W poprzednim odcinku...
Grupa buntowników opuściła osłony obronne planety,
całkowicie niszcząc stocznię w Utopia Planitia.
Czemu odszedł pan z Gwiezdnej Floty?
Bo to już nie była Gwiezdna Flota!
Skończyliśmy.
- Co się dzieje? - Proszę.
Znajdź Picarda. On może ci pomóc.
- Czego tu chcesz? - Byłam z moim chłopakiem.
Zamordowali go.
Nie!
Coś we mnie wiedziało, co robić,
jak się ruszać, jak walczyć.
Wszystko we mnie mówi, że z tobą jestem bezpieczna.
Miałem bliskiego przyjaciela. Komandora Datę.
Namalował ciebie taką, jaka jesteś tu i teraz.
To niemożliwe.
Nazwał ten obraz Córka.
Padnij.
Szukała bezpiecznego schronienia.
Nie!
Muszę się dowiedzieć, kto ją zabił i dlaczego.
Stąd pochodziły androidy, które zniszczyły Marsa.
INSTYTUT DAYSTROMA
Nikt nie potrafił odtworzyć sposobu, w jaki stworzono Datę.
Wtedy pojawił się Bruce Maddox.
Jego teoria brzmiała, że cały kod Daty, nawet jego wspomnienia,
można odtworzyć z jednego pozytronowego neuronu.
Więc Data, albo jakaś jego cząstka, żyłby.
Nie byłoby wiadomo bez badań...
Dahj. Córka Daty.
Są tworzone parami.
Doktor Asha.
- Narek. - Soji.
- Bliźnięta? - Tak.
Więc jest jeszcze jedna.
Uwaga, pracownicy. Wesołego Dnia Pierwszego Kontaktu.
Uroczystości odbędą się w wyznaczonych miejscach
podczas wyznaczonych przerw alfa i beta.
STOCZNIA UTOPIA PLANITIA MARS, ROK 2385
CZTERNAŚCIE LAT TEMU
Dyrektorzy, prosimy o przekazanie dzienników służbowych przed końcem zmiany.
Konserwatorzy z sektora trzeciego zgłoszą się na obowiązkowe szkolenie
o godzinie 8.
Dzień dobry, ludzie z plastiku.
Dzień dobry, panie Pincus.
Chodźmy do pracy.
Problemy A500 należy zgłaszać przełożonym androidów
przed podjęciem ręcznej procedury zamknięcia.
Co druga stacja tri-hy nie pracuje podczas Dnia Pierwszego Kontaktu.
Nie my. Co zrobiliśmy źle?
Ktoś musi pracować, żeby wolne mieć mógł ktoś.
Moje dzieci pewnie jedzą tort na Ziemi.
Joł, F8.
- Wpakowałeś się w jakieś kłopoty? - Pewnie.
Tak? Co robiłeś?
Nic.
Jasne.
Hej, F8. Mam dla ciebie kawał.
Co jest brązowe i klejące?
Teratogenny płyn chłodzący. Osad isonukleinowy.
Wzbogacony bozonem nanopolimer.
Kleik.
Łapiesz?
Nie.
WSTĘP TYLKO DLA PERSONELU
Typ mnie przeraża.
Hej. On cię słyszy.
No i?
Nie da się ich obrazić. Nie są ludźmi.
I mogą bez trudu przedrzeć się przez tytanową ścianę.
A ty co? Jego siostra?
Kto cię wychował?
Mogliby wrócić do używania matryc aminokwasowych w replikatorach.
Na serio.
Znowu kosmiczne ananasy.
Wiem, co jest brązowe i klejące.
To jedzenie jest brązowe i klejące.
Ma szczęście, że nie musi jeść tego gówna.
To jest brązowe i klejące gówno.
Replikują z tym muchy?
Co robisz?
Alarm bezpieczeństwa. Systemy wielu androidów zostały uszkodzone.
Odejdź od tego!
Osłony obronne opuszczone we wszystkich sektorach Utopia Planitia.
- Alarm bezpieczeństwa. - Szlag!
Systemu wielu...
Centrala, tu stacja tri-hy A19.
Jednostka F8 jest uszkodzona.
Mamy rannego.
Powtarzam, mamy rannego.
Opuść broń!
Wykryto awarię sieci.
Należy udać się do stref bezpieczeństwa.
Awaria sieci bezpieczeństwa.
