ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν ήταν ποτέ ο Τιούρι.
Νόμιζε ότι ήταν, επειδή άκουγε αυτές τις φωνές.
Επειδή έλεγε "Είμαι γιος ιερέα,
έχω τη δύναμή του στο αίμα μου".
Πίακ.
Μα αυτό δεν έχει καμία σχέση.
Η μαγεία υπάρχει παντού.
Όπως στην ιστορία του Φόλντο.
Η πραγματική αποστολή του ήταν να βρει το κορίτσι
που ιππεύει δίπλα του.
Τι έπαθε αυτή;
Τιούρι; Πρέπει...
Πρέπει να...
Αυτός τι έπαθε;
Λαβίνια!
Άσε με ήσυχη.
Η Ματωμένη Σελήνη βγαίνει αύριο.
Πρέπει να δώσουμε το γράμμα στον βασιλιά.
Μόνο εσύ μπορείς.
Πού το ξέρεις;
Στεκόμουν ακριβώς δίπλα σου.
Το ένιωσα, Λαβίνια.
Ποτέ δεν έχω νιώσει έτσι.
Δεν με νοιάζει.
Δεν με νοιάζει ο βασιλιάς,
η αποστολή σου
κι η χαζή ιπποτική σου περιπέτεια.
Ζω στο Μίστρινοτ, Τιούρι,
κι ούτε βασιλιάς ούτε κανείς άλλος
δεν έδωσε ποτέ δεκάρα για όσους ζουν εκεί.
Ξέχνα τη χαζή προφητεία σου
και τις χαζές δυνάμεις.
Δεν είμαι έτσι εγώ
κι ούτε θα γίνω ποτέ.
Νόμιζα πως είμαστε φίλοι.
Πως ό, τι κι αν συνέβαινε,
ό, τι κι αν συναντούσαμε,
θα το αντιμετωπίσαμε μαζί.
Λάθος νόμιζες, τότε.
ΟΥΝΑΓΟΥΕΝ
Δεν είναι υπέροχο θέαμα;
Καθόλου.
Έφερε τον στρατό του ως τα τείχη της πόλης.
Αποτελεί ξεκάθαρη απειλή.
Όχι για μένα.
Τον προξενεύεις στην Άλιανορ επειδή αποτελεί απειλή.
Αλλά, άκου με, ο γάμος δεν θα είναι αρκετός.
Τον προξενεύω επειδή είναι γιος μου.
Κι αδερφός σου.
Θυμάσαι τις μπότες σου;
Ποιες μπότες;
Σε έπαιρνα μαζί μου στο κυνήγι μικρό,
κι έκρυβε τις μπότες σου.
Ο Βιρίντιαν;
Έκρυβε τις μπότες μου;
Δεν ήταν πάνω από έξι ετών.
Νόμιζε ότι αν δεν είχες τις μπότες σου,
δεν θα ερχόσουν και θα έμενες μαζί του.
Σ' αγαπούσε περισσότερο κι από τη ζωή του.
Άκου, μικρέ.
Δεν είμαι βλάκας.
Αν αποδειχθεί ότι έχει κακές προθέσεις,
θα λάβω μέτρα.
Μέχρι τότε, όμως,
δεν θα το αναφέρουμε ξανά.
Διέλυσε τους άντρες σου με ένα βλέμμα;
Δεν είμαι σίγουρος, άρχοντά μου.
Ακούστηκε ένας ήχος.
Ένα κουδούνισμα.
Και μετά...
Τι έγινε μετά;
Μάλλον μας έριξαν από τα άλογά μας.
Φύγε.
Άρχοντα, έκανα ό, τι...
Είπα...
να φύγεις.
Γίνεται πιο δυνατός.
Όπως και η σελήνη.
Το νιώθω στα κόκαλά μου.
Σαν φτάσει στο πιο ψηλό παράθυρο της σάλας,
θα κάνω την τελευταία θυσία
κι η τελετή θα ολοκληρωθεί.
Μετά τίποτα δεν θα με σταματάει.
Ούτε καν το αγόρι.
Ό, τι δυνάμεις κι αν έχει.
