(கொரிய மொழியில்)இன்னொன்றா?
எத்தனை பேர் நம்மை தாக்க வருகிறார்கள்?
அமெரிக்கா எவ்வளவு பெரியது என்று உங்களுக்குத் தெரியாதா?
அவர்களிடம் ஆயிரக்கணக்கான சிப்பாய்கள் இருப்பார்கள்.
அவர்கள் எல்லோருமே இங்கே வருகிறார்களா?
(ஜப்பானிய மொழியில்) யாருக்குத் தெரியும்?
வருத்தப்படுவதைவிட முன்னெச்சரிக்கையாக இருப்பது நல்லது.
இல்லையா?
அது சரி. நீ சொல்வதும் சரிதான்.
ஆனால் உன் அண்ணன் எங்கே?
இந்த வேலையில் அவன் உன்னோடு இல்லாதது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
ஒருவேளை எங்காவது சுற்றிக்கொண்டிருக்கலாம்.
அவன் அந்த முட்டாளுடன் இல்லையென்றால்,
கோ ஹான்சுவிடமிருந்து வாங்கிய சலிப்பான புத்தகங்களில் ஒன்றைப் படித்துக்கொண்டிருப்பான்.
உண்மையில், அவன் ஜாலியாகவே இல்லை!
சில விஷயங்களால் நீ வருத்தப்படுவது தெரிகிறது.
அதாவது, ஜாலியாக இருக்கப் போவதில்லை என்றால்
இங்கே வாழ்வதில் என்ன பயன், சரிதானே?
ஆனால் உனக்கு இது தெரிய வேண்டும்.
இப்போது குடும்பத்துக்கு உன் அண்ணன்தான் பொறுப்பு.
அது எவ்வளவு பாக்கியமோ அதே அளவு சுமையும் கூட.
சுமை எங்கே இருக்கிறது?
எல்லாமே அவனுக்குத்தான் முதலில் கிடைக்கிறது.
கிடைக்கிறது,
ஆனால் அவன் பெரியவனாகும்போது,
குடும்பத்தைக் கவனித்துக்கொள்ளும் சுமை அவன் மீது விழும்.
தோற்றுவிடக் கூடாது, அதுவும் மூத்தவன் கூடவே கூடாது.
இப்போது அதற்கான அர்த்தம் உனக்குப் புரியாமல் இருக்கலாம்,
ஆனால் என்னை நம்பு, நீ எளிதான வாழ்க்கையை வாழ்கிறாய்.
எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
சரி, உன் வேலையைப் பார்.
பிடித்துவிட்டேன்!
நீ இருந்த இடத்திலிருந்து நன்றாக தெரிந்தது.
கோழையின் சாக்குபோக்கு வார்த்தைகள்.
இந்த இடத்தில் நிறைய பாம்புகள் இருக்கின்றன.
யார் உண்மையான கோழை என்று உனக்குக் காட்டுகிறேன்.
போர் இப்படியே தொடர்ந்தால்,
நாம் நிரந்தரமாக இங்கேயே வாழலாம்.
எனக்கு அதில் பிரச்சினை இல்லை.
நீ சொந்த ஊருக்குப் போக விரும்பவில்லையா?
விரும்புகிறேன்.
ஆனால் திரும்ப பள்ளிக்குப் போக விரும்பவில்லை.
ஆனால் நீ மிகவும் பிரபலமானவன்.
என் அப்பாவைப் போல பள்ளி இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.
அவர் வாழ்க்கையில் ஒரு பரிட்சையில் கூட தேர்ச்சி பெற்றதில்லை,
ஆனால் நான் அதிக மதிப்பெண்கள் பெறவில்லை என்றால், என்னை வெளுத்துவிடுவார்.
இந்த வருடம் நீ வகுப்பில் முதலிடம் பிடித்திருப்பதால்,
அவரால் எனக்கு எப்போதும் பிரச்சினைதான்.
நீ கொரியன் என்று என் சகோதரன் சொன்னதும் அவருடைய முகத்தை நீ பார்த்திருக்க வேண்டும்.
அன்று இரவு இரண்டு கைகளாலும் என்னை அடித்தார்.
ஹேய்!
ஆசிரியர் ஒகாவா இப்போது நம்மைப் பார்ப்பது போல கற்பனை செய்.
நிஜமில்லை என்று நினைத்து தன் கண்களை துடைத்துவிட்டு பார்ப்பார்.
என்ன பிரச்சினை?
எனவே நாம் இப்போது நண்பர்களா?
கேள்.
நான் உன்னிடம் மோசமாக நடந்துகொண்டேன் என்று தெரியும்.
அதோடு
அதற்காக வருந்துகிறேன்.
இப்போது நண்பர்களாக இருக்கலாமா?
இதோ.
அவற்றை எதுவும் செய்யாதே. அவை தங்கள் தோலை உரிக்கப்போகின்றன.
என்னவாக ஆக?
யாருக்குத் தெரியும்?
ஆனால் சீக்கிரம் அவை தானாக வெளிப்படும்.
அவை பயமுறுத்துகின்றன.
நன்றி. ஆனால்...
ஏதாவது பிரச்சினையா?
உன் வேலையைப் பார். உனக்கு என்ன அக்கறை?
திரு. கிம் என்னை திட்டுவது சரிதான்.
நான் என் வேலைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.
வண்டியில் உரம் இருக்கிறது.
நான் திரும்பி வருவதற்குள் அதை இறக்கு.
சுன்ஜா, என்ன விஷயம்?
அம்மா.
மின் ஜின் லீ எழுதிய புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
...மாணவர்கள் கற்களை வீசினார்கள், தற்காலிகமாக இராணுவம் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
ஆனால் காலை 1 மணிக்குப் பிறகு, கூட்டத்தினரின் உற்சாகம்...
நான் ஃபோனுக்கு அருகில் இல்லை. உங்கள் செய்தியைப் பதிவு செய்யுங்கள்.
சாலமன், இருக்கிறாயா?
உன் குரலைக் கேட்டு பல நாட்களாகிவிட்டது.
பிஸியாக இல்லாதபோது என்னை அழை.
ஓ, நான் உன் பாட்டி.
பாட்டி, கப்பல் நிஜமாகவே பெரிதாக இருந்ததா?
இல்லை, அவ்வளவு பெரிதாக இல்லை.
குறைந்தபட்சம் அதில் பாய்மரம் இருந்ததா?
இல்லை.
பாய்மரமும் இல்லை.
கப்பல் உண்மையில் சின்னதாகத்தான் இருந்தது.
குறிப்பாக எத்தனை பேர் அதில் இருந்தோம் என்பதை கருத்தில் கொண்டால்.
அந்த பலமான கடல் அலைகள் மோதியதால் எல்லோரும்
ஒருவரோடு ஒருவர் மிகவும் நெருக்கமாக உட்கார்ந்திருந்தோம்.
அந்த பயணம்...
அது கடினமானது.
நான் கப்பலில் சவாரி செய்ய விரும்புகிறேன்.
எதற்காக?
நீ எங்கே போவாய்?
ஆப்பிரிக்காவுக்கு.
ஆப்பிரிக்காவா?
அது அவ்வளவு தூரமா?
மிகவும் தூரம்.
என்னுடைய மங்கா புத்தகங்களில் ஒன்றில், நான் ஒரு சிங்கத்தின் புகைப்படத்தைப் பார்த்தேன்.
அது மிகவும் ஆக்ரோஷமாக இருந்தது.
நேராக ஒன்றைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நிஜமாகவே விரும்புகிறேன்.
சிங்கமா?
சிங்கம்.
நோவா.
மொஸாசு.
நீங்கள் கொரியர்கள் என்பதை ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது.
இரத்தத்திலும் சதையிலும் கொரியர்கள், அதுதான் நீங்கள்.
நாங்கள் கொரியர்களாக இல்லாவிட்டால், யாராக இருந்திருப்போம்?
நீ சொல்வது சரிதான். மிகவும் சரி.
மொஸாசு, உட்கார். சாப்பிடலாம்.
நோவா, இன்று நீ பிரார்த்தனை செய்கிறாயா?
எங்கள் பரலோகத் தகப்பனாகிய கர்த்தருக்கு,
நீங்கள் எங்களுக்குக் கொடுத்த உணவிற்காக உங்களுக்கு நன்றி.
அதோடு எங்களுடைய பாட்டியை பூஸானிலிருந்து பத்திரமாக கொண்டு வந்ததற்கு நன்றி.
கடவுளின் பெயரால், நாம் பிரார்த்தனை செய்கிறோம்.
- ஆமென். - ஆமென்.
இது மிகவும் அதிகம். பையன்களுக்கு கொஞ்சம் கொடு.
சாப்பிடுங்கள்.
பாட்டி, உங்களுக்காக,
பெரியம்மா மேற்பார்வையாளரிடம் அவர் கோழிகளில் ஒன்றை நாங்கள் அறுக்கலாமா என்று கேட்டார்.
அவர் சரி என்றார்.
அம்மா தலையை திருகுவதைப் பார்த்தேன்.
அவர் அதை நன்றாக செய்தார்.
உன் அம்மா இளம் வயதிலேயே அதைத் தொடங்கிவிட்டாள்.
சாப்பிடு.
திரு. கோ ஹான்சு!
நீங்கள் எங்களுக்கு செய்த எல்லாவற்றையும்... எப்படி திருப்பி செலுத்தப் போகிறோம்?
அதற்கு அவசியமில்லை. தயவுசெய்து, உட்காருங்கள்.
விடுதியில் என்னை அவரால் கண்டுபிடிக்க முடியாதபோது,
அவருடைய ஆட்களை அனுப்பி என்னைத் தேடச் சொன்னார்.
அது எளிதான காரியம் இல்லை.
எங்களோடு சேர்ந்து சாப்பிடுகிறீர்களா?
இரவு உணவை சாப்பிட்டுவிட்டேன்,
ஆனால் நான் உட்காரலாமா?
தயவுசெய்து.
இன்றிரவு நன்றாக சாப்பிடுவோம். நன்றி.
பார்த்தீர்களா? எப்போதும் முதலில் அவனுக்குத்தான்!
வருகிறேன்!
ஒரு நொடி.
பாட்டி! இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?
என்னுடைய மெஸ்சேஜ் உனக்குக் கிடைக்கவில்லையா?
கடைசியாக எப்போது சுத்தம் செய்தாய்?
இன்றுதான் சுத்தம் செய்தேன்.
ஆனால், பாட்டி, எதற்காக டோக்கியோ வந்தீர்கள்?
ஒரு கனவு கண்டேன்.
கனவா? என்னைப் பற்றியா?
விவரங்கள் சரியாக ஞாபகமில்லை,
ஆனால் நான் கண்விழித்தபோது...
யாரையாவது எதிர்பார்க்கிறாயா?
நான் ஒரு தோழியோடு இரவு உணவுக்குப் போயிருக்க வேண்டும்.
என்னை அழைத்துப் போக வந்திருக்கிறாள்.
- இதைப் பார்த்தாயா? - நவோமி...
அந்த நிலத்தின் அடியில் எலும்புகள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.
யாரது?
என் பாட்டி.
அவருக்கு டோக்கியோவில் திடீரென வேலை வந்துவிட்டது.
இச்சிசாகி.
ஷிஃப்லிஸில் நாங்கள் ஒன்றாக வேலை செய்தோம்.
உங்களை சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி.
நான் கத்தியதற்கு மன்னிப்பு கேட்கிறேன்.
உன்னை சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி.
டேட்டிங்கா?
பாட்டி, என்னை ஏன் சங்கடப்படுத்துகிறீர்கள்?
கடைசி நேரத்தில் திட்டத்தை மாற்றியதற்கு வருந்துகிறேன்...
கவலைப்படாதே.
நீங்கள் தொலைவிலிருந்து வந்திருக்கிறீர்கள்.
உங்கள் வருகையை அனுபவியுங்கள்.
இரவு உணவுக்கு வெளியே போகிறீர்களா?
விசேஷமாக எங்கும் இல்லை.
தெருவின் கடைசியில் இருக்கும் பாஸ்தா உணவகத்துக்குத்தான்.
அடடா.
அவளைப் பார். எலும்பும் தோலுமாக இருக்கிறாள்.
பிறகு அழைக்கிறேன்.
- உள்ளே வா! - பரவாயில்லை.
இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டாய்.
தயவுசெய்து, எனக்குப் பிரச்சினையில்லை.
நான் வீட்டிலிருந்து எவ்வளவு விலா எலும்பு உணவை கொண்டுவந்திருக்கிறேன் பார்.
அதோடு சாலமனுக்குப் பிடித்த பஞ்சான்.
உள்ளே வா.
காலணியை அணிந்து வா!
தரை மிகவும் அழுக்காக இருக்கிறது.
நீ இங்கே இருக்க வேண்டியதில்லை.
உங்கள் வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.
நேற்று இரவு, 60 B-29s விமானங்கள்
கண்மூடித்தனமாக நகர மையத்தில் குண்டுகளை வீசின...
நான் பள்ளிக்குப் போக விரும்பியது பற்றி
உன் பாட்டிக்கும் எனக்கும் கடுமையான சண்டை நடக்கும்.
அப்போது அது வேறு காலகட்டமாக இருந்தது.
அம்மா, வேண்டுமென்றால் நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறேன்.
படிக்கவா?
இப்போது அதற்கு காலம் கடந்துவிட்டது.
நீதான் இப்போது நன்றாக படிக்க வேண்டும்.
புரிகிறதா?
கடவுளே.
இந்த சூட்டில் ஒருவர் எப்படி தூங்க முடியும்?
நான் கொஞ்சம் காற்று வாங்கப் போகிறேன்.
சரி.
கியுங்கீ?
எந்த பிரச்சினையும் இல்லையே?
ஏன் இந்த ராத்திரியில் வெளியே வந்திருக்கிறாய்?
என்னால் தூங்க முடியவில்லை.
ஆனால் ஏன் இன்னமும் இங்கே இருக்கிறீர்கள்?
- மேற்பார்வையாளரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். - ஏதாவது பிரச்சினையா?
இல்லை.
சில விஷயங்களை தீர்க்க வேண்டியிருந்தது.
சரி...
மீண்டும் உங்களுக்கு நன்றி சொல்ல விரும்புகிறேன்.
அது ஒன்றுமில்லை.
அது உண்மை இல்லை.
அது உங்களுக்கு அதிக சிரமத்தையும் செலவையும் வைத்திருக்கும்.
நான் இப்போது போகிறேன்.
சுன்ஜா.
நீ எப்போதாவது கார் ஓட்டியிருக்கிறாயா?
காரா?
ஓட்ட விரும்புகிறாயா?
விளையாடுகிறீர்களா?
நிஜமாகத்தான் சொல்கிறேன்.
ஏறு.
எல்லோரும் வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது கார் ஓட்ட வேண்டும்.
வா.
பிரேக்கை மெதுவாக விடு.
போ.
ஹலோ.
நல்ல செய்தி கேட்க விரும்புகிறாயா?
ஒரு நிமிடம்.
நான் இதற்கு பதிலளிக்க வேண்டும்.
அதை இப்படிப் பிடி.
இவை மிகவும் மெல்லியவை.
நான் இப்போதெல்லாம் அதிகம் சமைப்பதில்லை.
தெரிகிறது.
உன் கைகளை மட்டும் பார்.
என்ன?
நீ சொன்னது போலவே. கோல்டன் ஹோட்டல்ஸ். அவர்கள் தயங்குகிறார்கள்.
- எனவே அவர்கள் பின்வாங்குகிறார்களா? - அப்படித்தான் தெரிகிறது.
அப்படியென்றால், டாம், எல்லாம் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது.
எனக்குத் தெரியும்.
ஆனால் நான் தொடர்வதற்கு முன், ஒன்று கேட்க வேண்டும்.
இதைப் பற்றி உறுதியாக இருக்கிறாயா?
ஏனென்றால் அபேவுக்கு அது நீதான் என்று தெரியும்போது,
யாரும் உன்னைப் பார்த்து பொறாமைப்படாமல் போகலாம்.
அது பரவாயில்லை. என்னைப் பார்த்து மக்கள் பொறாமைப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை.
கடனைக் கோருங்கள்.
என் சிறுவயதில், எப்போதும் இரவு உணவு செய்ய உதவுவேன்.
ஒவ்வொரு இரவும் என் அம்மா ஒரு விருந்தே தயார் செய்வார்.
பிறகு நானும் என் சகோதரனும்,
என் அப்பாவுக்காக அவருடன் காத்திருப்போம்.
ஆனால் அவர் அதிகம் வீட்டிற்கு வந்ததில்லை.
என் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி,
சமைப்பதில்தான் என் வாழ்க்கையை கழித்தேன்.
ஆனால் அது வித்தியாசமானது.
மற்றவர்களுக்கு நீ செய்யும் உணவும்,
உன் குடும்பத்திற்காக நீ செய்யும் உணவும்.
சுவையில் வித்தியாசம் தெரிந்துவிடும்.
உன் அம்மாவின் சமையல், சுவையாக இருந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.
அவன் நிஜமாகவே போராடினான்.
ஷிஃப்லிஸில்.
அவன் தோற்பான் என்று எல்லோரும் நம்பிக்கொண்டிருந்ததால்.
ஒருவேளை நானும் அப்படி நினைத்திருக்கலாம்.
ஆனால் அந்த பேரத்தில் அவன் செய்தது...
இதற்கு முன்பு நான் யாரும் அப்படியொரு
நிலைப்பாட்டை எடுத்து பார்த்ததில்லை.
நான்...
அது எனக்கு சக்தியைக் கொடுத்தது.
எதுவும் பிரச்சினை இல்லையே?
நிச்சயமாக.
ஏன் அப்படிக் கேட்கிறாய்?
தடிமனாக இருக்க வேண்டும். இப்படி.
அவளை விடு!
என்ன செய்வது என்று அவளுக்குத் தெரியும்.
ஆக்சிலேட்டரையும் கிளட்ச்சையும் ஒன்றாக அழுத்தக் கூடாது.
நீ மிகவும் மோசமாக ஓட்டுகிறாய்.
இதோ.
இப்போது நன்றாக ஓட்டுகிறாய்.
தூங்குகிறார்கள்.
ஏன் இந்நேரத்தில் வந்தாய்?
என்னோடு வா. உனக்கு ஒன்றை காட்ட வேண்டும்.
என்னால் முடியாது. என் அம்மா சீக்கிரம் வந்துவிடுவார்.
என்னை நம்பு.
இதைத் தவறவிட்டதற்காக வருத்தப்படுவாய்.
சீக்கிரம்! வா, நோவா.
நோவா!
பொறு!
எனக்காக காத்திரு!
இது சுவையாக இருக்கிறது.
இப்போது இவருக்கு உன்னைப் பிடித்துவிடும்.
நீ என்ன பேசுகிறாய்? எனக்கு அவளைப் பிடிக்காதது போல.
நீ நீண்ட நேரம் வேலை செய்வாய் போல.
நீ உன் வேலையை ரசிக்கிறாயா?
பெரும்பாலும், அதற்கு நான் பெருமைப்படுகிறேன்.
குறிப்பாக வேலை கடினமாக இருக்கும்போது.
பல நாட்கள் அப்படித்தான் இருக்குமா?
நேர்மையாகச் சொன்னால், எண்ண முடியாத அளவுக்கு அதிக நாட்கள்.
ஆனால் அது மெல்ல மெல்ல சரியாகிக்கொண்டே வருகிறது.
உண்மையில், ஒரு ஒப்பந்தத்தில் வேலை செய்கிறேன்.
அது நான் எதிர்பார்த்த ஒரு ஒப்பந்தம்.
என்ன அது?
நான் அந்த நிறுவனத்தை சில காலமாக கண்காணிக்கிறேன்.
- யோட்சுபா ஃபைனான்ஸ். - தனிநபர் கடன் வழங்கும் நிறுவனமா?
கடைசியாக அவர்கள் பங்குகளை பங்குச்சந்தையில் வெளியிட ஒப்புக்கொள்ளவைத்தேன்.
ஆஹா, அது அற்புதமானது.
ப்ராஸ்பெக்டஸ் வெளிவந்துவிட்டதா?
அடுத்த வாரம்.
மதிப்பீட்டு வரம்பு என்ன?
30 முதல் 50 பில்லியன் யென்.
வர்த்தகத்துக்கான அளவு என்ன? 25% இருக்குமா?
இல்லை, இப்போது 10% மட்டும்தான்.
அதை உயர்த்தும்படி நிறுவனர்களை ஒப்புக்கொள்ள வைக்க முயற்சிக்கிறேன்,
ஆனால் அவர்கள் பயப்படுகிறார்கள்.
அதுதான் உண்மையான பணம்.
தெரியும். சம்மதிக்க வைப்பேன் என்று நம்புகிறேன்.
ஆனால் இது கண்டிப்பாக இரகசியமானது.
அது நிறுவனத்தின் விதிமுறைகள்.
நான் யாரிடம் சொல்லப் போகிறேன்?
எனக்குத் புரிந்ததெல்லாம், நீ மிகவும் உற்சாகமாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது.
இதைப் பற்றி எனக்கு நல்ல உணர்வு இருக்கிறது.
இது பெரியது.
உண்மையைச் சொன்னால்,
நீதான் எனக்கு வழி காட்டினாய்.
அதாவது எப்படி எச்சரிக்கையோடு இருப்பது என்று.
நீ உன் நிலைப்பாட்டில் நின்று, ஒப்பந்தத்தை முடித்தாய்.
அந்த வயதானவள் விற்றுவிட்டாளா? எப்போது?
சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒப்பந்தத்தை முடித்தோம்.
அவள் ஒருபோதும் விற்கமாட்டாள் என்றுதானே சொன்னாள்?
அவள் ஏன் மனதை மாற்றிக்கொண்டாள்?
நீ அவளிடம் திரும்பிப் போனாயா?
அது அவருடைய விருப்பம்.
அவருக்கு ஏராளமான பணம் கிடைத்தது.
அவருக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை.
பாட்டி, என்னை அப்படிப் பார்க்காதீர்கள்.
நான் அவரைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை.
என்னை நம்புங்கள்.
இந்த சுரைக்காய் நன்றாக இருக்கிறது.
உன் முதல் முறை மோசமாக இல்லை.
உன் பாட்டிக்கு மட்டுமே உதவி செய்தேன்.
நான் திரும்பிப் போக வேண்டும்.
சுன்ஜா என்னைப் பற்றி கவலைப்படுவாள்.
நாம் கொரியாவில் இருந்திருந்தால்,
உங்களைப் போன்ற ஒருவரிடம் என்னால் பேசக்கூட முடியாது.
ஆனால் இங்கே...
நீயும் நானும் ஒரு தானியக்களஞ்சியத்தை பகிர்ந்துகொள்கிறோம்.
நாம் எப்போதாவது திரும்புவோமா?
என்ன நடந்தாலும் நாம் திரும்புவோம்.
நான் இங்கே சாக மாட்டேன்.
எனக்கும்தான்.
ஒருவேளை நாம் திரும்பினால்...
உங்கள் சோகம் கொஞ்சம் குறையலாம்.
என் சோகமா?
உங்கள் கண்களில் தெரிகிறது.
அது என்னை ஒடுக்குகிறது.
ஏனென்றால் அதற்கு என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது.
மறுபடியும் வரம்பு மீறி பேசிவிட்டேன்.
நாம் ஒருவருக்கொருவர் சில கதைகளை சொல்லிக்கொண்டதால்,
நட்பாகிவிட்டதாக நினைக்காதீர்கள்.
கவனி!
உனக்கு ஒன்றுமில்லையே?
நான் நன்றாக இருக்கிறேன்.
நாம் அதை வெளியே தள்ள வேண்டும்.
நான் ஓடிப் போய் திரு. கிம்மையும் நோவாவையும் கூட்டி வரலாம்.
பரவாயில்லை. இதை நாம் இருவருமே செய்யலாம்.
மூன்று சொல்லும்போது தள்ளு.
ஒன்று, இரண்டு, மூன்று!
சீக்கிரம், அதைத் தவறவிடுவோம்.
ஏராளமாக.
இது அற்புதமாக இருக்கிறது.
ஒன்றைப் பிடித்துவிட்டேன்!
கடைசி முறை.
நகர்கிறது.
அப்படித்தான்.
அப்படித்தான்!
போதும்.
நாம் செய்துவிட்டோம்.
அது ஒன்றுமில்லை.
நாம் இப்படி செய்யக்கூடாது.
சுன்ஜா.
நாம் இருவர்... யார் என்ன சொன்னாலும் இது சரிதான்.
எனக்குத் தெரியும்.
உங்களுக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது, நான் என் கணவரை இழந்தேன்.
அவன் போய்விட்டான். நீ அவனுக்கு எதற்கும் கடன்படவில்லை.
நீங்கள் சொல்வது தவறு.
நான் அவருக்கு எல்லாவற்றுக்கும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.
எவ்வளவு காலத்துக்கு?
சொல்.
அந்த கல்லறைக்கு இன்னும் எவ்வளவு காலம் சேவை செய்ய வேண்டும்?
நீயும் மகிழ்ச்சிக்கு தகுதியானவள்தான்.
நீ எல்லாவற்றையும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை.
நான் செய்யும் எல்லாமே உனக்காகத்தான்.
உனக்கும் நோவாவுக்கும். அவை எல்லாமே!
உன் இதயத்தில், நீ அதை உணர்வது எனக்குத் தெரியும்.
என் இதயம்... அதற்கு மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது.
சுன்ஜா.
வெப்பம் தூங்கவிடவில்லையா?
அது அவர்தான், இல்லையா?
அவர்தான் அப்பா.
அது என்ன?
சுஞ்சா, உனக்குத் தெரியும்,
அந்த பையனுக்கு தெரியவே கூடாது.
எனக்குத் தெரியும்.
உங்கள் இருவருக்கும் இடையே என்ன நடந்தாலும்,
- நீ ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும்... - அம்மா.
நீங்கள் கவலைப்படத் தேவையில்லை.
அது எனக்கே ஞாபகம் இருக்கிறது.
உன்னை குளிப்பாட்டுகிறேன்.
அந்த சேற்றை கழுவ வேண்டும்.
என்ன பிரச்சினை, திரு. கோ?
வெளியே வா.
என்ன செய்கிறீர்கள்?
நான் கண்டுபிடிக்கமாட்டேன், என்னிடமிருந்து திருடலாம் என்று நினைக்கிறாயா?
என்ன பேசுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை...
என்னை அவ்வளவு முட்டாள் என்று நினைத்தாயா?
மறைந்திரு.
நிறுத்துங்கள்!
தயவுசெய்து.
நிறுத்துங்கள். தயவுசெய்து!
போதும். நிறுத்துங்கள்!
ஆனால் அது ஒரு சில கோழிகள்தான்.
என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்!
நோவா!
நோவா.
நோவா!
சாலமன், கேள்.
நீ என்ன செய்துகொண்டிருந்தாலும், உன் மனதில் என்ன திட்டம் இருந்தாலும்,
இனி அதைப்பற்றி நான் கேட்க மாட்டேன்.
நான் உன் பொய்களைக் கேட்க விரும்பவில்லை.
அதற்கு பதிலாக,
நான் உன்னிடம் ஒன்றைக் கேட்பேன்.
நீ யார் என்பதை மறந்துவிடாதே.
அதை நீ செய்வாயா?
செய்ய நினைக்கிறேன்.
ஹலோ.
நான் காடோ.
யார் நீங்கள்?
காடோ, நான் கிம் சுன்ஜா பேசுகிறேன்.
எவ்வளவு தாமதமாகிவிட்டது என்று தெரிகிறது.
காலையில் மீண்டும் அழைக்கவா?
பரவாயில்லை. உங்கள் அழைப்பிற்காக காத்திருக்கிறேன்.
காத்திருக்கிறீர்களா?
நான் நம்பிக்கை இழக்கத் தொடங்கிவிட்டேன்.
நான் டோக்கியோவில் இருக்கிறேன்.
என் பேரனைப் பார்க்க வந்தேன்.
அவனைப்பற்றி கவலையாக இருந்தது.
ஆனால் அவனுக்கு ஒரு டேட் இருந்தது.
காதலியா?
இந்த காலத்தில் யாருக்குத் தெரியும்?
அவள் எப்படிப்பட்டவள்?
அவள் ஜப்பானியர்.
சரி.
அது பிரச்சினையா?
அதை மாற்ற முடியாது.
நீங்கள் சொன்னது போல,
நீங்களும் நானும் நிறைய பார்த்திருக்கிறோம்.
அது உண்மைதான். நாம் இருவரும் இப்போது இளமையாக இல்லை.
ஆனால் எனக்குத் தெரியும்,
எனக்கு இருக்கும் கொஞ்ச காலத்தில்,
நான் பார்ப்பதை நான் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
நாம் அந்த உரிமையைப் பெறவில்லையா?
நோவா, அரிசியை உள்ளே கொண்டு வர உதவு.
இங்கே இன்னும் சில மூட்டைகள் இருக்கின்றன.
அம்மா!
- அது என்ன சத்தம்? - என்ன நடக்கிறது?
- வெளியே போவோம். - விமானத் தாக்குதலா?
அவை வருகின்றனவா?
அது என்ன?
அது அரிசி கொட்டகை.
கியுங்கீ!
கியுங்கீ, பொறுங்கள்!
கியுங்கீ!
நில்லுங்கள்!
நாம் மிகவும் கடினமாக உழைத்தோம்.
அந்த எல்லா மாதங்களும்!
அதெல்லாம் எப்படி அழிந்து போகும்?
இது எப்படி நடக்கும்?
எனக்குத் தெரியாது.
நீங்கள் ஏன் வந்தீர்கள்?
நான் உங்களை பின்தொடரச் சொன்னேனா?
ஏன் என்று உங்களுக்கே தெரியும்.
உங்களுக்கு சாவுக்கு பிறகான வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை இருக்கிறது, ஆனால் எனக்கு இல்லை.
இதை ஏன் என்னிடம் சொல்கிறீர்கள்?
ஏனென்றால் எனக்கு இது அவ்வளவுதான்.
இந்த ஒரு வாழ்க்கை.
இன்று அமெரிக்கர்கள் வந்தால்...
அவர்கள் நம் மீது குண்டுகளை வீசினால்...
இங்கே...
நான் நல்ல வாழ்க்கை வாழ்ந்தேன் என்று என்னால் நிஜமாக சொல்லிக்கொள்ள முடியுமா?
வாழ்க்கையை நன்றாக வாழ்ந்ததாக?
அப்படியா?
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்