NASZ NOA IDZIE NA UNIWERSYTET WASEDA!
Biegałeś tu jako brzdąc.
Ten twój dobry tata zawsze cię gonił!
Znajomy doker sprzedał wszystko, żeby zapłacić za podróż.
Pewnie właśnie chwyta za broń przeciwko tym draniom.
Jeśli przeżył.
Słyszałem, że te wyprawy robią się coraz bardziej niebezpieczne.
Czemu taka jesteś? To przecież szczęśliwy dzień!
Świetnie ci poszło!
Przestań. Nawet jego mama nie płacze.
Wszyscy przyszli tu dla ciebie.
Na to wygląda.
To przytłaczające.
Przywykniesz do tego.
To dopiero początek.
Proszę.
Od tego zegarka... wszystko się zaczęło.
Otwórz go.
Jedzenie gotowe!
Teraz jest twój.
Dziękuję.
Siadajcie!
Zapraszamy.
Chodźmy.
Sunja, nie stój tak. Siadaj.
Podaj to dalej.
Ja poproszę.
Powoli. Czekaj na innych.
Dziś chcę jeść pierwszy.
Ta wątróbka jest bardzo świeża. Spróbujcie.
Zdrowie Noego!
Widzicie? To mój wnuk!
Idzie na Wasedę!
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MIN JIN LEE
Sprawdźcie jeszcze raz.
Zwłaszcza dodatkowy przydział akcji.
Liczyliśmy już kilka razy.
Policzcie znowu.
Razem z raportami rocznymi.
Po całej tej ciężkiej pracy
chcę uniknąć przyszłych poprawek.
Oddajcie to do końca dnia, proszę.
Przepraszam.
Wybacz, że przeszkadzam.
Dyrektor chce cię widzieć w sali zebrań.
Przepraszam.
- Wzywał mnie pan? - Ichizaki-san. Usiądź.
Mamy do omówienia pilną sprawę.
Chodzi o ofertę publiczną?
Tom-san, wyjaśnij, proszę, o co chodzi.
Pojawiły się zarzuty,
że naruszyłaś protokół bezpieczeństwa.
A konkretnie
powiadomiłaś poufnego klienta o pierwszej ofercie publicznej.
Wiesz, o czym mówię?
Chyba się domyślam.
Czyli nie zaprzeczasz?
Przyznaję, naruszyłam etykę zawodową.
Powinnam była bardziej uważać.
Ale zapewniam, że nie przekazałam żadnych poufnych danych.
Nie naraziłam oferty na szwank.
Dział bezpieczeństwa wciąż bada tę sprawę.
Na szczęście powiadomiono nas na tyle szybko,
żeby zapobiec dalszym szkodom...
Nie byłoby dalszych szkód.
Owszem, bo Tom uspokoił naszego klienta.
Rozmawiałeś z Kinyuu?
Ktoś od nas musiał się z nimi skontaktować.
To było wskazane.
Mimo to
pozostaje kwestia negatywnego wrażenia.
Jak mówiłam,
to było potknięcie.
Już nigdy się nie powtórzy.
Zaraz powiadomię klientów,
że harmonogram nadal...
Chyba nie dostrzegasz powagi sytuacji.
Mogłaś narazić tę firmę na duże ryzyko.
I co z twoją reputacją?
Jako jedna z niewielu kobiet w zarządzie
powinnaś świecić przykładem.
Dostrzegam powagę sytuacji.
Jednak jeśli uważa pan, że ponieważ jestem kobietą,
muszę przez całą karierę być nieskalana, to jest to niemożliwe.
I niesprawiedliwe, prawda?
Zwłaszcza jeśli inni zasłużyli na drugą szansę.
Proszę.
Proszę dać mi taką samą szansę.
Obawiam się, że na to za późno.
Przyjmiemy twoją rezygnację ze skutkiem natychmiastowym.
To duża szkoda.
Dla kogo?
Załatwione. Mogę zażądać spłaty.
Abe musi wyskoczyć z 30 mln dolarów.
Kiedy Shiffley's zacznie przyjmować oferty?
To zależy, ile Abe- san będzie walczył. Ale poza tym wszystko jest gotowe.
Jeśli podamy ustaloną kwotę, aukcja powinna być tylko formalnością.
- Zadzwoń potem z informacjami. - Dobrze.
Wszystko poszło zgodnie z planem.
Muszę przyznać...
nie sądziłem, że jesteś do tego zdolny.
Ale chyba się pomyliłem.
Kto to jest Isamu Yoshii?
Jakiś zbir, który miał szczęście
przysłużyć się komu trzeba.
Utrata tych rynków nas zaboli.
Owszem,
ale tylko przejściowo.
Zamiast tego chciałbym, żebyś pomyślał o nowych liniach metra.
Mamy gwarancję kontraktu?
Zawarliśmy umowę.
To dla nas duży krok naprzód.
Reszta zależy od ciebie.
Ale już o tym wiesz.
Jest jednak
jeden warunek.
Kurogane-kun chce,
żeby ceremonia była prywatna.
Chciałby uniknąć rozgłosu.
W jakim sensie prywatna?
Wolałby,
żebyś się na niej nie pojawił.
To jest
nie do przyjęcia.
Wiedziałem, że tak powiesz.
Ale się na to zgodziłeś.
Tak.
Bo nie ma innej drogi.
Bingo!
To wszystko?
To po prostu gra losowa?
Nie widziałeś, co zrobiłem?
Wyliczyłem, jak często wrzucam kulki i wyszło mi, jak mocno mam naciskać.
Naprawdę myślisz, że możesz to kontrolować?
To nie jest wygrana.
A co to niby jest?
Wymienię je na nagrody. Idziesz?
Zostanę tutaj.
Naprawdę?
Weź to.
Podziel się z bratem.
Uważaj, żeby nie uszkodzić korzeni.
Widzisz?
Wciąż ma w sobie życie.
Ale czy przeżyje przesadzanie?
Nigdy nie miałam z tym szczęścia.
Trzeba po prostu dobrze o nie dbać.
Żeby miały odpowiednio dużo słońca i wody.
To miejsce, o którym mówiłaś... Connecticut.
Jest tam wiele drzew?
Mnóstwo.
Aż trudno w to uwierzyć.
I są bardzo wysokie.
Chciałbym zobaczyć Amerykę.
Zawsze o tym marzyłem.
To czemu tam nie polecisz?
Kato-san,
zawsze powtarzasz, jak mało czasu ci zostało.
Teraz podróżowanie jest łatwiejsze.
To prawda.
Ale niestety nadal drogie.
Przynajmniej dla mnie.
Wszystko jest tu coraz droższe.
Dziwię się, jak ludzie mogą wiązać koniec z końcem.
Ale tak to już jest, prawda?
Mówią nam, że mamy długo żyć,
ale nikt nam nigdy nie powiedział, jak za to zapłacić.
Szczerze mówiąc...
zastanawiam się, czy nie przeprowadzić się do córki.
Mieszka w Nagoyi.
W Nagoyi?
Tak daleko?
Jestem teraz ciężarem.
Teraz to twoje zadanie.
Opieka nad rodziną.
Przestań tak gadać.
Mówisz, jakbyś znikał albo coś.
Nie znikam.
Tokio jest sto razy większe niż to miejsce. Zobaczysz.
Kiedy znów tu przyjedziesz, zdasz sobie sprawę,
że wszystko jest dla ciebie za małe.
No proszę.
Nagle zmądrzałeś.
W takim razie powiedz, co będzie z tobą.
Co ty beze mnie zrobisz?
O mnie się nie martw.
Mam swoje plany.
Zamierzam
pojechać do Ameryki.
Poważnie.
Kiedy tylko skończę szkołę, to pryskam.
A co takiego jest w Ameryce?
Duże samochody.
Duże domy.
Tyle przestrzeni, że nie czuć gówna sąsiadów.
I jeszcze... masa słodyczy.
Więc to o to chodzi?
Chcesz pojechać tak daleko, żeby napchać brzuch?
Nie o to.
W Ameryce nie muszę być tym, za kogo mają mnie tutaj.
Dlatego chcę pojechać.
Od kilku lat mieszka sam.
Rzadko widuje się z rodziną.
A jego finanse? Jakie ma oszczędności?
Tak jak podejrzewałeś, nie ma żadnego majątku.
Odszedł z drukarni po 30 latach pracy.
Żyje z emerytury i ma hipotekę w wysokości 27 milionów jenów.
Prowadzi skromne życie.
Ale w ostatnich tygodniach
często zapraszał moją matkę do restauracji.
Chyba zabiega o jej względy.
Pytanie brzmi więc, jakie są jego motywy.
Ale jedno mnie martwi.
Walczył na wojnie.
Jak wszyscy w jego pokoleniu.
Tak, ale...
tylko nieliczni stanęli przed sądem.
To pożyczka.
Tak to potraktuj.
Co to jest?
To nie są pieniądze mojego syna, tylko moje.
Zaoszczędziłam je po sprzedaży restauracji.
Ale dlaczego mi je dajesz?
Bo nie zostało ci już wiele czasu.
Mnie zresztą też.
Nie mogę ich przyjąć.
Ja ich nie potrzebuję.
W takim razie... możemy polecieć razem.
Co o tym sądzisz?
Zastanowisz się?
Bardzo chciałbym zobaczyć z tobą Amerykę.
Panie,
dziękujemy ci za dary, którymi nas obdarzyłeś,
i wszystko inne, czym nas pobłogosławiłeś.
Troszczysz się o nas i nas ochraniasz.
Wiem, że to samolubne prosić o więcej,
ale ponieważ nasz Noa wkrótce wyjedzie,
proszę, żebyś ochronił również jego
w tym wielkim mieście, gdzie wielu może się pogubić,
i prowadził go, żeby nie zboczył ze swojej drogi.
To dobry chłopak.
Wszystko to dzięki Tobie, Panie.
Jestem za to wdzięczna.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
To było piękne.
Wspaniałe.
Bracie, myślisz, że na Wasedzie będzie takie jedzenie?
Znajdź tam kościół. Pomogą ci.
Dobrze.
Yoseb. Myślałam, że nie będziesz chciał jeszcze jeść.
Ostatnia noc mojego najstarszego bratanka
i nikt mnie nie zaprosił?
Tak mało mam szacunku w tym domu?
Przepraszam.
To wszystko?
Tak go żegnacie?
Dla mnie to uczta. Naprawdę.
Próbowałaś tego?
Jak mamy to jeść?
Zawsze wszystko przesalasz.
Przepraszam.
- Zrobię ci coś innego... - Nie trzeba.
Będzie takie samo.
Ile jeszcze taki będziesz?
Co?
Jak ty się do mnie odzywasz?
Przestałem was pilnować i taki jest efekt?
Masz mnie słuchać.
Gdybyś brał przykład z brata, radziłbyś sobie lepiej.
Wujku!
Wiem, że mu nie dorównuję.
Nigdy nie będę taki mądry, dobry ani szlachetny jak on.
Zasłużył sobie na to ciężką pracą. Wiem o tym.
Ale ciocia też ciężko pracuje...
Przestań, Mozasu.
W czym ci zawiniła?
A my?
To nie przez nas tak wyglądasz!
Mozasu.
Ma rację.
Noa.
Co się dzieje?
Mozasu, pomóż mi.
Co robicie?
Wyciągamy cię stąd.
Przestańcie.
Przestańcie, mówię.
- Zostawcie mnie! - Noa.
Wujku, zrób to dla mnie, choć raz!
Nie mogę!
Dajcie mu spokój.
Nie jest gotowy.
A kiedy będzie?
Od pięciu lat nie wyszedł z domu.
Ile ma to jeszcze trwać?
Dość tego.
Zrobię to.
Ostrożnie.
Nie mogę.
Przepraszam.
Ale wujku, przecież mierzyłeś się już z gorszym.
Yoseb.
Kyunghee.
Daj mu spróbować.
Co to jest?
Jesteśmy już blisko.
Pałkarz!
Znowu to chuchro.
Strike!
Tym razem machnij kijem.
Drugi strike!
Trafił!
Biegnij!
Biegnij! Dalej!
Szybciej!
- Dalej! - Do baz!
Biegnij!
Szybciej!
- Baza! - Punkt!
Skąd miałeś zegarek?
Z lombardu.
Mówiłem ci.
Nigdy cię nie zgubiłem.
Ale po co go nim obciążać?
Sunja,
ten zegarek uratował ciebie i mnie.
Teraz należy do Noego.
Nie martw się o niego.
Rozkwitnie. Zobaczysz.
Muszę natomiast
martwić się o moją córkę.
Wychodzi za człowieka, który mną gardzi.
To Japończyk.
Dlatego tobą gardzi?
Tak myślę.
Kto to do końca zrozumie?
Przemilczane słowa bywają prawdziwsze niż te wypowiedziane.
Będzie dla niej dobry?
Nie wiem.
Sam powiedziałeś...
że małżeństwo...
to tylko formalność.
U ciebie się to sprawdziło.
Tak myślisz?
Nie powinieneś mnie o to pytać.
Pójdę już.
Niedługo wrócą chłopcy.
Sunja.
Pamiętasz?
Tamte chwile w zatoczce?
Byliśmy wtedy szczęśliwi,
ale zbyt naiwni, żeby to rozumieć.
A teraz gniję od środka.
A im dłużej przebywam w cieniu...
tym większa jest zgnilizna.
Czuję to.
Co mam robić?
Ta zgnilizna, którą w sobie masz...
musisz ją wyciąć.
Sunja.
Dziękuję.
3 SIERPNIA 1948
MASAKRA JEŃCÓW WOJENNYCH NA WYSPIE PALAWAN
Dlaczego to zrobiłeś?
Bo jest biedny?
Bo my mamy pieniądze.
Przykro mi, że tak wyszło.
Ale nie lepiej jest znać prawdę?
A czym według ciebie jest prawda?
Jego jednostka zabiła 139 amerykańskich jeńców wojennych.
Jak może cię to nie ruszać?
A powiedziałam tak?
Jak długo byłeś z Etsuko?
A teraz Solomon ma japońską dziewczynę.
Dlaczego wy możecie,
ale kiedy ja mam przyjaciela...
Przyjaciela?
Tak, przyjaciela.
Bo jestem samotna.
Tak wielu z tych, których kochałam...
już odeszło.
Słuchaj nauczycieli, dobrze?
- Wróć, gdy zatęsknisz za moją kuchnią. - Dobrze.
Wystarczy już.
Mamo, spóźnimy się na pociąg.
Pisz często, dobrze?
Inaczej będziemy się martwić.
Dobrze.
Obiecuję.
Słyszałeś mamę.
Musisz iść.
Już się pożegnaliśmy.
Bracie!
Nie jedź.
Bez ciebie nie dam rady.
Sam mówiłeś, że wybierasz się do Ameryki.
Ty też masz swoje marzenia.
Walcz o nie.
Słyszysz?
Tylko tyle musisz.
Patrz do przodu.
Zawsze do przodu.
TOKIO
Następny.
- Nazwisko? - Bando, Nobuo.
To ty.
Hej! Przynieś tamtą przesyłkę.
Tak jest.
Noa, co to jest?
Nie wiem.
Rano przywiózł to jakiś szofer.
Wszyscy byli zaskoczeni.
Szukasz mnie?
Od kiedy zadajesz się z tymi durniami?
Zapewniam cię, że to dobrzy ludzie.
A co ci dobrzy ludzie mówią?
Że nie idzie nam na wojnie.
„Nam”?
Północnej armii.
Chciałbym...
pojechać na front.
Czemu chcesz robić taką głupotę?
To nasz kraj.
Nasi rodacy.
Ci z południa też.
To przypadek, gdzie kto się urodził.
Nie ma w tym opatrzności.
Tęsknię za domem.
Tacy jak my
nie mają domu.
Już się zdecydowałeś?
Tak.
Mam dla ciebie ostatnie zadanie.
Potem będziesz wolny.
O kogo chodzi?
Tym razem to nie to.
Pomożesz mi zdobyć przyjaciela.
Powinieneś już iść, żeby odpocząć.
- Mamo. - Tak mi będzie łatwiej.
Nie martw się.
Trafię z powrotem.
Noa, twój dziadek...
zawsze chciał, żebym latała.
Wysoko.
Żebym mogła zobaczyć, jak duży naprawdę jest świat.
Teraz twoja kolej, Noa.
Ty musisz latać wysoko.
Ale możesz mi coś obiecać?
Raz na jakiś czas...
wróć i mi opowiedz.
Ja też chcę wiedzieć...
jak duży jest świat.
Obiecuję.
Spakowałeś się.
Wybierasz się gdzieś?
Tak.
Jadę walczyć z naszymi braćmi na północy.
Dlaczego to robisz?
Nawet nie pochodzisz z północy.
Nie mogę tu zostać i nic nie robić.
Tak jak ja?
Ty masz rodzinę, która cię potrzebuje.
Chciałem ci podziękować, że pozwoliłeś mi tu mieszkać.
To jej powinieneś dziękować.
To nie była moja decyzja.
Ale na to pozwoliłeś.
Czyżby?
Jaki miałem wybór?
Nie potrafię zrozumieć tego,
co zamierzasz zrobić.
Ale szczerze mówiąc...
szanuję to.
Być może...
dlatego Kyunghee cię kocha.
Widziałem was.
Jak na ciebie patrzy.
Nieważne, ile się o to modliłem...
na mnie nigdy tak nie patrzyła.
Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić.
Ale skrzywdziłeś.
Przepraszam za to.
Proszę cię, żebyś został.
Bo jeśli wyjedziesz,
to ją zniszczy.
Jest silniejsza, niż myślisz.
Nie chcę takiej siły!
Nie chcę męczenniczki
i nie chcę jej więzić.
Zasługuje...
Zasługuje na o wiele więcej,
niż mogę jej dać.
Zawsze tak było.
Dlatego...
Idź jej powiedz.
Jest wolna.
Słyszysz mnie?
Nie będę dla niej przeszkodą.
Nie mogę być.
Nie tak.
Nie twoim kosztem.
Pan Kim.
Yoseb wie.
Nie martw się.
Pogodził się z tym.
Powiedział...
że pozwoli ci odejść.
Kyunghee.
Powiedz coś, Kyunghee.
Czyli razem zdecydowaliście, co ze mną będzie?
Tak to było?
Nie tak.
To były negocjacje?
Oczywiście, że nie.
Wiesz, co do ciebie czuję.
Od tamtej nocy na farmie nic się nie zmieniło.
Po prostu nigdy nie myślałem, że to możliwe.
Kyunghee?
Tamtej nocy
złamałam moją przysięgę.
I kilka godzin później
mój mąż prawie został unicestwiony.
Chyba nie myślisz, że to przez...
Wiem, że to nie ma sensu.
Dawno już zaakceptowałam, że nie mam na tym świecie znaczenia.
Ale kiedy usłyszałam o bombie, przez całą noc się modliłam.
Błagałam Boga, żeby go ocalił.
Zawarłam z nim pakt.
I mój mąż wrócił.
Ale ja cię kocham.
A ty kochasz mnie. Wiem to.
I ta miłość
mnie przeraża.
Pojedziesz.
Będziesz walczył i przeżyjesz.
Musisz.
Bo nie zniosłabym życia na świecie,
na którym nie ma ciebie.
A kiedy to się skończy, wróć do nas.
Z żoną i pięknymi dziećmi.
Zrobisz tak, prawda?
Nie rób tego.
Precz z Amerykanami!
Obiecali, że uszanują naszą kulturę i tradycję,
a potem zrobili z nas pionki w swoim imperialistycznym podboju!
Ich machinacje dotarły teraz na nasz kampus.
Czas się przeciw nim zbuntować!
Powiedzcie mi.
Macie odwagę do nas dołączyć?
Żądamy końca tych nikczemnych czystek.
Powstaniecie ze mną?
Będziemy walczyć razem!
Dlaczego zabiegałeś o spotkanie?
Kim jesteś?
Przepraszam, że niepokoję.
Nazywam się Yoshii Isamu.
Przyszedłem podziękować za pomoc na rynkach.
Jak się tu dostałeś?
Przez wejście.
Gdzie jest Hansu?
Gdzie on jest?
Tam. Obserwuje nas.
Napisy: Marzena Falkowska