NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MR. & MRS. AMERICAN PIE
Talent. W świecie konkursów piękności definiuje cię to, co potrafisz.
Kiedy moja konkurencja wywijała pałeczką,
ja specjalizowałam się w czymś bardziej tajemniczym i magicznym.
W uświęconej tradycją sztuce ucieczki.
W porównaniu ze mną Harry Houdini nie uwolniłby się
od zwykłej kolacji.
Très jolie.
- Nie jestem na nią za stara? - Skąd. Wyglądasz na płód.
Grayman! Assistance, s'il vous plaît.
Czy to Evelyn Rollins?
Ma sztywny bark i nie może dosięgnąć zamka.
Zaraz wracam.
Buty, buty, buty.
Bonjour.
- Nareszcie. Od góry. - O rety.
W Palm Beach
Evelyn Rollins kopiowano częściej niż Biblię.
Zawsze robiono to w dobrym guście. Nigdy bez smaku.
Chciałam tego, co miała. I jeszcze więcej.
Spokojnie, moje brokatowe serce.
Grayman, czy możesz mi przynieść brokat?
Czy to Maxine Simmons?
Bez obaw. Ubrałem ją jak portową kurewkę.
Zmieniłam zdanie. Pokaż mi Malcolma Starra.
Zaraz wracam.
„Portowa kurewka”?
Mówiłaś: młoda i giętka.
Cokolwiek ona wybiera, pomóż mi za nią nadążyć.
- Proszę. - Oczywiście.
- Słowo Graymana jest święte. - Dzięki.
Nowa sukienka maxi pana Starra. Och.
No proszę. Jesteśmy jak bliźniaczki.
Mamy stroje z tego samego materiału.
Cudowna spódnica. A może cudowne spodnie?
Cudowna spódnica czy cudowne spodnie?
To palazzo.
Galanos, Grayman. Przynieś Galanos.
- Fabiani. - Fabiani.
Zrobicie mi grasshoppera?
Boska. Zapakuj i przynieś mi Oscara.
Oscar!
Kocham grasshoppery. Piłeś to kiedyś?
To ten crème de menthe. Cudownie schładza usta.
Boska.
Garçon.
- Nie wygłup się. - Czemu nie?
- Nie wygłup się, Maxine. - Jedna w każdym kolorze.
Grayman.
Kogo muszę zabić, żeby to włożyć?
Nie rozpędzaj się, moja droga.
Zamówiłam ją na zakończenie sezonu, na Bal na Plaży Normy, ale niestety...
Jak nasza droga Norma?
Miło, że pytasz.
Kiepsko to wygląda.
Dwa razy dziennie modlimy się z Douglasem o cud.
Bardzo katolicko.
Wszystko dla rodziny.
Nawet takiej, której nie widziałaś od dwudziestu lat?
Korespondowaliśmy z Normą niezwykle sumiennie.
Oczywiście.
Czy twój mąż nie mieszka obok Normy
w Destiny Vistas?
Co sądzi o wyżywieniu?
Grayman, wyślij zakupy do mojego domu.
Oczywiście. Natychmiast.
Co powiedziałam?
Wspomniałaś o jej starym, obleśnym mężulku.
Naprawdę się wygłupiłam, prawda?
Jak mogę jej to wynagrodzić?
Dobra rada. Przeproś bez podlizywania się.
Z tym sobie chyba poradzę.
Evelyn może być najlepszą przyjaciółką albo najstraszniejszą przeciwniczką.
Zadbaj o dobre relacje.
Ponieważ Norma jest niedysponowana, ze zdaniem Evelyn Rollins
liczy się całe Palm Beach.
Jak zamierzasz zapłacić?
Przyjmujesz czeki?
Może nawet milion młodych ludzi
będzie uczestniczył w dzisiejszym moratorium dotyczącym wojny w Wietnamie.
To już ostatnie. Evelyn ma doskonały gust,
ale to strasznie drogie rzeczy.
Inaczej bym tego nie tknęła.
Po prostu nie chcę zawstydzić siebie oraz ciebie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Pani ciotka miała ciężką noc.
Lekarz mówił, że zakrzep przemieścił się do płuc.
Powinniście się państwo przygotować.
Nie sądziłam, że stanie się to tak szybko. Dopiero się poznawałyśmy.
To już ostatnie.
Wrócę po nie.
Tik, tok.
Gdzie byłaś? Martwiłem się.
Wpadłam sprawdzić, co u Normy.
Jak nasza staruszka?
Powinniśmy się przygotować.
Ty już najwyraźniej zaczęłaś.
Wykupiłaś pół Worth Avenue.
W klubie jest tyle imprez. Potrzebuję rozmaitych strojów.
Niczego nie musisz udowadniać, Maxine Simmons.
Co do udowadniania...
Może byśmy porzucili to „Simmons” i używali nazwiska „Dellacorte”?
- Jestem Simmonsem. - Ale też Dellacorte'em.
Nie podoba ci się to melodyjne brzmienie?
Dellacorte. Dellacorte.
To nazwisko jest mocno obciążone.
Schowaj tego Samsonite'a, przystojny pilocie.
- Nadeszła twoja kolej. - Nie mamy jeszcze pieniędzy.
Może wrócimy do Atlanty i poczekamy, aż nadejdzie pora?
Nie wrócę tam.
Dobra.
Dopiero dostałam się do klubu, Douglasie.
I oczywiście chcę też opiekować się Normą.
Proponowałam zmianę nazwiska, żeby ułatwić nam życie.
Nie chcesz chyba, żeby twoja żonka wróciła do tandetnej Atlanty,
skoro na horyzoncie maluje się lepsza przyszłość.
Cokolwiek uszczęśliwi moją żonkę.
Przepraszam!
- Pani Simmons! - Jedziemy na lotnisko.
Dzwoniłem. Trzeba uregulować rachunek.
- Pan Dellacorte musi lecieć! - Pani Simmons!
Bon champs, kochane!
Dzień dobry, pani Simmons.
Dellacorte. Pani Douglasowa Dellacorte.
Przyzwyczajaj się.
Może przygotujesz mi grasshoppera?
- Pamiętasz, jak powinny być przyrządzone? - Oczywiście.
Zostaje pani na cały sezon?
Powiem tak:
lepiej zamówcie całą skrzynkę crème de cacao.
Zamierzam pochłonąć ich całą masę.
Nie czuje się pani zbyt pewnie jako członkini warunkowa?
- Słucham? - Mamy miesiąc próbny,
żeby każdy mógł panią poznać i sprawdzić, czy pani tu pasuje.
Potrzebuje pani rekomendacji jeszcze dwóch członków.
I żadnych głosów sprzeciwu.
Dziękuję.
Wypiję go nad basenem.
Jesteś na drugiej stronie, Dinah.
Ty też tu jesteś. Uroczo wyglądasz.
Nowy numer „Shiny Sheet”?
Dostajemy je z wyprzedzeniem?
To miejsce jest zajęte?
To Franco, a to jego leżak.
Pani Rollins.
Taka piękna torebka nie może leżeć na ziemi.
W niektórych kulturach to przynosi pecha.
Hej, kumpelo, podzielisz się?
Musisz spróbować...
Ciężka sprawa.
Proszę, daj mi spokój. Dziękuję.
Jeśli nie zamierzasz czytać... Mogę?
Witaj, przyjaciółko.
Mary!
Przychodzisz wieczorem?
Wieczorem?
FibBid. Moja aukcja na rzecz walki ze zwłóknieniem.
Tak, nieszczęsne zwłóknienie.
Ponoć to jak oddychanie pod wodą.
To zwłóknienie torbielowate. A moja aukcja dotyczy zwłóknienia wątroby.
Marskość wątroby była już zajęta.
Piszą tu, że zebrałaś niezłą sumkę, Dinah.
Mogę z dumą ogłosić, że zebraliśmy 200 000 dolarów.
- Imponujące. - Dzięki.
A tobie jak idzie, Mary?
Właśnie, jak ci idzie?
Mamy już 190 tysięcy.
Ale zbierzemy dużo więcej dzięki przedmiotom z aukcji.
Brzmicie, jakbyście rywalizowały.
Cóż za okropne słowa.
Gardzisz szczodrością, Maxine?
Nie, nie gardzę. Kocham ją. Kocham szczodrość.
Chętnie przekażę darowiznę na twoją aukcję, Mary.
Żeby to zrobić, musisz wykupić stolik. Wybacz, nie ja ustalam zasady.
To wykupię stolik. Kocham stoliki. Ile może kosztować stolik?
Dziesięć tysięcy dolarów, bo to na ostatnią chwilę.
Oczywiście. Na ostatnią chwilę.
Nie ma sprawy.
Mam książeczkę czekową.
Zawsze dobrze mieć ją w klubie.
Rozumiem, że dzięki temu masz już dwieście tysięcy.
Jeśli dobrze liczę.
- Dziękuję... - To ja ci dziękuję za polecenie mnie.
Dzięki tobie mam już dwie piękne popleczniczki.
Potrzebuję ostatniej rekomendacji.
Z przyjemnością.
Dobrze jest dawać.
W Palm Royale, im więcej się dawało, tym więcej się dostawało.
Ja dostałam miejsce przy basenie,
ale cóż z tego, skoro nikt nie chciał ze mną siedzieć?
Ahoj!
Czemu żona Dougiego Simmonsa siedzi tu samotnie?
Nie wstawaj. Ja przyjdę do ciebie.
Jestem Perry Donahue.
Lepsza połowa Dinah.
Nie byłaś na gali.
Douglas wspominał, że chodziliście razem do szkoły.
Gratuluję nominacji.
Dinah jest taka dumna.
Wiecznie opowiada o swoim Perrym.
Ambasador w Luksemburgu.
Ależ to... cudownie kontynentalne.
Prawda?
Powiedz, jacy są prywatnie Nixonowie?
Pat jest przezabawna. Nie wylewa za kołnierz.
Nigdy bym nie przypuszczała.
Douguś jest w okolicy...
Jest teraz gdzieś tam w górze.
Wiecznie podróżujecie, a my musimy się jakoś zabawiać.
Mąż ci wspominał,
w jakie tarapaty się pakowaliśmy za dawnych czasów?
- Dinah? - Tak?
Niech żona Dougiego dołączy do nas na mecz.
Nie, nie mogę.
Nie mam stroju.
Kup go w sklepie sportowym.
- Liczba zawodników byłaby nieparzysta. - Ma rację.
Cóż. Ahoj! Eduardo!
Chodź. Dołącz do naszego trójkącika.
Dobra?
Tak.
Dinah, to takie niezręczne. Ty, ja, twój mąż i twój były kochanek.
Zamknij się i graj. Umiesz grać, prawda?
Tak. Trochę wyszłam z wprawy, ale...
Rób to co ja, linda.
Nauczyłem Dinah wszystkiego, co umie.
Linda?
To znaczy „śliczna”.
Ty pierwszy, młody.
Zobaczmy, za co płacę.
Z przyjemnością.
- Kocham cię. - Możemy grać?
Piętnaście do zera.
O rany, dobrzy jesteście.
Cholerka.
- Chwila. - Eddie, przepraszam.
Wszystko dobrze. Pomogę ci.
Stań tutaj. Obróć się.
- Zamach. O tak. - Dobrze.
- Otworzysz? - Dziękuję.
Dobra. Grajmy.
Serwuj, Maxine.
- Trafiłam! - Twoja kolej. Serwujesz.
Podała ci piłkę.
Jest dziurawa czy co?
Nie miej do siebie żalu, pani Dougie.
Wysportowana czy oszałamiająca?
- Zawsze wybiorę oszałamiającą. - O rety.
Na miłość boską. Po piętnaście.
Co ty wyprawiasz?
Gram w tenisa. Może też spróbujesz?
No już. Grajmy. Zamierzasz serwować?
- Owszem. - Dobra, to serwuj.
Te amo.
Uważaj, Eduardo.
Ta ostatnia była trochę zbyt mocna.
Hej, skoro Dinah nie potrzebuje już moich lekcji,
może potrenowałbym z tobą, Maxine.
Bardziej nadaję się do golfa.
Mówiłem, żebyś wyluzował.
Masz problem? No chodź, chodź.
- Nie! - O Boże!
- Dinah, daj mi lód! - Przestańcie!
Zachowujecie się jak dzieci! Wszyscy!
- Eddie! - Zamknij się, Perry!
Przynieś lód!
Sprawdzę, co z nią.
Flirtujesz z moim mężem i bierzesz lekcje u kochanka?
To zawsze na tę nową trzeba uważać.
Jeszcze chwila i to tobie będzie szeptał: „Te amo, mi patata”.
Nie, Dinah, to nie tak. Kocham Douglasa.
A ja Eddiego, ale on nie chce mieć ze mną nic wspólnego.
Żartujesz?
Próbował zabić twojego męża.
To prawdziwa miłość.
Eddie jest pełen pasji, ale to zagorzały katolik.
Gdyby wiedział, że byłam w ciąży...
Obiecaj sobie, że nigdy mu nie powiesz.
Tajemnice między kochankami bywają seksowne.
Douglas nie wie o mnie wszystkiego.
Brak ciekawości to największy afrodyzjak. Wierz mi.
Myślisz, że wciąż mogę być szczęśliwa z Eddiem, jeśli to ukryję?
Obawiam się, że tylko tak możesz być z nim szczęśliwa.
Dinah!
- Dinah! - Tak?
Brakuje mi jednej rekomendacji do ugruntowania mojej pozycji w klubie.
Mogłabyś pomówić z Evelyn i poprosić, by była tą trzecią?
Och, głupia gąsko. Bywasz taka mądra, a jednocześnie tak naiwna.
- Dinah! - Idę!
Papatki!
Przemyśl to!
Zajęte?
Rozgość się.
Maxine.
- Ann. - Witaj, Ann.
Ann, masz cudne palce.
Słucham?
Długie, prawdziwe, zdecydowanie rzymskie.
Nikt ci tego nigdy nie mówił?
Ludzie zwykle chwalą moją osobowość.
Na pewno też jest urocza.
- Jesteś nowa w miasteczku. - Przyznaję się.
Co za wulgarna kobieta.
Krąży nad Normą jak sęp nad padliną.
„Modlimy się z Douglasem o cud”.
Jedyny cud jest taki, że zaszła tak daleko.
Żebyście widziały, jak małpowała po mnie u Graymana.
Brak gustu, brak ogłady.
Kto ją tu w ogóle wpuścił?
Dinah. A teraz Mary ją wsparła.
Musimy się poświęcać. Wszystko dla zwłóknienia.
Nie dostanie trzeciej rekomendacji.
Norma mi się zwierzyła.
Przed zatorem?
Tak, Mary. Na długo przed zatorem.
- No tak, oczywiście. - „Ta mała zdzira”...
Przepraszam...
Trochę tu duszno.
„Oszukała Douglasa i skłoniła go do ślubu.
Myślał, że nie ma wyboru”.
Czyli była w ciąży.
Tak, Mary. Znów trafiłaś.
Przypodobaj się każdemu, nikogo nie zraź.
Znajdź jakiś przedmiot na aukcję i zrób to z uśmiechem.
Nie przejmuj się. To znaczy, że cię zauważyły.
Społeczeństwo jest tak podzielone w sprawie Wietnamu między innymi dlatego,
że wielu Amerykanów przestało wierzyć
w to, co rząd mówi im o polityce. Amerykanie...
To nie było oszustwo, Normo. To była miłość.
Skoro tak twierdzisz.
Normo? Mówiłaś coś? Słyszysz mnie?
Boże. Tak nie traktuje się rodziny.
Teraz wszyscy mają mnie za kłamczuchę i oszustkę.
Uważają, że czekam, aż umrzesz.
A nie czekasz?
Normo.
Oczywiście, że nie.
A jeśli tak jest?
Rozwiązałabym wszystkie problemy,
gdybym udusiła cię tą poduszką.
Tylko spróbuj. Nie odważysz się. Nie stać cię na to.
Nie wystarczy ci na to odwagi, śmiałości, ikry, werwy.
A może mnie na to stać.
Umieraj! Kurwa, czemu wreszcie nie umrzesz, Normo?
Kurwa, umieraj wreszcie! Normo!
Widzisz? Nie stać cię na to!
O Boże. O mój Boże.
Oczywiście, że nigdy bym tego nie zrobiła! Niedobra Maxine!
Nie chodzi o to, że wojna Johnsona stała się wojną Nixona.
Ale zdecydowanie nie ułatwiasz mi sprawy.
A w tym pokoju nie ma ani jednej rzeczy,
którą mogłabym przekazać na aukcję.
Fundamentalna kwestia.
Jak i dlaczego USA w ogóle zaangażowały się w wojnę w Wietnamie?
- Nie. - Piętnaście lat temu Wietnam Północny,
przy logistycznym wsparciu Chin...
Evelyn?
Lindo! Śledzisz mnie?
A ty mnie?
Odwiedzam ciotkę mojego męża, Normę Dellacorte.
Oczywiście.
Ja odwiedzam ojca.
Ale to pokój męża Evelyn Rollins.
Owszem.
Ale jeśli...
- Pomogę ci. Evelyn jest moją macochą. - Macochą?
Przyjęłam nazwisko panieńskie matki dawno temu.
- Wybacz, spieszę się. - Zaczekaj.
Czy ty... Czy ona...
Jesteś... pasierbicą Evelyn Rollins?
- Załapałaś. - Przecież ubierasz się jak...
Rdzenna menonitka walcząca z koleją.
Po prostu nie jestem niewolnicą wzorców narzucanych kobiecej urodzie.
Ale jesteś taka bogata. I cudownie szczupła.
Moja macocha kontroluje majątek i nie jest zbyt hojna.
Wybacz. Muszę lecieć na spotkanie kółka.
Kocham kółka. Mogę dołączyć?
- Dobra. - Świetnie.
Siostra w potrzebie.
Proszę.
Usiądź, gdzie chcesz i poczęstuj się jedzeniem.
- Przepraszamy. - Jesteś taka gościnna.
Lindo.
Twoja koleżanka jest zła. Nie powinnaś mnie przyprowadzać.
Żartujesz?
Nie żartuj. Jesteśmy otwarte dla wszystkich. Baw się dobrze.
Nie bądź wredna.
Miło znów cię widzieć.
- Jak twoja przyjaciółka? - Doskonale. Dziękuję, że pytasz.
To jakaś lista do podpisania?
To tylko oświadczenie, w którym deklarujesz,
że to, co tu usłyszysz i zobaczysz, nie opuści tego miejsca.
Dobrze.
I że potępiasz korporacyjną chciwość,
zniewolenie kobiet, gwałt na środowisku i rdzennych ziemiach...
- I Nixona. - Tak.
Sporo tego.
Podobno piszecie książkę.
Pochłonęłam Wspomnienia z przyszłości.
Piszemy o mocy kobiet.
Takiej mocy jak w I Dream of Jeannie?
Nie. Takiej, jaką pokazała Judyta, obcinając głowę Holofernesa.
Och, oczywiście.
Ale ten odsłonięty brzuch Jeannie. I seksowny mąż-astronauta...
Ten, do którego mówi „panie”?
Jeannie jest niewolnicą kompleksu wojskowo-przemysłowego.
Kto twoim zdaniem finansuje NASA?
Nigdy tak o tym nie myślałam.
A myślałaś, kto zbierał te owoce?
Nie.
My. Zebrał je zrzeszony w związkach kolektyw meksykańskich kobiet.
- Więc możesz je jeść. - To dobrze. I tak zamierzałam.
- No tak. - Mogę usiąść tutaj?
- Jasne. - Proszę.
Ktoś ma ochotę na ser albo coś innego, zanim zaczniemy?
Witaj. Jestem Sylvia.
Sylvia. Pięknie, maleństwo w drodze.
- Tak. - Który to miesiąc?
Siódmy. Masz dzieci?
Nie było nam to z Douglasem dane.
Jestem tu, żeby stworzyć dla niej lepszy świat.
- A jeśli to chłopiec? - Oni też mogą być feministami.
Ależ jesteście zabawne.
Siostry.
Wiemy, co dzieje się teraz w Waszyngtonie.
Milion ludzi maszeruje i domaga się zakończenia wojny w Wietnamie.
Widziałam to w telewizji.
Wiecie, o czym dzięki temu marzę?
Marzę o tym, że na Waszyngton ruszy milion kobiet domagających się
końca wypowiedzianej nam wojny.
Ci sami mężczyźni, którzy usiłują kontrolować świat,
chcą kontrolować nasze ciała.
Dawno temu rodziłyśmy w domu.
Teraz lekarze-mężczyźni wbijają nas w strzemiona i każą nam rodzić na plecach.
Wiecie, o czym mówię.
A co gdybyśmy nie mogły wychować tego dziecka?
Musiałybyśmy je urodzić albo szukać rozwiązań w podziemiu.
Robi się z nas kryminalistki tylko dlatego, że chcemy prawa wyboru.
Jeśli przeprowadzimy teraz te trudne rozmowy,
za 20 czy 30 lat nie będziemy musiały oglądać się za siebie.
Nasze córki nie będą musiały walczyć o swoją wolność.
Tak jest!
Na początek zdecydujcie: kto kontroluje moje ciało? Ja?
Czy gość, który szczypie mnie w tyłek i mówi, że jestem ładna?
Prawda?
- Ktoś cię skrzywdził, prawda? - Nie chodzi o mnie, Maxine.
Czemu o to zapytałaś?
Po prostu natychmiast zakładasz najgorsze.
Przyjazne uszczypnięcie może nam schlebiać.
Więc wszelka uwaga jest dobra?
Jeśli dobrze się ją przyjmuje.
Dziś byłam na przykład w klubie
i przypadkiem usłyszałam rozmowę kilku kobiet.
Mówiły o mnie okropne rzeczy.
I słabsza kobieta wybiegłaby urażona,
upiłaby się albo zaczęłaby mordować.
Ale zrozumiałam, że muszę komuś wejść do głowy, żeby zmienić jego zdanie.
Chodzi o Evelyn, prawda?
Kim jest Evelyn?
Jej głowa to najbardziej ekskluzywna nieruchomość.
Mocno ekskluzywna. Żadnych kolorowych. Żadnych Żydów. Sami biali protestanci.
Członkini naszego klubu jest dziedziczką fortuny cukrowej
i tak się składa, że pochodzi z Kuby.
Więc jest faszystką?
Drogie panie... Nie musimy być przeciwniczkami.
Widzę w nas siostrzeństwo.
Gdybyś mnie nie zaczepiła, Lindo,
nie zaoferowała mojej przyjaciółce pomocy w dokonaniu... wyboru,
ta nie poleciłaby mnie w klubie.
Więc w pewnym sensie zawdzięczam ci wszystko. Dziękuję.
Swoją drogą znów potrzebuję pomocy. Muszę zrozumieć twoją macochę.
Powinnyśmy zrobić przerwę. Przemyśl to, co mówisz.
Dajmy sobie pięć minut...
Spróbujcie owoców!
Co to za obsesja na punkcie mojej macochy?
Ubzdurała sobie coś na temat mojego małżeństwa i mojego męża.
Co Evelyn mówiła o twoim mężu?
Nie wszystko trzeba analizować.
Mam już dwa polecenia. Potrzebuję jeszcze podpisu Evelyn.
A wtedy mnie przyjmą.
Czemu chcesz być gdzieś, gdzie cię nie chcą?
Czy nie tak postępują rewolucjonistki?
Racja.
Nie porównuj nas do nich! Żartujesz?
Chleją przy basenie, tapirują się i muszą się we wszystko wtrącać,
a choć mają góry pieniędzy,
rozpieprzają ten kraj.
My walczymy o naszą przyszłość.
Ja nie mam dzieci.
Więc dla mnie, jako kobiety, nie liczy się przyszłość.
Liczą się dla mnie szczęście i piękno.
Dziś.
A Evelyn jest moim kluczem.
Nie trać czasu, Maxine.
Ta kobieta zawsze wygrywa.
Mierzysz za wysoko, dziewczyno, i nawet o tym nie wiesz.
Nigdy nie mierzę za wysoko.
To byłoby niegrzeczne wobec mojej fryzjerki.
Linda nieświadomie przekazała mi niezbędne informacje.
Jeśli Evelyn musiała wygrać, mogłam dać jej coś wartego wygranej.
Przedmiot aukcji tak widowiskowy, że posikałaby się w swojego Cardina.
Musiała zobaczyć, kto kontroluje sytuację.
Ucieczka i włamanie to dwie strony tego samego medalu.
Byłam biegła w obu tych sztukach.
Zabiłabym za tę koronę, Normo.
Musisz wystarczyć.
- Nie strzelaj! - Jak się tu dostałaś?
A ty? Proszę, odłóż broń. Dobrze?
- Mieszkam w domku basenowym. - Norma o tym nie wspominała.
Bo jest w śpiączce.
To nasze... czwarte spotkanie?
I po raz pierwszy dowiaduję się, że znasz ciotkę mojego męża?
To nieco podejrzane.
To ty wchodzisz przez okna. Podejrzana.
Jako członkini rodziny Dellacorte domagam się odpowiedzi.
Zajmuję się domem i Normą.
To kiepsko ci idzie.
Jest u progu śmierci.
Pogorszyło jej się?
Zakrzep się przemieścił.
Powinniśmy się przygotowywać.
Nie... Wyjdzie z tego. Nie znasz Normy. Nic jej nie będzie.
Chwileczkę.
To dlatego pytałeś, jak długo zamierzam zostać.
Martwisz się o swoją chatę.
Posłuchaj, koleżko.
Kiedy odejdzie Norma, odejdzie też twój mokry,
lśniący, falujący, jędrny tyłek.
Wyląduje na ulicy.
Więc nie czuj się zbyt pewnie, warunkowy basenowy.
Pani Simmons?
Naprawdę musimy pomówić o rachunku.
Pani Simmons?
Dellacorte.
Wiem, że pani tam jest!
- Zakończymy wojnę... - Pani Simmons!
- ...i zawalczymy o pokój. - Pani Simmons!
Nie tylko w Wietnamie, ale i na Pacyfiku, na całym świecie.
Aukcja to oczywiście główne wydarzenie,
ale każda kobieta ma własny rytuał przygotowawczy.
Bardzo dziękuję.
Pięknie wygląda. Dziękuję.
Pospiesz się, kochanie. Mam masę spraw.
Grayman?
Nie chcę cię kłopotać, ale czy mogę poprosić o metakwalon?
Odwróć wzrok.
Żaden kłopot.
Kochanie, zapniesz mnie?
Te kobiety opanowały do perfekcji sztukę przygotowywania się.
Te rytuały są święte.
Są jednocześnie marmurem i Michałem Aniołem.
A wieczorem zajmę miejsce pośród nich.
Pani Dellacorte, jestem zaszczycona, że mi pani zaufała. To wyjątkowa noc.
Maxine, proszę.
Przypominasz mi mnie sprzed nie tak dawna.
Chciałabym zostać panią, kiedy dorosnę.
Jak tam w szkole modelek?
Mój chłopak mówi, że nie mam katalogowej urody.
Co?
„Jesteś głupia jak but i masz grację słonia w składzie porcelany”.
Znajdź kogoś... kto będzie traktował cię tak, jak Douglas traktuje mnie.
Kogoś, kto w ciebie wierzy.
Wstań. No już, pokaż mi, jak chodzisz.
Pewność siebie.
Dobrze.
Zobaczmy.
Nie jest dobrze, prawda?
Nie było źle. Ale nie od razu Rzym zbudowali.
Nie od razu ma się też perfekcyjny chód.
Panie i panowie, goście Palm Royale,
witajcie na FibBid, aukcji na rzecz walki ze zwłóknieniem.
Czy też, jak nazywamy je w klubie, z marynowaną wątrobą.
Ale odłóżmy żarty na bok.
Nasza przewodnicząca, Mary Davidsoul, to bardzo dobra kobieta.
Och, nie.
Za nowe wątroby.
Siadaj, Mary.
Więc pijcie do dna i wysoko licytujcie. To wszystko w szczytnym celu.
Posłuchajcie.
Mam propozycję dla tego, kto ma już wszystko.
Sześciotygodniowe safari w Rodezji.
Kto się pisze na polowanie?
Dzięki byłemu szwagrowi mojej siostry, który zarządza przylądkiem Canaveral,
wy i wasz gość możecie liczyć na prywatną wycieczkę po centrum dowodzenia.
Złocony zegar z kukułką Evy Peron. Przysłał mi go stary znajomy z Argentyny.
Danke schön, Rudolf.
To Kamienna Mabel.
Kto?
Kotka Normy. Ukradłaś ją.
Pożyczyłam ją. Mamy z Normą umowę.
Jak możecie mieć umowę, skoro jest nieprzytomna?
A co ty wiesz o jej stanie świadomości?
Nie widywałam cię ostatnio u Normy.
Może nie jesteś przyjacielem, tylko ją wykorzystujesz.
Może tu jednak pasujesz.
Maxine?
Nie uwierzysz.
Perry był po meczu tak wściekły,
że zadzwonił do klubu i próbował doprowadzić do zwolnienia Eddiego.
Zwolnienia? O nie.
Tak. Ale był tak zalany, że niczego nie pamięta.
Ale czekaj, to nie wszystko.
Kiedy już Perry'emu urwał się film, poszłam przeprosić Eddiego.
Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, już byłam naga.
Miałaś rację, Maxine.
Dzięki tajemnicom jest słodko i pikantnie.
Może zostaniesz tu ze mną i o wszystkim mi opowiesz?
Zamarzłabym na tej Syberii.
Jestem tropikalnym kwiatem. Oczywiście rozumiesz.
Dzięki.
Cześć, chłopaki!
Czy nikt już nie pilnuje drzwi?
Musimy pomówić o Maxine Simmons.
Czyli pogrzebałaś wokół niej.
Nic podobnego.
Poznałam ją przypadkiem w West Palm Beach.
I powinnaś tam wrócić.
To nie jest twoje miejsce.
To nie jest też miejsce Maxine. A rozmawiałaś z nią.
Zapewniam cię, że nie.
Lepiej tego nie rób. Mamy umowę. Wzajemne zniszczenie.
Wstań, doktorze Strangelove.
Przynajmniej raz się zgadzamy.
Dellacorte-Simmonsowie dołączą do klubu po moim trupie.
To dobrze.
Tatuś kupił ci ładną sukienkę.
Wiem.
Mam buty z odkrytymi palcami.
Chwal się nimi, siostro!
Mogę dołączyć?
Proszę bardzo.
Co przyniosłaś, Maxine?
Nic. To upokarzające.
Czy to jest to?
Chciałam przynieść coś wyjątkowego, ale pojawił się basenowy.
Nie miałam okazji.
Skąd ta mina?
Zaraz zrobisz furorę.
Naprawdę nie wiesz, ile to jest warte, prawda?
Stolik 13. Pani Douglasowa Dellacorte.
Maxine Dellacorte wystawia rzadką kamienną figurkę
egipskiej bogini Bastet,
obrończyni kobiet i żony Boga-Słońca.
Istnieją tylko dwie podobne statuetki, jedna w British Museum,
a druga w nowojorskim Metropolitan Museum.
Po namyśle... Może powinnam ją zachować...
Tysiąc dolarów.
Chyba masz coś, czego pragnie Evelyn Rollins.
Tysiąc dwieście.
Tysiąc trzysta.
Tysiąc trzysta jeden.
Pięknie. Podbij cenę i pozwól jej to kupić.
Tysiąc pięćset.
Odpadam.
Tysiąc sześćset.
Tysiąc sześćset jeden.
- Dwa tysiące. - Odpadam.
Dwa tysiące?
Dwa tysiące za tę starą kamienną kotkę?
Kto da dwa i pół tysiąca?
Dwa i pół tysiąca po raz pierwszy, po raz drugi...
Dwa i pół tysiąca.
Niech go bierze.
Pięć tysięcy.
Dziesięć tysięcy.
Dwadzieścia tysięcy.
Siedemdziesiąt pięć tysięcy!
Po raz pierwszy.
Po raz drugi.
Sprzedane Maxine Dellacorte.
Evelyn.
Czasem słońce, czasem deszcz.
Tak.
Dobra robota.
Witaj, Ann.
Znasz moją przyjaciółkę, Ann?
Każdy zna Ann Holiday z „The Shiny Sheet”.
„The Shiny Sheet”? Znam wszystkich autorów.
Nowa redaktorka, dział towarzyski.
Co cię skłoniło do licytowania własnego przedmiotu?
Ann, ty jako jedyna doceniłaś jej wartość.
Nikt inny tego nie zrobił.
Nie mogłam pozwolić, by jej wartość została zaniżona.
No i oczywiście cała kwota idzie na zwłóknienie.
Zwłóknienie.
Maxine.
Lindo. Co ty tu robisz?
Wzbudziłaś nie lada sensację. Gratuluję.
Lindo, wszystko zepsułam.
Douglas na pewno mnie zostawi.
Co? Dlaczego?
Bo miałam 23 lata, zaszłam w ciążę i... Pobraliśmy się, a ja poroniłam
i wszyscy mówili, że zrobiłam to celowo, żeby go usidlić.
Mówił wszystkim, że pewnego dnia odziedziczy miliony dolarów.
Ale nie zrobiłam tego celowo. Przysięgam.
Nie martw się, Maxine.
Gdyby taki mężczyzna miał odlecieć, zrobiłby to już dawno temu.
- Chciał do ciebie wrócić. - Nie.
Och, nie. Lindo. On miał tu być!
Miał tutaj być!
Nigdy tego nie mówił, ale to widziałam. Tęsknił za tym. Za swoim dawnym życiem.
Kiedy przeczytałam o zatorze Normy w „Shiny Sheet”,
wiedziałam, że muszę mu to dać.
Wszyscy mieli na tym skorzystać.
Ja miałam tu przyjechać i opiekować się Normą,
a potem mieliśmy gładko wślizgnąć się w to nowe życie.
Douglas myślał, że mam plan, ale ja go nie miałam.
Nie miałam.
Ja po prostu...
Miałam po prostu...
Maxine.
Miałam przeczucie.
On lata z amerykańskimi biznesmenami od wybrzeża do wybrzeża,
a ja tu stawiam 75 000 dolarów, których nawet nie mamy,
na tandetnego muzułmańskiego kota, którego pewnie i tak bym odziedziczyła.
Starożytny Egipt nie był muzułmański.
Znam się na geografii, Lindo.
Naprawdę chcesz tego wszystkiego?
Bardziej niż czegokolwiek w życiu.
Masz długopis?
- Długopis? - Tak.
Chyba tak.
Daj mi swoją kartę.
Przychodziłam tu od dziecka.
Członkinią jest się na całe życie.
Evelyn nie ośmieli się protestować.
„Penelope Rollins”?
Dawna ja.
Rodzina była dla mnie brzemieniem. Zmieniłam nazwisko, by być wolna.
Ale dlaczego „Linda”?
Co jest nie tak z Lindą?
Nic.
Wiesz, że to znaczy „śliczna”?
Całkiem przyjemne, nie?
Żegnaj, Maxine.
Życzę ci udanego życia.
Pa.
KLUB KĄPIELOWY I TENISOWY POLECENIA
Dziękuję.
Wybacz, że nie przychodziłem, Normo.
Nie wiedziałem, czy tego chcesz.
Halo?
Odkładałam właśnie Kamienną Mabel na miejsce.
Ucieszysz się. Odwiedziłem właśnie Normę
i jej stan w cudowny sposób się poprawił.
Samodzielnie oddycha.
Otworzyła nawet oczy.
Norma się wybudziła?
Nie, lekarze nazwali to odrętwieniem.
To może trwać tygodniami, miesiącami, może nawet latami.
Świetnie.
Dlatego nigdzie się nie wybieram.
O nie.
A ty na co się gapisz?
NALEŻNA ZALEGŁOŚĆ 370,80
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK