(โนอาของเราจะเข้า มหาวิทยาลัยวาเซดะ)
(ภาษาเกาหลี) เคยเห็นเป็นเด็กตัวกะเปี๊ยก วิ่งเล่นไปมาแถวนี้อยู่เลย
แถมคุณพ่อคนดีก็คอยวิ่งไล่ตามไปทั่ว
รู้จักจับกังคนหนึ่ง
ที่ขายสมบัติทุกอย่างเพื่อหาทางกลับบ้าน
ป่านนี้อาจไปจับอาวุธสู้กับไอ้พวกชั่วนั่นแล้ว
ถ้ามันรอดไปถึงได้น่ะนะ
ได้ข่าวมาอีกว่า เส้นทางกว่าจะไปถึงอันตรายขึ้นทุกที
เอาจริงๆ ทําไมมาร้องไห้ในวันดีแบบนี้
เธอเก่งมากเลย!
พอเลย แม่แท้ๆ ของเขายังไม่ร้องเลย
ทุกคนมารวมใจกันเพื่อนายเลยสินะ
ดูจะเป็นอย่างนั้น
ก็รับไม่ค่อยไหวเหมือนกัน
เดี๋ยวก็ชินไปเอง
นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นนะ
เอ้านี่
นาฬิกาพกนี่... คือจุดเริ่มต้นเรื่องราวทุกอย่าง
ลองเปิดดูสิ
อาหารเสร็จแล้วจ้า!
เป็นของเธอแล้ว
ขอบคุณครับ
มานั่งกันเลยเร็วๆ!
เชิญทานด้วยกันนะคะ
ไปกันเถอะ
ซอนจา อย่ายืนบื้ออยู่ตรงนั้น มานั่งสิ
ส่งต่อให้ทุกคนด้วย
ผมขอด้วยครับ
ค่อยๆ กิน รอให้คนอื่นได้ก่อนสิ
วันนี้เขาอุตส่าห์ให้ผมก่อนแท้ๆ
ตับนี่สดมากเลยนะ ลองสิๆ
โนอาของเรา อวยพรให้หลานหน่อย!
เห็นไหมล่ะ หลานฉันเอง
กําลังจะไปเรียนวาเซดะเชียวนะ
(สร้างจากนวนิยายโดย มินจิน ลี)
(ภาษาญี่ปุ่น) ช่วยคํานวณตัวเลขทั้งหมดอีกครั้งนะคะ
โดยเฉพาะในกรณีสัญญาสิทธิซื้อหุ้นเพิ่ม
เราคํานวณกันมาหลายครั้งแล้วครับ
ตรวจอีกรอบเถอะค่ะ
พร้อมกับรายงานประจําปีด้วย
พยายามกันมาจนขนาดนี้
ฉันไม่อยากให้ต้องมาแก้ไขกันทีหลัง
ตรวจแล้วรบกวนส่งกลับมาก่อนหมดวันนะคะ
ขออนุญาตค่ะ
ขออภัยที่ต้องขัดจังหวะ
ท่านผู้อํานวยการเรียกพบในห้องประชุมค่ะ
ขออนุญาตค่ะ
- เรียกดิฉันเหรอคะ - อิจิซากิซังเชิญนั่งก่อน
มีเรื่องด่วนที่จะต้องปรึกษากัน
เป็นเรื่องการเข้าตลาดหุ้นเหรอคะ
ทอมซัง ผมให้คุณเป็นคนอธิบายแล้วกัน
มีข้อกล่าวหา
ว่าคุณทําผิดกฎบริษัทด้านความปลอดภัยของข้อมูล
พูดให้ชัดก็คือ
ปล่อยข้อมูลลับของลูกค้า ในกระบวนการเสนอขายในตลาดหุ้น
คุณรู้หรือไม่ว่าผมพูดเรื่องอะไร
คิดว่าพอจะรู้ค่ะ
แปลว่าคุณไม่ปฏิเสธ
ฉันยอมรับ นั่นก็ไม่ค่อยเป็นมืออาชีพเท่าใด
ฉันควรจะระวังตัวมากกว่านี้
แต่ยืนยันได้ว่า ไม่มีการให้ข้อมูลรายละเอียดสําคัญใดๆ ทั้งนั้น
ไม่มีข้อมูลที่จะส่งผลต่อการเข้าตลาดหุ้น
ฝ่ายรักษาความปลอดภัยยัง ตรวจสอบข้อเท็จจริงเรื่องนั้นอยู่
ยังดีที่มีการรายงานสถานการณ์ได้ทันท่วงที
เพื่อจะตัดไฟแต่ต้นลม...
จะไม่มีความผิดพลาดใดๆ อีกต่อจากนี้ค่ะ
แน่นอน เพราะทอมซังช่วยยืนยันกับลูกค้าแล้ว
คุณไปคุยกับคินยูมาแล้วเหรอ
จําเป็นต้องให้ลูกค้ามั่นใจ ด้วยการได้ข้อมูลโดยตรงจากทางเรา
นั่นถือเป็นการกระทําที่ถูกต้องแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น
ก็ยังมีประเด็นที่ชื่อเสียงของบริษัทเราแปดเปื้อน
อย่างที่ดิฉันกล่าวไว้ก่อนหน้านี้
นั่นเป็นเพียงการตัดสินใจผิดพลาดเล็กน้อย
จะไม่มีวันเกิดขึ้นอีกค่ะ
ฉันจะรีบโทรหาลูกค้า
และแจ้งให้ทราบว่า ทุกอย่างยังเป็นไปตามกําหนดการเดิม...
ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ดีสินะ
การกระทําของคุณอาจทําให้บริษัท ถูกฟ้องเอาผิดทางกฎหมายอย่างจัง
แล้วยังเรื่องสถานะ จุดยืนของคุณอีก
ในฐานะผู้หญิงไม่กี่คนที่ได้เป็นคณะผู้บริหาร
คุณควรจะครองตัวให้เป็นเยี่ยงอย่าง
ฉันก็ถือว่านั่นเป็นหน้าที่จริงจังมาก
แต่ทว่า ถ้าคุณกําลังจะบอกว่า เพราะฉันเป็นผู้หญิง
ฉันจะต้องทําทุกอย่าง โดยไร้ตําหนิใดๆ ไปตลอดชีวิต
นั่นคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
การกําหนดบทบาทแบบนั้น ช่างไม่ยุติธรรมเลยไม่ใช่รึคะ
โดยเฉพาะเมื่อคนอื่นยังเคยได้โอกาสแก้ตัว
ขอร้องล่ะค่ะ
ให้โอกาสแบบเดียวกันกับฉันบ้าง
เกรงว่าเรื่องนั้นจะสายไปแล้ว
เราจะเตรียมรับใบลาออกของคุณ
ให้มีผลบังคับใช้ในทันที
น่าอายนะ
ใครควรจะอายกันแน่คะ
เรียบร้อย ฉันเพิ่งได้รับอนุญาตให้เรียกเก็บหนี้เงินกู้
ตอนนี้อาเบะมีค่าหัวเป็นเงิน 30 ล้านเหรียญ
ชิฟฟลีย์สจะเปิดให้ประมูลที่ตรงนั้นได้เร็วแค่ไหน
เราต้องดูว่าอาเบะซัง คิดจะดิ้นรนจ่ายเงินกู้แค่ไหน
แต่หลังจากนั้น ทุกอย่างก็พร้อมเสิร์ฟ
ถ้าเราซื้อได้ในราคาที่ตกลงกันไว้
การจัดประมูลก็ทําแค่เป็นพิธีเท่านั้น
- ได้ข้อมูลเพิ่มเมื่อไหร่โทรหาเรา - แล้วจะติดต่อไป
ทุกอย่างเป็นอย่างที่คุณวางแผนไว้
ต้องยอมรับนะ...
ไม่นึกเหมือนกันว่าคุณจะเหี้ยมได้แบบนั้น
แต่ผมน่าจะคิดผิด
โยชิอิ อิซามุเป็นใครครับ
แค่ไอ้พวกนักเลงที่ดันดวงดี
เลือกช่วยถูกคนจนมีบุญคุณให้ทวง
การเสียตลาดมืดตรงนั้นไปอาจจะกระทบเรา
เราอาจโดนผลกระทบบ้าง
แต่แค่ชั่วคราว
แต่แทนที่ตลาดนั้น
ฉันอยากให้แกคิดถึงรถไฟใต้ดินสายใหม่
เขายืนยันแล้วหรือว่าเราจะได้สัมปทาน
เราจะได้สัญญานั้นมาแน่ๆ
นี่ถือเป็นก้าวสําคัญของเรา
ส่วนที่เหลือขึ้นอยู่กับแก
แต่แกก็รู้อยู่แล้ว
แต่ทว่า
มีข้อแม้หนึ่งข้อ
คุโรกาเนะคุง...
เขาอยากทําพิธีง่ายๆ เป็นการภายใน
อยากเลี่ยงงานฉลองอะไรใหญ่โต
คําว่าเป็นการภายในหมายถึงอะไรแน่
เขาจะสบายใจกว่า
ถ้าแกไม่ไปร่วมงาน
นั่นมัน
เป็นเรื่องที่รับไม่ได้
ฉันก็คิดอย่างนั้น
แต่คุณพ่อตกลงรับคําเขาไปแล้ว
ถูกต้อง
เพราะนั่นคือสิ่งที่จําเป็นต้องทํา
แจ็คพ็อต!
แค่นี้เองเหรอ
มันคือการเสี่ยงดวงเอาชัดๆ
ไม่เห็นไอ้ที่ฉันเพิ่งทําไปหรือไง
ฉันกะจังหวะที่จะดีดบอล
แล้วก็กะเลยว่าต้องใช้แรงแค่ไหน...
คิดว่าแกมีส่วนตัดสินผลที่ออกมาจริงๆ เหรอ
นี่ไม่ใช่การเอาชนะเครื่องได้
แล้วจะเรียกที่ได้มาว่าอะไร
จะเอาไปแลกของละ มาด้วยกันไหม
ฉันรอตรงนี้ดีกว่า
จริงเหรอครับ
เอ้า เอานี่ไป
แบ่งให้พี่เขาด้วยนะ
ระวังอย่าให้รากขาดนะครับ
เห็นไหม
ก็ยังมีชีวิตพร้อมสู้
แต่ย้ายกระถางแบบนี้จะรอดเหรอ
ฉันปลูกอะไรไม่เคยขึ้นเลย
เราแค่ต้องคอยดูแลมันน่ะ
เอาให้ได้น้ําได้แดดตามที่เหมาะสม
เมืองที่คุณเคยพูดถึง...
คอนเนตทิคัต
ที่นั่นมีต้นไม้เยอะไหม
เยอะมากเลย
เยอะจนไม่อยากเชื่อสายตา
แล้วแต่ละต้นคือสูงมาก
ผมก็อยากไปเห็นอเมริกากับตาบ้างเหมือนกัน
เป็นฝันของผมมาตลอด
งั้นทําไมไม่ไปล่ะคะ
คาโต้ซัง
คุณพูดเสมอว่าชีวิตนี้เหลือเวลาไม่มากนัก
เดี๋ยวนี้มันไม่ได้ไปยากเหมือนเมื่อก่อน
นั่นก็จริง
แต่แย่หน่อยที่มันยังแพงเหมือนเดิม
อย่างน้อยก็สําหรับผมน่ะนะ
เดี๋ยวนี้ทุกอย่างมันแพงไปหมด
ไม่รู้เลยว่าทุกคนหาเงินพออยู่พอกินกันได้ยังไง
แต่ชีวิตมันก็แบบนั้น ไม่ใช่รึ
คนบอกให้เรารักษาสุขภาพจะได้อยู่นานๆ...
แต่ไม่มีใครบอกเลยว่า อยู่นานๆ แล้วจะเอาเงินที่ไหนใช้
บอกตรงๆ...
ผมกําลังคิดว่าจะย้ายไปอยู่กับลูกสาว
ลูกอยู่ที่นาโกย่า
นาโกย่าเหรอ
แต่มันไกลมากเลยนะ
ตอนนี้ผมกลายเป็นภาระแล้วนะ
ต่อจากนี้เป็นหน้าที่นายแล้วนะ
ดูแลครอบครัวเราด้วย
หยุดพูดแบบนั้นเลย
พูดอย่างกับว่าพี่จะหายตัวไปอะไรอย่างนั้น
ฉันไม่ได้จะหายไปไหน
ที่โตเกียวมันดีกว่าตรงนี้เป็นร้อยเท่า
รอดูเถอะ...
กลับมาเยี่ยมบ้านครั้งหน้าพี่ต้องคิดได้ว่า
ทุกอย่างตรงนี้มันเล็กเกินไปสําหรับพี่
ฟังนายพูดเข้า
จู่ๆ ก็พูดเป็นนักปราชญ์ขึ้นมาเชียว
งั้นขอฉันถามหน่อย นายล่ะจะเอายังไง
ฉันไม่อยู่แล้วนายจะทํายังไง
พี่ไม่ต้องห่วงฉันหรอกน่า
ฉันมีแผนของฉันละ
ฉัน...
จะไปอเมริกา
พูดจริงๆ นะ
ทันทีที่เลิกเรียนหนังสือได้ ฉันไปแน่
ที่อเมริกามีอะไร
รถคันใหญ่ๆ
บ้านหลังใหญ่ๆ
ที่กว้างมากจนไม่ต้องทนดมกลิ่นขี้เพื่อนบ้าน
มีขนมให้กินไม่หวาดไม่ไหว
สําคัญตรงนั้นสินะ
อยากถ่อไปตั้งไกลเพื่อจะกินให้พุงกางเนี่ยนะ
ไม่ใช่เสียหน่อย
ถ้าไปอยู่ที่อเมริกา ฉันจะไม่ต้องเป็น เจ้าเด็กน้อยแบบในสายตาคนแถวนี้อีก
ฉันถึงได้อยากไปไงล่ะ
ช่วงหลายปีหลังเขาอยู่คนเดียว
แทบไม่ค่อยได้เจอครอบครัวเลย
สถานการณ์การเงิน...
เขามีเงินเก็บเท่าไหร่
อย่างที่คุณคาดไว้ เรียกว่าไม่มีสินทรัพย์อะไรเลยก็ได้
เขาเกษียณจากบริษัทโรงพิมพ์ หลังจากทํางานที่นั่นอยู่ 30 ปี
ตอนนี้กินเงินเกษียณ
และยังเป็นหนี้บ้านอยู่ 27 ล้านเยน
เขาอยู่อย่างกระเบียดกระเสียร
แต่ในช่วงไม่กี่สัปดาห์มานี้
เขาพาแม่ออกไปกินข้าวนอกบ้านบ่อยๆ
คิดว่าเขาคงพยายามจะจีบแม่
ใช่ คําถามสําคัญคือ เขาต้องการอะไรกันแน่
แต่มีเรื่องเล็กๆ ที่กวนใจผมอยู่
ช่วงสงคราม เขาเป็นทหาร
คนยุคเขาก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารกันหมด
ก็จริง แต่...
แทบไม่มีใครถึงกับต้องขึ้นศาลอาชญากรสงคราม
เงินให้ยืมค่ะ
มองเป็นแบบนั้นแล้วกัน
นี่อะไรกัน
นี่ไม่ใช่เงินของลูกชายนะ เงินของฉันเอง
เงินที่เก็บไว้หลังจากที่ขายร้านอาหารไป
แต่เอามาให้ผมทําไม
เพราะคุณเหลือเวลาชีวิตไม่มาก
เราทั้งคู่เหลือเวลาไม่มาก
ผมรับเงินไม่ได้หรอก
ฉันไม่มีความจําเป็นต้องใช้
ถ้าอย่างนั้นเราไปด้วยกันก็ได้นะ
คุณคิดยังไงล่ะ
จะลองรับไว้พิจารณาได้ไหม
ผมอยากได้ไปเห็นอเมริกากับคุณ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า
ขอบพระทัยที่มอบอาหารมื้อนี้ให้เราในคืนนี้
พร้อมกับทุกอย่างที่ทรงมีพระเมตตา
ทรงมอบหนทางหากิน ทรงปกปักษ์ให้เราปลอดภัย
หากจะขออะไรมากกว่านี้ อาจถือเป็นการอาจเอื้อม
แต่เมื่อเรากําลังเตรียมให้โนอาจากไปเรียน
ฉันอยากขอให้ทรงปกปักรักษาลูก
เมื่อเขาไปอยู่ในเมืองใหญ่ ซึ่งผู้คนมากมายอาจหลงเดินทางผิด
โปรดชี้นําทางเพื่อให้เขาไม่หลงไปไหน
เขาเป็นเด็กดี
ด้วยพรจากพระองค์แท้ๆ
ฉันสํานึกในน้ําพระทัยยิ่งนัก
กราบทูลในพระนามพระเยซูคริสต์
อาเมน
สวดได้ดีมาก
ดีมากจริงๆ
พี่ ไปอยู่วาเซดะแล้ว จะหาอะไรแบบนี้กินได้ที่ไหน
ลองไปหาโบสถ์ที่นั่นนะ เขาจะได้ช่วยเหลือ
ครับ
คุณโยเซบ
คิดว่ายังไม่อยากกินตอนนี้เสียอีก
คืนสุดท้ายที่หลานคนโตจะอยู่บ้าน
ไม่คิดจะเชิญฉันด้วยซ้ํารึ
บ้านนี้สิ้นความนับถือกันขนาดนี้แล้วรึ
ขอโทษค่ะ
มีแค่นี้รึ
เลี้ยงส่งหลานทั้งที จัดกันแค่นี้เอง
วางใจได้ครับ แค่นี้ก็ถือว่าเยอะแล้วสําหรับผม
ก่อนตั้งโต๊ะได้ชิมบ้างไหม
ใครจะกระเดือกเข้าไปลงได้ยังไง
เธอทําทุกอย่างเค็มมาตลอด
ขอโทษค่ะ
- ฉันจะไปทําอย่างอื่นให้... - ช่างเถอะ
ทํามาใหม่ก็เหมือนเดิม
ลุงจะทําตัวแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
อะไรนะ
สมบัติผู้ดีน่ะมีบ้างไหม
ตกต่ําถึงขนาดนี้ แค่ฉันละสายตาไม่ได้ดูแลแค่ไม่กี่ปี
ฟังใส่กะลาหัวแกไว้ให้ดี
ถ้าแกหัดดูตัวอย่างจากพี่เขาบ้าง ชีวิตแกก็จะต้องดีกว่านี้!
คุณลุง!
ผมรู้ว่าเทียบกับพี่ ผมมันไม่ได้เรื่อง
ผมไม่มีทางจะฉลาดเท่าเขา เป็นเด็กดีเท่าเขา หรือใจกว้างอย่างเขา
และพี่ก็ควรได้รับทุกอย่าง เพราะพี่พยายามหนักมาก
ผมรู้ดี
แต่คุณป้าก็ตรากตรําทํางานหนักเหมือนกัน...
โมซาซึ พอเถอะจ้ะ
คุณป้าทําอะไรผิดนักหนา
พวกเราผิดอะไร
เราไม่ใช่คนที่ทําให้ลุงเป็นอย่างนี้เสียหน่อย
โมซาซึ
แต่โมซาซึก็พูดถูก
โนอา
เกิดอะไรขึ้น
โมซาซึ มาช่วยพี่หน่อย
ทําอะไรของแก
เราจะพาลุงไปนอกบ้าน
หยุดเลย
บอกว่าให้หยุด
- อย่ามายุ่ง! - โนอา
ลุงฮะ ทําเพื่อผมหน่อย แค่ครั้งเดียว!
ไปไม่ได้!
ปล่อยเขาเถอะ
เขายังไม่พร้อม
แล้วเมื่อไหร่จะพร้อม
ลุงไม่ยอมออกจากบ้านมาห้าปี
เราจะต้องอยู่กันแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
พอแล้ว
ฉันจะไป
ระวังนะครับ
ไม่ไหวแล้ว
ขอโทษนะ
แต่ ลุงฮะ
แย่กว่านี้ลุงก็ผ่านมาแล้วไม่ใช่เหรอ
คุณโยเซบคะ
พี่สะใภ้
ให้โอกาสเขาหน่อย
นี่มันอะไรกัน
เกือบถึงแล้วฮะ
ลงสนามเตรียมตัวได้!
เจ้าเด็กเวรนั้นอีกแล้วเหรอ
สไตรค์!
รอบนี้หัดเหวี่ยงไม้หน่อยโว้ย
สไตรค์สอง!
ตีไปแล้ว!
วิ่งสิ!
วิ่งเลย ไปเร็วๆ!
เร็วอีก!
- ไปเลย! - วิ่งเก็บเบสให้ครบ
วิ่งเร็ว!
เร็วอีก!
- เซฟ! - โฮมรัน!
คุณได้นาฬิกาคืนได้ยังไง
นายหน้าโรงจํานํา
ฉันบอกเธอแล้วไง
ฉันไม่เคยละสายตาจากเธอเลย
แต่เอามาให้เป็นภาระของลูกทําไม
ซอนจา
นาฬิกาเรือนนั้นช่วยชีวิตทั้งฉันและเธอไว้
ตอนนี้มันอยู่ในมือโนอาแล้ว
เธอไม่ต้องเป็นห่วงโนอาหรอก
ชีวิตเขาจะต้องรุ่งเรือง เดี๋ยวเธอก็จะเห็น
ตอนนี้
คนที่น่าเป็นห่วงคือลูกสาวฉันมากกว่า
ลูกกําลังต้องแต่งกับชายที่เกลียดฉัน
เขาเป็นคนญี่ปุ่น
นั่นคือสาเหตุที่เขาเกลียดคุณเหรอ
ก็น่าจะอย่างนั้น
เรื่องแบบนี้ใครจะไปรู้
สิ่งที่เก็บงําไว้ในใจ อาจเป็นความจริงยิ่งกว่าคําที่เอ่ยออกมา
เขาจะปฏิบัติต่อเธอดีรึเปล่า
ฉันไม่รู้
คุณเคยก็พูดไว้เอง
ชีวิตแต่งงาน...
มันก็แค่อยู่พอเป็นพิธี
มองแบบนั้น ชีวิตของคุณก็ดูจะไปได้สวยดี
เธอคิดว่าชีวิตฉันเป็นแบบนั้นรึ
คุณไม่ควรเอาเรื่องแบบนั้นมาถามฉัน
ฉันเข้าบ้านดีกว่า
เดี๋ยวลูกๆ จะกลับมาแล้ว
ซอนจา
เธอจํา...
ช่วงเวลาที่เวิ้งซักผ้าได้ไหม
สมัยนั้นเราสองคนมีความสุขกันแค่ไหน
แต่ยังอ่อนต่อโลกเกินจะรู้
ตอนนี้ข้างในของฉันมันเน่าหนอนไปหมด
ยิ่งฉันอยู่ในเงามืดนานแค่ไหน...
ก็ยังรู้สึกเหม็นเน่าลามเละเทะยิ่งขึ้น
ฉันสัมผัสได้เลย
ฉันจะทํายังไงดี
ถ้าสิ่งนั้นเน่าจนชอนไชในตัวคุณ...
ก็ต้องตัดออก
ซอนจา
ขอบคุณมาก
(หนังสือพิมพ์นาดากาวะ วันที่ 3 สิงหาคม 1948)
(สังหารหมู่เชลยสงคราม บนเกาะปาลาวัน ฟิลิปปินส์)
ทําเรื่องแบบนี้ไปทําไม
เพราะเขาจนเหรอ
เพราะเรามีเงินต่างหาก
เสียใจด้วยนะที่สุดท้ายกลายเป็นแบบนี้
แต่การได้รู้ความจริงก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ
แล้วแกคิดว่านี่มันคืออะไรกัน
หน่วยของเขาประหารเชลยสงครามอเมริกัน ไปทั้งหมด 139 คน
แม่มองว่านั่นเป็นเรื่องที่รับได้ได้ยังไง
แม่บอกตรงไหนว่ารับได้
แกอยู่กับเอทสึโกะมานานแค่ไหน
ตอนนี้โซโลมอนก็มีแฟนเป็นคนญี่ปุ่น
ทําไมพวกแกสองคนทําได้ไม่เป็นไร
แต่พอแม่แค่จะมีเพื่อนสักคน...
เพื่อนเหรอ
ใช่ แค่เพื่อน
เพราะแม่เหงา
คนส่วนใหญ่ที่แม่เคยรัก...
ตายกันไปหมดแล้ว
เชื่อฟังอาจารย์ที่สอนนะ เข้าใจไหม
คิดถึงอาหารฝีมือยายเมื่อไหร่ก็กลับมา
ได้ครับ
พอแล้วน่า
แม่ เดี๋ยวก็ตกรถไฟกันพอดี
จะเขียนจดหมายมาหาเราบ่อยๆ ใช่ไหม
ไม่งั้นทางนี้เป็นห่วงแย่
ได้ครับ
ผมสัญญา
ได้ยินที่แม่เขาบอกแล้วนี่
ต้องไปแล้ว
เราลากันแล้ว
พี่!
อย่าไปเลย
ไม่มีพี่แล้วฉันจะอยู่ยังไง
นายบอกเองนะว่าจะไปอเมริกา
นายก็มีฝันของนายเหมือนกัน
สู้เพื่อฝันนั้นสิ
เข้าใจไหม
ทําแค่นั้นก็พอ
มองไปข้างหน้านะ โมซาซึ
มองไปข้างหน้าเสมอ
(โตเกียว)
คนต่อไปเชิญได้
- ชื่อ - บันโด โนบุโอะครับ
อ้อ เธอเองสินะ
เอ้า เอาของที่ส่งมาพิเศษมาหน่อย
ครับผม
โนอา นี่มันอะไรกัน
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
(บันโด โนบุโอะ)
เมื่อเช้ามีรถพร้อมคนขับเอาหีบนี้มาส่ง...
ทุกคนประหลาดใจกันหมด
นายเรียกผมเหรอครับ
แกไปขลุกอยู่กับพวกโง่นั่นมานานแค่ไหนแล้ว
ไม่ต้องห่วง ทุกคนเป็นคนดี
แล้วไอ้คนดีพวกนี้มันพูดอะไรไว้บ้าง
ตอนนี้พวกเราเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ําในสงคราม
"พวกเรา" งั้นรึ
กองกําลังฝ่ายเหนือ
ผมอยากขอ...
กลับไปร่วมสู้
แกจะทําอะไรโง่ๆ แบบนั้นทําไม
นั่นเป็นประเทศของเรา
นั่นคือเพื่อนร่วมชาติเรา
ทางใต้ก็ประเทศเราเหมือนกัน
จะได้เกิดฝั่งไหนมันก็แค่ขึ้นกับดวง
สมัยนั้นไม่มีการแบ่งเป็นเหนือหรือใต้
ผมคิดถึงบ้าน
คนอย่างพวกเรา
ไม่มีบ้านหรอก
แต่แกตั้งใจมั่นแล้วสินะ
ครับ
มีงานสุดท้ายที่ฉันอยากให้แกทํา
หลังจากนั้น อยากจะไปทําอะไรก็ตามใจ
ใครครับ
รอบนี้ไม่ใช่อย่างนั้น
รอบนี้ มีคนที่แกต้องช่วยฉันผูกมิตร
กลับไปพักที่หอเถอะ
- ออมม่า - แบบนี้แม่จะทําใจง่ายกว่า
ไม่ต้องห่วงแม่
แม่กลับไปสถานีเองได้
โนอา คุณตาของลูก...
พูดไว้เสมอว่าอยากให้แม่บินออกไป
บินให้สูง
เพื่อจะได้เห็นว่าโลกนี้เป็นอย่างไรกันแน่
ตอนนี้ถึงคราวของโนอาแล้วนะ
ลูกต้องบินให้สูง
แต่สัญญาอะไรกับแม่สักอย่างได้ไหม
นานๆ ทีก็อย่าลืม...
กลับบ้านมาเล่าให้แม่ฟังบ้างนะ
แม่ก็อยากรู้เหมือนกันว่า...
โลกใบนี้มันกว้างใหญ่แค่ไหน
แน่นอนครับ
เก็บข้าวเก็บของ
จะไปไหนรึ
ใช่
จะไปร่วมสู้กับพี่น้องเราที่ทางเหนือ
ทําไปทําไม
นายไม่ใช่คนเหนือด้วยซ้ํา
ผมทนนิ่งเฉยอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้
หมายถึงอยู่อย่างฉัน
คุณโยเซบมีครอบครัวที่ต้องการคุณ
ผมอยากขอขอบคุณมาก
ที่อนุญาตให้ผมมาอยู่ในบ้านนี้ด้วย
นายควรไปขอบคุณคยองฮีมากกว่า
นั่นไม่ใช่การตัดสินใจของฉัน
แต่คุณก็ยินยอม
ฉันยอมเหรอ
ฉันมีทางเลือกอะไรล่ะ
ไอ้เรื่องที่นายอยากไปทํา
ยังไงฉันก็ไม่เข้าใจ
แต่อันที่จริง...
ฉันก็นับถือใจนาย
ไม่แน่...
เพราะอย่างนี้คยองฮีถึงได้รักนาย
ฉันเห็นทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน
สายตาที่เขาใช้มองนาย
ไม่ว่าฉันจะภาวนาแค่ไหน...
เมียฉันก็ไม่เคยมองฉันแบบนั้นเลย
ผมไม่เคยคิดจะสร้างความร้าวฉาน
แต่ก็ทําไปแล้ว
ผมเสียใจจริงๆ
ฉันจะขอให้นายอยู่ต่อ
เพราะถ้านายจากไป
เธอจะต้องใจสลาย
คุณคยองฮีเข้มแข็งกว่าที่คุณคิดครับ
ฉันไม่ต้องการความเข้มแข็งแบบนั้น!
ฉันไม่ต้องการให้ใครต้องเสียสละ
และไม่อยากเป็นกรงที่ขังเธอไว้
ผู้หญิงคนนั้น...
ควรได้รับอะไรที่ดีกว่า
สิ่งที่ฉันมอบให้ได้ในตอนนี้
ควรได้รับอะไรที่ดีกว่านี้มาตั้งแต่ต้น
ดังนั้น...
ไปบอกเธอเสียสิ
เธอเป็นอิสระแล้ว
ได้ยินฉันไหม
ฉันจะไม่ทําตัวเป็นกําแพงกั้นขวาง
ฉันทําไม่ได้
แบบนี้ไม่ได้
จะให้คุณต้องเป็นฝ่ายเสียสละไม่ได้
ผู้จัดการคิม
สามีคุณรู้แล้ว
แต่ไม่ต้องเป็นห่วง
เขาทําใจได้แล้ว
เขาบอกว่า...
เขาจะปล่อยคุณไป
คุณคยองฮี
พูดอะไรหน่อยสิครับ
เท่ากับคุณสองคนตัดสินใจ ว่าอนาคตฉันจะเป็นอย่างไร
อย่างนั้นสินะ
มันไม่ใช่แบบนั้น
งั้นแปลว่ามีการต่อรองกันรึ
ไม่ใช่อยู่แล้ว
คุณรู้ว่าผมรู้สึกอย่างไรมาตลอด
ตั้งแต่คืนนั้นที่บ้านไร่ ผมก็ไม่เคยเปลี่ยนใจไปไหน
ผมแค่ไม่คิดว่าเรื่องของเราจะเป็นไปได้
คุณคยองฮี
คืนนั้น
ฉันละเมิดคําสาบาน
และเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา
สามีฉันเกือบถูกระเบิดเผาเป็นจุณ
คุณคงไม่ได้คิดว่านั่นเป็นเพราะเรา...
ฉันรู้ว่ามันไม่สมเหตุสมผล
ฉันทําใจมานานแล้วว่า ตัวฉันเองนั้นไร้ความหมายต่อโลกนี้
แต่ทันทีที่ได้ข่าวเรื่องระเบิด
ฉันกลับลุกขึ้นมาภาวนาทั้งคืน
ขอให้พระผู้เป็นเจ้าโปรดช่วยชีวิตเขา
ฉันทําสัญญากับพระเจ้า
แล้วสามีฉันก็กลับมา
แต่ผมรักคุณคยองฮี
คุณก็รักผม ผมรู้ดีแก่ใจ
และความรักนั้น
ทําให้ฉันกลัวสุดใจ
ไปเถอะค่ะ
จงไปสู้และรอดชีวิตกลับมาให้ได้
คุณต้องรอด
เพราะแค่คิดว่าจะต้องอยู่ในโลกซึ่งไม่มีคุณ
ฉันก็ไม่อาจทนได้แล้ว
เสร็จภารกิจแล้วค่อยกลับมาหาพวกเรา
พาเมียและลูกน่ารักๆ มาด้วย
ขอแค่นี้ ทําได้ใช่ไหม
อย่าทําอย่างนี้เลย
พวกอเมริกันออกไป!
อเมริกาสัญญาว่าจะทําความเข้าใจ วัฒนธรรมและประเพณีของเรา
แต่กลับใช้เราเป็นเบี้ย ในการล่าอาณานิคมแบบใหม่ของพวกมัน!
แนวคิดชั่วช้านี้แพร่มาถึงวิทยาเขตของเราแล้ว
ถึงเวลาที่พวกเราทุกคนต้องลุกขึ้นสู้!
ขอเสียงทุกคนหน่อย
คุณกล้าพอที่จะมาสู้กับพวกเราไหม
มาเรียกร้องให้หยุดการกวาดล้างฝ่ายต่อต้าน
มีใครจะร่วมสู้กับฉันบ้าง
มาร่วมกันสู้เลย!
นัดฉันมาที่นี่ทําไม
แกเป็นใคร
ขออภัยที่อาจทําให้ตกใจ
ผมชื่อโยชิอิ อิซามุครับ
ผมอยากมาขอบคุณที่ช่วยเหลือเรื่องตลาดมืด
เข้ามาได้ยังไง
เข้ามาทางประตูหน้า
ฮันซูอยู่ไหน
เขาอยู่ไหน
เขากําลังดูเราสองคนอยู่
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์