NINIEJSZY PROGRAM JEST PRZEZNACZONY WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH
SCENY Z EFEKTEM STROBOSKOPOWYM MOGĄ WYWOŁAĆ DYSKOMFORT
Co będzie za miesiąc? Pół roku? Rok?
Kiedy powie, że chce tylko przyjaźni?
POPRZEDNIO
- Skąd pomysł, że się zgodzę? - Inaczej wylądujesz w pierdlu.
Wsiądź do samochodu i pojedź na komendę w East Highland.
Podejdź do recepcjonistki i powiedz, że chciałeś się przyznać.
- Rozpoznajesz tego mężczyznę? - To on napadł mnie na festynie.
Wyjdź z basenu.
Całe to miasto to jebana dziura.
Wszystkim przeszkadzam. To głupie i żenujące.
Przykro mi!
Bądź grzeczny, Christopherze!
Kurwa.
Ojciec Cassie był bardzo przystojny.
Do tego stopnia, że traktowano go inaczej.
Jej mamę denerwowało jego flirtowanie.
Była niesprawiedliwa.
Nie robił tego specjalnie i bardzo ją kochał.
Kochał je wszystkie.
Ojciec chciał, by Cassie została zawodową łyżwiarką.
- Dziękuję! - Sto lat, maleńka!
Przez chwilę wierzyła, że tak będzie. Miała dar.
Ale ojca nie było stać na lekcje, więc przestał ją zachęcać.
Gdy zaczęła dojrzewać, zaprzyjaźniła się z matką.
Mój aniołek!
Czuję się jak wielki bobas.
Powiem ci jak kobieta kobiecie:
jesteś ideałem.
Ja cię kręcę!
Będziesz łamać serca.
Wierz mi.
Zmieniło się nie tylko jej ciało.
Ale też świat.
- Pamiętasz wujka Teda? - Ale wyrosłaś!
Uściskaj mnie! Zaokrągliłaś się.
Sexy Cassie!
Pewnie owijasz sobie chłopców wokół paluszka.
Ich rodzina nie była idealna.
Mama miała pewne problemy.
O Boże!
Ojciec ciągle szukał pracy.
No co?
Pieprz się!
Kłócili się.
Jak większość rodziców.
Ale tuż zanim poszła do dziewiątej klasy...
Matka powiedziała jej, że ojciec przesadza.
Zżera go zazdrość.
I nie jest w stanie utrzymać żadnej roboty.
Myślę, że przerosły go obowiązki rodzicielskie.
To zbyt ciężka praca.
Ale Cassie słyszała co innego.
Moja mama mówi, że twoja zdradziła twojego ojca. Dlatego odszedł.
Co?
Najpierw wkurzyła się na matkę.
Brzydziła ją jej hipokryzja.
Potem doszło do niej, że ojciec nie jest ideałem.
Nie chcę być kojarzony z opryszczką.
Jej matka też nie. Może do siebie nie pasowali.
Odwiedzał je w weekendy.
A z czasem tylko co parę tygodni.
Mówił, że przyjedzie.
Czasem mijał ponad miesiąc.
A gdy pewnej nocy wracał z pracy...
23 dni leżał na OIOM-ie.
Lekarze obawiali się, że nie będzie już chodził.
Ale Cassie wiedziała, że jest silny i dojdzie do siebie.
Dostał fentanyl na ból,
prometazynę na nudności,
płynny lorazepam na sen i zastrzyki z Imitreksu na migreny.
Cassie pisała do niego i dzwoniła.
Z czasem przestał odbierać i odpowiadać.
Milczał miesiącami.
A tydzień po swoich piętnastych urodzinach
dostała w nocy esemesa z nieznanego numeru.
Tu tata, stoję przed domem.
Otworzysz garaż?
Tylko nie budź mamy.
Cieszyła się i chciała go uściskać,
ale coś w tej sytuacji ją przerażało.
Wiedz, że codziennie o tobie myślę.
Mogę dzwonić na ten numer, z którego pisałeś?
To telefon kolegi,
ale dam znać, jak tylko załatwię sobie własny.
Nie płacz, maleńka.
Nic mi nie jest.
Tęsknię, tato.
Ja też. Kocham cię.
Potrzebował kilku drobiazgów. Kazał jej obiecać, że go nie zdradzi.
Dotrzymała słowa i nikomu nie powiedziała.
Więcej nie zobaczyła swojego ojca.
Zakochiwała się w każdym chłopaku, z którym chodziła.
Mądrym, głupim, słodkim i okrutnym. Bez różnicy.
Nie lubiła samotności.
Co robisz?
Nagrywam cię.
Dlaczego?
Wszyscy chłopcy prosili o to samo.
- Chcę nagrać, jak mi obciągasz. - Nie!
Nagrajmy sekstaśmę!
Spadaj!
- W czym problem? - Nie chcę tego robić!
Prawie zawsze się zgadzała. Choć często ją to krępowało.
Wiedziała, że po zerwaniu większość chłopaków wstawi to do sieci.
Kiedy to pierwszy raz zobaczyła, miała atak paniki
i chciała połknąć fiolkę paracetamolu.
Nie zrobiła tego.
I co z tego, że obciągnęła komuś, kto na to nie zasłużył?
Uznała, że nim skończy studia i zacznie szukać pracy,
do sieci trafią nagie fotki większości populacji.
A na początku roku poznała McKaya.
Zakochała się w nim. A on w niej.
Kocham cię.
Nie układało się im, ale kochał ją za to, jaka była.
Popełniła kilka błędów, ale nie ogromnych.
Nie takich, od których nie było odwrotu.
EUFORIA
W poprzednim odcinku.
Łap szczęście z Joshem za jaja!
Ludzie polecają mi seriale.
Mówią, że muszę je obejrzeć.
Sęk w tym, że ich nie potrzebuję.
Nie chcę czytać wolno rozkręcających się powieści,
w które trzeba się wgryźć.
Dlatego uwielbiam programy reality. Zabawne i pełne dramatów.
Mogę się przy nich skupić. To czysta rozrywka.
Romans na mieliźnie!
Nie gada ze mną. To jakieś gierki!
Chcę się położyć, a po chwili odkryć,
że w dwa dni obejrzałam dwadzieścia dwie godziny programu „Love Island”.
I będzie więcej.
Niektórych może to przygnębić, ale nie mnie.
Choć to dobry miernik depresji.
Kiedy programy reality wydają się orką,
i to taką jak ostatni sezon „Mad Men”, wiem, że mam depresję.
Do tego stopnia, że od doby nie wstałam z łóżka, żeby się wysikać.
Wyglądam inaczej?
Dla mnie w porządku.
Bo czuję się inaczej.
Ale tego nie widać.
Chyba nie pójdę do szkoły.
- Przez Daniela? - Nie!
Jego mam głęboko w dupie.
- A nie mówisz, kurwa, o niczym innym. - Pytałam o swój wygląd, nie o Daniela!
Wyglądasz pięknie. Zajebiście.
Słyszysz to przez całe życie!
Posłuchaj sama siebie. To wkurwiające!
Myśl o tym, żeby wstać i wytężać 172 mięśnie przy każdym kroku
przez dziesięć metrów po to, żeby siąść na zimnej porcelanie
i bez końca wyszczywać z siebie toksyny,
sprawia, że życie wydaje mi się wielkim sadystycznym żartem.
A najgorsze w depresji jest to,
że chociaż masz jej świadomość,
nie jesteś w stanie uniknąć pogorszenia.
Ale nie tylko ja miałam doła.
Jules? Co się dzieje?
Jestem chora.
Mów, gdybyś czegoś potrzebowała.
Po Halloween Jules nie było w szkole przez cały tydzień.
Wysłałam jej z 50 esemesów. Nie odpisała.
Miłego Halloween!
Czułam, że stało się coś złego.
I że Nate maczał w tym palce.
KOMISARIAT W EAST HIGHLAND, SOBOTA, 31 PAŹDZIERNIKA, 8.41
Tylera Clarksona zatrzymano za napaść.
Coś tu się posrało.
Zamierzałam ułożyć tę układankę.
Howard, spadamy.
I dokopać się do prawdy.
W dzisiejszych czasach fałszywe oskarżenia mogą zniszczyć karierę,
reputację i zdrowie emocjonalne.
Przepraszamy Nate'a Jacobsa i witamy go ponownie w szkole.
- Dlaczego Jules kłamała dla Nate'a? - Nie wiem.
- Pytałaś ją o to? - Nie.
- Nie? - Nie.
Patrz się, ćwoku.
Jestem jebanym Morganem Freemanem na początku trzeciego aktu.
Czy to nie logiczny pierwszy krok?
Szczerze, Howard? Cała ta sprawa wymyka się logice.
Chyba że...
Jules kocha się w Nacie.
Jakim cudem?
- Posłuchaj. - Nie pal tyle!
W wieczór festynu umówiła się z chłopakiem z sieci.
Pieprzonym sportowcem z konserwatywnej rodziny.
Pisali do siebie od kilku tygodni.
Nie tylko, kurwa, esemesowali.
Uprawiali sexting.
Nagie fotki?
Przy okazji: ładny kutas i czysty pokój.
Ona nie widziała jego twarzy.
Czyli została oszukana?
W wieczór po festynie spotkała się z nim nad jeziorem,
a ja wróciłam do domu.
Niedługo potem zapukała do mojego okna, cała we łzach.
Zapytałam, co się, kurwa, stało?
Spojrzała na mnie, mówiąc:
„nie wyglądał jak na zdjęciach”.
Czyli ją oszukał.
Zgadnij, jak się nazywał.
- Nate Jacobs? - Tyler.
Jak Tyler Clarkson?
Zgadza się.
Maddy ma 17 lat, Tyler — 22. Uprawiali seks.
- Ustawowy gwałt. - Widziałaś to ty, ja i wszyscy inni.
W tym Nate.
A co jest lżejszym przestępstwem niż gwałt?
- Napaść? - Bingo!
Wlewasz kawę do filtra na wodę?
- Tak. - Zamiast wody?
- Tak. - Nie rób tego.
Jest późno. Nie pij kofeiny.
Mamo, proszę cię! Mam pracę domową.
Takie słowa z twoich ust?
Zawołaj, jak będzie gotowa.
- Halo? - Howard, tu Bennett.
Jest 2.45. Czy ty nie sypiasz?
Dlaczego Nate wybrał akurat Jules?
To oczywiste. Pociągała go seksualnie.
Ona jest bardziej hetero,
więc uwiódł ją czarem zasranego sportowca.
Tę delikatną i wyrozumiałą, najzajebistszą osobę na Ziemi.
Zakochała się. Dlatego zeznawała.
Genialne. Jestem pieprzonym geniuszem.
Mamo, jestem pieprzonym geniuszem!
Nie czuję zmęczenia. Tylko pierdoloną radość!
Mogę być szczera?
Za bardzo się angażujesz w tę sprawę.
Kto dzwonił?
Rue.
Jest jak w manii.
Wszystko u niej gra?
Nie sądzę.
Czy ludzie dwubiegunowi wiedzą, że są dwubiegunowi?
Kurwa.
Nie wiem, co powiesz, ale sceneria jest bardzo dramatyczna.
Boję się!
Przestań!
Potrzebuję porady w dwóch sprawach.
Przyrzeknijcie, że nie piśniecie ani jebanego słówka.
W noc halloweenowej imprezy Daniela...
coś się stało.
Zwykle nie dochodzę tak szybko.
Było niesamowicie.
Zawsze myślałam, że stracę z tobą dziewictwo.
Jesteś dziewicą?
Kiedy byłam mała. I z tobą chodziłam.
Chodziliśmy ze sobą?
W szóstej klasie.
Ty i ja?
Z pięć miesięcy.
Naprawdę tego nie pamiętam.
Dobrze słyszę?
Powiesz McKayowi, że całowałaś się z Danielem na festynie i w Halloween?
Nie muszę mówić, że z Danielem.
Popieprzony pomysł! Prawda?
- Prawda. - Chcę byś szczera.
Nie możesz mu powiedzieć.
- Właściwie go nie zdradziłam. - Pocałunki są gorsze.
Bardziej intymne.
Jak ktoś o tym wspomni, wszystkiemu zaprzeczysz.
Nie chcę, żeby to nad nami zawsze wisiało.
Nie martw się. Nie będziecie zawsze razem.
Co cię, kurwa, ugryzło?
Jesteś chujową przyjaciółką dla niej i dla mnie.
Trudno cię lubić w nowej wersji.
- Gwiazda! - Bo nie chcę słuchać, jak napierdalasz
o swoim psychopatycznym chłopaku, z którym zrywałaś tysiąc razy?
To była najgorsza chwila w moim życiu.
A ty jesteś kurewsko podła.
Gadasz tylko o sobie, o chłopakach, ciuchach i innych gównach.
Wybacz, że już mnie to nie obchodzi.
Nie wiem, jak inni, ale ja tęsknię za dawną Kat.
Miała poczucie humoru i nie była pizdą.
A to drugie?
Słucham?
Chciałaś zapytać o dwie sprawy.
Już nie pamiętam.
A ty, co byś zrobiła?
Nie wiem.
Nigdy nie interesowało się mną dwóch chłopaków.
Bo jesteś nieśmiała.
Może. I ja nigdy nie interesowałam się dwoma chłopakami na raz.
Bo jesteś nieśmiała.
Może!
A co byś zrobiła na moim miejscu?
Szczerze? Nic bym nie powiedziała.
A gdyby to cię jeszcze bardziej przybiło?
Bardziej niż gdybym powiedziała?
Tak.
No to chyba nie masz wielkiego wyboru.
Jak się czujesz?
Chyba mam grypę.
Przynieść ci coś do jedzenia albo picia?
Nie, dzięki.
To na pewno grypa?
Weź się odpieprz.
W poprzednim odcinku.
Wszyscy popełniamy błędy.
Ranimy tych, których kochamy. Zawodzimy przyjaciół i bliskich.
Czasem z niewiedzy, czasem z egoizmu.
Wiesz, że nie jestem ideałem,
ale całe życie próbuję się poprawić.
Ty nie,
a tego ci życzę.
Nie wiem, jak się z tego wyplątałeś,
ale na pewno nie zasłużyłeś.
Udało ci się i to podziwiam.
Ale mam nadzieję, że nie wyciągniesz z tego błędnych wniosków.
Wiem, że to zabrzmi głupio,
bo strasznie boli mnie przepełniony i ciężki pęcherz.
Ale naprawdę brak mi opiatów.
Od wczesnego dzieciństwa trenujemy pęcherze,
żeby nie siusiały, kiedy chcą, tylko kiedy pozwoli im mózg.
A kiedy się naćpasz, mózg robi się leniwy.
Nie chce wydawać komend.
Proszę, mózgu!
Proszę!
Pewnie dlatego tak wielu narkomanów umiera na sedesie.
A tak naprawdę, kiedy ostatnio stąd wyszłam,
nie spotkało mnie nic dobrego.
Spanie przez cały dzień.
Co za życie!
Poznajcie Ricka. Nowego chłopaka mamy.
Gdybyście poprosili, żeby siebie opisał, powiedziałby, że jest...
...w gruncie rzeczy romantykiem.
Kocham przygody, podróże i przyrodę.
Świetną sztukę, filmy i wino.
Jestem młody duchem.
Przepraszam!
Brak mi waszego ojca.
Mi też.
Wchodzi Rick.
Mama mówiła, że masz nową
„przyjaciółkę”.
Co to znaczy?
Że masz „przyjaciółkę”.
Wiesz co, Rick?
Pierdol się.
Jak śmiesz tak do kogoś mówić?
- To znaczy do Ricka? - Nie pyskuj!
- Obraziłem cię? - Przeproś!
To rzeczywiście było pizdowate.
Ale Rick jest do dupy, a ja byłam wściekła.
Z wielu powodów.
Rick, szczerze przepraszam za to, że kazałam ci się pierdolić.
Chodzi o to, że mamę stać na więcej, a ja nie chcę cię widzieć na krześle taty.
Hej.
Przepraszam, że zniknęłam na cały tydzień.
Mam grypę.
Ja też.
Spoko, ale martwiłam się o ciebie.
Przepraszam.
Chyba odwiedzę w ten weekend koleżankę z poprzedniej szkoły.
Mam tego, kurwa, dość.
Jeśli jestem dwubiegunowa,
to wolę jebaną manię od depresji.
Wiesz, że w thrillerach z lat 90. Morgan Freeman gra zawsze
czarnego przenikliwego policjanta?
To w sumie rasistowskie, ale ważne, że składa elementy układanki,
gdy wszyscy wokół mówią:
„Morgan, pojebało cię.
Jesteś fatalnym mężem i powinieneś iść na emeryturę”.
A Morgan pozostaje zajebiście skupiony.
Bo widzi nie tylko szczegóły.
Patrzy całościowo.
Całe to gówno jest połączone
i jebane nie do ogarnięcia.
Mam teraz tak samo.
Widzę, kurwa, wszystko.
Wiem, co i dlaczego zaszło.
I co z tym, kurwa, zrobię.
Czad.
Ona mnie nie słyszy?
Ani nie widzi.
I dobrze. To zajebiście tajne.
Uwierz mi, ona nie plotkuje.
- Masz jeszcze spluwę? - Jaką spluwę?
Tę z kanapy.
Mam kilka spluw.
Dlaczego masz aż tyle?
Dla babci.
Fajnie.
Na co ci spluwa?
Pomyślałam,
że można by jedną postraszyć Nate'a Jacobsa.
Mówisz serio?
Raczej tak.
Pieprzysz straszne głupoty.
Nie musisz do niego celować.
Tylko ją pokaż.
Chyba cię pojebało.
To tylko pomysł. Kombinuję.
Koleś zadarł ze mną i z Jules.
Pragnę jebanej zemsty.
I tyle.
Kurwa. Przyszedł Mysz.
Ten koleś z...?
Zostań tu i bądź cicho.
- Nie mogę! - Jasne, że, kurwa, możesz.
Cicho! Ja nie żartuję.
Posadź tyłek i zamknij się na pięć pieprzonych minut.
Koniec zabawy!
Siadaj i zamknij japę!
To pojebane.
Hej, Rue.
Rue!
Jestem taka samotna.
Ja też. Nie zapomnij o mnie.
Ta staruszka nawet nie wie o naszym istnieniu.
Rue!
Weź nas wszystkie!
Musisz się bardziej wykazać.
Nie chcę się wychylać.
A ja chcę, kurwa, zarobić.
Nawet gdybym chciał całe to gówno,
- to nie stać mnie. - Masz szczęście,
bo dam ci na krechę.
Dziesięć procent za Vic i zgłaszam się za miesiąc.
To nie dla mnie.
To nie jest, kurwa, prośba.
Ogarnij się.
Depresja załamuje też oś czasu.
Słuchasz, Rue?
Dni się zlewają i powstaje zaciskająca się bez końca pętla.
Próbujemy sobie przypomnieć, co nas cieszyło.
Zrób zbliżenie!
Ale mózg powoli wymazuje każde wspomnienie,
które przynosiło nam radość.
W końcu myślimy tylko o tym, że życie zawsze takie było.
I zawsze takie będzie.
W poprzednim odcinku.
Łap szczęście z Joshem za jaja.
Ciekawe, czy Jules dobrze się bawi.
Tęskniłam!
Jak tam przedmieścia?
Klaustrofobiczne.
Podobają ci się? Jak sobie radzisz?
Nie wiem. To był dziwny rok.
Pod jakim względem?
Właściwie pod każdym.
Kurde! Masz fajnych przyjaciół?
Jedną osobę.
Ale to skomplikowane.
To przyjaźń czy coś więcej?
Jedno i drugie.
Zakochałaś się w nim?
W niej.
Zwrot akcji!
Nie bądź taka heteronormatywna.
No więc?
Sama nie wiem.
Teraz jest między nami średnio.
Nie czuję się najlepiej.
Co się stało?
Przyjechałam, bo nie chcę o tym myśleć.
Kumam.
Jeszcze jedno.
Anno, musisz kogoś poznać.
Cześć! Jestem Jules.
Wiem.
- Podoba ci się? - Same to zrobiłyście?
Nasza znajoma.
Idziecie gdzieś?
Anna ciągle próbuje mnie umalować.
To krępujące.
Pamiętam, jak wyszłam z Searsa z pierwszą parą obcasów w plecaku.
Słodko!
Waliło mi serce.
Wróciłam do domu, zamknęłam się w sypialni i włożyłam je.
Czułam się, jakbym zbierała zioła,
robiła eliksiry i zwiększała pasek many.
I tak po trochu,
dzięki ubraniom, makijażowi i hormonom...
Zdobywałam kolejne poziomy.
Który masz teraz?
Nie wiem.
Jeszcze nie osiągnęłam pełni mocy.
Ale chodzisz z facetami?
Nie wiem, czy to dobre określenie.
Chciała powiedzieć, że jest zdzirą.
- Pieprz się. - To nie obelga!
Głównie spotykasz się z mężczyznami.
Tak, ale mam do nich dziwny stosunek.
- To znaczy? - Czuję, że...
jeśli ich podbiję,
to podbiję też kobiecość.
Dopiero przy mężczyźnie poczujesz się kobieco?
Wrócimy do tego.
I jak?
Słucham?
Podbiłaś kobiecość?
Nie wiem.
Właściwie to nie chcę jej podbijać,
tylko raczej wymazać.
I wejść na kolejny poziom.
I kolejny.
Poziom za poziomem!
Cokolwiek to oznacza.
Ale wiem, że tego chcę.
Queer nie ma ograniczeń.
Spójrz na mnie.
Wyglądasz cudnie.
Jestem w ciąży.
Co?
Na sto procent?
Tak.
Przepraszam.
Dobrze się czujesz?
Trochę się denerwuję.
Czym?
Co powiesz.
Chyba nie chcesz mieć dziecka?
Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też, ale mam mnóstwo syfu na głowie.
Studiuję.
A to jebane zobowiązanie.
Może właśnie to jest mi w życiu pisane?
Pojebało cię?
Rodzice mnie zabiją.
Trener też. Rodzice to mnie zajebią.
Kurwa!
Ty pewnie też nie chcesz dziecka.
To nie urocza bajeczka,
tylko głębokie gówno.
Nie jestem gotowy na ojcostwo.
Może to świadczy o egoizmie,
ale dzieci mnie zajebiście przerażają.
Chciałaś pogadać, więc mówię, że nie powinniśmy tego robić.
Nie twierdzę, że chcę mieć dziecko.
Ale chciałam chwilkę pomarzyć.
Kiedyś będziesz najlepszą matką świata.
Nie mam wątpliwości.
Halo?
Nie widzę cię. Zadzwonić jeszcze raz?
Nie, ja tak wolę.
Twardo negocjujesz.
Muszę zarobić na chleb.
300 dolarów za pół godziny. Mogłaś poprosić o więcej.
Serio?
Chcę zobaczyć całe twoje ciało.
Dalej.
Teraz się rozbierz.
Denerwujesz się?
Zwykle się nie rozbieram.
Wiem, ale ja jestem wyjątkowy.
Prawda?
Tak.
Powiedz to.
Jesteś wyjątkowy.
Więc rozbierz się.
Jesteś piękna.
Kup mi napój mango.
I wiśniowe bletki.
Coś jeszcze?
- Cześć, Fez. - Cześć.
I dwa opakowania bibułek.
Stary, nie wiem, co za gówno jest między tobą, Rue i Jules.
Ale wiedz, że mi na niej zależy.
Bo jesteś jej dilerem?
Nie.
Zostałeś jej chłopakiem?
Nie. Jest dla mnie jak rodzina.
Uczucie platoniczne?
Mówię tylko, żebyś dał spokój jej i jej znajomym.
To groźba?
Tylko ci mówię.
Bo?
Nie będziemy już rozmawiać.
Wyjaśnijmy coś.
Jesteś niedocofem.
W wieku 20 lat rzuciłeś szkołę i zostałeś gangsterem.
Udajesz pieprzonego Tony'ego Montanę? Jaki jest plan?
Zamieszkasz w wypasionej willi z jebanymi tygrysami?
Pierdol się!
Słuchaj...
Mówię tylko, że jak nie odpieprzysz się od Rue i jej przyjaciół,
to cię zabiję.
Pięć siedemdziesiąt pięć, playboyu.
Pęcherz dorosłego człowieka ma pojemność prawie pół litra.
Ale jeśli wstrzymujesz oddawanie moczu,
bo dopadła cię najgorsza depresja w życiu,
w końcu się wypełni.
Wtedy wszystkie toksyny, które nerki wypchnęły do pęcherza,
wracają do nerek.
Wiem, co myślicie...
Rue, to chore. Nie funduj sobie zapalenia nerek.
Idź do łazienki.
Wierzcie mi, mam ten sam jebany pomysł.
Jesteś do niej podobna.
Do kogo?
Do mojej przyjaciółki.
A jaka ona jest?
Szczerze? Porąbana.
Ja też jestem porąbana?
- Tak. - Dlaczego?
Jeszcze nie wiem.
Ale się naćpałam!
- Mam do niej napisać? - Nie!
Jeszcze tylko jeden.
Kurwa.
Jules?
- Co tu robisz? - Napisałaś do mnie.
Tak?
Nie chciałaś, żebym przyszedł?
Jesteś sama?
Boję się ciebie.
Przepraszam za wszystko.
Za to, że cię skrzywdziłem.
Nigdy nie znałem kogoś piękniejszego.
Jestem Tylerem.
To we mnie się zakochałaś.
- Chcę cię zabić! - Jestem cały twój.
Jesteś cipą! Dziwką!
Chciałabym, żeby wszyscy się dowiedzieli.
Wiesz, że to nie skończy się dobrze.
Halo?
Chciałbym zgłosić przestępstwo.
Mamo?
Chyba potrzebuję pomocy.
Przytul się.
Już dobrze.
Kocham cię, moja piękna córeczko.
Kurwa!
Policja! Otwierać!
Szybko. Spierdalamy.
Niech to szlag!
- Kurwa mać! - Co jest?
Szybko, stary.
Kurwa!
Niech to szlag!
Rue? Co się stało?
Moja maleńka!
Miałam kiedyś terapeutkę, która mówiła, że moje stany
będą przychodzić naprzemiennie.
Mama się ucieszyła, bo to znaczyło, że po pogorszeniu przyjdzie poprawa.
I zmartwiła, bo to znaczyło, że po poprawie przyjdzie pogorszenie.
A ja nawet nie wiedziałam, co to znaczy.
Już dobrze, maleńka.
I nie opisałabym tego w tak stonowany sposób.
Chyba muszę znów brać leki.
Już lepiej?
Wiem, że ci teraz źle,
ale to, że wytrwałaś, to dobry znak.
Naprawdę.
Wtedy też nie rozumiałam znaczenia tej naprzemienności.
Czyli tego, że lepsze i gorsze stany będą przychodzić na zmianę
do końca mojego życia.
Nie masz pojęcia, jak tęskniłam.
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Olga Dowgird