Πες το.
Θέλω δουλειά. Και θα μου τη δώσεις.
Θα έχει ενδιαφέρον αυτό.
Ο Φάντουμαρ ξόφλησε, το ξέρεις.
Και ξέρεις και κάτι άλλο.
Πόσο πολύ μπορώ να σε βοηθήσω.
Προφανώς, έγινε κάποια παρεξήγηση.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια.
Ποιον ζητάει πάντα ο Βιρίντιαν;
Εσένα,
τον πιστό του Κόκκινο Καβαλάρη,
ή τον Τζαμπρούτ,
τον Εβιελανό φίλο του;
Θα έλεγα ότι χρειάζεσαι μεγάλη βοήθεια.
Τι κοιτάς;
Δεν χρειάζεσαι εμένα.
Ποτέ δεν με χρειάστηκες.
Ο αφέντης σου έκανε λάθος.
Έλα, κάτσε μαζί μας, αγόρι μου.
Σε καλωσορίζουμε
στη γη των χαμένων.
Μη φοβάσαι πια.
Δεν μπορείς να πέσεις πιο χαμηλά.
Ξέχνα κάθε ελπίδα.
Πιες και γλέντα το!
Έλα, μικρέ, κάτσε μαζί μας.
Μάλλον χρειάζεσαι έναν φίλο.
Τιούρι!
Απλώς κάνουμε κύκλους.
- Δεν θα τον βρούμε ποτέ. - Πρέπει.
Έχει το γράμμα.
- Πώς θα τον βρούμε εδώ; - Κάπως.
- Συνεχίστε να ψάχνετε. - Τιούρι!
Τιούρι!
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, μικρέ.
Και οι πιθανότητες είναι εναντίον μας.
Εσύ, ας πούμε.
Έκανες το σωστό.
Άνοιξες εκείνη την πόρτα.
Βοήθησες εκείνον τον άγνωστο.
Και τι πήρες ως αντάλλαγμα;
Καταστράφηκες.
Αργά και βασανιστικά.
Τι θα έπρεπε να κάνω;
Ναι, αυτό είναι το ερώτημα.
- Να τα παρατήσεις, Τιούρι. - Να σταματήσεις να προσπαθείς.
Να παραιτηθείς για να βρεις την ηρεμία σου και να αφεθείς.
Στο πιοτό.
Τιούρι;
"Σάρκα σκύλου"; Τι είναι αυτό;
Φοβάσαι;
Μόνο όταν το σκέφτομαι.
Το καλό μ' εμένα είναι ότι δεν το σκέφτομαι.
Νεαροί ιππότες με αστραφτερά σπαθιά
Αυτό είναι το πιο τρομακτικό για μένα.
Οι γονείς μου δεν ξέρουν τι συμβαίνει
και μπορεί να χάσουν τη ζωή τους.
Κι οι μόνοι που μπορούν να το αποτρέψουν...
είμαστε εμείς.
Δεν νομίζω ότι μπορώ.
Πλάκα κάνεις;
Είσαι καλός, είσαι γενναίος,
είσαι φοβερός στο σπαθί.
Οι γονείς σου είναι τυχεροί που σε έχουν.
Σκέψου και τους δικούς μου.
Έχουν μόνο εμένα και τον σπόρο.
Ο σπόρος είναι μια χαρά.
Σκάσε.
Λοιπόν...
Αν πεθάνουμε όλοι αύριο...
Μάλλον αυτό θα συμβεί.
Τι δεν έχεις κάνει
που θα...
ήθελες πολύ να είχες κάνει;
Ειλικρινά;
Ειλικρινά.
Το παρουσιαστικό του ήταν πολύ ελκυστικό
Απ' την καρδιά του έβγαινε ένα γουργουρητό
"Γουργουρητό";
Τίποτα καλύτερο δεν βρήκες;
Ένα προσχέδιο είναι.
Θα το βελτιώσω.
Κι η αγάπη τους διήρκεσε
Μέχρι να πεθάνουν
Δεν σε κατηγορώ. Που μου γύρισες την πλάτη.
Κι εγώ θα το έκανα, με τα τόσα λάθη μου.
Για την αποστολή, για τον πατέρα μου, για τα πάντα.
Αλλά πάνω απ' όλα...
έκανα λάθος για σένα.
Σε είχα για βλάκα, Τιούρι.
Νόμιζα ότι όλα όσα έλεγες και έκανες ήταν...
ανοησίες.
Τελικά δεν ήσουν εσύ ανόητος.
Εγώ ήμουν.
Μου πήρε μια ολόκληρη ζωή να το καταλάβω.
Γι' αυτό ξέρω ότι πρέπει να πάμε.
Γιατί; Τι νόημα έχει;
Επειδή θα πεθάνει κόσμος, Τιούρι.
Οι γονείς του Τζουσέπο και του Φόλντο. Πρέπει να το αποτρέψουμε.
- Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. - Ψέματα, μπορείς.
Να παραδώσεις το γράμμα στον βασιλιά.
Γιατί να το προσπαθήσω;
Ο πατέρας μου έχει πεθάνει.
Πέθανε από το σπαθί του πατέρα σου.
Ακινητοποιημένος.
Αβοήθητος.
Άοπλος.
Κι εγώ έβλεπα.
Φυλάκισε τη μάνα μου, σας έστειλε να με πιάσετε.
Μάλλον για να με σκοτώσετε.
Οπότε, μη μου λες εσύ τι πρέπει να κάνω, Άρμαν.
Πήγαινε στη Λαβίνια να ζητήσεις βοήθεια.
Στη Λαβίνια;
Γιατί να πάω στη Λαβίνια;
Τι σχέση έχει με την αποστολή; Πες μου.
Κοίτα, ξέρω ότι δεν έχω δικαίωμα να μιλάω.
Για όσα έκανε ο πατέρας μου...
Για όσα παραλίγο να κάνω,
δεν θα συγχωρήσω τον εαυτό μου.
Αλλά ποια Λαβίνια;
Τι κι αν αυτή έχει τις δυνάμεις;
Αυτή άνοιξε την πόρτα τότε στον ναό;
Όχι, εσύ το έκανες.
Σ' αυτήν έδωσε ο Μαύρος Ιππότης το γράμμα; Όχι.
Σ' εσένα το έδωσε, Τιούρι.
Όχι επειδή είσαι μάγος.
Επειδή ήσουν ο μόνος αρκετά γενναίος για να δεχτεί.
Γιατί είσαι ιππότης.
Όπως κι εμείς.
Ακόμα κι εγώ.
Και τώρα θα το αποδείξουμε.
Τι;
Τίποτα.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Φέρνω αυτόν.
Δεν θα πετύχει.
Θα πετύχει.
Δείτε αυτό το μέρος.
Κι ο Τιούρι δεν ξέρει από μαγεία.
Σταμάτα να λες για μαγεία!
Όλοι για μαγεία μιλάνε, βαρέθηκα. Ξεχάστε τη μαγεία.
Είμαστε ιππότες.
Έχουμε θάρρος, έχουμε εκπαιδευτεί.
Ο ιπποτισμός, η τιμή και η ιστορία είναι με το μέρος μας.
Και θα τα αξιοποιήσουμε.
Για να περάσουμε αυτά τα τείχη.
Σωστά, Τιούρι;
Τιούρι;
Ποιος είπε ότι θα τα περάσουμε;
- Μη σπρώχνεις. - Δεν σπρώχνω.
- Σπρώχνει. - Κουνήσου, τότε!
Βρομάει εδώ κάτω.
- Χειρότερα κι από τον Άρμαν. - Σκάσε!
Και τώρα;
Μήπως κάνουμε κύκλους;
Σαν νυχτοπεταλούδες γύρω από φλόγα.
Θα πεθάνουμε και δεν θα μας βρουν.
Κανείς δεν θα πεθάνει, έτσι, Τιούρι;
Τιούρι;
Τιούρι!
Ελάτε, από δω.
Σίγουρα ξέρεις πού πάμε;
Θα βγούμε απ' την είσοδο του νερού, το πιο ψηλό σημείο.
Σύντομη ερώτηση.
Σίγουρα είναι νερό;
Θα ήθελα να έρθεις μαζί μου απόψε, Τζαμπρούτ.
Μαζί ξεκινήσαμε το ταξίδι.
Θέλω να το τελειώσουμε μαζί.
Εμπρός.
Χτύπα.
Με υπηρέτησες πιστά
όσο θυμάμαι τον εαυτό μου.
Και με μισούσες κάθε στιγμή γι' αυτό.
Με την ευχή μου.
Εμπρός, κάνε ό, τι πρέπει.
Ξέρω.
Τα αδέρφια μπορούν να αλληλοσκοτωθούν.
Αλλά όχι οι συμπολεμιστές.
Το τέλος πλησιάζει.
Αλλά όχι από αυτό.
Με σπρώχνεις πάλι!
Γιατί πας ακόμη πιο αργά από πριν!
Πήγε στα μαλλιά μου!
Σίγουρα δεν είναι νερό.
Είδατε;
Σας το είπα.
Πανεύκολο.
Αγόρι μου.
Πατέρα.
Γύρισες σπίτι.
Μετά από τόσα χρόνια.
- Μπράβο. - Μπράβο!
Σταματήστε!
Τι κοιτάτε; Φάτε!
Έλα. Κάθισε μαζί μου.
Φάε μέχρι σκασμού.
Έχουμε τόσα ψητά, που αυξήθηκε η ζήτηση της σάλτσας.
Αδερφέ.
Ορίστε.
Φάε. Φάε, είσαι κοκαλιάρης.
Ο αδερφός σου σκότωσε τον αγριόχοιρο χθες.
Εσύ δεν τον έφερες; Χθες ήταν; Δοκίμασε.
Από εδώ είναι.
Για πού το βάλατε;
Έκπληξη.
- Έχετε δίκιο να με μισείτε. - Όντως σε μισούμε.
Κι εγώ με μισώ.
Αυτό που έκανα...
Όσα έκανα...
Λυπάμαι.
Για όλα.
Περισσότερο απ' όσο φαντάζεστε.
Απλώς...
Ήθελα να το ξέρετε.
Αϊόνα;
Πάνω που νομίζεις ότι την έχεις καταλάβει,
το γυρίζει
και σε εκπλήσσει εκ νέου.
Μάλλον το γράμμα δεν θα φτάσει στον βασιλιά.
Λοιπόν.
Θέλετε να φύγετε από δω ζωντανοί
ή να αντισταθείτε μάταια
και να πεθάνετε;
Θα αντισταθείτε μάταια.
Μείνε εκεί.
- Πίακ! - Το πήρα!
Τι σου είπα;
Τιούρι!
- Τι περιμένεις; - Φύγε!
Πήγαινε!
Τζουσέπο!
Έχω ένα γράμμα.
Για τον βασιλιά.
Τι;
Τι γράμμα;
Τι σημασία έχει τι γράμμα;
Επιτρέπει πλέον η βασιλική αυλή να εμφανίζονται παιδιά
ενώπιον του βασιλιά;
Ο πατέρας μου πέθανε γι' αυτό.
Κι ο Μαύρος Ιππότης επίσης.
Ο Μαύρος Ιππότης;
Έχω το δαχτυλίδι του.
Τον δολοφόνησαν
οι Κόκκινοι Καβαλάρηδες του πρίγκιπα.
Το είδα με τα μάτια μου.
Ποιος είναι ο μικρός;
Είναι...
ένας τιποτένιος.
Είμαι ο Τιούρι.
Γιος του σερ Τιούρι του Ανδρείου.
Γεννήθηκα στο Εβιέλαν, μεγάλωσα στο Ντάγκονοτ.
Και κινδυνεύουμε όλοι αν δεν το διαβάσετε.
Αφήστε τον.
Η ημερομηνία έχει οριστεί, η ώρα έφτασε. Θα πάρω τον θρόνο.
Τι είναι αυτό;
Προδοσία;
Θα πάρεις το στέμμα μου;
Θα σκοτώσεις φίλους και συμμάχους;
Απάντησέ μου!
Περιφρονείς τον βασιλιά σου;
Υποκλίσου στον πατέρα σου!
Δεν θα το ξαναπώ.
Υποκλίσου.
Ικέτευσε για έλεος.
Για να θεραπευτεί ο κόσμος,
την εξουσία που έχει αυτός,
την εξουσία που θες να γίνει δική σου,
πρέπει να την πάρω εγώ.
Οι αποφάσεις οι δικές σου
κι οι αποφάσεις των ατόμων σε αυτήν τη λίστα
θα λαμβάνονται στο εξής από μένα.
Τι είναι αυτό;
Η ζωή που κάνετε,
μια ζωή μες στις ανέσεις και την πολυτέλεια,
είναι μια ζωή που χτίστηκε πάνω σε κουφάρια στρατιωτών
όπως εγώ και οι εχθροί μου
και τώρα τελειώνει.
Και, ναι, η ελευθερία
τελειώνει κι αυτή.
Η ειρήνη θα επικρατήσει επιτέλους στον κόσμο.
Μια ειρήνη
που θα διαρκέσει για πάντα.
Είναι τρελός.
Το έχουν προφητεύσει.
Κάνεις μας δεν μπορεί να το σταματήσει.
Ούτε κι εσύ.
Αδερφέ...
θα διαφωνήσω.
Τελείωσε.
Το ταξίδι μας μπορεί να ξεκινήσει.
Φοβάμαι.
Το ξέρω.
Όχι.
Σταμάτα!
Τα κατάφερες.
Είσαι καλά;
Όσο ποτέ πριν.
Μη φοβάσαι, είμαι μαζί σου.
Δεν ζητάς ανταμοιβή τώρα;
Ήρεμα.
Τα καταφέραμε;
Τον σταματήσαμε;
Και βέβαια.
Μήπως χάλασαν τα μαλλιά μου μες στην αναμπουμπούλα;
Καλά είναι.
Όχι απλώς καλά.
Υπέροχα.
Πάντα ήταν υπέροχα.
Έτσι, Φολ;
Θα γίνει καλά.
Έτσι δεν είναι;
Νεαροί ιππότες με αστραφτερά σπαθιά
Οι θαυμάστριες κάνουν ουρά
Κι αυτόν που αποκαλούν Τζουσέπο Τον είχαν βασιλιά
Λοιπόν...
Σίγουρα τα έκανες μαντάρα.
Μου αρέσεις, μικρή. Ειλικρινά.
Αλλά ορκίζομαι
στο χρυσό δόντι του πρώτου θύματός μου
ότι ελπίζω να μη σε ξαναβρώ ποτέ μπροστά μου.
Δεν άκουσες τι είπα;
Ποτέ δεν ακούω τι λες.
Αυτό μας κάνει καλή ομάδα.
Πού πας;
Εγώ πάω δυτικά!
Όπως θέλεις!
Ο πόνος απ' τη σέλα είναι λιγότερο ενοχλητικός!
Το σκοτάδι από το οποίο βγαίνουμε τώρα
δεν έπεσε μέσα σε μία νύχτα
και δεν προκλήθηκε από έναν άνθρωπο.
Προκλήθηκε από όλους μας.
Αλλά αυτοί οι νεαροί δόκιμοι μας οδήγησαν στο φως
με την επιμονή τους να μην τα παρατήσουν,
να συνεχίσουν να κάνουν το σωστό με οποιοδήποτε τίμημα,
όσο λίγες πιθανότητες επιτυχίας κι αν είχαν.
Μας θύμισαν
ποιες είναι οι πραγματικές αξίες.
Έτσι λοιπόν...
εκ μέρους όλων μας,
έχω την ύψιστη τιμή
να τους χρίσω ιππότες.
Σήκω. Ο σερ Φόλντο!
Σήκω. Ο σερ Άρμαν!
Σήκω. Ο σερ Πίακ,
ο νεαρότερος ιππότης στην ιστορία του Ντάγκονοτ!
Και τέλος...
Σήκω.
Ο σερ Τιούρι ο Ανδρείος!