NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
LEGENDA O DELFINIE RZECZNYM
Halo?
W lesie cedrowym odkryto zwłoki. Musimy tam jechać.
DELFIN ZAPŁADNIA KOBIETY, PODSZYWAJĄC SIĘ POD MĘŻCZYZNĘ
- Eric! - Już jadę, Márcio.
- Jestem na posterunku. - Spotkamy się tam.
Kto znalazł ciało?
Ktoś zadzwonił do wydziału zabójstw.
Jacyś świadkowie?
Jak dotąd żadnych.
Co z delfinem?
Weterynarz zrobił mu sekcję, ale nic nie znalazł.
Pewnie już go spalono.
Serio?
Nic nie znaleźli?
Jestem inspektor Eric.
Przepraszam.
Proszę się odsunąć. Policja już tu jest.
Ciało leży w lesie, więc to także sprawa dla nas.
To śledztwo dla dorosłych.
Tu zginęła moja żona. Minął miesiąc i mamy tu nowego trupa.
Mário, wiemy, że to nie nasze śledztwo, ale możemy się rozejrzeć?
Prowadzimy inną sprawę w tym rejonie.
Taką postawą nic nie zdziałasz.
Ta śmierć może mieć związek ze sporem o las.
Nie odpuszczę.
Dobrze się pan czuje?
Jak można czuć się dobrze...
po zobaczeniu trupa?
Znał go pan?
Widywałem go tu wcześniej.
- Ale ostatni raz dawno temu. - Jak się nazywał?
Mieliście się rozejrzeć, nie przepytywać świadków.
Jutro może tu już być pusto.
- Zacznę od tych domów. - W porządku.
BAR DRINKI
W czym mogę pomóc?
Dzień dobry. Mam kilka pytań.
Chodzi o mężczyznę, który odwiedzał tę wioskę.
Poznaje go pani?
- Przepraszam. - Znała pani Gabrielę?
Była moją żoną.
Wiem.
Pamiętam pana z pożaru.
Proszę pytać.
Twoje imię?
Fabiana.
Znasz go, Fabiano?
Ma na imię Manaus.
- Kim dla ciebie jest? - Szuka pan czegoś?
- Tylko pytam. - João, nikt cię tu nie prosił.
W porządku. On też może pomóc.
Chodzi o Manausa.
To jego ciało znaleziono w lesie.
On nie żyje?
Żadna niespodzianka.
Ciągle wpadał w kłopoty. To pijak i kobieciarz.
- Coś nie tak? - Zajmę się nią.
Zostaw mnie, João.
Dowiedziałeś się czegoś?
Nazywał się Manaus. Co ty masz?
Przekonywał mieszkańców, żeby nie sprzedawali domów.
Stęskniłem się.
Daj spokój, Ciço.
Nie zmieniasz się, prawda Inês?
To widać?
Mówię o twoim wnętrzu.
Wiem, że na zewnątrz zawsze jesteś taka sama.
- Ale twoje wnętrze jest zmienne. - Tak.
Jest zmienne.
Manaus nie żyje.
Wiem.
Tak?
Camila znalazła jego ciało na plaży.
Znaleziono go dziś w lesie cedrowym.
- Tego nie wiedziałaś. - Nie wkurzaj mnie.
Co jeszcze o tym wiesz?
Gliniarz...
który prowadzi śledztwo...
- nazywa się Eric. - Wiem.
Odkrył, że Manaus był delfinem.
To on podrzucił ciało do lasu.
Dlaczego?
Nie wiem.
Ale się dowiem.
Pewnie zmarł w poniedziałek rano.
Uderzono go w głowę?
To nie rana.
Chyba jakieś znamię.
To wyjdzie dopiero podczas sekcji.
A co z tym?
To samo stało się z Gabrielą.
Jej oczy zbielały na skutek pożaru.
- To co innego. - Zaufaj mi.
Zadzwoń do Ivo i przyciśnij go. Musimy zbadać tę sprawę.
Proszę.
Dobrze.
Mam prośbę. Daj znać, jeśli ktoś będzie szukał tego ciała.
JAK SCHWYTAĆ SACI TRADYCYJNE METODY
MĄKA KUKURYDZIANA
Márcia, Eric!
My zajmujemy się obumarłymi drzewami,
a wydział zabójstw morderstwami.
Eric ma rację. W tej śmierci jest coś dziwnego.
Doprawdy? Na przykład co?
Choćby to, że Manaus nie był tylko gościem w wiosce.
Sprzeciwiał się też planom budowy.
Firma deweloperska zabiłaby szaraka, któremu nie podobał się projekt?
Czemu nie? Aby przepędzić mieszkańców, otruła ryby i podpaliła las.
To niedorzeczne! To nie nasza sprawa, jasne?
Márcia.
Miej go na oku.
Jak to nie ma właściciela?
No wiesz, telefon na kartę, fałszywy dowód.
To ten numer ode mnie?
Ktoś miał informację o Gabrieli,
ale nie przyszedł na spotkanie.
Facet dzwoni, aby pogadać o zmarłej kobiecie.
- Nieważne. - Mów, Albuquerque!
Nie, pewnych rzeczy lepiej nie wiedzieć.
Mam to sprawdzić?
Nie.
To nieważne. Mamy za dużo na głowie.
Daj spokój!
FOLKLOR BRAZYLII
Przyszedłeś!
Moja pułapka zadziałała!
Myślałaś, że przyjdę po mąkę kukurydzianą i dziurawe sito?
Chyba oszalałaś!
Może jeszcze mieszkam w lesie bambusowym?
A gdzie mieszkasz?
W opuszczonym domu w Lapa.
Umiesz wywołać wiatr?
Co takiego?
Naoglądałaś się filmów.
Nieprawda. Spójrz...
To było w książce mamy.
A moja noga? O niej też tam jest?
To ty.
A gdzie jest on?
Zróbmy tak.
Oddaj mi moją nogę, a ja pomogę ci znaleźć Curupirę.
Zgoda!
Ach! Nareszcie!
Moja kolej?
Widzisz te patyki?
Stuknij nimi trzykrotnie, za każdym razem wypowiadając jego imię.
Zamknij oczy. Musisz naprawdę w to uwierzyć.
Curupira, Curupira, Curupira!
Luno, wszystko w porządku?
Chodź. Pora na kąpiel.
Kto tam?
Nieczynne.
Proszę wyjść.
Boisz się ciemności, Juarez?
Skąd znasz moje imię?
Pora na sen.
Nie chcę...
Śpij, maleństwo
Cuca cię dopadnie
Nie chcę...
Tatuś jest na polu
Mamusia jest...
Hej!
Manaus, co tu robisz w takim stanie?
Muszę...
pogadać o czymś poważnym.
Nie musisz mówić o niczym poważnym,
bo tego nie potrafisz!
Tutu!
- Weź go do środka. - Nie.
To ważne.
Weź prysznic.
Spadaj, Tutu!
INÊS DA LUZ (BAR CAFOFO)
Odzyskałaś ciało Manausa?
Jego ciało stało się legendą niczym rzeczny delfin.
Manaus ciągle nawalał.
I tak długo uchodziło mu na sucho.
Nie rozumiesz.
Coś się do nas zbliża.
Widziałam to w jego oczach. Były jakby bez duszy.
Ten gliniarz ma z tym coś wspólnego.
- Co zrobimy? - Nic. Czekamy.
Sam do nas przyjdzie.
Zdradzić ci mój sekret?
Jedna łyżka mleka to tajny składnik idealnego omletu.
Tato, rozlewa się.
Mleko się rozlewa.
Cholera!
Wszystko dobrze?
Tęsknię za mamą.
Ja też, skarbie.
Jak widzisz, tatuś jest w rozsypce.
- Halo? - Eric?
Jeśli nadal chcesz, mogę opowiedzieć ci o Manausie.
Wiesz, gdzie jest posterunek?
Nie spiesz się.
Nie wiem, co tu robię...
ale chciałam pomóc.
Nie spocznę, póki się nie dowiem, co się stało z Manausem.
Wspaniale.
Trudno mi o nim mówić przy João.
Zauważyłem.
Coś was wiąże?
Teraz nie.
Byliśmy narzeczonymi.
Ale kiedy pojawił się deweloper,
okazało się, że mamy odmienne zdanie w różnych sprawach.
Pewnego dnia zjawił się w garniturze. Całkowicie odmieniony.
Tu jest mi dobrze.
Nie chcę wyjeżdżać.
Niedługo nie będzie już „tu”.
Odkąd pamiętam,
próbuję dojść do czegoś w życiu, żeby opuścić tę dziurę!
W końcu się udało. Przede mną ogromna szansa!
Nie chcę tego.
Patrzyłeś kiedyś na kogoś i już go nie poznawałeś?
Z Manausem było inaczej.
Nie możecie opuścić tego miejsca!
Te lasy są warte znacznie więcej,
niż jakiś deweloper może wam zaoferować.
Mówił o tej ziemi z pasją.
O wszystkim.
Wiesz, gdzie mieszkał? Znasz numer jego telefonu?
Nie.
Nie ustalaliśmy spotkań.
Po prostu...
się pojawiał.
Kiedy do mnie podchodził...
czułam, jakby czas się zatrzymał.
A co z João?
Jak na to zareagował?
Najgorzej jak mógł.
Nie mógł się pogodzić z odwołaniem ślubu.
Fabiano! Wynoś się stąd!
- João! - Wynocha!
- Rzuć to, João! - Puść!
Zostaw ten nóż!
João chciał wiedzieć,
kto był moim nowym obiektem uczuć.
Fabiano!
Natknęłam się na twoją żonę.
Spokojnie...
Tylko Gabriela mnie nie oceniała.
Wręcz przeciwnie.
Ona pierwsza mnie zrozumiała.
- Musimy pogadać. - Nie ma o czym.
Nie wspomniałeś, że ojcem dziecka Fabiany jest Manaus.
Gdzie byłeś w poniedziałek wieczorem?
Przesłuchujesz mnie?
Tylko rozmawiamy, ale mogę cię zabrać na posterunek.
Byłem w podróży.
Możesz to udowodnić?
To już twoje zadanie.
To wszystkie informacje dotyczące João.
Przeloty, hotele. Podróżował.
Teraz wyluzujesz?
Jak Ivo się dowie, że bez jego zgody sprawdzałeś João, to po tobie.
Ze zgodą czy bez niej, nie zacznę nowego życia,
póki się nie dowiem, co stało się z Gabrielą.
Śmierć Gabrieli nie jest przedmiotem śledztwa,
a śmiercią Manausa zajmuje się wydział zabójstw.
Co jest?
Jak to zniknął?
Ktoś wyniósł nieboszczyka na plecach?
- Nie, trup dosłownie zniknął. - A kamery?
Jedna nie działała, pozostałe nic nie zarejestrowały.
Ot tak wyparował?
Posłuchajcie...
pierwszy raz widzę coś takiego,
ale muszę prowadzić biuro koronera i mam związane ręce.
Chcę listę odwiedzających z ubiegłej nocy i zapis z monitoringu.
Dias zrobi wam kopię.
- Teraz Ivo musi dać nam tę sprawę. - Pójdę po tę listę.
Przepraszam.
Proszę o listę odwiedzających z ubiegłej nocy. Godziny wejść i wyjść.
I nagrania z monitoringu.
- Dobrze. - Dobrze?
Ciało, które znaleziono w lesie, zniknęło z prosektorium.
To może mieć związek ze sprawą rezerwatu.
- Możecie to zbadać. - Mówisz poważnie?
Nie tego chcieliście?
Na co czekacie? Do roboty. Informujcie mnie na bieżąco.
Dziękuję. Zaufaj mi, dowiem się, o co w tym chodzi.
Odpocznij trochę.
INÊS DA LUZ (BAR CAFOFO)
Bar Cafofo.
BAR CAFOFO W LAPA
- Poproszę piwo. - Robi się.
- Proszę. - Dzięki.
Spróbuj naszego specjalnego drinka.
Jesteś tu po raz pierwszy?
Tak. To twój bar?
Zdrowie!
Przysięgałam kłamstwa i kroczyłam samotnie
Odpowiadam za moje grzechy
Północne wichury nie napędzą wiatraków
Został mi tylko jęk
Moje życie, moi zmarli
Moje kręte ścieżki
Moja latynoska krew
Moja uwięziona dusza
Łamałam traktaty Gwałciłam protokoły
Złamałam włócznię I wydałam w powietrze
Głośny krzyk niczym wybuch
Podobało ci się?
To ty.
Pamiętam cię.
Byłaś na plaży. Przy delfinie.
Co się stało?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Na pewno?
Nie ma już odwrotu.
Dlaczego porzuciłeś ciało Manausa w lesie?
Tylko tak mogłem zbadać jego śmierć.
Czemu on tak cię obchodzi?
Myślę, że jego zabójca zabił też moją żonę.
Przewiozłeś trupa przez miasto, żeby odnaleźć mordercę żony?
Oszalałeś.
Nie.
Nie oszalałem.
Oszaleję, jeśli nie poznam prawdy.
Po co to roztrząsać, skoro ona nie żyje?
Czasem mam wrażenie, że nie odeszła.
Jakbym poznawał ją dopiero po jej śmierci.
Przestałem brać ją za pewnik.
Nie umiem robić tego, co ona robiła.
Nie wiem, jak opiekować się naszą córką tak dobrze, jak ona.
To boli najbardziej.
Moja córka cierpi,
bo nie wiem, jak być ojcem, którego ona potrzebuje.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz