NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MR. & MRS. AMERICAN PIE
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
„Komunikacja ze zmarłymi”.
Przybądź do mnie… bimbrowniku.
Jeśli ktoś mnie słyszy, nadaję tę wiadomość codziennie o 11.00.
- Linda? - Uwaga, Maxine Dellacorte.
Linda przebywa w świecie duchów?
Och, Maxine, mam za sobą niezwykłą przygodę.
Nie wątpię. Opowiedz mi o świecie duchów, Lindo.
To niesamowite, jak życie i karma
popychają nas w niespodziewane strony.
Gdy Doug wysadził mnie na kubańskiej plaży,
przez wiele dni błąkałam się po plantacjach bananów,
opuszczonych przez oprawcę po wybuchu la Revolución.
Ale potem trafiłam na niezwykłą lokalną wspólnotę,
której członkowie serdecznie mnie przyjęli.
I wtedy go zobaczyłam.
Choi Guevara.
Zgadza się. Przyrodni brat Che.
Pa, dzieciaki.
Choi.
Linda. Chcesz uprawiać seks?
To byłby zaszczyt.
Czy to przeznaczenie? Karma? Idealny zbieg okoliczności? Kto wie?
- Ale… - Maxine, zakochałam się.
Zabiera mnie w niesamowite miejsca.
Pierwszy przystanek: Amazonia.
Dołączyliśmy tam do grupy rdzennych kobiet,
które chroniły swój ukochany las deszczowy przed wycinką.
Moje życie nabrało głębokiego sensu, Maxine!
Nie możemy spocząć.
Fortunę Rollinsów można wykorzystać do odwracania cierpień, nie ich zadawania.
Maxine, kurier zjawi się u ciebie w czwartek 17-go.
Użyje hasła: „Skórka banana”.
Daj mu sto tysięcy dolarów w gotówce.
Ruszamy szerzyć alfabetyzację w Sierras Chicas. Pa!
Linda żyje?
To zwykłe radio.
Cholera.
- Niezła pierwsza randka, co? - Tak.
Mam popcorn w zębach.
Szamkę w buzi.
Wybacz, paskudztwo. Bardzo to nieeleganckie.
Mam masło i sól na podniebieniu, na języku i…
- Rozumiesz? - Tak.
Nie przeszkadza mi masło i sól…
Nie mogę cię pocałować na pierwszej randce.
Magiczna liczba to trzy, ale chcę, żebyś wiedział… że cię lubię.
Ja też cię lubię.
Marjorie Merriweather Post urządza dziś potańcówkę.
Chcesz iść? Dwie randki jednego dnia.
Robert mówił, że cię tu znajdę. Prawdopodobnie il flagrante.
Nie jesteśmy il… coś tam. Nic zdrożnego nie robimy.
Słowo skauta.
Mam wiadomość z eteru.
Linda potrzebuje stu tysięcy dolarów.
Co? O rety.
Robert?
Miałyśmy z Evelyn kupować Palm Royale i jestem spóźniona.
Potrzebuję wypisanego na Lindę czeku Dellacorte’ów na 100 000 $.
Czemu nie weźmiesz pieniędzy z majątku Rollinsów?
Nie mogę, bo środki są zamrożone. Dzięki mnie.
Poza tym Evelyn obdarłaby mnie ze skóry.
Już to przerabialiśmy.
Norma nie była Normą, więc nie mogła przekazać mi domu ani pieniędzy.
Należą do Douglasa.
A ja do połowy mam prawo. Proszę tylko o małą zaliczkę.
- Omów to z Douglasem. - Nie może wiedzieć!
Przekaże cały kram Pinky’emu.
No tak.
Odpowiedź brzmi „nie”.
Czemu zdjąłeś obrazy?
W testamencie
Norma prosiła, żebym wysłał je do galerii Dellacorte’ów w Szwajcarii.
Miło, że wyświadczasz przysługę Normie, a nie Maxine.
I chyba chodzi o fałszywą Normę,
bo ta prawdziwa jest nastoletnim szkieletem
na jakimś europejskim cmentarzu.
Kocham cię, Maxine.
Ja ciebie też.
Ponad sześć milionów w złocie.
Połowa moja, połowa należy do majątku, czyli do ciebie.
Doskonale. Mówią, że złoto najłatwiej zastawić.
Czemu miałabyś cokolwiek zastawiać?
Nie zamierzam. Mówię, że gdyby majątek
potrzebował kiedyś… czegoś, no wiesz…
Maxine, powinnam się martwić?
Rany boskie, skąd. Myślę tylko o przyszłości.
W każdym razie cena za Palm Royale w kryzysie to trzy miliony.
Każda daje połowę swojej połowy
i po zakupie pozostaje nam po półtora miliona. Jasne?
- Jak słońce. - Do dzieła, wspólniczko.
- Okej. - Sidoniusie.
Mamy wszystkie trzy podpisy.
Rodziny Davidsoul. Donahue.
I oczywiście Dellacorte.
Fantastycznie. A gdzie pieniądze?
Tadam.
- Boże. - Wiem.
Chcecie powiedzieć, że płacicie w złocie?
- Owszem. - Nie, nie. Spójrzcie na to.
- No co? - Ma numer seryjny.
Co z tego?
Można to namierzyć. Nie mogę przyjąć zapłaty w namierzalnym złocie.
Dlaczego nie?
Dzięki Whitbym. Tym Whitbym, którzy całemu Palm Beach popsuli złoto…
- Klub jachtowy. - Jaki klub?
- Jachtowy. - Potem ci opowiem.
Było blisko sprzedaży, ale okazało się, że na każdej sztabce
widnieje nazistowski orzeł.
Te rewelacje dotarły aż do Systemu Rezerwy Federalnej,
który teraz rozważa całkowite odcięcie Stanów Zjednoczonych
od parytetu złota. A to wszystko dzięki Whitbym.
Więc to się nie nada?
W życiu. Gotówka albo nici z transakcji.
Wiedziałaś, że w Palm Beach złoto odpada?
Jasne, chciałam zmarnować nam czas.
Wybacz, lubię o wszystko cię obwiniać.
Gdyby to był zeszły sezon, splądrowałabym willę Dellacorte’ów,
porwałabym ze dwadzieścia skarbów i bym je sprzedała.
A gdybyśmy…
Może pójdziemy do willi Rollinsów.
Na pewno jest tam mnóstwo bibelotów wartych więcej niż tona złota.
To nie jest zły pomysł.
Tak.
Szkoda, że willa jest zamknięta.
No cóż, mamy do dyspozycji tunel.
Maxine, muszę przyznać, że czasem jesteś dobra.
Spokojnie. Nie. Nie pchasz dość mocno.
Sama sobie pchaj. Zobaczysz, jakie to ciężkie.
- Daleko nie zajdziesz. - Patrz.
Dobra. Okej.
- Aleś ty silna. - Trening czyni mistrza.
Och, Dick.
Dick, soczysty i pyszny. Cudowne.
Olbrzymi.
Ależ ty jesteś niegrzeczny, Dick.
O Boże. Przestań.
Nie, ty pożegnaj się pierwszy. Okej. Papatki.
Dick Nixon. Bohater, amerykański wódz.
Pytał w ogóle o mnie?
Tak się składa…
że pytał.
Cieszy się, że będziesz kandydował na burmistrza, ale mnie przebił.
Dlatego jest prezydentem.
Perry, on chce, żebyś kandydował jako Demokrata.
Odmawiam.
Oficjalnie jestem największą donatorką Partii Demokratycznej w Palm Beach.
Dzięki Axelowi. Nixon chciałby mieć grupę frajerskich Demokratów,
pozorantów, dzięki którym Republikanie zatriumfują w wyborach.
Ty pójdziesz na pierwszy ogień, Per. Czy to nie genialne?
Ogłosisz start dziś wieczorem,
na potańcówce u Marjorie Merriweather Post.
Będą tam wszyscy kandydaci na burmistrza.
Mam udawać, że jestem Demokratą?
Tak.
Widzieliście Douglasa?
Zakładałam, że jest z tobą.
A ja, że jest z nim.
A ja, że zajmuje się Dougowymi sprawami.
Kiedy go widziałaś?
Nie było go na kanapie, kiedy się obudziłam.
Może byłby tu, gdybyś pozwoliła mu spać w łóżku.
Powtarzał, że Pinky chce go dorwać. Myślisz, że mu się udało?
Na pewno nie został dorwany.
Wiesz, co pomaga w takich chwilach? Przyjazny, długi,
zostający z nami na cały dzień tulasek.
Mitzi nie potrzebuje tulasków.
Zrobimy tak.
Odwiedzimy Pinky’ego i Raquel, żeby upewnić się, że go nie mają.
A potem przygotujemy się na potańcówkę.
Jeden tulasek, co?
Kochanie, nikt nie chce się przytulać.
DONAHUE NA BURMISTRZA
Dzień dobry, ja do Raquel.
- Maximo, kto to? - Jakaś kobieta.
- Dinah. - Hej.
- Nie spodziewałam się towarzystwa. - Cześć.
Jestem trochę zajęta.
Czym konkretnie?
Przygotowujemy się z Pinkym na wizytę.
Możemy chwilę porozmawiać?
Jesteś w drugim trymestrze?
Widziałeś go? Miał spojrzenie mordercy.
Zaczęły ci już puchnąć kostki, czy…
Chyba go nie zabiją, co?
Dziecko już kopie?
Pomocy!
Wybacz to najście. Wpadłam, żeby upewnić się,
że będziecie z Pinkym na potańcówce u Madge Post.
Burmistrzowi Barnhillowi przyda się wasze wsparcie.
Nie zostałaś Demokratką?
Nagle stanęłam na czele demokratycznej machiny w Palm Beach.
Ale Dick Nixon poprosił mnie o dobranie słabych kandydatów.
Chce urządzić republikańską czystkę.
To świetnie.
Robię to dla Dicka.
Niektóre kobiety zrobią wszystko.
Pomocy!
Co to było?
Co takiego?
To.
Pieprzony świniak znów próbował uciec.
Jeśli ucieknie…
Pinky utnie ci język.
Jest inteligentniejszy, niż się wydaje.
Da pani wiarę, że przegryzł sznury?
Rzuć mu dość jedzenia na dwa dni i zamknij drzwi!
A kiedy wreszcie to zrobisz,
niech się szybko wykrwawi,
bo wrzaski przyciągną uwagę.
Dzięki, złotko.
O rety.
Mówisz po hiszpańsku?
Nie! Powtórzyłam to, co powiedziałaś. Mam świetne ucho.