Zapobieganie rozprzestrzenianiu nieudane. Zarządzona ewakuacja.
Uszkodzony orbitalny system obronny.
Uruchomiono protokół ewakuacji.
Kaskadowe uszkodzenie systemu.
Skany powierzchniowe negatywne.
Brak jakichkolwiek śladów Dahj Ashy.
Wykasowali ją.
A potem siebie.
To styl działania Tal Shiar, ale...
Na Ziemi?
Nawet Tal Shiar by się nie odważyli.
To kto?
To na pewno to.
Zhat Vash.
I się zaczyna.
Czym jest „Zhat Vash”?
Mitem Tal Shiar.
To licho, którym straszą nowych rekrutów.
I dzieci.
Wyjaśnijcie.
W Federacji
Tal Shiar nazywa się romulańską tajną policją.
Ale to trochę zbędne.
Słowo „tajny” można postawić przed każdym elementem romulańskiej kultury.
Słyszałam i mam powody sądzić,
że Tal Shiar to tylko przykrywka dla dużo starszej kliki,
że przed Tal Shiar był Zhat Vash.
„Zhat Vash” to termin używany do opisywania zmarłych,
jedynych solidnych strażników tajemnic.
- Złowieszcze. - Nie. Odpowiednie.
Bo celem Zhat Vash...
było dochowanie tajemnicy tak ważnej i strasznej,
że poznanie jej doprowadzało do szaleństwa.
Na pewno powiedziała, że zamordowano go tu? W jej mieszkaniu?
Tak.
Wszystkie dowody temu przeczą.
Czy to głupie zapytać, jakiego strasznego sekretu
strzeże Zhat Vash?
Nikt poza Zhat Vash nie wie na pewno.
Ale słyszałam plotki.
Romulańskie metody rekonstrukcji molekularnej
są nielegalne w Federacji.
Doprawdy? Nie miałam pojęcia.
Tak. Są też zawodne.
A wyniki w najlepszym przypadku wątpliwe.
Właśnie to chcieliśmy, żebyście myśleli.
Gdy byłam nowym rekrutem,
- moi pierwsi dowódcy... - Moja matka.
- ...upili się romulańskim piwem... - Mój ojciec.
...i wygadali się, że najważniejszą częścią misji Zhat Vash
była głęboka i wielka nienawiść.
Nienawiść do kogo?
Nie kogo, a czego.
- Więcej wina? - Zaskocz mnie.
Dahj, twoje menu replikacji jest do bani.
Niezwykłe.
Mówi się, że działają, nie zważając na traktaty i jurysdykcję
i nie tylko w światach romulańskich,
ale w Imperium Klingońskim, Hegemonii Gorn,
nawet w Federacji,
i że dochowywali tej tajemnicy od tysięcy lat.
Bezczelni gnoje.
Nadpisali pozostałości cząsteczek.
Nadpisali?
Tak, i to w bardzo skomplikowany sposób.
Ledwie wykrywalny.
Zostałoby to odczytane jako awaria przyrządów.
Ale to całkowite wyczyszczenie pamięci.
Możesz to odtworzyć?
Zauważyłeś kiedyś kompletny brak
jakiejkolwiek formy sztucznego życia w romulańskiej kulturze?
Nie mamy androidów, sztucznej inteligencji, cybernetyki.
Nasze komputery spełniają tylko funkcje numeryczne.
Musieli wypełnić to miejsce antyleptonami.
Sporo przy tym ryzykując.
Tego miejsca nie wyczyszczono, je wyszorowano.
Tego można by się spodziewać po twoim Zhat Vash?
To nie moje Zhat Vash. I myślałam, że pan w nich nie wierzy.
Chyba zmieniam zdanie.
To wszystko jest spowodowane tym, że Zhat Vash nienawidzi androidów?
To nie tylko nienawiść.
To strach przed każdą formą sztucznego życia i nienawiść do niej.
Dlaczego?
Tego nie powiem. Nie wiem.
Ale jestem pewna, że to jest powód, dlaczego Zhat Vash dochowuje sekretu
tak niezawodnie jak śmierć.
Agenci, którzy to zrobili, nie chcieli zostawić wrażenia,
że miejsce wyszorowano.
Może znajdziemy coś, co pominęli,
jakąś prawdziwą wskazówkę, która jest ukryta w fałszywej wskazówce.
Coś takiego jak to?
Nie ma rejestru połączeń przychodzących ani wychodzących.
Jest informacja,
ale indeksy zostały wykasowane.
Nie da się posortować danych.
Wysterylizowali to, by było nie do odróżnienia.
Nie da się niczego odróżnić. Wszystko wygląda tak samo.
Potrzebujemy jakiegoś dowodu, że mogła mieć kontakt ze swoją siostrą.
Bez wątpienia tu jest,
ale będzie wyglądał jak wszystko inne.
Nie, będzie wyglądała jak ona.
Jak Dahj.
Jak się nazywa? Doktor Jurati.
Mówiła, że byłyby identycznymi bliźniaczkami?
- Byłyby sobie bliższe niż bliźniaczki. - Okej.
Co robisz, gdy wprowadzasz nowego asystenta cyfrowego?
- Przedstawiam się. - Właśnie.
Komputery lubią wydajność.
Dlatego komputer tworzy heurystykę,
skróty do zadań, które najczęściej wykonuje.
Twierdzisz, że gdyby były nie do odróżnienia,
maszyna mogłaby w końcu pomylić siostrę z Dahj.
Właśnie.
I jeśli to zrobiła, nawet na kilka sekund,
to znaczniki wciąż mogą tu być,
pominięte przez najdokładniejszych czyścicieli.
Mam cię.
Okej.
Wszystkie są wychodzące.
ZNACZNIK: FAŁSZYWIE POZYTYWNY
Te są przychodzące.
To ona.
Duchy w maszynie.
Wiesz, gdzie ona jest?
Nie.
Ale wiem, gdzie jej nie ma.
Niemiejscowe pakiety informacji obsługują przekaźniki podprzestrzenne.
To przekierowanie zostawia maleńkie, ale wyraźne kody.
Niemiejscowe?
Transmisja przyszła nie z tego świata.
Jesteś pewna?
Skądkolwiek dzwoniła do siostry,
nie było to z Ziemi.
Piękny?
Nikt tak nie powiedział o Borg Cube.
To nie jest Borg Cube, Narku, to Artefakt.
Borg Cube jest potężny i wszechmocny.
Artefakt jest zaginiony...
oderwany od Kolektywu...
zniszczony, bezbronny.
Uważasz zniszczenie i bezbronność za piękne?
To dziwne, że widzę piękno w niedoskonałości?
Niezbyt romulańskie.
Ale to miejsce w ogóle nie jest romulańskie.
Poza obecnymi właścicielami
i zyskami, które osiągacie, dzięki wykorzystaniu technologii Borgów.
Jest pani dywersantką
wysłaną przez naszych wrogów, by wszcząć rewolucję wśród badaczy?
Tak.
Ale jest za późno, już ze mną spałeś.
Przez co stałeś się moim wspólnikiem.
To jasne...
że muszę cię uciszyć.
Spróbuj.
Czas iść do pracy.
Tak. Dla mnie też.
Masz pracę? Myślałam, że jesteś romulańskim bawidamkiem.
Wszyscy mamy swoją rolę.
Mogę o coś zapytać?
Pewnie, ale nie oczekuj odpowiedzi.
Możemy ze sobą sypiać czy to sekret?
Zdecydowanie to drugie.
Wszystko, co robią Romulanie, jest sekretem?
Nie wolno mi tego zdradzić.
Naprawdę masz na imię Narek?
To jedno z imion.
Jest coś, co możesz mi o sobie powiedzieć?
Tak.
Jestem bardzo skrytą osobą.
Do zobaczenia przy punkcie kontrolnym?
- Serio? - Muszę zobaczyć, jak to działa.
W swojej nowej roli jako?
Dotrzymasz tajemnicy?
Tak.
Dobrze.
Ja też.
Powiedział, że cię tu znajdę.
- Moritz. - Cześć, Jeanie-Lucu.
Kopę lat.
Za długo.
Wiem, że były kłopoty ze zdalnym badaniem medycznym,
ale nie spodziewałem się wizyty domowej.
Pozwól, że...
W twoim biurze powiedzieli,
że prześlą certyfikat służby międzygwiezdnej,
gdy tylko zobaczysz wyniki.
Rozumiem.
Przyda się coś mocniejszego.
Twoje badanie było w normie lub powyżej w każdej kategorii.
Układ krążenia. Przemiana materii. Zdolności poznawcze.
