Przepraszam.
Macie gry, które nie są do dupy?
Dziękuję.
Ta gra nie jest do dupy.
Sprawiedliwość północy V: Sterta trupów?
Tak, Sterta trupów.
Gdyby to był zespół, nawet ja bym nie puknęła perkusisty.
Surowa krytyka.
To nie będzie łatwe. Może ta ci podpasuje.
- Nie. - Dobra.
- A ta? - Amatorszczyzna.
- Ta? - Obrzydliwa.
- Ta? - Niemal tak zła jak Sterta trupów.
Czy ty w ogóle lubisz gry?
- Uwielbiam je. - Tak?
- To w jaką grę chcesz zagrać? - Nie wiem. W jakąś...
- mroczną. - Nie pomyślałbym.
Jestem skomplikowaną osobą.
Jasne.
Zależy mi na czymś ponurym i pozbawionym nadziei, jak życie.
Słyszałaś o Dr. Robotniku i Złej Maszynie do Fasolek?
O tym?
Doktor Robotnik porywa ludzi-fasolki, żeby na świecie nie było radości.
To bardzo życiowe.
W tym scenariuszu byłbyś doktorem czy fasolką?
Ja? Doktorem.
Nie jestem geniuszem zła, ale jestem mężczyzną.
To miało być ujmujące.
Czyli jestem pozbawioną radości fasolką.
Są gorsze strączki.
Bez sensu.
Może gra, o którą ci chodzi, nie istnieje.
Myślałaś, żeby zrobić własną?
- Tak. - Naprawdę?
Tak.
Nie zastanawiałaś się.
Myślałem, że zrobię na tobie wrażenie,
zadając to pytanie.
Ja produkuję gry.
- Nie. - Serio.
- Naprawdę? - Tak.
Naprawdę tym się zajmuję.
Produkuję gry. Robimy gry.
Kilka z nich tu jest.
- Naprawdę robisz grę? - Co wyprodukowałeś?
- Moje gry? - Tak.
Mogłam o nich słyszeć?
- O moich? - Tak.
- Na pewno. - Jakich?
Robię w tej branży od sześciu lat.
Co wyprodukowałeś?
Co?
- Co wyprodukowałeś? - Gry.
Jaki masz pomysł?
- Podaj tytuł swojej gry. - Nie chcę.
Sterta trupów.
Gra jest lepsza od tytułu.
Nie odpowiadam za tytuł i okładkę.
- Wyprodukowałeś Stertę trupów? - Tak.
- Nie sądziłem... - Musisz się wstydzić.
Początek był kiepski.
A potem chciałeś, żebym kupiła Stertę trupów.
Chciałem, żebyś powiedziała, że to dobra gra.
Potem chciałem powiedzieć, że produkuję gry, żeby ci zaimponować.
- Cóż. - Tak.
- No dobrze. - No dobrze.
Czyli chodzisz przez różne poziomy
i zabijasz potwory latarką?
Prawie. Nie zabijasz potworów, tylko je odpychasz.
Są metaforą strachu i śmiertelności.
Czegoś tu nie rozumiem. Jak się wygrywa?
To najlepsza część. Tu nie ma wygranej.
Nie ma głównego złego. Nie ma epickiego finału.
Ta gra jest jak życie.
Można tylko jak najdłużej przeżyć.
Pomogę ci.
To ta część spotkania, na której doceniasz naszą wytrwałość,
a potem mówisz: „to nie dla mnie”.
- Nie to powiedział. - Tak będzie.
- Nie... - Przerabialiśmy to.
Przyznaję, że to nietypowy pomysł w porównaniu z naszym dorobkiem.
Produkujemy platformówki dla dzieci.
Może słyszeliście o Kociaku bonsai.
Klasyka. Świetna zabawa.
Albo o Przebojowym kurczaku.
Tak. Coś wspaniałego.
A jak nazywa się ta gra?
Mroczna cicha śmierć.
- To tytuł roboczy? - Jasne.
Słuchaj.
Sprawa wygląda tak. Wiemy, że MCŚ jest nietypową grą
i dlatego ją zrobiliśmy z narzeczoną.
Na rynku nie ma niczego podobnego.
- I jest już gotowa? - W 90%.
Potrzebujemy pieniędzy na beta testy i certyfikację, ale...
To już prawie koniec drogi.
Zdołacie ją ukończyć za 300 000 $ zaliczki?
Tak.
A co mi tam. Zróbmy to.
- Dzięki za spotkanie. - Dobra.
Zespół z Montrealu omówi z wami konkrety.
- Co? - Miło będzie razem pracować.
- I wzajemnie. - Dziękujemy.
- Proszę. - Dziękujemy.
- Gry nie da się wygrać. - Dziękujemy.
- Zachowaj spokój. - Zachowaj spokój.
Nic z tego.
Nie.
Tego też nie wygrasz.
Jesteś żałosny.
Jak widzicie, jest bardzo doświetlone.
- Fantastycznie. - Wystarczy drobny remont,
- dacie ściany, zrobicie biura. - Jasne.
Co z gniazdkami? Będziemy potrzebowali prądu.
Nie jestem pewna. Mogę sprawdzić.
Oto w czym rzecz, Patricio. Robimy gry komputerowe.
Zrobiliśmy Mroczną cichą śmierć, więc...
- Rety. - Pewnie nie słyszałaś.
Nie, ale brzmi dobrze.
Pracujemy nad kontynuacją. Dlatego potrzebujemy miejsca.
- Dużo miejsca. - Gratuluję.
- Dziękuję. Przepraszam. - Tak.
Podoba mi się.
Jak w domu. A tobie?
Podoba ci się?
Jest za bardzo odsłonięte.
Fasolko, Montreal spodziewa się, że sprzedamy 45% więcej kopii MCŚ 2.
Musi być wspaniałe.
MCŚ 1 było wspaniałe.
MCŚ 1 jest wspaniałe.
Ale mamy tyle pieniędzy, że możemy zrobić, co chcemy.
A ta przestrzeń nam pomoże.
Nie lubię myśleć o tym, jak metraż przekłada się na naszą grę.
Ja też nie.
Dobrze. Wyobraź sobie siebie i mnie, tutaj.
Ciężko pracujemy, żeby nasz ponury, fatalistyczny przekaz
dotarł do małych chłopców
i małych dziewczynek cierpiących na nadmiar optymizmu.
Zawsze o tym marzyłam.
Ale nie stać nas na to.
To jest najlepsze.
Czekałem z tym.
- Patricia! - Tak, już idę.
- Tu jesteś. - Już idę.
Powiedz mojej uroczej żonie, czemu to miejsce jest takie tanie?
No, wiecie.
Stopy procentowe są tak wysokie, że ceny nie rosną.
Możesz nie mydlić jej oczu?
To stary budynek fabryki tekstyliów Harrison i synowie.
Zaraz.
Harrison i synowie? Fabryka wyzysku, która spłonęła w morzu ognia?
- Właśnie ta. - Tu nie było wyzysku.
A „morze ognia” to mocne określenie.
Czy 40 robotników nie spłonęło
- w tym pomieszczeniu? - Czterdziestu dwóch.
To było sto lat temu.
Technicznie rzecz biorąc zaczadzili się.
Boże. Jeszcze gorzej.
To straszne.
A poza tym w ciągu ostatnich 100 lat
wszystkie firmy, które miały tu siedzibę, splajtowały.
Jakby to miejsce było, brakuje mi słowa. Jakby było przeklęte.
Przeklęte.
Ludzie mówią,
że duchy ofiar pożaru krążą po tym budynku,
- karząc tych, którzy tu przyjdą. - Nie...
- Ten budynek nie jest nawiedzony. - Weźmiemy go.
Weźmiemy go.
Dobre wieści. Weźmiemy go.
Świetnie. Trzeba podpisać parę rzeczy.
Zajmę się tym.
Przepraszam.
Budynek jeszcze nie jest wasz.
Nie przerywałbym jej, kiedy ma nóż.
Robi się niespokojna.
- Mówiłaś coś o papierach? - Tak.
Zajmę się tym. Podpisujmy.
Zabawimy się.
Pierdol się.
DOKTOREK + FASOLKA MCŚ 96
STUDIO LOCHY
Dobra. Dzięki.
Dobra. Tu są notatki.
- Miłości mojego życia. - Popatrz.
Graficy przysłali nowe pomysły na potwory.
Ale moim zdaniem już i tak za bardzo widać potwory.
Dlatego na dalszych poziomach chcę osłabić światło latarki.
Jakby baterie się wyczerpywały.
Oznaka zmęczenia.
- Dokładnie. - Świetnie.
Dziękuję.
To jest straszne.
- Chciałam mieć ozdobę. - Fasolko!
To idzie tutaj.
A to jest uroczy prezent z Montrealu.
I idzie tutaj.
POSZŁO 6,5 MLN KOPII
To miły prezent, bo sprzedaliśmy tyle kopii.
A skoro o sukcesie mowa, byłem na dziwnym spotkaniu z marketingiem.
- To wampiry. - Pasożyty.
Ale niektóre ich badania,
kiedy przyjrzeć się analizie wyników...
Grupy fokusowe?
Między innymi grupy fokusowe, ale...
Zgodziliśmy się, że ich nie zrobimy.
My ich nie robimy. Oni je robią.
- Bo to imbecyle. - Idioci.
Ale z ciekawymi wnioskami,
- które możemy zignorować. - Świetnie.
Ale wszyscy mówili o naszej grze, że...
- Chcą zabijać potwory. - Chcą zabijać potwory.
Tak. To by się zgadzało.
Dlatego nie pytamy ćwoka z ulicy, co sądzi o rzeczach.
Zgadzam się.
Ale Montreal sądzi, że mnóstwo ludzi kupiłoby wtedy grę.
Ucieczka przed nieuniknionym to sedno naszej gry.
- Tak? - Tak.
Jeśli nagle będziesz mógł zabijać potwory,
to wszystko zmieni. To już nie nasza gra.
Jeśli potwory będą ginąć, nasza gra zginie. Tak?
A jeśli graficy sprawią, że potwory będą wyglądać jak twoja matka,
zgodzisz się na masową rzeź?
Wiesz, że na świecie nie ma tyle pikseli,
żeby oddać tę potworność.
Prawda.
Proszę tylko...
żebyś zerknęła.
I tyle.
Do środka.
Kurwa mać.
Do dupy.
Czy boicie się ciemności?
Może powinniście.
Przygotujcie się na Mroczną...
cichą...
śmierć...
2.
MROCZNA CICHA ŚMIERĆ II
Premiera w Święta.
Dobra.
Marketing nigdy nie był subtelny.
Co to było?
Tak.
Zgodziłam się na broń, która odpędza potwory,
ale ich nie zabija. Tak?
Tak. I w grze wciąż tak jest.
Doktorku, widzieliśmy to samo?
Bo moim zdaniem mózg potwora na suficie
oznacza śmierć.
- Ale... - Permanentną.
Masz rację.
Ale to ma tylko przyciągnąć ludzi do gry.
I tyle. Musimy być tego świadomi.
- I tyle. - Czyli kłamiemy?
Nie. My nie kłamiemy.
Nasza gra jest szczera. Marketing kłamie.
Żeby zachęcić ludzi. Co w tym złego?
To fenomenalnie elokwentne uzasadnienie, Doktorku.
Nie znam tych słów.
Poza „fenomenalnie”. Lubię je.
Fasolko, spójrz na to tak:
ta reklama poleciała w trakcie Z Archiwum X, tak?
To znaczy, że 20 milionów osób
dowiedziało się o naszej grze i może ją kupi.
Co będzie, kiedy położą łapy na naszej grze
i odkryją, że nie mogą malować ścian flakami potworów?
- Co wtedy? - Podziękujemy sklepom,
które nie przyjmują zwrotów i policzymy zyski.
Daj spokój. To nic złego.
Mama i tata się kłócą.
Ale wciąż was kochamy.
Ale jeśli się rozstaniemy, to przez was.
Przekomarzamy się.
To jest przekomarzanie. Zapewniam.
No dobra.
Dobra. Mów dalej, Brandon.
Selekcja broni miała tyle pozycji,
że trudno było znaleźć miejsce dla latarki.
Ale wiemy, że jest kluczowa dla gry, więc wymyśliliśmy to.
Światło wciąż gra rolę, ale razem z uzbrojeniem.
To ma sens.
Dziękuję, Tom.
Celownik laserowy to nie latarka.
Wiem. Próbowaliśmy dodać latarkę do karabinu,
ale to było nieporęczne, a nowe scenerie są lepiej oświetlone,
więc latarka to raczej pamiątka, a nie konieczność.
To ma sens.
To prawda, Tom. Dziękuję za twój wkład.
Wyjaśnię wam to, co wyjaśniłam już grafikom.
Gra nazywa się Mroczna cicha śmierć, tak?
Strzelba zadała już mocny cios „ciszy”.
Nie wyeliminujemy do tego „mroku”.
- Pełna zgoda. - Wszyscy to rozumiemy, prawda?
- Tak? - Dziękuję.
Myślę, że to jest tu oddane.
Prawda?
Chodzi im o to, że celownik laserowy sugeruje ciemność.
Coś albo jest ciemne, albo nie.
- Jak to: „sugeruje ciemność”? - Jeśli...
- Rozumiesz słowo „sugeruje”? - Tak.
- Co znaczy? - „Sugeruje” to...
Stul ryj, Tom.
Chyba nie rozumiesz, co mówisz.
Nie można sugerować ciemności. Albo tam jest, albo nie.
On wykonał dużo dobrej roboty.
- To nie... - Są niuanse.
- Owszem. - Dzięki, Tom!
To twoje przedstawienie.
Dzięki Bogu, zarządca marki akceptuje niuanse.
Możesz okazać trochę szacunku?
- Proszę. - Mój ton sugeruje szacunek dla Toma.
To chyba za duży temat, żebyśmy go omówili w tym momencie.
Może na tym zakończymy, wrócimy do tego jutro.
- Dzięki. - Pewnie.
Dzięki, Brandon.
- Dzięki. - Dziękuję.
Pamiętasz o rozmowie jutro o 9? U mnie w biurze.
Nie powinnaś tak do niego mówić.
- Wiesz o tym. - Jakiej rozmowie?
Jakiej rozmowie?
Disney się odezwał.
Nie.
To nie było pytanie. To stwierdzenie.
Myślisz, że to temat dla Disneya? Oszalałeś?
Myślę, że warto z nimi porozmawiać, bo to Disney.
Znamy zakończenie.
To nie wesoły musical. To Mroczna cicha śmierć.
Czemu muszę to powtarzać?
Dopiero co... Kto jak kto, ty powinieneś to rozumieć.
Tiffany Winters chce zagrać główną rolę.
Tiffany Winters?
To ulubienica Ameryki.
Fasolko! Oboje wiemy, że film na bazie MCŚ to szaleństwo.
Ale mógłby przyciągnąć miliony do gry.
Jeśli przestaniesz strzec idei, zamordują ją. Rozumiesz?
To jak żaba w garnku wody.
Pływa sobie beztrosko,
nieświadoma, że gotują ją żywcem.
- Nie pozwolimy na to. - Już po sprawie.
Wcale nie.
Owszem. Zobacz, na ile ustępstw poszliśmy.
Za moment z mojej gry nie zostanie nic do uratowania.
Tak o tym myślisz? To tylko twoja gra?
Tylko ja ją chronię.
Bo to twoja gra?
- Czasem. - Nie nasza? „Czasem”.
Przykro mi, że MCŚ nie skończyło się na jednej, małej, niezależnej grze.
Nie jestem szczęśliwy z powodu ustępstw, na które idziemy.
Ale te ustępstwa przyciągnęły ludzi.
A bez tych zmian
ta gra by padła, zanim wyszłaby poza twój jebany brudnopis.
Ile razy ci, kurwa, mówiłem? To dla mnie coś znaczy!
Przestań wkładać w to kwiaty.
Masz rację.
Gdyby nasza gra była dzieckiem...
utopiłabym je w kiblu na balu absolwentów.
Czemu zawsze musisz być taka makabryczna?
Mam tego dość.
Nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało.
To było bardzo urocze.
To do mnie niepodobne.
Przepraszam za to, co powiedziałem.
Nie mylisz się.
Wiem o tym.
Ale to się tak szybko rozrosło.
Ciągle jestem przerażona, że utracimy to,
co sprawia, że nasza gra jest warta...
tego wszystkiego.
Nie stracimy tego.
Zabrali mrok. Zabrali ciszę.
Nigdy nie zabiorą śmierci.
Zawsze będziemy mieć śmierć.
Ty makabryczna dziwaczko.
Wciąż jesteśmy w tym razem.
Ty i ja przeciwko wszystkim innym.
Zawsze tak było i zawsze tak będzie. Dobrze?
Obiecuję, że będę otwarta na pomysły.
Obiecuję, że zajmę się twoim dzieckiem z kibla tak,
jakby było moim dzieckiem z kibla.
Nienawidzę cię, odkąd cię poznałam.
Odliczam dni do momentu, gdy obrócisz się w proch.
Tym latem zawładnie ciemność.
Ale pewna wojowniczka nie będzie siedzieć cicho.
Niech...
stanie...
się...
światłość.
Tiffany Winters jako...
Ash Light.
Cicha mroczna śmierć: Film.
Gasimy światło, mały.
Wkrótce w kinach. Film nie ma jeszcze kategorii wiekowej.
Tom, jakie są dobre wieści?
Mam same dobre wieści. Film jest przebojem,
studio jest zachwycone, klepnęli już sequel.
A teraz twoja ulubiona część:
sprzedaż gry skoczyła o 35%.
O kurde. Jaja sobie robisz?
W Montrealu szaleją.
Naciskają,
żeby kolejna gra ukazała się w trakcie letniego sezonu kinowego.
Jaja sobie robisz.
Nie mówisz o tym lecie, prawda? Bo to szaleństwo.
Tylko wariat by tak powiedział, a ty nie jesteś wariatem.
Stary, zapędzasz się.
Słuchaj, umowa nie przepadnie.
Możemy to omówić w poniedziałek.
Na razie cieszmy się zwycięstwem.
Po prostu nie... Dobra, masz rację.
To był szalony rok.
Razem z moją damą zasłużyliśmy, żeby oblać sukces.
I to jak. Miłej wycieczki.
Dobra, stary. Na razie.
Cześć, mała.
- Mamy przebój. - Wiedziałem, że tak będzie.
- Cieszysz się? - Tak!
MCŚ
- Jedziemy. - Ruszajmy.
Dobra, mały, tyle wystarczy.
Chodźmy.
Roscoe.
Roscoe zły!
- Tom, z czego się śmiejesz? - Roscoe zły!
Z Roscoe. Jest śmieszny.
Nazwali to coś „Roscoe”?
Montreal jest przekonany,
że powinien odgrywać większą rolę w uniwersum MCŚ.
- Ta postać? - Grupy fokusowe go uwielbiają.
Mówiłeś im, że to szaleństwo? Bo to jest szaleństwo.
MCŚ nie jest grą dla dzieci.
To już nie do końca prawda.
Od premiery filmu mamy więcej graczy poniżej 9 roku życia.
Kto pozwala ośmiolatkom grać w Mroczną cichą śmierć?
- Nie wiem. - Nie zmienię gry,
bo ludzie nie potrafią wychowywać dzieci.
Nie zrobię tego. To bez sensu.
Rozumiem cię.
Rozumiem cię, ale to okazja, żeby dotrzeć do większej grupy odbiorców.
Tom, w zeszłym roku sprzedaliśmy 5,3 mln kopii.
Jesteśmy na dobrym kursie.
Słuchaj...
Wszystko, o co proszą...
to finałowa bitwa, w której gracz może wygrać grę.
Koniec? Chcą mieć koniec?
- Koniec z wygraną. - Rozmawialiśmy o tym.
To byłoby zwycięstwo nad śmiercią. To bez sensu.
Warto to rozważyć.
Moglibyśmy mieć najpopularniejszą grę na świecie.
To byłoby miłe.
Ale to nam tego nie da. To nie działa.
Dobra.
Ja też chcę to osiągnąć. Zrobimy to, dobrze?
Ale nie w ten sposób.
Nie zgadzam się.
Co?
Nie zgadzam się.
W takim razie pierdol się.
Co?
Pierdolę cię i twoje zarządzanie marką.
Dobra.
Nie mów „dobra”. To w waszym stylu.
- Czyim? - Waszym!
Producenci filmowi, Montreal,
twoje grupy fokusowe,
kwartalne raporty, to wszystko.
Mam tego dość. Duszę się przez to.
To zabawne.
Wiesz co? Moja była żona miała rację w jednej sprawie.
To jak żaba w garnku.
Ciągle podkręcacie ogień.
Podkręcacie, aż ugotuję się żywcem.
Chyba pomieszałeś metafory.
W tym scenariuszu nie jesteś żabą, tylko kucharzem.
No dobrze.
Łatwo ci coś takiego mówić, prawda?
Łatwo, bo to cię nie obchodzi tak jak mnie.
Bo to nie twoja gra, tylko moja gra.
Masz rację, jest twoja.
Możesz mnie łajać, ile chcesz. Wysłucham wszystkiego.
Bo ostatecznie
ja, producenci filmowi, grupy fokusowe
i goście z Montrealu, wszyscy zrobimy, co powiesz.
Wiesz czemu? Bo zawsze to robiliśmy.
Bo ty jesteś szefem, Michael.
Masz rację.
Masz rację, jestem.
I nie będę dłużej niszczył gry.
Śmierć jest sercem tej gry
i prędzej mnie szlag trafi, niż je wyrwę.
Wystarczy.
Żadnej finałowej bitwy.
Żadnych Muppetów.
Albo Roscoe, albo ja.
Oto Roscoe!
Roscoe!
Dzieci, powitajcie nowego przyjaciela.
Bajer!
Roscoe jest gotowy na każdą przygodę.
Podwodny Roscoe, safari Roscoe,
księżniczka Roscoe,
arktyczny atak Roscoe,
rapujący Roscoe z magnetofonem.
Jestem rapujący Roscoe I mówię wam
Nikt tak nie rapuje jak ja sam
Pokochaliście go na ekranie? Na pewno pragniecie go mieć.
Roscoe!
Dostępny w sprzedaży wszędzie.
Mój Boże.
Nie da się przed nim uciec.
Co za szmelc.
Nie cierpię tego szczerbatego wypierdka.
Ale opłacił moje licówki.
Więc...
Ja wybrałem drewnianą protezę.
Tak?
To praktyczne.
I ekologiczne. To się chwali.
Cześć, Fasolko.
Cześć, Doktorku.
- Cześć. - Cześć.
Jak się masz?
Co za badziew.
Teraz to zwykła strzelanka.
Są też niezłe rzeczy, prawda?
Krwawa syrena VII: Klątwa wilczycy.
Daj spokój.
- Porusza złożoną tematykę. - Jasne.
Są inne dobre gry.
Może... Małpie szaleństwo 3 jest zabawne.
Nie? Nie dostrzegasz tego?
To znaczy...
Tak, dostrzegam.
- Dostrzegasz to. - Tak.
- Ja nie dostrzegałem. - Tak.
Nie miej wątpliwości, to kompletne gówno.
Ale moje dzieci są przy niej cicho, więc...
jest tego warte.
- Nie wiedziałem, że masz męża. - Mam.
Ile macie dzieci?
Dziewiętnaście. Co u Tiffany?
- Nie żyje? - Nie.
- Zabiłeś ją? - Nie...
Myślałem, że zrobi to kokaina. Mój Boże.
- Dość. - Przepraszam.
Przepraszam, to było...
- Zasłużyłem. - Przepraszam. Wszystko gra?
Tak.
Fasolko, to ja przepraszam.
Wiesz,
jeśli nie ma tu gry, w którą chciałbyś zagrać,
może powinieneś ją zrobić.
Może ją zrobię.
Miło było cię zobaczyć.
- Idziesz? - Tak.
- Już? - Tak.
Dopiero zaczęliśmy rozmawiać.
Uważaj na siebie, dobrze?
Dobrze. Ty też.
Pa, Fasolko.
ZNIŻKA OSTATNIEJ SZANSY
Dziewięć dolarów.
CICHA MROCZNA ŚMIERĆ
STUDIO LOCHY
DOKTOREK + FASOLKA
Powinnaś w to zagrać.
To była bardzo dobra gra.
Podsumowując, tak, jest wiele innych wieloosobowych gier sieciowych,
ale ta gra przyćmi je wszystkie.
Mythic Quest zrewolucjonizuje gatunek,
bo ma coś, czego nie ma żadna inna gra.
Mnie.
I masę innych gości. Takich.
Napisy: Krzysiek Ceran