‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪คามิลา!
‪- ผมอยากคุยกับคามิลา ‪- เธอไม่อยู่
‪- ผมรู้ว่าเธออยู่ ‪- คามิลาไม่อยู่ที่นี่
‪- และบาร์ก็ปิดแล้ว ‪- ขอโทษนะ ผมต้อง...
‪เพื่อน
‪ที่นายต้องทำคือไปให้พ้นหน้าฉัน
‪คามิลาหายไป
‪ส่วนตำรวจนั่นยังไม่ตาย
‪เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ
‪เปล่าครับ ยาย ผมแค่ต้องมาอาบน้ำ
‪หมายความว่ายังไงที่ว่า "เปล่า" ‪หลานหายไปทั้งคืน
‪ยายเป็นห่วงมากจนไม่ได้นอนเลย
‪ผมติดงานครับ ขอโทษที ผมน่าจะโทรบอก
‪ใช่ หลานน่าจะโทร ยายต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ยายครับ ให้ผมอาบน้ำเถอะ ‪บอกแล้วว่าไม่มีอะไร
‪ยายย้ายมาที่นี่เพื่อช่วยหลาน
‪ถ้ายายช่วยอะไรไม่ได้ ‪บอกมาแล้วยายจะกลับบ้านตัวเอง
‪ไม่ใช่แบบนั้นครับ ยาย!
‪เธอมีเลขบัตรประชาชนใช่มั้ย ‪เรียกตัวไอเนสมาสอบปากคำ
‪- อิโว่คงไม่... ‪- ช่างหัวอิโว่
‪มีเรื่องใช่มั้ย นายเป็นอะไรหรือเปล่า
‪ขอบคุณมากครับที่มา
‪ผมรู้ว่าแวะมาแบบนี้ไม่ค่อยเหมาะ
‪ผมก็เหมือนคุณนั่นแหละ ‪อยากรู้ความจริงของเรื่องนี้
‪ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
‪ดีมากครับ
‪ผมทราบมาว่าคุณกำลังสืบคดีใหม่
‪เกี่ยวกับศพที่พบในป่า
‪ผมไม่เข้าใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
‪คุณอะฟอนโซ นี่คืองานของแผนกอีพีดี ‪ที่จะสืบสวนเหตุการณ์ใดๆ
‪ซึ่งอาจโยงกับข้อพิพาทเรื่องป่าสนซีดาร์
‪ข้อพิพาทอะไรกัน
‪นั่นคือที่ดินของผม คนพวกนั้นไม่มีสิทธิ์เข้าไป
‪การพัฒนาที่ดินผืนนั้นน่าจะช่วย ‪ดูแลและอนุรักษ์พื้นที่นั้นได้อย่างดี
‪ถ้าทุกอย่างถูกต้อง
‪คุณก็จะได้ไม่มีเรื่องให้กังวลนี่ครับ
‪ดูนี่
‪นี่คือรายงานเรื่องปลา
‪พวกเขาไม่พบอะไรเลย
‪ผมไม่เคยทำอะไรที่จะทำลายทรัพย์สินของตัวเอง
‪คุณได้รายงานนี้มายังไง
‪อิโว่ เราต้องการคนแบบคุณ
‪ซึ่งไม่ใช่จมปลักอยู่ในสถานี
‪คิดดูสิว่าคุณจะไปได้ไกลขนาดไหน ‪ถ้าไปอยู่ในที่ที่เห็นคุณค่าตัวคุณ
‪นึกออกมั้ย คุณเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ ‪ของกระทรวงสิ่งแวดล้อมอะไรแบบนั้น
‪ว่ามั้ย
‪ฉันเคาะประตูแล้ว ไม่มีคนตอบรับ
‪กลับไปลองอีกที
‪ฟังนะ เพื่อน อย่างที่ฉันบอกไปแล้ว ‪คามิลาออกไปตั้งแต่เมื่อวาน
‪คามิลา!
‪ตื่นสิ
‪ตื่นสิ คามิลา
‪คามิลา
‪- ฉันจะไปหยิบพลั่ว ‪- ฉันอยากได้ไดโนเสาร์
‪- เราจะเล่นอะไรกันดี ‪- เล่นทรายมั้ย
‪โอเค ฉันจะสร้างปราสาทหลังใหญ่
‪ขอบใจที่พาเมลิสซามานะ
‪เธอไม่ต้องขอบใจฉันหรอก จอนนัวเรีย
‪ลำบากมากเลยที่จะทำให้ลูน่ากลับมาใช้ชีวิตปกติ
‪ก็ไม่แปลก เด็กคนนี้เจอเรื่องเลวร้ายมากจริงๆ
‪กว่าสภาพจิตใจจะดีขึ้นต้องใช้เวลานาน
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันลากเขาลงน้ำ แต่เขา... ‪ฉันพยายามยึดเขาไว้แต่ว่า...
‪แต่เขาไม่ตาย
‪ฉันว่าเขาไม่เกี่ยวกับการตายของมาเนาส์
‪เธอฆ่าเขาไม่ได้หรือไม่อยากทำ คามิลา
‪ไอเนส ฉันบอกคุณแล้ว
‪เขารอดมาได้
‪ถ้าผู้ชายคนนี้รอดมาได้
‪เขามีบางอย่างที่ไม่เหมือนคนอื่นแน่ๆ
‪และฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่าอะไร
‪เดี๋ยว
‪ขอฉันพาเขามาที่นี่เอง
‪คืนนี้
‪ไอเนส
‪ตำรวจอยากคุยกับคุณ
‪ไปกับพวกเขา
‪ทางนี้
‪เอริค
‪ขอบคุณที่มา คุณไอเนส
‪ยินดีที่ได้พบคุณ ฉันชื่อมาร์เซีย ส่วนนี่คือเอริค
‪ยินดีที่ได้พบคุณ มาร์เซีย ‪คุณเรียกฉันว่าไอเนสก็ได้
‪ฉันเคยพบเขาแล้ว
‪เชิญทางนี้ครับ
‪ไอเนส ดา ลูซ
‪เราเริ่มกันเลยมั้ย
‪คุณเอาศพนั้นไปยังไง
‪เรามาเริ่มกันตั้งแต่ต้นดีมั้ย ทีละเรื่อง
‪คุณรู้จักมาเนาส์ได้ยังไง
‪เขาเป็นเหมือนลูกชายสำหรับฉัน
‪และเปล่า ฉันไม่ได้เอาศพของเขา ‪จากห้องเก็บศพ
‪แต่ฉันอยากได้ศพของเขากลับมา
‪เพื่อจะได้ทำพิธีฝังแบบที่มนุษย์ทุกคนสมควรได้รับ
‪แสดงว่าตอนคุณจากมา ศพยังอยู่สินะ
‪คุณไม่เห็นอะไรแปลก หรือคนน่าสงสัยเหรอ
‪ไม่
‪คุณรู้มั้ยว่ามีใครที่น่าจะมีแรงจูงใจจะฆ่ามาเนาส์
‪คนรู้จักหรือเพื่อนบ้าน
‪ไม่รู้
‪คุณติดต่อกับเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‪ประมาณสามเดือนก่อน
‪ถ้าคุณเห็นมาเนาส์เหมือนลูกชาย ‪ก็ถือว่าไม่ได้ติดต่อกันนานมากเลยนะ
‪คุณคุยกับคุณแม่ทุกวันหรือเปล่าล่ะ มาร์เซีย
‪คุณอยู่ไหนเมื่อค่ำวันจันทร์ที่แล้ว
‪ฉันทำงาน พนักงานของฉันยืนยันได้
‪คามิลายืนยันเรื่องนี้ได้
‪- คุณต้องการอะไรจากผม ‪- เฮ่
‪คุณวางแผนอะไรอยู่
‪เอริค ออกไป
‪- เป็นบ้าอะไร ‪- เธอปิดบังบางอย่างอยู่แน่ๆ
‪ใครคือคามิลา นายรู้จักไอเนสจากที่ไหน
‪- ฉันไปที่บาร์ของเธอเมื่อคืน ‪- ไม่อยากจะเชื่อเลย ไปทำไม
‪- ฉันอยากได้คำตอบ มาร์เซีย ‪- จริงเหรอ
‪งั้นทำไมนายไม่พาฉันไปด้วย นายปิดบังอะไรอยู่
‪เปล่า ฉันแค่ทนรอไม่ไหว
‪ฟังนะ นายก็รู้ว่ากว่าอิโว่ ‪จะให้เราทำคดีนี้ได้มันยากแค่ไหน
‪นายอยากทำทุกอย่างพังหรือไง
‪งั้นขอให้ฉันนำการสอบสวนเอง
‪พวกเธอกำลังสอบสวนใคร
‪ผมอยากขอบคุณอีกครั้งที่คุณสละเวลา
‪เล็กน้อยค่ะ ไม่เป็นไร
‪ผมเสียใจจริงๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้น
‪- เราแค่ทำตามหน้าที่ ‪- หน้าที่อะไร
‪หน้าที่อะไรกัน
‪สอบสวนแม่ของเหยื่อโดยไม่บอกฉันเนี่ยนะ
‪และอีกอย่าง ไม่มีคดีให้ทำอีกแล้ว
‪นี่มันอะไรกัน
‪รายงานจากห้องแล็บ
‪บริษัทไม่รู้เห็นกับปลาที่ตาย
‪อิโว่ ศพหายไปจากห้องเก็บศพนะ
‪- มันมีเหตุเพียงพอให้สืบสวนนี่นา ‪- ไม่ใช่งานของเรา
‪ปล่อยให้่สัปเหร่อหรือแผนกฆาตกรรมสืบสวนเอง
‪ไม่มีหลักฐานเอาผิดผู้รับเหมา
‪หรืออดีตคู่หมั้นของผู้หญิงที่ท้องคนนั้น
‪เรื่องบ้าบอนี่จบแล้ว
‪เอริค
‪- รอเดี๋ยว ‪- ว่าแล้วว่าเขาคิดจะเลิกทำคดีนี้
‪- ระเบิดอารมณ์แบบนี้จะช่วยได้มั้ย ‪- ให้ฉันทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เหรอ
‪ไม่ใช่แค่เพราะเห็นแก่กาบรีเอลา ‪เรายอมยกป่านี้ให้พวกนั้นไม่ได้
‪เอริค ฉันก็โมโหเหมือนกัน
‪แต่ถ้าไม่มีศพหรือหลักฐานใหม่ ‪เราก็ทำอะไรไม่ได้
‪อิโว่โผล่ได้จังหวะชะมัด ‪ตอนที่เรากำลังสอบปากคำไอเนสพอดี
‪เอริค คนที่ชื่อไอเนสคนนี้แปลกๆ นะ
‪เขาแปลกยังไง
‪เขารู้ได้ไงว่าฉันไม่ได้คุยกับแม่
‪เขาไม่รู้หรอก ก็แค่เดา
‪แต่เขาพูดแบบมั่นใจเหลือเกิน
‪ฉันไม่รู้ มาร์เซีย
‪(หมู่บ้านตอเร่)
‪ตอนนี้เรามาอยู่พร้อมหน้าแล้ว ฟังนะ
‪บริษัทจะเพิ่มเงินให้แต่ละบ้าน 30%
‪- เราปฏิเสธไม่ได้อีกแล้ว ‪- โดยเฉพาะเมื่อไม่มีปลา
‪แน่นอน เราจัดการดูแล ‪สถานที่ใหญ่โตแบบนี้ไม่ไหวหรอก
‪สุดท้ายเราก็จะเสียสถานที่ที่เรารักที่สุดไป
‪อย่างไร้ค่า อย่างมีราคาน้อยนิด
‪- ถูกต้อง ‪- ที่นี่ไม่มีปลาอีกแล้ว
‪- เราจะทำมาหากินยังไง ‪- เราจะต้องรับเงินนี้
‪แต่ฟังนะ ถ้าไม่ยอมรับกันทุกคน
‪ข้อตกลงนี้ก็เป็นโมฆะ
‪ฉันจะไม่ขายบ้านของตัวเอง
‪ซิโซ่ แต่ถ้าคุณไม่ขาย ‪คุณจะทำให้พวกเราไม่ได้เงินนะ
‪ฉันเห็นด้วยกับซิโซ่ ฉันจะไม่ย้ายเหมือนกัน
‪ฟาเบียนา เธอทำให้เรื่องยุ่งยากทำไม ‪พวกเราส่วนใหญ่ตกลงแล้ว
‪แต่ใช่ว่ามันยุติธรรม
‪ปลาไม่เคยตายมากมายแบบนี้ ‪ป้ารู้ได้ไงว่าไม่ใช่ฝีมือของพวกเขา
‪นี่ไง รายงาน ไม่พบว่าน้ำมีสารปนเปื้อน
‪แล้วคุณเชื่อพวกเขาเหรอ
‪มันบอกอยู่โต้งๆ นี่ไง อ่านสิ
‪คนที่ต่อสู้เพื่อปกป้องป่าของเรา
‪ตายหมดแล้ว
‪ฉันอยากรู้ว่ามีใครบ้างหรือเปล่าที่ยังห่วงใยที่นี่
‪เราไง เราห่วงที่นี่ ซิโซ่
‪ที่นี่เป็นทุกอย่างสำหรับเรา ‪แต่นั่นมันเมื่อก่อนเกิดเรื่อง
‪ให้ตายสิ พ่อ
‪รีสอร์ทที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมแบบนี้เท่านั้น ‪ถึงจะทำให้ที่นี่อยู่รอด
‪ได้รับการดูแลรักษา
‪เฮ่ พ่อๆ
‪- ซิโซ่ กลับมาก่อน ‪- เขาดื้อจริงๆ
‪- เราต้องเชื่อเรื่องนี้ ‪- เขาเป็นพวกไม่ยอมรับความเปลี่ยนแปลง
‪ใช่เลย นี่คือทางเดียว ‪ที่เราจะรักษาที่นี่ให้อยู่รอดปลอดภัย
‪ผมเคยบอกแล้วว่าเรา...
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ผมแค่อยากคุยด้วยนิดหน่อย
‪ผมไม่มีเรื่องจะพูดกับคุณ
‪เรื่องทั้งหมดนี้เกี่ยวกับที่คุณบอกผมวันก่อนสินะ
‪ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪ผมเห็นโลมากลายร่างเป็นคน
‪และนางเงือกที่พยายามลากผมให้จมน้ำ
‪ผมรู้ว่ามันเกี่ยวกับการตายของกาบรีเอลา ‪ผมอยากให้คุณช่วย
‪พวกนั้นเดินปะปนอยู่กับเรา เอริค
‪นานเท่าที่มีมนุษย์บนโลก
‪คุณเป็นหนึ่งในนั้นหรือเปล่า
‪ผมเป็นแค่ผู้ศรัทธา
‪ในคืนเทศกาลเดือนมิถุนา ‪มีบางอย่างเกิดขึ้น ซิโซ่
‪ผมรู้ว่ากาบรีเอลาไม่ได้ตายเพราะเปลวไฟ
‪แต่ก็ไม่ใช่ฝีมือคนเช่นกัน
‪มันคืออะไร
‪มันคือกระจกสะท้อนพวกเรา
‪ซิโซ่
‪คุณกลับเองได้
‪พวกนั้นเดินปะปนอยู่กับเรา เอริค
‪นานเท่าที่มีมนุษย์บนโลก
‪เอริค
‪ใจเย็น ฉันต้องคุยกับคุณ
‪แต่ให้ห่างจากตรงนี้
‪ขึ้นรถ
‪เธอไม่คิดถึงบ้านเหรอ
‪- ทวดคะ หนูอยากกลับบ้าน ‪- เป็นอะไรไปจ๊ะ
‪- หนูไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว ‪- มีอะไรงั้นเหรอ
‪ก็ได้ เราจะไป ไม่เป็นไร
‪ขอโทษนะ จอนนัวเรีย ‪ฉันจะโทรหาเธอทีหลัง บาย
‪ใจเย็นๆ
‪ลูน่า
‪เขาตายแล้ว
‪ใครตายจ๊ะ
‪ไม่ต้องกลัวนะ
‪ความตายคือส่วนหนึ่งของชีวิต
‪นกน้อยตัวนั้นไปอยู่บนสวรรค์กับแม่ของเหลนแล้ว
‪นางเงือก ยารา ไซเรน แล้วแต่ใครเรียก
‪ทำไมคุณพยายามจะฆ่าผม
‪ฉันเคยโดนคนรักฆ่าตาย
‪แต่เมื่อทะเลชุบชีวิตฉัน
‪ฉันก็เริ่มล่อลวงพาผู้ชายไปตาย
‪ฉันโดนสาปมาอย่างนี้
‪แต่คุณรอดไปได้
‪คุณคนเดียว
‪พวกคุณหรือเปล่าที่ฆ่ากาบรีเอลา
‪ฉันไม่รู้เลย
‪แต่เชื่อฉันเถอะ เอริค
‪อยู่ห่างๆ ไอเนส
‪ผมเชื่อพวกคุณไม่ได้สักคน
‪ฉันแค่พยายามจะช่วย
‪ครับ ยาย
‪ได้ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ ผมต้องไปแล้ว
‪ให้ฉันช่วยคุณเถอะ
‪เอริค อย่าไปที่คาโฟโฟนะ
‪ฟังนะ
‪นี่คือที่อยู่ของฉัน
‪แล้วเจอกันที่บ้านของฉันนะ
‪เธอไม่รักษาคำพูด
‪อย่านานนัก
‪นี่
‪สวัสดี
‪มีอะไรครับ ยาย
‪เธอพบศพนกในสวน
‪หมายความว่ายังไงครับที่ว่าเธอพบศพนก
‪ไม่รู้สิ
‪เธอขุดหลุมฝังศพมัน
‪จนมือตัวเองเป็นแผลไปหมด
‪ยายพยายามจะคุยกับเธอ
‪เอริค เธอไม่ปกติ
‪เธอทำให้ยายนึกถึงหลานตอนยังเล็ก
‪- ผมเป็นอะไรเหรอครับ ‪- ไม่รู้จะบอกยังไง
‪แต่หลานก็มีอาการบางอย่างเหมือนกัน
‪หลานนอนไม่หลับ ดูกระสับกระส่าย
‪- แต่ผมก็ดีขึ้นนี่นา ‪- เพราะยายพาหลานไปหาหมอพื้นบ้าน
‪- โอ้ ไม่ครับ ย่า ไม่เอาแบบนั้นแล้ว ‪- เดี๋ยวสิ
‪เขาปิดผนึกร่างของหลาน ‪แล้วหลานก็เลิกฝันร้ายไปเลย
‪- ยายคิดว่าเราควรพาลูน่าไปเหมือน... ‪- ไม่
‪เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว
‪- เธอแค่ต้องการเวลา... ‪- ไม่ใช่
‪สิ่งที่ลูน่าต้องการคือพ่อ
‪- แต่ผมก็อยู่ด้วยนี่ไง ‪- ไม่ หลานไม่ได้อยู่
‪หลานไม่เคยอยู่ หลานแทบไม่มองหน้าเธอเลย
‪ยายไม่รู้ว่าหลานคิดอะไรอยู่ เอริค
‪- ผมต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรกับ... ‪- เรื่องนั้นไม่สำคัญอีกแล้ว
‪ลูน่าที่อยู่ตรงนี้ต่างหากสำคัญและเธอต้องการพ่อ
‪ลูน่าบอกว่าเราต้องตัดสินใจเหรอ
‪เปล่า ครูใหญ่บอกต่างหาก คุณฟังอยู่มั้ยเนี่ย
‪ฟังสิจ๊ะ ที่รัก ขอโทษ ผมเสียสมาธิไปหน่อย
‪คุณไม่เคยฟังเวลาฉันพูดเรื่องที่โรงเรียนของลูก
‪ผมฟังแน่นอน กาบี ‪แต่ผมรู้ว่าคุณจัดการทุกอย่างได้
‪ใช่เลย คุณเอาแต่อยู่ห่างๆ ‪ปล่อยให้ฉันจัดการทุกอย่าง
‪ให้ตายสิ เอริค คุณต้องหัด ‪จัดการทุกอย่างเหมือนไม่มีฉันอยู่นะ
‪โธ่ ที่รัก อย่าทำแบบนี้สิ ผมช่วยทุกครั้งที่ผมทำได้
‪ฉันเป็นแม่ได้ไม่ต้องให้คุณช่วย
‪ฉันต้องการให้คุณทำหน้าที่พ่อต่างหาก
‪สวัสดีครับ ผมมาพบคามิลา
‪คามิลาไม่อยู่
‪ไม่อยู่เหรอ คุณรู้มั้ยว่าวันนี้เธอจะมาหรือเปล่า
‪ไม่ต้องห่วงครับ เรารู้จักกัน
‪ฟังนะ
‪ก่อนหน้านี้เธอยังอยู่ แต่ไม่ได้กลับเข้ามาเลย
‪ฉันเห็นเธอออกไปกับเพื่อน
‪- เพื่อนเหรอ ‪- ใช่
‪ผู้ชายตัวใหญ่ๆ
‪ไว้เคราดก
‪เหรอครับ ขอบคุณ
‪โอ๊ย ตูตู
‪โทษที เพื่อน
‪เพื่อน เฮ่ สวัสดี
‪- คุณเห็นคามิลาหรือเปล่า ‪- คามิลาเหรอ
‪- นักร้องน่ะ ‪- ไม่เห็น
‪เฮ่ แค่มาส่งข่าวน่ะ เพื่อน
‪คามิลากำลังรอนายอยู่ในห้องแต่งตัว
‪คุณเพ่นพ่านสอดไปทั่วจริงๆ
‪แต่ไม่ใช่ทุกอย่างในโลกนี้จะมีไว้ให้ค้นพบหรอกนะ
‪คามิลาอยู่ไหน
‪คามิลาดูแลตัวเองได้
‪เธอได้รับบทเรียนที่หนักหนาที่สุดแล้ว
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪ผมจะไม่เสียเวลากับคุณ
‪ทุกอย่างเริ่มที่เงาในมุมห้องนอนของคุณ
‪คุณคิดว่ามันดูเหมือนปีศาจ
‪คุณเลยนอนไม่หลับ
‪คุณร้องเรียกแม่ แม่ก็มาหาคุณ
‪มันอยู่ในตัวคุณต่างหาก เอริค
‪คุณอาจเดินหนีจากที่นี่ได้ ‪แต่มันจะอยู่ในความนึกคิดของคุณตลอดไป
‪เข้ามาใกล้อีกนิดได้มั้ย
‪มานั่งนี่สิจ๊ะ
‪มาสิ
‪นั่งลง
‪การพยายามลืมน่ะไร้ประโยชน์ ‪พยายามหลับก็เหมือนกัน
‪เหมือนกับว่ามีใครสักคนกำลังย่ำอยู่บนอกของคุณ
‪บนอกของคุณ
‪คุณพยายามตื่นแต่ก็ตื่นไม่ได้
‪คุณอยากกรีดร้องแต่ก็ไม่มีเสียง
‪หลับซะนะ เด็กน้อย
‪คูค่าจะมารับตัวเธอ
‪พ่อออกไปทำไร่
‪แม่ออกไปทำงาน
‪มาหาลูก ตอบรับที่ลูกเรียก คุณพ่อโอซาลา
‪คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล