NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Łaskawy, szlachetny czytelniku, jak głosi powiedzenie:
żeń się szybko, zdążysz pożałować.
Panna Daphne Bridgerton nie zamierza popełniać tego błędu.
Ponoć odrzuciła już oświadczyny nie raz, nie dwa,
ale aż trzy razy, i to w jednym tygodniu.
Niektórzy widzą w tym przykład godnego pochwały rozsądku.
Ja zaryzykuję inne przypuszczenie.
Panna ta, podobnie jak pisząca te słowa, wciąż czeka na konkretnego kandydata.
Proszę.
Jak dotąd nasz podstęp działa.
Musimy to ciągnąć dalej, aż znajdę narzeczonego.
W wielkiej bitwie sezonu stoję u twego boku jako zaufany generał.
Wellington chciałby mieć u boku tak mężnego wojaka.
I przystojnego. Nie zapominaj o tym.
Poczta przyszła.
Jakiś książę przyjeżdża do Londynu.
W takim razie założę najlepszą suknię.
Czymś musisz go zainteresować, bo rozmową nie umiesz.
Masz coś?
Jak długo trzeba czekać na list z Hiszpanii?
Sir George jest na linii frontu. Niełatwo tam nadać list.
Cierpliwości.
Skoro tak bardzo cię kocha, na pewno wkrótce napisze.
Albo jeszcze lepiej.
Może już wraca, żeby zabrać cię do domu.
Penelopo Featherington!
Co ci mówiłam o zadawaniu się z brzemienną?
- Marina całymi dniami siedzi tu sama! - Wynocha.
- Nie możecie ukrywać mnie wiecznie. - Nie.
Dlatego masz natychmiast wrócić na salony i znaleźć sobie męża.
- Nie chcę… - To bez znaczenia.
Weźmiesz ślub i to jak najszybciej.
Potrzebujesz nowej garderoby. Czas cię ubrać w nasze rodzinne kolory.
Daphne, zastanawiałaś się,
z kim chcesz zatańczyć na balu?
Mam parę pomysłów.
Lord Weaver to wyborny tancerz.
- Lord Hardy pytał o ciebie wczoraj. - Lord Hardy?
- A co z księciem? - Książę się nie oświadczył.
- Wciąż rozważam kandydatów. - Mądra dziewczyna.
A lord Hardy to dobra opcja.
Choć ma skłonność do przechwałek.
Moja droga, czemu tak to sobie komplikujesz?
Wybierz tego, którego uważasz za najlepszego przyjaciela.
I to tyle, mamo? Och, jakie to proste!
Owszem, to proste.
- Generał gotowy do walki? - Urodziłem się gotowy.
Chyba nie,
skoro potrzebujesz ochrony przed stadem ambitnych matek.
Mnie zwiesz generałem, a sama zadajesz pierwszy cios.
Panno Bridgerton.
Lordzie Weaver.
Uczyni mi panienka ten zaszczyt i zatańczy ze mną?
Czyż mam się panienką dzielić z każdym dandysem, co się nawinie?
Tylko uroczymi, Wasza Wysokość.
Zazdrosnego zalotnika zagrałeś idealnie. Brawo! Chyba liczysz na awans.
Zatem… woli pan miasto czy wieś?
Nigdy się nie zastanawiałem.
Mam słabość do życia na wsi,
ale miasto też ma swe zalety.
A pan gdzie chce się osiedlić?
Kolejne świetne pytanie.
Wygląda panienka czarująco.
Mam nadzieję, że moje czary nie odbiorą lordowi mowy.
Pierwszy powóz kupiłem po powrocie z Oksfordu. Teraz mam już trzy.
Trzymam je w rodzinnym dworze.
To naprawdę okazałe domostwo, większe niż inne w okolicy.
To fascynujące.
Z rodziną łączą mnie silne więzy.
Wspaniale, lordzie Tompkins, bo mnie również.
Po ślubie moja matka zamieszka ze mną i moją żoną.
A co na to pański ojciec?
Przecież to jego pomysł.
- Ten do niej nie pasuje. - Owszem. Ona jest stworzona dla księcia.
Ale proszę mu przypomnieć, żeby się w końcu oświadczył.
Proszę się nie martwić. Widać, że są do siebie przywiązani.
Czy kawalerowie dziś dopisali?
Większą chemię czułam z krawcową przy przymiarkach sukni.
Wasza Królewska Mość.
Książę pochodzi z Prus i chyba przykułam jego wzrok.
To w Rosji? Gotowam omdleć.
- Nawet go nie znają. - Nie muszą.
Liczy się, że to książę.
Chyba cię to nie dziwi. Znasz reguły.
Sama mogłabyś napisać o tym podręcznik.
Panna Cowper spuści wzrok.
Cóż za skromność!
Spojrzy na niego przelotnie,
powoli wachlując swój biust,
po czym znów spuści wzrok.
Jest tak skromna, że nie śmie patrzeć Jego Wysokości w oczy.
On ucałuje ją w rękę.
Oczarowany jej wdziękiem.
Właśnie.
Gdy będę potrzebować pomocy przy pisaniu podręcznika,
zwrócę się do ciebie.
Właśnie powiedział jej, że jej suknia jest wyjątkowa.
Tak sądzisz?
Pewnie każdej kobiecie mówi to samo.
Książę Fryderyku, oto młoda dama,
o której mówiłam.
Najpiękniejsza panna sezonu.
Miło panienkę poznać.
Pani suknia jest wyjątkowa.
Przepraszam.
Nie ma za co przepraszać.
Trochę jest.
To twoja wina.
Jak udało ci się wydać tak niestosowny dźwięk?
Masz do tego talent.
Panno Bridgerton, mogę prosić o taniec?
- Bonsoir. - Dziękuję.
Halo? Sklep jest zamknięty.
Cholera jasna, Si! Przyprawisz mnie o zawał!
Prosiłaś, by wchodzić tylnym wejściem.
Jeszcze ktoś odkryje, że zadajesz się z najsłynniejszą śpiewaczką w mieście.
Jesteś dopiero trzecia na tej liście.
Zawsze jesteś tu mile widziana.
Nawykłaś do większych wygód, ale możesz się tu zatrzymać.
Dziękuję. Wkrótce znajdę sobie innego dżentelmena.
Może okaże się mniejszym dupkiem.
Wiem. Nie będziemy o nim mówić.
- Piękna robota. - Dla córki lady Cowper.
Nie żeby to jej pomogło.
Nawet moje jedwabie nie zrekompensują szpetnego pyska.
Mogę uszyć ci coś z tej samej tkaniny.
Może na występ w przyszłym miesiącu.
To nie kolor dla mnie.
Nie jestem niewinną debiutantką.
I bardzo dobrze.
Wolałabyś przechwalać się kunsztem w haftowaniu
czy co to tam te debiutantki robią w wolnym czasie?
- Ty i ja kroczymy własną drogę. - To prawda.
Dlatego znajdę sobie bogatego, rozsądnego dżentelmena,
który będzie mnie szanował i nie złamie danego słowa.
I pozwoli ci wydawać fortunę u ulubionej krawcowej.
I nie będzie biec do domu, gdy matka lub siostry potrzebują pomocy.
A gdzie można znaleźć takiego nicponia?
Zaczynamy. Rzucaj pan.
- Znów ja. - Owszem.
Skłonnym zbadać pochodzenie tak szczęśliwych kości.
Gdy pan rzucał, wypadały inaczej.
Apeluję o umiar. Problem jest z panem, nie z kośćmi.
Lord nie jest mistrzem umiaru.
Hazardu też nie.
- Chyba mi się udało. - Co?
Pobudzić cię do śmiechu w mojej obecności.
Nie wiń mnie, że wątpię w twe intencje.
Jednak winię.
Mimo występków, które widziałeś,
wiesz, że nie narażę na szwank damy, a na pewno nie twojej siostry.
Czyli traktujesz ją z szacunkiem, ale żenić się zamiaru nie masz?
- Czy to się zmieniło? - Nie.
- To jakie masz zamiary? - Godne. Zostawmy to.
Przepraszam.
Wygląda pan znajomo.
- A może „Wasza Wysokość”? - Obawiam się, że tak.
Widziałam księcia w operze?
Występuję tam.
Czyżby?
Często zastanawiam się, o czym myśli śpiewaczka podczas arii.
Czasem o znaczeniu śpiewanych słów.
Kiedy indziej o tym, czego nie udało mi się zrobić za dnia.
Albo o tym,
co będę robić po występie.
Czy da się książę nakłonić, by przyjść na mój występ?
Może jutro wieczorem?
Siostro?
Co ty robisz?
Nie mogę zasnąć.
Uznałam, że pomoże mi gorące mleko.
- Mam zadzwonić po służbę? - Nie. Nie budź ich.
Dołączysz do mnie?
- Powinniśmy to rozpalić. - Świetny pomysł.
No to już.
Ja?
- Ja się nie znam. - A ja powinienem?
No to zimne mleko.
Orzeźwi nas w tę upalną noc.
Bracie, mogę cię o coś spytać?
O ile nie chodzi o tajniki funkcjonowania kuchni.
Chodzi o księcia.
Co z nim?
Wiesz, czemu tak opiera się małżeństwu?
- Daph… - To twój druh.
Z pewnością coś wiesz.
To, co wiem, nie nadaje się dla twych uszu.
Głupia jestem, że w ogóle o tym myślę.
Ledwo znał swego ojca.
Matki nie poznał.
Nie ma rodzeństwa.
Jego dzieciństwo nie przypominało naszego.
Znam go od 20 lat. Ani razu nie wspomniał o swojej rodzinie.
Całe życie spędził sam.
- To bardzo smutne. - On tak woli.
Nie przejmuj się jego problemami.
Niektórym ludziom nie jest pisane być razem…
choćbyśmy bardzo tego pragnęli.
Rozumiem.
Dobrze.
Dziękuję, bracie, za mleko. Musimy to kiedyś powtórzyć.
Zawsze uważałam,
że umiłowanie sztuki jest czymś, co odróżnia nas od zwierząt.
Sztuka wzbudza namiętność i porusza ducha.
Pisząca te słowa liczy, że pobudza ona też do czynów wartych opisania.
Dziś planowane jest otwarcie nowego skrzydła Somerset House.
Na odwiedzających czeka szereg atrakcji…
w tym urocza panna Marina Thompson,
która ozdrowiała z tajemniczej choroby
i właśnie ma wrócić na salony.
Mon Dieu! Może źle zdjęłam miarę.
Ma słabość do ciasta.
Dieta redukcyjna zdziała cuda.
Oui, madame.
Na dzisiejszych gości czeka też iście królewska atrakcja:
książę Fryderyk Pruski.
Jego Wysokość przybył do naszych brzegów w poszukiwaniu godnej Fräulein.
Czy to z tego powodu niemiecka guwernantka
odwiedzała ostatnio Cowper House?
Panna Anna Vaughn.
Biegle włada kilkoma językami.
Panna Mary Egglesfield. Pilna czytelniczka.
Gdybym potrzebował listy debiutantek i ich wątpliwych osiągnięć,
zostałbym w domu i czytał lady Whistledown.
- Dość tego. - Nie.
Colin.
Dość nudne, nieprawdaż?
Wygląda znajomo, choć widzę to po raz pierwszy.
Bo wszystkie te obrazy to dzieła mężczyzn, dla których kobieta to przedmiot.
- Jak… - Ludzka waza.
Pomocy.
Chyba mama mnie prosi.
- Jest zajęta panną Thompson. - Niedługo wrócę. Zaczekaj.
Lordzie Middlethorpe, musi pan poznać pannę Marinę Thompson,
daleką kuzynkę mego męża.
- Cała przyjemność po mojej stronie. - Owszem.
Marino.
Penelopo, chodźmy zobaczyć obrazy.
- Mam pytanie do Mariny. - Nie czas na to.
To idealny moment.
- Panno Thompson? - Nie do pana mówię.
Nigdy nie spotkałem tak uroczej panny
o tak szpetnym obliczu.
Ty wścibska dziewucho. A ty nie rozumiesz powagi sytuacji.
To się musi zmienić.
Beznamiętny portret.
Gdzie duch tej osoby?
I to światło.
Czemu tak marne dzieło nie wisi przy suficie, z resztą bohomazów?
Może zapytamy samego artystę?
To przedni pomysł.
Panie Granville, czemu pana obraz zawieszono na widoku?
Panie Granville…
Proszę wybaczyć, muszę znaleźć żonę.
Diablica z pani. Jak pani mogła mnie tak wystawić?
A jak mogłam tego nie zrobić?
Ubaw był przedni. Musi pan przyznać.
Panno Bridgerton.
- Wasza Wysokość. - Liczyłem, że się spotkamy.
- Naprawdę? - Tak.
Przyciągnęło mnie tu piękno nie tylko sztuki.
Podoba się księciu w Londynie?
To jedno z mych ulubionych miast.
Miło słyszeć z ust kogoś, kto tak dużo podróżował.
Panienka podróżowała?
Spodobałaby się panience wiedeńska muzyka.
Panno Bridgerton?
Niech Wasza Wysokość zaszczyci też inne.
Cała gromadka panien czeka niecierpliwie.
Miło było zobaczyć.
Czemu się tu ukrywasz?
Napawam się kulturą.
Whistledown wystawiła ci świetne opinie.
- Widziałeś? - Tak. Powinienem zostać aktorem.
Czy to źle, że mi się to podoba?
Moja dzika zazdrość?
To, że oszukuję lady Whistledown.
Wie wszystko o wszystkich, nawet o królowej,
a my przekonaliśmy ją, że kochamy się bez pamięci.
Jesteśmy przebiegli.
W rzeczy samej.
Z pychą pani do twarzy, panno Bridgerton.
- Pycha to grzech. - Drobny, ale proszę się nie martwić.
Od czegoś trzeba zacząć.
Nie jesteś aż tak szokujący, jak sądzisz.
- Ten też należy do ciebie. - Zaskoczona?
Chyba tak.
Niepodobny do pozostałych obrazów.
Nie.
Pozostałe były… w guście ojca.
Jeśli wierzyć lady Danbury, ten obraz lubiła moja matka.
Nie rozumiem czemu.
Jest bardzo piękny.
Kojarzy mi się z porankiem na wsi.
Budzę się z rana.
Jestem sama, nie widziałam jeszcze żywego ducha.
Wyglądam przez okno i widzę…
spokój.
Jakbym była jedyną osobą na świecie, a jednak… nie czuję się samotna.
Jest mi dobrze i niczego mi nie brakuje.
Pozostałe malowidła są imponujące,
ale ten obraz…
Ten jest intymny.
Co się stało?
Cressida omdlała.
Książę ją złapał.
- Wody? - Tak, poproszę.
To było takie romantyczne.
Tak, dziękuję.
Jak udać omdlenie. Rozdział szósty, nie? Musimy bardziej się postarać.
Dziękuję.
Kierować się na operę, Wasza Wysokość?
Musimy się pośpieszyć, jeśli chce książę zdążyć.
Nie. Dziś jedźmy prosto do domu.
Już zamykam.
Na galerii nie ma już żadnych dżentelmenów?
W dzisiejszych czasach młoda dama musi wykazać się szeregiem talentów
w poszukiwaniu zalotnika.
Musi być dowcipną rozmówczynią,
utalentowanym muzykiem
i mistrzynią sztuki omdlewania.
Przy czym omdleć tak, by nie naruszyć ubioru ani fryzury,
to najbardziej pożądana umiejętność.
Oczywiście nie każda panna padła ofiarą
szalejącej w Londynie gorączki książęcej.
Ta najpiękniejsza wydaje się nad wyraz odporna…
„Pisząca te słowa zastanawia się, czy korona nie straciła blasku”.
Wiem, co to bezczelne babsko insynuuje i tego tak nie zostawię.
Ma na myśli króla? Gdzie go trzymają?
Bridgertonówna to najpiękniejsza panna sezonu.
W Anglii nie ma dla ciebie bardziej stosownej wybranki.
Panna Bridgerton to urocza młoda dama.
Ale jeśli te plotki są prawdziwe, jej serce jest zajęte.
Jej serce nie ma tu nic do rzeczy, dopóki jej ręka jest wolna.
Tyś jest książę.
Oczaruj ją.
Dość! Błagam.
Może do mnie dołączysz.
Wkrótce też przyda ci się umiejętność gry na fortepianie.
- Ćwiczenia by ci się przydały. - Graj dalej.
Wystraszysz wszystkich zalotników aż po Morze Północne.
Takiego losu mi życzysz, siostro?
Jeśli to skupi uwagę mamy tylko na tobie, to tak.
- Czytać to sobie możesz na zewnątrz. - Mówisz to, jakby czytanie było przywarą.
Nieprawda.
- Ale nie zaskarbi mi męża, tak? - Eloise…
Ty idź za głosem serca, ja zadbam o umysł.
- Zostawmy to. - Możesz spróbować mnie zrozumieć?
Choć raz postaw się w mojej sytuacji. Nie tylko ty masz kłopoty.
Nie masz pojęcia…
Nieważne.
Jest oryginalny?
- Co? - Ten utwór? Sama go skomponowałaś?
W pewnym sensie.
- Jaki jest tytuł? - Nie ma tytułu.
- Każdy utwór ma tytuł. - To tylko melodia.
Jeśli musisz, ćwicz, ale…
chociaż wymyśl tytuł.
- Po co tu przyjechałyśmy? - Przyjrzyj się swojej przyszłości.
Taki los cię czeka, jeśli mnie nie posłuchasz.
Zważ me słowa.
Oto twoje życie, jeśli nie zgodzisz się na małżeństwo.
Nie jestem jak pani córki. Nie boję się pracy.
To aroganckie z pani strony sądzić, że zszokuje mnie widok pracowitych ludzi,
którzy mają mniej szczęścia od pani.
Spójrz na te dzieci.
Co o nich powiesz?
Niech pani zważy moje słowa.
Nie dam się przekonać tej żałosnej wizji, którą pani wymyśliła.
- Mam mężczyznę, który mnie kocha. - Czyżby?
To gdzie on jest? Czemu nie otacza cię opieką?
Walczy za kraj w Hiszpanii.
- Wie o twoim stanie? - Tak.
- Napisałam do niego piękne listy miłosne. - A on ci odpisał?
Dziecko, wielu mężczyzn wyznaje miłość, gdy chce się z tobą kochać.
Ale niewielu zostaje u twego boku,
gdy na jaw wychodzą konsekwencje tejże miłości.
Panna Cowper wreszcie znalazła sobie zalotnika.
Dość nietypowo dobrana para.
Młodej damie dobrze to zrobi.
Uwolni się od tej swojej okropnej matki.
Albo i nie.
Anthony Bridgerton, człowiek stateczny,
wpuścił zwierzę gospodarskie do twojej sypialni?
- Pozwalałeś mu takie żarty? - To mój druh.
Jak myślisz, kto mu pomógł wypędzić to zwierzę?
No tak, ty.
Mama powiedziała mi ostatnio ciekawą rzecz.
Że należy poślubić najlepszego przyjaciela.
- Mam poślubić twojego brata? - Nie.
Ale zastanawiam się,
czy to o przyjaźń chodzi w małżeństwie.
To chyba dobry początek.
Większość małżeństw to pole bitwy.
Nawet jeśli tak jest, musi być coś, co jednoczy żołnierzy.
Można by pomyśleć, że próbujesz rekrutować wojsko.
Tam masz grupę przednich rekrutów.
Chodzi mi o to,
że są też inne elementy…
fizyczne, a może niematerialne…
które łączą dwoje ludzi.
Cóż, tak, w małżeństwie jest coś fizycznego i niematerialnego.
Jest? Ale jak coś może być fizyczne i niematerialne jednocześnie?
Jesteś nieznośny!
Nieważne.
Nie śmieję się z ciebie, tylko z tego, jak absurdalnie mało matki mówią córkom.
Nic nam nie mówią.
- Ja na pewno ci nie powiem. - Czemu nie?
Bo mnie nie wypada.
W przypadku prawdziwych zalotów byłoby to skandaliczne,
gdyby zalotnik omawiał takie tematy.
Ale ty nie jesteś prawdziwym zalotnikiem.
Poza tym nikt inny nic mi nie powie.
Jak mam znaleźć dobrego męża, skoro nie wiem, czego szukać?
- Zobaczysz, jak znajdziesz. - Co to znaczy?
- Nie mogę powiedzieć. - Przecież się przyjaźnimy.
Powiedz.
- Mów! - Dobra!
To, do czego dochodzi między mężem i żoną,
jest naturalną kontynuacją tego, co dzieje się w nocy.
W nocy? A co dzieje się w nocy?
Gdy jesteś sama.
- Kiedy śpię? - Nie, nie kiedy śpisz.
Kiedy się dotykasz.
Dotykasz się, prawda?
Gdy jesteś sama, możesz się dotykać…
tam, gdzie daje ci to przyjemność,
a zwłaszcza… między nogami.
A gdy poczujesz szczególną przyjemność,
możesz w tym trwać…
aż to uczucie wzrośnie i wreszcie osiągniesz…
szczyt i poczujesz ulgę.
To ci pomoże.
Chodź.
Żądam odpowiedzi.
Czy ten czas spędzany z panną Bridgerton do czegoś prowadzi?
A nie może to być po prostu dobrze spędzony czas?
Długie zaloty to jedna sprawa.
Ale trzeba być ślepym, by nie zauważyć,
że Daphne Bridgerton zwróciła uwagę księcia Fryderyka.
Jeśli masz plany wobec niej i chcesz się żenić,
książę Fryderyk jest mi obojętny.
Stanie się jedynie anegdotą.
Ale jeśli zwodzisz tę dziewczynę,
a ona straci szansę na tak niezwykłą partię
przez to, że zawróciłeś jej w głowie swym urokiem…
Oznaczać to będzie, że ona jest głupiutka,
a ja nie wybaczę ci lekkomyślności.
Panna Bridgerton nie jest głupia.
A więc jesteś okrutny.
Oboje wiemy, że nie tego cię uczyłam.
- Znalazłam w kominku resztki szkicownika. - Szpiegujesz mnie?
Do tego musiałbyś być interesujący.
Te rysunki były tragiczne. Nie mogłem na nie patrzeć.
Dlatego zwie się to szkicownik.
Gdy piszę w pamiętniku, nie oczekuję, że wyjdzie z tego powieść.
Musi ci być ciężko pragnąć czegoś i nie móc tego zdobyć.
Jeśli lubisz rysować, ćwicz.
Zatrudnij nauczyciela rysunku. Znajdź damę, która uda zachwyt.
Jeśli marzysz o niebie, podnieś ku niemu oczy. Niektórzy z nas nie mogą.
Weźmy lady Whistledown. Ma talent pisarski,
a musi ukrywać się pod pseudonimem.
Bo gdyby ktoś wiedział, kim ona jest, powiesiliby ją za to, co pisze.
Nie o to mi chodzi.
Whistledown jest kobietą, a więc nie ma nic.
A mimo to pisze.
Ty jesteś mężczyzną i masz wszystko.
Możesz robić, co chcesz. Więc rób to. Żyj odważnie!
Przynajmniej zaznam życia pośrednio, poprzez ciebie.
Eloise…
lady Whistledown to ty?
Masz talent pisarski. Zawsze gryzmolisz w pamiętniku.
Wiesz wszystko o innych.
Masz zdanie na każdy temat.
Tak czy inaczej, możesz liczyć na moje wsparcie.
Więc… czy to ty?
Nie.
Ale gdybym nią była…
sądzisz, że bym się przyznała?
Skończyłaś? Cudownie!
Liczę, że w końcu wymyśliłaś tytuł.
Zaczekaj tu.
Może dziś zrobimy coś innego.
Tutejsze lody są boskie, ale może…
Nie dołączę dziś do pani, panno Bridgerton.
Ani jutro, ani nigdy.
- Co to znaczy? - Czy to nie oczywiste?
Najwyraźniej nie, skoro pytam.
Masz do dyspozycji spore grono zalotników,
a ja mam spokój od matek i córek.
Spokojnie mogę załatwiać tu moje sprawy.
- To koniec, panno Bridgerton. - Nie nazywaj mnie tak.
- Te okoliczności pokazują… - Co ty robisz?
…że nasz układ trzeba zakończyć.
- Zrobiłam coś nie tak? - Nie.
- To dlaczego? - Zyskałaś uznanie księcia.
On jest dla ciebie idealny.
Chodzi o wczorajszą rozmowę.
- Przepraszam za to. - Nie ma za co.
Twój brat miał rację. Zawsze będę rozpustnikiem.
- Zanim cię zepsuję… - Zepsujesz?
Jestem w stanie sama zatroszczyć się o swoją przyzwoitość.
Miałam cię za przyjaciela.
Nie byliśmy przyjaciółmi.
Nie ma bardziej absurdalnego twierdzenia niż to, że byliśmy kiedyś przyjaciółmi.
Jesteś młoda, ledwo odjęta matce od piersi…
Byłaś dla mnie rozrywką. Ładną, owszem, ale nic więcej.
Załatwiłem swoje sprawy.
Zajmę się czymś innym.
Tobie też to radzę.
Będzie panienka szczęśliwa u boku księcia Fryderyka.
Muszę przyśpieszyć plan wyjazdu z Anglii.
Wciąż wiele spraw niezałatwionych.
Chcę wyjechać. Zrób, co musisz, by to przyspieszyć.
Coś się stało?
Panienko?
Zostaw mnie, Rose.
Dżentelmen do pani.
Czemu zawdzięczam tę niespodziewaną wizytę?
Chciałem cię zobaczyć.
Cóż tym razem? Nie chcesz iść na bal? Migasz się od rodzinnej okazji?
Od czegoż to dziś wicehrabia chce uciec?
Może cię to zaskoczy, ale mam inne zajęcia niż czekać na ciebie.
- Mam własne plany. - Z księciem?
Moje plany to nie twoja sprawa.
Dałeś mi to jasno do zrozumienia.
Sieno, jeśli używasz Hastingsa, by mnie rozdrażnić…
To z pewnością przystojny mężczyzna, zamożny i utytułowany.
Ma to, czego szukam.
- Twoja mściwość… - Książę mnie nie odwiedził.
Nie zadaję się z żadnym z twoich przyjaciół.
Choć muszę przyznać,
nie dziwi mnie to,
że przyszedłeś tu tylko z zazdrości.
- Nieprawda. - Żegnaj, mój panie.
Tęsknię za tobą.
Nie mogę myśleć o niczym innym. Wróć do mnie.
Twoja pozycja życiowa się nie zmieniła.
Moja też nie.
Jesteś wicehrabią.
Zawsze będziesz mieć związane z tym obowiązki.
Ożenić się, spłodzić dziedzica i strzec rodziny.
A ja będę kobietą, którą kochasz pod osłoną mroku,
ale nigdy w świetle dnia.
Złożyłeś mi już obietnice, a ja jak idiotka uwierzyłam.
Nie będę znów twoją idiotką.
Poczta przyszła!
HISZPANIA
Marino, list z Hiszpanii.
To pewnie sir George. Odpisał ci.
Co napisał?
No i?
Co się stało? Jest ranny?
Udaje, że nic nas nie łączyło.
Jak to?
Mówi, że nie chce…
mieć nic wspólnego ze mną ani z naszym…
z moją… sytuacją.
Że nie miał z tym nic wspólnego.
Czyli…
nasze wysiłki nie poszły na marne.
Chyba…
NIE PISZ DO MNIE WIĘCEJ.
…wyszło idealnie.
Umieść listy tam, gdzie je znalazłyśmy, pod poduszką panny Thompson.
Co zrobimy, gdy ten jej żołnierz wróci?
Jeśli wróci do kraju, to na pewno się po nią nie zjawi.
Ona musi poznać prawdę o mężczyznach.
Zrobiłyśmy to, co słuszne i właściwe.
Troszczymy się o nią.
Popraw mi brwi.
Inaczej cały dzień będę wyglądać na zdumioną.
Pięknie wyglądasz.
Lady Bridgerton.
Lady Cowper.
Muszę przyznać, że to dobrze, że Daphne spodobał się książę Hastings.
Cressida nie miałaby szans u księcia, gdyby Daphne okazała mu zainteresowanie.
Moja córka może szczycić się majątkiem,
ale to Daphne może pochwalić się buzią.
Odłóż tę sukienkę, Rose.
- Nie idzie panienka na bal? - Idę, ale założę tę w srebrzystej bieli.
Wpleciesz mi we włosy klejnoty i kwiaty, tak jak lubisz?
- Będzie panienka wyglądać idealnie. - Dobrze. Właśnie tego chcą.
Dołączysz do nas na balu?
Przyjąłem zaproszenie.
Może wpierw rzucisz okiem na tę listę.
Co to?
Czternaście nazwisk.
Czternaście młodych panien do wzięcia,
z najlepszych rodów.
Najstarsza córka lady Leeworth…
Rozważę twe propozycje. Dziękuję.
Coś jeszcze?
Ile czasu zostało?
Słucham?
Do balu.
Patrzyłeś na stary zegarek ojca, gdy tu wchodziłam.
To piękna pamiątka.
Jest za kwadrans.
A więc już jest późno.
Daj mi znać, kogo mam ci przedstawić.
Czas, jak wiemy, biegnie bardzo szybko.
Prinzessin Cressida.
Czyż to nie brzmi pięknie?
Panno Thompson, miło znów panienkę widzieć.
- Mogę prosić o taniec? - Będę zaszczycona.
Wasza Wysokość dość dziś powściągliwy.
Wyjeżdżam z Anglii wcześniej, niż planowałem.
Przykro mi,
ale już czas na mnie.
Ty głupcze.
Wszystko w porządku?
Ze wszech miar.
Panno Bridgerton, muszę prosić o taniec.
To zaszczyt, Wasza Wysokość.
Czyż może to być prawdą?
Że najpiękniejsza panna sezonu to jeszcze większy klejnot, niż sądziłam?
Wygląda na to, że ten oto skarb
wkrótce będzie kolejnym klejnotem w królewskiej koronie.
Księciu Hastings ponoć odebrało wczoraj mowę,
gdy pannie Bridgerton znudziło się czekać,
aż zada on jej to kluczowe pytanie.
A może młoda panna po prostu zwiększyła swój apetyt.
Zaskakujące? Owszem. Nierozsądne? Ależ nie.
Po co zadowalać się tytułem księżnej,
skoro można zostać księżniczką?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka