நீல சப்டைட்டில் ஜப்பானிய வசனங்கள். மஞ்சள் சப்டைட்டில் கொரிய வசனங்கள்.
(ஜப்பானிய மொழியில்) தயாரா?
இதோ.
நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன், ஆனால் பக்கத்திலேயே இரு.
சீக்கிரம்! ரயிலில் இடம் இருக்காது.
உஷ். அவர்கள் வருகிறார்கள்.
அவர்களைத் தாக்கு!
அவர்களை தப்பிக்க விடாதே!
பூம்!
உன் இதயத்தைத்தான் குறி வைத்தேன், முதல் முறையிலேயே தாக்கிவிட்டேன்!
- ஆம், நான் பார்த்தேன்! - இல்லை! நாங்கள்தான் முதலில் உங்களை தாக்கினோம்!
வாயு முகமூடியை அணிவது என் முறை.
அதைக் கொடு!
திரும்ப அவரேதான்.
அது என் வீடு.
அம்மா?
நான் வீட்டிற்குப் போகிறேன்.
நீங்களும்தான்.
அவனுடைய அப்பாவின் உடல்... அது திரும்ப கிடைக்குமா?
அது உடல் பாகம் எவ்வளவு மீதமிருக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது.
ஆனால், மொஸாசு, போதகர் ஹு சொன்னது நினைவிருக்கட்டும்.
கடவுள் நமக்கு காவலாக இருந்து காப்பாற்றுவார்.
நீ அதை நம்புகிறாய்தானே?
அது யாரென்று பார்.
பாண்டோ.
(கொரிய மொழியில்) மொஸாசு.
சீக்கிரம் வா. உலரவைத்த துணிகளை எடுக்க உதவி செய்.
பெரியம்மா, ஏன் எப்போதும் என்னை மட்டும் உதவிக்கு கூப்பிடுகிறீர்கள்?
அப்படி பேசாதே நோவா!
நீ விளையாட மட்டுமே செய்கிறாய் என்பதால்.
சீக்கிரம் வா!
"நாம் ஜப்பானிய மொழியை அமெரிக்க வார்த்தைகளின்
கலப்படம் இல்லாமல் பேசுவதை நினைவில்கொள்ள வேண்டும்.
'பெருடோ' என்று ஒரு காலத்தில் அழைத்ததை இப்போது 'பெல்ட்' என்று அழைக்கிறோம்.
இதற்குத்தான் நம்முடைய அறிஞர்கள் தங்கள் படிப்பை அர்ப்பணித்திருக்க வேண்டும்."
பெரியம்மா!
நீங்கள் நலமா?
உன்னால்... உனக்கு நான் சொல்வது புரிகிறதா?
அது நீதானா, நோவா?
- நோவா... - என்னை அழைத்தாயா?
நோவா.
என்ன இது? யாரது?
நான் நினைக்கிறேன்...
அது அவர்தான் என்று... நினைக்கிறேன்.
இசாக்?
கியுங்கீ, நான் திரும்பி வந்துவிட்டேன்.
நான்...
வீட்டிற்கு வந்துவிட்டேன்.
நான் வந்துவிட்டேன்.
மின் ஜின் லீ எழுதிய புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
டோக்கியோ
ஹென்னெஸி. எதுவும் கலக்காமல்.
கொஞ்சம் தண்ணீர்.
நீ இங்கே என்ன செய்கிறாய்?
கருணை காட்டும்படி கெஞ்சி கேட்க வந்தேன்.
சொல்லுங்கள், நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
நீயும் நானும் ஒரே பண்பு கொண்டவர்கள்.
நம் இருவருடைய அப்பாவும்
நிதி ரீதியாக பெரிய வெற்றிகளைப் பெற்றிருக்கிறார்கள்.
உன்னைப் போல, யாராவது என் வழியல் குறுக்கே நிற்கும்போது,
நானே களத்தில் இறங்கி சட்டத்துக்குப் புறம்பான வேலைகளை செய்வேன்.
நான் மகத்துவமானவன் என்பதை
இந்த உலகுக்கு நிரூபிக்க வேண்டியிருந்தது.
இப்போது?
ஆண்டின் சிறந்த ஜப்பான் தொழிலதிபர்.
ஒரு காலத்தில் என்னை அழிக்க முயற்சி செய்த அதே மக்கள் விருது கொடுக்கிறார்கள்.
நான் உன்னை சந்தித்த தருணத்திலிருந்து,
நீ என் வழியில் குறுக்கிடுவாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.
உன்னுடைய தோல்விக்கு இப்போது நான் பொறுப்பாகிறேன்.
அதனால் கருணை கிடையாது.
ஏனென்றால் இந்த ஊரை எச்சரிக்க நான் உன்னைப் பயன்படுத்துகிறேன்.
என்னை ஏமாற்றினால், கடுமையான தண்டனை கொடுப்பேன்.
அவர் எங்கே? உள்ளே இருக்கிறாரா?
சுன்ஜா.
உன்னை நீ தயார்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
யார் அது?
நான்தான்.
சுன்ஜா.
ஆம், நான்தான்.
என்ன இது? இப்படி எல்லோரையும் பயமுறுத்தி இருக்கிறீர்கள்.
தினமும் இரவும் பகலும் உங்களுக்காக வேண்டினேன்.
அது உனக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்திருக்கும்.
பலருடன் ஒப்பிடும்போது நாங்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள்.
உங்கள் அண்ணனுக்கும் அண்ணிக்கும் மிகவும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.
அவர்கள் எங்களிடம் நல்லவிதமாக நடந்துகொண்டனர்.
என் அண்ணன் வெகுதூரம் சென்றுவிட்டதாக கேள்விப்பட்டேன்.
நான் அவனைப் பார்க்க மிகவும் விரும்புகிறேன்.
நீ என்னை இந்த நிலைமையில் பார்க்க நான் விரும்பவில்லை.
அல்லது பிள்ளைகள்.
ஏன் அதற்கெல்லாம் கவலைப்படுகிறீர்கள்?
நீங்கள் முதலில் குணமாக வேண்டும்.
ஆம்.
இது மிகவும் சலிப்பூட்டுகிறது.
கொஞ்சம் தூங்குங்கள்.
என்னை விட்டுப் போகாதே.
சுன்ஜா.
நான் சென்று மருத்துவரை அழைத்து வருகிறேன்.
நீங்கள் சீக்கிரம் குணமாகிவிடுவீர்கள்.
அவர் உடனடியாக மருத்துவரை பார்க்க வேண்டும்.
ஆனால் நாம் எங்கே ஒருவரை கண்டுபிடிக்கப் போகிறோம்?
நான் புரிந்துகொண்டபடி, அவர்கள் யுத்தம் நடக்கும் பகுதிக்கு அனுப்பப்பட்டிருக்கிறார்கள்...
மருத்துவமனைகளில் இன்னும் சிலர் இருப்பார்கள்.
நாம் ஒருவரை கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
சுன்ஜா!
ஒருவேளை...
ஒருவேளை மிகவும் தாமதமாகிவிட்டால்?
நீ அவருக்குப் பக்கத்தில் இருக்க வேண்டாமா?
நீ அவருடன் எவ்வளவு நேரம் இருக்கப் போகிறாய் என்று உனக்குத் தெரியாது.
கியுங்கீ, மறந்துவிட்டீர்களா?
அவர் ஏற்கனவே மரணத்தை வென்றிருக்கிறார்.
மருத்துவரின் கவனிப்பைப் பெற முடிந்தால், அவரால் மரணத்தை மீண்டும் வெல்ல முடியும்.
எனக்குத் தெரியும்.
மீண்டும் நீயா! இங்கே எதற்காக வந்தாய்?
இப்போது மணி என்னவென்று தெரியுமா?
- பாட்டி. - போய் தொலை!
நான் போக எந்த இடமும் இல்லை.
உதவி கேட்க யாரும் இல்லை.
பாட்டி.
வெளியே போ!!
முதலில் உங்களிடம் ஒன்று சொல்ல வேண்டும்.
உங்கள் வீடு இப்படி இருப்பதற்கு
காரணமே நான்தான்.
நீயா...
உங்களிடம் கையெழுத்து போடாதீர்கள் என சொன்ன பிறகு, ஷிஃப்லிஸ் என்னை வேலையிலிருந்து நீக்கியது.
அதனால் என் விசா ரத்தாகிவிட்டது.
இப்போது இங்கே சிக்கிக்கொண்டேன்.
அது மட்டும் இல்லை, திரு. அபே...
போதும். என் வீட்டுக்கு என்ன ஆனது?
நான் ஒருவரோடு ஒப்பந்தம் செய்திருக்கிறேன்.
அவர் தன் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி உங்களை வெளியேற்ற முயற்சி செய்தார்.
நாங்கள் இந்த இடத்தை வாங்கி, அதை மீண்டும்
திரு. அபே மற்றும் ஷிஃப்லிஸுக்கு விற்கப் போகிறோம்.
என் வாழ்வாதாரத்திற்கு அந்த பணம் தேவை.
- நான் விரக்தியில் இருந்தேன்... - அதை ஒரு காரணம் என்று சொல்கிறாயா?
ஆனால் வழக்கமாக நடப்பது அதுதானே?
நாம் உயிர் பிழைப்பதற்காக ஒருவருக்கொருவர் துரோகம் செய்கிறோம்,
நாம் அவர்களுக்காகத்தான் வேலை செய்கிறோம் என்பதை உணராமல்.
இதைத்தான் அவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.
கருணைக்காக கெஞ்ச நம்மை வற்புறுத்துகிறார்கள்.
கடைசியாக.
நீ அதை புரிந்துகொண்டாய்.
நான்தான். நோவா.
நோவா, போய் செக்ஸ்டன் ஹுவை அழைத்து வா...
இப்போது அவர்தான் நம்முடைய போதகர்.
போதகரா?
ஆம். சில வருடங்களுக்கு முன்பு போதகர் யூ இறந்துவிட்டார்.
அப்படியா.
போ.
போதகர் ஹு வை அழைத்து வா.
சீக்கிரம். உன்னால் முடியுமா?
முடியும்.
நோவா, தந்தி அலுவலகத்திற்குப் போ.
உன் பெரியப்பாவுக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்ப வேண்டும்.
ஆனால், பெரியம்மா, அப்பா என்னிடம் போதகர் ஹுவை அழைத்து வரச் சொன்னார்.
அப்படியா.
அவர் ஒன்றாக பிரார்த்தனை செய்ய விரும்புகிறார்.
- அப்படியென்றால் போ. - சரி.
நான் என்ன செய்ய? என்னால் தந்தி அலுவலகத்திற்குப் போக முடியும்.
இது எவ்வளவு முக்கியம் என்று உனக்குப் புரிகிறதா?
என்னால் முடியும்.
பெரியப்பாவுக்கு செய்தி கிடைப்பதை உறுதி செய்கிறேன்.
ஹலோ, நாகசாகியில் இருக்கும் என் பெரியப்பாவுக்கு தந்தி அனுப்ப வேண்டும்.
இது மிகவும் முக்கியமானது.
உனக்கு படிக்க தெரியுமா?
இருபத்தோரு எழுத்துகள்.
என்பது சென்.
செய்தி சரிதானா என்பதை சரிபார்த்துக்கொள்.
இசாக் வீட்டுக்கு வந்துவிட்டார்.
அவர் மரண படுக்கையில் இருக்கிறார்.
போதகரே! அவர் வந்துவிட்டார்!
நோவா.
இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகு, என் அப்பா வீட்டுக்கு வந்துவிட்டார்.
ஆனால் அவர் மிகவும் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருக்கிறார்.
அவருக்கு உதவுங்கள். உங்களால் முடியும் என்று தெரியும்.
நாங்கள் கொஞ்சம் தனியாக பேசலாமா?
கடைசியாக என் அப்பா திரும்பி வந்துவிட்டார்.
தயவுசெய்து, என்னோடு வாருங்கள்.
அவருக்காக பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்.
அவரை குணப்படுத்தும்படி கடவுளிடம் சொல்லுங்கள்.
என் பிரார்த்தனை போதுமானதாக இருக்காது என்று நினைக்கிறேன்.
உங்கள் பிரார்த்தனைகளை கடவுள் கேட்பார் என்று தெரியும்.
நோவா, அது அவ்வளவு எளிதில்லை என்பது உனக்கே தெரியும்.
ஆனால், அது நடக்க வேண்டும்!
நான் நல்லவனாக இருக்கிறேன்,
இல்லையா?
நான் நல்லவனாக இருக்க மிகவும் முயற்சி செய்தேன்.
இந்த முறை ஆண்டவரால் மறுக்க முடியாது.
மறுபடியும் முடியாது.
என் பொருட்களை எடுத்து வருகிறேன்.
அவருக்கு மருத்துவர் தேவை.
அதற்காகத்தான் நான் வந்திருக்கிறேன்.
நீயும் பையன்களும் நகரத்திலிருந்து வெளியேறுவதற்குத்தான் முன்னுரிமை தரவேண்டும்.
யாருக்காக என்று கூட நீங்கள் கேட்க வேண்டியதில்லை.
உங்களுக்கு தெரியும்.
எனவே சொல்லுங்கள்.
அவரை முன்பே விடுவித்திருக்க முடியுமா?
இப்போதுதான் அவனை விடுவிக்க முடிந்தது,
ஏனென்றால் சிறை அதிகாரி ஒருவரையும் அவருடைய
குடும்பத்தையும் நகரத்திலிருந்து பாதுகாப்பாக வெளியேற்றுவதாக நான் வாக்குறுதி அளித்தேன்.
எல்லோரும் வெளியேற துடிக்கிறார்கள்.
உன்னைத் தவிர எல்லோரும்.
நீ என்னிடம் வரும் அளவுக்கு
அவநம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்.
ஆம்.
இதுதான் ஒப்பந்தம்.
ஒரு மருத்துவரை ஏற்பாடு செய்கிறேன்.
நகரத்தில் மீதமிருக்கும் சிறந்தவர்களில் ஒருவரை.
அதற்கு பதிலாக,
நீயும் பையன்களும் என்னுடன் வரவேண்டும்.
அவன் வந்தாலும் வராவிட்டாலும்.
சத்தியம் செய்.
அந்த காலம் எவ்வளவு கடினமாக இருந்தது என்பதை மறப்பது எவ்வளவு எளிதாக இருக்கிறது.
ஆனால் இப்போது பார்.
போருக்குப் பிறகு நான் இந்த இடத்தை வாங்கியபோது,
கிட்டத்தட்ட சும்மா கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
என்ன?
நான் விளையாடவில்லை.
இதை நான் வேறு எப்படி வாங்கியிருக்க முடியும்?
எதற்காக என்று வியக்கிறேன்.
இந்த நிலத்தைப் பற்றி எப்போதும் சில விசித்திரமான வதந்திகள் உண்டு.
என்ன மாதிரியான வதந்திகள்?
இன்னொரு உயிருக்கு உணவளிப்பதுதான் என் விதி.
அதற்கு பசி தீரவே தீராது.
பாட்டி, பொறுங்கள். என்ன மாதிரியான வதந்திகள்?
எல்லா விவரங்களும் யாருக்கு நினைவிருக்கும்?
இங்கே இருந்த ராணுவப் பள்ளியைப் பற்றியது.
ஒரு நாள் லாரிகள் வர ஆரம்பித்தன.
பிணங்களை ஏற்றிக்கொண்டு.
இராணுவப் பள்ளிக்கு ஏன் பிணங்களைக் கொண்டுவருவார்கள்?
யாருக்குத் தெரியும்?
அது போரின்போது என்பதால் யாரும் கேள்வி கேட்கவில்லை.
அவ்வளவுதானா? அப்போது அந்த அளவுக்கான வதந்திகள்தான் இருந்தனவா?
மெதுவாக சாப்பிடு, இல்லையென்றால் மீண்டும் நோய்வாய்ப்படுவாய்.
- பாட்டி. - என்ன?
உன்னிடம் இன்னும் கேள்விகள் இருக்கிறதா?
நான் ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டேன்!
இது நீண்ட காலத்துக்கு முன்பு.
இறந்தவர்களை தொந்தரவு செய்வது... அதில் என்ன பயன்?
ஆனால் அந்த எலும்புகள் இன்னும் இங்கே இருக்குமா?
பாட்டி.
நான் அதை மறக்க வேண்டியிருந்தது.
புரிகிறதா?
அதை மறக்க நான் மிகவும் முயன்றேன்.
அல்லது என்னால் நான் எப்படி இங்கே வசிக்க முடியும்?
ஆனால் அந்த எலும்புகள், ஒருவேளை அவை நமக்கு ஏதாவது கொடுக்கலாம்.
நீ என்ன பேசுகிறாய்?
உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?
இப்படித்தான் நாம் எதிர்த்து போராட வேண்டும்.
இதை வைத்து அவர்கள் நம் பின்னால் வருவதை நிறுத்தலாம்.
பாருங்கள்! அவர் என்னைப் போல சிறியவனாக இருந்தபோது,
அவர் தன் சொந்த வீட்டில் புஷ்-அப் செய்து சாதனை படைத்தார்.
உறுதியாக அவர் இப்போது பெரும் பணக்காரராக இருப்பார்.
பணக்காரனாக இருப்பது உனக்கு அவ்வளவு முக்கியமா?
நிச்சயமாக! நாம் பணக்காரர்களாக இருந்தால், சிறந்த மருத்துவர்களை ஏற்பாடு செய்திருப்பேன்,
நமக்கு ஒரு பெரிய வீட்டை வாங்கியிருப்பேன்.
நம்மிடம் ஏதாவது பணம் மீதமிருந்தால்,
பெரியம்மாவால் கள்ளச் சந்தையில் சர்க்கரை வாங்கி மிட்டாய் செய்ய முடியலாம்.
ஒன்றுமில்லையே?
நானும் ஒரு காலத்தில் பல அறைகளை கொண்ட
பெரிய வீட்டில் வளர்ந்தேன்.
பெரும்பாலான அறைகளில் நாங்கள் அனுமதிக்கப்படவில்லை என்றாலும்.
நான் நிச்சயமாக திருட்டுத்தனமாக நுழைந்திருப்பேன்.
நீ நிச்சயம் செய்வாய்.
ஆனால் விஷயம் என்னவென்றால், அந்த பெரிய வீட்டை நான் மிஸ் செய்யவில்லை,
அதில் வாழ்ந்த மக்களைத்தான் மிஸ் செய்கிறேன்.
உண்மையான செல்வம், மொஸாசு...
நேசிக்கப்படுவதுதான்.
ஆனால், அப்பா, அது ஏன் இரண்டில் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்?
நான் நேசிக்கப்படும் பணக்காரனாக இருக்க விரும்புகிறேன்.
என்ன நடக்கிறது?
மறுபடியும் மின்தடை.
இப்போதெல்லாம் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு இரவும் நடக்கிறது.
லாந்தர் விளக்கு ஏற்றுகிறேன்.
இதோ.
எனவே நீங்கள் பயப்பட வேண்டாம்.
நன்றி, மகனே.
அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள்!
அப்பா.
உங்களை மீண்டும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி, சகோதரரே.
போதகரே, வந்துவிட்டீர்கள்.
நிச்சயமாக நான் வர வேண்டும்.
கடைசியாக அவரை வீட்டில் பார்க்க...
போதகரிடம் நான் தனியாக பேச வேண்டும்.
வாருங்கள்.
நோவா இருக்கட்டும்.
அப்பா.
மொஸாசு, விளக்குகளை ஏற்ற எனக்கு உதவு.
ஆனால், பாட்டி, நீங்கள் சொல்வது உண்மையாக இருந்தால்,
கோல்டன் போன்ற நிறுவனம் இந்த நிலத்தை ஒருபோதும் தொடாது.
எப்படி மீண்டும் அதைப்பற்றி யோசிக்கிறாய்?
தயவுசெய்து நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.
இந்த இடத்தை அபேக்கு விற்ற பிறகு,
அந்த எலும்புகள் பற்றி வதந்திகளை பரப்புவோம்...
அவை இன்னும் இங்கே இருக்கின்றனவா என்பது கூட நமக்குத் தெரியாது!
அது முக்கியமில்லை. அது போன்ற வதந்தி கோல்டனை மூட்டை கட்ட வைத்துவிடும்.
நான் உறுதியாக சொல்கிறேன்.
அவர்கள் இல்லாமல், அபே கணிசமான கடனை வைத்திருப்பார்.
எப்படி நீ இறந்தவர்களைச் சுரண்ட நினைக்கலாம்?
கடந்த காலத்திற்கு நான் பொறுப்பில்லை. எனக்கும் அதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.
போதும்!
அப்படியென்றால் இதெல்லாம் எதற்காக?
அந்த எல்லா அயராத உழைப்பும்?
அது நீதான், இல்லையா?
என்னைக் காட்டிக்கொடுத்தவன் நீதான்.
போதகரே?
ஆம். நீங்கள் சொல்வது சரிதான்.
அது நான்தான்.
உனக்கு என்னைப் பிடிக்காது என்ற சந்தேகம் நீண்ட காலமாக எனக்கு இருந்தது.
ஏன்?
எனக்கு உங்களை பிடிக்காமல் இல்லை.
நான் உங்களை வெறுத்தேன்.
உங்களை பொறுத்தவரை, நேசிக்கப்படுவது மிகவும் எளிதாக இருந்தது.
ஆனால் என் விஷயத்தில்...
என்னுடைய சொந்த பெற்றோர் கூட என்னை கைவிட்டார்கள்.
எல்லோரும் என்னைத் தூக்கி எறிய விரும்பும்போது
போதகர் யூ தான் என்னை ஏற்றுக்கொண்டார்.
அவர் என்னை தன் சொந்த மகன் போல வளர்த்தார், நேசித்தார்,
நீங்கள் வரும் வரை,
பிறகு அவருடைய அன்பு குறைத்தது.
எனவே உங்களைப் பற்றி அவர்களிடம் தெரிவித்தேன்.
ஆனால் எனக்கு ஏற்படும் என்று நான் நினைத்த திருப்தி...
ஏற்படவில்லை.
உங்கள் விடுதலைக்காக நான் மனதார வேண்டிக்கொண்டேன்.
உன்னால்தான் நான் இங்கே இருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறாயா?
உங்கள் குடும்பத்தினரும் பிரார்த்தனை செய்தார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை,
ஆனால் சத்தியமாக அந்த பிரார்த்தனை குரல்களில் என்னுடையதும் இருந்தது.
நான் பரிகாரம் செய்ய முயற்சி செய்தேன்,
கடவுளிடம் மட்டுமில்லை, உங்கள் குடும்பத்தினரிடமும் நோவாவிடமும்...
முழு மனதோடு முயற்சித்தேன்.
எனக்கு மன்னிப்பு இல்லை என்பதை புரிந்துகொள்கிறேன்.
நீங்கள் எப்போதும் என்னை மன்னிக்க மாட்டீர்கள்...
நான் உன்னை மன்னிக்கிறேன்.
கூடாது.
நீங்கள் அவரை மன்னிக்கக் கூடாது. ஒருபோதும்!
இத்தனை வருடங்கள்...
அவரால்...
நீ என்னை நம்ப வேண்டும், நோவா.
நான் உன்னிடமிருந்து என்ன திருடினேன் என்று தெரியும்.
வெளியே போங்கள்! எங்களை விட்டு விலகி இருங்கள்!
- நோவா! - என்னை மன்னித்துவிடு, நோவா.
நிஜமாகவே, நான் வருந்துகிறேன்!
போதகரே, என்ன நடக்கிறது?
நோவா.
அப்பா.
ஏன்?
எனக்குத் தெரியும். இதெல்லாம் சொல்வதற்கு நான் யார்?
நிஜ துயரத்தைப் பற்றி எனக்கு என்ன தெரியும்?
வெறும் வயிறோடு தூங்கப் போவதை பற்றி...
அது என்னால் கற்பனை செய்ய முடியாதது.
நான் மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தேன்.
நீங்கள் என்னை வெறுப்பது புரிகிறது.
நீங்கள் என்னைப் பார்க்கும் விதத்தைப் பார்க்கும்போது...
என் பாட்டி என்னைப் பார்க்கும் விதம்...
எப்படி உங்களை நீங்களே கேட்காமல் இருக்க முடிகிறது...
"இதற்குத்தான் நிஜமாகவே அதையெல்லாம் நான் அனுபவித்தேனா?"
இல்லையா?
நிச்சயமாக அதெல்லாம் அர்த்தமற்றது என்று சொல்வீர்கள்.
இவ்வளவு நேரம் உங்களை கண்விழிக்க வைத்ததற்கு வருந்துகிறேன்.
நான் திரும்பி வரமாட்டேன். சத்தியமாக.
நான் எப்படி வாழ்ந்தேன் என்பதில் எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை.
நன்றாக வாழ்ந்த வாழ்க்கை அது.
என் மகன்களே, உடைந்த எலும்புகளை கொண்ட நோய்வாய்பட்ட உடல்...
நான் உங்களுக்கு கொடுக்க இதுதான் இருக்கிறது.
ஆனாலும், இதை நினைவில்கொள்ளுங்கள்:
அந்த போதகரின் விதியும் நம்முடையதும்...
நிறைய விஷயங்களில் ஒரே மாதிரிதான்.
நோவா,
கருணை என்பது ஒரு பரிசோ அல்லது சக்தியோ இல்லை.
கருணை என்பது ஒப்புக்கொள்வது.
உயிர் பிழைப்பதற்கு ஒரு விலை இருக்கிறது.
உங்கள் இருவரிடமும் நான் சொல்ல விரும்பும் நிறைய இருக்கிறது.
ஆனால் இந்த ஒன்றை தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.
எதுவாக இருந்தாலும் சரி...
நீங்கள் என் மகன்கள்...
நான்தான் உங்கள் அப்பா.
நான் வந்துவிட்டேன்!
மருத்துவரை கூட்டி வந்திருக்கிறேன். அவர் நமக்கு உதவப் போகிறார்.
இப்போது சரியாகிவிடும்.
- அப்பா! - இது நல்லதில்லை. அறையை காலி செய்யுங்கள்.
மருத்துவர் அவருக்கு உதவுவார்.
மொஸாசு, நோவா, வாருங்கள்.
அம்மா!
வெளிப்படையாகச் சொல்கிறேன்.
உங்கள் கணவரின் நுரையீரல், சளியால் நிரம்பியிருக்கிறது.
நாம் அவற்றை ஒரு மருத்துவமனையில் அகற்றலாம்,
ஆனால் இன்னும் அதிக கவலையளிப்பது,
அவருக்கு செப்சிஸ் இருக்கிறது.
அவருக்கு இன்னும் அதிக காலம்...
இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை.
ஆனால் உங்களால் ஏதாவது செய்ய முடியும்தானே.
தயவுசெய்து.
பணமாக இருந்தால் கவலைப்படாதீர்கள்.
அவரிடம் சொல்லுங்கள்.
என்ன செலவானாலும் நான் கொடுப்பேன். அவர் கவலைப்படத் தேவையில்லை.
நான்... நான் பணத்தை ஏற்பாடு செய்வேன்.
உங்கள் கணவருக்கு, அதிகபட்சம்,
இன்னும் சில மணிநேரங்கள்தான் இருக்கின்றன.
அவருக்கு அவர்கள் செய்தது...
அது பயங்கரமான விஷயம்.
நான் அவருக்காக வருந்துகிறேன்.
என்னை மன்னித்துவிடு.
எனக்குத் தெரியாது
இது நமக்கு இவ்வளவு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்று.
மன்னிப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை.
நீங்கள் இல்லாத வருடங்களில்,
பலர் என்னிடம் வந்து உங்கள் கருணையைப் பற்றி பேசியிருக்கிறார்கள்.
நீங்கள் மற்றவர்களுக்காக தியாகம் செய்தீர்கள்.
14 வருடங்களுக்கு முன்பு நான் சந்தித்த மனிதர் அவர்தான்,
இப்போது நான் பார்க்கும் மனிதரும் அவர்தான்.
உலகம் மாறியிருக்கலாம்...
ஆனால் நீங்கள் மாறவில்லை.
பையன்கள் வளர்வதைப் பார்க்க விரும்புகிறேன்.
சுன்ஜா...
என் மனைவி, உன் கையைப் பிடித்துக்கொண்டிருக்க விரும்புகிறேன்.
நான்...
நான் வாழ விரும்புகிறேன்.
மிகவும்.
நான் வாழ்வதற்கு ஏங்கி சாகிறேன்.
நான் இறந்ததும்...
நீ வேறு யாரையாவது திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும்.
அப்படியெல்லாம் பேசாதீர்கள்.
கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏராளமான அன்பு இருக்கிறது.
எனக்குத் தெரியும்.
என் கணவரால் நேசிக்கப்படுவது,
உங்களால் பாராட்டப்படுவது...
எனக்கு அதுதான் எல்லாமே.
ஆனால் நீ எப்படி உன் வாழ்க்கையை தொடர்வாய்?
எங்களைப் பற்றி கவலைப்படாதீர்கள்.
நான் சத்தியம் செய்கிறேன்.
நம் பிள்ளைகள்...
நல்ல வாழ்க்கையை வாழ்வார்கள்.
நோவாவும் மொஸாசுவும்...
அவர்கள் செழித்து வளர்வார்கள்.
உன் அப்பாவைப் போல இன்னொரு மனிதர் இருக்க மாட்டார்.
நீங்கள் அதை மறந்துவிடாதீர்கள்.
எப்போதும்.
நீ இங்கே என்ன செய்கிறாய்?
ஒப்பந்தம் முடிந்தது.
அவர் அபே மற்றும் கோல்டனுக்கு 1.4 பில்லியன் யென்களுக்கு விற்பார்.
நாம் 10% கட்டணத்தைப் பெறுவோம்.
ஆனால் இதை தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அந்த ஹோட்டல் ஒருபோதும் கட்டப்படாது.
ஏனென்றால் நாம் அதை நடக்கவிட மாட்டோம்.
அதோடு அபேவுக்கு தெரியவரும்
நான்தான் அவருக்கு அதைச் செய்தேன் என்று.
இது பயிற்சி இல்லை! இது நிஜ விமானத் தாக்குதல்!
பதுங்கும் இடத்திற்கு சீக்கிரம் போங்கள்!
- சீக்கிரம், ஓடுங்கள்! - சீக்கிரம்!
என்ன செய்கிறாய்? நாம் போக வேண்டும்!
ஓடுங்கள்! போகலாம்!
- பொறுங்கள், என் அம்மா... - அம்மா!
சுன்ஜா!
- ஆனால் என் கணவர்! - ஓடுங்கள்!
இல்லை, என்னால் என் கணவரை விட்டுவிட்டு வர முடியாது!
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்