา ‎ถึงเดือนมิถุนายนแล้ว
‎เขาจะอยู่ด้วยตลอดทั้งฤดูกาลเลยหรือคะ
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์ออกความเห็น ‎ถึงโชคชะตาของพี่สาวเราไว้ด้วยนะคะ
‎เลิกพูดเรื่องเลดี้วิสเซิลดาวน์ได้แล้ว!
‎มีสุภาพบุรุษมาหามิสบริดเจอร์ตันขอรับ
‎ลอร์ดเบอร์บรูค
‎เข้ามาสิคะ ฉันช่วยจัดบิสกิตที่เพิ่งทำให้ไหม
‎เอโลอีส ขอที่นั่งให้ท่านลอร์ดหน่อยสิจ๊ะ
‎เอโลอีส เช้านี้ลูกควรไปหาเพเนโลปี้ไม่ใช่หรือ
‎หนูว่าหนูควรอยู่ต่อค่ะ
‎แม่ว่าลูกควรไปเสีย
‎ขออภัยที่มาช้าครับ
‎ผมคิดไปเองว่าคุณคงหมั้นหมายแล้ว
‎ตอนนี้ผมรู้แล้ว
‎คุณกับผมเกิดมาคู่กัน
‎ดังนั้น
‎ข้าขอสาบานต่อสวรรค์ ความรักของท่าน ‎แผดเผาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณข้า
‎ข้าจึงคู่ควรกับความรักของท่าน
‎เยี่ยมมากค่ะ ท่านสุภาพบุรุษ ‎ขอบคุณที่สละเวลามานะคะ
‎อย่าลืมอำลาพรูเดนซ์ ฟิลิปป้า ‎หรือแม้แต่เพเนโลปี้ด้วยนะคะ
‎- ช่างเป็นโคลงที่เลวร้ายที่สุด ‎- เขาไม่ใช่ลอร์ดไบรอนแน่นอน
‎ผมก็คิดเช่นนั้น สวัสดีเพน
‎ลอร์ดเบอร์บรูคไม่มีพิษมีภัย จะมีคนอื่นมาอีก
‎เลดี้ วิสเซิลดาวน์แทบจะประกาศว่า ‎หนูไม่เหมาะสมแล้ว…
‎คู่ควรเพียงแค่กับคนโง่เง่าที่น่ารังเกียจ
‎และไม่มีใครอื่น
‎บอกที จะมีใครที่ต้องการ ‎สินค้ามีตำหนิเช่นนี้อีกหรือ
‎เธอพูดราวกับว่าเลดี้วิสเซิลดาวน์น่าเทิดทูน ‎ยิ่งกว่าพระราชินีเสียอย่างนั้น
‎เธอให้เกียรตินักเขียนนิรนามคนนี้มากไปแล้ว
‎ความคิดเพ้อเจ้อพวกนี้ไม่จริงเลย
‎แต่มันเป็นเรื่องจริงนี่คะพี่ ‎และเป็นจริงเพราะพี่นั่นแหละ
‎พี่ไล่ตะเพิดคู่หมายทุกคนที่คู่ควรไปหมด ‎วิสเซิลดาวน์เพียงเขียนรายงานเท่านั้น
‎พี่ดูแลเธออยู่นี่ พี่กำลังปกป้องเธอ
‎- มันเป็นหน้าที่ของพี่ ‎- แล้วหน้าที่ของหนูล่ะ
‎พี่ไม่รู้หรอกว่าการเป็นผู้หญิงเป็นอย่างไร
‎ว่ามันรู้สึกอย่างไร
‎ที่ทั้งชีวิตของเราเหลือความสำคัญ ‎แค่เพียงช่วงเวลาเดียว
‎หนูถูกเลี้ยงมาเพื่อสิ่งนี้ นี่…
‎คือสิ่งเดียวที่หนูเป็น หนูไม่มีคุณค่าอย่างอื่นแล้ว
‎ถ้าหนูหาสามีไม่ได้ หนูก็จะไร้ค่า
‎ดาฟนี่ เธอคือบริดเจอร์ตัน
‎ถ้าไม่ใช่ยังจะง่ายเสียกว่า
‎ไปเลย
‎คุณแม่ผู้ใฝ่สูงล้วนปลื้มปิติ
‎เมื่อท่านดยุกแห่งเฮสติ้งส์คนใหม่คงให้เกียรติ ‎ปรากฏตัวอยู่ในเมืองของเราต่อไป
‎แหม ช่างเป็นการปรากฏตัวที่จับใจยิ่งนัก
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนถึงท่าน ‎อีกแล้วขอรับ ท่านดยุก
‎อยากอ่านไหมขอรับ
‎น่าสังเกตว่า
‎มีผู้บังเอิญได้ยินท่านดยุกประกาศ ‎ต่อบรรดาแม่ทั้งหลาย
‎ว่าเขาไม่มีแผนคิดจะแต่งงานเด็ดขาด
‎ผู้เขียนคนนี้สงสัยจริงว่าแม่สื่อคนใด ‎จะกล้าหาญรับคำท้านี้
‎เพราะการแข่งขันนี้กำลังดำเนินไปแล้ว
‎ฉันคิดว่าถ้าไม่ใช่เพราะพวกแม่ๆ ‎ที่กระเหี้ยนกระหือรือดักรออยู่ทุกมุมเมือง
‎ช่วงนี้ของปีในเมืองนี้ก็ไม่เลวร้ายนักหรอก
‎แม่พวกนั้นก็ต้องการสิ่งเดียวกับนาย ฉันคิดว่านะ
‎ว่าให้แม่ทุกคนสำลักโบติดผม ‎ของลูกสาวตัวเองหรือ
‎ว่านายต้องมีภรรยา เฮสติ้งส์
‎นายไม่คิดจะเข้าสู่แวดวงสังคม ‎เมื่อนายได้ตำแหน่งดยุกจริงหรือ
‎ฉันมียศ
‎ซึ่งสำหรับฉันแล้ว จะสิ้นสุดที่ฉัน
‎- แต่เฮสติ้งส์… ‎- อย่าเรียกฉันอย่างนั้น
‎นั่นเป็นชื่อของพ่อฉัน ไม่ใช่ชื่อฉัน
‎แต่เอาเถอะ แล้วนายล่ะ
‎ฉันทำไม
‎ลูกคนโตตระกูลบริดเจอร์ตัน ‎ของลูกคนโตตระกูลบริดเจอร์ตัน
‎ยิ่งสำคัญกว่าใคร ภรรยาของนายอยู่ไหนล่ะ
‎ได้ขอรับ
‎นายคิดจะเอาเธอตลอดไปหรือไร ‎เมียเก็บของนายน่ะ
‎นายก็ต้องมีทายาท
‎ฉันมีสิ่งที่นายไม่มี…
‎น้องชาย
‎ฉันได้ยินข่าวแว่วมาว่า
‎คุณคอลิน บริดเจอร์ตัน ‎อาจได้รับรางวัลใหญ่ประจำปี
‎เมื่อเขาทำให้มิสธอมป์สันหลงหัวปักหัวปำได้
‎คุณส่งเด็กคนนี้ ‎กลับไปอยู่ที่ฟาร์มได้ทุกเมื่อนะคะ คุณผู้หญิง
‎ลอร์ดเฟทเธอริงตันคงไม่อนุญาตหรอก
‎อีกข่าวหนึ่ง
‎ผู้หมายปองแสนประหลาดสำหรับมิสบริดเจอร์ตัน ‎ได้ปรากฏตัวแล้ว
‎ดาฟนี่
‎แขกของลูก
‎วันนี้มีแค่เราสองคนอีกแล้วหรือครับ
‎ที่นั่งของเราล่ะคะแม่
‎เลดี้บริดเจอร์ตัน
‎มาร่วมกับเราสิคะ
‎สวัสดียามเย็นเพคะ ฝ่าบาท ‎คงจะจำดาฟนี่ ลูกสาวของหม่อมฉันได้
‎ได้สิ
‎เธอสร้างความประทับใจได้ดีทีเดียว…
‎แม้ว่าจะเพียงชั่ววูบก็ตาม
‎ฉันอยากต้อนรับทั้งสองคนสู่ที่นั่งของฉันในคืนนี้
‎ฉันยืนยัน
‎คนพูดกันว่าพระสวามีของเธอ ‎จะอยู่ไม่ถึงสิ้นเดือนนี้
‎คงเป็นข่าวลือจากนักเขียนร้ายกาจ ‎ที่โพนทะนาแต่ข่าวฉาวคนนั้นสินะ
‎เธอไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยหรือ
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนถึงครอบครัวฉันเช่นกัน
‎แต่คิดว่าท่านดยุกคงทนเป็นเป้าสายตาได้กระมัง
‎อย่างไรเขาก็เป็นผู้ชาย
‎ท่านดยุกโชคดีนะคะที่มีคุณคอยดูแลสมัยเป็นเด็ก
‎หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่ของเขา น่าเวทนา
‎- เขาไม่เป็นอย่างที่วิสเซิลดาวน์เขียนถึงเลย ‎- ดาฟนี่ก็เช่นกันค่ะ
‎ดูเหมือนพวกเขาสองคนจะมีสิ่งนั้นเหมือนกันนะ
‎คู่ที่ผิดแผกกว่านี้ยังครองคู่กันได้เลย
‎คุณจะสื่อว่าอะไรคะ
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนเพียงสิ่งที่เธอเห็น
‎เราน่าจะช่วยให้เธอเห็นอะไรชัดเจนขึ้น
‎ท่านดยุกค่อนข้างชอบพายกูสเบอรี่นะ
‎เป็นอาหารขึ้นชื่อของพ่อครัวฉันพอดีเลย
‎ใครจะไปรู้
‎วิสเซิลดาวน์อาจจะเป็นแขกไม่รับเชิญ ‎อาศัยอยู่แถวบลูมส์บิวรีก็ได้
‎แล้วบลูมส์บิวรีเสียหายตรงไหน
‎เพราะคนที่นั่นหาเลี้ยงตัวเองได้หรือ
‎เธอน่าจะเป็นคนที่เข้าถึงสังคมชั้นสูงได้
‎- ใครจะไปรู้ว่าวิสเซิลดาวน์เป็นผู้หญิงหรือไม่ ‎- มีเหตุผล
‎เพราะเธอเก่งมากเสียจนต้องเป็นผู้ชายสินะ
‎หนูคิดว่าเห็นชัดออกว่าผู้เขียนคือเลดี้แดนเบอรี่
‎เลดี้แดนเบอรี่ชอบลั่นคำเสียดสีของเธอ ‎กับสังคมโดยตรง
‎เธอไม่มีวันเสียแรงเขียนให้ยุ่งยากหรอก
‎หรือจะเป็นเลดี้เฟทเธอริงตันคะ
‎- ไม่! ‎- ไม่!
‎ไม่หรอก
‎เธอยังไม่ได้อ่านสิ่งที่วิสเซิลดาวน์เขียน ‎ถึงบ้านเฟทเธอริงตัน น้องสาว
‎ขออภัยที่โต้เถียงกันเอะอะด้วยนะคะ ท่านดยุก
‎ไม่เลยครับ ผมคิดว่าสนุกดี
‎ทุกคนนั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน แม้แต่เด็กๆ
‎ฉันทราบว่าคนไม่นิยมทำกัน แต่เราชื่นชอบกัน
‎ส่วนใหญ่แล้วน่ะค่ะ
‎คุณน่าจะมาร่วมโต๊ะเราบ่อยๆ นะคะ ท่านดยุก
‎เมื่อเราเดินทางไปบ้านต่างจังหวัดของเรา
‎เรายินดีต้อนรับคุณอย่างยิ่งนะคะ
‎เกรกอรี่! เลิกปาถั่วใส่ฉันเสียที
‎ถั่วมันอยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว ‎เธอชี้นิ้วสั่งฉันไม่ได้นะ ฉันโตกว่า
‎- แต่ฉันสูงกว่า ‎- เด็กๆ
‎เขาดูภูมิฐานดีนะ
‎ถ้าชอบดยุกเสเพลน่ะนะ
‎- ผมจะชกมวยกับแจ็กสันเองเลย ‎- นายน่ะหรือ
‎น้ำเสียงพี่แฝงความอิจฉาหรือนั่น
‎น้ำเสียงตัดสิน น้องชาย ฉันต้องขอดูเสียแล้ว
‎คุณดูไม่พอใจนะ
‎หรือคะ
‎เราได้นั่งคู่กันนะ มิสบริดเจอร์ตัน
‎ผมคิดว่าคุณน่าจะดีใจเสียอีก
‎ท่านดยุกคะ บางทีน่าจะดีกว่า
‎ถ้าคุณข่มใจไม่คิดถึงฉันเลย
‎ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ
‎ใช่ค่ะ เป็นไปได้อย่างไรที่หญิงสาว ‎จะทำอย่างอื่นได้นอกจากยิ้ม
‎เมื่อได้นั่งคู่กับท่านดยุก
‎…เกี่ยวกับเรื่องที่เกิน…
‎- แม้แต่ดยุกที่มีชื่อเสียงอย่างคุณ ‎- คุณรู้ชื่อเสียงของผมดีสินะ
‎ฉันรับรู้มิตรภาพของคุณกับพี่ชายคนโตของฉันดี
‎ถ้าเท่านั้นไม่พอ ฉันรู้ด้วยว่า ‎นักเขียนบางคนเพิ่งเขียนถึงคุณไว้ว่าอย่างไร
‎อวดดีหรือ เห็นกันอยู่
‎โอหัง แน่นอนที่สุด
‎คุณเป็นคนเสเพลโดยแท้จริง
‎บอกมาสิว่าฉันคิดผิด
‎ใครกันแน่ที่ควรจะข่มใจไม่ให้คิดถึงใคร
‎ฉันรับรองได้ว่าฉันไม่สนใจคุณเลยแม้แต่น้อย
‎- ดีครับ ‎- ใช่ค่ะ
‎และผมก็ไม่สนใจคุณเลยแม้แต่น้อย ‎น้องสาวคนโตของเพื่อนเก่าผม
‎แต่เป็นประเด็นล่าสุดของนักเขียนบางคน
‎บริสุทธิ์ เรียบร้อย สิ้นหวัง
‎- ฉันจะบอกให้ทราบนะ… ‎- ที่จะแต่งงาน
‎บอกสิว่าผมพูดผิด
‎เฮสติ้งส์ ฉันดีใจนะที่นายตัดสินใจ ‎มาเป็นแขกของเราคืนนี้
‎- ตัดสินใจเร็วดีนี่ ‎- ไม่เลย
‎ในเมื่อเลดี้แดนเบอรี่ตอบรับคำเชิญ ‎ของคุณแม่นายแทนฉันแล้ว…
‎ฉันจะปฏิเสธได้อย่างไร
‎คุณต้องอยู่รับประทานของหวานต่อนะคะ ‎มีพายกูสเบอรี่ค่ะ ท่านดยุก
‎ดีเลยครับ
‎คุณแม่เป็นแม่ที่มีเหตุผลดี ‎จนกระทั่งลูกสาวคนโตพร้อมออกเรือน
‎- แอนโทนี่… ‎- แผนการจับคู่นี้
‎ที่เห็นทะลุปรุโปร่งว่าแม่สมคบคิด ‎กับเลดี้แดนเบอรี่ไม่ได้ผลหรอกครับ
‎แม่คิดว่ามีคนอื่นมากมาย ‎ที่ไม่เหมาะสมกับดาฟนี่ยิ่งกว่าท่านดยุก
‎แม่นึกว่าลูกกับเขาเป็นเพื่อนกัน
‎เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
‎ผมจึงรู้ว่าเขาไม่มีความประสงค์ ‎จะแต่งงานเลยแม้แต่น้อย
‎ลูกต้องเข้าใจว่าผู้ชายทุกคนล้วนอ้างเช่นนั้น ‎พ่อของลูก…
‎อย่าพาดพิงถึงพ่อ
‎ต่อให้เขาต้องการภรรยาจริง
‎ห้ามปล่อยให้ท่านดยุกเข้าใกล้ดาฟนี่เด็ดขาด
‎แม่เห็นด้วยกับความเชื่อที่ว่า
‎คนเสเพลกลับใจนั้นจะเป็นสามีที่ดีที่สุด
‎เขาจะไม่ทำให้เธอมีความสุข!
‎ดาฟนี่สมควรได้คนดีกว่านี้
‎ผมรู้ว่าแม่คิดว่าแม่กำลังแก้ปัญหา
‎แต่แม่ไม่ได้แก้อะไรเลย ‎ผมจะพูดถึงเรื่องนี้เพียงเท่านี้
‎ท่านดยุกจะไปเป็นแขกของเรา ‎ที่วอกซ์ฮอลล์คืนพรุ่งนี้
‎แม่ยอมรับว่าไม่ง่ายนักกว่าจะชวนเขามาได้
‎- แม่ก้าวก่ายไปแล้ว ‎- ดาฟนี่เป็นลูกสาวคนโต
‎- แต่เป็นความรับผิดชอบของผม แม่ก็เช่นกัน ‎- ความรับผิดชอบหรือ
‎อย่าทำให้มันยากไปกว่าที่เป็นอยู่เลย
‎แม่อยากรู้อะไรหน่อย แอนโทนี่ ‎คืนนี้เมื่อลูกออกจากห้องทำงาน
‎ที่ลูกยังคงมีไว้ที่บ้านของครอบครัว
‎ลูกจะกลับไปที่บ้านชายโสดฝั่งตรงข้ามจัตุรัส
‎หรือจะไปเยี่ยมนักร้องโซปราโนบางคน ‎ที่ลูกเลี้ยงดูอยู่
‎ในอะพาร์ตเมนต์ที่ลูกเช่าไว้อีกฟากของเมือง
‎แล้วคอยอาศัยให้น้องชายของลูก ‎ทำหน้าที่ที่ลูกทำไม่ได้สักวัน
‎ลูกชอบพูดถึงความรับผิดชอบนักนี่
‎ลูกเอ๋ย!
‎หน้าที่หรือ
‎ว่ามาสิ ลูกรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับหน้าที่
‎แม่นั่งกับน้องในห้องรับแขก
‎รู้ไหมว่าแม่เห็นอะไร
‎สาวน้อยที่กลัวจับใจ
‎เพราะน้องรู้ว่าชีวิตอย่างไร ‎อนาคตเช่นไรกำลังรอเธออยู่
‎หากลูกขัดขวางน้องต่อไป
‎ถ้าพ่อของลูกยังอยู่ ดาฟนี่คงมีคู่หมายไปแล้ว
‎พ่อคงทำข้อตกลงกับเพื่อนเก่า
‎พ่อคงทำสิ่งที่จำเป็นไปแล้ว
‎ลูกต้องถามตัวเองว่าลูกเป็นเพียงพี่ชาย
‎หรือเป็นหัวหน้าครอบครัวนี้กันแน่
‎ผมพบคุณไม่ได้แล้ว
‎ฉันไม่เข้าใจ
‎ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องเข้าใจ
‎ผมต้องทำสิ่งที่จำเป็น
‎คุณบอกว่าคุณจะปกป้องฉันเสมอ
‎คุณสัญญาว่าจะดูแลฉันนะคะ
‎แล้วตอนนี้…
‎ฉันควรทำอย่างไร
‎คุณควรไปเสีย
‎ไม่ว่าจะเป็นความอับอายหรือการใส่ร้าย ‎การล่อลวงหรือการป้ายสี
‎มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น
‎ที่ทำให้สมาชิกผู้ทรงเกียรติ ‎ในสังคมชั้นสูงของเราต้องเจียมตัว
‎เรื่องอื้อฉาว
‎ท่านผู้อ่านที่รัก ดูเหมือนว่า ‎ทั่วทั้งจัตุรัสโกรฟเวอเนอร์
‎ได้แต่ครุ่นคิดคำถามที่อื้อฉาวอย่างแท้จริง
‎ความมัวหมองของอดีตเพชรน้ำหนึ่ง
‎จะกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวที่เสื่อมเสียที่สุดหรือไม่
‎เพน
‎คอลิน
‎- ฉันไม่รู้ว่าคุณจะมาด้วย ‎- ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะ
‎เห็นมิสธอมป์สันบ้างไหม
‎เธอป่วยค่ะ
‎แม่ฉันต้องอยู่บ้านกับเธอ
‎พ่อเลยมาดูแลแทน
‎ฉันค่อนข้างชอบนะที่พ่อมาด้วย
‎แม่คงไม่มีวันยอมให้ฉันใส่ชุดแบบนี้
‎คงไม่เหลืองพอกระมัง
‎คุณบริดเจอร์ตันคะ ฉันเชื่อว่า ‎คุณติดค้างการเต้นรำกับฉันอยู่นะคะ
‎และตอนนี้ฉันเหลือที่ว่าง ‎เพียงหนึ่งที่ในบัตรเสียด้วย
‎บังเอิญดีจัง
‎เพเนโลปี้ ฉันไม่ทันเห็นเธอน่ะ
‎เกรงว่าผมจะขอคุณเต้นรำไม่ได้ครับ ‎มิสคาวเปอร์
‎ผมจะพามิสเฟทเธอริงตันไปเต้นรำ
‎ช่างเหมือนกันอย่างกับแกะ
‎คุณดูเหมือนเขาเลยค่ะ
‎พ่อของคุณ
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎ค่ำคืนอันแสนพิเศษกำลังจะเริ่มต้น
‎เชิญทางนี้ครับ
‎เชิญครับ
‎- คุณผู้หญิงคะ ‎- มีอะไร วาลี่ย์
‎นับเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‎ที่ผมจะนำเสนอการแสดงแสงสีใหม่ล่าสุด ‎ของวอกซ์ฮอลล์
‎เชิญชมเบื้องบนครับ
‎แล้วตื่นตาตื่นใจไปกับแสงสว่างอันงดงาม!
‎งดงามจริงๆ ขอบคุณครับ
‎ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ
‎ดูสิคะพี่
‎มีอะไร
‎ยศบารอนของลอร์ดเบอร์บรูคเก่าแก่ถึง 200 ปี
‎สายสกุลของเขาเหมาะสม
‎เขามีการศึกษาเป็นเลิศ ไม่มีหนี้สิน
‎ไม่เคยทำร้ายสัตว์หรือผู้หญิง ‎และเป็นนักแม่นปืนด้วย
‎พูดตามตรง เขาไม่มีอะไรผิดปกติ
‎- นี่มันเกี่ยวอะไร… ‎- เธอต้องแต่งงานกับเขา
‎- ไนเจลน่ะหรือ ‎- พี่ต้องหาสามีให้เธอ น้องพี่
‎ทีนี้ก็ขอบคุณเสียที่มันเสร็จสิ้นแล้ว
‎เธอน่าจะตกหลุมรักลอร์ดเบอร์บรูค ‎ได้ง่ายพอกับคนอื่น
‎หนูจะไม่ยอมฟังเรื่องนี้
‎เธอยังไม่มีรอบเดือน
‎เธอมาถึงที่นี่ตั้งเดือนกว่าแล้ว
‎แต่เธอยังไม่มีรอบเดือนเลย
‎ฉันควรจะดีใจสินะ
‎จนถึงตอนนี้ ฉันไม่มีข้ออ้างสมควรให้กำจัดเธอ
‎แต่เมื่อลอร์ดเฟทเธอริงตันได้ยินเรื่องนี้
‎เมื่อพ่อของเธอได้ยินเรื่องนี้…
‎- ขอร้อง… ‎- ฉันควรจะดีใจ
‎ถ้าฉันมั่นใจได้ว่าลูกๆ ของฉัน ‎จะไม่โดนหางเลขไปด้วย
‎จากความวู่วามต่ำช้าของเธอ
‎ฉันก็จะดีใจ
‎เธอรู้ไหมว่าใครเป็นพ่อของเด็ก
‎ฉันรู้เพียงว่าคุณป้าจะไม่มีวันเข้าใจ
‎- ว่าอะไรนะ ‎- คุณป้าไม่มีวันเข้าใจ!
‎คนอย่างคุณป้าที่ใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อน่าขันนี้…
‎คิดหรือว่าหนูอยากมาที่นี่…
‎แวดล้อมไปด้วยคนอย่างคุณป้า ‎ที่ทำตัวสูงส่งไม่รับรู้อะไร
‎คุณทำอะไรอยู่หรือ
‎ไนเจล ไม่ใช่ตอนนี้
‎"ไนเจล" หรือ
‎เราเรียกกันอย่างสนิทสนมแล้วหรือ
‎คงสมควรแล้ว ในฐานะสามีของคุณ…
‎คุณจะไม่มีวันเป็นสามีของฉัน ‎ฉันจะไม่มีวันแต่งงานกับคุณ
‎พี่ชายของฉันทำผิดพลาดไป
‎คิดว่าคุณดีกว่าผมนักหรือ
‎คุณไปเสียดีกว่า
‎คุณควรจะขอบคุณผมนะ
‎ผมเป็นความหวังสุดท้ายของคุณ ‎ไม่มีใครต้องการคุณ มิสบริดเจอร์ตัน
‎- คุณทำอะไร ‎- เดี๋ยวก็รู้เอง
‎อย่านะ ปล่อยฉัน!
‎ท่านดยุก ฉันไม่ได้ตั้งใจ…
‎ชกเจ้าเซ่อนี่จนสลบเหมือดหรือ
‎ต้องยอมรับนะว่าผมประทับใจ
‎คุณมาทำอะไรข้างนอกนี่คะ
‎หลบหน้าคนบางพวกน่ะ
‎- บางพวกหรือ ‎- พวกแม่ๆ
‎ก็นับว่าเป็นคนบางพวกกระมัง
‎คุณออกมาจากทางมืด มันห่างไปเพียงไม่กี่ก้าว
‎- คุณรู้อะไรเกี่ยวกับทาง… ‎- ทางมืดห่างไปเพียงไม่กี่ก้าว
‎และฉันอยู่กับผู้ชายสองคนตามลำพัง
‎ผมว่าแค่คนเดียวนะ
‎- อีกคนนั้น… ‎- อย่างไรฉันก็เสื่อมเสียอยู่ดี
‎คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีใครเปรยว่าฉัน…
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎แต่งงานกับผมเถอะ มิสบริดเจอร์ตัน
‎คำสู่ขอแบบนี้ไม่โรแมนติกเอาเสียเลย
‎ถ้าใครพบฉันที่นี่ นี่คงเป็นวิธี ‎ที่จะเลี่ยงไม่แต่งงานกับเขาได้กระมัง
‎คุณคงไม่คิดจะแต่งงานกับเขาหรอกนะ
‎ถ้าฉันไม่ได้รับข้อเสนออื่น ‎ก็อาจจะไม่มีทางเลือกแล้ว
‎ฉันไม่อาจประกาศกร้าวว่า ‎ไม่ต้องการแต่งงานได้อย่างคุณนี่
‎ฉันไม่มีสิทธิ์เช่นนั้น
‎ผมค่อนข้างแปลกใจนะที่คุณไม่มีคู่หมาย ‎เข้าแถวรอพบยาวไปทั่วลอนดอน
‎ฉันไม่ต้องการคำเย้ยหยันจากคุณค่ะ
‎ผมไม่ได้เย้ยหยันคุณ ผมพูดด้วยความสัตย์จริง
‎ผมรู้ว่าเลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนว่าอย่างไร
‎เชื่อเถอะว่าผมรังเกียจนักเขียนคนนั้น ‎มากพอกับคุณ
‎เธอแทบจะประกาศคำท้ากับ ‎บรรดาแม่ที่ใฝ่สูงของลอนดอน
‎เรียกร้อง ยุยงให้พวกนั้น…
‎คว้าคุณเป็นรางวัลหรือคะ
‎ไม่ต้องกังวลค่ะ ท่านดยุก
‎ฉันเชื่อว่าเมื่อผู้ชนะได้รางวัลไป ‎ก็คงยอมสละสิทธิ์โดยทันที
‎ฉันจะไปทางนี้ คุณไปทางต้นไม้ตรงนั้น
‎บางทีอาจจะมีคำตอบ…
‎สำหรับปัญหาเรื่องเลดี้วิสเซิลดาวน์ของเรา
‎เราอาจจะแสร้งทำเป็นชอบพอกันได้
‎เมื่อเราควงคู่กัน ทั้งโลกจะเชื่อว่า ‎ผมพบดัชเชสของผมแล้ว
‎แม่ผู้เย่อหยิ่งทุกคนในเมืองจะเลิกยุ่งกับผม
‎และผู้หมายปองทุกคนจะมองมาที่คุณ
‎คุณคงรู้นะว่าผู้ชายมักสนใจในตัวผู้หญิงเสมอ
‎เมื่อเชื่อว่าชายอื่น โดยเฉพาะคนระดับดยุก
‎สนใจเธอเช่นกัน
‎คุณเชื่อว่าเลดี้วิสเซิลดาวน์…
‎ผมเชื่อว่าเธอจะเข้าใจว่าเราเป็นตามที่เห็น
‎ว่าผมมีเจ้าของแล้ว
‎ส่วนคุณเป็นที่ปรารถนา
‎มองตาผมสิ
‎นี่ครับ
‎เข้ามาใกล้อีก
‎ถ้าแผนนี้จะได้ผล ‎เราต้องทำให้ดูเหมือนเรารักกันสุดใจ
‎- เป็นแผนที่เหลวไหลสิ้นดี ‎- ผมคิดว่าวิเศษมาก
‎ในเมื่อคุณไม่อยากแต่งงานกับผม
‎และผมไม่อยากแต่งงานกับคุณ
‎คุณมีอะไรต้องเสียหรือ
‎สำหรับผู้ที่ไม่ได้เข้าร่วม ‎งานเฉลิมฉลองที่วอกซ์ฮอลล์
‎คุณพลาดความสำเร็จ ‎ที่น่าอัศจรรย์ใจที่สุดแห่งฤดูกาล
‎ดูเหมือนว่ามิสดาฟนี่ บริดเจอร์ตันเป็นที่ต้องตา
‎ของท่านดยุกแห่งเฮสติ้งส์ที่เพิ่งกลับมา
‎สาวน้อยคนนี้ได้ใจผู้หมายปองคนใหม่นี้ได้อย่างไร
‎ยังไม่สามารถทราบได้
‎กระนั้น หากใครจะเป็นผู้เปิดเผย ‎ความเป็นไปของคู่นี้ได้ ก็ต้องเป็นฉันเอง
‎ด้วยความนับถือ
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