Jesteś w świetnej kondycji jak na relikt.
Tylko ta mała nieprawidłowość w płacie ciemieniowym.
Powiedziano mi dawno temu, że może się to stać problemem.
Utrata apetytu, zmiany nastrojów, niepokojące sny?
Napady złości wobec międzyplanetarnych prezenterów wiadomości.
Jak myślisz, co to jest?
Muszę przeprowadzić więcej badań.
To może być jeden z kilku podobnych syndromów.
Rokowania?
Proszę mówić, doktorze Benayoun.
Kilka jest uleczalnych, ale wszystkie kończą się tak samo...
niektóre wcześniej od innych.
Rozumiem.
Musisz uznać mnie za zdolnego do służby
w Gwiezdnej Flocie.
Zrobisz to?
Pewnie nie powiesz mi dlaczego?
Tajna misja?
Odbyliśmy ich kilka na Stargazerze.
Pamiętasz pożar lasu na Calyx...
Doktorze Benayoun.
Wybacz.
Naprawdę chcesz tam wrócić z taką wiedzą?
Bardziej niż kiedykolwiek. Z taką wiedzą.
Nie wiem, w jakie kłopoty chcesz się wpakować.
Jeśli będziesz miał szczęście,
zabiją cię pierwsze.
Wszyscy goście muszą się udać do stanowiska ochrony.
Admirale Kurti, proszę się zgłosić do sali B.
Dzień dobry.
Mam spotkanie z CNC. Jestem umówiony.
Oczywiście.
Mogę prosić nazwisko?
Picard.
P-I-C-A-R-D.
Jean-Luc.
Miło pana widzieć, admirale.
Witamy z powrotem.
GOŚĆ
Wejść.
Jean-Luc.
Kirsten.
Dzień dobry.
Mogę?
Podobno masz pilną sprawę Federacji.
Myślałam, że zostawiłeś sprawy państwa za sobą.
Trzymam się od nich jak najdalej.
- Co mogę dla ciebie zrobić? - Bruce Maddox.
Co z nim?
Myślę, że wykorzystuje neurony zmarłego komandora Daty
do tworzenia nowych organicznych androidów.
To nie jest trzymanie się z daleka. To sam środek.
Są w to zamieszani Romulanie.
Coraz lepiej.
Komandor Data był nie tylko kolegą, był moim przyjacielem.
I oddał życie, ciało i duszę Federacji.
Jeśli jest szansa, że jakaś jego część istnieje,
to mamy obowiązek zbadać...
Nie ma już „nas”.
Kirsten.
Wiem, że nie zawsze się zgadzaliśmy.
Mimo to mam prośbę.
Ze względu na moje lata służby chcę, byś mnie przywróciła
na czas jednej misji.
Będę potrzebował statku zwiadowczego z napędem warp i minimalnej załogi.
I jeśli uważasz, że moja ranga zwraca na siebie uwagę,
zdegraduj mnie do kapitana.
Ale ty masz kurewski tupet.
Myślisz, że możesz tu wparować
i powierzymy ci życie kobiet i mężczyzn?
Myślisz, że nie oglądałam wywiadu
razem z całą galaktyką?
Nie powinienem był się wypowiadać.
Romulanie byli naszymi wrogami.
I próbowaliśmy im pomóc.
Ale nawet nim androidy zaatakowały Marsa,
czternaście gatunków w Federacji powiedziało:
„Pozbądźcie się Romulan albo odejdziemy”.
To był wybór pomiędzy rozpadem Federacji
a pozwoleniem im odejść.
Federacja nie powinna decydować, czy gatunek umiera czy nie.
Tak, powinniśmy.
Tysiące innych gatunków polega na nas w kwestii jedności i spójności.
Nie mieliśmy dość statków.
Musieliśmy dokonać wyboru.
Ale kapitanowi Picardowi nie spodobały się rozkazy.
Stanąłem w obronie Federacji, tego, co reprezentuje,
co wciąż powinna reprezentować?
Jak śmiesz mnie pouczać?
Zignoruj mnie znowu na własne ryzyko.
- Moje ryzyko? - Jest pani w niebezpieczeństwie.
Nie ma tu niebezpieczeństwa.
Tylko żałosne urojenia niegdyś wielkiego człowieka.
To już nie jest twój dom, Jeanie-Lucu.
Zrób to, w czym jesteś dobry. Idź do domu.
Prośbę odrzucono.
Wchodzący do Strefy Szarej muszą nosić strój ochronny.
Identyfikatory muszą być widoczne cały czas.
Proszę, pomogę.
To żenujące.
Jesteś nowa? Nie widziałam cię.
Od wczoraj.
Miałam zacząć staż pół roku temu,
ale Wolne Państwo Romulan odwołało go, gdy byłam w połowie drogi.
Nie wiem dlaczego, ani dlaczego go przywrócili.
To brzmi zwyczajnie.
Wciąż nie wiedzą, jakich zniszczeń doznał Cube.
Albo wiedzą, tylko nie mówią.
Nie wchodź do Szarej Strefy, póki tego nie włączysz.
Spokojnie. Dasz sobie radę.
5893 DNI BEZ ASYMILACJI
- Dzień dobry i witamy w Cyklu 9834. - Zaczynamy.
Bezpieczeństwo gości Instytutu Badawczego Artefaktu Borg
jest dla nas ważne.
Stoicie wewnątrz jednej z najbardziej destrukcyjnych broni.
I choć nie jest już aktywna, pozostaje niebezpieczna.
Dlatego prosimy, nie wychodźcie poza wyznaczony teren.
Załóżcie, że każdy element lub przyrząd nieokreślony jako niegroźny
jest niebezpieczny.
Romulanie lubią dramaturgię.
Nie usuwajcie żadnych przedmiotów.
Kto to jest?
To Narek. Też jest nowy.
Nie wiedziałam, że Romulanie są sexy.
Ja też nie.
W Szarej Strefie
spotkacie byłych członków Kolektywu Borg.
Badacie xB?
To bardziej praktyczne.
Jeśli odznaka zacznie migać na zielono, uciekajcie.
Nie martw się tym.
Narku, to jest...
Doktor Naàshala Kunamadèstifee z Trill Polytech.
Instytut chętnie zobaczy sukces pani pracy.
Czy Kolektyw jest skory nawiązać połączenie z twoim Borgiem?
To mądre ich wypuszczać?
To byli Borgowie. I nie wypuszczamy ich.
- Tylko przywracamy. - To bezpieczne.
Gdy Cube przechodzi załamanie podmacierzowe,
Kolektyw zrywa połączenie z dotkniętą populacją.
Dla Kolektywu to tylko cmentarz.
A my kim jesteśmy?
Tymi, których znajdziesz na każdym cmentarzu.
Niektórzy przyszli żerować na zmarłych. Inni są duchami.
A niektórzy, jak pani, doktor Asha, mają nadzieje na wskrzeszenie.
Mogę się przyłączyć?
Chcę cię zobaczyć przy pracy.
To nie zależy ode mnie.
Potrzebujesz zgody dyrektora projektu przywrócenia Borgów.
W zasadzie to nie.
ŚWIAT ROBOTÓW
Lubi pani klasyki, jak widzę.
Nigdy nie interesowało mnie science fiction.
Nie rozumiałem go.
- Dziękuję, że pani przyszła. - Tak.
Trudno było się oderwać od tego, co się dzieje, ale...
Co pani lubi? Mamy wybór.
Earl grey?
Wiedziałem, że coś w pani jest.
Zebrałam wszystko, co znalazłam z pobytu Maddoxa w Instytucie.
Większość utajniono, gdy zniknął,
ale zostawili trochę mniej ważnych rzeczy.
Myślałam o obrazie.
Bruce i Data byli do pewnego stopnia przyjaciółmi.
Jeśli Bruce wykorzystywał neurony Daty do tworzenia androidów,
bazowanie ich na obrazie Daty miałoby sens.
W rzeczy samej.
Poszukałam informacji o Dahj Ashy.
Miał pan rację. Przyjęto ją do Daystromu.
Była idealną kandydatką.
Nawet zbyt idealną.
Jej referencje były fikcyjne.
To bardziej podstępne.
Sprawdziłam z Regulusem.
Ich akta pokazują, że była tam zapisana i mają jej arkusze ocen.
Była tym, za kogo się podawała?
Była w pełni fikcyjna.
Nie ma dowodów, że uczęszczała do R3SA.
Nie jestem żadnym śledczym,
ale wydaje mi się, że całą jej tożsamość stworzono
około trzy lata temu.
Kto ją stworzył? Bruce Maddox?
Na pewno potrafił.
- Miał motyw? - Nie wiem.
Ludzie z dziedziny androidów często tworzą sekretne plany.
- Mleka? - Tak, dziękuję.
Proszę.
Dziękuję.
Przykro mi, że nie mogłam jej poznać.
Coś wspaniałego.
A cholerni Romulanie ją zniszczyli.
Pytał mnie pan, jaki miała plan, czego szukała w Daystromie.
Nie sądzę, że to jest teraz istotne pytanie.
Powinien pan się zastanowić...
„A co z drugą?”.
Jeśli naprawdę gdzieś jest
i jeśli Romulanie jej nie dopadli...
to gdzie jest?
I czego ona chce?
Kontynuujemy zabieg na pacjencie 8923.
Jeden z Bezimiennych.
Czas w regenestazie – 14 lat.
Implant z ramienia usunięty.
Inicjuję procedurę poboru oczu.
Wiesz, że nie cierpię tej nazwy.
Może i coś wspominałaś.
Czemu nazywacie ich Bezimiennymi?
Ich gatunek miał nazwę, tylko jej nie znamy.
Bezimienni to nazwa.
Wyjmuję rdzeń przetwarzania ocznego.
Trzeciorzędowy implant żuchwy. Zamknięcie zakończone.
Przechowanie na poziomie dziesiątym.
Usunięcie na poziomie pierwszym.
Jesteś wolny, przyjacielu.
Raffi, tu Jean-Luc.
Nie rozłączaj się. Potrzebuję pomocy.
Potrzebuję statku.
Znowu Picard?
A myśleliśmy, że się zamknął w tej swojej winnicy.
Tyle lat, odludek z La Barre.
A nagle nie da się go uniknąć.
Można go tak opisać.
Wciąż mówi o zaawansowanych androidach, Brusie Maddoksie...
Brusie Maddoksie?
- On żyje? - A to ważne?
Była też rozmowa
o tajnych romulańskich agentach tu na Ziemi.
To było...
Po prostu smutne.
Można by powiedzieć, że tragiczne.
Admirale Clancy, wiem, że nie muszę przypominać,
że jeśli Romulanie prowadziliby tajne akcje na Ziemi,
wiedziałabym o tym.
A wtedy pani by wiedziała.
I cała Gwiezdna Flota,
bo byłby to jawny i niedopuszczalny akt wojny.
Oczywiście.
Rzecz jasna, że to nic takiego,
ale pomyślałam, że zapytam, bo ostrożności nigdy za wiele.
- Sprawdźcie to. - Oczywiście.
Poruczniku Rizzo do mnie, proszę.
Co?
Oszalałeś?
- To demencja? - Słucham?
Wybacz, ale nie jesteś głupi,
więc gdy słyszę głupi pomysł, muszę poprosić o wyjaśnienie.
To może to?
Córka mężczyzny, którego śmierć opłakuję od dwóch dekad,
przychodzi do mnie po pomoc.
Zostaje zamordowana na moich oczach przez romulańskich agentów,
którzy będą próbowali znaleźć i zniszczyć jej siostrę bliźniaczkę.
A ja mam tu siedzieć i się martwić, co zrobić z robakami na pinot?
Nie chcę, byś umarł.
Nikt poza Tal Shiar nie ochroni cię przed Tal Shiar.
Ma rację. Nie możesz jechać bez nas.
Idioto! Nie może jechać w ogóle. Jest bezpieczny tutaj.
Wie o nich. Muszą go zabić.
Mimo to muszę jechać.
Dokąd? Czym?
Zdobędę statek i znajdę Bruce’a Maddoxa,
gdziekolwiek jest.
Muszę to zrobić, Laris.
Jeszcze tego w pełni nie rozumiem,
ale wiem, że to ważne
i nie tylko dla mnie.
Nie, no jasne, jeśli to ważne dla Picarda,
musi być ważne dla całej galaktyki.
Jedź.
I weź go ze sobą!
Możecie umrzeć razem.
Laris rozumie. Boi się o ciebie. To wszystko.
Wiem.
Ale musisz z nią tu zostać.
Winogrona bardziej potrzebują ochrony niż ja.
I został niecały miesiąc do zbiorów.
Nie możesz tego zrobić sam.
- Potrzebujesz pomocy, ochrony. - Tak.
Potrzebujesz załogi. Rikera. Worfa. La Forge’a.
Nie.
Myślałem o tym.
Zrobiliby to bez zawahania
i dlatego nie mogę ich o to prosić.
Zaryzykowaliby, bo są mi lojalni,
a nie chcę znowu przez to przechodzić.
Okej.
Trzeba ci kogoś, kto cię nienawidzi i nie ma nic do stracenia.
Już dzwoniłem.
Wejść.
Chciała mnie pani widzieć?
Spójrz na to.
Czy to ci wygląda na odbicie ognia?
Tam.
Odbicie w poręczy.
Jak dla mnie nie.
Dzwoniła admirał Clancy.
Był u niej Jean-Luc Picard.
Ma informacje na temat tajnych romulańskich agentów na Ziemi.
Użył nazwy Zhat Vash.
Chciał ją przekonać, by dała mu statek
i pozwoliła szukać doktora Bruce’a Maddoxa.
Ale nie wspomniała o tej ostatniej części
ani o rozmowie o Zhat Vash.
- To skąd pani wie? - Nie obrażaj mnie, poruczniku.
To się nie przysłuży twojej karierze.
Przepraszam, komodorze.
To niespodziewane.
Brzydkie słowo w naszym zawodzie.
Może najgorsze z wszystkich.
Mam się zająć Picardem?
Twój zapał i pasja są godne uznania,
ale przyćmiewa je twoja niecierpliwość.
W wyrażeniu „pod przykrywką” ważna jest stosowność,
którą jeszcze musisz przyswoić.
Więc nie zajmę się nim niecierpliwie.
Będzie to trwało tyle, ile pani chce.
Clancy raczej go zniechęciła.
Ale jeśli zaistnieje potrzeba,
ja się zajmę Picardem.
Ty masz się trzymać misji.
Schrzaniłaś tu operację.
Twój zespół zniszczył istotę przed przesłuchaniem
i prawie się zdemaskował.
Mamy jeszcze jedną szansę.
Nie zmarnuj jej.
Oczywiście.
- Przydzieliłam najlepszą osobę. - Tak? On mnie martwi.
On też ma zamiłowanie do rzeczy niespodziewanych.
A ja mam już dość niespodzianek, poruczniku.
Czy wyraziłam się jasno?
Poręczę za niego moim życie.
W rzeczy samej. Poręczysz.
Dlatego zalecam, byś zajęła się tym sama.
Oczywiście.
Stawką jest wszystko.
Dopilnuj, by nie zawiódł.
By żadne z was nie zawiodło.
Odwróć się i wezwij tę taksówkę,
by zabrała cię tam, skąd przyjechałeś.
Chcę tylko porozmawiać.
Nie możesz powiedzieć niczego, czego chciałabym słuchać.
Tajni romulańscy zabójcy działają na Ziemi.
Czy to rocznik ’86?
Niech to szlag.
- Miło, że pukasz. - Po co zaczynać?
Jak życie w Gwiezdnej Flocie, poruczniku Rizzo?
Ten niedorzeczny strój i okrągłe uszy.
- Wyglądasz jak oskubany wakak. - Stul pysk.
- Jakieś postępy? - Tak.
Powolne, ale jestem pewien,
że moje podejście, które zatwierdziłaś, jest odpowiednie.
Obyś miał rację.
Jeśli twoje podejście nie przyniesie efektów,
będę musiała cofnąć zgodę dla naszego dobra.
Komodor Oh jest zdenerwowana.
Od dawna jest użytecznym sojusznikiem.
Nie może się od nas odwrócić.
- Gdy przyjadę... - Gdy przyjedziesz?
Ja się tym zajmuję.
Na to wygląda.
Znalazłeś gniazdo?
Czy maszyna podała lokalizację pozostałych plugastw?
Naprawdę nic ci to nie powiedziało?
Wyrażono poważne wątpliwości co do twojego podejścia, braciszku.
Nie muszę ci mówić, że stawka jest wysoka.
Oh ma wątpliwości...
poważne wątpliwości.
Na przetrwaniu nikogo mi tak nie zależy, jak na twoim.
Poza moim własnym.
Jeśli nie zrobisz postępów do mojego przyjazdu,
będę musiała spróbować swojego podejścia,
dość niefortunnego.
Kolejna taka katastrofa...
bez wątpienia pochłonie i ciebie, i mnie.
Napisy: Agnieszka Otawska