(ภาษาเกาหลี) ทําอีกอันแล้วเหรอ
เราจะต้องรับมือกับพวกนั้นกี่คนกันแน่
ไม่รู้เหรอว่าอเมริกาน่ะ ใหญ่เบ้อเร่อเท่อแค่ไหน
ต้องมีทหารเป็นพันๆ คนแน่ๆ
แล้วจะมาที่นี่กันหมดเลยเหรอ
(ภาษาญี่ปุ่น) ใครจะรู้ล่ะ
แต่ก็กันไว้ดีกว่าแก้นี่นา
ไม่ใช่เหรอฮะ
ก็จริง นายพูดมีเหตุผล
ว่าแต่พี่ชายไปไหนล่ะ
แปลกใจนะที่ไม่ได้มาทําภารกิจซ้อมรบด้วยกัน
ก็อาจไปเดินเล่นที่ไหนไม่รู้
ถ้าไม่ได้ขลุกอยู่กับ เจ้าบ้านั่น
ก็หมกตัวอ่านหนังสือน่าเบื่อที่ลุงโคซังให้
ช่วงหลังพี่กลายเป็นคนน่าเบื่อจริงๆ นะ
ก็เห็นอยู่นะว่านายไม่ร่าเริงเท่าไหร่
เราจะมาอยู่ที่นี่ทําไม
ถ้าไม่เล่นสนุกมีความสุขอะไรเลย
แต่นายก็ต้องเข้าใจนะ
ตอนนี้พี่นายกลายเป็นหัวหน้าครอบครัวแล้ว
นั่นเป็นทั้งเกียรติแล้วก็เป็นภาระเลยล่ะ
ภาระอยู่ตรงไหนกัน
พี่ได้ทุกอย่างก่อนทุกทีเลย
ก็จริง
แต่เมื่อเขาโตขึ้น
เขาก็จะต้องรับภาระการดูแลครอบครัวนี้
ลูกคนโตไม่มีโอกาสให้ทําพลาดหรอกนะ
ตอนนี้นายอาจยังไม่เข้าใจ
แต่เชื่อฉันเถอะ ชีวิตนายสบายกว่าพี่
เรื่องนี้อารู้ดี
อาไปละ ทําต่อไปนะ
ได้แล้ว!
นายมุมดีกว่าฉันนี่นา
ข้ออ้างของคนขี้ขลาด
แถวนี้มีงูอีกตั้งเยอะ
หาว่าฉันขี้ขลาด เดี๋ยวทําให้ดูว่าขี้ขลาดเป็นยังไง
นี่นะ ถ้ามีสงครามแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
เราอาจได้อยู่อย่างนี้ไปจนตายก็ได้
ฉันก็ไม่ถือหรอกนะ
นายไม่อยากกลับบ้านเหรอ
ก็คงอยาก
แต่ไม่อยากกลับไปโรงเรียน
แต่นายเป็นหัวโจกที่โรงเรียนเลยนี่
ก็ไม่ได้อยากเลี่ยงโรงเรียน เท่าที่ไม่อยากเจอพ่อ
ตัวพ่อเองน่ะสอบตกมาทั้งชีวิต
แต่ถ้าฉันไม่ได้สอบได้ที่หนึ่ง พ่อจะเอาเลือดหัวฉันออกทุกที
ยิ่งปีนี้ที่นายมาสอบได้ที่หนึ่ง
ฉันเลยโดนพ่อเล่นงานตลอด
ตอนน้องฉันฟ้องว่านายเป็นเกาหลีอีกต่างหาก นายน่าจะเห็นสีหน้าพ่อ
คืนนั้นพ่อใช้กําปั้นทั้งสองข้างเลยนะ
นี่
ถ้าโอกาวะเซนเซย์มาเห็นเราตอนนี้ จะทําหน้ายังไงนะ
ต้องขยี้ตาเพราะนึกว่าตาฝาดแน่ๆ
เป็นอะไรไป
ตอนนี้เราเรียกว่าเป็นเพื่อนกันรึเปล่า
คืองี้
ฉันรู้ตัวนะว่าเคยร้ายกับนายแค่ไหน
แล้ว คือว่า...
ฉันขอโทษ
จากนี้นับว่าเราเป็นเพื่อนกันได้ไหม
เอ้านี่
อย่าไปแกล้งมันสิ มันกําลังจะออกจากดักแด้
ออกมาแล้วเป็นตัวอะไร
นั่นก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
แต่เดี๋ยวมันก็เผยตัวจริงออกมาให้เราเห็น
น่าขนลุกจะตาย
ขอบคุณมากค่ะ แต่...
มีปัญหาอะไรเหรอ
ไม่ใช่เรื่องของแก แกจะมาสนทําไม
คิมซังดุฉันก็ถูกแล้วค่ะ
ฉันควรรีบกลับไปทํางาน
ปุ๋ยอยู่บนรถ
ขนให้เสร็จก่อนฉันจะกลับมานะ
ซอนจา มีอะไร
แม่จ๋า
(สร้างจากนวนิยายโดย มินจิน ลี)
นักศึกษาปาหิน ชะลอการบุกของทางกองทัพ
แต่ไม่นานหลังจากบ่ายโมง ขณะที่อารมณ์คลื่นฝูงชนทวีความรุนแรง...
ตอนนี้ผมไม่ว่างรับโทรศัพท์ โปรดฝากข้อความไว้ครับ
โซโลมอนอยู่รึเปล่า
ไม่ได้ยินเสียงแกมาพักใหญ่
ว่างแล้วโทรกลับมาบ้างนะ
อ้อ นี่ย่าเองจ้ะ
คุณยาย เรือใหญ่ไหมฮะ
ไม่จ้ะ ไม่ใหญ่ขนาดนั้น
แต่อย่างน้อยก็มีใบเรือใช่ไหม
ไม่มีใบเรือด้วย
ที่จริงเรือลําเล็กนิดเดียว
ยิ่งเทียบกับจํานวนคน
ที่เบียดเสียดยัดเยียดกันอยู่บนเรือลํานั้น
คลื่นลมก็แรงซัดอยู่ตลอดอีก
การเดินทางมาที่นี่...
ลําบากมากทีเดียว
ผมอยากได้ลองขึ้นเรือบ้าง
ทําไมล่ะ
จะขึ้นเรือไปไหน
ไปแอฟริกา
แอฟริกาเหรอ
มันไกลไหม
ไกลมาก
ในหนังสืมังงะมีรูปของไลอ้อน
ดูดุร้ายน่าเกรงขามมาก
ผมอยากไปเห็นตัวเป็นๆ
ไลอ้อน
สิงโตน่ะค่ะ
อ้อ สิงโต
สิงโต
โนอา
โมซาซึ
พวกแกต้องไม่ลืมนะว่าตัวเองเป็นคนเกาหลี
แกทั้งสองคนเป็นเกาหลีหัวจรดเท้า
ถ้าไม่ใช่คนเกาหลี แล้วเราจะเป็นใครไปได้ล่ะ
จริงจ้ะ จริงมาก
โมซาซึ นั่งดีๆ กินข้าวกันเถอะ
โนอา คืนนี้นําสวดหน่อยได้ไหม
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า
ขอบพระทัยที่มอบอาหารมื้อนี้ให้เรา
และขอบพระทัยที่พาคุณยาย ข้ามมาจากปูซานจนถึงที่นี่โดยปลอดภัย
กราบทูลในพระนามพระเยซูคริสต์
- อาเมน - อาเมน
เยอะไป เอาให้เด็กๆ กินก่อน
กินเถอะแม่
กินเถอะ
คุณยาย เพราะคุณยายมา
ป้าเลยไปขออนุญาตเชือดไก่ ของหัวหน้าคนงาน
แล้วเขาก็ให้ด้วย
ผมเห็นออมม่าหักคอไก่เองเลย
แม่เก่งสุดๆ
เพราะแม่แกหัดมาตั้งแต่เด็กไงล่ะ
กินเถอะ
นายห้างโคฮันซู!
ช่วยเหลือพวกเราขนาดนี้... จะตอบแทนบุญคุณอย่างไรได้หมด
ไม่จําเป็นหรอก นั่งเถอะ
ตอนเขาไปตามหาฉันที่บ้านเช่าแล้วไม่เจอตัว
เขาก็ส่งคนตามหาใหญ่เลย
ไม่ได้หาง่ายๆ ด้วยนะ
มากินข้าวกับเราไหมคะ
กินมาแล้ว
แต่ขอนั่งด้วยได้ไหม
เชิญเลย
คืนนี้พวกเราได้กินของดี ขอบคุณมาก
เห็นมะ ได้ก่อนตลอดเลย
มาแล้วครับ!
แป๊บเดียว
ฮัลแม มาทําอะไรตรงนี้
ไม่ได้ฟังข้อความของย่าเหรอ
ถูบ้านครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เนี่ย
เพิ่งถูวันนี้
แต่ว่า ฮัลแม มาทําอะไรที่โตเกียว
ย่าฝัน
ฝัน ฝันถึงผมเหรอ
จํารายละเอียดไม่ได้หรอก
แต่พอตื่นขึ้นมา...
รอใครอยู่เหรอ
ผมนัดเพื่อนไว้ จะออกไปกินข้าวกัน
เขามารับผม
- เห็นข่าวนี่หรือยัง - นาโอมิซัง...
ข่าวว่ามีซากกระดูกอยู่ใต้ที่ดิน
ใครมาน่ะ
ฮัลแมของผม
วันนี้ย่ามีธุระด่วนกะทันหันที่โตเกียว
นี่อิจิซากิซังครับ
เราเคยทํางานด้วยกันที่ชิฟฟลีย์ส
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
เมื่อสักครู่ที่หลุดปากไป ขออภัยจริงๆ ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
นี่นัดสาวมาเดทเหรอ
ฮัลแม ทําไมต้องทําให้หลานขายหน้า
ขอโทษนะ ที่ต้องเปลี่ยนแผนคืนนี้กะทันหัน...
ไม่เป็นไร
อุตส่าห์มาตั้งไกล
ฉันไม่รบกวนแล้วค่ะ
ตอนแรกจะออกไปกินข้าวกันเหรอ
ไม่ได้จะไปที่ไหนหรูหรา
แค่ร้านพาสต้าแถวนี้
ตายๆ
ดูเข้า ผอมหนังหุ้มกระดูก
แล้วผมค่อยโทรหานะ
- เข้ามาเถอะ - อย่าดีกว่า
อุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปดีกว่า
รอเห็นก่อนว่าฉันเอาซี่โครงคัลบีจิม มาจากที่บ้านเยอะแค่ไหน
เครื่องเคียงพันชันของโปรดโซโลมอนด้วย
เข้ามาสิ
ใส่รองเท้าแตะด้วยนะ
พื้นห้องเขาไม่สะอาด
ไม่จําเป็นจริงๆ นะ
ถ้าอย่างนั้น รบกวนด้วยนะคะ
กลางดึกคืนก่อน เครื่องบินบี-29 60 ลํา
ทิ้งระเบิดปูพรมใจกลางเมือง...
คุณยายกับแม่เคยทะเลาะกันหนักหนา
ตอนแม่บอกว่าอยากเข้าโรงเรียน
มันคนละยุคกับตอนนี้น่ะนะ
ออมม่า ถ้าแม่อยากเรียน ผมสอนก็ได้นะ
สอนอ่านเขียนน่ะเหรอ
สายไปแล้วล่ะ
ตอนนี้แกต่างหากที่ต้องอ่านเขียนให้ได้ดี
เข้าใจไหม
ตายๆ
ร้อนแบบนี้ใครจะหลับได้ลง
แม่จะออกไปเดินเล่นหน่อยนะ
ฮะ
คุณคยองฮี
มีอะไรหรือเปล่าครับ
ออกมาทําอะไรดึกๆ ดื่นๆ
นอนไม่หลับค่ะ
ทําไมยังไม่กลับบ้านอีก
- กําลังตามหาหัวหน้าคนงาน - มีปัญหาอะไรเหรอ
เปล่า
แค่มีเรื่องต้องจัดการนิดหน่อย
เอ่อ...
ฉันอยากขอบคุณอีกครั้ง
เรื่องเล็กน้อยน่ะ
ไม่ใช่เสียหน่อย
คุณคงต้องลงแรงลงเงินไปเยอะมาก
ฉันกลับก่อนนะคะ
ซอนจา
เคยขับรถรึเปล่า
รถเหรอ
อยากลองขับไหม
ล้อเล่นรึเปล่าคะ
ฉันพูดจริงๆ
ขึ้นมาสิ
ทุกคนควรได้ลองขับรถ อย่างน้อยครั้งหนึ่งในชีวิต
มาสิ
ค่อยๆ ผ่อนเท้าจากเบรก
เหยียบเลย
ฮัลโหล
อยากฟังข่าวดีรึเปล่า
สักครู่ครับ
สายนี้ต้องคุยก่อน
ลองจับแบบนี้ดู
อันนี้บางไปหน่อย
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ทําอาหารค่ะ
ดูก็รู้แล้ว
ดูมือเธอก็รู้
มีอะไร
อย่างที่นายว่าไว้เลย เครือโรงแรมโคลตันเริ่มลังเลแล้ว
- เท่ากับจะถอนตัวเหรอ - ดูเหมือนจะอย่างนั้น
แปลว่าตอนนี้เป็นทีของเราแล้ว ทอม
ฉันรู้
แต่ก่อนจะเดินหน้าทําต่อ ต้องถามย้ํา
นายแน่ใจนะ
เพราะทันทีที่อาเบะรู้ว่าเป็นฝีมือนาย
ก็ เอาเป็นว่าจะไม่มีใครอิจฉานายแล้วกัน
ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้อยากให้คนอิจฉา
เรียกเก็บหนี้เลย
ตอนยังเด็ก ฉันช่วยทํากับข้าวในครัวเสมอค่ะ
ทุกคืน คุณแม่จะทําอาหารวางเต็มโต๊ะเลย
แล้วน้องชายกับฉัน
ก็จะนั่งกับคุณแม่ รอคุณพ่อกลับมา
แต่คุณพ่อไม่ค่อยกลับบ้าน
แทบจะตลอดชีวิตของฉัน
การทําอาหาร... คือทางทํามาหากิน
แต่... มันไม่เหมือนกัน
อาหารที่เราทําขายคนอื่น
กับอาหารที่ทําให้คนในครอบครัวกิน
เราสัมผัสรสชาติที่แตกต่างได้เลย
รสมือของคุณแม่ต้องอร่อยมากแน่ๆ
เขาคนนั้นต้องดิ้นรนหนักมากนะคะ
ตอนทํางานที่ชิฟฟลียส์
แล้วทุกคนก็รอดูเขาล้มเพื่อจะเหยียบซ้ํา
ฉันก็อาจเป็นหนึ่งในนั้น
แต่เรื่องที่เขาทําตอนดีลนั้น...
การยืนหยัดตามจุดยืนมั่นคงแบบนั้น
ฉันก็เพิ่งเคยได้เห็นเป็นครั้งแรก
แล้วฉันก็...
รู้สึกได้แรงฮึดไปด้วยค่ะ
ไม่มีอะไรใช่ไหม
แน่สิ
ถามอะไรอย่างนั้น
ต้องหั่นหนากว่านี้ แบบนี้
อย่ายุ่ง!
เขารู้ว่าต้องหั่นยังไง
บอกแล้วไงว่า เหยียบคันเร่งกับเหยียบคลัชพร้อมกันไม่ได้
เธอขับรถไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
ค่อยยังชั่ว
เริ่มใช้ได้แล้วนะ
คนหลับกันหมดแล้ว
มาทําอะไรดึกดื่นป่านนี้
ตามมาสิ มีอะไรอยากให้นายเห็น
ไปไม่ได้ เดี๋ยวแม่กลับมาจะไม่เจอ
เชื่อฉันเถอะน่า
ถ้าพลาด นายต้องเสียดายแน่
เร็วๆ เลย! มาเถอะ โนอา
โนอา!
รอด้วย
รอด้วยสิ
อร่อยมากจริงๆ ค่ะ
พูดแบบนั้นฮัลแมชอบคุณแย่เลย
พูดอะไร อย่างกับว่าย่าจะไม่ได้ชอบอยู่แล้ว
แต่ละวันคงทํางานหนักแย่
ชอบงานนั้นรึเปล่า
ปกติแล้วก็ภูมิใจในงานมากเลยค่ะ
โดยเฉพาะเวลาเจองานยากๆ หนักๆ
มีวันแบบนั้นเยอะเหรอ
ที่จริงก็เยอะเกินจะนับไหว
แต่ช่วงนี้ก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ นะคะ
ที่จริง มีดีลหนึ่งที่ฉันกําลังทําอยู่
เป็นดีลแบบที่รอมานานมาก
ดีลอะไร
ฉันจับตาดูบริษัทนี้มาระยะหนึ่ง
- โยทสึบะไฟแนนซ์ - สินเชื่อบุคคลน่ะนะ
ในที่สุดฉันก็กล่อมบริษัทนั้น จนยอมให้ฉันช่วยพาเข้าตลาดหุ้น
โห เยี่ยมสุดๆ ไปเลย
ออกหนังสือชี้ชวนเสนอขายหน่วยลงทุนหรือยัง
จะออกอาทิตย์หน้า
ราคาประเมินอยู่ที่เท่าไหร่
ประมาณสามหมื่นถึงห้าหมื่นล้านเยน
สัดส่วนหุ้นรายย่อยเท่าไหร่ เขายอมให้ถึง 25% ไหม
ไม่ยอม ตอนนี้แค่ 10% ไปก่อน
ฉันกําลังพยายามกล่อมให้ผู้ก่อตั้งบริษัท เพิ่มสัดส่วนรายย่อยอยู่
แต่เขาก็ยังใจไม่กล้าพอ
แต่เงินเป็นกอบเป็นกําอยู่ตรงนั้น
ฉันรู้ ก็กําลังพยายามพูดอยู่
แต่นี่ยังเป็นความลับสุดยอดนะ
กฎข้อบังคับของบริษัท
แล้วจะให้ฉันไปบอกใคร
ฉันรู้แค่ว่าหนูดูตื่นเต้นมาก
ฉันรู้สึกดีกับเรื่องนี้จริงๆ ค่ะ
นี่งานช้างเลย
บอกตามตรง
คุณคือคนที่ทําให้ฉันคิดได้
เป็นคติสอนใจว่าอย่าทําตามสินะ
คุณยังยืนหยัดตั้งมั่นแล้วในที่สุดก็ปิดดีลได้
ฮัลมอนีคนนั้นขายเหรอ ขายเมื่อไหร่
เพิ่งปิดดีลจริงๆ เมื่อไม่กี่วันก่อน
แต่เขาบอกว่าจะไม่มีวันขายไม่ใช่เหรอ
ทําไมถึงเปลี่ยนใจ
แกกลับไปคุยกับเขารึเปล่า
เป็นสิ่งที่เขาเลือกเอง
เขาได้เงินเยอะแยะ
เขาไม่เสียใจแล้ว
ฮัลแม อย่ามองหน้าผมอย่างนั้นสิ
ผมไม่ได้เอาเปรียบอะไรคุณคนนั้นเลย
เชื่อสิ
แตงโฮบัคจอนนี่อร่อยจัง
มือใหม่ทําได้ขนาดนี้ไม่เลวนะ
ฉันแค่ช่วยคุณย่าทําต่างหาก
ฉันควรกลับบ้านแล้วค่ะ
เดี๋ยวซอนจาจะเป็นห่วง
ถ้าเราสองคนอยู่ที่เกาหลี
ผมคงไม่มีวันได้คุยกับคนอย่างคุณ
แต่ที่นี่...
เราสองคนกลับนอนในโรงนาเดียวกัน
เราจะมีโอกาสได้กลับไปไหม
ไม่ว่ายังไง เราก็ต้องได้กลับไปเหยียบบ้านเกิด
ผมจะไม่ยอมตายที่นี่
ฉันก็ไม่อยากตายที่นี่เหมือนกัน
แล้วถ้าหากเราได้กลับไป...
อาจจะช่วยบรรเทา ความเศร้าหมองของคุณได้บ้าง
ความเศร้าของฉันเหรอ
เห็นอยู่ในแววตานะครับ
เห็นแล้วผมก็อึดอัด
เพราะช่วยแบ่งเบาอะไรไม่ได้เลย
ผมพูดลามปามไม่ทันคิดอีกแล้ว
แค่เพราะเราได้คุย แลกเปลี่ยนเรื่องต่างๆ ให้กันฟัง
อย่าคิดตีเสมอว่าเป็นเพื่อนกันนะคะ
ระวัง!
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไรค่ะ
ต้องเข็นขึ้นจากหล่มแล้วล่ะ
ฉันจะวิ่งไปตามหัวหน้าคิมกับโนอา
ไม่เป็นไร เราสองคนก็เข็นได้
นับสามแล้วเข็นนะ
หนึ่ง สอง สาม!
มาเร็วๆ เดี๋ยวจะไม่ทัน
เยอะมากเลยนะ
สวยสุดยอดเลย
จับได้ตัวหนึ่งแล้ว!
ลองอีกรอบ
ขยับแล้ว
นั่นแหละ
ใช้ได้ ใช้ได้ละ!
พอแล้วล่ะ
ทําได้แล้ว
ไม่มีอะไรหรอก
เราทําแบบนี้ไม่ได้ค่ะ
ซอนจา
เราสองคน... นี่มันไม่ผิด ไม่ว่าคนอื่นจะว่ายังไง
ฉันรู้ดีแก่ใจ
คุณมีครอบครัวของคุณ ฉันก็เพิ่งเสียสามีไป
เขาตายไปแล้ว เธอไม่เหลือหนี้บุญคุณอะไรต่อเขาอีก
ไม่ใช่แล้ว
ฉันเป็นหนี้ชีวิตทั้งหมดต่อเขา
แล้วจะต้องติดค้างกันไปถึงเมื่อไหร่
บอกหน่อยสิ
เธอต้องไว้ทุกข์ และรับใช้คนตายไปอีกนานแค่ไหน
เธอก็ควรจะได้มีความสุขเหมือนกัน
เธอไม่ต้องเสียสละอะไรขนาดนั้น
ทุกอย่างที่ฉันทําก็ทําเพื่อเธอ
เพื่อเธอกับโนอา ทุกอย่าง!
ฉันรู้ว่าเธอก็สัมผัสได้ลึกๆ ในใจ
ใจของฉันเหรอ... มันสายไปแล้ว
ซอนจา
ร้อนจนนอนไม่หลับเหรอคะ
เขาคือผู้ชายคนนั้นสินะ
เขาคือพ่อเด็ก
เสียงอะไรน่ะ
ซอนจา แกก็รู้ดี
จะให้เด็กคนนั้นรู้ไม่ได้
หนูรู้ค่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างแกสองคน
- ต้องระวังอย่างที่สุด... - แม่คะ
ไม่ต้องห่วง
หนูไม่เคยลืมตัว
ล้างตัวกันดีกว่า
เอาโคลนที่เปื้อนตัวออกก่อน
โคซัง มีเรื่องอะไรเหรอครับ
ลงมา
จะทําอะไรน่ะ
คิดว่าลักของฉันแล้วฉันจะไม่รู้รึ
ผมไม่รู้นะครับว่าคุณพูดอะไร...
คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยรึ
หมอบต่ําๆ ไว้
อย่าครับ อย่านะ!
ขอร้อง
พอเถอะ ขอร้อง!
พอแล้ว พอที!
แค่เอาไก่ไปไม่กี่ตัว
ให้อภัยผมด้วย!
โนอา!
โนอา
โนอา!
โซโลมอน ฟังย่านะ
เรื่องที่แกทําอยู่ ไม่ว่าจะคิดวางแผนอะไร
ย่าจะไม่ถามซอกแซกต่อแล้ว
เพราะย่าไม่อยากฟังแกโกหก
แต่ว่า
ย่าอยากขอแค่เรื่องเดียว
อย่าได้ลืมตัวตนของตัวเอง
ทําได้หรือเปล่า
ผมอยากทําครับ
สวัสดีครับ
คาโต้พูดสาย
นี่ใครโทรมา
คาโต้ซัง นี่คิมซอนจาค่ะ
ไม่รู้ตัวเลยว่าโทรมาดึกขนาดนี้
พรุ่งนี้เช้าค่อยติดต่อไปใหม่ดีไหมคะ
ไม่เป็นไรเลยครับ ผมรอให้คุณโทรมาอยู่แล้ว
รอเลยเหรอ
รอจนแทบจะเลิกหวังแล้วนะ
ตอนนี้ฉันอยู่โตเกียวค่ะ
มาหาหลานชาย
เป็นห่วงน่ะค่ะ
แต่เขากลับมีนัดกับสาว
แฟนเหรอครับ
สมัยนี้ไม่รู้แล้วค่ะว่าเป็นอะไรกัน
แฟนหลานเป็นยังไงล่ะ
เป็นคนญี่ปุ่นนะคะ
เข้าใจละ
นั่นไม่ดีเหรอ
ก็ทําอะไรไม่ได้
อย่างที่คุณว่า
เราสองคนผ่านอะไรมามากเกินไป
ก็จริง เราทั้งคู่ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว
แต่ที่ผมรู้แน่คือ
ด้วยเวลาเพียงเล็กน้อยที่เหลือบนโลก
ผมมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่อยากมอง
พวกเราควรได้สิทธิ์นั้นแล้วไม่ใช่เหรอ
โนอา มาช่วยขนข้าวเข้ายุ้งหน่อย
ตรงนี้มีอีกหลายมัด
ออมม่า!
- เสียงอะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
- ไปดูข้างนอกกันดีกว่า - เครื่องบินทิ้งระเบิดเหรอ
มาถึงนี่แล้วเหรอ
นั่นมันตรงไหน
ยุ้งข้าวน่ะสิ
คุณคยองฮี!
คุณคยองฮี เดี๋ยวก่อนสิ!
คุณคยองฮี!
หยุดก่อนเถอะครับ!
เราเหนื่อยสายตัวแทบขาด
ทํามาตั้งหลายเดือน
มันหายไปเฉยๆ แบบนั้นได้ยังไง
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
ผมก็ไม่รู้
แล้วตามมาทําไม
ฉันขอให้ตามฉันมาหรือไง
คุณรู้ว่าผมมาทําไม
คุณเชื่อในชีวิตหลังความตาย แต่ผมไม่ได้เชื่อ
มาบอกฉันทําไม
เพราะผมมีโอกาสเพียงครั้งเดียว
ชีวิตเดียวของผมนี้
ถ้าวันนี้พวกอเมริกาบุกมาถึงนี่...
ถ้าพวกมันคิดจะทิ้งระเบิดใส่เรา...
ตรงนี้...
ผมจะบอกตัวเองได้ไหมว่าได้ใช้ชีวิตที่ดี
ได้ใช้ชีวิตคุ้มค่าแล้ว
คุณคยองฮีล่ะ พูดได้ไหม
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์