Ale wiesz, czego chwilowo nie mam? Nie mam czasu.
- Oczywiście. - Lecę już. Okej.
Nie wstawaj… Siedź sobie… Wielkie dzięki, Raquel.
Mają go.
Słyszałam, jak się ciskał.
Mówili, że go zabiją.
Nie wiedzieli, że podłapałam hiszpański…
- Od Eddiego. - …podczas roku na Ibizie,
jeśli już musisz wiedzieć.
Zostanę wdową?
Mamy trochę czasu. Nie zrobią tego dziś,
bo idą na potańcówkę do Marjorie Merriweather Post.
Co za bezwzględność.
Gorzej, gdyby poderżnęli mu gardło,
- a potem poszli na potańcówkę. - Racja.
Musimy iść na policję.
- Żadnej policji, Mitzi. - To do FBI.
FBI też nie wchodzi w grę.
Perry, nie poznaję cię.
Jeśli pójdziemy na policję, Dougster będzie trupem.
Nie. Pójdziemy na tę potańcówkę
a ty wykorzystasz swój kobiecy urok przeciwko Pinky’emu.
- Co to znaczy? - To znaczy, że będziesz improwizować.
- Właśnie. - Na szali jest życie Dougstera.
Gdyby ktoś w tym samochodzie potrzebował tulaska, Mitzi,
daj mi znać.
Perry, jedź.
Robienie z tobą interesów to czysta przyjemność.
Nie podpalaj się.
Wejdźmy i wyjdźmy możliwie szybko, jak kocie złodziejki.
Co się tak spieszysz? Te rzeczy nie uciekną.
Mam plany. Idę na… kolację.
Masz randkę? A z kim?
Z najlepszym prawnikiem/ginekologiem w Palm Beach, dr. Dustym Magikiem.
Potrzebuję z ośmiu godzin na przygotowania.
To druga randka.
Maxine, druga randka? To masz zagwozdkę.
Zagwozdkę? Nie patrzę tak na to.
Kwestia treningu.
Muszę wrócić do formy.
Maxine, dr Dusty świetnie sobie radzi, ale nie jak na standardy Palm Beach.
Zarabia na życie, więc owszem, trenuj. To dobra okazja, żeby…
…odkurzyć pajęczyny.
Poważnie, kochanie, ile czasu już minęło?
Minęło chyba… sporo czasu.
Stąd ta zagwozdka.
Grzeczne dziewczyny czekają do trzeciej randki, ale czasem po dwóch
jesteś gotowa iść na całość.
Nic o tym wszystkim nie wiem.
To dość żenujące.
Co?
Byłam tylko z Douglasem.
Chcesz powiedzieć, że miałaś tylko…
No wiesz…
- Co takiego? - Krzywego wacka?
W jakim sensie?
Wiem z dobrego źródła,
że fujarka Douglasa jest lekko zakrzywiona.
To nie jest twoja sprawa…
…ale on… on jest…
nieco zbliżony kształtem do litery „J”.
Kocham, kiedy plotki się potwierdzają.
Czyli nie wszystkie tak wyglądają?
Maxine, większość jest prosta jak rakieta.
- Jak ołówek? - Tylko że grubsza.
A skąd wiesz o Douglasie Douglasa?
To powszechnie znana historia.
Dawno temu Douglas, Perry i ich durni bracia Jelenie
grali w klasyka wieczorów kawalerskich, czyli grę Cegła na Kutasie.
Nazwa mówi wszystko.
Podobno Douglas doszedł aż do pustaka.
Skeet trafił na pogotowie, a reszta przeszła do historii.
Ciekawe, czy to dlatego mam problemy z nerkami.
Dobry Boże.
Gdzie cały mój kram?
To na pewno federalni.
Myślałam, że zamrożą mi aktywa, a oni wszystko zarekwirowali.
Skurczybyki zabrały nawet moje ptaki.
Ani jedno pióro nie należało do Lindy.
Hej, Evelyn, spójrz… Tu jest spis.
Obrzydliwe. Dosłownie każdy przedmiot.
Skatalogowali nawet nakładki na sutki. Osobno lewe i prawe.
Evelyn, spójrz, pokwitowanie.
„Pięć tysięcy dolarów”.
I nie ma czego zastawić.
Co my zrobimy?
Halo?
Co porabiasz?
Trochę sobie czytam.
Chłopaki idą dziś na wieczór kawalerski Ronalda.
Tylko ja będę na dyżurze.
To nie jest najbardziej romantyczne otoczenie,
ale mam ze sobą zapasy na kolację.
Dla dwóch osób.
- Jeśli masz ochotę. - Chętnie.
Robert!
- Do zobaczenia niebawem. Pa. - Robert!
Tak?
Musimy sprzedać te obrazy.
Zostały już wysłane.
To je odeślij.
Zostały wysłane.
Kurde blaszka.
Dobra, daj mi chwilę.
Tak z ciekawości.
Ile jest pieniędzy na kontach Dellacorte’ów?
Nie powiem ci.
Wciąż masz problemy?
Proszę. Tak.
Cała góra.
Cała góra? Kryjesz się przede mną.
Co ty na to?
Wypisz mi czek na całą górę kasy.
Będę twoją dłużniczką.
Wezmę złoto Rollinsów, zamienię je na gotówkę i cię spłacę.
