Zabijamy, żeby jeść, panie Antunes.
- Bał się pan? - To nie był strach...
tylko szacunek.
Widzisz, Curupira...
atakuje tylko tych, którzy niszczą lasy i krzywdzą tamtejsze zwierzęta.
- Gdzie on teraz jest? - Nikt tego nie wie.
Miasto się rozrosło...
a las się skurczył.
Nikt więcej nie zobaczył Curupiry.
Ale myślę, że on wciąż żyje.
Gdzieś tam.
Dzwonię, by powiedzieć, że wszystko gra.
Ten festyn w Vila Toré jest cudowny!
Jestem dumna z tej społeczności.
Oczywiście twoja córka świetnie się bawi.
Właśnie wcina canjicę. Prawda, Luno?
- Prześlij tacie buziaka. - Cześć, tato!
To wszystko. Szkoda, że cię tu nie ma.
Gdybyś zmienił zdanie, to impreza jeszcze potrwa, więc…
Przepraszam.
Kocham cię.
Na pewno wszystko dobrze?
Pożar!
- Pożar! - Przekaż ludziom!
- Pożar! - Szybciej! Pomóżcie!
- Dulce, widziałaś Lunę? - Nie.
- Gdzie? - Uciekajcie!
- Uciekać! - Widziałeś moją córkę?
Poszła tam.
Luna!
Jakaś dziewczynka weszła do lasu!
Luna!
Eric, gdzie jesteś? W Vila Toré wybuchł pożar.
Dalej!
Widziałyście Gabrielę?
Szybko!
Eric!
Nie...
Luna!
Skarbie...
Nic ci nie jest?
Tatuś tu jest.
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Tatuś tu jest.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Policja ekologiczna.
Albuquerque.
Eric.
Dobrze, że wróciłeś!
Co u Luny?
- Jest wstrząśnięta. - A ty?
Musisz dla niej wziąć się w garść.
- Co to? - Jakiś facet do ciebie wydzwania.
Ponoć w pilnej sprawie osobistej.
Jakieś wieści ze śledztwa?
Lepiej pogadaj z Ivo.
KOMENDANT POLICJI
Ivo?
Śledztwo zostało zamknięte.
W raporcie nie ustalono przyczyny pożaru.
To mógł być lampion z nocy świętojańskiej.
Chyba sobie żartujesz!
To był wypadek.
Musisz to zaakceptować i żyć dalej.
Moja żona nie żyje, a ktoś nadal nie znalazł sprawcy.
Nie musisz jeszcze wracać. Weź urlop do czasu...
aż poczujesz się lepiej.
- Cześć, babciu. - Cześć! Wcześnie wróciłeś.
- Jak było? - Jak zwykle.
Skoro jesteś tu tak wcześnie,
wyjdę coś załatwić.
- Potem idę do Judite na partyjkę kanasty. - Jasne.
- Pa. - Pa.
Co tam robisz?
Przepraszam, tato.
Już dobrze.
Daj tu to pudełko.
Chodź do taty.
Usiądź tutaj.
Dobry Boże! Spójrz na tego malucha!
- Co to za dziecko? - To ja.
Wycinki z gazet na temat pracy mamy.
ANTROPOLOŻKA CHCE RATOWAĆ WIEJSKI FOLKLOR
Mama pragnęła przeobrazić ten las w rezerwat.
Wiesz, co to jest rezerwat?
- Nie chcę na to już patrzeć! - Spokojnie.
Luno, skarbie.
Halo, kto mówi?
Dostałem wiadomość.
Jestem jej mężem. O co chodzi?
Rozmowa zostanie przekierowana na pocztę głosową...
Tato, co my tu robimy?
- Muszę z kimś pogadać. - Długo to potrwa?
Nie, pączuszku.
Wracajmy do domu.
Ten festyn w Vila Toré jest cudowny!
Jestem dumna z tej społeczności.
To wszystko.
Gdybyś zmienił zdanie, to impreza jeszcze potrwa, więc…
Przepraszam.
Kocham cię.
Hej tam! Chwileczkę!
Zaczekajcie!
Co robicie?
Musimy go stąd zabrać.
Wyjedzie stąd tylko w aucie policji ekologicznej.
To różowy delfin rzeczny.
Jak się tu...
Márcia?
Jest Inês?
Inês.
Nie mogłam go wrzucić do morza.
- Zjawił się glina i zamarłam! - Spokojnie.
Uspokój się.
Wiesz, co robić.
- Jak słodkowodny ssak mógł... - Albuquerque!
- Proszę odpowiedzieć! - Dzień dobry.
Wie pan, co mogło się wydarzyć?
Trzeba zrobić sekcję.
Pozwolą nam? Nie mamy tu nawet auta.
Włóżmy go do mojego.
Dziś w Rio doszło do dziwnego wydarzenia.
Na plaży Flamengo pojawił się różowy delfin.
To zaskakujące,
gdyż ten słodkowodny ssak występuje tylko na północy kraju.
Sprawę prowadzi policja ekologiczna.
Więcej szczegółów wieczorem.
Nie uwierzysz.
Muszę ci coś powiedzieć. Obudź się.
Przyniosłem ci jedzenie.
Masz.
Jak leci?
Daj spokój, Tutu.
Oddaj mi ją.
Co mam zrobić tym razem?
Eric, dzwoni Ivo. O co chodzi?
- Jest z tobą Eric? - Tak, a co?
Niech zajmie się tym delfinem.
W Vila Toré doszło do incydentu.
- Jedź tam sama. - Robi się.
Załatwisz tę sekcję? Ja jadę do Vila Toré.
Słucham?
Słyszałeś Ivo. Nie szukaj kłopotów.
Mam w dupie Ivo.
- Masz tu gnijącego delfina... - Hej!
- Po ile lód? - Po 20.
VILA TORÉ
Nie patrz tak. To tylko noc świętojańska.
Nie tylko. To także moja praca.
Widuję tych ludzi codziennie i chcę, żebyś ich poznał.
Jestem zawalony pracą.
Tato?
- Tak? - Widziałeś mój naszyjnik?
Coś strasznego!
Nie mówiłem, żebyś myła zęby, bo inaczej pożrą je małe robale?
Teraz trzeba je wszystkie wyrwać!
Wszystkie ci zgniły!
Chodź, skarbie. Pozwólmy tacie pracować.
Gabi?
Twój telefon.
„Twój telefon”.
- Słucham? - To moje ostatnie słowa do niej.
Jak myślisz, co to spowodowało?
Przyducha?
Albo zmiana temperatury wody?
Albo jakieś skażenie.
Do roboty.
Jesteśmy tu, bo firma deweloperska
złożyła nam świetną ofertę.
Za te pieniądze możemy kupić domy w lepszym miejscu
i wieść lepsze życie!
Rybactwo to mój zawód, João.
Jak inaczej nakarmię rodzinę?
Po co ci tu zostawać, skoro nie ma już ryb?
Nie wiemy, co się stało. Nie uprzedzajmy faktów.
Ludzie, przebudźcie się, na litość boską!
Dadzą nam rekompensatę za ziemię, która już jest ich!
Gdy przybył tu mój tata, zastał tu pustkę.
Teraz ta ziemia nie jest moja przez jakiś świstek?
To przez takich jak ty...
- Zaczyna się. - ...dzieją się tu dziwne rzeczy.
To zły znak.
Oszaleliście? To tylko legenda!
Te bajki was nie wyżywią...
Dzięki tej „legendzie”
byłem w stanie cię wyżywić przez całe moje życie.
Jasne.
Twoja matka...
- Nie wplątuj jej w to! - Uspokójcie się!
...byłaby zrozpaczona.
Zrozpaczona...
widząc, kim się stałeś!
Jesteś nam solą w oku!
Czyli to wszystko to moja wina?!
Panie Ciço!
Pamięta mnie pan? Jestem mężem Gabrieli.
Moje kondolencje.
Pańska żona była dla nas bardzo ważna.
Lubiła to miejsce.
Tylko ona o nas się troszczyła.
Starała się chronić nasze tradycje, nasz las.
Co to za zły znak, o którym pan wspominał?
Nic takiego.
On ma rację. Jestem starym wariatem.
Najpierw Gabriela ginie w pożarze,
a teraz mamy tu śnięte ryby i ludzi, którzy muszą się stąd wynieść.
Ten deweloper to prawdziwy szczęściarz.
- Chodzi ci o nich czy o Gabrielę? - O jedno i drugie.
To dla mnie ważne.
Jedź do laboratorium.
Cześć!
Czekaj!
Przywiozłem zwierzę na sekcję.
Weterynarka już wyszła.
Jak to?
Wyszła i ja też już się zmywam.
Mam w wozie delfina!
A Flamengo gra w ćwierćfinale.
- Muszę lecieć. Ruszaj. - Chyba żartujesz.
Hej!
- Pomóc ci w czymś? - Szefie.
Wszystko gra.
Chciałem tylko ostrzec, że pański wóz przecieka.
I śmierdzi jak diabli.
Wiem.
Dobra.
Wszystko dobrze, skarbie?
Właśnie wróciłem z Vila Toré.
To było jej całe życie, prawda?
FOLKLOR BRAZYLII
Coś ty za jeden?
Co tu robisz?
Nikomu nie mów, że mnie widziałaś,
bo pomyślą, że coś zmyślasz.
Nie każdy widzi rzeczy takimi...
jakie są.
Luna?
- Luna? - Cześć, tato!
- Nie śpisz? - Przyszłam po ciastko.
- Ciastko? - Tak.
Ciastko?
Aresztuję cię za kradzież ciastek po zmroku!
A teraz do łóżka! Ciasteczko? A niech mnie!
- Przeczytać ci bajkę? - Jasne.
Nie, tato.
Chcę tę.
FOLKLOR BRAZYLII
Wskakuj pod kołdrę.
- Którą przeczytać? - „Saci”.
„Saci”! Zobaczmy, gdzie to jest.
Strona 55…
„Saci to bardzo niegrzeczny chłopiec.
Przylatuje z trąbą powietrzną. Ma jedną nogę i czerwoną czapkę.
Uwielbia płatać psikusy.
Robi węzły na ścierkach...”
Nie mów, że ty też w to wierzysz.
Jeśli mówią, że istnieje, to istnieje.
O Boże!
Jak mogłam poślubić takiego sceptyka?
Skądże! Wierzę w wiele rzeczy.
Jasne. Na przykład?
W ciebie. W Lunę.
W nas.
Impreza jeszcze potrwa, więc... Przepraszam.
Impreza jeszcze potrwa, więc...
Przepraszam.
...dzieją się tu dziwne rzeczy.
To zły znak.
WIOSKA WALCZY O STATUS REZERWATU DLA LASU CEDROWEGO
Isac, nie zdobyłeś ciała delfina?
Widział to?
Tutu, oddaj mu ją.
VILA TORÉ
Chcę zgłosić przestępstwo.
W lesie cedrowym jest trup.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz