NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wypuszczaj!
Proszę spytać pannę Nolan,
czy me rzeczy osobiste przeniesiono już z sypialni księcia
do pokoju księżnej?
Proszę przekazać Jej Wysokości, że nie zezwalam na to.
Naprawdę mam to przekazać, Wasza Wysokość?
Nie sądzisz chyba, że wpuszczę cię do łoża po tych kłamstwach i oszustwach?
Spokojnie,
po twych ostatnich wyczynach do łoża mi nieśpieszno.
To w jakim innym celu jestem ci potrzebna?
Jesteś moją żoną.
Zwyczaj nakazuje, by po miesiącu miodowym żona miała własną sypialnię.
Miesiąc miodowy już za nami, czyż nie?
Będę informowany o powodzeniu twych małżeńskich przedsięwzięć.
Nie śmiałabym ukrywać prawdy w tak ważnej sprawie.
Wasza Wysokość, nowa Whistledown.
- Powinna pani… - Coś nie tak?
- Musimy się spakować. - Tak, Wasza Wysokość.
Co się stało?
Mego brata uwikłano w skandal.
- Rodzina mnie potrzebuje. - Będę ci towarzyszyć.
To sprawa rodzinna.
Możemy mieć oddzielne sypialnie, ale nie oddzielne domy.
Nie spuszczę cię z oka. Możesz być brzemienna.
Proszę, by Jego Wysokość przygotował największy powóz.
Potrzebuję przestrzeni.
Upadek panny Mariny Thompson
wciąż odbija się echem w każdym salonie w mieście,
choć już kilka dni temu ujawniono,
że jej zaręczyny z Colinem Bridgertonem były zwykłym oszustwem.
Oczywiście upadek kobiety
przynosi hańbę nie tylko jej samej.
Niczym trup wydziela ona smród,
który otacza wszystkich wokół.
Nie ruszaj się, ma chérie.
Ten skandal może zaszkodzić mojemu debiutowi.
Może powinniśmy to opóźnić o kilka lat.
Dziecko, wszystko będzie dobrze. Uśmiechaj się.
Czy uśmiech uratuje Featheringtonów?
Reputacja Penelopy i jej sióstr legła w gruzach.
Martw się teraz o losy własnej rodziny.
Jesteśmy w równie trudnej sytuacji.
Cudowny dzień, prawda?
To ta Whistledown.
Wolałabym nie narazić się tej kobiecie. Klnę się na wszystkie świętości.
Tak.
Ale jeśli potrafi zniszczyć czyjąś reputację…
mogłaby też ją przywrócić.
Très élégante, panno Bridgerton.
Co to będzie za debiut!
Choć nie ma na świecie takiego parasola,
który ochroniłby zhańbioną kobietę,
upadła panna Thompson musi liczyć, że znajdzie gdzieś schronienie.
- Przykro mi, ale nie ma wolnych miejsc. - To nagły wypadek.
Dziecko młodej damy nie ma gdzie się podziać.
Na pewno robicie wyjątki.
Miejsce może się znaleźć, jeśli otrzymamy pokaźną darowiznę.
Przecież jesteście organizacją dobroczynną.
Dobroczynność wymaga pieniędzy, których pani, jak sądzę, nie brakuje.
Stój!
Jesteśmy na miejscu.
Nie musisz stać na straży.
W ciągu najbliższej godziny nie odkryję, że jestem brzemienna.
Panna cierpi zniewagę. Czemu nie mogę jej odwiedzić?
- Colinie… - Posłuchaj.
Tylko to, że socjeta wierzy Whistledown, chroni nas przed hańbą.
Dzięki temu nikt nie sądzi, że jesteś ojcem dziecka.
Gdy zbliżysz się do niej, uznają cię winnym jej zguby.
Siostry zapłacą za twoją niesławę.
- Tego chcesz? - Nie, ale…
- Witajcie. - Najdroższa!
Nie powinnaś cieszyć się miesiącem miodowym?
Wsiadłam w powóz, gdy tyko usłyszałam wieści.
Tak tuż po ślubie?
Hastings pewnie przeklina teraz Bridgertonów.
Gdzie on jest?
Czeka w Hastings House.
Radzimy sobie, siostro.
Nie potrzebujemy pomocy.
Wiesz, że to nieprawda.
Dzięki Daphne wybrniemy z kłopotów.
Skoro książę wciąż darzy nas łaską, socjeta przestanie przeciw nam szeptać.
Zajmiemy się naszym życiem, jakby nic się nie stało.
- Jakby nigdy nic. - Nikt się nic nie dowie.
Udawanie, że wszystko jest w porządku,
to najlepszy sposób, by omotać nieświadomych. Prawda, mamo?
Jaka wielka feta ma miejsce w tym tygodniu?
Coś musi się dziać.
Królowa organizuje uroczysty lunch.
Książę i ja zdobędziemy zaproszenie.
Jeśli dopisze nam szczęście, nasz powrót do Londynu odciągnie uwagę.
- Zabraknie czasu, by mówić o czymś innym. - Dobrze, że nikt nie pyta o me zdanie.
- Naprawdę chciałeś się z nią ożenić? - Tak.
Masz więc szczęście, że nie poślubiłeś nieznajomej.
- Znałem ją. - Nie, nie znałeś.
- Whistledown znała ją lepiej. - Zna sekrety wszystkich.
Masz szczęście, że dowiedziałeś się teraz, a nie po ślubie.
Masz mnie za głupca…
ale serce nie zważa na logikę.
Gdy o niej pomyślę, czuję, że chcę być z nią…
pomimo wszystko.
Znam to szaleństwo.
Ale nie możesz jej odwiedzić.
By ujrzeć ukochaną,
Leander co noc płynął w ciemności z Abydos do Sestos.
Leander zgubił się i utonął.
Tak głosi legenda.
Czy coś się stało, siostro?
W Clyvedon?
Jeśli musisz pomówić z panną Thompson,
spróbuję zorganizować spotkanie, oczywiście w obecności przyzwoitki.
Będę wdzięczny. Zobaczysz, że nasze uczucie jest prawdziwe.
Zawsze szybko się uczyłeś, druhu.
Ale muszę zachować siły na mecze bokserskie,
a nie marnować na twe kłopoty.
Chcesz się poddać?
To nie pomoże twej reputacji.
Nie widziałem cię tak wściekłego, odkąd dostałeś klucze do księstwa.
- O księstwie nie chcę rozmawiać. - W porządku.
O tym, co się stało po ślubie, pewnie też nie.
Nic się nie stało.
To żona pewnie nie jest zachwycona.
Lepiej, żebyś się nie zastanawiał nad uczuciami mojej żony
czy też jej czynami.
Nie ma sensu ani logiki, prawda?
- Co? - Małżeństwo.
Nic na to nie poradzisz.
Złożyłem przysięgę.
Widzisz?
Szybko się uczysz.
Nie śpisz?
Już cię widziałem.
Królowa urządza uroczysty lunch.
Musimy przyjść z mym bratem, by okazać wsparcie rodzinie.
Gdzie byłeś całą noc?
Nie sądziłem, że cię to interesuje.
Czy tak będzie wyglądać nasze małżeństwo?
Całe noce będziesz poza domem z Bóg wie kim?
Z kim? Twe słowa mnie ranią.
Trzy tygodnie po ślubie, a ty posądzasz mnie o zdradę.
Tak trudno to sobie wyobrazić?
Oboje znamy reputację Waszej Wysokości.
Dla ciebie to małżeństwo nie jest nic warte.
Nic?
Tak powiedziałam.
Wierzysz w to?
- Simonie. - Daphne.
Chcę, żebyś…
Pójdziemy do sypialni…?
Dokończyć to, co zaczęliśmy?
Nie.
Co z nami będzie?
Jeśli jesteś brzemienna, zostanę i będę was utrzymywać.
A jeśli nie?
Będziemy małżeństwem tylko z nazwy.
Zapewnię ci byt godny księżnej.
Ale nie będę już cię niepokoił.
Będziemy wieść osobne życia.
To nie może się dziać. I nie będzie. Rozumiesz?
Że już sobie nie ufamy?
Tak, Wasza Wysokość, świetnie to rozumiem.
Panno Thompson.
- Dziękujemy za przybycie. - A miałam wybór?
Mój brat łaknął spotkania.
A ja pragnę uniknąć kolejnych skandali zagrażających reputacji rodziny.
Zostanę tu w roli przyzwoitki.
Marino, powiedz, że ta Whistledown się myli.
To nie może być prawda.
A jednak.
Nosisz w sobie dziecko?
Nie rozumiem.
Mieliśmy się pobrać. Mówiłaś, że mnie kochasz.
- Colinie, bardzo cię szanuję. - Szanujesz?
Jesteś okrutna, skoro stoisz tu i śmiesz mówić o szacunku,
jakbyś nie popełniła grzechu przeciwko mnie.
Proszę nie mówić mi o grzechu.
Nie przyszłam tu, by ktokolwiek mnie zawstydzał.
Nie umiałam inaczej.
Zrobiłam to, co sądziłam, że muszę.
Nikt nigdy mi nie pomógł i nie pokierował mną inaczej.
Nie miałam wyboru.
Musiałam kogoś poślubić,
a ty jako jedyny byłeś szansą choć na odrobinę szczęścia.
To ma być komplement?
Mam się cieszyć z tego, że mnie wybrałaś,
okłamałaś i próbowałaś
zaciągnąć do ołtarza?
Widzimy się po raz ostatni, panno Thompson.
Wiesz, co jest w tym najgorsze?
Gdybyś powiedziała mi o swojej sytuacji, poślubiłbym cię bez zastanowienia.
Bo sądziłem, że tak bardzo cię kocham.
Teraz widzę, że to było kłamstwo.
Chciałabym wrócić do domu.
W końcu nie chcemy kolejnego skandalu.
Powóz czeka.
Czas się szykować na lunch u królowej.
Oczywiście.
Czyż nie cudownie? Rodzina znów w komplecie.
Owszem, częściej wywołujmy skandale.
- Świetnie księżna wygląda. - Jest pani przemiła.
Czyż małżeństwo nie jest cudowne?
To wielka radość i prawdziwy cud.
Z drogi! Musicie się zachowywać jak stado owiec przy korycie?
Postawiłam 100 gwinei na to, że w rok doczekacie się dziedzica.
Dziecko już w drodze?
Nie ustajemy w wysiłkach, Wasza Królewska Mość.
Wkrótce będzie królowa zadowolona.
Zadbajcie o to.
Dwulicowość przychodzi ci bez trudu.
Uczyłem się od najlepszych.
Dawno nie byłeś w pracowni.
Przyjdź na kolejną lekcję rysunku.
Ćwiczenia czynią mistrza.
Przynajmniej to jego wymówka,
gdy wraca do domu ubrudzony farbą w dziwnych miejscach.
Poznałeś mego przyjaciela Wetherby’ego?
- Chodź, przedstawię cię. - Nie, dziękuję.
Matka mnie przywołuje. Miłego dnia.
- Jej Wysokość zaprasza na audiencję. - Mnie? Teraz?
Zmykaj.
Sio.
Kim ona jest?
- Wasza Królewska Mość? - Whistledown!
Miałaś zdemaskować łowczynię sensacji.
Proszę mi wierzyć, znajdę ją i jestem zła na siebie,
że jeszcze nie ustaliłam jej tożsamości, ale myślałam…
Myśl szybciej.
Moja cierpliwość ma granice.
Znajdź odpowiedź.
Królowa ci rozkazuje.
Oczywiście.
Wasza Królewska Mość.
A więc wróciliście.
Świetne wyczucie czasu, po tym zamieszaniu z bratem.
To zbieg okoliczności, lady Danbury.
Twój plan działa.
Nie słyszałam ani słowa
o nieszczęsnej relacji pana Bridgertona
z tą od Thompsonów.
Bym zapomniała.
Wyprawiam przyjęcie, na które chciałabym cię zaprosić.
Uwielbiamy przyjęcia.
Za wcześnie jednak, by przyjmować zaproszenia.
To pojedyncze zaproszenie.
Tylko dla Waszej Wysokości.
Wieczór dla zamężnych dam z socjety.
Jesteś nowym członkiem tego grona.
Że też mają czelność.
Po tym, jak próbowały wpędzić Bridgertona w małżeństwo z brzemienną.
Pen…
Jak się miewasz? Czy w domu jest okropnie?
Od trzech dni zero zalotników. Matka twierdzi, że jesteśmy bez szans.
Ale co z Colinem? Załamał się?
To tylko zraniona duma. Mężczyznom coś takiego nie zaszkodzi.
Nie słyszałaś, co mówią ludzie.
Lady Whistledown posunęła się za daleko.
Miałam cię za jej wielbicielkę.
Nie, gdy szarga imię mej przyjaciółki.
Gdy znajdziemy Whistledown, namówimy ją, by to odwołała
i oczyściła honor twej rodziny.
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję.
Droga lady Bridgerton.
Czyż to nie okropne, że nas obie
tak podstępnie oszukano?
Panna Thompson wykorzystała moją dobroć,
gdy ja otworzyłam dla niej swój dom.
Proszę uwierzyć,
że nie miałam pojęcia o…
Lady Featherington, proszę wyjść.
- Mam zaproszenie. - Już nie.
Chyba woli pani uniknąć nieprzyjemności.
To powinno je nauczyć.
Czego, panno Cowper?
Tego, by nie sądzić innych, abyśmy sami nie byli sądzeni?
Coś cię martwi?
Jesteś dorosła, ale wciąż jestem twoją matką.
Możesz przyjść po radę.
Małżeństwo to radości,
ale też smutki i trudy.
Co do tego masz rację.
Mój związek nie jest idealny.
Toteż… podziel się przemyśleniami. Może coś ci poradzę.
A może odprawisz mnie z kolejnymi banałami
i mętnymi metaforami.
Kochanie, staram się tylko pomóc.
Wiesz, co mogło mi pomóc?
Gdyby twoje matczyne rady przygotowały mnie do ślubu.
- Co masz na myśli? - Wysłałaś mnie w świat głupiutką jak but.
Nauczyłaś mnie tego, jak udawać,
ale nie tego, na czym polega pożycie małżeńskie,
bliskość między małżonkami.
Gdybyś powiedziała mi o naprawdę ważnych sprawach,
gdybym znała prawdę, to może…
Daphne!
To przez upał.
Dał się jej we znaki.
Wszyscy nas dziś wyśmiewali i traktowali jak trędowatych.
To twoja wina.
Moja wina? Nawet mnie tam nie było.
Gdyby nie twój nałóg,
od razu pozbylibyśmy się panny Thompson.
Nie doszłoby do tego.
Pani.
Jest tu księżna Hastings.
Cieszę się, że księżna nas odwiedza.
Księżnej matkę chyba poniosły emocje.
- Ale skoro przychodzi pani to wyjaśnić… - Chcę pomówić z panną Thompson.
Na osobności.
Cóż…
Może na to za późno, ale przepraszam.
Pani brat to miły chłopak.
Nie ma potrzeby…
Ja przyszłam przeprosić ciebie.
Mnie?
Źle cię oceniłam.
Chcę ci powiedzieć, że to, co czułaś, że musisz zrobić…
Ja to rozumiem.
Żałuję, że tak się stało.
Nie ty jedyna.
George był żołnierzem…
ale był też łagodny i miły.
Był ideałem.
Sądziłam, że go kocham.
Potem miesięczne krwawienie ustało
i okazało się, że jestem brzemienna…
i sama.
Jakie nazwisko nosi sir George?
A może wiesz, gdzie stacjonuje jego pułk?
Czemu Wasza Wysokość pyta?
Ponoć generał Langham z żoną są w Londynie.
Może porozmawiam z nim albo z nią
i znajdę sir George’a.
Co to zmieni?
George nie chce ze mną być.
Ale czy ty chcesz być sama?
Bez tytułu, ochrony, wsparcia dla siebie i dziecka.
Chyba wszystko lepsze niż to.
Czemu on miałby decydować o twojej przyszłości,
skoro mu na tobie nie zależy? To on jest winny tej sytuacji.
Może skłonię go, by wrócił…
i wziął odpowiedzialność za ciebie i dziecko.
Czemu masz sama ponieść karę za jego występek?
Sądzi księżna, że to się uda?
Zapewniam. Jestem w stanie zrobić więcej, niż myślisz.
WALKA MONDRICH KONTRA PEARSON
Pokonałem najlepszych
i jestem pewien, że utrzymam formę.
Jest popyt na moje walki, ale organizacja kosztuje…
Nie chcę inwestować.
Mam bardziej lukratywną propozycję.
Powiedzmy, że porozumiemy się
w kwestii wyniku walki?
Przepraszam, że zająłem czas lorda.
Rozsądek nakazuje panu wyjść.
A panu posłuchać.
Wolisz topić majątek w biznesie, który może nie wypalić,
czy mieć pewny zarobek?
Zgodzisz się podłożyć…
a postawię taka sumę na przeciwnika,
że połowa wygranej ustawi ciebie i rodzinę do końca życia.
Mój honor nie jest na sprzedaż.
Jest powód, dla którego masz mało wspólników.
Zabawiasz tłumy,
dostarczasz rozrywki.
Chętnie zakładamy się o powodzenie twoich pięści,
ale żaden dżentelmen nie widzi w tobie człowieka biznesu.
Wiem, masz duszę wojownika.
Bez wątpienia po ojcu.
Był żołnierzem, prawda?
Udało mu się zbiec z kolonii po odbyciu służby w pułku Dunmore’a.
Myślisz, że po to zdobył wolność,
by jego syn był umęczonym pięściarzem,
który z trudem potrafi wykarmić rodzinę?
Nie waż się mówić o mojej rodzinie.
Oczywiście. Przepraszam.
Chodziło mi o to, że ja też robię to dla rodziny.
Jedno proste rozwiązanie i obaj mamy problem z głowy.
Proszę tylko, żebyś to przemyślał.
Chociaż tyle.
Socjeta łaknie kontaktu z księżną.
Toniemy w biletach wizytowych.
Lady Danbury zaprasza na czwartkowy wieczór.
Klub zamężnych dam.
Już wyobrażam sobie ich pytania.
Przekażę jej lokajowi, że jest księżna zmęczona.
- Wasza Wysokość. - Wasza Wysokość.
Myślisz, że żona generała będzie gościć u lady Danbury?
Pani Langham?
Podobno lubi towarzystwo.
Odpowiedz, że z radością dołączę.
Wasza Wysokość.
Witaj w mej jaskini nieprawości.
Chyba znasz już lady Trowbridge,
ale czy poznałaś Lucy Granville?
A to Kitty Langham.
Żona generała.
Miło panie poznać.
Nie gap się.
Rozdaj księżnej karty.
Nauczymy cię zasad.
Najpierw mąż odbiera żonie panieństwo, a potem my, hazardzistki, cnotę.
Chyba że mąż już ją zdemoralizował.
Nie lękaj się.
W każdej turze musisz tylko postawić żeton
na karcie,
którą twoim zdaniem wylosuje krupier.
A teraz, panie, obstawiajcie.
To ułatwia przełknąć gorycz przegranej.
Księżna szybko się uczy. Jestem pewna,
że wkrótce pojmie tę grę.
Potrzeba tylko trochę praktyki i wytrwałości.
Dobry wieczór.
- Zabawnie cię tu widzieć. - Jestem przekomiczny.
- Unikasz mnie. - Teraz to ty błaznujesz.
Skoro mnie nie unikasz, napijmy się razem.
- Potrzebuję dużego kieliszka. - Tak.
Hrabia wściekłby się, gdyby wiedział, ile straciłam.
Hrabia ma ledwo dwa lata.
A więc mam szczęście, czyż nie?
To chyba szczęście początkującego.
Rozgrywka jeszcze się nie skończyła.
- Zastanawiam się, pani Langham… - Mów mi Kitty.
Zdobyłaś już tyle mego majątku, że mów mi po imieniu.
Więc Kitty.
Szukam pewnego żołnierza, dla przyjaciółki.
Czy twój mąż mógłby mi pomóc?
Sama musisz go o to zapytać. W domu bywa rzadko.
Przykro mi.
Czemu?
To idealna sytuacja, gdy żona wiedzie osobne życie.
Korzystam z uroków bycia mężatką, a nie muszę znosić towarzystwa męża.
A co z dziećmi? Czy nie tęsknią za ojcem?
Trudno tęsknić za kimś, kogo nie znasz.
Zapominasz, że księżna
jest świeżo po ślubie.
Tak, słynny związek z miłości.
Nie słuchaj mnie.
Pewnie ty łakniesz towarzystwa księcia.
Mogę ci podać adres męża.
Może tobie generał odpisze.
W końcu nie jesteś jego żoną.
Księżno, znowu wygrywasz!
Widząc, jak dobrze pani się bawi, sądzę, że to pani wygrywa.
Ja też tak uważam.
Jeszcze raz.
Piękny kolor. I bąbelki…
są idealne.
Uwielbiam dobrą brandy, ale czasem trzeba mi piwa.
Mógłbyś przejść do rzeczy?
- Nie wiem, o czym mówisz. - Wiesz.
Masz rację. Wiem. Wiem też, że popełniłeś poważny błąd z moją siostrą.
Na jakiej podstawie mniemasz, że ja popełniłem błąd?
Znam moją siostrę.
Choć jest niezwykle zdolną kobietą,
nie byłaby w stanie aż tak to spierdolić.
Nie masz nigdy dość udawania ideału?
- Męczy samo patrzenie na to. - Przynajmniej dotrzymujemy słowa.
Nic nie wiesz o mych obietnicach. Też staram się dotrzymać słowa…
- Ty nie zrozumiesz. - Co masz na myśli?
Masz na koncie całą litanię złamanych obietnic.
Ochroniłeś Daphne przed Berbrookiem?
A lekkomyślne romanse? Wciąż widujesz się z tą śpiewaczką?
Osądzasz mnie, choć nie rozumiesz odpowiedzialności za rodzinę,
bo jej nie miałeś.
Daphne jest moją rodziną. To się nie zmieni.
Choć szkoda,
że nigdy nie stanę się tak idealny jak ty.
Szkoda to tego,
że twój ojciec był nieobecny
i nie pokazał ci, jak być głową rodziny.
Jak widać po tobie, jest to bardzo trudne.
- Słucham? - Widzę, jak się męczysz.
- Nie dajesz rady? - Hastings.
Jak ty spełniasz obietnicę,
którą pierworodny syn składa ojcu przed śmiercią?
Myślisz, że patrzy na ciebie z nieba? Zawstydzony?
Upokorzony tym, co zrobiłeś?
Co by powiedział świętej pamięci wicehrabia?
Uspokójcie się! Zostaw go!
Zostaw!
Spokój! Uspokójcie się!
Trochę przesadziłem na treningu z Willem.
- Wezwać Jeffriesa? - Nie.
Pozwól mi.
Mam czterech braci. Nie wyobrażasz sobie, jakie paskudne rany opatrywałam.
Czemu się przede mną nie otworzysz?
Daphne…
Dziecko byłoby błogosławieństwem.
Dlaczego jesteś nieugięty?
Przysiągłem, że nie spłodzę potomka.
Nie rozumiem.
Memu ojcu…
bardziej zależało na przedłużeniu rodu Hastingsów niż na czymkolwiek innym.
Nie dbał o los matki.
Ani o mnie.
Złożyłem przysięgę,
że jego wysiłki pójdą na marne.
Ród zakończy się na mnie.
Więc w tym wszystkim chodzi o jakąś przysięgę?
Mnie też przysięgałeś. A może nasz ślub wyparował ci z głowy?
- Mówiłem ci… - Mówiłeś, że nie możesz mieć dzieci.
Nie mówiłeś, że to kwestia zemsty na zmarłym człowieku.
Przysiągłem mu na łożu śmierci.
A mnie zdradziłeś w łożu małżeńskim.
Upewnię się, czy dobrze rozumiem.
Nie chcesz dzieci ani szczęścia, które moglibyśmy mieć razem,
bo obiecałeś coś ojcu?
Ja…
Powiedz to.
Nie da się tego zmienić.
Dziękuję za wyjaśnienie, Wasza Wysokość.
Skoro twa nienawiść do ojca przewyższa jakiekolwiek uczucia wobec mnie…
to masz rację. Nie da się tego zmienić.
Za kilka dni przypada mój okres.
Dowiemy się, którą przysięgę złamałeś
i jak spędzimy resztę życia.
Nieszczęśliwi razem…
czy szczęśliwi osobno.
Łaskawy czytelniku, postawię pytanie.
Cóż bardziej ekscytującego nad podejmowanie ryzyka?
Im większe ryzyko, tym większa nagroda.
Lecz jeśli postawi się na złą kartę,
trzeba być gotowym na wielkie rozczarowanie.
- Zadbaj, by dotarł pod ten adres. - Tak, Wasza Wysokość.
Gdy się zakładamy, nie ma pewności,
czy w efekcie zdobędziemy fortunę, czy też ją stracimy.
Chyba że zdecydujemy się na bezpieczniejsze rozwiązanie.
W tym sezonie towarzyskim
ci, którzy zaryzykowali najwięcej, wciąż nie ujawnili swoich kart.
Przez to trudno dziś o ciekawą plotkę.
Piszącej te słowa
nie przychodzi do głowy żadne godne wzmianki wydarzenie.
„Żadne wydarzenie”.
Nawet mój lunch.
Przynajmniej nie napisała nic złego.
Jest dużo gorzej.
Nic nie napisała.
TRUDNO DZIŚ O CIEKAWĄ PLOTKĘ
Niemniej warte uwagi jest to,
że książę i księżna Hastings dotąd nie przyjęli wspólnie gości.
Nasi nowożeńcy z pewnością wciąż zapatrzeni są tylko w siebie.
Któż mógłby ich winić?
I któż by się zdziwił,
gdyby ich starania zostały nagrodzone
przyjściem na świat potomka w ciągu najbliższego roku?
W przeszłości plotki Whistledown dotyczyły publicznych wydarzeń,
w których uczestniczyło wielu.
- Z Mariną jest inaczej. - To sprawa osobista.
Nie tylko twa mama pomagała ukryć stan Mariny.
Cała służba wiedziała.
To raczej nie był sługa.
Może raczej rzemieślnik.
Ktoś, kto odwiedzał wasz dom, mógł coś zobaczyć lub podsłuchać.
To możliwe.
Więc musimy zrewidować metody badawcze.
Cudownie, Pen.
Opowiem królowej o nowej teorii.
Może na wieczornym koncercie.
Wiem, że nie miałaś debiutu, ale mama pewnie pozwoli ci przyjść.
- Gdy zdemaskujemy Whistledown… - Przywrócimy honor Featheringtonów.
Muszę wracać. Wyjdę od tyłu, by nikt mnie nie widział.
El?
Dziękuję ci.
Napisałam do generała Langhama w sprawie sir George’a. Jeśli to człowiek honoru…
Napisała pani do generała?
Tak.
Książę też się podpisał?
Cóż… Nie.
Ale…
O co chodzi?
Generał nie odpisze księżnej.
Nie wiesz tego.
Zwróci uwagę na słowa księżnej. Musi.
Jest pani aż tak naiwna? Przepraszam.
Doceniam księżnej pomoc, ale nic więcej nie da się zrobić.
- Marino… - To koniec.
Już zaakceptowałam swój los. Dziękuję za te starania.
- Nie na koncercie? - Nie.
Nie mam nastroju do muzyki i wytworności.
Chcę cię przeprosić.
Chmary szarańczy na ulicach? Krew w Tamizie?
Koniec świata bliski?
Byłem dla ciebie zbyt surowy.
Za to przepraszam.
Chciałeś mnie ustrzec
przed uleganiem bezmyślnym impulsom.
Przyznajesz, że byłeś głupcem?
- Niekonwencjonalne przeprosiny. - Cicho.
Cierpisz, ale ból minie.
Możesz liczyć na miłość rodziny
i honor swych czynów.
Prędko zapomnisz o pannie Thompson…
jakby nigdy nie istniała.
Jak to się sprawdziło u ciebie?
Bardziej ponurej i posępnej gadki nie słyszałem od dawna.
Owszem, to wymaga czasu.
Zaskoczyło mnie to, że chcesz do nas dołączyć.
Dziękuję, że odpuściłaś mi pióra we włosach.
Ślicznie wyglądasz.
Eloise…
Zajęcie miejsca w społeczeństwie
winno być ekscytującą chwilą w życiu młodej kobiety.
Jeśli nie czujesz się gotowa, nie chcę, żebyś udawała.
Może za bardzo cię pospieszałam.
Możemy poczekać, aż będziesz gotowa.
Na koncercie będzie dziś królowa, prawda?
Tak sądzę.
To nie mogę się doczekać. To naprawdę ekscytujący czas.
Gotowa?
Tak.
Przepraszam.
Sir Granville?
Bridgerton.
Przepraszam.
Przepraszamy.
Chciałbym zrozumieć twoją…
sytuację.
- Chciałbym zrozumieć. - To proste.
Kocham lorda Wetherby’ego.
Jesteś żonaty.
A nasze małżeństwo daje żonie wolność i ochronę.
To szczęśliwszy związek niż wiele innych w tej sali.
A damy, do których lord Wetherby się zaleca?
Też są częścią tego układu? A honor?
Miłość?
Co ty o tym wiesz?
Żyjemy w ciągłym niebezpieczeństwie. Codziennie ryzykuję życie dla miłości.
Nie masz pojęcia, jak to jest
być obok kogoś, bez kogo nie możesz żyć,
a mimo to czuć, że tyle nas dzieli.
Rzucać ukradkowe spojrzenia.
Nie możemy się do siebie uśmiechnąć… nie upewniwszy się, że nikt nie patrzy.
Potrzeba odwagi,
by żyć poza tradycyjnymi ramami społecznych oczekiwań.
Ty o tym mówisz…
ale może to tylko tyle…
czcza gadanina.
Wasza Królewska Mość, to jasne.
Lady Whistledown to ktoś, kto współpracuje z socjetą,
nie będąc jej członkiem. To rzemieślnik.
To wszystko?
Słucham?
Nie potrzebuję już twych usług.
Ale moja teoria…
Nie ma już potrzeby.
Poleciłam, by Bow Street Runners przeprowadzili dochodzenie.
Zdemaskują Whistledown,
a ona zapłaci za impertynencję.
To położy kres tym obrzydliwym plotkom.
Królowa chce zamknąć jej usta?
Ona ma jeszcze tyle do zrobienia.
Dziecko, idź już.
- Ile trwa ten koncert? - Trzy godziny? Cztery?
Właściwie ja już dość się nasłuchałem.
Jesteś moim ulubionym bratem. Wiesz o tym?
Chciałbym po drodze zabrać przyjaciółkę.
Przyjaciółkę?
Nie wolno mi?
Nie krępują mnie społeczne zasady.
Nie mów matce.
Czemu stajemy u krawcowej?
Mademoiselle Bridgerton!
To Eloise, moja siostra. Odstawimy ją do domu.
Jak ci minął wieczór, ma chérie?
Zgodnie z oczekiwaniami.
Straszna nuda.
To dlatego nie chcesz sukni na debiut?
Wśród całej socjety nie znalazłam żadnego ciekawego rozmówcy.
Cała socjeta? Czyli wszyscy oprócz Featheringtonów?
Tak, wszyscy oprócz…
nich.
Nie tylko twa mama pomagała ukryć stan Mariny.
Cała służba wiedziała.
Może rzemieślnik?
Wolałabym nie narazić się tej kobiecie. Klnę się na wszystkie świętości.
Wszystko w porządku, Eloise?
Tak.
OWOC JAŁOWCA
MNISZEK LEKARSKI
Marino? Możemy pomówić?
Marino, nie śpisz jeszcze?
Marina!
Marina! Mamo!
Mamo, pospiesz się!
Marino, jestem tu.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka