(นางาซากิ ปี 1945)
(วันที่ 1 สิงหาคม)
(ภาษาเกาหลี) บอกเลยนะ ฉันเห็นกับตา
- ไม่เชื่อหรือไง - พูดอะไรของแก
อย่ายุ่งเรื่องคนอื่นน่ะ
เห็นไหม มือเปล่าเลยด้วย
แทฮุน
(ภาษาญี่ปุ่น) บันโด โยเซบุครับ
อ้าว คุณนั่นเอง
(วันที่ 3 สิงหาคม)
ไอ้เกาหลีพวกนี้มันเหมือนแมลงสาบ
เพิ่มจํานวนทวีคูณขึ้นทุกวัน
เมื่อไรจึงจะหยุดเสียที
บันโดซัง!
บอกมันให้กวาดพื้น
แม้แต่เศษฝุ่นก็อย่าให้เหลือ
พูดให้มันจําใส่ใจเลยด้วย
เขาบอกให้กวาดพื้นไป
ทํางานดีๆ ล่ะ เขาจะคอยจับตาดู
เขาเข้าใจแล้วครับ
กลับไปนั่งได้แล้ว
(วันที่ 4 สิงหาคม)
- เอาเบียร์หรือสาเก - เอาเหล้าญี่ปุ่น
คุณ! ทางนี้ๆ!
มานั่งกับเราสิ
ชน
เอ้าชน!
พ่อผมเคยบอกไว้ว่า
"ผู้ชายอย่างเรา เหล้าเข้ามือเมื่อไหร่
สุขจะกลายเป็นเศร้า เศร้าจะกลายเป็นสุข"
คืนนี้คุณเป็นแบบไหน
พ่อหนุ่ม
ไม่อยากทําให้เสียน้ําใจ
แต่ฉันอยากดื่มอย่างสงบ
ในฐานะที่อาวุโสกว่า
ให้ฉันอยู่เงียบๆ เถอะ
ขออภัยที่รบกวนครับ
หัวเราะอะไรของแก
ผมแค่คิดถึงอีกเรื่องที่พ่อพูดเอาไว้เหมือนกัน
ถ้าคิดย้อนไป พ่อก็เคยพูดไว้เกือบทุกเรื่อง
แล้วตอนนี้พ่อไปไหนแล้ว
ตายไปแล้ว
โดนโรคห่าลง
ผมรอดมาได้ยังไงไม่รู้ แต่พ่อผมไม่รอด
เขาส่งตัวแกมาเมื่อไหร่
ประมาณหนึ่งปีแล้ว
ตอนแรกให้ไปทํางานในเหมือง แต่แล้วก็เกิดอุบัติเหตุ
มันไม่เป็นแบบนี้ไปตลอดหรอก
ไอ้สงครามนี่น่ะ
ก็ใช่ครับ แต่จะเหลืออะไรให้กลับไปหาเหรอ
พูดเรื่องอะไรของแก
เหลืออะไรเราก็ต้องรับ
นั่นบ้านเกิดเมืองนอนเรา
ไม่นึกว่าจะรักชาติขนาดนี้
ไม่ใช่ความรักชาติ
แค่...
รู้ว่าตัวเองเป็นคนของที่ไหน
ไม่ต้องคิดอะไรให้สลับซับซ้อนกว่านั้น
ไปละ เห็นมีที่ว่างอีกที่หนึ่งแล้ว
(วันที่ 7 สิงหาคม)
วันนี้มาพร้อมข่าวดี
จะมีบุคคลสําคัญมาเยี่ยมชมโรงงานเรา
อีกสองวันข้างหน้า
หนึ่งในคณะมนตรีที่ปรึกษาองค์จักรพรรดิ
จะให้เกียรติมาเยี่ยมชมโรงงานถึงที่
ด้วยความตระหนักถึง งานของเราที่มีส่วนช่วยสงคราม
ดังนั้น
เราต้องทําให้แขกผู้มีเกียรติเห็นว่า โรงงานนี้มีศักยภาพมากเพียงใด
บันไซ!
(วันที่ 8 สิงหาคม)
เมื่อเช้าวันที่ 6 สิงหาคม หลังเวลาแปดนาฬิกาเล็กน้อย
- ระเบิดชนิดใหม่โจมตีฮิโรชิม่า... - แทฮุน
รู้นะว่านายวางแผนจะเอาสิ่วไปทําอะไร
ฆ่าตัวตายชัดๆ
อย่าสนใจเลยครับ
ฉันก็ไม่ได้อยากจะสนเรื่องของนาย
แต่...
เห็นนายทีไร
ทําให้ฉันคิดถึงใครคนหนึ่ง
น้องชายฉัน
อิสอัค
ฉันเป็นคนพาเขามาตกนรกที่นี่
แค่เพราะว่าฉันเหงา
แล้วตอนนี้...
เขาก็ตายไปแล้ว
ผมเล่าเรื่องคุณพ่อให้ฟังไปใช่ไหม
โรคห่าครั้งนั้น
เล่นงานทั้งหมู่บ้านผม
จากพวกเราทั้ง 89 คน
ผมเป็นคนเดียวที่รอดชีวิตมาได้
ทําไม
ทําไมผมถึงได้สิทธิ์ที่จะอยู่ต่อ ทั้งที่คนอื่นๆ ตายกันไปหมด
แต่หลังจากได้ยินหัวหน้าคนงานพูดเมื่อวาน...
ในที่สุดผมก็เข้าใจ
ผมรอดเพื่อการนี้
ไม่นะ
ทําอย่างนั้นเป็นบาป
บาปเหรอ
ขอให้ถ้วยของท่านเต็มปริ่ม
ขอความรักเมตตาซึ่งพูดมานั้น
เติมให้อิ่มเอมได้จนแก่เฒ่า
จริงๆ นะ
ขอให้คุณมีชีวิตแบบนั้น
(วันที่ 9 สิงหาคม)
ประเทศชาติอันเกรียงไกรของเรา ขอขอบคุณทุกคน
ขอบคุณในความพยายาม
ขอบคุณมาก
ทําได้ดีมาก
ถอยไปเดี๋ยวนี้!
- ผมแค่พยายามจะ... - บอกให้ถอยไปเดี๋ยวนี้!
เขาไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย ปล่อยกู!
- แทฮุน! - คุณครับ!
เราได้สั่งการให้รัฐบาลญี่ปุ่น ติดต่อไปยังรัฐบาลชาติอื่น
ทั้งสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ประเทศจีนและสหภาพโซเวียต
แจ้งว่าจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมรับเงื่อนไข ของฝ่ายสัมพันธมิตรแล้ว
หากเราดึงดันสู้ต่อ
ไม่เพียงแต่จะเกิดผลเป็น การล่มสลาย ถูกทําลายจนไม่เหลือชาติ
แต่ยังเป็นการทําลายล้างอารยธรรมมนุษย์...
ได้สติอยู่รึเปล่าคะ
คุณพี่...
ได้ยินฉันไหม
ไม่ต้องตกใจ
เดี๋ยวครอบครัวก็กลับมาแล้ว
แกเป็นใคร
ฉันชื่อโคฮันซู
คุณคือ...
เพื่อนคนนั้นของครอบครัว
แทฮุนเป็นอย่างไรบ้าง
พูดถึงใคร ไม่รู้จัก
แต่ถ้าเขาอยู่กับแกในโรงงานนั้น โอกาสของเขาก็ไม่ค่อยดีหรอก
แกถือว่าโชคดีมาก
รถบรรทุกช่วยกันแรงระเบิดไปไม่น้อย
แปลว่าอยู่ที่นี่ต่อได้สินะ
สงครามจบไปแล้ว
ฝ่ายไหน...
ฝ่ายไหนชนะ
คิดว่าฝ่ายไหนล่ะ
แปลว่าประเทศเรากลับเป็นของเราแล้ว
ถ้าคิดว่าจะกลับเกาหลี ลืมไปได้เลย
ที่นั่นคงต้องวุ่นวายอีกนานมาก
มีแต่พวกโง่ถึงจะคิดกลับไป
จะต้องอยู่ที่บ้านไร่นี่ จนกว่าโอซาก้าจะปลอดภัยพอให้กลับไปได้
ไร่นี้เป็นของฉัน
คุณ...
คุณเป็นใครกันแน่
ก็อย่างที่บอก
- เพื่อนครอบครัว... - เป็นพ่อเด็กคนนั้น
ใช่ไหมล่ะ
กล้าดียังไงถึงโผล่หน้ามาป้วนเปี้ยนอย่างนี้
ไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้เขาด้วยซ้ํา!
ฉันมีสิทธิ์ทุกอย่าง เพราะเขาเป็นลูกชายฉัน
คนที่เลี้ยงมาจนโตคือน้องชายฉัน
น้องชายแกทําให้เขากลายเป็นเด็กยากจน
หุบปาก!
ถ้าแกลบหลู่น้องฉันอีก ฉันจะฆ่าแก
ต่อให้จะต้องแหกหนังทุกชิ้นที่เหลือเกาะร่าง
ฉันก็จะฆ่าแก
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าแกเป็นคนแบบไหน
ถ้าจะมีเสื้อผ้าดีๆ อย่างนั้นใส่ แกต้องทํามาหากินอะไร...
แกคิดว่า...
ฉันจะปล่อยให้คนอย่างแก มาทําให้ครอบครัวฉันแปดเปื้อนเหรอ
แกยังเป็นหัวหน้าครอบครัวนี้อยู่
ฉันไม่คิดจะงัดข้อ
แต่รู้เอาไว้
ที่ฉันช่วยแกมา
และช่วยทุกคนในครอบครัวนี้
ฉันไม่ได้ทําเพราะมีใจเมตตาอะไร
แต่ทําเพราะซอนจากับโนอาเท่านั้น
สองคนนั้นเป็นของฉัน
ยิ่งแกทําความเข้าใจได้เร็วแค่ไหน
ชีวิตแกก็จะง่ายขึ้นเท่านั้น
คุณโคฮันซู
จะกลับแล้วเหรอคะ
ผมวางของไว้ให้บนโต๊ะ
แต่นั่นจะเป็นห่อสุดท้ายแล้วนะ จะให้เขาใช้ยาต่อมันเสี่ยงเกินไป
ฉันเข้าใจค่ะ
ฉันจะช่วยเขารับความเจ็บปวดต่อเอง
คุณลุงไปดูรังต่อที่เราเจอด้วยกันไหม
ต่อตัวเบ้อเร่อเลย!
ใช่ไหมล่ะ พี่
พี่ จะไปไหนล่ะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าช่วงนี้หลานเป็นอะไร
เหมือนไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเอง
หรือว่าจะคิดมากเรื่องที่ต้องไปจากที่นี่ กลับไปอยู่ในเมือง
พอแล้ว!
ทําแผลมือนิ่งๆ ไม่เป็นหรือไง
ครั้งหน้าจะพยายามให้นิ่งกว่านี้ค่ะ
น้องสะใภ้!
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ
คงต้องบอกลากันตรงนี้
แล้วกลับไปเจอกันที่โอซาก้านะ
ได้กลับไปก็น่าจะดีเนอะ
ขนาดฉันยังเริ่มคิดถึงพ่อ แต่กลับไปเจอก็คงเหม็นหน้าเหมือนเดิม
โนอา!
ฉันไปแล้วนะ
ไปกันเถอะ โนอา
ต้องออกเดินทางแล้ว
พี่!
เกือบลืมเอานี่กลับไปด้วย
ออมม่า...
ไม่เป็นไรนะลูก
มาถูกที่จริงเหรอ
ขอให้ยังอยู่ด้วยเถอะ
ระวังด้วยนะ
อย่าไปไหนไกลล่ะ
เฮ้ย ชะลอหน่อย
หนูๆ เป็นยังไงบ้าง
พวกนั้นคงเห็นเราเหมือนมนุษย์ต่างดาว
เอางี้นะ นายใส่แว่นนี้ต้องหล่อกว่าฉันแน่
รับนะ
โมซาซึ กลับกันเถอะ
นี่อะไร
ไม่ ให้นายเลย
โห เห็นไหมล่ะ
เก็บให้ดีล่ะ อย่าลืมนะ
ปลอดภัยดี
(โอซาก้า) (ปี 1950)
โนอา! โมซาซึ!
มากินข้าว!
ตื่นได้แล้ว
โมซาซึ
ทําอะไรของพี่
เช้าแล้ว
ฝากเอาขึ้นไปทีจ้ะ
ป่านนี้น่าจะหิวแล้ว
ดูสภาพ
เหมือนเดิมทุกวัน
ทําไมต้องสายกว่าคนอื่นเขาเสมอ
ฮัลแมน่ะ
แล้วจะให้รีบไปไหน
ลุงครับ
เอาอาหารเช้าขึ้นมาให้ครับ
อย่าสิ
ยายไม่ควรยกอะไรหนักๆ
อรุณสวัสดิ์ครับ
ต้องคุยกับนายห้างโคฮันซูแล้วไหม เขาใช้งานหนักเกินไปหรือเปล่า
ช่วงนี้ธุรกิจเขากําลังรุ่ง
มันก็จําเป็นน่ะครับ
หิวแย่เลยนะคะ
อย่าลําบากเลยครับ
ผมไปนอนเลยดีกว่า
ลุงบอกว่าไม่หิว
(สนามซ้อมกอล์ฟจะเปิดเร็วๆ นี้)
ทอมอยู่ไหนล่ะ
เดี๋ยวก็มา
ผมมีความกังวล
เรื่องของอาเบะซัง
เขาเป็นหนี้สถาบันการเงินหลายแห่ง
โดยเฉพาะยอดเงินของทางเรา
ฉันเข้าใจความกังวลของแอนดรูว์ซังนะคะ
แต่เรื่องนี้ต้องพิจารณากันด้วยเหตุผลสักนิด
ความกังวลทั้งหมดเริ่มจากเพียงข่าวลือ
ถ้าเราตีตนออกหากจากอาเบะซังตอนนี้
อาจทําให้ลูกค้าคนอื่นๆ กังวลหรือถึงกับตกใจ
อีกอย่าง ฉันอาจไม่ควรเป็นคนที่ย้ํา
แต่ชิฟฟลีย์สเราได้มาเกือบสองพันล้าน
จากการทําธุรกิจกับอาเบะซังมาสิบปีนะคะ
ลูกค้าชั้นดีเช่นนั้นควรให้เวลา ให้เขาจัดการกับปัญหาการเงินก่อนไม่ใช่รึ
ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน
ที่ตรงนั้นสร้างโรงแรมไม่ได้แน่ ถ้าโคลตันไม่เอาด้วย
ถ้าอย่างนั้นเราก็หาหุ้นส่วนใหม่สิคะ
เครือไฮแอตต์ก็กําลังเล็งโตเกียว...
ไฮแอตต์ก็ไม่คิดจะแตะที่ตรงนี้เหมือนกัน ที่ดินตรงนั้นเสียมูลค่าไปครึ่งหนึ่งแล้ว
ลงได้ก็ขึ้นได้ค่ะ
นั่นคือความเห็นของมืออาชีพเหรอ
ใช้ลางสังหรณ์หรือไง
แล้วถ้าเกิดขุดไปเจอกระดูกจริงๆ จะเกิดอะไรขึ้น
ก็จัดทําพิธีทางศาสนา
ทําประชาสัมพันธ์ให้คนรู้ว่าขั้นตอนที่ถูก...
คิดว่าคนเราล้างอดีตได้ง่ายๆ แบบนั้นรึ
เอาจริงๆ
พอแล้ว
คือผมไปคิดดูแล้ว
ที่ดินตรงนั้นอาจมีข่าวเสียหาย แต่ก็ยังพอจะมีมูลค่าทําอย่างอื่นได้
ความโลภของนายจะมีที่สิ้นสุดไหมนี่
กอล์ฟ
กอล์ฟเหรอ
ระบบสมาชิกเท่านั้น คัดแต่คนมีระดับ
ทั้งหมดสี่แสนล้าน เป็นกําไรสามแสนล้าน
ลงทุนน้อยมาก
เป็นธุรกิจถูกกฎหมาย
ไม่น่าจะเป็นไปได้
ฟังแล้วไม่ค่อยสบายใจ
ต่อให้ถ้าชิฟฟลียส์เรียกเงินกู้คืน
เขาก็ยังต้องรีบปล่อยที่ดินผืนนั้นอยู่ดี
เราควรไปประมูลซื้อ
ฉันไม่คิดจะลงไปทําธุรกิจสนามกอล์ฟ
เรารู้อยู่แล้วว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร
เราแค่ต้องลงทุนทําในตอนแรก
ขอใบอนุญาต ขายสมาชิกล่วงหน้า ในราคาคนละ 250 ล้านเยน
สัดส่วนกําไรมหาศาลมาก
คือ...
ชิฟฟลียส์ไม่คิดจะเรียกเงินกู้คืน
อะไรนะ ทําไมกัน
เพราะอดีตเพื่อนร่วมงานนายน่ะสิ
นางพูดโน้มน้าวเหตุผลแทนอาเบะซัง
คุณต้องลุกขึ้นมาทําอะไรสักอย่างสิวะ
เออ ฉันก็ทําอยู่แล้วไง โซโลมอน
คิดว่าก่อนมาฉันทําอะไรวะ
มันสําคัญตรงไหน เราได้เงินส่วนสําคัญมาแล้ว
ประเด็นอยู่ที่การดัดหลังอาเบะ
งั้นนายก็ต้องเป็นคนโน้มน้าวใจหล่อน
คั่วกันอยู่ไม่ใช่เหรอ
โห อะไร...
เขาพูดเรื่องอะไรนะ
นายไม่รู้เหรอ
ฉันเริ่มจะถูกใจไอเดียนายแล้ว
อย่างน้อยก็มุมที่จะได้กําไรหลายเท่า
แต่นายต้องกล่อมแฟนให้เปลี่ยนใจเรื่องอาเบะ
คิดว่าจะทําได้หรือเปล่า
ได้ ผมจัดการเอง
ดีมาก
จัดการเสีย ก่อนที่ฉันต้องลงมือ
ว่าไหม
(ร้านบิลเลียด จีไอเท่านั้น)
ซอนจาเอ๊ย ทําไมมันเละไปหมด
เมื่อวานแม่เพิ่งจัดให้ก่อนจะกลับไป
อรุณสวัสดิ์นะ
โกโตะซัง! วันนี้มาเร็วนะคะ
มาเร็วสิ
ตื่นมาก็โหยอยากกินบะหมี่ของคุณเลย
ว่าแต่ว่า บันโดซัง
ข่าวลือเป็นเรื่องจริงรึเปล่า
คุณกําลังคิดจะเปิดเป็นร้านเหรอ
ใช่ค่ะ ได้ข่าวว่าพวกอเมริกา กําลังจะผ่อนปรนข้อห้ามแล้ว
เราเก็บเงินทําทุนไว้ได้ก้อนหนึ่ง
แต่หาที่ดีๆ มันยากมากเลยนะคะ
ถ้าอย่างนั้น ผมมีที่ซึ่งเหมาะมาก
ใกล้สถานีรถไฟกว่าด้วย
มันจะไม่แพงไปเหรอคะ
เจ้าของเขาเป็นหนี้บุญคุณผมอยู่
ผมจะช่วยแนะนําบันโดซังให้
พูดจริงเหรอคะ
คุณทําของกินให้ผมอุ่นท้องมาตั้งหลายปี
เรื่องแค่นี้ให้ผมช่วยเถอะ
โกโตะซังใจดีจริงๆ เลย ขอบคุณมากค่ะ
ส่วนนาย โนอา
ใกล้ถึงเวลาสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วสินะ
สัปดาห์หน้าครับ
ยังต้องท่องหนังสืออีกเยอะ แต่ก็จะพยายามครับ
ดีจังนะ บันโดซัง
คนทั้งตลาดต้องอิจฉาคุณแน่ๆ
มีลูกชายเรียนมหาวิทยาลัยเชียวนะ
แต่โกโตะซัง ผมต้องเข้าให้ได้ก่อนสิครับ
พูดเรื่องอะไรของนาย
อย่างนายก็ต้องเข้าได้อยู่แล้ว
ดูคุณยายสิ
ถ้าเข้าไม่ได้
ยายต้องอายจนแทรกแผ่นดินหนีตาย
ฉันฟังไม่ออก แต่รู้ว่าเรื่องไม่ดี
โนอาลูก เดี๋ยวสาย
ไปได้แล้ว
แล้วมาอุดหนุนอีกนะคะ
โนอามาเหรอ
- สวัสดีครับ - มากินก่อนสิ
ผมต้องไปทํางานครับ
เป็นลูกที่แม่ภูมิใจจริงๆ เลยนะ
ทุกคนรู้กันหมดว่าเธอขยันแค่ไหน
แวะมากินมื้อกลางวันสิ
จะเลี้ยงเต้าหู้ให้พุงกางเลย
ใส่เครื่องที่ชอบกินให้ทุกอย่างเลยจ้ะ
เงินเดือนผมจะออกช่วงปลายอาทิตย์ครับ
พูดอะไรอย่างนั้น
ต้องมีอาหารขึ้นไปเลี้ยงสมองสิถึงจะทําสอบได้ดี
มาเถอะ
เราจะดูแลเธอเอง
จะพยายามปลีกตัวมานะครับ
ขอบคุณมากครับ
(ลูกจะคลอด)
(ขอร้อยเยนทันที)
(แม่ป่วย กลับบ้านด่วน)
เขาได้บอกนายเรื่องของเราไหม
- เปล่า - คือฉันก็แค่...
ประหลาดใจนิดหน่อย
ความจริงก็คือฉัน...
ตกหลุมรักเต็มเปา
และ...
ฉันคิดว่าเขา...
เขาแค่ชอบที่ได้ทําอะไรล้ําเส้นสังคม
เพราะมีพ่อแม่เป็นผู้ดีตีนแดงอะไรแบบนั้น
งั้น...
นายจะกล่อมให้เขาถอยได้ยังไง
จะพูดคําว่า "ผมชอบคุณ" ยังไง
ชอบคุณ
นั่นผู้กองพลาธิการสินะ
แบบนี้ก็น่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องเขาแล้ว
น่าจะเป็นอย่างนั้น
เปิดไฟสว่างๆ
เขาเป็นยังไงบ้าง พร้อมหรือเปล่า
ผมก็ไม่รู้ว่าเขาท่องหนังสือได้ดีแค่ไหน แต่เขาแทบไม่หลับไม่นอน
ที่จริงหาทางที่ง่ายกว่านี้ก็ได้
แต่ดันเลือกทางนี้เอง
เขารู้สึกต้องรับผิดชอบเพราะเป็นลูกชายคนโต
ผมว่านั่นแปลว่าเขาเป็นเด็กดีมากต่างหาก
แกเป็นอะไร
อยู่นานจนกลายเป็นพวกนั้นไปจริงๆ หรือไง
เจ้านายก็ต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอครับ
ผมจะต้องทําแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
ผมตอบแทนคุณเกินพอแล้ว
ผมอยากย้ายออก
ฉันนึกว่า
ป่านนี้แกจะลืมความรู้สึกนั้นไปได้แล้ว
เอาไว้เขาย้ายเข้าหอที่มหาวิทยาลัย
แกค่อยออกจากบ้านหลังนั้น แต่ระหว่างนี้ต้องอยู่ไปก่อน
แล้วถ้า
- เขาเข้าไม่ได้... - เป็นไปไม่ได้
เพราะคุณจะโกงผลสอบให้ลูก
ฉันยอมทําทุกอย่างเพื่อลูกชาย
แต่เรื่องนั้นไม่ทํา
ฉันต้องเห็นกับตาว่าเขามีดียังไงบ้าง
ดังนั้นเมื่อเขาสอบเข้าได้...
แกจะไม่ต้องยุ่งกับครอบครัวนั้นอีก
เข้าใจแล้วครับ
อีกเรื่อง
ไอ้เรื่องที่ซอนจาคิดจะทําร้านถาวร
หล่อนคิดจริงจังแค่ไหน
ทุกคนเก็บหอมรอมริบทุกเม็ด
แน่นอนว่าค่าเล่าเรียนของโนอาต้องมาก่อน แต่หล่อนตัดสินใจแน่วแน่แล้ว
เรื่องนี้คุณอาจยอมให้สักครั้ง
ไปได้แล้ว
อย่าลืมไปหาอิชิดะ
บอกเขาว่าฉันไม่พอใจ...
ผมรู้ดีว่าต้องทําอะไร
จนป่านนี้แล้ว ไม่ต้องอธิบายแล้ว
ดูลูกสิ
ลืมตาแทบจะไม่ขึ้นแล้ว
หายง่วงแล้วครับ
อ่านอะไรก็ไม่เข้าหัวแล้วล่ะแบบนี้
ไปนอนเถอะ
นอนไม่ได้
ยังต้องท่องหนังสือต่อ
โนอา
ในฐานะแม่...
แม่ขอโทษนะ
แม่มีเรื่องอะไรต้องขอโทษผม
นี่มันหนักเกินไป
กลางวันก็ต้องทํางานที่ทําการโทรเลข แล้วกลับมาท่องหนังสือทั้งคืน
แม่น่าจะช่วยให้ชีวิตลูกง่ายขึ้นกว่านี้ได้
ออมม่า
อย่าห่วงแม่เลย
วันนี้คงจะเหนื่อยน่ะ
เงินก้อนนั้น
ผมรู้นะว่าเราจะรับไว้ก็ได้
เงินจากนายห้างโคฮันซู
แต่แม่
ผมไม่อยากใช้ชีวิตแบบนั้น
แม่เข้าใจผมใช่ไหม
เข้าใจ
ไปพักเถอะครับ
ไม่ต้องห่วงผมหรอก
ผมยังหนุ่ม
เรื่องแค่นี้ขี้ปะติ๋ว
แต่อย่าอยู่ดึกเกินไปแล้วกัน
ไม่หรอก
เธอมา
ว่าจะมาซื้อเต้าหู้กลับไปกินบ้าน
วันนี้ขายดีไหม
ก็ปกติ ไม่ดีไม่แย่
แต่รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปช้ามาก
บางวันก็เป็นแบบนั้นแหละ
ฉันก็เคยรู้สึก
จริงเหรอ
เห็นเธอเหมือนยุ่งตลอดเวลา
โดยเฉพาะตอนที่กําลังจะต้องสอบ
ใช่ สอบ
ไม่มีทางลืมเรื่องนั้นได้เลยนะ
ตื่นเต้นดีออก
ให้เยอะไปแล้ว
ฉันเกรงใจ
ไม่เยอะหรอก
แล้วถ้าจะช่วยเสริมกําลังให้เธอ...
ขอบใจนะ
ลืมอะไรเหรอ
ถ้าหาก...
พลาดล่ะ
การสอบน่ะ ถ้าฉันสอบไม่ผ่าน
ถ้าเข้าไม่ได้
โอกาสมีแค่เจ็ดต่อหนึ่ง
การแข่งขันสูงมากๆ
เธอคือแบค โนอานะ
เรื่องแบบนั้นเป็นไปไม่ได้
ฉันไม่เชื่อแน่ๆ
เธอไม่พลาดหรอก
อะไรกัน
ท่านพ่อรับรองแขกสําคัญอยู่ในห้องท่านค่ะ
ทุกท่านมาถึงเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
เข้ามาสิ
อย่างที่ทุกท่านทราบดี
นี่คือลูกเขยของผม
วันนี้รู้สึกเป็นเกียรติมากที่คุโรกาเนะคุงมา
เห็นว่าเขาเป็นดาวเด่นของพรรคการเมืองใหม่
น่าจะทําความรู้จักกันไว้
ยังเร็วไปที่จะเรียกว่าพรรคการเมือง
แต่ก็ดูมีอนาคตอยู่
เรื่องแบบนั้นก็แค่รอเวลา
เมื่อมีคนอย่างคุโรกาเนะคุงนําทัพ
พรรคเสรีนิยมจะต้องแข็งแกร่งมากแน่
เป็นพรรคการเมืองที่ญี่ปุ่นต้องการในยุคนี้
จุดยืนหลักของพรรคคุณคืออะไร
จะเรียกเกียรติศักดิ์ศรีของชาติคืนมา
จะมีอะไรไปได้อีก
อีกไม่ช้าพวกอเมริกาก็จะถอนทัพไปแล้ว
เรื่องสําคัญที่สุดควรเป็นการ วางแผนเตรียมถ่ายโอนอํานาจ
พูดถึงอเมริกา
ได้ข่าวว่าคุณเป็นมิตรสหายสําคัญกับทางนั้น
เราทํามาหากินกับเขา
แค่นั้น
นั่นสินะ
วิสกี้อเมริกัน
ปลั๊กไฟฟ้าอเมริกัน
ได้ข่าวว่าขายแม้แต่แปรงสีฟันอเมริกัน
เห็นว่าขายดีเสียด้วย
ก็ต้องยอมรับ
พวกอเมริกันก็มีประโยชน์ของเขา
มีประโยชน์ในการไล่ล่าพวกคอมมิวนิสต์ออกมา
ถึงพวกนั้นส่วนใหญ่จะเป็นเกาหลี
พวกเกาหลีที่ไม่ยอมกลับบ้าน เป็นปัญหาคงค้างของประเทศเรา
ยังดีว่าพวกมันจํานวนไม่น้อย หอบผ้าหอบผ่อนกลับบ้านหลังสงคราม
รบกวนบอกหน่อย
มาประชุมกันเรื่องอะไรกันแน่
กําลังคุยเรื่องทรัพยากรต่างๆ ที่จําเป็น
ในการสนับสนุน เส้นทางการเมืองของคุโรกาเนะคุง
ให้เขาขึ้นไปนําประเทศกลับสู่ทิศทางที่ถูกต้อง
ฉันอยากเห็นชาติของเรา กลับสู่ความรุ่งเรืองด้วยตาตัวเอง
นั่นคือฝันในช่วงบั้นท้ายชีวิตของฉัน
ดังนั้น ขอสัญญา
จะสนับสนุนเต็มที่ไม่จํากัด
และไม่ถามอะไรใดๆ ทั้งสิ้น
กลับมาแล้วเหรอ
กลับมาแล้ว
ไม่รู้ว่าจะมา
อยากจะมาเซอร์ไพรส์ แต่เผลอหลับเสียก่อน
ทํางานหนักเกินไปแล้วนะ
จริงด้วย
แต่ก็คุ้มค่า
ไปนอนที่เตียงกันดีกว่า
อะไรนะ
ฉันเป็นคนไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย ขอโทษนะ
ไม่จริงเสียหน่อย
สําหรับฉัน นี่เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่สุดของวัน
จริงเหรอ
จริงสิ
หยุดกินเสียทีได้ไหมล่ะ
โนอา ตื่นได้แล้วลูก
เดี๋ยวก็ไปสอบสายหรอก
โนอา
มิโนรุ นายไปรอเราข้างนอกดีกว่า
เรากําลังจะเริ่มการสอบแล้ว
รอให้เข็มนาทีเคลื่อนตรงเวลาครึ่งชั่วโมง
จึงจะเปิดสมุดข้อสอบได้
เริ่มได้!
ช่วงเช้าของวันที่ 25
กองทัพเกาหลีเหนือข้ามพรมแดนมา ทิ้งระเบิดปูพรมต่อเกาหลีใต้
ทั้งหมด 11 จุดตามเส้นรุ้งที่ 38
ดังนั้น ประธานาธิบดีอีซึงมัน สั่งการให้กองกําลังป้องกันตัวเอง
และกระทรวงกลาโหมเกาหลีใต้ประกาศตอบโต้
มีการออกคําเตือนภัยขั้นสูงสุด ระหว่างที่ยังยิงจรวดต่อสู้กันอยู่
ขณะนี้ ประเทศนั้นถูกแบ่งแยกให้ต่อสู้กัน
ในสงครามระหว่างทางเหนือกับทางใต้
(25 มิถุนายน)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์