ซับไตเติลสีฟ้าคือคําภาษาญี่ปุ่น ซับไตเติลสีเหลืองคือคําภาษาเกาหลี
(ภาษาญี่ปุ่น) โคซัง ขอต้อนรับกลับบ้านครับ
- ขนของลงได้ - ครับผม
ขนของลง
ดูเหมือนเดินทางครั้งนี้สําเร็จดีนะครับ
ตกลงเป็นฝ่ายไหนครับ
พวกโซเวียตหรืออเมริกัน
ยังไม่รู้แน่
แกต้องอยู่ต่อ จับตาดูคนงานไว้
อย่าให้ใครขโมยอะไรจากเรา
ทุกอย่างจะเป็นตามคําสั่งครับผม
ไม่ต้องห่วง
(โอซาก้า)
(ปี 1945)
"เรากําลังประกาศศักดา ความเก่งกล้าของชาติให้โลกได้เห็น
ทหารกล้าบุกเข้าสนามรบ..."
ไม่ใช่พี่ตั้งใจอ่อนข้อให้ฉันนะ!
"ศัตรูกําลังล่าถอยเสียกระบวนไม่เป็นท่า"
โมซาซึ!
(ภาษาเกาหลี) พี่!
มาเร็วๆ!
เชิญชิมรสชาติของบ้านเกิดค่ะ!
- อรุณสวัสดิ์ครับ - พี่! รอด้วย
เอาไปกินกับข้าวปันส่วนก็ดี!
รสจัดจ้านขึ้น ท้องอิ่มขึ้น!
มาเลย รสชาติของบ้านเกิด!
- กิมจิค่ะ! มีกิมจิอร่อยๆ ขาย - ชนะ!
- ไม่ยุติธรรม พี่อ่ะ! - โนอา...
- พี่ชนะทุกทีเลย - บอกแล้วไงว่าอย่าเผลอ
ไปยุน้องให้วิ่งแข่งทําไมเล่า
แม่ ถ้าไม่ทําแบบนี้ ไม่มีทางลากออกจากบ้านทันเข้าเรียน
ขอซื้อกิมจิหน่อยได้ไหมครับ
คุณคิม สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลยนะ
ใช่
นึกว่าคุณไปซื้อร้านอื่นแล้ว
จะไปซื้อเจ้าอื่นได้ยังไง กิมจิของใครก็สู้ของคุณไม่ได้
ช่วงนี้ยุ่งเหรอคะ
ครับ ยุ่งนิดหน่อย
เหลือนิดเดียว หวังว่าเป็นเพราะขายดีนะ
ถ้าจริงก็ดีสิ
ช่วงนี้หาผักกาดยากมาก
นี่เหลือเป็นถังสุดท้ายแล้ว
พี่สะใภ้ก็เที่ยวหาผักทุกตลาด อะไรก็ได้ที่จะเอามาหมัก แต่ว่า...
แล้วคุณจะทํายังไงต่อ
เราก็คงเอาตัวรอดได้หรอกค่ะ
เราก็รอดได้ทุกที
นี่จ้ะ
ดูแล้วนายน่าจะเก็บเงินเก่ง
ดีเลยฮะ ผมตั้งใจว่าต้องรวยมากๆ
อย่างน้อยก็มีลูกชายที่พึ่งพาได้คนหนึ่งละ
- ขอบคุณค่ะ สวัสดีนะคะ - แล้วเจอกันใหม่
สวัสดีครับ
นายนั่นต้องเป็น สายลับอะไรสักอย่างแน่เลย
ต่อให้พูดเล่นก็พูดอะไรแบบนั้นไม่ได้นะ
ใครจะมาคอยฟัง
ไม่มีทางรู้หรอก โดยเฉพาะในช่วงเวลาแบบนี้
- ดูนั่นสิ! - บนนั้นอะไรน่ะ
- ออมม่า - เครื่องบินอเมริกัน!
แม่ ดูนั่นสิ!
มีอะไรตกลงมาเต็มเลย
เก็บได้แล้ว นี่อะไรน่ะ
เขาเขียนว่าอะไร โนอา
"เรียนชาวประชาญี่ปุ่น
โปรดยื่นฎีกาต่อจักรพรรดิ ให้หยุดสงครามโหดร้ายนี้เสีย
หากญี่ปุ่นไม่ยอมแพ้ สถานการณ์จะยิ่งเลวร้าย
เราขอยืนยันอย่างหนักแน่น ให้ยอมรับผลที่จะตามมาเสีย
จะได้เริ่มซ่อมและสร้าง ญี่ปุ่นที่รักสงบและดีกว่าเดิม"
เขาพูดถึงเรื่องอะไร
เรื่องจะเลวร้ายมากกว่านี้ได้ยังไง
แม่ ไม่เข้าใจเหรอ พวกอเมริกันจะบุกไง
(สงครามโลกครั้งที่สอง)
(สร้างจากนวนิยายโดย มินจิน ลี)
หากได้เงินทุน 500 ล้านเยน
จากนักลงทุนเปี่ยมประสบการณ์อย่างคุณ
ผมจะสามารถใช้ประสบการณ์ที่ผ่านมา บริหารทุนนั้นได้
ระดมทุนได้เท่าไหร่แล้ว
เกือบได้ถึงเป้าแล้วครับ
นักลงทุนตื่นเต้นกันมาก
ด้วยเงินลงทุนไม่มาก ความเสี่ยงต่ํา
โดยเฉพาะในตลาดที่ผันผวนอย่างนี้
โอกาสในการทํากําไรมีสูงมาก
คิดจะจัดการกองทุนนี้เองเลยรึ
จะได้ไม่ต้องเสียค่าจ้างคนมากครับ
อีกอย่าง
ผมเป็นกลาง
ไม่ว่าจะเงินดอลลาร์สหรัฐหรือเงินเยน
ผมก็รู้สึกไม่แตกต่างกัน
แต่ตอนอยู่ชิฟฟลีย์สคุณไม่ได้เป็นกลาง
เราได้ข่าวแล้ว
คุณทําเสียงานเพราะมัวแต่ ไปเห็นอกเห็นใจเจ้าของที่
ดีลนั้นล่มเพราะทุกฝ่ายใช้อารมณ์เกินไป
คุณผู้หญิงคนนั้นไม่คิดจะขายอยู่แล้ว
ไม่ว่าจะขายให้อาเบะซัง หรือเครือโรงแรมโคลตัน
ที่ผมพยายามจะบอกก็คือ
การทําธุรกิจโดยภักดีกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เป็นเรื่องอันตราย
แล้วความเกี่ยวข้องของคุณกับโยชิอิ มาโมรุ...
ก็น่าเป็นห่วงนะ
พูดตรงๆ ก็คือ
พรรคพวกของเขา
ตอนนี้โตเกียวเป็นมหานคร มีคนอาศัยอยู่ 11 ล้านคน
แต่ยังรู้สึกเหมือนเป็นหมู่บ้านเล็กๆ
ไม่ต้องห่วงครับ
ผมไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคนผู้นั้นทั้งสิ้น
(โตเกียว)
(ปี 1989)
บรอค ฟังฉัน นี่ไม่ได้คิดไปเอง
ลองดูดัชนีนิคเคอิเว้ย
โธ่ ไม่เอาน่าพวก
นายจะได้ขึ้นไปนั่งสบายตูด ในบริษัทโกลด์แมนแซคส์เหรอ
ถ้าฉันไม่ได้ช่วยทั้งฉุดทั้งอุ้มช่วงมหาลัย
ฉัน... ไม่ได้ขอเงินทุนก้อนใหญ่อะไรเลยนะ แค่...
ฟังก่อน ไม่รู้นะว่า นายไปได้ยินเรื่องอะไรมา แต่...
ไว้คุยกัน ได้
นี่!
วันนี้กินอาหารเหม็นโฉ่อะไรอีก
ฟังให้ดี! ทุกคนต้องหัดรู้ไว้บ้าง
นี่คือเห็ดผัดกังจอง
ปกติเผ็ดกว่านี้นะ
แต่เพราะหาพริกไม่ได้แล้ว ก็เลย...
อร่อยมาก กินได้เป็นร้อยจาน
นึลกึนโฮบัคจอน
ฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว คุณป้าไปไร่ชนบท
แล้วซื้อฟักทองลูกใหญ่เบ้อเร่อ
ใหญ่กว่าหัวพี่ฉันตั้งห้าเท่า
ป้าบอกว่าต้องเก็บไว้กินตลอดหน้าหนาว เพราะงั้นต้องกินให้คุ้มทุกคํา
แล้วฉันก็กินคุ้มจริงๆ!
บันโดคุง! ลงมาจากโต๊ะเดี๋ยวนี้!
ลงมาเดี๋ยวนี้
ไปที่ผนัง!
เฮ้ย บันโด
จริงรึเปล่า
ที่เขาพูดกันเรื่องของนายน่ะ
เฮ้ย ไอ้ปากไม่สิ้นกลิ่นกระเทียม
ฉันถามไม่ได้ยินเหรอ
ได้ข่าวว่าบ้านนายอยู่กับหมู
หมูอยู่ในบ้านด้วยกันเลยด้วย จริงไหม
เฮ้ย มันไม่ปฏิเสธว่ะ
ถ้าไม่จริงมันก็ต้องปฏิเสธแล้วสินะ
เขาก็ปล่อยให้ไอ้พวกนั้นแกล้งผม
ผมรู้นะว่าไอ้เวรนั่นแค่อยากจะกวนน้ําโห
แต่ให้ตายเถอะ
สักวันจะได้ตั๊นหน้าพวกมันจริงๆ...
โนอา
พ่อรู้นะว่าเธอรู้สึกยังไง
ไม่ได้รู้สึกไปคนเดียวหรอก เราทุกคนรู้สึกเคืองแค้นแบบนั้นกันหมด
โดยเฉพาะที่นี่
ดูรอบๆ ตัวสิ
สามีขี้โมโหคอยตะโกนด่าทอเมียหยาบๆ คายๆ
พวกแม่ๆ ที่เหนื่อยก็ตะเพิดใส่ลูก พี่น้องเกลียดกันเอง
แต่โนอา
ความโกรธนั่นมาจาก ความรู้สึกอับจนไร้อํานาจใดๆ ตรงนี้
มันก็เป็นอย่างที่เป็นนั่นแหละ
ถ้าเธอไม่ชอบ...
ก็ต้องไม่เป็นคนเกาหลี โนอา
ต่อให้จะหยุดเป็นได้แค่ในจินตนาการ
คัมไป
หวังว่าทางคุณจะพอใจนะครับ
เมื่อเราช่วยบริจาคยุทโธปกรณ์ มากมายเสียขนาดนี้
ครับ ทุกคนพอใจมาก
ถ้าอย่างนั้น แปลว่าสัมปทานฉบับหน้า
เราจะได้รับการตอบแทนใช่ไหม
ถ้าไม่ได้
เราก็เสี่ยงที่จะทําให้โคซังขัดใจน่ะสิ
แล้วถ้าคุณขัดใจ คนทั้งโอซาก้าก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นไม่ใช่เหรอ
ส่วนตัวผมเอง ยังอยากมีแขนขาครบๆ มากกว่า
แทนที่จะมัวห่วงเรื่องลูกเขยผม มากินกันให้อร่อยดีกว่า
เพราะน้ําใจของเขาก็เป็นที่เลื่องลือเหมือนกัน ตามสบายเลยครับทุกคน
อิโนะอุเอะซัง ข้าวกองพะเนิน รอเราอยู่ตามเมืองขึ้นต่างๆ
แต่ตอนนี้ไม่มีทางจะส่งมาญี่ปุ่นได้
ก็จริง
เอามัดขึ้นหลังไอ้พวกเกาหลี ให้มันว่ายน้ําข้ามมาให้ดีไหม
ไอ้แมลงสาบขี้เกียจพวกนี้จะได้ทํางานบ้าง
ไปดูว่าแขกอีกสองคนนั้นไปอยู่ที่ไหน
หายไปนานเกินแล้ว
แปลว่าเรื่องจริงแล้วสินะ
ข่าวยังไม่ได้ยืนยัน
แต่ดักฟังการสื่อสารมาได้บ้าง
ลือกันว่าน่าจะมาทิ้งระเบิดอย่างแน่นอน
แน่นอนเลยรึ
ภายในอีกไม่กี่วัน
รีบอพยพครอบครัวออกจากเมืองนี้เสีย
ผมส่งลูกเมียไปบ้านชนบทแล้ว พรุ่งนี้เช้าตัวผมเองจะตามไป
แต่ยังไปไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้กินอาหารดีๆ ที่นี่
เจ้าโคนั่นก็เก่งไม่ใช่เล่น ไปหาอาหารมากมายแบบนั้นมาจากไหน
นายไปแหย่รังแตนจริงๆ
อาเบะซังตั้งใจเปิดศึกกับนายเต็มที่
ฉันรู้ตัวแล้ว เชื่อเถอะ
คืนนี้จะมีงานฉลองรางวัลใหญ่
นักธุรกิจแห่งปีของประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นเกียรติอย่างสูงนะ
ฝากแสดงความยินดีด้วยแล้วกัน
ช่วยบอกมาตรงๆ
นายระดมทุนได้เท่าไหร่แล้วกันแน่
ไม่จริงน่ะ ไม่ได้เลยรึ
- ไม่ได้เลย - ปลาฮามาจิครับ
ก็น่าจะมาถามเพื่อนบ้าง
พูดเรื่องอะไรของนาย
ฉันไม่ได้อยากให้นายมาสงสาร
ฉันอยากช่วยนาย
พูดจริงเหรอ
นี่ขนาดเมื่อก่อนฉันเคยอิจฉานายจะแย่
ไม่ต้องขยี้แผลเก่าก็ได้ เท็ตสึยะ
ฉันก็เป็นคนคิดเล็กคิดน้อยอย่างนี้
นั่นแหละเรื่องที่นายเก่งนัก คิดเล็กคิดน้อย
สัก 200 ล้าน
เพราะยังไงนายก็เป็นเพื่อนเก่าแก่ที่สุดของฉัน
ฉันยังไม่ลืมนะ
ตอนที่ย้ายไปโรงเรียนนั้น นายดีกับฉันมาก
นายจะใจร้ายกับฉันเหมือนทุกคนก็ได้
เด็กใหม่เป็นเป้าโดนแกล้งอยู่แล้ว
แต่นาย...
นายไม่ยอมเล่นเกมนั้น
มันเป็นเกมโง่ๆ
โง่จริงๆ
ขอบคุณมากนะ
อาวาบิครับ
พร้อม
หนึ่ง!
สอง!
สาม!
เมื่อเจ้าพวกอเมริกันชั่วเหยียบแผ่นดินเรา
มันจะปล้นสะดมและทําลาย จักรวรรดิอันยิ่งใหญ่นี้
เผาจนกลายเป็นทะเลเพลิง!
เราจะต้องยืนหยัดต่อต้านความชั่วร้าย ใช่หรือไม่
ดีมาก
ทีนี้ ฟังให้ดี
ที่เราจะแทงนี้ไม่ใช่แค่หุ่นฟาง
แต่เป็นศัตรูชาติ!
ไอ้คนเลวที่จะเผาบ้านของเรา
ขโมยลูกหลานเรา
แล้วใครจะรู้ว่า มันจะทําเรื่องเลวร้ายอะไรอีก
ขอถามตรงนี้
จะยอมให้ไอ้สัตว์ร้ายอเมริกันเข้ามาได้เหรอ
ไม่ยอม!
จะยอมให้มันพรากลูกพรากแม่ พรากครอบครัวให้แตกแยกเหรอ
ไม่ยอม!
ดังนั้น บุก!
เอาให้ถึงกับพังเลยเหรอ เดี๋ยวก็ไม่มีใช้รอบหน้า
แม่ฮะ นั่นแหละที่สําคัญ
เล่นงานศัตรู อย่าให้มันยืนขึ้นมาได้อีก
กลับไปก่อนเลย
ตั้งสติกับเป้าหมาย! ตั้งสติให้ดี!
ที่จริงฉันก็นึกอยากรู้เรื่องของเธออยู่เหมือนกัน
เธอเป็นยังไงบ้าง ไม่รู้ว่าชีวิตดีร้ายยังไง
เธอแต่งงานกับบาทหลวงไม่ใช่เหรอ
คนที่เจ็บออดๆ แอดๆ
เขาหายป่วยแล้ว
เราอยู่ดีมีสุขกันหลายปี
แต่แล้ว...
ตํารวจก็จับเขาไป
จริงเหรอ จับไปทําไม
เพราะช่วยให้พี่น้องกรรมกรได้ค่าแรงเพิ่มขึ้น
นั่นก็ผ่านมาเจ็ดปีแล้ว
ถ้าอย่างนั้นเธออยู่ยังไง
ฉันยังโชคดีนะ ฉันยังมีพี่เขย
เขาถูกเกณฑ์ไปทํางานโรงงานอาวุธ ที่นางาซากิเมื่อปีที่แล้ว
เงินที่เขาส่งกลับมาก็ช่วยได้มาก
แต่ช่วงหลัง รัฐจ่ายเป็นตั๋วสัญญาใช้เงิน
แถมตอนนี้ก็เหลือกิมจิโหลสุดท้าย ถ้าขายหมดเมื่อไหร่...
แล้วยังมีเรื่องคุณแม่
ทําไม เกิดอะไรขึ้นกับคุณแม่เธอเหรอ
ฉันไม่ได้จดหมายจากแม่มาสามเดือนแล้ว
แม่ฉัน...
ไม่มีใครเลย
ชีวิตเราก็ลําบากเนอะ
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังยิ้มสู้
ถ้าไม่ยิ้มไว้ ลูกๆ ฉัน
ต้องเห็นแต่น้ําตาของแม่ตลอดเวลาแน่
ฉันไม่ต้องการอย่างนั้น
แต่ว่านะ ซอนจา...
ฉันได้ข่าวว่ามีพวกผู้หญิง หมักเหล้าไปขายในตลาดมืดกัน
เธอกับฉันอาจจะ...
มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ
เมื่อกี้เธอเพิ่งพูดอยู่เลย ไม่เหลืออะไรจะขายแล้ว
แล้วตอนนี้ก็ไม่มีใครมีเงินจ้างฉันซักผ้า
ซอนจา ฉัน...
ฉันหลังชนฝาแล้ว
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ
ฉันไม่ได้จะตําหนิอะไรเธอ
แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้...
ช่างเถอะ
ลูกๆ เธอเติบโตอย่างดีเลยนะ
(โอซาก้า)
(ฉลองเปิดร้านใหม่)
ฮัลแม!
มาแล้ว!
อย่างน้อยก็มาก่อนเวลาเปิดจริง
ก็น่าจะรีดเสื้อเสียหน่อย
แล้วจะไม่ให้ย่าเป็นห่วงได้ไง
- โซโลมอน! - พ่อครับ
- พ่อดูเป็นยังไงบ้าง - เรี่ยมมาก!
ดูดีมากทั้งคู่
ใช่ไหมล่ะ
ร้านใหม่เรี่ยมเร้เรไร เจ้าของก็ต้องแต่งตัวเรี่ยม
เพอร์เฟกต์เลยใช่ไหม
ยินดีด้วยครับ
สุดท้ายทุกอย่างก็เรียบร้อยดี ค่อยโล่งใจหน่อย
ระดมทุนไปถึงไหนแล้ว
วันนี้เพิ่งได้เจ้าใหญ่มาคนหนึ่ง
พ่อจําเท็ตสึยะได้ไหม
เจ้าเด็กขี้แยที่แคะขี้มูกตลอดน่ะนะ
เดี๋ยวนี้เขาไม่แคะขี้มูกแล้ว
เขาพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นเพื่อนแท้
ถ้าได้คนอย่างเขามาลงทุน เรื่องที่ทําก็ใกล้ความจริง
อย่างนั้นเหรอ
นี่
ฮัลแมของแกกับพ่อคุยกันแล้ว
เราไม่อยากพลาดจังหวะตื่นทอง
นี่อะไรน่ะ
เปิดดูสิ
(100,000,000 วอน)
ไปหาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน
พ่อไปกู้มาอีก โดยใช้ที่นี่ค้ํา
ไปกู้มาอีก เป็นหนี้เพิ่มอีกเหรอ
ผิดอะไรตรงไหนล่ะ
เดี๋ยวนี้ธนาคารแทบจะยกเงินให้ฟรีๆ
ดอกเบี้ยก็ต่ําเตี้ยเรี่ยดิน
แต่ก็ยังถือเป็นหนี้อยู่ดี
อะไรเนี่ย
เราอุตส่าห์ทําให้ แต่แกเอาแต่บ่นเนี่ยนะ
ไม่ใช่อย่างนั้น
แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้น... ถ้าผมทําแล้วล้มเหลว เงินก้อนนี้...
แกเป็นลูกฉัน
ถ้าพ่อไม่เชื่อในตัวแก
แล้วใครจะเชื่อ
ทําให้สุดความสามารถก็พอ ต้องทําได้ดีแน่
ทานากะ อาคิโอะ โยชิดะ อิซามุ
ที่สองคือ นาคามุระ มิโนรุ
และที่สอบได้ที่หนึ่ง...
บันโด โนบุโอะ
อาทิตย์หน้าค่อยมาเรียนกันต่อ
บันโดคุง
ขอคุยด้วยหน่อยสิ
ตอนเรียน เธออ่านหนังสืออะไร
การผจญภัยของทอม ซอว์เยอร์ครับ
หนังสืออเมริกันรึ
รู้นี่ว่าเขาห้าม
ขอโทษครับ
พยายามใส่ใจการเรียนให้มากกว่านี้หน่อย
สมองของเธอ...
อาจเป็นประตูช่วยเบิกทางไปได้หลายที่
ประตูแบบไหนกัน
โอกาสที่จะหนีจากสลัมแออัดนั่นน่ะสิ
หรืออาจเปิดทางไปมหาวิทยาลัย
ครูเองก็จบมาจากวาเซดะที่โตเกียว...
แต่ผมไม่ได้อยากไปไหน
ผมอยากอยู่ตรงนี้แล้วเป็นบาทหลวง
ครูได้ยินว่าคุณพ่อไม่อยู่แล้ว
เดี๋ยวพ่อจะกลับมา
อะไรนะ
คุณพ่อผม
จะต้องได้กลับบ้าน
ผมถึงต้องรออยู่ที่นี่
แล้วถ้าเขาไม่ได้กลับมาแล้วล่ะ
ผมบอกแล้วไง
ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เอ้านี่
ครูไม่จําเป็นต้องใช้แล้ว
(แบบฝึกหัดสอบเข้า มหาวิทยาลัยวาเซดะ)
แต่ผมไม่ได้...
คือว่า
ครูรู้ว่าเธอเป็นใคร
แบคโนอา
(หนังสือเล่มนี้เป็นของ โอกาว่า เออิจิ (โกยองโฮ))
มันก็คือการขายของเถื่อน
แต่พี่สะใภ้คะ เรามีทางเลือกอะไรอีก
เงินเก็บก็หมดเกลี้ยง ตอนนี้ไม่มีรายได้เลย
น้องสะใภ้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ...
ฉันจะระวังค่ะ
ได้ยินว่าตํารวจเศรษฐกิจมีสายอยู่ในนั้น
ไม่ได้หรอก มันอันตรายเกินไป
ฉันยอมให้ทําไม่ได้
งั้นจะให้พวกเราอดตายกันหมดเหรอ
รู้หรือเปล่าว่าคนแบบไหนถึงทําอะไรแบบนี้
คนหิวไงคะ
กับพ่อแม่ซึ่งมีลูกที่หิวโหย
พี่คะ...
เมื่อคืน ฉันได้ยินเสียงท้องโมซาซึร้อง ทั้งที่ลูกหลับอยู่
ลูกๆ ของบ้านเราก็หิวโหยเหมือนกัน
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
เมื่อวันก่อนฉันเจอหนอน ในข้าวปันส่วน หนอนเลยนะ
ที่แย่ยิ่งกว่านั้น
ฉันคิดว่าจะปล่อยมันไว้ด้วยซ้ํา เพราะนึกว่าจะช่วยให้หนักท้องขึ้น
ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยค่ะ
แต่เรายังไม่ลําบากขนาดนั้น
พี่คะ
ตอนนี้ ถ้าเลี่ยงไม่ให้ลูกต้องกินหนอนได้ ก็ควรเลี่ยงก่อนไม่ใช่เหรอ
สัญญากับฉันอย่างหนึ่งนะ
เธอต้องกลับมาบ้านทุกคืน
พี่รู้ ฉันกลับแน่
ฉันก็ต้องกลับมาอยู่แล้ว
แค่ซ้อมเตือนน่ะ ทําต่อเถอะ
เข้าบ้านไปเถอะ
ไม่ต้องห่วง
ฉันจัดการให้เอง
ขอโทษนะที่ต้องปล่อยให้ไปคนเดียว
ไม่เป็นไร ฉันขายเก่งอยู่แล้ว
รีบเข้าไปเถอะ เดี๋ยวผัวจะโมโหหนักกว่านี้
อย่าลืมสิ
ให้ลูกเห็นแต่รอยยิ้มเท่านั้น
- โซโลมอนเหรอ - เท็ตสึยะ ตอนนี้ฉันอยู่โอซาก้า
มีอะไรเหรอ
อาเบะซังเขา...
ได้ข่าวว่าฉันจะลงทุน
แต่...
เขาขู่ว่าจะทําลายชีวิตเราทั้งคู่
หาว่านายกําลังหลอกเงินฉัน
นายหมายความว่าอะไรกันแน่ เท็ตสึยะ
ขอโทษนะ ฉันทําไม่ได้จริงๆ
โซโลมอน
- ยังอยู่ไหม - ไม่เป็นไร
ฉันเข้าใจดี
ฉันเสียใจจริงๆ นะ โซโลมอน
ฉันเข้าใจ
โซโลมอน ไปทําอะไรตรงนั้น
ไปซูเปอร์กับย่าหน่อย
- หือ - ซูเปอร์แถวนี้น่ะ
ป่านนี้เค้กน่าจะเสร็จแล้ว
ต้องไปซื้อแก้วน้ําเพิ่มด้วย
ย่าบอกพ่อแล้วนะว่าอย่าเลี้ยงน้ําองุ่น
ยังยืนบื้ออะไรอยู่อีก
มาเร็วเข้า
คนที่รับสายคุณลูกค้าอาจฟังไม่เข้าใจก็ได้มั้ง
จะไม่เข้าใจคําว่า "50" ได้ยังไง
ฮัลแมมีอะไรครับ
ย่าสั่งเค้กสําหรับคน 50 คน แต่เขาเตรียมไว้ให้แค่นี้
นั่นก็เป็นความผิดของร้านน่ะสิ
เดี๋ยวนะ ลูกค้า นี่ของสั่งทํา
เขียนไว้ตรงนี้เลย
แต่เราไม่ได้สั่งแบบนี้
ไม่ว่าจะยังไง
ภาษาญี่ปุ่นเพี้ยนๆ แบบนั้น อย่ามาโทษกันเลยที่ไม่เข้าใจ
เพี้ยนงั้นเหรอ
ก็แค่จะบอกว่าถ้าคิดจะอยู่ในประเทศนี้
ก็ควรจะไปหัดเรียนพูดภาษาที่นี่ให้มันถูกๆ
กลับกันเถอะ
พูดแบบนี้ไม่เกี่ยวกับเค้กแล้วสินะ
พูดเรื่องอะไรไม่รู้ด้วยหรอก
แต่ถ้าไม่พอใจบริการของเรา
เชิญไปหาซื้อของที่อื่นได้เลย
มันมีร้านสําหรับคนอย่างพวกคุณไม่ใช่เหรอ
ว่าอะไรนะ
เฮ้ย เดี๋ยวสิ อย่าทําเป็นเดินหนีดื้อๆ
คิดว่าตัวเองสูงส่งมาจากไหน หา
ฉันก็เกิดที่นี่เหมือนกับแก
ฉันจบมหาวิทยาลัยเยลเชียวนะ รู้จักไหม
ทํางานวันเดียวฉันได้เงินเท่ากับแกทั้งเดือน!
แกไม่อยู่ในฐานะที่จะข่มเราได้ ไอ้เวรเอ๊ย!
มีใครอยู่บ้านไหม
ตํารวจบุกตลาดมืด
ซอนจาโดนจับไปแล้ว
พวกนั้นเอาตัวไปเลย
อะไรนะ
ตอนนี้อยู่ไหน เขาต้องพาซอนจาไปที่ไหน
หวังว่าจะได้ผู้พิพากษาคนแก่ๆ อย่างน้อยก็ยุติธรรม
ขออย่าได้เจอเจ้าคนหนุ่มๆ
คนนั้นโหดมาก
(ฝัน)
โซโลมอน เมื่อกี้ทําย่าตกอกตกใจหมด
ขอโทษที่ทําให้ตกใจครับ
แต่คุณย่า...
ตอนนี้...
มันหนักเกินไปแล้ว
ผมทําไม่ไหวแล้ว
ผม...
จะจมอยู่กับชีวิตอาภัพของย่าตลอดเวลาไม่ได้
ตื่นได้แล้วจ้ะ
คุณป้าฮะ ตํารวจว่ายังไงบ้าง
ยังไม่ได้ข่าวเลย แต่คุณที่สถานีบอกว่าจะตามให้
วันนี้ขอเราอยู่บ้านรอพร้อมกับป้าได้ไหม
แม่จะอยากให้พวกเธอไปเรียนนะ
รู้นี่นา
โมซาซึ ตื่นเร็ว
มาแล้ว เตรียมตัวเร็ว
เกิดอะไรขึ้น
เขามาแล้ว
ชื่ออะไร
ริว คิมิโกะ
รอบที่สามแล้วนี่ โอ้โฮ
ก็เขาพยายามจะชักดาบ!
ขังสองเดือน
สองเดือนเลยเหรอ
- ชื่ออะไร - ฮายาชิ อาซึกะ
ทําผิดครั้งแรก ขังสามอาทิตย์
ชื่ออะไร
บันโด โนบุโกะ
อ้อ เธอเองสินะ
ไปได้แล้ว
รอบหน้าอย่านึกว่าจะโชคดีแบบนี้อีก
จําใส่หัวเอาไว้ให้ดีด้วย
คนต่อไป
ชื่ออะไร
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับที่ได้รับรางวัลนี้
ผมถือเป็นเกียรติอย่างสูง
เมื่อคิดว่าผมอาจเคยทําสิ่งที่จะควรค่า ให้ทุกคนยกย่องเช่นนี้
เสียงจากเพื่อนร่วมชาติมากมาย ซึ่งล้วนเป็นคนที่ผมชื่นชม
ดังที่กล่าวไว้
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับรางวัลนี้
เมื่อคิดย้อนไปถึง อุปสรรคที่เราต้องดิ้นรนต่อสู้กว่าจะมาถึงวันนี้...
ชาติซึ่งครั้งหนึ่งเหลือเพียงแค่เถ้าถ่าน
แต่จากเถ้าถ่านนั้น เราผงาดกลับขึ้นมา...
คุณคิม
ผมไปที่สถานีมา
แต่เขาบอกว่าปล่อยตัวคุณออกมาแล้ว
แต่คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันโดนจับ
รบกวนมากับผมหน่อย
จะให้ฉันขึ้นรถเหรอคะ
จะพาฉันไปไหน
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้บอก
แร่ที่พบในเหมืองลึกใต้ผิวโลก
เขาเรียกว่าทังสเตน
ถ้าถลุงแล้วจะต้านทานสนิมได้
เหมาะสําหรับใช้ทําเครื่องบิน จรวด ระเบิด อะไรแบบนั้น
แร่นี้ทําให้คนทําสงครามกันได้
หาตัวฉันเจอได้ยังไง
ฉันไม่เคยต้องตามหา ฉันไม่เคยละสายตาจากเธอแต่ต้น
คิมชังโฮทํางานให้ฉัน
ฉันมอบหมายหน้าที่ให้เขา คอยเฝ้าดูแลเธอกับลูกๆ มาหลายปี
โดยเฉพาะโนอา
เขาเป็นเด็กฉลาด
แต่ไม่ได้ใช้ความสามารถให้เต็มที่
คุณต้องการอะไร
ระเบิดจะลงแล้ว
คนพูดอย่างนั้นกันมาหลายปี
รอบนี้เป็นเรื่องจริง
และจะลงเร็วๆ นี้
ไม่ใช่แค่ระเบิดลูกเล็กๆ เล็งเป้าตามโรงงาน
แต่จะทิ้งระเบิดปูพรมทั้งเมือง
พวกอเมริกันอยากเผาให้ราบ
ทําไมถึงมั่นใจขนาดนั้น
ฉันรู้ได้ยังไงล่ะว่าเธอทําเหล้าหมักขาย
หรือรู้ว่าครูของโนอา เป็นเกาหลีที่แสร้งทําเป็นคนญี่ปุ่น
การรู้เรื่องที่คนอื่นไม่รู้เป็นหน้าที่ของฉัน
ฉันหัดเอาตัวรอดด้วยวิธีนั้น
เธอก็ต้องทําแบบเดียวกัน
ฉันเตรียมให้เธอกับพี่สะใภ้
และลูกทั้งสองคนไปพักหลบภัยที่ชนบท
ฉันไม่ยอมปล่อยให้สามีตายในคุก
เธอเข้าใจสิ่งที่ฉันบอกอยู่หรือเปล่า
พวกอเมริกันจะส่งเครื่องบินมา ทิ้งระเบิดทําลายทั้งเมือง
โลกของเธอตอนนี้จะวอดวายไปหมด
เธอคิดว่าตัวเองเข้าใจที่ฉันพูด
แต่ไม่ใช่
เธอไม่ได้เข้าใจจริงๆ
แต่ฉันเข้าใจ
บอกแล้วไงคะ
เป็นไปไม่ได้
เธอจะเอาชีวิตลูกตัวเองมาเสี่ยง ให้ไอ้ขี้เท่อที่โง่จนตัวเองโดนจับน่ะนะ
ฉันจะไม่ทิ้งเขาไว้
ไม่ยอม
เธอ...
เธอมีใจให้เขาจริงๆ
ใช่ไหม
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์