- (sa Hapon) Cheers. - Cheers.
Ang tapang.
Pero masarap, 'di ba?
Margarita?
Oo.
Ito ang sawsawan ng tortilla chips.
- Masarap. - Oo, masarap.
Hello.
Matagal kitang hindi nakita.
(sa Korean) Heto. Kunin mo.
Bakit ka natagalan?
Halos maubusan na tayo.
Salamat.
Halmoni! Gusto ko ng kimchi.
Halika.
Chicken noodles!
Ito ang salsa sauce.
- Salsa. - Salsa.
Salamat.
Nakita mo iyon?
Hindi ko kinailangang gumawa ng kahit ano.
Ako na dyan.
Parang kakaiba.
At sobrang init na.
Baka nasobrahan na ang ikalawang margarita.
Baka medyo nalasing na tayo.
Paano mo nasabi iyon?
Yung hapunan natin nakaraang araw, ikaw rin ang nagbayad noon.
Ako ang nag-imbita sa iyo.
Ikaw na ang bahala kung saan mo gusto sa susunod.
- Magkano? - 3,326 yen.
- Tumatanggap kayo ng card? - Oo.
Pwedeng makahingi ng resibo?
Ang hirap maghintay.
Pero hindi ko rin alam kung gusto kong dumating na ang bukas
o kung darating ba talaga ito.
Itigil mo ang kalokohang 'yan!
Nakapasa na siya.
Mag-aaral si Noa sa Waseda.
Pero paano ka nakasisiguro?
Kahit sino naman.
Nag-aral siya nang mabuti...
Itigil na 'yan!
Bakit paulit-ulit ninyo itong pinag-uusapan?
Wala na tayong magagawa, bakit pa tayo mamomoblema?
Malalaman natin bukas.
Hindi natin hawak iyon.
Chinese noodles! Murang presyo! Halika na!
Masarap na noodles!
Gusto lang nila ang pera natin.
Tama!
Ang mga sugatan at duguang kamay natin para mabuo ang palpak na Imperyo nila!
Ngunit sinisira nila ang ating mga paaralan,
at pinipilit tayong lumagda sa pampublikong talaan.
Wala tayong nagawa.
Tama ka!
Grabeng kahihiyan!
Lumalalaban tayo para sa sarili nating buhay.
Tapos na ang giyera, pero hindi pa tapos ang pakikipaglaban natin sa kanila!
Hindi lang dito, kundi sa bayan din namin.
Kung saan may banta ng mga kapitalista na wasakin ang ating bayan.
- Tama! - Tingnan niyo ang nangyari sa Jeju!
Jeju! Jeju!
May karapatan tayong magalit!
Tama!
Bakit hindi tayo magagalit sa mga masaker na nagaganap sa buong nayon?
Pinatay ang mga anak natin.
Dumanak ang dugo ng ating mga magulang mula sa kamay ng ating sariling lahi.
Pero kahit ganoon pa, hindi natin dapat sisihin ang mga kapatid na Koreano.
Nilapastangan sila ng mga mapanirang Amerikano
na tinatawag ang sarili nilang tagapagpalaya!
Tama!
Oras na para lumaban!
- Lumaban tayo! - Para sa ating bansa!
Kailangan nating manindigan at lumaban!
Para sa mga Koreano!
Ng mga Koreano!
Para sa isang bansa!
Sumigaw tayong lahat!
- Mabuhay ang Korea! Mabuhay ang Korea! - Mabuhay ang Korea! Mabuhay ang Korea!
- Mabuhay ang Korea! - Mabuhay ang Korea!
BASE SA AKDA NI MIN JIN LEE
G. Kim! Pakiusap, makinig ka sa akin...
Ikaw pala iyon.
Alam mo ang sitwasyon ng asawa ko. May sakit pa rin siya.
Hindi ko na alam kung ano'ng gagawin ko.
Pakiusap!
PHILOPON
- Hoy. - Opo sir.
Dalhin mo ito sa likod.
Bilangin mo at siguraduhing kompleto ang lahat.
Opo, sir.
Upo.
Kung wala nang iba, babalik na ako.
Pinapaupo kita.
'Yan na ang huli.
Sigurado akong meron ka pang mga proyektong nag-aantay.
Hindi ako nag-alala sa iyo.
Ano sa tingin mo ang mangyayari kung umalis ang mga Amerikano?
Mas kaunting pokpok sa kalsada.
Lagi namang may mga pokpok sa kalsada.
Pero anuman ang mangyari,
wala nang magagawa ang bansang ito kundi tumayo sa sariling paa.
Ano bang pakialam ko sa bansang ito?
Wag kang magsalita nang ganyan.
Ikaw ang mas nakakaalam
na malaki ang epekto nito hanggang sa pinakababa.
Babalik ang lahat kung paano ito bago ang giyera.
Walang ring kuwenta noon.
Hindi na tayo makakabalik doon.
Pero may pagkakataon tayo.
Hawak natin ang mga black market, at may mga plano ako.
Para sa iyo rin.
Hindi ka lang mananatiling kamay ko.
Nauunawaan ko.
- Yuki. - Hindi ko kailangan noon.
Hindi ka diyos.
Alagaan mo siya.
Para makalimutan niya ang kanyang mga problema.
Sugihara-san.
Pasensya na kung napadaan ako.
Inutusan ako ni Yoshii-san na dalhin ang mensaheng ito.
Ano iyon?
Humihingi ng paumanhin si Yoshii-san.
Pero naniniwala siya na dapat mong unawain ang iyong sitwasyon.
Iyan ang opinyon ni Yoshii-san.
Ang sitwasyon ko?
Ang pangalan niya ay Kunizane Tsuyoshi.
Ang pinakamatandang anak ng pamilya Kunizane.
Sya ang...
Dating kasintahan?
Hindi. Ang larawang iyan ay ilaw araw lang nakalipas.
Oo nga.
Nalaman ni Yoshii-san na wala kang ideya.
Siguro tanungin mo siya kung ano'ng gagawin niya ngayong gabi...
Sinabi ni Yoshii-san sa akin
na wala na siyang koneksyon sa mundo ng kanyang lolo.
Sa tingin mo ba, ang Yakuza lang ang marunong manloko?
Naging bahagi na rin ng iyong mundo ang paggamit ng ganitong estilo.
Ang tawag diyan ay likas na kaugalian.
Sino ka ba talaga?
Hindi ako kasing galing mo sa Korean.
Sa totoo nga nyan, hindi ako makapagsalita nito.
Ikaw ay Koreano na nakatira sa Japan?
Kagaya ng pamilya mo,
pumunta rito ang lolo at lola ko bago ang giyera.
Pero...
iyon lang ang pagkakatulad natin.
Sinasabi ko sa iyo.
Matagal ko nang kilala si Yoshii-san.
Hindi siya mapili at hindi rin siya nagsusugal.
Hindi rin niya gusto ang kaguluhan o kawalan ng katiyakan.
Kung pinagdududahan ka niya, puputulin ka niya kaagad.
At kung pakiramdam niya ay naloko siya...
mas malala ang balik niya.
Gusto ni Yoshii-san ang golf course na iyon.
Inaresto noong nakaraang linggo si Tsutomu Miyazaki
dahil sa brutal na pagpatay ng apat na batang babae,
kung saan isa ang pinugutan.
- Hello. - Ako ito.
Tumawag ako para marinig lang ang boses mo.
Nami-miss kita.
Nami-miss rin kita.
Pero hindi ko inasahan na tatagal nang ganito ang ating fling.
Kailangan mong magpahinga.
Gusto mo bang lumabas ngayong gabi?
Gusto ko sana, pero inaantay ko pang ma-print ang lahat.
Eh sa weekend kaya?
Sige, magkita tayo.
Babalik na ako sa trabaho.
Tatawagan kita mamaya.
MAHALAGA
CCI INTERNATIONAL BANK
DEMANDA SA PAGBAYAD. MULTA SA NAHULING PAGBAYAD.
Mozasu.
Dinalhan kita mula doon sa tindahan ng pansit na paborito mo.
Hindi ka ba nagugutom? Kain na.
Busog pa ako sa kinain ko noong tanghali.
Baka ilang araw akong hindi magugutom.
Ano'ng kinain mo noong tanghali?
Pumunta ako sa isang Mexican na restawran kasama ng kaibigan.
Isang Mexican na restawran? Ikaw?
Oo, ako.
Talaga bang nakakagulat?
Sino ang kaibigang ito?
Yong kasama kong magpakain ng mga ibon.
Hindi mo maiintindihan.
Mga ibon?
Ano'ng sinasabi mo? May dine-date ka ba?
Nakilala ko siya sa grocery.
Napakabait niya.
Pero kailangan mong subukan ang Mexican restawran na iyon.
Maanghang ang pagkain.
At ang margartita...
Napakalakas noon.
Maglilinis na ako sa likod.
Puwede kang pumasok dito. Dito ang pasukan.
Huwag magtulakan.
Pumila lang.
Nasaan na ang batang iyon?
Dapat nakauwi na siya ngayon.
Di ba ikaw na ang nagsabi na wala tayong magagawa kundi maghintay?
Malapit na iyon.
WASEDA UNIVERSITY LISTAHAN NG NAKAPASA
Mama!
Mabuhay ang Korea!
Dyan ka pala.
MGA KURSO PARA SA NATANGGAP NA ESTUDYANTE
Sobrang proud ako sa'yo.
At narito ang listahan ng mga klase para sa unang taon.
Bakit ako kinakabahan?
Kasaysayan ng Europa at Amerika. Mga Problema ng Romantisismo.
- Teorya ng mga Bonds ng Gobyerno. - Nyek Parang pahirapan 'yan.
Gusto mo ba talaga nito?
Tama nang daldalan at kumain na.
Wala nang mabuting lumalabas dyan sa bibig.
Baka dapat sumama na ako sa iyo sa Tokyo.
Mas mabuti pa siguro ang mga nakakatamad na klase kaysa sa pang-aapi nila.
Ano'ng sabi mo?
Noa. Ano iyon?
May listahan din ng ibang mga gastusin.
Ano'ng gastusin?
Bayad sa pagpasok,
at mga libro, mga aktibidad ng mag-aaral
pagsasanay at eksperimento, mga kagamitan...
Ano ang kabuuang halaga?
Halos 2,400 yen.
Bukod pa ito sa matrikula at tirahan?
Ano'ng gagawin natin?
Baka pwede tayong mangutang kay G. Koh.
Hindi. Ayoko ng pera ng iba.
Noa. Ibabalik natin ang lahat.
Sigurado akong may opisina ng telegrapo malapit sa paaralan.
Pwede akong makakuha ng trabaho doon.
Hindi.
Nakita ko kung gaano kahirap ito sa iyo nitong dalawang taon.
Mag-focus ka lang sa pag-aaral mo.
- Pero, Mama, ang bayad... - Makakaisip tayo ng paraan.
Nang hindi humihiram kay G. Koh.
Paano?
Wag ka nang mag-alala tungkol dito.
Kumain ka na. Bago pa lumamig ang pagkain mo.
Oo, kain na.
Heto, kunin mo.
MGA PRODUKTONG BALAT NA GAWA SA KAMAY
Magandang gabi.
Hindi ko alam kung nasa tamang lugar ako.
Ano'ng pangalan ng bisita?
Sir?
- Cheers. - Cheers.
Ano'ng ginagawa mo?
Mama.
Ano ito?
Naalala ko na may asukal pa tayo mula sa nagdaang buwan.
Sapat na siguro ito para gumawa ng mga kendi.
Kapag lumakas ang benta nito, kukuha pa ako ng asukal.
Pwede tayong magtayo ng pwesto malapit sa sakayan ng bus.
Maraming mga bata at pamilya ang sumasakay nito.
At paano naman ang restawran mo?
Maghihintay tayo ng ilang taon.
Kapag nakatapos na ng pag-aaral si Noa.
Oo, tingnan natin.
Mama.
Matulog ka na. Kaya ko ito.
Sa tingin mo makakatulog ako kaagad?
Dali, ilagay mo na yan.
Sinusumpa ko, kung nalaman kong wala kang alam dito,
hindi ko gagawin ito.
Pero narinig namin na aalis na kayo at ng pamilya ninyo sa black market.
Mula saan?
'Yan ang sinasabi g lahat.
At ang taong ito na gustong pumalit,
ano'ng pangalan niya?
Takot ka sa kanya?
May mga narinig ako.
Pakiusap, ayokong madamay.
Yoshii Isamu.
Iyon lang talaga ang nalalaman ko.
Alamin mo ang lahat tungkol sa lalaking ito.
Gusto kong malaman ang lahat.
Gaano katagal na kayong nagde-date?
Hindi iyon ganoon.
Kung hindi, eh ano?
Matagal nang magkakilala ang mga pamilya namin.
Noong bata pa kami,
napagkasaunduan na ng mga magulang namin na bagay kami para sa isa't isa.
Ganoon din ba siya?
Katulad din niya mag-isip ang kanyang magulang.
At ikaw?
Sinubukan kong kumbinsihin ang sarili ko.
Pero hindi na ngayon.
Pero kanina lang...
Nagpadala ka.
Magulang ko sila.
Ano'ng magagawa ko?
Dapat pala hindi ko na sinabi sa iyo.
Oo, dapat sinabi mo.
Maaayos ba natin ito?
Mapapangako mo ba sa akin na hindi ka na titingin sa iba?
Hindi na mauulit.
Magagawa mo ba?
Susubukan ko.
Hindi sapat iyon.
Sa ibang buhay siguro.
O kung hindi ikaw ikaw
at hindi ako ako.
Hindi ba iyon ang totoo?
Kailangan kong...
ipalabas mo ang utang ni Abe-san.
Abe-san?
Pero bakit?
Hindi.
Kinalat mo ba ang balita tungkol sa nakabaon na buto?
Ayokong madamay ka rito.
Maniwala ka sa akin.
Pero ngayon, hindi na ito tungkol sa pera.
Dapat niyang malaman ito.
Hindi.
Gusto kong ipaalam sa lahat na nandito ako.
Kahit ano'ng sabihin mo...
Nakikiusap ako.
Hindi ko gagawin iyan!
Kahit na masira si Abe-san, kakalat rin ang tsismis kung anong ginawa ko.
Malalaman ito ng buong industriya.
Pasensya na at hindi ko kaya.
Alam mo naman.
Gagawa ako ng paraan. At magagawa ko ito.
At wala akong magagawa kundi pigilan ka.
Gusto mo akong makita?
Kunin mo ito.
Ano'ng sinabi ng bagong doktor?
Tapos na ako sa lahat.
Ikaw at ako, lagi tayong bukas sa ating usapan, 'di ba?
Ikaw ang nagturo sa akin ng kakayahan ng simpleng pananalita.
Nagpapasalamat ako para doon.
Oo.
Masyadong maraming salita ang mga tao ngayon.
Kung ano-anong pinag-uusapan nila.
Pero mawawala rin ang mga Amerikano.
At dito papasok ang iyong kapangyarihan.
Kurogane-san.
Malinaw na sa kanya na ayaw mo sa kanya.
Pero alam niya ang dapat gawin.
Bata pa siya, at madaling magustuhan.
Marami siyang pangarap.
Parang nalilito ka sa dalawa.
Bago pa lang ang partido.
Magbabago ang kampihan.
Tama.
Kaya mas gusto kong...
patunyan ito gamit ang dugo.
Kahit ang iyong katapatan ay nasukat din nito.
Ang pagtanggap niya kay Keiko kahit na hindi ito purong lahi,
ay nagpapatunay ng tiwala niya sa ating pamilya.
Hindi ko hahayaan ito.
Anak ko siya.
Huli na kung ngayon ka lang tatayong ama niya.
Alam nating pareho
isa lang ang anak na lalaki.
Ang lihim na buhay.
Tatandaan mo ito.
Para sa iyo,
hindi ko kailanman ginalaw ang pamilyang iyon.
Wag mo akong hayaang magbago ng isip.
Mama.
Noa.
Bakit ang aga mong nagising?
May sasabihin ako sa iyo.
Ano iyon?
Masama ba ang pakiramdam mo?
Hindi na ako papasok sa Waseda.
Sabi ko naman, wag kang mag-alala sa pera.
Ako nang bahala rito.
Ayoko nito.
Ayokong maging kapalit ito ng pangarap mo.
Hindi ko gagawin iyon.
Noa...
ang restawran na iyon, ay isang pakikipagsapalaran lang.
Natupad ko na ito.
Hindi ako naniniwala.
Tungkulin kong alagaan ang pamilya.
Ang pagpasok ba sa unibersidad ay hindi bahagi ng tungkulin mo?
Noa, hindi lang ito para sa iyo.
Para sa atin itong lahat.
Ilang taon akong mawawala.
Mahabang taon nga! Ano naman iyon kung ikukumpara sa pinagdaanan natin...
Hindi ko kaya.
Iiwan ko kayong mag-isa para saluhin ang lahat...
Sapat na iyon.
Kasama ko ang lola at tita mo.
Alam kong dismayado ka...
Dismayado ako para sa iyo.
May mas magandang nakalaan sa iyo.
At mawawala din ang pagkadismaya mo.
Ito ang aking tahanan.
Kailangan kong manatili rito.
Noa.
Noa!
Nag-aalala siya sa gastos, at sa pag-iwan sa atin...
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi na niya naisip na pumasok sa Waseda.
Ipaunawa mo sa kanya.
Sa tingin mo hindi ko sinubukan?
Ayaw niyang magbago ng desisyon.
Dahil hindi naiintindihan ng bata.
Ilang taon tayong nagutom at wala halos makain.
Sinubo ko ang daliri ng papa ko para lang mabusog.
Hindi ko ito matatanggap.
Kailangan niyang pumasok.
Alam ko, pero paano?
Ipakita mo sa kanyang nang malinaw.
Gawin mo ang lahat para mamuat siya.
Ipakita mo sa kanya kung ano ang totoong itstura ng mundo.
Kung hindi mo siya kayang kumbinsihin, ako na.
Hindi ba talaga kaya?
Ayaw niya.
Okey, ano nang gagawin natin?
Dahil hindi ko makukumbinse ang mga direktor kapag nandyan siya.
Kailangan natin siyang tanggalin, tama?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Yotsuba Finance.
Maling paglaan ng pera.
Alam mo na ang gagawin, Tom.
KATO TATSUMI
Hindi ito nawawalang tao.
Alam ko kung nasaan siya.
Gusto kong alamin mo ang lahat tungkol sa lalaking ito.
Ang pangalan niya ay...
Kato Tatsumi.
Isa siyang Hapon.
Kahit anong mahanap niyo.
Opo.
Agaran ito.
Dadagdagan kita ng bayad.
Paglatapos nito.
Mama.
Simula noong nag-uwi ka ng tofu sa bahay,
gusto kong malaman kung pano nila ginagawa ito.
Ma'am!
Plano kong bumisita.
Balita ko ay palagi raw si Noa dito.
Maghahanda ako ng dalawang pinggan.
Wag ka nang mag-abala.
Wala iyon.
- Maupo kayo. - Sige.
Ma, bakit mo ako dinala rito?
Para malaman ko kung ano pa ang naiisip mo.
Hindi iyon ganoon.
Tingnan mo ang mga kamay niya.
Malambot at makinis pa.
Nakikita ko ang sarili ko sa kanya noong bago pa ako rito.
Hindi ko inasahang magtatagal ako nang ganito.
Inimbitahan ako ng papa mo na sumama sa kanya, kahit hindi kami magkakilala.
Wala pa kaming alam tungkol sa mundo.
Lalo na ako.
Ang Yeongdo ang pinakamahalaga sa akin noon.
Kaya noong ibinihagi sa akin ng papa mo ang kanyang paniniwala,
Parang kakaiba ang pakiramdam.
Nahirapan ako noong una.
Pero, sinabi niya ang tungkol sa Langit...
at doon ko naunawaan.
Kapag naiisip ko...
Kapag naiisip ko ang Langit, nakikita ko ang Yeongdo.
Hindi ko alam kung ano ang Langit para sa iyo, pero alam ko ang akin.
Hindi ito iyon.
Kung nanatili ka rito...
uupo ka lang at pagsisisihan mo ang ginawa mong desisyon.
Ayokong mangyari iyon.
Nangako ako sa papa mo.
Kahit ano'ng mangyari,
dapat maging maginhawa ang buhay ninyong magkapatid.
Nais kong panindigan ang pangakong iyon.
Pasensya na sa inyong paghintay.
Sana'y magustuhan ninyo.
Subukan ko nga.
Masarap.
Nalalasap ko ang lahat ng paghihirap na ginawa mo rito.
Salamat.
Sigurado akong mas masarap ang tofu sa Tokyo.
Malaki ang lungsod na iyon.
Pero sana maalala ninyo kami kapag natikman ninyo ang tofu doon.
Hindi ko maisip kung gaano ito kasarap.
Kung nandoon na ako...
mami-miss ko ito.
ANG SUBTITLE AY ISINALIN NI CAROLYN BATAY