Η ταινία περιλαμβάνει: ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ, μικρό ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΟΔΗΓΟ
και ΤΡΙΑ ΑΡΘΡΑ της ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
(αμερικάνικου περιοδικού στο Ανουί της Γαλλίας)
Η Γαλλική Αποστολή της Ελευθερίας, Κάνσας Απογευματινός Ήλιος
ΤΜΗΜΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΩΝ «Νεκρός Αρχισυντάκτης στα 75»
Άρθουρ Χάουιτζερ τζούνιορ 1900-1975
ΓΙΟΣ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ ΚΑΝΣΑΣ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ
Ανουί-συρ-Μπλαζέ, ΓΑΛΛΙΑ
Ξεκίνησε σαν ταξίδι διακοπών.
Ο Άρθουρ Χάουιτζερ Τζούνιορ, πρωτοετής φοιτητής,
θέλοντας ν' αποφύγει ένα λαμπρό μέλλον στις Μεγάλες Πεδιάδες,
έπεισε τον πατέρα του, ιδιοκτήτη του Απογευματινού Ήλιου του Κάνσας,
να χρηματοδοτήσει το ταξίδι του ως μια επιμορφωτική ευκαιρία
για την οικογενειακή επιχείρηση...
μέσω μιας σειράς ταξιδιωτικών άρθρων
που θα δημοσιεύονταν στο περιοδικό Sunday Picnic.
Τα επόμενα δέκα χρόνια, έφτιαξε μια ομάδα
με τους καλύτερους ξενιτεμένους δημοσιογράφους της εποχής
και το Picnic πήρε τη μορφή της Γαλλικής Αποστολής,
μια εβδομαδιαία καταγραφή γεγονότων από το παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα,
από τέχνη, πάσης φύσεως, μόδα, εξεζητημένη μαγειρική, οινογευσία
και ποικίλες ιστορίες ανθρώπινου ενδιαφέροντος απόμακρων συνοικιών.
Έφερε τον κόσμο στο Κάνσας.
Οι αρθρογράφοι του κοσμούν σπουδαίες αμερικανικές βιβλιοθήκες.
Μπέρενσεν...
Σάζερακ...
Κρέμεντζ...
Ρόμπακ Ράιτ.
Ένας ρεπόρτερ θεωρείται ο κορυφαίος αρθρογράφος
ουσιαστικών προτάσεων ανά λεπτό.
Ένας δεν είχε ολοκληρώσει ούτε ένα άρθρο,
αλλά στοίχειωνε τους διαδρόμους με ευχαρίστηση για τρεις δεκαετίες.
Ένας τυφλός αρθρογράφος που έγραφε μέσα από τη ματιά άλλων.
Η αναμφισβήτητη διάνοια της γραμματικής.
Οι εικονογραφήσεις ήταν του Χέρμις Τζόουνς.
Αν και προσηνής με τους αρθρογράφους του,
ο Άρθουρ Τζούνιορ δεν ήταν τόσο καλός με το υπόλοιπο προσωπικό του.
Ωχ όχι, τι είναι αυτό;
Εγώ γαλοπούλα θέλω!
Ψημένη με γέμιση στο τραπέζι με τις γαρνιτούρες και τους αποίκους!
Το οικονομικό σύστημα διαχείρισής του ήταν μπερδεμένο, μα λειτουργικό.
Δώσ' της 150 φράγκα την εβδομάδα για τα επόμενα 15 χρόνια,
αντί για πέντε αμερικάνικα σεντ ανά λέξη, μείον τα έξοδα.
Η πιο συχνή και σοφή συμβουλή του, ίσως πλασματική, ήταν αυτή...
Προσπάθησε να το γράψεις με τρόπο που να φαίνεται εσκεμμένος.
Η επιστροφή του στο Λίμπερτι ήρθε 50 χρόνια μετά την αποχώρησή του...
Λίμπερτι, ΚΑΝΣΑΣ
με αφορμή την κηδεία του,
ενώ το περιοδικό είχε ξεπεράσει πια
το μισό εκατομμύριο αναγνώστες σε 50 χώρες.
Ένα μικρό κοφίνι γεμάτο καρφίτσες, πλακέτες και εύφημες μνείες
της υψηλότερης τάξεως είναι θαμμένο στο πλάι του,
με μια γραφομηχανή Andretti Ribbon-mate
και μια δεσμίδα χαρτιού από αιγυπτιακό βαμβάκι.
Κηδεύτηκε με τιμές Αρχισυντάκτη.
Στη διαθήκη του, τόνισε ότι
αμέσως μετά τον θάνατό του, και παραθέτω...
Τα πιεστήρια θα διαλυθούν και θα υγροποιηθούν.
Τα γραφεία των συντακτών θα εκκενωθούν και θα πουληθούν.
Το προσωπικό θα λάβει μπόνους και θα αποδεσμευτεί
και η κυκλοφορία του περιοδικού θα τερματιστεί οριστικά.
Έτσι,
η νεκρολογία του εκδότη θα χρησιμεύσει ως έκδοση.
Τα λεφτά των συνδρομητών θα επιστραφούν αναλογικά
για όσο απομένει από τη συνδρομή τους.
Η επιτάφια επιγραφή θα αντιγραφεί αυτολεξεί από τη στένσιλ επιγραφή
πάνω από την πόρτα του γραφείου του.
Άρθρο Μπέρενσεν. Το Βαρύγδουπο Αριστούργημα.
Τρεις περιττές μετοχές, δύο λάθος απαρέμφατα
κι εννέα ορθογραφικά λάθη στην πρώτη πρόταση.
Κάποια από αυτά είναι σκόπιμα.
Το άρθρο της Κρέμεντζ. Επιμέλεια ενός Μανιφέστου.
Ζητήσαμε 2.500 λέξεις κι εκείνη έφερε 14.000,
με υποσημειώσεις, πηγές, γλωσσάριο και δύο επιλόγους.
Είναι ένα από τα καλύτερά της.
- Του Σάζερακ; - Δεν ελέγχεται η εγκυρότητά του.
Αλλάζει τα ονόματα και γράφει για άστεγους, προαγωγούς, πρεζάκια.
Μ' αυτούς ταυτίζεται.
Ο Ρόμπακ Ράιτ;
Η πόρτα είναι κλειδωμένη, ακούω να δακτυλογραφεί.
Μην τον πιέσεις.
Το ερώτημα είναι, ποιον θα φάμε;
Μας περισσεύει ένα, ακόμα κι αν βγάζαμε διπλό τεύχος,
που δεν το σηκώνει η τσέπη μας για κανέναν λόγο.
Μήνυμα από τον επικεφαλής. Μία ώρα πριν από το τύπωμα.
Απολύεσαι.
Αλήθεια;
Μην κλάψεις στο γραφείο μου.
ΔΕΝ ΚΛΑΙΜΕ
Μικρύνετε τον τίτλο, κόψτε διαφημίσεις και ν' αγοράσουν κι άλλο χαρτί.
Δεν θα φάμε κανέναν.
Καλοί αρθρογράφοι. Παραχαϊδεμένοι.
Τους καλόπιανε. Τους προστάτευε με πάθος.
Πώς σου φαίνεται;
Εμένα;
Θα ξεκινούσα με τον κο Σάζερακ.
Αυτοί ήταν οι άνθρωποί του.
ΤΜΗΜΑ ΤΟΠΙΚΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ (ΣΕΛΙΔΕΣ 3-4)
ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ
«Ο Ρεπόρτερ με το Ποδήλατο» του Χέρμπσεϊντ ΣΑΖΕΡΑΚ
ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΣΕ 300 ΛΕΞΕΙΣ
Το Ανουί ξυπνάει απότομα τις Δευτέρες.
Μέσα από τη χρονομηχανή της ποιητικής αδείας,
επιτρέψτε μας να σας ξεναγήσουμε.
Μια μέρα στο Ανουί μέσα από μια διαδρομή 250 χρόνων.
Η σπουδαία πόλη ξεκίνησε ως συστάδα από χωριά εμπόρων.
Μόνο τα ονόματα παραμένουν απαράλλαχτα.
Η Συνοικία των Στιλβωτών.
Το Παρελθόν - Το Μέλλον
Η Γειτονιά των Οικοδόμων.
Η Στοά των Κρεοπωλών.
Το Σοκάκι των Πορτοφολάδων.
Σ' αυτό το μέρος, μια φημισμένη αγορά
που πουλούσε κάθε λογής προμήθειες και φαγητά
κάτω από ένα ενιαίο, πελώριο στέγαστρο από σίδερο και γυαλί
που αργότερα γκρεμίστηκε, όπως βλέπετε,
για χάρη ενός πολυόροφου εμπορικού κι ενός πάρκινγκ.
Όπως κάθε ζωντανή πόλη,
το Ανουί συντηρεί ένα θηριοτροφείο παρασίτων και σαπροφάγων.
Τα ποντίκια που αποίκισαν τον υπόγειο σιδηρόδρομο.
Τις γάτες που αποίκισαν τις κεκλιμένες στέγες.
Τα χέλια που αποίκισαν τα ρηχά κανάλια του υπονόμου.
Μετά τη Θεία Κοινωνία, νεαροί χορωδοί-αρπακτικά,
μεθυσμένοι από το Αίμα του Χριστού, ενοχλούν ανυποψίαστους συνταξιούχους
και σπέρνουν τον πανικό.
Στην Ήσυχη Γειτονιά, φοιτητές.
Πεινασμένοι, ανήσυχοι, απερίσκεπτοι.
Στη Γειτονιά των Χαμόσπιτων,
ηλικιωμένοι.
Ηλικιωμένοι που έχουν αποτύχει.
Το αυτοκίνητο.
Ευχή και κατάρα. Από τη μία,
κόρνες, ντεραπαρίσματα, κόντρες, σαματάς και αυτανάφλεξη.
Η εκπομπή τοξικών αερίων και ρύπων από την εξάτμιση,
τα επικίνδυνα ατυχήματα, το ακατάπαυστο κυκλοφορικό...
Γαμώτο!
Τμήμα Εγχώριας Στατιστικής.
Μέση στάθμη βροχοπτώσεων, 75 εκατοστά.
Μέσος όρος χιονοπτώσεων, 190.000 νιφάδες.
Από τον ποταμό Μπλαζέ βγάζουν 8,25 πτώματα κάθε εβδομάδα.
Ένας αριθμός που επιμένει παρά την αύξηση του πληθυσμού
και την πρόοδο στην υγεία και την υγιεινή.
Με το ηλιοβασίλεμα, ένα συνονθύλευμα άγνωστων περαστικών
και ζιγκολό παίρνει τη θέση διανομέων και καταστηματαρχών
και ένας αέρας σαγηνευτικής ηρεμίας κατακλύζει τη στιγμή.
Ποιοι ήχοι θα ταράξουν τη νύχτα;
Και τι μυστήρια θα προφητεύσουν;
Ίσως το παλιό ρητό να είναι αληθινό.
Όλες οι μεγάλες ομορφιές
κρύβουν μεγάλα μυστικά.
«Ποντίκια, παράσιτα, ζιγκολό, περαστικοί».
Δεν παραείναι παρακμιακό αυτήν τη φορά;
- Όχι. - Για αξιοπρεπείς ανθρώπους.
Υποτίθεται ότι είναι δελεαστικό.
«Πορτοφολάδες, πτώματα, φυλακές, ουρητήρια...»
Δεν θες να προσθέσεις ένα ανθοπωλείο
- ή κάποιο μουσείο τέχνης; - Όχι.
Κάποιο όμορφο μέρος;
Μισώ τα λουλούδια.
Μπορείς να κόψεις το δεύτερο μέρος της δεύτερης παραγράφου, πάντως.
Το επαναλαμβάνεις παρακάτω.
Καλώς.
ΤΜΗΜΑ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ (ΣΕΛΙΔΕΣ 5-34)
ΑΡΘΡΟ #1
«Το Βαρύγδουπο Αριστούργημα» του ΤΖΕΪ ΚΕΪ ΜΠΕΡΕΝΣΕΝ
ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΕΝΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Το θέμα της αποψινής διάλεξης,
ο σπουδαίος ζωγράφος της αβάν-γκαρντ
και της σχολής της γαλλικής πιτσιλωτής τεχνικής,
ο κος Μόουζες Ροζενθάλερ.
Ευρέως γνωστός, όπως ξέρετε,
για το τολμηρό, δραματικό στιλ και τη γιγάντια κλίμακα μέσης περιόδου
και συγκεκριμένα τον πολύπτυχο πίνακα γνωστό ως
Δέκα Τοιχογραφίες σε Ενισχυμένο Τσιμέντο.
Κατά τη γνώμη μου, παραμένει η πιο συγκεκριμένη
και σίγουρα η πιο δυνατή καλλιτεχνική φωνή της ατίθασης γενιάς του.
Πώς βρέθηκε αυτό το σημαντικό έργο
στην ξεχωριστή του θέση ως μόνιμο έκθεμα εδώ
στη Συλλογή Κλαμπέτ;
Η ιστορία ξεκινάει σε έναν χώρο εστίασης.
Η έκθεση Τασάκια, Γλάστρες και Μακραμέ,
μια ομαδική έκθεση έργων από ερασιτέχνες τεχνίτες,
κλεισμένους στην ψυχιατρική πτέρυγα του Ασύλου της Φυλακής του Ανουί,
ίσως να είχε παραλειφθεί από τα χρονικά της καλλιτεχνικής ιστορίας
αν δεν περιλάμβανε μέσα έναν μικρό πίνακα
του κου Ροζενθάλερ που τότε
εξέτιε ποινή 50 ετών για διπλή ανθρωποκτονία
και την ανακάλυψη του έργου αυτού από έναν συγκρατούμενο,
τον Λεβαντίνο έμπορο τέχνης κύριο Τζούλιαν Καντάτζιο,
που από μοιραία σύμπτωση βρισκόταν φυλακισμένος
σε διπλανό κελί για φοροδιαφυγή δευτέρου βαθμού.
Φύλακα.
Ποιος το ζωγράφισε αυτό;
Ο πολίτης 7524.
Θεωρώ ότι αυτή η μονάδα έχει τη μέγιστη ασφάλεια για τους τρελούς.
Μπορώ να έχω έναν συνοδό και μια Σφραγίδα Φιλικού Επισκέπτη
για άμεση χρήση;
Το Σιμόν, Γυμνή, Κελί Πτέρυγας Η, Αίθουσα Χόμπι.
Θέλω να το αγοράσω.
Γιατί;
Επειδή μ' αρέσει.
Δεν πωλείται.
Πωλείται.
- Όχι. - Κι όμως.
- Όχι. - Κι όμως. Πωλείται.
Όλοι οι καλλιτέχνες πουλάνε τα έργα τους. Αυτό τους καθορίζει.
Αν δεν θες να το πουλήσεις, μην το ζωγραφίζεις.
Το ερώτημα είναι, πόσο το πουλάς;
Πενήντα τσιγάρα.
Βασικά, κάν' τα 75.
Γιατί κοιτάς συνέχεια τη φύλακα;
Αυτή είναι η Σιμόν.
Δεν αγοράζω τόσο σημαντικό έργο για 50 τσιγάρα.
- 75. - Ούτε για 75 νομίσματα φυλακής.
Θέλω να σου δώσω 250.000 γαλλικά φράγκα.
Συμφωνείς για την πώληση;
Η μόνη προκαταβολή είναι...
ογδόντα τρία λεπτά, ένα σοκολατάκι κάστανο, τέσσερα τσιγάρα.
Ό,τι έχω και δεν έχω αυτήν τη στιγμή.
Όμως, αν δεχτείς το υπογεγραμμένο κουπόνι, να ξέρεις
ότι μια επιταγή με το ποσό που εκκρεμεί θα κατατεθεί σε 90 μέρες.
Ποια τράπεζα χρησιμοποιείς;
Ξέχνα το.
Πώς έμαθες να το κάνεις, αλήθεια;
Να ζωγραφίζεις έτσι.
Επίσης, ποιον δολοφόνησες και πόσο τρελός είσαι, αλήθεια;
Θέλω πληροφορίες για να γράψουμε βιβλίο για σένα.
Σου προσδίδει κύρος.
Ποιος είσαι...
Μόουζες Ροζενθάλερ;
Γεννημένος στα πλούτη, ο γιος Μεξικανού Εβραίου ιδιοκτήτη ράντσου,
ο Μιγκέλ Σεμπάστιαν Μαρία Μοϊζές ντε Ροζενθάλερ
εκπαιδεύτηκε στο École des Antiquités με τη στήριξη της οικογένειάς του.
Αλλά, ως το τέλος της νιότης του,
είχε αποβάλει όλες τις πολυτέλειες
του άνετου υπόβαθρού του και τις είχε αντικαταστήσει με...
Μιζέρια.
Πείνα.
Μοναξιά.
Σωματικό κίνδυνο.
Ψυχική ασθένεια.
Και, φυσικά...
Εγκληματική βία.
Δεν έπιασε πινέλο κατά την πρώτη δεκαετία
της μακροχρόνιας ποινής του.
Χρόνος 11ος Μέρα 1η
Επιθυμώ να ασκήσω το δικαίωμά μου σε δραστηριότητες.
Έχετε κουπόνι εγγραφής;
Αυτό εδώ;
Την προσοχή σας, παρακαλώ. Έχουμε νέο κατάδικο κοντά μας σήμερα.
Πολίτη 7524, απευθύνσου στην τάξη.
Τι εννοείτε;
Μίλα στην ομάδα για σένα.
Δεν θέλω.
Είναι υποχρεωτικό.
Με ξέρουν ήδη.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
- Δεν έχω ετοιμάσει λόγο. - Πες κάτι.
Έχω κλείσει 3.647 μέρες και νύχτες εδώ.
Μένουν άλλες 14.603.
Πίνω 28 ποτήρια στοματικό διάλυμα την εβδομάδα.
Μ' αυτόν τον ρυθμό,
θαρρώ πως θα πεθάνω από δηλητηρίαση,
πριν προλάβω να ξαναδώ τον κόσμο,
κι αυτό μου προκαλεί
μεγάλη θλίψη.
Πρέπει ν' αλλάξω το πρόγραμμά μου.
Πρέπει ν' αλλάξω ρότα.
Να κάνω ό,τι μπορώ για ν' απασχολώ τα χέρια μου.
Διαφορετικά,
οδηγούμαι με μαθηματική ακρίβεια στην αυτοκτονία.
Γι' αυτό αποφάσισα να ασχοληθώ με την κεραμική και την καλαθοπλεκτική.
Με λένε Μόουζες.
Κάθισε.
Πώς σε λένε, φύλακα;
Σιμόν.
Κάποιες γυναίκες έλκονται από κρατούμενους.
Είναι αναγνωρισμένο σύνδρομο.
Σ
Η αιχμαλωσία των άλλων έχει κάτι
που ενισχύει το βίωμα της δικής τους ελευθερίας.
Σας διαβεβαιώνω ότι είναι ερωτικό.
Δείτε την, παρεμπιπτόντως.
Γεννηθείσα σε καθεστώς ημι-ελευθερίας,
16 αδέρφια συνολικά.
Αγράμματη ως τα 20 της.
Τώρα, θεωρείται μια γυναίκα με σημαντική περιουσία.
Εκθαμβωτική.
Θεέ μου.
Λάθος σλάιντ. Αυτή είμαι εγώ.
Η Σιμόν, ασφαλώς, αρνήθηκε τις παρακλήσεις του Ροζενθάλερ για γάμο,
που μαθαίνουμε ότι ήταν συχνές
και με περίσσιο ενθουσιασμό.
Θέλω να το πω όσο πιο απλά μπορώ.
Προσπαθώ να το βάλω σε λέξεις.
Αυτά που νιώθω μέσα μου.
- Δεν σ' αγαπώ. - Σ' αγαπώ.
Τι;
Δεν σ' αγαπώ.
Από τώρα;
Τι από τώρα;
Πώς το ξέρεις από τώρα;
Πώς είσαι σίγουρη; Τόσο σύντομα...
Είμαι.
Αυτό με πλήγωσε.
Η σκληρότητα. Η ψυχρότητα.
Είπες ό,τι ήθελες να πεις. Πήγα να σε σταματήσω. Αυτό ήταν.
Είπα μέρος αυτών που ήθελα.
Έμεινα στη μέση. Έχει κι άλλα.
Όχι.
- Τι όχι; Θες να... - Όχι.
- Θα με παντρευτείς; - Όχι.
Να σου βάλω ζουρλομανδύα, να σε γυρίσω στο κελί σου
και να σε κλείσω πάλι μέσα;
Θα χρειαστώ προμήθειες.
Καμβά, τελάρο, πινέλα, τουρπεντίνη.
Τι θες να ζωγραφίσεις;
Το μέλλον.
Κι αυτό είσαι εσύ.
Αν και δεν θεωρείται ευρέως μέγας γνώστης,
ο Τζούλιαν Καντάτζιο είχε πάντως καλό μάτι,
και μας έκανε πολύ μεγάλη χάρη
όταν, μόλις αποφυλακίστηκε...
Τέρμα τα λουλούδια και οι φρουτιέρες.
Όχι άλλες παραλίες και θαλασσινά τοπία.
Τέλος και οι πανοπλίες, τα χαλιά και οι ταπετσαρίες.
Βρήκα κάτι άλλο.
Σύγχρονη τέχνη;
Σύγχρονη τέχνη. Η ειδικότης μας, από τώρα.
- Δεν καταλαβαίνω. - Λογικό.
- Μήπως γέρασα; - Φυσικά.
- Γιατί είναι τόσο καλό; - Δεν είναι. Κάνεις λάθος.
Δεν είναι απάντηση αυτή.
Στα λόγια μου έρχεσαι. Βλέπεις το κορίτσι μέσα;
Όχι.
Πίστεψέ με, εκεί είναι.
Για να δεις αν ο σύγχρονος καλλιτέχνης ξέρει τι κάνει,
τον βάζεις να ζωγραφίσει άλογο, λουλούδι, πλοίο που βυθίζεται
ή κάτι που θα μοιάζει
με αυτό που πρέπει να μοιάζει.
Μπορεί να το κάνει; Δείτε εδώ.
Το σχεδίασε σε 45 δεύτερα μπροστά μου με καμένο σπίρτο.
Τέλειο σπουργίτι. Εξαιρετικό.
Μπορώ να το κρατήσω;
Μη λες ανοησίες. Όχι βέβαια.
Το θέμα είναι ότι θα το ζωγράφιζε αυτό όμορφα, αν ήθελε,
αλλά προτιμάει εκείνο.
Και νομίζω ότι συμφωνώ μαζί του.
Το Σιμόν, Γυμνή, Κελί Πτέρυγας Η, Αίθουσα Χόμπι είναι έργο τέχνης,
και εξωφρενικά μεγάλης αξίας.
Αλλά όχι ακόμα.
Προηγείται η δημιουργία ζήτησης.
Πόσο καιρό θα μείνει μέσα;
1 Εβδομάδα Μετά Νέα κατάθεση αίτησης για
Εξέταση Αναστολής εκ μέρους του Πολίτη 7524
σε σχέση με τα εγκλήματα Επίθεσης, Βιαιοπραγίας
και Βίαιου Διαμελισμού.
Κύριε Ροζενθάλερ,
γιατί να σας αφήσουμε ελεύθερο;
Επειδή ήταν ατύχημα, κε Πρόεδρε.
Δεν σκόπευα να σκοτώσω κάποιον.
Αποκεφαλίσατε δύο μπάρμεν με πριόνι κρεάτων.
Ο πρώτος ήταν ατύχημα.
Ο δεύτερος, αυτοάμυνα.
Έστω κι έτσι,
τι απόδειξη μεταμέλειας ή τουλάχιστον
μετανόησης θα μας δώσετε για τον αποκεφαλισμό δύο ανθρώπων;
Πήγαιναν γυρεύοντας.
- Παρακαλώ; - Με συγχωρείτε.
Υπάρχει κάποια στιγμή που ρωτάτε
αν κάποιος έχει κάτι να πει πριν είναι πολύ αργά;
Όπως στους γάμους;
- Όχι. - Θα είμαι σύντομος.
Όλοι ξέρουμε ότι είναι δολοφόνος.
Απόλυτα ένοχος για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης, απ' όπου κι αν το δείτε.
Είναι δεδομένο.
Παρ' όλα αυτά, είναι μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου
που έχεις ακουστά, αλλά δεν καταφέρνεις ποτέ να ανακαλύψεις.
Μια καλλιτεχνική ιδιοφυΐα.
Σίγουρα θα υπάρχει κάποια εξαίρεση γι' αυτό το αδιέξοδο.
Ίσως είναι ψυχωσικός, παρεμπιπτόντως. Δεν φταίει αυτός.
Με σεβασμό, προτείνω
να βρούμε άλλον τρόπο να τον τιμωρήσουμε.
Το δικαίωμα αίτησης του Ροζενθάλερ για αποφυλάκιση ανακλήθηκε
για τη διάρκεια της ποινής του.
Δεν έχω άλλες ερωτήσεις.
Παρ' όλα αυτά, ο Καντάτζιο και οι θείοι του αποφάσισαν ομόφωνα
να προωθήσουν τον καλλιτέχνη ως αποκλειστικοί διαμεσολαβητές του
σ' όλο τον ελεύθερο κόσμο.
Η Σιμόν ταξίδεψε στα πέρατα της Γης.
Στην γκαλερί του Ανουί.
Στη Βασιλική Έκθεση.
Στο Διεθνές Περίπτερο της Κρατικής Έκθεσης του Λίμπερτι,
που παραλίγο να καεί ολοσχερώς.
Εν ολίγοις, ο πίνακας ενθουσίασε.
ΕΡΓΟ 42 «Το Τέλειο Σπουργίτι» Μ. Ροζενθάλερ
Ακόμα και τα ξεχασμένα πρώτα έργα του καλλιτέχνη
ενέπνευσαν όργιο αγοραπωλησιών στη δευτερογενή αγορά.
Στο μεταξύ, ο Ροζενθάλερ συνέχισε να δουλεύει στη φυλακή.
Παραδόξως, ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε ακατέργαστες πρώτες ύλες
που έβρισκε αποκλειστικά μέσα στον χώρο κράτησής του.
Σκόνη αβγού.
Αίμα περιστεριού.
Γράσο χειροπέδας.
Κάρβουνο, φελλό και κοπριά.
Φωτιά, ασφαλώς.
Έντονο κίτρινο ξύσμα σαπουνιού.
Και φρέσκια κρέμα από κεχρί ως πηκτικό μέσο.
Στη Σιμόν άρεσε να στέκεται ακίνητη.
Πράγματι, ήταν ολύμπια η ικανότητά της
να διατηρεί δύσκολες στάσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Επιδείκνυε ελάχιστη ευπάθεια στο κρύο ή τη ζέστη.
Κι ακόμα και μετά τις πιο αντίξοες μορφές έκθεσης,
το δέρμα της παρέμενε υγιές, αψεγάδιαστο και λείο.
Και κάτι ακόμα.
Απολάμβανε πραγματικά τη μυρωδιά της τουρπεντίνης
και τα χρόνια που ακολούθησαν τη χρησιμοποιούσε καθημερινά.
Ήταν κάτι παραπάνω από μια μούσα.
Γύρνα τον διακόπτη.
Γύρνα τον διακόπτη, ρε αρχίδι.
Τι σ' έχει πιάσει; Γύρνα στη δουλειά.
Δεν μπορώ.
Δεν γίνεται. Είναι πολύ δύσκολο.
Σκέτο βάσανο.
Είμαι κυριολεκτικά ένας βασανισμένος καλλιτέχνης.
Καημένο μου.
Έξω.
Αυτό θέλεις;
Μεγάλωσα σε μια φάρμα.
Δεν γράφαμε ποίηση.
Δεν φτιάχναμε μουσική.
Δεν σμιλεύαμε αγάλματα ούτε ζωγραφίζαμε πίνακες.
Έμαθα τέχνες και χειροτεχνίες από τα βιβλία στη βιβλιοθήκη της φυλακής
και τα διδάσκω εθελοντικά.
Δεν ξέρω τι ξέρεις. Ξέρω μόνο τι είσαι.
Βλέπω ότι υποφέρεις. Βλέπω ότι είναι δύσκολο.
Μπορεί να χειροτερέψει, αλλά τότε θα είναι καλύτερα.
Θα βρεις τι πρόβλημα έχεις.
Τι πρόβλημα έχεις;
Δεν ξέρω τι να ζωγραφίσω.
Θα βρεις τι θα ζωγραφίσεις
και θα πιστέψεις στον εαυτό σου, όπως εγώ,
και θα ζοριστείς...
και μετά,
την άνοιξη, ίσως και το καλοκαίρι,
μπορεί και το φθινόπωρο,
ή τον χειμώνα στην τελική,
αυτό το νέο έργο θα ολοκληρωθεί.
Αυτό ακριβώς θα συμβεί.
Εκτός κι αν προτιμάς να εκτελεστείς τώρα αμέσως.
Η γαλλική σχολή πιτσιλωτής τεχνικής.
Μια δυναμική, ταλαντούχα, παθιασμένη, ατημέλητη, αλκοολική,
βίαιη αγέλη δημιουργικών βαρβάρων.
Αυτοί ενέπνευσαν και, πολύ συχνά,
αντάλλαζαν προσωπικές επιθέσεις για πάνω από δύο δεκαετίες.
Θέλω το ποτό μου τώρα.
Μην ξεχνάτε, εκείνη την εποχή, όπως ξέρετε,
ήταν πολύ πιο αποδεκτό κοινωνικά για έναν ζωγράφο ή γλύπτη
να χτυπήσει κάποιον άλλον με καρέκλα ή με τούβλο,
ή να τριγυρνάει με μαυρισμένο μάτι ή σπασμένο δόντι και τα συναφή.
Προτρέχω λίγο, πράγματι, αλλά, από προσωπική εμπειρία,
ο Ροζενθάλερ μπορούσε να γίνει απρόβλεπτα παρορμητικός.
Δηλαδή, αναφέρομαι στο ντουλάπι με τις μπογιές κάτω απ' το ατελιέ του
στη Λεωφόρο των Υδραυλικών, όπου μία φορά
με γράπωσε και με έβαλε μέσα και προσπάθησε να με πηδήξει
αφού με κόλλησε στον τοίχο, στη γωνία στο ντουλάπι.
Ήταν τρελός. Με πιστοποίηση.
Οι Καντάτζιο, φυσικά, τους εκπροσωπούσαν όλους.
3 Χρόνια Μετά
Έχουν περάσει τρία χρόνια.
Σε κάναμε τον πιο διάσημο εν ζωή ζωγράφο,
μέσω μιας μικρής, προχειροφτιαγμένης, και υπερτιμημένης ζωγραφιάς.
Έγινες μάθημα στην Καλών Τεχνών.
Μπήκες σε εγκυκλοπαίδειες.
Κι οι μαθητές σου έκαναν μεγάλη περιουσία,
αλλά εσύ αρνείσαι να μας δείξεις ένα σκίτσο ή μια μελέτη
για ένα νέο έργο καθ' όλη αυτήν την παρατεταμένη περίοδο.
Πόσο πρέπει να περιμένουμε;
Μην απαντήσεις, γιατί δεν ρωτάμε.
Τυπώσαμε ήδη τις προσκλήσεις.
Ερχόμαστε μέσα.
Όλοι μας. Συλλέκτες. Κριτικοί.
Ακόμα και οι δευτεροκλασάτοι αντιγραφείς που σε γλείφουν,
αντιγράφουν τα έργα σου και τελικά αποδεικνύονται καλύτεροι.
Τα λαδώματα θα είναι εξωφρενικά, όπως θα σε διαβεβαιώσουν οι φύλακες.
Αλλά θα τα πληρώσουμε.
Γι' αυτό, τελείωσέ το. Ό,τι κι αν είναι.
Η έκθεση είναι σε δύο εβδομάδες.
Εκείνη θεωρεί ότι είναι έτοιμο, παρεμπιπτόντως.
Είναι έτοιμο.
Θα βοηθούσε ένας χρόνος ακόμα.
Η εργοδότριά μου, τότε, έλαβε την ενδιαφέρουσα είδηση
με υπερκατεπείγον τηλεγράφημα.
Μιλάω, ασφαλώς, για την Απσούρ "Μο" Κλαμπέτ.
Δεινή συλλέκτρια αρχαιοτήτων.
Μεγάλη φίλη της αβάν-γκαρντ.
Η συλλογή της ήταν από την αρχή πασίγνωστη και σημαντική,
όπως και η κατοικία της, το πρώτο αμερικάνικο έργο του Ίνγκο Στιν
με τον ανεπίσημο τίτλο «Σπίτι Σφήνα».
Είχα το χρέος και, μπορώ να πω, το προνόμιο να καταχωρήσω,
να αρχειοθετήσω και να συμβουλεύσω, παρότι εκείνη έκανε τα δικά της,
ό,τι κι αν της έλεγες, βασικά.
Έτσι, ξεκινήσαμε το μακρύ ταξίδι από το Λίμπερτι στο Ανουί.
Αγαπητή κυρία Κλαμπέτ. Μο, αν μου επιτρέπετε,
θα θέλαμε να παρευρεθείτε στην πρώτη παρουσίαση
του έργου του κου Μόουζες Ροζενθάλερ το οποίο δεν επιτρέπεται ακόμα να δω.
Προκειμένου να γίνει η διαδικασία έγκαιρα,
ίσως να χρειαστεί να αποκτήσουμε κρυφή πρόσβαση στην εγκατάσταση
όπου διαμένει, για την ώρα, ο καλλιτέχνης.
Απευθυνθείτε στους βοηθούς μου για οποιαδήποτε λεπτομέρεια
και προετοιμασία για το ταξίδι σας.
Προσοχή, μη φέρετε σπίρτα, αναπτήρες ή αιχμηρά αντικείμενα.
Αναμένουμε την επιβεβαίωσή σας με μεγάλο ενθουσιασμό.
Με εκτίμηση, Γκαλερί Θείοι Καντάτζιο και Ανιψιός
Η κλούβα της αστυνομίας μάς μάζεψε μετά τον τελευταίο γύρο της βραδιάς
με τα εργαζόμενα κορίτσια και τους γλεντζέδες στουπί στις τρεις το πρωί.
Καταμέτρηση Λαδώματος
Μόουζες, είσαι εδώ;
Θες να κάνεις κάποια εισαγωγή;
Ή ίσως να καλωσορίσεις τους υπέροχους καλεσμένους μας
που έκαναν τόσο δρόμο για να δουν τη δουλειά σου, ελπίζω;
Ή διαφορετικά... Δεν ξέρω.
Μ' ακούς;
Ησυχία, παρακαλώ!
Τα κατάφερα. Ωραία! Ιστορική στιγμή.
Ανοίξτε σαμπάνια. Τα κατάφερα.
Μουσική!
Γιατί κάθεσαι εκεί σαν ανάπηρος;
Θα 'πρεπε να χορεύεις! Είναι θρίαμβος!
Μαχαιρώθηκε στον μηρό την περασμένη εβδομάδα,
αλλά, ευτυχώς, κατάφεραν να δέσουν την αρτηρία.
Σ' αρέσει;
Αν μ' αρέσει;
Ναι.
Ετοίμασαν τα σκίτσα για εσάς.
Κοίτα τη Μο, μαγεύτηκε.
Αυτό είναι νωπογραφία, σωστά;
Ακριβώς. Είναι από τις μεγαλύτερες αυθεντίες της Αναγέννησης.
Στο ίδιο ύφος με τον Πιπέρνο Πιερλουίτζι όταν έφτιαξε
το The Christ Before God's Heavenly Altar το 1565.
Κανείς δεν έχει τέτοιο μάτι για πράγματα που δεν έχει ξαναδεί
όπως η Μο Κλαμπέτ του Λίμπερτι, στο Κάνσας.
Θα 'πρεπε να ντρεπόμαστε που στεκόμαστε μπροστά της.
Γιατί είπε νωπογραφία, γαμώτο;
Είναι ζωγραφισμένα στον τοίχο;
Ωχ όχι. Τι πήγε κι έκανε;
Παλιομαλάκα.
Το είδες αυτό; Κοίτα!
- Εγώ το βρίσκω υπέροχο. - Είναι σπουδαίο!
Σημείο καμπής στην εξέλιξη του ανθρώπινου εικονογράμματος.
Χαραγμένο και ζωγραφισμένο σε γυμναστήριο από σκυρόδεμα.
Έβαψε ακόμα και τα καλοριφέρ!
Ίσως κάποιος από τους συντηρητές του Ιδρύματος Κλασικών Τεχνών
να βρει τρόπο να αφαιρέσει τις τοιχογραφίες.
Είμαστε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας, Μο.
Είναι ομοσπονδιακό κτίριο.
Ακόμα κι αν άρχιζε ο γραφειοκρατικός εφιάλτης, θα ήθελε χρόνια
διαπραγματεύσεων με μια ομάδα υψηλόμισθων, αχώνευτων δικηγόρων.
Δεν ξέρω καν πώς αφαιρείται. Είναι νωπογραφία.
Ρε! Είναι νωπογραφία!
Και λοιπόν;
Μπορείς να διανοηθείς πόσους κουβάδες λεφτά
ξοδέψαμε οι θείοι μου κι εγώ γι' αυτό το σημείο χωρίς επιστροφή;
Κοίτα τους!
Μας κατέστρεψες!
Δεν σημαίνει τίποτα για σένα;
Νόμιζα ότι σου άρεσε.
Το βρίσκω απαίσιο!
Σήκω απ' το καροτσάκι!
Θα σε κάνω τόπι εδώ μέσα!
Μη μουγκρίζεις σ' εμένα, καταδικασμένε δολοφόνε.
Δολοφονικέ, αυτοκτονικέ, ψυχοπαθή, ατάλαντε μέθυσε!
Γιατί δεν μου το είπες, φύλακα;
Επειδή θα τον σταματούσες.
Πρέπει να το αποδεχτούμε.
Η ανάγκη του να αποτύχει είναι πιο ισχυρή
από τη μεγάλη επιθυμία μας να τον βοηθήσουμε να πετύχει.
Παραιτούμαι. Μας έβαλε κάτω.
- Μας νίκησε. - Θλιβερό, αλλά έτσι είναι.
Τέλος πάντων, τουλάχιστον, το τελείωσε το γαμημένο.
Είναι, ίσως, η πιο ενδιαφέρουσα ενατένιση της περιφερειακής όρασης
που έχω δει ποτέ.
Μπράβο, Μόουζες.
Υπάρχει μεγαλείο σ' όλο αυτό.
Αν το άπλωσες καλά, θ' αντέξει.
Θα 'ρθουμε να το ξαναδούμε μια μέρα.
Θεού θέλοντος.
Εσύ θα είσαι ακόμα εδώ, ασφαλώς.
Σ' όλο το έργο είναι η Σιμόν.
Εκείνη τη στιγμή, κατάλαβαν και οι δύο την πρόθεση της Σιμόν
ν' αφήσει τη θέση της στη Φυλακή-Άσυλο την επόμενη μέρα
με τα χρήματα που έλαβε από τους Καντάτζιο
για τη δουλειά που έκανε ως μοντέλο και μούσα του Ροζενθάλερ.
Επανασυνδέθηκε με το αποξενωμένο παιδί
που είχε γεννήσει στα νιάτα της
και δεν ξαναχωρίστηκαν ποτέ.
Εκείνη και ο Ροζενθάλερ διατήρησαν συχνή επικοινωνία
για το υπόλοιπο της ζωής του καλλιτέχνη.
Η κυρία Κλαμπέτ ενδιαφέρεται για το έργο.
Επιθυμεί να το δεσμεύσει;
Μάλιστα.
Αν αποφασίσει να το αγοράσει,
είναι αποδεκτό αυτό το ποσό από εσάς και τους θείους σας;
Μια προκαταβολή;
Μο; Μια προκαταβολή πριν από την εξόφληση;
Πες στους Γάλλους φραγκοφονιάδες ότι δεν υπόσχομαι τίποτα.
Το Δέκα Ενισχυμένες Τοιχογραφίες με Επικάλυψη σε Σκυρόδεμα
θα δεσμευόταν στο όνομα της Απσούρ Κλαμπέτ
για τα επόμενα 20 χρόνια.
Ζητάνε και οι κρατούμενοι να δωροδοκηθούν.
Ποιοι κρατούμενοι;
Όλοι τους.
Θυμωμένο πλήθος έξω από την αίθουσα χόμπι.
Αυτός ισχυρίζεται ότι είναι εκπρόσωπός τους.
Δεν δωροδοκούμε βιαστές και πορτοφολάδες. Είναι ανήθικο.
Εξάλλου, δεν έφερα άλλα 6.000.000 φράγκα σε ψιλά.
Πώς βγήκατε έξω;
Τι θα κάνουμε;
Κλείδωσε την πόρτα.
Ως συνέπεια, 72 κρατούμενοι
και έξι μέλη της γαλλικής σχολής πέθαναν ή τραυματίστηκαν θανάσιμα.
Ο Μόουζες Ροζενθάλερ, για πράξεις εξαιρετικής ανδρείας
που έσωσαν τη ζωή εννέα φυλάκων, 22 διακεκριμένων επισκεπτών
και των Υπουργών Πολιτισμού και Αβρότητας
αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους για μια ζωή.
Και παρασημοφορήθηκε από το Τάγμα του Αιχμάλωτου Λέοντα.
Είκοσι χρόνια μετά, όπως είχε ζητήσει λεπτομερώς η Μο Κλαμπέτ,
ο Καντάτζιο και τα ανίψια του κανόνισαν η αίθουσα χόμπι
να μεταφερθεί μέσα σε ένα αεροσκάφος Goliath με 12 κινητήρες
απευθείας από το Ανουί στο Λίμπερτι.
Μ' αυτήν τη μορφή, η αβάν-γκαρντ πήρε τη θέση της
στις πεδιάδες του Κεντρικού Κάνσας.
«Μολύβια, στιλό, γόμες, πινέζες,
«συνδετήρες, ανταλλακτικά γραφομηχανής».
Γιατί πληρώνω ξενοδοχείο σε θέρετρο του Βόρειου Ατλαντικού;
Επειδή έπρεπε να πάω εκεί για να γράψω.
«Πρωινό, μεσημεριανό, δείπνο, καθαριστήριο, ποτό, σνακ».
Τι έχει το γραφείο σου εδώ μέσα;
Δωρεά αυτού του περιοδικού.
Μη μου ζητάς να πω τι συνέβη ανάμεσα σ' εμένα και τον Μόουζες
σ' ένα θέρετρο πριν από 20 χρόνια. Ήμασταν εραστές.
Πήγα εκεί για να θυμηθώ.
Με δικά μου έξοδα.
Ναι, παρακαλώ.
Άθροισέ τα.
ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ/ΠΟΙΗΣΗΣ (ΣΕΛΙΔΕΣ 35-54)
ΑΡΘΡΟ #2
«Αναθεώρηση ενός Μανιφέστο» της Λουσίντα ΚΡΕΜΕΝΤΖ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
1η Μαρτίου.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ προπτυχιακών και ακαδημαϊκής διοίκησης
διακόπτονται απότομα τις πρώτες πρωινές ώρες
μετά από έντονες συζητήσεις, άγριους χαρακτηρισμούς
και, στο τέλος, κατάφωρο τζόγο
για να μπορούν τα αγόρια να πηγαίνουν στις εστίες των κοριτσιών.
Η διαμαρτυρία που κατέληξε σε τέλμα...
Ο Zεφιρέλι μπλοκάρει τον αξιωματικό του καθηγητή.
Ν' ανοίξει τη θέση να επιτεθεί με τους πύργους.
...έδωσε την επιφανειακή αίσθηση ματαιοδοξίας...
για μια ομάδα ακμής και ονειρώξεων.
Αρχηγός Φοιτητών Zεφιρέλι Β.
Αλλά, βασικά, τα φύλα είχαν ίση εκπροσώπηση.
Δεσποινίς...
παπούτσια!
Και όλοι οι συμμετέχοντες τόνιζαν τη βάση της απόγνωσής τους.
Μια επιθυμία, κυρίως, μια βιολογική ανάγκη
για ελευθερία. Τελεία.
Η οποία έχει πυροδοτήσει έναν συμβολισμό
που συζητούν άπαντες.
5 Μαρτίου.
Βραδινό, αργά, στους Μπι.
Ο μεγαλύτερος γιος, 19, λείπει από χθες το πρωί.
Κορίτσια, χαμηλώστε το ραδιόφωνο.
Ο πατέρας τον πέτυχε καταμεσήμερο, να περπατάει με τους ομοϊδεάτες του.
Το σλόγκαν τους
«Τα παιδιά γκρινιάζουν».
Ευχαριστώ.
Υπήρχε κι άλλος καλεσμένος, αλλά δεν κατάφερε να έρθει.
Είμαι ευγνώμων γι' αυτό.
Δεν γνώριζα για την πρόσκλησή του.
Δεν θέλαμε να σε προσβάλουμε. Μας συγχωρείς.
Σκεφτήκαμε ότι θα έλεγες όχι αν σου το λέγαμε.
- Καλά σκεφτήκατε. - Ναι.
Τα τοπικά νέα μιλούν για άγριους ελέγχους στους δρόμους σήμερα. Παραθέτω...
Δώσ' του μια ευκαιρία. Είναι πολύ ευφυής.
Πόσος καιρός έχει περάσει απ' τον πώς-τον-λένε;
Ξέρω ότι το λέτε καλοπροαίρετα.
"Στην αρχή, έχουμε γαργαλητό στο εκτεθειμένο δέρμα".
Δεν είμαι γεροντοκόρη.
Δεν υπονοήσαμε κάτι τέτοιο.
Εννοείται ότι δεν είσαι.
«Μετά, με κοκκίνισμα και πρήξιμο των περιφερικών μυών».
Πιστέψτε με.
Έχω λόγο που ζω μόνη.
Προτιμώ τις σχέσεις που τελειώνουν.
Εσκεμμένα επιλέγω να μην έχω σύζυγο και παιδιά.
Τα δύο μεγαλύτερα απωθητικά για μια γυναίκα που ζει απ' το γράψιμο.
- Γιατί κλαίμε; - Επειδή είναι θλιβερό.
Δεν θέλουμε να είσαι μόνη.
Η μοναξιά είναι ένα είδος φτώχειας.
Δεν είμαι θλιμμένη. Πονάνε τα μάτια μου.
Κάτι τρέχει με το διαμέρισμά σας.
"Τέλος, ένα μπαράζ ισοπεδωτικού πόνου, με μύξες από τα ρουθούνια
"και σπασμούς στον λαιμό".
Μην αναπνέετε.
Είμαι γυμνός, κα Κρέμεντζ.
Το βλέπω.
- Γιατί κλαίτε; - Δακρυγόνα.
Επίσης...
Μάλλον είμαι θλιμμένη.
Γυρίστε απ' την άλλη. Ντρέπομαι για τους νέους μου μυς.
Πες στους γονείς σου ότι γύρισες. Ανησυχούν.
Με περιμένουν ξανά στα οδοφράγματα.
Εγώ δεν είδα οδοφράγματα.
Ακόμα τα φτιάχνουμε, βασικά.
Τι γράφεις;
Μανιφέστο.
Είπα να μην καλέσουν τον Πολ, παρεμπιπτόντως.
Μπορεί να είστε θλιμμένη, αλλά δεν μου φαίνεστε μόνη.
Ακριβώς!
Σας είδα στη διαδήλωση να κρατάτε σημειώσεις.
Γράφετε άρθρο για εμάς; Για τον κόσμο του Κάνσας.
Μπορεί.
Να μελετήσετε τις αποφάσεις μας.
Μπορείτε να το διορθώσετε; Οι γονείς μου σας θεωρούν καλή.
Δώσ' το μου.
Είναι λίγο νωπό.
Κυριολεκτικά ή μεταφορικά;
Και τα δύο. Απ' το εξώφυλλο και τις τέσσερις πρώτες προτάσεις.
Μην κριτικάρετε το μανιφέστο μου.
Δεν θες παρατηρήσεις;
Δεν τις χρειάζομαι, σωστά;
Σας ζήτησα να μου το διορθώσετε,
επειδή νόμιζα ότι θα εντυπωσιαστείτε με το πόσο καλό είναι ήδη.
Ξεκινάμε απ' τα ορθογραφικά.
Θα πετύχει το τμήμα αν αποτύχουν οι φοιτητές;
Θα δείξει.
- Πολ Ντιβάλ. - Λουσίντα Κρέμεντζ.
Πώς είστε;
Με γρατζουνάνε τα γένια σας.
Ο απρόσμενος επισκέπτης καταφτάνει. Σε μαύρο χάλι.
Περιγράφει την οδύσσειά του στην πόλη.
Σταματημένα τρένα, σταματημένα λεωφορεία,
σπασμένα παράθυρα, πλάκες στον αέρα προς πάσα κατεύθυνση.
Δεν βαριέστε, τα καταφέραμε.
Η διάσημη Λουσίντα. Γεια σου.
Δεν ήξερα ότι θα έρθεις. Δεν μου το είπαν.
Δεν είναι επίσημη συνάντηση.
Καλησπέρα.
Ξεκινήστε χωρίς εμένα.
10 Μαρτίου. Οι δημόσιες υπηρεσίες σε παύση. Μία εβδομάδα και προχωράμε.
Τα μέσα μεταφοράς, σταματημένα.
Τα σκουπίδια, βουνά. Τα σχολεία απεργούν.
Ούτε γράμματα, ούτε γάλατα.
Εγώ είμαι πάλι.
Ποια η φυσιολογική πραγματικότητα;
Σε μια βδομάδα, έναν μήνα, όποτε δοθεί η ευκαιρία να τη ζήσουμε πάλι.
Κανείς δεν ξέρει.
Τι είναι αυτό;
Πρόσθεσα ένα παράρτημα.
- Αστειεύεσαι. - Όχι, καθόλου.
Ολοκλήρωσες το μανιφέστο μου χωρίς εμένα;
Του έδωσα το ύφος σου, νομίζω.
Απλώς είναι πιο ξεκάθαρο, πιο περιεκτικό,
λιγότερο ποιητικό.
Ας πούμε ότι δεν είναι το πρώτο μανιφέστο που διορθώνω.
Αδύνατον να φανταστώ αυτούς τους φοιτητές,
ενθουσιώδεις, αφελείς, ακραία θαρραλέους,
να επιστρέφουν στις πειθαρχημένες τάξεις τους.
Ποιος ήταν;
- Η μητέρα σου. - Η μητέρα μου.
Η μητέρα μου;
Τι ήθελε; Της είπες ότι είμαι εδώ;
- Ναι. - Γιατί;
Επειδή ρώτησε. Δεν λέω ψέματα.
Ταράχτηκε;
Δεν νομίζω.
- Τι είπε; - Κούνησε το κεφάλι.
Εσύ τι είπες;
Της είπα ότι έγραφα ένα άρθρο για σένα και τους φίλους σου.
Το κάνεις, δηλαδή.
Έχω γράψει ήδη 1.000 λέξεις.
Ζήτησα να της πάρω συνέντευξη.
Δέχτηκε;
Ναι, φυσικά.
Εγώ, όμως, ταράχτηκα!
Δεν ξέρω πώς να νιώσω.
Θα έχω μπελάδες; Γιατί είναι τόσο ήρεμη η μητέρα μου;
Είναι πρέπον αυτό;
Αυτά είναι εμπιστευτικά. Όλα. Ολόκληρη η ζωή μου.
Τι πρέπει να κάνω τώρα;
Πρέπει να διατηρήσω δημοσιογραφική ουδετερότητα.
Μ' αρέσει που είσαι τόσο αδίστακτη.
Είναι μέρος της ομορφιάς σου, μάλλον.
Ώστε είσαι ήδη στις 1.000 λέξεις;
Τα πιτσιρίκια το έκαναν αυτό.
Ισοπέδωσαν 1.000 χρόνια ρεπουμπλικανικής εξουσίας σε 15 μέρες.
Πώς και γιατί;
Πότε έγινε η αρχή, πριν απ' αυτό;
Ήταν μια άλλη εποχή. Ένα άλλο Ανουί.
Θα 'χουν περάσει έξι μήνες. Οι αδερφές μου ήταν ακόμα 12.
Χόρευες Craze και Lait Chaud.
Διάλεγες χτένισμα Πομπιντού, Κρουτόν ή Φρούτα-της-Θάλασσας.
Η αργκό σου ένα χωνευτήρι Λατινικών, αμπελοφιλοσοφιών και χειρονομιών.
Οι συνήγοροι του Διαβόλου συγκρούονταν σε αέναα ντιμπέιτ,
μόνο για χάρη της συζήτησης.
«Διαφωνώ καθέτως με όσα λες».
Κάθε κλίκα είχε έναν αντίπαλο.
Τα Περικόχλια, τους Πίρους. Τα Κλωνάρια, τις Πέτρες.
Οι Αθλητές, τους Βιβλιοφάγους. Μέχρι που απέτυχε ο Μιτς-Μιτς στο μπακαλορεά
και τον έστειλαν να κάνει το στρατιωτικό του καθήκον.
Τρεις μήνες στην Περιοχή Μάσταρντ.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΑΓΓΑΡΕΙΩΝ
1 Μήνα Μετά
Πώς δέχτηκε να πολεμήσει για ιμπεριαλιστικό στρατό
σε έναν άδικο πόλεμο απολυταρχικής επίθεσης;
Τον έστειλαν στην Περιοχή Μάσταρντ για το στρατιωτικό του καθήκον.
Είναι υποχρεωτικό.
Το ίδιο κάνει.
Συγγνώμη;
Το ίδιο κάνει.
Πώς τολμάς; Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να προσβάλλεις φίλο μας;
Σου πέρασε απ' το μυαλό
ότι μάλλον περπατάει κάπου μέσα στη νύχτα αυτήν τη στιγμή
κουβαλώντας 23 κιλά μπαρούτι και καθαρίζοντας πατάτες
ενώ σκάβει λάκκο γι' αποχωρητήριο μες στη βροχή με κυπελλάκι;
Δεν θέλει να είναι στον στρατό.
Είναι υποχρεωτικό.
Να κάψει το σήμα του και να εγκαταλείψει το πόστο του.
(Ελάχιστη ποινή: φυλάκιση έξι μηνών και Μαύρη Κηλίδα με ανεξίτηλο μελάνι).
Εύκολο να το λες από τις ανέσεις του Sans Blague.
Το ίδιο κάνει.
Πρώτη φορά:
έχει δίκιο.
Μιτς-Μιτς, τι γυρεύεις εδώ;
Θα ήσουν στην Περιοχή Μάσταρντ για άλλους δύο μήνες.
Πέντε χρόνια μετά, μετέφρασα μόνη μου
την ερμηνεία του Μιτς-Μιτς Σίμκα για το στρατιωτικό του καθήκον.
Θεατρικό Μιτς-Μιτς Σίμκα "Αντίο, Ζεφιρέλι"
μετάφραση Λουσίντα Κρέμεντζ
Η σκηνή της αναδρομής στη Δεύτερη Πράξη του Αντίο, Ζεφιρέλι.
Στη Βόρεια Αφρική, έφαγα σφαίρα πίσω.
Στη Νότια Αμερική, έφαγα θραύσμα από εκρηκτικό στο αριστερό χέρι.
Στην Ανατολική Ασία, κόλλησα ένα σπάνιο παράσιτο στα έντερα,
στην κάτω κοιλιακή χώρα, και τα έχω όλα αυτά μαζί μου τώρα,
στο σώμα μου ακόμα,
αλλά δεν μετανιώνω που επέλεξα να φοράω αυτήν τη στολή.
Και σε 16 χρόνια, θα βγω σε σύνταξη.
Αυτό ήταν το παραμύθι σας, κορίτσια. Κλείνουν τα φώτα!
Γρήγορα! Κλείστε τα φώτα! Σεντόνια στρωμένα! Κουβέρτες έτοιμες!
- Πείτε προσευχή! - Μάλιστα!
Αμήν. Αμήν. Αμήν.
Μιτς-Μιτς.
Μιτς-Μιτς. Τι θες να γίνεις;
Τι;
Τι θες να γίνεις, Μιτς-Μιτς;
Με τους βαθμούς μου, θα γίνω βοηθός φαρμακοποιού.
Θα σε ικανοποιήσει αυτό;
Δεν θα με χαλάσει. Έπρεπε να είχα μελετήσει καλύτερα.
Κι εσύ, Ρομπουσόν;
Δεν έχω επιλογή. Θα δουλέψω στο εργοστάσιο γυαλιού του πατέρα μου.
Κάποιος πρέπει να το αναλάβει.
Λογικό.
Βοζιράρντ; Τι πλάνα έχεις;
Μάλλον θα συνεχίσω να είμαι ένα γοητευτικό ρεμάλι,
όπως όλα τα ξαδέρφια στο σόι.
- Δεν παίζονται. - Τα λατρεύω.
- Ναι. - Εσύ, Μορισό;
Μορισό, εσύ τι θες να γίνεις;
Αντιρρησίας.
Τι είπε;
Είπε "Αντιρρησίας".
Τι θα πει αυτό;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι ο Μορισό θα γινόταν καθηγητής γεωλογικής χημείας.
Ο Μορισό κλαίει.
Ποιος έκανε έτσι;
Δεν θα το κάνω.
Έμειναν μόνο οκτώ εβδομάδες για να τελειώσει το πρόγραμμα.
Δεν μιλάω για το πρόγραμμα.
Μιλάω για το διάστημα μετά από δω και ως τη συνταξιοδότηση.
Για εκείνα τα 48 χρόνια της ζωής μου. Αυτό δεν δέχομαι να κάνω.
Δεν μπορώ πλέον να με φανταστώ ως ενήλικα στον κόσμο των γονιών μας.
Μορισό! Πήδηξε απ' το παράθυρο!
- Πέθανε; - Δεν ξέρω.
Από πόσο ψηλά έπεσε;
Πέντε ορόφους με ψηλά ταβάνια.
Έβρεξε χθες βράδυ. Ίσως να 'ναι μαλακό το χώμα ακόμα.
Δεν κουνιέται.
Ακόμα δεν κουνιέται.
Δεν μπορώ να υπηρετήσω πλέον αυτό το σήμα.
Το επόμενο πρωί, ο Μιτς-Μιτς συνελήφθη για Εγκατάλειψη και Βεβήλωση,
και το Sans Blague έγινε η βάση
Κινήματος Νεαρών Ιδεαλιστών για Επαναστατική Ανατροπή
μιας Αντιδραστικής Νεο-Φιλελεύθερης Κοινωνίας.
Τι κάνεις;
Αντικαθιστώ τον Τιπ-Τοπ με Φρανσουά-Μαρί Σαρβέ.
Μπορούν να συνυπάρξουν.
Τιπ-τοπ με Σαρβέ.
Ο Τιπ-Τοπ είναι ένα προϊόν
μιας δισκογραφικής εταιρείας
που ανήκει σε όμιλο
που ελέγχει τράπεζα
επιδοτούμενη από γραφειοκρατία
που στηρίζει τον ηγέτη-βιτρίνα
μιας χειριστικής κυβέρνησης.
Για κάθε νότα που τραγουδάει, πεθαίνει ένας χωρικός στη Δυτική Αφρική.
Τότε ακολούθησε μια ζωηρή, απρόβλεπτη βεντέτα
μεταξύ μεγάλων και μικρών του Ανουί.
Αύγουστος.
Η Επιτροπή Ψιθύρου αποδοκιμάζει φοιτητικό κίνημα.
Σεπτέμβριος.
Αφαιρείται η άδεια καφέ από το Sans Blague.
Οκτώβριος.
Η Επιτροπή Προπαγάνδας στήνει πειρατικό ραδιοσταθμό
στην οροφή του τμήματος Φυσικής.
Νοέμβριος.
Αποκλεισμός της καφετέριας των προπτυχιακών.
Δεκέμβριος.
Διαμαρτυρία δανεισμού στη Βιβλιοθήκη Πρινσιπάλ.
Αφαιρέθηκε νόμιμα το υλικό όλης της βιβλιοθήκης
μέχρι πέντε λεπτά πριν επιβληθούν μεγάλα πρόστιμα καθυστερήσεων.
Ιανουάριος.
Ο Μιτς-Μιτς επιστρέφει στους γονείς του.
Φεβρουάριος.
Εξέγερση στις εστίες των κοριτσιών.
Στην τελική, όλα οδηγούν στην...
Μάρτιος.
Επανάσταση της σκακιέρας.
«Λευκός πύργος στο πλάι!»
Ιπ. προς Α.Β3.
Ίππος στον αξιωματικό της βασίλισσας.
Κύριε Δήμαρχε;
Κουνήθηκε.
Ο ίππος έφαγε τον ίππο.
Σε ποια σελίδα είσαι;
- Τελευταίο κεφάλαιο. - Τελευταία παράγραφος.
Σου φαίνεται για μανιφέστο αυτό;
- Όχι; - Φυσικά.
Έτσι νομίζω. Εξ ορισμού.
Σελίδα δύο, «Προκήρυξη 7»
Παρά την αγνότητα του σκοπού τους
να φτιάξουν έναν ελεύθερο, ουτοπικό πολιτισμό δίχως σύνορα,
οι φοιτητές, παρά ταύτα,
χωρίστηκαν σε παρατάξεις πριν προλάβουν να ενωθούν.
Σελίδα πέντε «Διάταγμα 1(β)»
Ένα πράγμα είναι πια ξεκάθαρο, απαντούν στους γονείς τους.
Τι θέλουν; Να υπερασπιστούν τις ψευδαισθήσεις τους.
Μια λαμπρή αφηρημένη έννοια.
Σελίδα έντεκα, «Παράρτημα Ρωμαϊκά Νούμερα ΙΙΙ».
Είμαι σίγουρη ότι είναι καλύτεροι από εμάς.
Ποιος ενέκρινε τη μη εξουσιοδοτημένη κατανομή χρημάτων
για τη μαζική εκτύπωση αυτού του ανόητου,
ακατάληπτου,
ποιητικού, με την κακή έννοια, εγγράφου;
Εγώ είμαι η ταμίας...
υποθετικά!
