- Zdrowie. - Zdrowie.
Bardzo mocne.
Ale pyszne, nie?
Margarita?
Tak.
Nabiera się to nachosami.
- Smaczne. - Tak, smaczne.
Dzień dobry.
Dawno pana nie było.
Proszę. Weź to.
Co tak długo?
Prawie wszystko się skończyło.
Dziękuję.
Halmoni! Poproszę kimchi.
Już idę.
Chuka soba!
To jest salsa.
- Salsa. - Salsa.
Dziękuję.
Widziałeś to?
Nawet palcem nie musiałam kiwnąć.
Ja to zrobię.
Dziwnie się czuję.
I zrobiło mi się gorąco.
Może ta druga margarita to była przesada.
Chyba się wstawiliśmy.
Jak możesz tak mówić?
Za tamtą kolację też zapłaciłeś.
To ja cię tu zaprosiłem.
Następną przygodę wybierzesz ty.
- Ile płacę? - To będzie 3326 jenów.
- Można płacić kartą? - Tak.
Mogę prosić paragon?
Strasznie trudno tak czekać.
Nie mogę zdecydować, czy chcę, żeby jutro przyszło wcześniej,
czy w ogóle.
To jakieś bzdury!
Zdał.
Noa idzie na Wasedę.
Skąd ta pewność?
Nawet ktoś tak głupi jak ja to wie.
Ten chłopak tak pilnie się uczył...
Przestańcie już!
Jaki jest sens tak ględzić?
I tak nic nie zrobimy, więc po co drążyć temat?
Dowiemy się jutro.
To poza naszą kontrolą.
Chuka soba! Dobra cena! Zapraszamy!
Pyszny makaron!
Chcą nam tylko zabrać pracę.
Właśnie!
Nasze ręce łamały się i krwawiły, kiedy budowaliśmy to ich upadłe imperium!
Mimo to burzą nasze szkoły
i każą nam wpisywać się do ich rejestru publicznego.
Jesteśmy zdani sami na siebie.
Tak jest!
To wstyd!
Walczymy o własne życie.
Ich wojna mogła się skończyć, ale nasza trwa nadal!
Nie tylko tutaj, ale w naszej ojczyźnie też.
Skorumpowane kapitalistyczne siły grożą rozdarciem naszego narodu.
- Tak! - Patrzcie, co stało się na Jeju!
Jeju!
Mamy prawo czuć gniew!
Właśnie!
Jak może być inaczej, skoro masakrują całe wioski?
Zabijają nasze dzieci.
Krew naszych rodziców przelewają ci, którzy mówią naszym własnym językiem.
Ale nie możemy winić naszych koreańskich braci.
Na manowce sprowadzili ich podstępni Amerykanie,
którzy uważają się za naszych wyzwolicieli!
Tak jest!
Nadszedł czas, żeby walczyć!
- Walka! - Za nasz kraj!
Musimy stanąć do walki!
Koreańczycy
dla Koreańczyków!
Za jeden kraj!
Niech was usłyszę!
- Niech żyje Korea! - Niech żyje Korea!
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MIN JIN LEE
Pan Kim! Proszę posłuchać...
Czyli to ty.
Wie pan, jak jest z moją żoną. Wciąż choruje.
Nie wiedziałem, co robić!
Proszę!
METAMFETAMINA
- Hej - Słucham.
Weź to na zaplecze.
Przelicz, czy niczego nie brakuje.
Tak jest.
Siadaj.
Jeśli to wszystko, chciałbym iść.
Siadaj, mówiłem.
To był ostatni raz.
Na pewno szykujesz już kolejne interesy.
Nie martwię się o ciebie.
Jak myślisz, co będzie, jak wyjadą Amerykanie?
Mniej dziwek na ulicach.
Na ulicach zawsze będą dziwki.
Ale na dobre i na złe
ten kraj będzie musiał stanąć na własnych nogach.
Co mnie obchodzi ten kraj?
Nie gadaj głupot.
Dobrze wiesz,
że ryba psuje się od głowy.
No to znów będzie tak, jak przed wojną.
Czyli do dupy.
Do tego nie ma już powrotu.
Ale to szansa dla nas.
Trzymamy czarny rynek w garści i mam już plany.
Dla ciebie też.
Wykorzystam coś więcej niż twoje pięści.
Rozumiem.
- Yuki. - Nie potrzebuję tego.
Nie jesteś święty.
Dobrze się nim zajmij.
Niech zapomni o zmartwieniach.
Sugihara-san.
Wybacz, że bez zapowiedzi.
Yoshii-san poprosił mnie, żebym coś ci przekazał.
O co chodzi?
Yoshii-san przekazuje przeprosiny,
ale uważa, że lepiej dla ciebie będzie, jeśli w pełni zrozumiesz swoją sytuację.
To jego stanowisko.
Moją sytuację?
Nazywa się Kunizane Tsuyoshi.
To najstarszy syn rodziny Kunizane.
Czyli...
Były chłopak?
Nie. To zdjęcie zrobiono parę dni temu.
No właśnie.
Yoshii-san domyślił się, że nie wiesz.
Sugeruję spytać ją, co robi dziś wieczorem...
Yoshii-san mówił,
że zerwał więzy ze światem swojego dziadka.
Myślisz, że tylko yakuza stosuje chwyty poniżej pasa?
W twoim świecie też zdarzają się szantaże.
Taka jest natura ludzka.
Kim jesteś? Tak naprawdę.
Mój koreański nie jest tak dobry jak twój.
W rzeczywistości ledwo go znam.
Jesteś Zainichi?
Tak jak twoja rodzina,
moi dziadkowie przyjechali tu przed wojną.
Ale...
więcej wspólnego raczej ze sobą nie mamy.
Coś ci powiem.
Znam Yoshii-sana od wielu lat.
Nie jest kapryśnym człowiekiem ani hazardzistą.
Nie lubi też chaosu ani niepewności.
Jeśli będzie miał wątpliwości, odetnie się od ciebie.
A jeśli poczuje się zagrożony...
zrobi coś o wiele gorszego.
Yoshii-san chce wejść w to pole golfowe.
Tsutomu Miyazaki został aresztowany
za brutalne morderstwa czterech dziewcząt,
w tym dekapitację jednej z nich.
- Halo. - To ja.
Chciałem tylko usłyszeć twój głos.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Ale to ewidencjonowanie trwa dłużej, niż się spodziewałam.
Potrzebujesz przerwy.
Co powiesz na szybką kolację?
Chciałabym, ale muszę poczekać, aż wszystko się wydrukuje.
Może w weekend?
W porządku.
Muszę wracać do pracy.
Zadzwonię później.
PILNE
BANK MIĘDZYNARODOWY
WEZWANIE DO SPŁATY. ODSETKI ZA ZWŁOKĘ.
Mozasu.
Przyniosłam ci makaron z twojego ulubionego baru.
Nie jesteś głodny? Jedz.
Ja wciąż mam pełny żołądek po dzisiejszym obiedzie.
Przez parę dni nie będę głodna.
Co jadłaś na obiad?
Byłam ze znajomym w restauracji meksykańskiej.
Restauracji meksykańskiej? Ty?
Tak, ja.
To naprawdę takie dziwne?
Co to za znajomy?
Karmię z nim ptaki.
Nie zrozumiałbyś.
Ptaki?
Co ty opowiadasz? Spotykasz się z kimś?
Poznałam go w markecie.
Jest bardzo miły.
Naprawdę musisz pójść do tamtej meksykańskiej restauracji.
Mieli pikantne jedzenie.
A tamta margarita...
Była bardzo mocna.
Zajmę się teraz tyłem.
Proszę wchodzić tędy.
Nie przepychajcie się.
Stańcie w kolejce.
Gdzie ten chłopak?
Powinien już tu być.
Przecież sama mówiłaś, że trzeba czekać.
Zaraz przyjdzie.
UNIWERSYTET WASEDA LISTA PRZYJĘTYCH
Mamo!
Niech żyje Korea!
Jesteś.
KURSY DLA STUDENTÓW
Ale jestem dumna.
To lista zajęć dla pierwszego roku.
Czemu się tak denerwuję?
Historia Europy i Ameryk. Zagadnienia romantyzmu.
- Teoria obligacji państwowych. - Uch! To brzmi jak tortury.
Na pewno chcesz to robić?
Przestań gadać i jedz.
I tak nie mówisz nic przydatnego.
Może ucieknę z tobą do Tokio.
Nawet te nudne zajęcia muszą być lepsze niż te docinki.
Co powiedziałeś?
Noa. O co chodzi?
Jest lista innych kosztów.
Jakich?
Opłaty wstępne,
za książki, aktywności studenckie,
praktyki, wyposażenie...
Ile to w sumie?
Około 2400 jenów.
Oprócz czesnego i wyżywienia?
Co zrobimy?
Możemy poprosić o pożyczkę pana Koha.
Nie. Nie chcę brać od nikogo pieniędzy.
Noa. Wszystko spłacimy.
Na pewno są tam stacje telegraficzne.
Mogę się zatrudnić.
Nie.
Widziałam, jak było ci trudno przez ostatnie dwa lata.
Musisz skupić się na studiach.
- Ale mamo, te opłaty... - Coś wymyślimy.
Bez pożyczki od pana Koha.
Ale jak?
Nie musisz się o to martwić.
A teraz jedz, bo wystygnie.
Tak, jedz.
Nałóż sobie tego.
RĘCZNE WYROBY SKÓRZANE
Dobry wieczór.
Nie wiem, czy dobrze trafiłem.
Nazwisko gościa?
Proszę pana?
- Zdrowie. - Zdrowie.
Co robisz?
Mamo.
Co to jest?
Przypomniałam sobie, że został nam cukier sprzed paru miesięcy.
Powinien wystarczyć na cukierki.
Jeśli będą się dobrze sprzedawać, spróbuję zdobyć więcej.
Moglibyśmy mieć drugi stragan przy przystanku.
Tamtą linią jeździ dużo młodych ludzi i rodzin.
A co z twoją restauracją?
Poczekamy parę lat.
Kiedy Noa skończy studia.
Tak, wtedy zobaczymy.
Mamo.
Idź spać. Ja to zrobię.
Naprawdę myślisz, że mogłabym teraz zasnąć?
Szybko, daj to.
Przysięgam, gdybym wiedział, że nic nie wiesz,
nigdy bym tego nie zrobił.
Ale słyszeliśmy, że wycofujecie się z czarnego rynku.
Od kogo?
Wszyscy tak mówią.
A ta osoba, która chce go po nas przejąć,
jak się nazywa?
Boisz się go?
Trochę słyszałem.
Wolę się nie angażować.
Yoshii Isamu.
Wiem tylko tyle, przysięgam.
Dowiedz się wszystkiego na jego temat.
Szukaj wszędzie. Nic nie może nam umknąć.
Jak długo z nim jesteś?
To nie tak.
No to jak?
Nasze rodziny znają się od dawna.
Odkąd byliśmy dziećmi,
nasi rodzice wbili sobie do głów, że będziemy idealną parą.
On też w to wierzy?
Wierzy w to, w co wierzą jego rodzice.
A ty?
Kiedyś próbowałam to sobie wmówić.
Ale już tego nie robię.
A jednak...
godzisz się na to.
To moi rodzice.
Co mam zrobić?
Wiem, że powinnam ci była powiedzieć.
Tak, powinnaś była.
Nie możemy tego jakoś uratować?
Możesz mi obiecać, że już nigdy nie odwrócisz wzroku?
Nigdy więcej.
Możesz?
Chcę spróbować.
To za mało.
Może w innym świecie.
Albo gdybyś ty nie była sobą,
a ja sobą.
Nie mam racji?
Potrzebuję, żebyś...
zażądała spłaty pożyczki od Abe-sana.
Od Abe-sana?
Ale dlaczego?
Nie.
To ty ujawniłeś informacje o kościach na posesji?
Nie chciałem cię w to wciągać.
Wierz mi.
Ale teraz nie chodzi już tylko o pieniądze.
Abe-san musi wiedzieć.
Nie.
Wszyscy muszą wiedzieć, że tu jestem.
Nawet mimo tego...
Musisz to zrobić. Proszę.
Nie masz prawa!
Nawet jeśli to go zniszczy, rozejdą się plotki, co mu zrobiłam.
Cała branża się dowie.
Przykro mi, ale nie mogę.
Wiesz o tym.
W takim razie znajdę inny sposób. Wiesz, że to zrobię.
A ja będę musiała cię powstrzymać. Nie będę mieć wyboru.
Chciałeś porozmawiać?
Zabierz to.
Co powiedział nowy lekarz?
Skończyłem z tym wszystkim.
Zawsze byliśmy ze sobą szczerzy, prawda?
To ty nauczyłeś mnie, jaką moc ma mówienie wprost.
Jestem ci za to wdzięczny.
Tak.
Dzisiaj wszyscy mówią za dużo.
Trajkoczą o byle czym.
Ale dni Amerykanów są policzone.
Zastąpi ich twoja wschodząca gwiazda.
Kurogane-san.
Dałeś jasno do zrozumienia, że go nie lubisz.
Ale on rozumie pracę, którą trzeba wykonać.
Wciąż jest młody, ale obiecujący.
Jest ambitny.
Mylisz chyba jedno z drugim.
Partia wciąż jest świeża.
Sojusze będą się jeszcze zmieniać.
Właśnie.
Tym bardziej...
trzeba przypieczętować to krwią.
Nawet twoją lojalność tak kupiłem.
Jego gotowość, żeby przyjąć Keiko, mimo że jest mieszanej krwi,
dowodzi tego, że ufa naszej rodzinie.
Nie pozwolę na to.
To moja córka!
Za późno, żebyś zaczął odgrywać ojca dla swoich córek.
Obaj wiemy,
że zawsze liczył się tylko ten jeden syn.
To twoje ukryte życie.
Pamiętaj o jednym.
Ze względu na ciebie
nigdy nie tknąłem tamtej rodziny.
Nie zmuszaj mnie, żebym zaczął to rozważać.
Mamo.
Noa.
Czemu tak wcześnie wstałeś?
Muszę ci coś powiedzieć.
Co się dzieje?
Źle się czujesz?
Nie pójdę na studia.
Mówiłam ci. Nie martw się o pieniądze.
Zajmę się tym.
Ale ja nie chcę.
Nie kosztem twoich marzeń.
Nie zrobię tego.
Noa...
ta restauracja to była ułuda.
Teraz to widzę.
Nie wierzę ci.
Dobro tej rodziny to moja powinność.
A studia to nie twoja powinność?
Noa, to nie jest tylko dla ciebie.
To dla nas wszystkich.
Nie będzie mnie kilka lat.
Trudno! To nic po tym wszystkim, co...
Nie zniosę tego.
Nie zostawię cię z tym ciężarem...
Dość tego.
Mam babcię i ciocię.
Wiem, że ci szkoda...
Szkoda mi ciebie!
Zasługujesz na coś lepszego.
Pogodzę się z tym.
To jest mój dom.
Muszę tu zostać.
Noa.
Noa!
Martwi się o koszty i że zostaniemy sami...
Co ty mówisz?
Te studia to nie jest wybór.
Wytłumacz mu to.
Myślisz, że nie próbowałam?
Nie chce zmienić zdania.
Bo nie rozumie.
Tyle lat chodziliśmy głodni, prawie o pustym żołądku.
Gryzłem palce mojego ojca, żeby oszukać głód.
To nie do przyjęcia.
Musi iść na studia.
Wiem, ale jak go do tego skłonić?
Musi przejrzeć na oczy.
Otwórz mu je siłą.
Pokaż mu, jak naprawdę wygląda ten świat.
Jeśli ty go nie przekonasz, ja to zrobię.
Jesteś pewien, że nie ustąpi?
Nie zgadza się.
Dobra, to co zrobimy?
Jeśli nam przeszkodzi, nie przekonam dyrektorów.
To musimy się jej pozbyć, prawda?
Co masz na myśli?
Yotsuba Finance.
Finansowe nieprawidłowości.
Znasz zasady, Tom.
KATO TATSUMI
Tym razem to nie zaginiony.
Wiem, gdzie jest.
Chcę, żebyś dowiedział się o nim wszystkiego.
Nazywa się...
Kato Tatsumi.
To Japończyk.
Wszystkiego, co możliwe.
Tak.
To pilne.
Zapłacę więcej.
Na razie.
Mamo.
Odkąd przyniosłeś to tofu,
byłam ciekawa, jak je robią.
Proszę pani!
Od dawna się tu wybierałam. Noa często tu przychodzi.
Przygotuję dwie porcje.
Nie kłopocz się.
To żaden kłopot.
- Usiądźcie, proszę. - Dobrze.
Mamo, dlaczego tu przyszliśmy?
Chciałam sama zobaczyć tę inną drogę, którą bierzesz pod uwagę.
To nie tak.
Patrz na jej ręce.
Wciąż są miękkie i gładkie.
Kiedy na nią patrzę, przypominają mi się moje początki tutaj.
Nigdy bym nie pomyślała, że tyle tu zostanę.
Twój tata poprosił mnie, żebym pojechała, choć byliśmy sobie prawie obcy.
Tak niewiele wiedzieliśmy o świecie.
Zwłaszcza ja.
Wtedy moim światem było Yeongdo.
Kiedy więc twój tata zaczął mi opowiadać o swojej wierze,
wydawało mi się to bardzo dziwne.
Na początku trudno mi to było pojąć.
Ale potem opowiedział mi o niebie...
i wszystko nabrało sensu.
Kiedy...
Kiedy myślę o niebie, to widzę Yeongdo.
Nie wiem, czym dla ciebie jest niebo, ale swoje dobrze znam.
To miejsce nim nie jest.
Jeśli zostaniesz...
będziesz tu siedział i wspomnienia będą wypalać ci duszę.
Nie mogę na to pozwolić.
Złożyłam twojemu ojcu obietnicę.
Bez względu na wszystko
ty i Mozasu musicie mieć dobre życie.
Zamierzam jej dotrzymać.
Przepraszam, że tak długo.
Mam nadzieję, że posmakuje.
Spróbuję.
Pyszne.
Czuć, że włożono w to mnóstwo pracy.
Dziękuję.
Tofu w Tokio na pewno smakuje lepiej.
W końcu to duże miasto.
Ale mam nadzieję, że jedząc je, przypomnisz sobie o nas.
Na pewno nie jest takie dobre jak to.
Kiedy tam będę...
na pewno za nim zatęsknię.
Napisy: Marzena Falkowska