NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Karınızın durumu stabil ve toparlanıyor.
Ya bebek?
Sağlıklı bir kızınız oldu.
-Kız mı? -Evet.
-Emin misiniz? -Tabii ki.
İsim seçtiniz mi?
Karıma hata ettiğini söylemiştim.
Efendim?
Doğmadan erkek adı seçmek uğursuzluktur demiştim...
Çocuğun adı Lu olsun.
Nasıl görünüyor?
Bunu kör bir adama mı soruyorsun? En iyi esprin değil Emma.
-O anlamda demedim... -Durum nedir?
Pek iyi değil, her an çat diye gidebilecek bir araba motoru gibi.
Sadece üç hafta daha dayanması lazım. Mars'ta bizi yepyeni bir sistem bekliyor.
-Bunu neden söyledin? -Efendim?
Pegasus'un inmesine daha bir saat var ama indiğini varsayıyorsun.
-Hayır... -Uğursuzluk getireceksin.
Kimse uğursuzluk filan getirmiyor.
Açıkçası haftalardır tek düşündüğüm indiğimizde bizi bekleyecek yük gemisi.
Bir düşünsenize, su sınırlı olmayacak.
-Pardon Lu, amacım... -Sorun değil.
Ben de ilk çayımı düşünüp duruyorum.
Kahve için sıcak suyumuz olacak.
Bitkilerimi hayata döndürecek su olacak.
Şahsen ben sıcak bir duş almak için sabırsızlanıyorum.
Hepimiz sıcak bir duş alman için sabırsızlanıyoruz.
Komutan, sen neyi dört gözle bekliyorsun?
Hiçbir şey beklediği yok.
Ne bu tavır Lu?
Burada olmak istemediğini açıkça belirttin.
Evde olmak istediğini.
-Lex, kahvaltı! -Geldim!
Baba, bu kadar şeyi nasıl yiyeyim?
Melissa'yla Cassie beş dakikaya burada olacak.
Yanına alırsın, onlara da yeter.
Bugün annen için önemli bir gün, geleneğimiz bu.
Evet ama kalkış filan yapmıyor sonuçta.
Pegasus'un inişi de annenin kalkışı kadar stresli.
Gerginsen yemen lazım.
Karnın tok olsun, güçlü ol.
Peki, tamam.
Toplantıda tüm okulun önünde kustuğumda bunu onlara da söyle.
Tüm okul spor salonunda NASA'nın canlı yayınını izleyecek.
Isaac'le görüşmemden korkuyorsan korkma.
-Bu ne demek? -Hiç.
Son zamanlarda pek konuşmadık.
-Ne zamandan beri? -Kazadan beri.
-Sevinirsin sanmıştım. -Neden sevineyim?
Baba...
Kazadan sonra Isaac'i öldürecektin.
Aklım çıkmıştı Lex. Boynunu kırabilirdin.
Sonun böyle olsun istemem...
Yine de olabilir.
-Ne? -Sonum senin gibi olabilir.
O gen bana da geçmişse.
-Bunu sık düşünüyor musun? -Hayır.
Bilmiyorum.
Gitmem lazım, Cassie geç kalmasın.
Bu konuda konuşabiliriz.
Şu an anneme odaklansak?
Aynı anda iki sinir bozucu şeyle uğraşmayalım.
Tamam millet, tarih yazmaya devam edelim.
Canlı yayın başlıyor...
Şimdi.
Jack, idare sende.
Herkese günaydın.
Johnson Uzay Merkezi'ndeki bu önemli günde bize katıldığınız için teşekkürler.
Atmosfere girmeye 21 dakika kaldı,
Mars yüzeyine iniş Orta Zaman Dilimi saatiyle 9:54:15'te.
Mürettebatın Mars'ta kamp kurması için gereken teçhizatın çoğunu Pegasus taşıyor.
Yeni su ve yaşam destek sistemleri de...
-Neden yanlarına almadılar ki? -Çok ağır tatlım.
Bugün inecek roketi ayrıca gönderdiler, Emma da Atlas'ı onun yanına indirecek.
Noel sabahında koca bir hediye gibi tüm ihtiyaçları onları bekliyor olacak.
Eminim annen çok heyecanlıdır. Sen de heyecanlı mısın?
Hem de çok.
JPL'deki dostlarımız bu riskli inişe "yedi dakikalık dehşet" diyor.
Jack'ten haber bekliyoruz.
Haksızlık, değil mi?
Biz Pegasus'a yüz kat daha yakınız ama akıbetini ilk Görev Kontrol öğreniyor.
Teselli olacaksa söyleyeyim,
biz Mars'a indiğimizde akıbetimizi ilk biz öğreneceğiz.
Tamam, geldi.
Tüm sistemler çalışıyormuş.
Pegasus 21 dakika içinde atmosfere girecekmiş.
Tabii bu mesajın bize ulaşması yaklaşık 20 dakika sürmüştür, yani...
Pegasus atmosfere girmek üzere.
Sence en ters gidebilecek şey ne?
Çoğu insan giriş açısı diyecektir.
Pegasus bir derece yanlış açıyla gelse atmosferden sekip dönebilir.
Ama...
Bence paraşütün açılması.
Paraşüt bir saniye geç açılsa...
Puf!
Freddie...
Isı kalkanı arızası mı diyorsun?
İnişi sessizce izleyelim diyorum.
Demişken...
Isının zirve yaptığı an bir kesinti olabilir,
sinyali iki dakika kadar kaybedebiliriz.
Melissa: Okulda izleme fikri ağır geldi. Lex bizimle evde izliyor.
Matt: Harikasın.
Telsiz iletişimi beklendiği gibi koptu.
İki dakika bekleyin.
Her an ses çıkabilir.
İletişim Birimi, Pegasus'la bağlantı kurdunuz mu?
-Olumsuz. Lütfen beklemede kalın. -Anlaşıldı. Beklemedeyiz.
-İki dakika oldu. -Biliyorum tatlım.
-İki dakika demişlerdi. -Biliyorum.
-Bu ne demek? -Henüz hiçbir şey.
Tekrar dene.
-İletişim Birimi? -Beklemede kalın.
Hadi ama...
-Houston, İletişim. Duyuyor musunuz? -Duyuyoruz. Sinyal var mı?
Olumsuz Houston.
-Lütfen tekrar edin. -Pegasus'la tüm iletişimimiz kesildi.
Tekrar ediyorum, Pegasus'la tüm iletişimimiz kesildi.
İndi, değil mi?
Her şey planlandığı gibi gittiyse evet, Pegasus, Mars'ın yüzeyine inmiş olmalı.
Hadi bakalım.
Umalım da Houston'dakiler şampanya patlatıyor olsun.
Bir hata taraması daha yapalım.
Derhâl konferans odasında toplanmalıyız, yanılıyor muyum?
-Baba? -Her şey yoluna girecek.
Ama ya Pegasus gerçekten gittiyse?
-Ya patladıysa? -Bunu bilemeyiz...
-Mars'ta ihtiyaçları olan her şey onda. -Her şey için yedek planımız var.
Gerekirse inişten sonra Atlas'ta yaşarlar.
Ama zaten yedek sistemi kullanıyorlar.
Sistem hâlâ çalışıyor, sınırlı su içerler.
Ne kadarlığına?
Pegasus'u erken gönderselerdi ya?
O toz ve fırtınada bırakamazlardı, hem bir Pegasus daha yolda.
-Varması aylar sürecek! -Gerekirse o kadar dayanırlar.
-Ama henüz bilmiyoruz... -Aynen öyle!
Hiçbir şey bilmiyoruz.
Pegasus Mars'a mı indi, paramparça mı oldu, bilmiyoruz.
Yedek sistem dayanacak mı, bilmiyoruz.
Annem yaşayacak mı, bilmiyoruz.
Komutan?
Emma?
"Sinyal bağlantısı başarısız. Bir daha deniyoruz, bekleyin."
Paniğe kapılmayalım.
Tek bildiğimiz sinyalin koptuğu
ama Houston'da yüzlerce mühendis var, yeniden kuracaklardır.
-Yapamayacaklar. -Bırakalım da işlerini yapsınlar.
Emma, yapmaya çalıştığın şeyi takdir ediyorum
ama sen de biliyorsun,
uçak radardan çıkmışsa pilot evine dönemez.
Ağlama Kwesi.
Gözyaşları su israfı.
Su durumunu konuşalım.
Pegasus gittiyse ne olacağını biliyoruz.
Mars'a ineceğiz
ve bir sonraki yük gemisine kadar Atlas'ta yaşayacağız.
Gelmesine daha beş ay var.
Misha, biliyorum, söylemiştin.
Yedek sistemin üç buçuk haftayı çıkarması mucize ama...
Pek olası değil.
-Ama en büyük sorunumuz bu değil. -Ne peki?
Diyelim ki yedek sistem dayandı,
dayanmaz ama dayandığını farz edelim.
Su tüketimimizi iyice kıssak bile
sistemin ürettiğinden daha çok su tüketiyoruz.
Er ya da geç suyumuz bitecek.
-Ne zaman? -En iyi ihtimal nedir?
Sekiz...
...on hafta.
Yani yeni yük gemisi gelmeden iki ay önce susuzluktan ölmüş olacağız.
Sistemi yeniden başlatma girişimlerimiz başarısızlıkla sonuçlandı.
Pes etmiyoruz ama Pegasus'tan umudu kesip sonraki aşamaları konuşmalıyız.
Konuşacak bir şey yok. İnip Atlas'ta yaşayacaklar.
-Su sistemleri dayanmaz. -Peki bu kimin suçu?
-Sizin komutanınız... -Durun, suçu bize mi yıkacaksınız?
Kozmonotunuz gözleri hakkında yalan söyledikten sonra mı?
Pegasus'un inip inmediğini görsel veriyle teyit edemez miyiz?
Gezginlerden birini kullansak?
İmkânsız, en yakın gezgin 1.500 kilometre uzakta.
Hiçbir şey değişmemiş.
Bu görevin asıl amacı mürettebatı Mars'a indirmekti.
Ve onları sağ salim eve getirmek.
-O artık mümkün değil. -Evet, mümkün.
En iyi ihtimalle on hafta suları var, değil mi?
Maksimum on. Yeni geminin 20 haftalık yolu var.
-Mars'ta buluşmayacaklar. -Ne?
-Tabletini alabilir miyim? -Tabii.
Şu an Pegasus II aşağı yukarı burada.
Ama Mars'ın etrafında sapan etkisi yaratıp Atlas'ı döndürürsek...
-Atlas Mars'tan yer çekimsel yardım alır. -Hızı artar ve Pegasus II'yle buluşması...
Hesap yapmam lazım ama on haftadan az.
Atlas ve Pegasus II hareket hâlinde mi kenetlenecek?
İkisinin de kenet mekanizması var. Neden olmasın?
Çünkü saatte 32.000 kilometre hızla birbirlerine doğru uçuyor olacaklar.
Uykusuz, susuz bir mürettebattan çok kompleks bir iş istiyorsunuz.
Onları sağ salim eve getirmek için.
Ama Mars'a inemeden.
Anlaşmıştık.
Taykonotumuz, Kızıl Gezegen'e ayak basan ilk insan olacaktı.
Koşullar değişti.
Mars'taki ilk insanlar kendi mezarlarını mı kazsın?
Eve bir korkak olarak döneceğine
bir kahraman gibi Mars'ta ölmesini yeğlerim.
Sevgili baba...
Umarım annem bu mesajımı sana iletir.
Biliyorum, bazen kafan karışabiliyor.
Son cümleyi sil.
Baba...
Belki yük gemimizle ilgili haberler kulağına çalınmıştır.
Bir uzay gemisi daha yolda.
Yani sanırım...
Seni temin ederim ki...
Yolumuza devam ediyoruz ve üç haftaya Mars'a ineceğiz.
Kızın Mars'a ayak basan ilk insan olacak.
Daha önce hiçbir insanoğlunun yapmadığı bir şey.
Saygılarımla...
Wang Lu.
Alo.
Alo, Lex? Neredesin?
Melissa'lardayım.
Ne olduğunu gördün mü?
Pegasus'un inmediğinden eminler mi?
Hiçbir şeyden emin değiller
ama muhtemelen atmosfere girince patlamış.
Buraya gelebilir misin?
Nasıl yani? Şimdi mi?
-Melissa'lara mı? -Çok korkuyorum.
-Melissa beni öldüreceğini söyledi. -Ciddi değildi.
Kazadan beri bana garip davranıyorsun.
-Beni altüst etti. -Benim kazam seni mi altüst etti?
Ehliyetsiz birini motora bindirmemin babamı nasıl mahcup edeceğini düşündüm.
Beni sen bindirmedin.
-Ne demeye çalışıyorsun Isaac? -Bilmiyorum.
Belki ortalık biraz durulana kadar ağırdan almamız daha iyi olabilir.
İyi. Peki, neyse.
-Lex... -Yok...
Hayatımda yeteri kadar bilinmeyen var.
-En zor kısmı da bilmemek. -Evet.
Umarım Lex iyidir.
İyi misin?
Yine baban mıydı?
Hayır, Isaac'ti.
Ağırdan almak istiyormuş.
O ne demekse.
-Fırsatım varken onu öldürecektim... -Anne!
Hayatım şu anda büyük bir gizem gibi.
Annem iyi olacak mı bilmiyorum.
Babam bir daha yürüyecek mi bilmiyorum.
Isaac benimle konuşacak mı bilmiyorum.
Ondan çok hoşlanmıştım.
Tatlım... Gel bakayım.
Çok üzgünüm.
Ama cevabını alabileceğim bir soru var.
Bu güzel işte.
Cevap istiyorsan cevap alalım.
Babamın hoşuna gitmeyecek.
Soru ne?
Pegasus'la bağlantı kurma çabaları başarısız oldu.
...DÜNYA'YA DÖNÜŞ... ...PEGASUS II'YLE KENETLENİP...
Pegasus'la bağlantı kurma çabaları başarısız olmuş.
Ancak Yer Kontrol, Pegasus II'nin on hafta içinde bize erişmesi için
bir yol bulmuş.
-Bu nasıl mümkün olabilir? -Değil.
Pegasus II'nin çok gizli nükleer motorları yoksa imkânsız, varsa...
-Göndersinler gelsin. -Hayır, onu kastetmiyor.
Eve dönüyoruz.
Ne?
Yer Kontrol Mars'ın etrafında sapan etkisi yaratıp
Pegasus II'ye kenetlenmemizi öneriyor.
Bunu Yer Kontrol mü öneriyor,
Matt mi öneriyor?
-Efendim? -Bu fikir belli ki kocandan çıkmış.
-Ne? Hayır, çıkmadı. -O da aynı senin gibi.
-Karısı eve gelsin diye... -Lu...
-...görevi hiçe sayıyor. -Yeter bu kadar.
Susuzluktan kendimi kaybetmişken bir kez "Keşke evde olsam." dedim.
Başka seçeneklerimiz varken mürettebatımı ölüme sürüklemeyeceğim.
Emirlerin açık ve net.
Yedek sistemi hayatta tutmasında Misha'ya yardım edeceksin.
Ram, Kwesi, siz komuta modülünde benimlesiniz.
Eve dönüş yolumuzu çizeceğiz.
Bilgin olsun, Matt'in Görev Kontrol'e girme yetkisi yok.
Bu kararla onun bir ilgisi yok.
Matt'in yaptığını ima edip bunu kişiselleştirmen de çok çirkin.
Selam.
Orada neler çektiğini tahmin bile edemiyorum.
Ama seni tanıyorsam...
...çelişkiler içindesindir.
Bir yandan...
...eminim ödün kopuyordur.
Ama diğer yandan pencereden Mars'ı görebiliyorsun.
Hiç olmadığı kadar yakın.
İneceğimiz yeri neredeyse görebiliyoruz.
Hellas Krateri var ya?
Kuzeye, Hesperia düzlüklerine devam et,
Elysium Dağları'nın hemen batısı.
Şurası, Ütopya Havzası'nın ucu.
Bahçemi oraya kuracaktım.
Bence Mars bir zamanlar yeşildi.
O kanyonlar kendiliğinden oluşamaz, koca nehirler oluşturmuş olmalı.
Dünya ne kadar hayat dolu ve zenginse bir zamanlar Mars da öyleydi.
Dikkatli olmazsak bizim gezegenimiz de bir gün bu hâle gelebilir.
Affedersiniz.
Bu aptalca gelebilir ama...
Düşünmüştüm ki
Mars'a hayat getirebilirsem
Dünya'yı kurtarmak için çok geç olmadığını gösterebilecektim.
-Tanrı'nın benden istediği bu sandım. -Eminim bu yolda ölmeni istemez.
Geçmişe bakacak olursak
Tanrı'nın müritlerinin hayatı konusunda pek merhametli olduğu söylenemez.
Sekiz ay önce ölecek bile olsam Mars'a inmek isterdim.
Abime bunun sözünü vermiştim.
Yer Kontrol'den mi?
-Matt'ten mi? -Evet.
-Sonra dinlerim. -Sen dinle.
-Biz hallederiz. -Sağ ol ama...
Altı üstü rakam giriyoruz. Bir şey olmaz.
Merak etme, dönüp koordinatları kontrol edersin.
Emin misin?
Evet, muhtemelen eve sağ salim döneceğini duymuştur.
-Git sen. -İhtiyacınız olursa çağırın.
Emma mı geçti?
Nereden bildin?
Tüm vücudun kasıldı da.
-Onu affetmen gerek. -Nedenmiş?
Haftalardır Matt'le çalışıyorsun.
-Yanılıyor muyum, onun fikri değil miydi? -Bilmiyorum.
Açıkçası umurumda da değil.
Bunu nasıl söylersin?
Yaşamak istiyorum.
Evet, kendime saklamam gerek, biliyorum.
Misha Popov'um ben.
Kahraman Rus kozmonotu. Uzay benim evim.
Ama torunlarımı görebilmek istiyorum.
Belki...
Belki ölmeden önce kızıma kendimi affettiririm.
Ben...
Ya sen?
Çocuğunu görmek istemiyor musun?
Tabii ki istiyorum.
Ya sevdiğin kadını?
İstiyorum.
Yani eve döneceğimiz için bir yanın mutlu değil mi?
Değil.
Neden?
Çünkü buraya başarısız olmaya gelmedim.
Peki.
Çekiç.
Teşekkürler.
Çok daha iyi.
Açıkçası kullandığın metodu anladığımı söyleyemem.
Metot mu? Ne? Tanı koyuyorum işte.
Gel, ver bakayım elini.
İşte.
Hissediyor musun?
Evet mi, hayır mı?
-Pardon, evet. -Evet. Tamam.
Peki bu homurtuyu çıkarması için makinenin içinde ne olması lazım?
Açmama gerek yok. Anladın mı? Zaten hissedebiliyorum.
Dinleyebiliyorum.
Doktor nasıl içini açıp bakmak yerine kalbini dinliyorsa
tesisatçı da boruları dinler.
Mühendis de öyle.
Gözler görmenin tek yolu değildir.
Selam.
Orada neler çektiğini tahmin bile edemiyorum.
Ama seni tanıyorsam...
...çelişkiler içindesindir.
Bir yandan eminim ödün kopuyordur.
Ama diğer yandan pencereden Mars'ı görebiliyorsun.
Hiç olmadığı kadar yakın.
Hayatımızı, hayatını adadığın şey.
Tüm mürettebatının da öyle.
Parmaklarının ucunda.
Ama seni eve getirmeliydim.
Seni sağ salim eve getirmek için Yer Kontrol'e bir plan hazırladım.
Şimdiye talimatları almış ve dönüş yolunu planlıyorsundur.
Yakında evde, Lex ve benimle olacaksın.
Neyin var Em?
Lu haklıydı.
Sapan fikrinin benden çıktığını bilmen gerekirdi.
Hayır, o konuda değil.
Öleceğimizi düşündüğümde...
Başka seçenek kalmadığını düşündüğümde tek istediğim eve dönmekti.
Seninle, Lex'le olmak.
-Başarısız oldum Matt. -Hayır, olmadın.
Başarısız olmadın.
-Görevi iptal ediyoruz. -Mürettebatını kurtarıyorsun.
Kurtulmak istemeseler de mi?
Beşiniz Mars'a gidip haftalar içinde korkunç biçimde ölseniz ne olacak?
Bir daha kimse gider mi?
Bu defter kapanır.
Dünyaya bunun mümkün olduğunu gösterdin. Herkesten daha uzağa gittin.
Sence gerçekten Mars'a bir daha gitme şansımız var mı?
Bir dahakine başaracağız.
Ama asıl sebep bu değildi.
Ölmene izin veremezdim.
Seni seviyorum.
Yakında görüşeceğiz.
Bu sonuncusu olmalı.
Emma koordinatları onayladığı an...
Rotamız hazır.
Eve gidiyoruz.
Durun!
-Ne? -Durun!
-Ne oldu? -Bakın.
Pegasus hâlâ sağlam olabilir ve Lu nasıl öğreneceğimizi biliyor.
Neden bahsediyorsunuz?
InSight.
Bulmak için InSight'ı kullanabiliriz.
Dünya'dakiler her yazılımı denemiştir.
Bu yazılım değil, eski Mars gezgini olan InSight.
Aslında iniş yapabilen bir sondaydı.
-Gezginler görsel veri için çok uzaktı. -Görsel veri istemiyoruz.
InSight, Pegasus'u duymuş, daha doğrusu hissetmiş olabilir.
InSight'ın Mars'taki depremleri ölçen bir depremölçeri var.
Bu depremölçer, odanın bir köşesindeki kelebeğin kanat çırpışını bile duyabilir.
Pegasus'un atmosfere girişini neden duymuş olmasın?
Sonik patlamayı.
-InSight yıllardır devre dışı değil miydi? -Hayır.
Sinyali ileten uydu devre dışı.
Peki ama nasıl dinleyeceğiz?
Milyonlarca kilometre uzakta değiliz.
Menzile giren bir radyo istasyonu gibi yüksek frekanstan dinleyebiliriz.
Peki sonik patlamayı duymamız sağlam indiği anlamına mı geliyor?
-Tam olarak değil. -Atmosfere girdiği anlamına geliyor.
Ama Misha, yere çakılıp patlamış olabilir.
Yanmış olabilir. Binlerce kilometre uzağa inmiş olabilir.
Aynen öyle.
Sonik patlama duymazsak Pegasus gitti demektir.
Yer Kontrol'den komuta kodlarını almadan dinlememiz zaten mümkün değil.
-Komuta kodları komutanlara verilir. -Yardımcısına da.
Bunu Emma'yla konuşmalısınız.
Ama...
Bu aşamada...
Ram, sana gelmemiz daha iyi.
Matt, bir saniye gelir misin?
CCM bende var mı, bilmem gerek.
Sürekli aklımın bir köşesinde olduğunu fark etmemişim.
Korktuğunu biliyorum.
Bende olmasından korkuyorsun
çünkü varsa kendini suçlayacaksın
ama suç sende değil baba, suç kimsede değil.
Ama öğrenmem gerek.
Tamam.
İşte.
Lulishka...
Hemen havalara girme ama, bu InSight fikrin...
Dâhice, gerçekten.
-Seni izleyerek öğrendim. -Bunu söylemek zorunda değilsin.
Kendini noksan gördüğünü biliyorum ama ben seni öyle görmüyorum.
Kızın konusunda aptallık ediyor olsan da.
Af buyur?
Hep af diliyorsun.
Sen olsan ne yapardın, zekâ küpü?
Ona onunla gurur duyduğunu söyle.
Tek duymak istediği bu.
Bugün Lu'dan mesaj geldi.
Mesaj geldi. Lu'dan.
-Kimden? -Kızımızdan.
Kimin kızı?
-Benim kızım mızım yok. -Tamam.
Ne saçmalıyorsun sen? Kimin kızı?
Kız filan yok, unut gitsin.
Peki ya radyo frekansı?
-Ezbere biliyorum. -InSight'ın frekansını mı ezberledin?
Mars'taki robotlara karşı hep hayranlığım vardı.
Ben küçükken babam bana ilk gezginle ilgili bir kitap vermişti.
Aklınca bana bilim öğretiyordu.
Oysa ben kitapta Sojourner'ı okuyup
orada, onunla olduğumu hayal eder,
kırmızı yerine mavi bir gün batımı izlemeyi düşlerdim.
İşte.
Hazırız.
Neler oluyor burada?
Lu, Pegasus'un inip inmediğini tespit etmek için
InSight'ı kullanma fikrini buldu.
-InSight mı? -Eski sonda.
Depremölçeri hâlâ işlevsel, yani...
-Teoride... -Sonik patlamayı duymuş olabilir.
Aynen öyle.
Ama aktive edebilmeniz için...
Kodları Ram'dan istediniz.
Lu, bunu senden şu an beklerim ama sen Misha?
Kwesi?
Üzgünüm ama mürettebatın hayatını biz istesek bile tehlikeye atmazdın.
Hele sen...
Söyleyeyim, canımı en çok sen yaktın.
-Emma, tek sefere mahsus değildi. -Ne?
Bana kendin söyledin,
eve dönmek istiyorsun.
Muhtemelen döneceğiz zaten.
Sonik patlama yoksa Pegasus da yok, Emma'nın dediği gibi döneceğiz.
Peki ya sonik patlama varsa?
Mars'a gideceğiz.
Ölüm kaçınılmaz bile olsa Mars'a gitmek istiyorsun, anladık.
Benim istediğim,
komutanımın liderlik yapması.
Zaten yapıyorum.
Sonik bir patlamanın Pegasus'un sağlam olduğuna işaret ettiğini
Yer Kontrol de teyit ederse tamam!
Tam gaz Mars'a.
Ama böyle demeyeceklerini biliyoruz.
Seninle aynı şeyi söyleyecekler Ram, uçak radardan çıktıysa pilot evine dönmez.
Sonik patlamanın tek getirisi ufacık ve tehlikeli bir umut ışığı.
Zaten bu görev de bundan ibaret.
Lu...
Bunu ne zaman unuttun?
Ay'da tüm Dünya'ya seslenip
imkânsıza inanmalarını isteyen o kadın nerede?
Umuttan başka tutunacak hiçbir dalı yokken gemiden boşluğa sıçrayan o kadın nerede?
Hastayken mürettebatının odasına giren,
benim kapımın önünde durup
sevmenin normal olduğunu söyleyen kadın nerede?
Bana güç veren şey asla umut olmadı.
Şeref oldu,
disiplin oldu, görev aşkı oldu.
Ama umut olmadı.
Ta ki seninle tanışana dek.
Seninle...
Emma, canıma susamış değilim.
Gerçekten değilim.
Ama umut uğruna ölmeye hazırım.
Aç hadi.
Houston saatiyle 9.54'te inecekti
ve 9.48'de sinyali kaybettik.
İşte depremölçerin kayıtları.
Henüz bir şey yok.
-Ha siktir. -İşte bu!
-Bu Pegasus olmalı. -Bir daha dinleyelim.
Atmosfere girmiş.
-Atmosferden sekseydi patlama olmazdı. -Bir daha.
Parçalanmamış.
-Birden fazla patlama olurdu. -Tekrar oynat.
Alexis: Babamla hastaneye gidiyoruz. Test olacağım. Bilmek istiyorum.
Selam.
Bugün büyük bir gündü.
Lex...
Korkularınla yüzleştiğin için seninle gurur duyuyorum.
Neye ihtiyacın olduğunu babana söyleyecek cesareti bulduğun için.
Artık sonuçları bekleyeceğiz.
Ama bir şeyden eminim, bundan sonra ne olursa olsun,
beraber başa çıkabiliriz.
Bir aile olarak.
Bunu biliyorum çünkü...
Bugün beni buraya neyin taşıdığını hatırladım.
Sende de aynı şeyi gördüm Matt.
Ruh eşim olduğunu da öyle anladım.
Seni olduğun kişi yapan da bu Lex.
O teste girecek kadar cesur yapan.
Umut...
Bizi biz yapan şey umut.
Ay'a yolculuk planlayıp yıldızların arasında gezen insanları.
Kansere, CCM'e tedavi bulmak için başkalarına ilham veren insanları,
savaşları sona erdirenleri...
Bu çılgın dünyada değiştirmek istediğimiz her şeyi değiştirenleri.
Çünkü başarma umudunun düşüncesi ve hatta ihtimali bile,
çaba göstermeye devam etmemiz için yetiyor da artıyor.
Matt.
Matt, aşkım.
Bugün InSight'ı uyandırdığımızda ne duyduğumuza bak.
Neden bahsettiğimi anladın mı?
Yani henüz eve dönmüyoruz.
Yakında döneceğiz...
...ama önce hedefimiz Mars.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