Και ποιος χρειάζεται παράρτημα, αλήθεια;
- Αυτό αξίζει. - Το αγαπημένο μου κομμάτι.
Η κα Κρέμεντζ το πρότεινε, βασικά. Το παράρτημα.
Η κα Κρέμεντζ το έγραψε αυτό;
Το διόρθωσε. Κάποια σημεία.
Γιατί συμμετέχει;
Πρέπει να διατηρεί δημοσιογραφική ουδετερότητα.
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
Η ουδετερότητα είναι ταπεινωτική ιδέα.
Δεν σε βάλαμε, ούτε την κα Κρέμεντζ, εκπρόσωπό μας.
Δουλειά σου είναι να παίζεις σκάκι.
Το αφιέρωσα σ' εσένα.
Θα το κρατήσω ως σουβενίρ, αλλά το υπόλοιπο:
«Διαφωνώ καθέτως με όσα λες».
Θυμίζω στον εαυτό μου, "Είσαι επισκέπτης σε όλο αυτό.
"Δεν είναι δικός σου αγώνας. Μην μπλέκεσαι, Λουσίντα. Τσιμουδιά".
Πρέπει να πω κάτι.
Είσαι πολύ έξυπνο κορίτσι, Τζούλιετ.
Συγχώρα με, μα αν αφήσεις την πούδρα κατά μέρος για λίγο
και κάτσεις να το σκεφτείς,
θα συνειδητοποιήσεις ότι αυτό σας αφορά όλους.
Ακόμα και τις Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης.
Δεν είμαι παιδί, κα Κρέμεντζ. Πάντα σκέφτομαι τον εαυτό μου.
Όλοι μας.
- Δεν νομίζω. - Κάποιοι έχουν, άλλοι όχι.
Σειρά μας.
Νομίζετε ότι δεν έχω ενημερωθεί σωστά;
Ή ότι δεν το έχω πάρει σοβαρά;
Σας διαβεβαιώνω ότι δεν είναι έτσι.
Ήταν αγένεια, εκ μέρους μου.
Αποσύρω το σχόλιο.
Όπως θέλετε.
Ζητώ συγγνώμη.
Καλώς.
Λυπάμαι.
Δεκτό.
Ευχαριστώ.
Είσαι σίγουρη;
Ασφαλώς.
Σίγουρη για ποιο πράγμα;
Ότι δεν είσαι παιδί;
Πολύ σίγουρη.
Τότε, μάθε να δέχεσαι μια συγγνώμη. Είναι σημαντικό.
Έχουμε μάχη! Αμερικάνα ενάντια στην επαναστάτρια, έφηβη Γαλλίδα.
Σημαντικό για ποιον;
Για τους ενήλικες.
Σειρά μας. Ο δήμαρχος περιμένει.
Δεν έχω θέμα που κοιμάστε μαζί του, κυρία Κρέμεντζ.
Υπάρχει ελεύθερη βούληση.
Γι' αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα πολεμάμε.
Η αντίρρησή μου είναι η εξής:
Νομίζω ότι είστε ερωτευμένη με τον Ζεφιρέλι!
Λάθος. Ή τουλάχιστον...
Είναι χυδαίο.
Είστε μεγάλη γυναίκα.
Μη μου στερείς την αξιοπρέπειά μου.
Δεν είναι μεγάλη γυναίκα. Δεν είναι ερωτευμένη μαζί μου.
Είναι φίλη μας. Είμαι φίλος της.
Είναι μπερδεμένη. Θέλει να μας βοηθήσει.
Είναι θυμωμένη. Είναι πολύ καλή αρθρογράφος.
Είναι μοναχική ζωή, έτσι;
Μερικές φορές.
Ισχύει. Θα 'πρεπε να διατηρήσω δημοσιογραφική ουδετερότητα,
αν υπάρχει.
Σας παρακαλώ, συγχωρέστε με, κυρία Κρέμεντζ.
Καμία ανταπόκριση ακόμα.
Πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα.
Τέλος χρόνου!
Τεχνικό ματ!
Είναι απλά πυροτεχνήματα.
Είναι η καλύτερη απ' όλους.
Μη μαλώνετε. Πηγαίνετε να κάνετε έρωτα.
Είμαι παρθένα.
Κι εγώ. Αν εξαιρέσεις της κα Κρέμεντζ.
Το φαντάστηκα.
15 Μαρτίου.
Ανακάλυψα στο σημειωματάριό μου μια βεβιασμένη παράγραφο.
Δεν ξέρω πότε βρήκε χρόνο να τη γράψει ο Ζεφιρέλι.
Εκείνο το βράδυ, αργά, όταν κοιμήθηκα;
Ποιητική, όχι απαραίτητα με την κακή έννοια. Λέει τα εξής:
Υστερόγραφο μιας αιφνίδιας δημιουργικής απόφυσης.
Ένας ανίκητος κομήτης τρέχει σε κατευθυνόμενη τροχιά
προς το εξωτερικό τμήμα του γαλαξία στον συμπαντικό χωροχρόνο.
Ποιος ήταν ο στόχος μας;
Η επαναφορά δύο αναμνήσεων.
Εσύ. Μυρωδιά σαπουνιού από φαρμακευτικό σαμπουάν,
σταχτοδοχείο παλιών τσιγάρων, καμένο τοστ.
Εκείνη. Άρωμα σαν φτηνή βενζίνη,
νοτισμένη ανάσα από καφέ, πολλή ζάχαρη, δέρμα με βούτυρο κακάο.
Πού περνάει τα καλοκαίρια της;
Λένε ότι οι μυρωδιές είναι αυτές που δεν ξεχνάς.
Έτσι δουλεύει ο εγκέφαλος.
Δεν διάβασα ποτέ τα βιβλία της μητέρας μου.
Μου λένε ότι ο πατέρας μου ξεχώρισε στον τελευταίο πόλεμο.
Οι καλύτεροι γονείς που γνώρισα.
Οι εστίες των κοριτσιών.
Η πρώτη φορά που μπαίνω μέσα πέρα από βανδαλισμούς διαδηλώσεων.
Είπα "Μην κριτικάρεις το μανιφέστο μου". Εκείνη είπε...
«Βγάλε τα ρούχα σου».
Ντρέπομαι για τους νέους μου μυς.
Τα πελώρια, ανόητα μάτια της με είδαν να κατουράω.
Χίλια φιλιά μετά,
θα θυμάται ακόμα τη γεύση του εργαλείου μου στη γλώσσα της;
Συγγνώμη, κα Κρέμεντζ. Ξέρω ότι σας απωθεί η ακατέργαστη γλώσσα.
Οι πρόσθετες προτάσεις στο τέλος της σελίδας
εντελώς ακατανόητες λόγω φτωχής καλλιγραφίας.
"Αναθεώρηση μανιφέστου. Σελίδα τέσσερα, αστερίσκος ένα.
"Η προώθηση..."
Επιστρέφω.
Ζεφιρέλι!
Δεν είναι ένας ανίκητος κομήτης που τρέχει σε κατευθυνόμενη τροχιά
προς το εξωτερικό τμήμα του γαλαξία στον συμπαντικό χωροχρόνο.
Αντιθέτως, είναι ένα αγόρι που θα πεθάνει νέο.
Θα πνιγεί σ' αυτόν τον πλανήτη,
στο σταθερό ρεύμα του απύθμενου, βρόμικου, εξαιρετικού ποταμού
που κυλάει νύχτα μέρα στις φλέβες και τις αρτηρίες της αρχαίας πόλης του.
Οι γονείς του θα λάβουν ένα τηλεφώνημα μεσάνυχτα,
θα ντυθούν στα γρήγορα, μηχανικά, και θα κρατιούνται σιωπηλά στο ταξί
καθώς πηγαίνουν ν' αναγνωρίσουν τη σορό του παγωμένου γιου τους.
Η φωτογραφία του, σε μικρογραφία και μαζική παραγωγή,
θα πουλιέται σαν τσίχλα σ' όσους εμπνεύστηκαν απ' τον ήρωα
κι ελπίζουν να του μοιάσουν.
Ο συγκινητικός ναρκισσισμός των νέων.
Νεκρός ταλαντούχος σκακιστής, ακτιβιστής νεανικού κινήματος
Φοιτητής Πέφτει και Πνίγεται ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΣΕ ΠΟΤΑΜΟ
30 Μαρτίου.
Στο απέναντι πεζοδρόμιο, μια κατάφωρη μεταφορά.
Χτυπά το κουδούνι, οι μαθητές χάνονται στις πειθαρχημένες τάξεις τους.
Μια κούνια τρίζει καθώς λικνίζεται μόνη στην έρημη αυλή του σχολείου.
Περάστε!
ΤΜΗΜΑ ΓΕΥΣΕΙΣ & ΜΥΡΩΔΙΕΣ (ΣΕΛΙΔΕΣ 55-74)
ΑΡΘΡΟ #3
«Η Πριβέ Τραπεζαρία του Διοικητή της Αστυνομίας».
ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΕΝΟΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΣΕΦ
Κάποιος μου είπε ότι έχετε φωτογραφική μνήμη.
- Αληθεύει; - Όχι.
Έχω τυπογραφική μνήμη.
Ανακαλώ τη γραμμένη λέξη με μεγάλη ακρίβεια και λεπτομέρεια.
Αλλού, η δύναμη της αποτύπωσης είναι καθαρά ιμπρεσιονιστική.
Είμαι γνωστός στον κύκλο μου ως υπερβολικά αμελής.
Παρ' όλα αυτά, θυμάστε κάθε λέξη που γράψατε.
Τα βιβλία, τα άρθρα, τα ποιήματα, τα θεατρικά...
Τις αναπάντητες κάρτες Αγίου Βαλεντίνου. Δυστυχώς, ναι.
Μπορώ να σας δοκιμάσω;
Αν πρέπει.
Εκτός αν δοκιμάζουμε την υπομονή των τηλεθεατών σας
ή του αξιότιμου εκπροσώπου της οδοντόσκονης Gemini;
Το αγαπημένο μου άρθρο είναι εκείνο για τον μάγειρα
που δηλητηρίασε τους απαγωγείς.
"Οι υποψήφιοι σεφ ονειρεύονται γεύσεις;
"Αυτή ήταν η πρώτη ερώτηση που ο ρεπόρτερ αυτού του περιοδικού
"είχε ετοιμάσει επιμελώς πριν τη συνάντησή του
"με τον Υπαστυνόμο Νεσκαφιέ,
"σεφ στο Αρχηγείο της στενής παραποτάμιας χερσονήσου,
"που λέγεται Ρονιούρ Ντ'Ονγκλ.
"Οι απορίες αυτού του τύπου θα έμεναν αναπάντητες
"στη διάρκεια εκείνης της επεισοδιακής βραδιάς".
Να συνεχίσω;
Παρακαλώ.
Κεντρικό Τμήμα Ανουί 8:55 μ.μ.
Δεν είχα φτάσει αρκετά νωρίς.
Αν και τα δωμάτια στον προτελευταίο όροφο
του μεγάλου οικοδομήματος υποτίθεται ότι φαίνονταν στην κάτοψη
που υπήρχε στο πίσω μέρος του μενού γευσιγνωσίας...
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ σε Δείπνο με τον Επίτροπο
(σεφ: Υπαστυνόμος Νεσκαφιέ)
...ήταν σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν, τουλάχιστον απ' αυτόν τον ρεπόρτερ.
Μια αδυναμία στη χαρτογράφηση.
Η κατάρα του ομοφυλόφιλου.
Ο κύριος Νεσκαφιέ απέκτησε όνομα και φήμη.
Τιμάται φανατικά από μάγειρες, αστυνόμους και διοικητές,
για να μην πω από χαφιέδες, ρουφιάνους και καρφιά,
ως τρανό παράδειγμα του τύπου της κουζίνας
που είναι γνωστός ως Αστυνομική Γαστρονομία.
"Η μαγειρική της αστυνομίας" ξεκίνησε με πικνίκ και σνακ,
αλλά εξελίχτηκε σε κάτι εκλεπτυσμένο,
ιδιαίτερα θρεπτικό και, αν εκτελεστεί σωστά,
εξαιρετικά νόστιμο.
Τα βασικά,
μεταφέρεται εύκολα, πλούσιο σε πρωτεΐνες,
τρώγεται με το μη κυρίαρχο χέρι μόνο,
το άλλο είναι δεσμευμένο για πυρομαχικά και γραφειοκρατία.
Τα περισσότερα πιάτα σερβίρονται προτεμαχισμένα. Τίποτα κριτσανιστό.
Ήσυχο φαγητό.
Οι σάλτσες αποξηραίνονται και γίνονται σκόνη για να μη χύνονται
και χαλάσουν κάποιον τόπο εγκλήματος.
Οι πελάτες πρέπει να παρέχουν τα δικά τους μαχαιροπίρουνα,
που συχνά φέρουν ελιτίστικα συνθήματα
και ρητά από τα αντίστοιχα Τμήματα.
ΚΟΤΕΤΣΙ Νο. 1
Πώς σκοπεύεις να με σκοτώσεις;
Θεωρώ ότι πρόκειται
για υπόθεση λανθασμένης ταυτότητας.
Είσαι καιρό μέσα στο κοτέτσι;
Ζητώ συγγνώμη.
Ο ΡΟΟΥΜΠΑΚ ΡΑΪΤ ΗΤΑΝ ΕΔΩ
Ο μεσιέ Νεσκαφιέ, ακόμα και κατά τη μαθητεία του,
σε επαρχιακό παράρτημα της πυροσβεστικής,
είχε φιλοδοξίες για υψηλά αξιώματα,
και δεν υπάρχει καλύτερη θέση
από του Αρχιμάγειρα για την πριβέ τραπεζαρία
του Επίτροπου της Δημοτικής Αστυνομίας.
Συγχωρέστε την αργοπορία μου.
Κανένα πρόβλημα.
Κύριε Ράιτ, να σας γνωρίσω τη μητέρα μου,
Λουίζ ντε λα Βιλάτ. Μπορείτε να τη λέτε Μαμά.
Όπως όλοι.
Αυτός είναι ο παλιότερος φίλος μου, ο Σου-Φλερ.
Όταν τον γνώρισα ήταν ένας θηλυπρεπής μαθητής
με μπούκλες και πλήρη οδοντοστοιχία.
Τώρα, μοιάζει με πτώμα.
Στη γωνία, ο αστυφύλακας Μοπασάν.
Εκείνος θα σερβίρει.
Κοκτέιλ.
Αυτός είναι ο γιος μου, ο Τζίτζι, με την ποδιά του εργαστηρίου.
Τι κλέβεις από το προσωπικό μου αρχείο;
Ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Χαιρέτα τον κο Ράιτ.
Γεια σας, κε Ράιτ.
Γεια σου, Τζίτζι.
Το πλήρες όνομα, Ιζαντόρ Σαρίφ ντε λα Βιλάτ.
Ο Επίτροπος και ο μοναχογιός του,
χήρος και ορφανός, έφυγαν απ' την αποικία που γεννήθηκε ο μικρός
ενώ η θλίψη τούς έφερε κοντά.
Ο Τζίτζι ήταν έξι.
Το σχολείο του ήταν το Τμήμα και το περιπολικό.
Μορφώθηκε από εγκληματολόγους που παραδοσιακά επέβαλαν τον νόμο.
Οι πρώτες του ζωγραφιές ήταν πρόσωπα βασισμένα σε καταθέσεις μαρτύρων.
Οι πρώτες του λέξεις ήταν σήματα Μορς.
Ήταν, υποθέτω, υπέροχα ολοφάνερο.
Μ Π Α Μ Π Α
Τον μεγάλωσαν για να διαδεχθεί τον ίδιο τον Επίτροπο.
Ναι, σας έχω διαβάσει. Στο περιοδικό.
Ικανοποιητικό ανάγνωσμα;
Ασφαλώς.
Καλός αρθρογράφος.
Υποθέτω ότι γνωρίζετε ήδη αυτήν την ιδιοφυΐα.
Απ' τη φήμη του, τουλάχιστον.
Ο υπαστυνόμος Νεσκαφιέ.
Φυσικά και τον γνωρίζω.
Το ποτό, ένα γαλακτερό, απεριτίφ που μωβίζει,
ιδιαίτερα αρωματικό, σχεδόν φαρμακευτικό, ελαφρώς αναισθητικό
και κατεψυγμένο με ιξώδες σε εκδοχή μινιατούρας
με έναν τύπο θερμός που ταυτίζεται με σκηνές και σχολικές τάξεις
έκανε το θαύμα του,
το οποίο κατά το διάλειμμα των 60 δεύτερων που ακολούθησε
έπεσε στο κενό.
Σε τρία δραματικά χρονολόγια που συμπίπτουν
συνέβησαν τα ακόλουθα γεγονότα.
Πρώτο.
Ο μεσιέ Νεσκαφιέ ξεκίνησε το μυστήριο τελετουργικό του.
Δεν κατανοώ και αδυνατώ να περιγράψω όσα γίνονται μέσα σε μια κουζίνα.
Πάντα περιοριζόμουν στο να απολαμβάνω
το ταλέντο ενός καλλιτέχνη χωρίς να ξέρω τα μυστικά της σμίλης
ή της τουρπεντίνης.
Δεύτερο.
Ο αστυφύλακας Μοπασάν
απαντώντας σε ένα περιστασιακά φωτεινό σήμα,
μετέφερε ένα τηλέφωνο στον ανώτερό του.
Ακούω.
Όπως θα ξέρετε ήδη, έχουμε απαγάγει τον γιο σας,
και βρισκόμαστε σε κρυφή τοποθεσία που δεν θα βρείτε ποτέ.
Ελευθερώστε ή εκτελέστε τον Άβακα
για να γυρίσει το αγοράκι με ασφάλεια κοντά σας.
Αν αποτύχετε να το κάνετε ως το ξημέρωμα, ο γιος σας θα πεθάνει.
Τρίτο.
Ο φεγγίτης του προσωρινού παιδικού σταθμού
που βρίσκεται στη σοφίτα, παραβιάστηκε και έμεινε μισάνοιχτος.
Η απόδραση και το κυνηγητό αποτυπώθηκαν καθαρά
και ίσως λίγο περίτεχνα, σε κόμικ
που κυκλοφόρησε μία εβδομάδα μετά.
3 Μέρες Νωρίτερα
Παρ' όλο που ο διαβόητος πόλεμος των συμμοριών του Ανουί,
το "Χειμερινό Κύμα Εγκληματικότητας", εμφάνισε νέους χούλιγκαν,
αφαίρεσε και τη ζωή
απαράδεκτου αριθμού αθώων πολιτών.
Λόγω της αιφνίδιας σύλληψης του απατεώνα λογιστή,
Αλμπέρ "Άβακα" για την κατοχή βαλίτσας με αποκόμματα μισθοδοσίας
από τα τρία μεγάλα συνδικάτα της πόλης,
οι ελπίδες της νομοταγούς κοινωνίας για μια γρήγορη λύση
ως προς την κρίση, είχαν αναπτερωθεί.
Όμως, αυτή η ανατροπή είχε ενοχλήσει πολύ
τους κατοίκους του υποκόσμου.
Εγώ, απέτυχα να αναγνωρίσω τον Άβακα,
αλλά έτυχε να ξέρω το κοτέτσι.
Δεν είναι στο άρθρο, παρεμπιπτόντως.
Αν αναφερθώ στον κο Χάουιτζερ, ξέρετε ποιον λέω;
Ασφαλώς. Τον Άρθουρ Χάουιτζερ Τζούνιορ.
Ιδρυτή και αρχισυντάκτη της Γαλλικής Αποστολής.
Ήταν η πρώτη μου εβδομάδα στο Ανουί όταν είχα την ατυχία
να συλληφθώ σε κέντρο διασκέδασης
στις παρυφές της Ήσυχης Γειτονιάς,
με έναν αριθμό νεοαποκτηθέντων φίλων.
Με ποια αιτιολογία;
Τον έρωτα.
Οι άνθρωποι ίσως απειλούνται λίγο
από τον θυμό, το μίσος ή την περηφάνια σου,
αλλά αν αγαπήσεις με λάθος τρόπο
θα βρεθείς σε μεγάλο κίνδυνο.
Εν προκειμένω, σε ένα κελί-κοτέτσι για έξι συνεχόμενες μέρες.
Δεν είχα κάποιον να με σώσει, αλλά ούτε να μου φωνάξει.
Και ο μόνος αριθμός που είχε αποτυπωθεί στη μνήμη μου ήταν
Τυπογραφική Συνοικία 9-2211.
Δυστυχώς δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε κανένα από αυτά τα άρθρα,
αλλά ευχαρίστως να αξιολογήσω άλλες προτάσεις στο μέλλον.
Ή αν βρεθείτε στο Ανουί...
Δεν τον είχα γνωρίσει.
Ήξερα πώς να τον προσεγγίσω απλώς επειδή ήθελα μια δουλειά.
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ
Για να δούμε τι έχουμε εδώ.
Σχολική εφημερίδα, λέσχη ποίησης, θεατρική ομάδα.
Έγραφες σχολικά τραγούδια. Στίχο και μουσική.
Νέος ερευνητής και δημοσιογράφος, βοηθός αρχισυντάκτη.
Πυρκαγιές και φόνοι.
Έτσι ξεκίνησα εγώ.
Η εφημερίδα ήταν του πατέρα μου, βέβαια.
Λίγα αθλητικά, λίγο έγκλημα, λίγα πολιτικά.
Υποψήφιος για δύο βραβεία, Καλύτερου Δοκιμίου.
Βαθύς Νότος, Μεσοδυτικά, Ανατολική Ακτή.
Αχανής χώρα.
Έχω να πάω 20 χρόνια.
Όχι τώρα. Παίρνω συνέντευξη για δουλειά.
Το δείγμα γραφής σου είναι καλό. Τα ξαναδιάβασα στο ταξί.
Έχεις γράψει κριτικές βιβλίων ποτέ;
Ποτέ.
Θα μείνεις λίγες ώρες ακόμα μέσα μέχρι να σε αφήσουν να φύγεις.
Διάβασε αυτό. Γράψε μου 300 λέξεις.
ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ του ΣΕΝΤΡΙΚ ΚΡΙΝΓΚΛ
Θα σου δώσω 500 φράγκα μείον τα 250 που έδωσα για να βγεις,
αλλά θα σου δώσω κι άλλα ανάλογα το κόστος ζωής.
Φέρε μου ένα πρώτο δείγμα αύριο το πρωί
και δεν ξέρω τι θα κάνεις, κε Ράιτ,
αλλά προσπάθησε να το γράψεις με τρόπο που να φαίνεται εσκεμμένος.
Ευχαριστώ.
Δεν κλαίμε.
Έμεινε γνωστή ως "Η Νύχτα των Χιλίων Πληγών".
Παραθέτω πάλι.
Το πώς ο Επίτροπος και η ομάδα ειδικών και αναλυτών του
κατάφερε να εντοπίσει την τοποθεσία του απαγωγέα...
Βασικά...
Δεν ξέρω.
Τα μυστικά του επαγγέλματος, μάλλον.
Επαναλαμβάνω την ερώτηση.
Πάντως, τα κατάφεραν.
Ποιοι ήταν;
Αποκαλύφθηκε αργότερα.
Μια πληρωμένη ομάδα ληστών κατ' εντολή των αφεντικών
του υποκόσμου του Ανουί και των λοιπών διαμεσολαβητών του.
Ο σοφέρ Τζο Λεφέβρ, ένας άλλοτε πολλά υποσχόμενος μουσικός.
Στέτσον, Σπίνστερ και Ιερώνυμος βον Άλτμαν,
Ολλανδοί εγκληματικοί εγκέφαλοι.
Ο Μαρκόνι Μπρουτέλι, ο αναρχικός της Μεσογείου.
Ένα ζευγάρι χούλιγκαν, αποξενωμένα ξαδέρφια.
Μια τριάδα εξωτικών χορευτριών, όλες πρεζάκια.
Συν έναν μικρό, ευρηματικό κρατούμενο,
αποφασισμένο να ελευθερωθεί μειώνοντας τα έξοδα των φορολογούμενων.
Τι θόρυβος είναι αυτός;
Αέρας στο καλοριφέρ. Έχει πίεση.
Ακούγεται σαν σήματα Μορς.
Αμυδρά, μπορεί.
Λέγομαι Τζίτζι, παρεμπιπτόντως. Εσύ;
Δεν σου λέω. Είναι κακούργημα.
Δεν είσαι εγκληματίας. Είσαι μια μπερδεμένη χορεύτρια.
- Ναι, καλά. - Καλά και στα μούτρα σου.
Σκάσε.
Τι χρώμα μάτια έχεις;
Μπλε;
Μ' ακούς;
Ακούω.
Πες μου ένα νανούρισμα.
Φοβάμαι.
Κοιμήθηκες;
Ο Επίτροπος λάτρευε τον Τζίτζι με όλη του την καρδιά.
Παρ' όλα αυτά, το μυαλό του, εκείνη η συγκλονιστική μηχανή ανίχνευσης
και έρευνας εγκληματικών ενεργειών,
είχε αρχίσει να βουίζει από το δείπνο.
Μαμά, πεινάω.
Και βρισκόταν σε κατάσταση φρικτής θερμιδικής στέρησης.
Ο Νεσκαφιέ, επιστρέφοντας στον χώρο μετά από έξι χρόνια,
ήρθε έτοιμος να εντυπωσιάσει.
Η αλλαγή ήταν ακαριαία.
Νεσκαφιέ.
Ακόμα και την ώρα που τα αρώματα της κουζίνας του τρανού σεφ
γλίστρησαν μέσα στα ρουθούνια του Επίτροπου,
εκείνος άρχισε να καταστρώνει ένα πολύπλοκο σχέδιο μάχης.
Για αρχή,
γεμιστά αβγά καναρινιού,
σερβιρισμένα σε φωλιές από μαρέγκα.
Στείλτε μονάδα κομάντο να ασφαλίσει σημεία πρόσβασης από νότο και δύση.
Μετά...
Στείλτε αντάρτες στα σημεία εξόδου.
Νεφρά.
Με δαμάσκηνα διαλεγμένα από την ταράτσα του δημάρχου.
Σήραγγες 7,5 εκατ. μέσω των τοίχων
των τριών κτιρίων.
Μετά...
αρνίσιες μπουκίτσες τυλιγμένες σε κρούστα.
Στις οροφές: σκοπευτές από την τοπική κυνηγετική λέσχη.
Σούπα με στρείδια Μπλαζέ.
Υπόγεια: ορειβάτες από την κοινωνία Αλπινιστών.
Ένα υπέροχο βραστό από περιστέρι.
Τέλος...
Ξύπνα το θηρίο.
...πουτίγκα με ταμπάκο και τετραπλή κρέμα.
Τον θέλω ζεστό, για καλό και για κακό.
Μπορώ να διακόψω με μία ερώτηση;
Παρακαλώ.
- Συγχωρέστε με. - Θα μαρκάρω τη σελίδα. Νοητά.
Πώς είπατε;
Γράψατε για τον νέγρο Αμερικάνο, τον Γάλλο διανοούμενο,
- τον ρομαντικό του Νότου... - Και τον αντι-νέγρο.
Τον αντι-νέγρο.
Γραφές, μυθολογία, λαογραφία, αληθινά εγκλήματα, ψεύτικα,
ιστορίες φαντασμάτων, πικαρέσκα, μυθιστορήματα ενηλικίωσης.
Αλλά αυτό που κυριάρχησε όλα αυτά τα χρόνια,
είναι άρθρα για φαγητό.
Γιατί;
Ποιος; Τι; Πού; Πότε; Πώς; Βάσιμα ερωτήματα,
αλλά έμαθα ως νεαρός ανταποκριτής, σε καμία περίπτωση,
αν περνάει από το χέρι μου και μπορώ να αντισταθώ,
να μη ρωτάω κανέναν "γιατί".
Είναι άβολο.
- Ζητώ συγγνώμη, αλλά θα επιμείνω... - Βασανιστικό.
...αν συμφωνείτε.
Η αυτοκριτική είναι μια συνήθεια που πρέπει να διεξάγεται σε απομόνωση.
Βασικά...
Θ' απαντήσω στο ερώτημα από εξάντληση και μόνο,
αλλά, ειλικρινά, δεν ξέρω τι θα πω.
Υπάρχει μια ιδιαίτερα θλιμμένη ομορφιά,
οικεία στον ασυνόδευτο ξένο που περπατάει στην υιοθετημένη του,
κατά προτίμηση φεγγαρόλουστη, πόλη. Στην περίπτωσή μου, το Ανουί.
Είναι πολλές οι φορές
που δεν έχω μοιραστεί εντυπωσιακές ανακαλύψεις της μέρας
με κανέναν.
Αλλά πάντα, κάπου σε κάποια λεωφόρο, σε κάποιο βουλεβάρτο,
υπήρχε ένα τραπέζι έτοιμο για μένα.
Ένας μάγειρας, ένας σερβιτόρος, ένα μπουκάλι, ένα ποτήρι, μια φωτιά.
Αυτήν τη ζωή επέλεξα.
Τη μοναχική γιορτή που με συντροφεύει,
τη μεγάλη μου παρηγοριά, το οχυρό μου.
Θυμάστε πού βάλατε τον σελιδοδείκτη;
Φυσικά, χαζέ. "Στο μεταξύ".
"Στο μεταξύ, στο απέναντι πεζοδρόμιο..."
Σας ενημερώνουμε:
το καταφύγιο του δράστη είναι στον επάνω όροφο.
Οι αστυνομικοί έχουν ήδη πάρει θέση.
Σταματήστε!
Μη ρίχνετε! Σταματήστε!
Κατά τη διάρκεια μιας παύσης πυρών, ένας ξεχασμένος θυρωρός,
βετεράνος δύο πολέμων, διέσχισε τον δρόμο,
για να παραδώσει ένα αινιγματικό μήνυμα.
ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟΝ ΜΑΓΕΙΡΑ
Μία Ώρα Μετά
Απευθύνομαι στον αρχηγό της σπείρας των απαγωγέων στον επάνω όροφο.
Έχετε κουζίνα που λειτουργεί εκεί;
Ο γιος μου θέλει ένα σνακ.
Επιτρέψτε μας να στείλουμε τον μάγειρά μας,
μαζί με προμήθειες και υλικά.
Θα ετοιμάσει δείπνο, ικανοποιητικής ποσότητας,
για εσάς και τους συνεργούς σας.
Εμείς έχουμε φάει ήδη.
Απλός βοηθός είναι
ή ο ίδιος ο Νεσκαφιέ;
Πίτα από κοτσύφι.
Μόνο που αφού έπρεπε να δοκιμάσει το καθετί,
ο σεφ έφαγε το μοιραίο δηλητήριο.
Για το αγοράκι.
Σταματήστε.
Γράψτε τη συνταγή.
Μετά το Δείπνο
Βοήθεια...
Αλλά ο Νεσκαφιέ επέζησε,
χάρη στο ακραία δυνατό,
ανθεκτικό και δοκιμασμένο ανά σεζόν, από τα πλουσιότερα πιάτα,
τηγάνια και κατσαρολικά,
και σχεδόν υπεράνθρωπο στομάχι του.
Γνώριζε καλά, φυσικά,
ότι ο Τζίτζι μισούσε και απεχθανόταν τα ραπανάκια σε κάθε μορφή,
με ένα απύθμενο, αδάμαστο πάθος,
και δεν είχε ακουμπήσει ποτέ κανένα,
ούτε είχε αναφέρει ποτέ τη λέξη σε όλη τη νεαρή ζωή του.
Παρ' όλα αυτά, όπως απεδείχθη,
κι ο σοφέρ μισούσε τα ραπανάκια.
Πάρε το τιμόνι!
Ίσως το πιο εντυπωσιακό φαινόμενο που βίωσαν
καθ' όλη τη διάρκεια εκείνου του παρατεταμένου δείπνου ήταν αυτό.
Μια απολαυστική ειρωνεία. Ο μεσιέ Αλμπέρ,
λογιστής του υποκόσμου και απόμακρη αιτία ολόκληρου αυτού του διαπληκτισμού,
είχε ξεχαστεί μέσα στο κοτέτσι από την Πέμπτη ως τη Δευτέρα
και κόντεψε να πεθάνει της πείνας στο κελί του.
Μόνο ο ασθενής μεσιέ Νεσκαφιέ
κατάφερε να θυμηθεί να ετοιμάσει στον κρατούμενο
μια ομελέτα αλά πολιτσία την οποία παρέδωσε ζεστή,
τυλιγμένη σε ένα ληγμένο ένταλμα έρευνας.
Ο Άβακας έφαγε καλά εκείνο το πρωί.
Δυο λόγια από την οδοντόσκονη Gemini.
Υποτίθεται ότι ήταν ένα άρθρο για έναν σπουδαίο σεφ.
Είναι εν μέρει.
Για το τμήμα Γεύσεις και Μυρωδιές...
Καταλαβαίνω. Η ανάθεση ήταν σαφέστατη.
Ίσως να μην κατάλαβες
ότι δέχτηκα σφαίρα και χειροβομβίδα παρά τη θέλησή μου.
Ζήτησα απλώς να τραφώ και το έκαναν θαυμάσια, όπως περιέγραψα λεπτομερώς.
Ο Νεσκαφιέ έχει μόνο μία ατάκα.
Έκοψα κάποια απ' αυτά που μου είπε. Ήταν πολύ θλιβερά.
Μπορώ να τα ξαναβάλω, αν θέλεις.
Τι είπε;
Μαρτέν...
Γκιγιόμ Μαρτέν.
Είχαν γεύση.
Παρακαλώ;
Τα τοξικά άλατα στα ραπανάκια,
είχαν γεύση.
Μου ήταν εντελώς άγνωστη.
Σαν πικρό, μουχλιασμένο, πιπεράτο,
πικάντικο, λιπαρό,
χώμα.
Δεν έχω ξαναδοκιμάσει τέτοια γεύση στη ζωή μου.
Δεν ήταν πολύ ευχάριστη,
αφού ήταν εξαιρετικά δηλητηριώδης,
αλλά δεν έπαυε να είναι μια νέα γεύση.
Αυτό σπανίζει στην ηλικία μου.
Θαυμάζω το θάρρος σας, Υπαστυνόμε.
Δεν είμαι θαρραλέος.
Απλώς δεν ήμουν
σε θέση
ν' απογοητεύσω κανέναν.
Είμαι ξένος, ξέρετε.
Η πόλη είναι γεμάτη από τύπους σαν εμάς, έτσι;
Κι εγώ το ίδιο είμαι.
Αναζητώ αυτό που λείπει.
Λείπει κάτι που έμεινε πίσω.
Ίσως με λίγη καλή τύχη
να βρούμε αυτό που μας διέφυγε
στα μέρη που αποκαλούσαμε κάποτε σπίτι.
Αυτό είναι το καλύτερο σημείο.
Ο λόγος που άξιζε να γραφτεί.
Δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω περισσότερο.
Τέλος πάντων, μην το κόψεις.
ΤΜΗΜΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ & ΘΑΝΑΤΩΝ (ΣΕΛΙΔΑ 75)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΕΛΟΥΣ
Είμαστε όλοι εδώ;
Μάλλον το ξέρετε. Ήταν ανακοπή.
Δεν κλαίμε.
Θα έρθει κάποιος να τον πάρει;
Το νεκροτομείο απεργεί.
Ποιος ήταν μαζί του;
Ήταν μόνος.
Διάβαζε τηλεγραφήματα γενεθλίων.
Μην ανάψεις τα κεριά. Πέθανε.
Θα φάω ένα κομμάτι.
Κι εγώ.
Πρέπει να γράψουμε κάτι. Ποιος θέλει;
Έχουμε έναν φάκελο.
Εγώ ετοιμάζω την εικονογράφηση.
Αυτός είναι.
Ας το γράψουμε όλοι μαζί.
Ποιο πράγμα;
Τη νεκρολογία.
Άρθουρ Χάουιτζερ Τζούνιορ. Γεννηθείς στο Βόρειο Κάνσας,
δεκαέξι χιλιόμετρα από το γεωγραφικό κέντρο των ΗΠΑ.
Η μητέρα πέθανε όταν ήταν πέντε.
Γιος εκδότη εφημερίδας, ιδρυτής αυτού του περιοδικού.
Της Γαλλικής Αποστολής, παλιότερα γνωστής ως Picnic.
Ένα ευρέως άγνωστο κυριακάτικο ένθετο στον Απογευματινό Ήλιο του Λίμπερτι.
Ξεκίνησε σαν ταξίδι διακοπών.
Αληθεύει;
Περίπου.
Τι γίνεται μετά;
ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ αφιερώνεται σε:
Χάρολντ Ρος - Γουίλιαμ Σον Ρόζαμοντ Μπερνιέ - Μέιβις Γκάλαντ
Τζέιμς Μπόλντουιν - Έιτζεϊ Λίμπλινγκ Σ. Ν. Μπέρμαν - Λίλιαν Ρος
Τζάνετ Φλάνερ - Λουκ Σάντι Τζέιμς Θέρμπερ - Τζόζεφ Μίτσελ
Γουόλκοτ Γκιμπς - Σεντ Κλερ Μάκιλγουεϊ Βεντ Μέχτα - Μπρένταν Γκιλ
Ε. Μπ. Γουάιτ Κάθριν Γουάιτ
ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟΥ ΗΛΙΟΥ, ΛΙΜΠΕΡΤΙ, ΚΑΝΣΑΣ
1925-1975
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: Βασίλης Μανουσάκης