To tak zwany kredyt pomostowy, a wiem to,
bo jestem teraz kobietą biznesu.
Nie dojdzie do tego, Maxine.
Wolałaś nie mówić Douglasowi, a ja się zgodziłem,
bo tak było lepiej.
Jak możesz pozostawać taki spokojny?
Bo idę pieprzyć się z agentem FBI.
Pa.
Samolub!
Maxine!
Mam kolejną wiadomość z eteru,
niestety nie od bimbrownika.
Monsun wszystko porwał!
Zwiększ kwotę do dwustu tysięcy!
I pamiętaj, Maxine: „Skórka banana!”.
Dzieci Sierras Chicas zależą od ciebie!
Nie wierzę, że pomieściłaś to na tej karteczce.
Szkoła sekretarska Katherine Gibbs.
Otworzę.
- Siemaneczko. - Siemaneczko.
- Cześć. - Cześć.
Niezłą masz chatę.
Nie jest moja. Niezupełnie. Jeszcze nie.
Sama nie wiem.
Zapomniałaś o drugiej randce.
Nie! O rety, nie.
O rety. Tylko o tym myślałam.
Rzecz w tym… Bardzo przepraszam, ale muszę odwołać tę randkę.
Zdradzisz dlaczego?
Sytuacja awaryjna.
Dwie sytuacje awaryjne, którymi muszę się dziś zająć.
Po kolei. Te kwiaty więdną szybciej
niż cycki u byka na Saharze.
O nie. To straszne.
Wazon? Woda?
Tam. W barku. Na lewo. Za ścianą.
Ile masz tu łazienek?
Wiele.
I we wszystkich można spuścić wodę?
O rety.
No proszę.
Po drugie…
Myślę, że od 20 lat z nikim się nie spotykałaś
i przejawiasz klasyczne symptomy unikania na tle lękowym.,
Mój gabinet ginekologiczny cieszy się takim powodzeniem,
bo umacnia go drugi doktorat, z psychologii.
Drugi doktorat?
Jestem tak zwanym WZO.
Wysoko zmotywowanym osobnikiem.
Może pójdziemy na randkę numer dwa,
a po niej potańcówkę u Marjorie Post,
a ty o wszystkim opowiesz?
Naprawdę nie mogę ci o tym opowiedzieć,
bo to dotyczy…
Czekaj. Mogę ci powiedzieć o swojej sytuacji z Lindą,
bo jesteś moim prawnikiem i obowiązuje cię tajemnica adwokacka.
Bingo.
Mogę ci też opowiedzieć o moich i Evelyn problemach kobiet interesu.
- Zrobić ci drinka? - Poproszę.
Potrzebujemy z Evelyn trzech milionów, żeby przypieczętować kupno Palm Royale.
Teraz. Dziś wieczorem.
A Linda stoi na czele…
walki z analfabetyzmem w dżungli i potrzebuje 200 000 $.
- Również dziś wieczorem. - Jasne.
Pozostałości majątku Rollinsów
mają formę sztabek złota, których nie da się wykorzystać.
Państwo Whitby przekreślili złoto w Palm Beach. Dzięki nazistom.
Jak widzisz, nie mogę iść na naszą randkę.
No cóż. Au contraire.
Nasza randka jest teraz koniecznością.
Dlaczego?
Jak sądzisz, kto ostatecznie kupił nazistowskie złoto Whitbych?
Kto?
Nikt inny jak Marjorie Merriweather…
- Post. - Post.
Te rzeczy były bezcenne!
Czy nikt już nie zna wartości przedmiotów?
Salon był pełen mebli projektu Chippendale’a.
Może to nowa szansa?
Skonfiskowali całe moje życie. Gdzie w tym szansa?
Tak jakbym nigdy nie istniała!
To jednocześnie czysta karta.
Łatwo ci mówić.
Nigdy ci nie powiedziano, że twoje życie jest warte 5000 dolarów.
Nie, ale zostałem z rodziną wepchnięty o północy na łódź.
Mogliśmy zabrać tylko to, co mieliśmy na sobie
i uciekaliśmy przed najpiękniejszym więzieniem na Ziemi oraz egzekucją.
To niezbyt fair, Eddie,
że wyciągasz asa z rękawa, gdy mnie pochłania chaos.
To się wydarzyło.
Doceniam twoją perspektywę.
Ale jest jedna rzecz…
Jedną rzecz chciałabym zachować.
Skeet to dla mnie zamówił.
Złoty posążek z czasów mojej świetności w roli tancerki.
Zawsze go kochałam.
No nic…
Nasze marzenie legło w gruzach.
To mnie oduczy ambicji. Co za idiotka.
A tak czekałem, aż zobaczę ich miny,
gdy uświadomią sobie, że nie docenili trenera tenisa.
Dokąd idziesz?
Zrobić ci drinka.
Co się stało?
To tylko przelotna myśl. Nic istotnego.
Evelyn.
Drobny przebłysk irracjonalności. Pomyślałam, że…
odchodzisz.
Skąd taki pomysł?
Bo cię rozczarowałam.
Wybacz mi ten instynktowny niepokój.
To był ciężki dzień.
A właściwie życie.
Mogę mieć różne emocje.
Ale kiedy one się pojawiają, to nie znaczy, że odchodzę.
Evelyn. Co jest?
Evelyn, powiedz mi, że masz strój na rodeo i ostrogi.
Oczywiście. A co?
Bo po mojej kolacji idziemy
na potańcówkę połączoną ze sprzedażą sztabek złota.
Ruszamy?
Witamy na potańcówce Marge w Mar-a-Lago!
- Tam są. - Gdzie?
Tam. Doug jest uwięziony, a oni sobie tańczą.
W porządku, kochanie.
Kręci mi się w głowie.
Nie, Mitzi, to twoja szansa.
Wystaw tyłek, cycki w górę. Podbij tam i ubłagaj Pinky’ego.
To mnie strasznie uprzedmiotawia.
Słuchaj, mała Mitzi Mitz, chcesz uwolnić Douglasa czy nie?
Mitzi, zrobię to. Dla ciebie.
Co takiego?
Skoro są tutaj,
to znaczy, że on jest tam. Samiutki.
A to oznacza, że mam szansę odzyskać brata Jelenia,
Dougusia, twojego męża.
I zrobię to… dla ciebie.
- Pójdę na policję. - Czekaj. Co powiedziałaś?
Że kręci mi się w głowie i muszę przestać.
Jesteś zarejestrowanym wyborcą w Palm Beach?
Jesteś Demokratą?
Wyglądasz na Demokratę.
Nie miałam mężczyzny, który chciał rozwiązywać moje problemy.
To zawsze ja rozwiązywałam problemy.
Muszę przyznać, że to… niepokojące.
Mam nadzieję, że w pozytywny sposób.
Tak.
Niewątpliwie jesteś pewny siebie.
Gdy tylko cię zobaczyłem, po prostu wiedziałem.
Co takiego wiedziałeś?
Że znalazłem kogoś takiego, jak ja.
Lubisz wszystko naprawiać. Działać.
Widzisz trybiki tego świata
i doskonale wiesz, który docisnąć,
żeby zdobyć to, czego pragniesz.
Czy mogę być bezpośredni i zapytać, czego pragniesz, Maxine?
Nie sprawdzałam menu. Zamierzałam spróbować aligatora.
Od życia. Czego pragniesz od życia?
O kurczę.
Chyba nikt mnie o to nigdy nie pytał.
Naprawdę?
Odkąd sięgam pamięcią,
nikt tak naprawdę… się mną nie przejmował.
To jest… Wiesz?
Pytam o to dlatego,
że cię lubię, Maxine.
I będę szczery. Zostałem już kiedyś zraniony.
Choć moje zachowanie na to nie wskazuje.
Biedactwo. Kiedy raz się sparzysz, dmuchasz na zimne. Przykro mi.
Dlatego trochę się niepokoję,
gdy słyszę, że ciężko ci zamknąć za sobą etap małżeństwa.
Tym, czego najbardziej w życiu pragnę, jest miłość.
Wiem, że to może brzmieć tandetnie albo staroświecko,
ale, doktorze Dusty, tak jest.
Wierzę w miłość.
Wezmę cię teraz za rękę.
Maxine, w miłości nie ma niczego głupiego.
Pozwolę sobie na bezpośredniość.
Jeżeli mam znów wpuścić wielkie „M” do swojego serca,
muszę mieć pewność co do jednego.
Że już go nie kochasz.
Obiecuję. To tak pewne jak to, że tu siedzę.
Nie zaliczam się do bezwzględnych i okrutnych osób.
To wszystko, co chciałem usłyszeć.
- To jest… - Przepraszam, że przeszkadzam.
Witajcie w Kle i Ogonie.
Zapewniamy niezwykłe, luksusowe doświadczenie kulinarne w Loxahatchee.
Nazywam się Jedebedahia, będę waszym aligatorowym sommelierem.
W dzisiejszym menu mamy Esmeraldę.
Będzie nieco słonawa,
idealna dla osób preferujących posmak oceanu.
Tu jest Jake.
Jake będzie nieco bardziej żylasty,
ale oferuje satysfakcjonujący finisz.
Mamy też dziś w menu danie specjalne.
Panna Hildegard była karmiona wyłącznie wiśniami,
co gwarantuje słodycz na podniebieniu.
- Hildegard. - Hildegard.
Zapeszyliśmy. Kupujesz mi colę.
Na początek pół kilo kawioru,
dla mnie martini z ginem…
Oczywiście z twistem. A do tego…
Nie chcesz chyba coli?
Nie, dziękuję. To takie powiedzonko.
A dla tej damy?
Grasshopper.
Macie crème de cacao?
Ma się rozumieć.
Zabieramy się za drinki i aligatorową imprezę.
Dziękujemy, Jebededebeda.
Szkoda, że przegapiłeś kawalerski.
- Wolę swoją prywatną imprezę. - Tak jest.
Ale nie możemy polegać na żeniących się agentach.
I niestety nie możesz już bywać u mnie.
Znam jedno miejsce. Motel w West Palm Beach.
Można go nazwać domem rozpusty.
Skoro już nie możemy spotykać się u ciebie.
Trochę się w tobie zakochuję.
Nie powiesz,
że też się we mnie zakochujesz?
Możemy znaleźć dla siebie inne słowo?
To jest w sam raz. Sprawdzone i prawdziwe.
Widzisz, poznałem kogoś w zeszłym sezonie,
byłem gotów wszystko dla niego rzucić i…
I co?
No cóż, aresztowałeś go.
Po tym, jak Maxine dała ci cynk.
To był ten oszust.
To… Co za ironia losu.
Kochałeś go?
Nie, wszystko toczyło się za szybko.
To pierwsze słowo, które przyszło mi do serca.
Dlatego szukam dla nas nowego słowa.
I przyszłości.
Mogę obiecać ci tu i teraz,
a potem kolejne tu i teraz.
A odpowiednia liczba tu i teraz składa się na przyszłość, prawda?
- Halo? - Kryj się.
Halo?
Chciałabym zgłosić porwanie.
- Już. - Oczywiście.
Co z pańską koszulą?
Jestem akurat między dyżurami.
- Cóż to? - Zaraz wracam.
- Mogę? - Proszę.
Dziecko kocha wędlinkę.
Boki do środka, a potem obrót Głowy za nimi, bez opóźnienia
- Pchacie? - Tak.
- Patrzcie, ile łupów. - Marjorie to światowej klasy zbieraczka.
Jasny gwint.
- To jaja Fabergé. - Brawo, Maxine.
Z tuzina carskich jaj zrobionych dla Romanowów,
ona ma jedenaście.
Buhu.
Sprzedaj swój kielich.
Mam gdzieś, że to ten sam, do którego lała się krew
z uciętego penisa Świętego Jakmutam.
Nie zapłacę ani grosza ponad wartość rynkową w srebrze!
Minus 40%.
Dzieci. Po co nam one, prawda?
Zakładam, że to ona.
Odtąd nie odzywasz się niepytana.
W zewnętrznym świecie Madge Post to sama słodycz,
ale za zamkniętymi drzwiami oderwie ci łeb
szybciej niż szympans i każe służbie
usmażyć go na śniadanie do płatków.
Mam złe przeczucia.
Maxine jako zarządczyni majątku i ja jako…
ja, potrzebujemy tylko trzech milionów. Reszta to bonus.
- Evelyn. - Marjorie.
Przywiozłaś ten szajs.
Istotnie, przywiozłyśmy szajs.
- Przedstawiam mojego prawnika. - Dobra.
Dr Dusty Magic, nareszcie.
Reputacja pana wyprzedza.
Wiem.
A to…
Mam ich w dupie.
Załatwmy to i idźmy na górę potańczyć.
Evelyn, czy to nie jest twoje krzesło?
Tak.
A to mój zegar kominkowy i moje rzeźby.
Moje ptaki! O rety… Cały ten szajs jest mój.
Może i zbiłam fortunę na pestkach winogron i mrożonkach,
ale moją sekretną pasją jest skupowanie i odsprzedawanie szajsu innych ludzi.
Mam umowę z federalnymi.
Przekazują mi wszystkie przejęte rzeczy za śmieszne pieniądze.
A ja drogo je odsprzedaję domom aukcyjnym na całym świecie.
Nie ma większego haju,
może poza dodaniem odrobiny hery i koki do mojego deseru z tapioką.
Świetnie przeczyszcza.
Więc wszystkie rzeczy z willi Rollinsów są w twoich rękach?
Tak jest. To się nazywa biznes.
Dlatego tu jesteśmy.
I sporo wiemy o biznesie. Prawda, Evelyn?
Dobry biznes zaczyna się od zuchwałej kradzieży
z pomocą rządu USA i upychania złota nazistów pod materacami.
Zaraz sprawię, że pożałujesz tego oceniającego tonu.
Nie, nie. Nigdy nie oceniałybyśmy kobiety
o tak ewidentnym i oszałamiającym zmyśle biznesowym.
To przecież genialne!
Jak na to w ogóle wpadłaś? Skarbiec w piwnicy?
Rety. Pewnego dnia chciałabym się go dorobić.
Hej, ty! Wyłaź stamtąd, chcę cię widzieć.
Zaczęłam to budować w 1963 roku. Podczas kryzysu kubańskiego.
Mój architekt mówił: „Oszalałaś! Mar-a-Lago jest idealne.
Masz 128 pokoi, ocean z jednej strony, WPDW z drugiej.
Co jeszcze, Madge? Bunkier?”.
Ale kiedy ten świat pójdzie z dymem, a tak się stanie, będę gotowa.
A ty?
Dam wam pięćdziesiąt centów od dolara.
Za złoto?
Marjorie, złoto ma tylko jedną cenę. To cena złota.
Chyba że masz sztabki z numerami seryjnymi i pilnie potrzebujesz gotówki.
A dla takich jak ja, nie ma nic bardziej podniecającego
niż zdesperowani ludzie.
Mam ochotę się poderwać i zatańczyć!
Chyba że…
macie moje utęsknione jajo Fabergé.
Wtedy możecie wskazać cenę.
Żałuję, ale niestety go nie mamy.
- Nie? Szkoda. - To rozbój w biały dzień.
Dobrze. Panno Post, tu działa zasada: „Bierz lub bierz”.
No cóż.
Kiedy będą liczyli ten szajs, zatańczmy.
Byłaś niesamowita.
Cóż, ty też jesteś niczego sobie,
- doktorze Dusty Magiku. - Miło, że zauważyłaś.
Jesteś taka dzielna. A tyle się dziś wydarzyło.
Miałabym dać Madge satysfakcję i zdradzić, jak bardzo mnie upokorzyła?
Dopóki nie dostaniemy pieniędzy, radujemy się, jakby nie było jutra.
Marjorie, słonko, niesamowita potańcówka.
Widziałaś tego łajdaka, Perry’ego?
Wiem, że zbliża się przemowa.
No proszę.
Kogo my tu mamy? Dinah „Czarna Wdowa” Rosenhips.
Robię wszystko, by uwolnić się od tego okrutnego przydomka.
To odpowiednie określenie dla każdego, kto brata się z Axelem Rosenhipsem.
„Nie dostaniesz mojego jaja, dopóki żyję, Madge”.
„Droga Madge. Jestem wreszcie gotów sprzedać moje jajo. Żartowałem”.
Nie mam zielonego pojęcia, o czym mówisz.
Trzy sylaby. „Fa-ber-gé”.
Wciąż nie rozumiem.
Sądzę, że rozumiesz. Na pewno je masz.
I dlatego nienawidzę Demokratów.
A twój mąż zostanie burmistrzem po moim trupie.
Głosy należą do mnie. I pudła, do których się je wkłada.
Nie zamierzamy wygrać.
Jesteśmy tu z rozkazu samego prezydenta Nixona. Mamy przegrać.
Jesteśmy po tej samej stronie.
To ciekawe.
Niezwykle ciekawe.
Okazuje się, że złoto było warte 6,8 miliona.
Połowa to 3,4 miliona.
Eddie, niech parkingowy podstawi wóz.
Uwaga, to ciężkie. W tej torbie są trzy miliony.
A ja ładnie się żegnam i życzę zajebistej nocy.
A co z…
Och…
Zobowiązanie.
Zero przecinek cztery. W sam raz.
Jesteś szczęściarą, Maxine.
To twoje zobowiązanie.
A ty jesteś czarodziejem.
Maxine?
Co to za zobowiązanie?
Nie mogę tego ujawnić.
Powiem tylko, że jako zarządzająca majątkiem Rollinsów, zostałam poproszona
o przesłanie komuś środków.
Chyba nie Lindzie.
Możemy cię przeprosić, doktorze Dusty?
- Maxine, wiesz, gdzie jest Linda? - Chodź ze mną.
Mogło się coś pojawić w eterze.
W sensie ogólnym. Mówię to jako nadzorczyni majątku.
Jak mogłam być tak durna?
To ty pomogłaś Lindzie uciec.
Do tego na pewno się nie przyznam.
To byłoby przestępstwo federalne.
Czyli to wszystko twoja wina.
Utracona rezydencja, zablokowane środki, utracona gotówka.
Pięćdziesiąt centów od dolara!
To bez znaczenia.
Łączy nas teraz nierozerwalna siostrzana więź.
Jesteśmy wspólniczkami. Kobietami interesu.
W życiu nie połączę sił z takim kretem jak ty.
Tych sześć milionów należy do mnie.
Pozostałe utracone miliony
mogą zostać uznane za sprawę majątku, czyli twoją.
Palm Royale należy teraz wyłącznie do mnie.
A jeśli przestąpisz jego próg, złamię ci nogę.
Obróć partnerkę, zakręć nią
Przemaszeruj…
Wszystko psuję.
Nawet nie nawiązałam kontaktu z tym cholernym kurierem.
- Muszę ci coś zdradzić, Maxine. - Co?
Skórka banana.
Słucham?
Skórka banana.
Skórka banana. Ty?
To ty jesteś kurierem?
Niebezpieczna robota, ale jestem jej oddany.
Czego nie potrafisz, doktorze Dusty Magiku?
Umiem robić rzeczy, o których nie śniłaś, Maxine.
Idź… nadaj te pieniądze.
A potem, jeżeli mogę być tak bezpośrednia,
spotkajmy się w domku przy basenie u Dellacorte’ów
i uprawiajmy wspólnie najbardziej gorący, zwierzęcy seks,
jaki w życiu uprawiałeś.
W ten sposób zaczniemy leczyć rany na twoim i moim sercu.
Mój Boże.
Pocałujesz mnie? Nie.
Zrobię to.
Zrobię to!
A teraz przedstawimy obu kandydatów na burmistrza…
Wiem, kandyduje siedmiu,
ale Bóg mi świadkiem, nie zaproszę tu Socjalistów ani Zielonych.
Wystarczy, że muszę gościć Demokratę.
Kandydat Republikanów, obecny burmistrz Benny Barnhill.
Benny, pozwól.
Dziękuję, szanowna pani.
Czyż nie jest cudowna?
Maxine, wszędzie cię szukałem.
- Co się stało? - Pinky porwał Douglasa.
Poważnie?
Pinky chce go zabić, bo Douglas nie oddał mu willi.
Co za samolub!
Wszystko psuje! Właśnie miałam to zrobić!
Nie wiedział, że go porwą.
O nie, to absolutnie jego wina.
Prędzej czy później by się dowiedział.
Próbowaliśmy.
Cóż…
Skoro Evelyn chce walczyć…
to czeka ją walka.
I dlatego chcę pozostać burmistrzem Palm Beach.
Dziękuję burmistrzowi Barnhillowi
za tę poruszającą przemowę.
A teraz zapowiemy
kandydata Demokratów, Perry’ego Donahue.
Perry?
Perry, nie bój się.
Jesteśmy tylko niechętnie nastawionym tłumem.
Gdzie on jest?
O Boże.
Naprawdę to zrobisz?
Ryzykujesz życie dla podstarzałego pilota, który nie pamięta o twoich urodzinach.
O Boże.
Chyba narobiłem w gacie.
Nie, poważnie… narobiłem w gacie.
Mój mąż jest niedysponowany, więc to ja wygłoszę jego przemówienie.
Drogi Boże, błagam, niech nie znajdą mojego trupa
z kupą w białych spodniach.
Chcę wam powiedzieć,
że Perry Donahue
walczy o wiele liberalnych, społecznie odpowiedzialnych spraw.
Zaraz, chwila.
Może nie narobiłem w gacie. Może tylko pierdnąłem.
Perry kocha walkę o środowisko.
Wierzy, że woda pitna powinna być bezpieczna
i wolna od ołowiu i arszeniku.
Że nie powinna powodować raka.
Co więcej, Perry wierzy w prawa kobiet.
No weźcie!
Bądź kimś, Perry.
Bądź bohaterem.
Perry uważa też, że niewinni cywile
nie powinni być oblewani napalmem.
Komuch!
Niech ktoś jej odbierze mikrofon!
- Dziękuję. - Wielkie dzięki.
Kto chce posłuchać, jak jodłuję?
Chcę być ukochaną kowboja
Chcę się nauczyć jeździć I łapać na lasso
Chcę jeździć po równinach I po pustyni
Na Zachód od Wododziału
Chcę słyszeć wycie kojotów
Gdy słońce znika na zachodzie
Chcę być ukochaną kowboja
Takie życie kocham najbardziej
Dougy, jesteś tam?
Chcę jeździć na wierzchowcu Ruszać na przejażdżki
Chcę czuć podmuchy wiatru na twarzy
Tysiąc kilometrów Od świateł wielkich miast
Przemieszczając się w żółwim tempie
Chcę oprzeć głowę W pobliżu śpiącego stada
Pod światłem Księżyca
Chcę brzdąkać na gitarze…
Och, takie życie kocham
Pinky!
- Możecie ją dostać. - Co dostać?
Willę Dellacorte’ów. Zróbcie tam klub.
Mój uścisk to umowa.
Gdy się ją złamie, dzieją się złe rzeczy, sabes?
Dobrze. Możecie go wypuścić.
- Kogo? - Douglasa.
Idę po ciebie, stary.
Nie mam Douglasa.
Nie porwaliście Douglasa?
„Porwaliśmy”?
Ale mamy teraz willę Dellacorte’ów.
Czekajcie!
Gdzie jest Linda Shaw?
Nie mam pojęcia.
Wiemy, kto poleciał z nią na Kubę.
I wiemy, kto za tym stoi.
Naprawdę?
Chcę być ukochaną kowboja
Chcę się nauczyć jeździć I łapać na lasso
Chcę jeździć po równinach I po pustyni
Na Zachód od Wododziału
Chcę słyszeć wycie kojotów
Gdy słońce znika na zachodzie
Chcę być ukochaną kowboja
Takie życie kocham najbardziej
Noc pełna wrażeń.
Przykro mi, że straciłaś swoje rzeczy.
Niełatwo przyszło, ale łatwo poszło.
Historia mojego życia.
To chyba należy do ciebie.
Eddie.
Wróciła.
Ogromna rezydencja,
a facet stamtąd wybiega,
goniony przez wielką świnię.
Poważnie.
- O Boże. - Tak.
Obaj mieliśmy interesujący wieczór.
Ludzie w tym mieście są szaleni.
Skąd wiesz o tym miejscu?
Robiłem tu nalot w zeszłym roku.
Żartuję. Chronię je przed nalotem.
Coś czuję, że będziemy się tu świetnie bawili.
Co ciekawe, droga Evelyn Rollins z przeszłości,
jeszcze po południu myślałam, że jesteś mną
u szczytu moich możliwości…
A tak naprawdę
jesteś teraz ich świadkinią.
Cholerny Douglas. Wszystko poświęciłam.
A Pinky nawet go nie ma. Typowe.
Okej.
To już oficjalnie seks z zemsty.
Idę!
Douglas? Gdzie twoje ubrania?
Federalni, Max.
Federalni mnie porwali i przetrzymywali przez wiele dni.
Dzięki Bogu. Jedzenie.
Co?
Tak. Wiedzą, że pomogłem Lindzie uciec z miasta,
ale nie pękłem.
Myślą, że Pinky brał w tym udział, bo to był jego samolot
i to na nim im tak naprawdę zależy.
Właśnie zdołałem uratować ciebie i wszystkie kobiety z Palm Beach.
Więc nie ma za co.
Nikogo nawet nie obchodzi, że zaginąłem.
Nikogo nie obchodzi.
Nikogo nie obchodzi?
Mam dla ciebie nowinę.
Przez twoje durne zaginięcie myślałam, że Pinky cię zabije.
Oddałam rezydencję za twoją wolność,
- a on cię nawet nie więził! - Co?
Nie sądzisz, że powinnaś najpierw potwierdzić,
że Pinky mnie porwał, zanim oddasz mój dom?
Jak śmiesz!
- Idiota. - Wyglądasz… seksownie.
- Czy ty… - Tak.
Douglasie, tak!
Zaraz będę się pieprzyć z kimś innym!
To on. To on.
Dobra. Nie zostaję na to.
Nie możesz wyjść tamtędy.
- Nie możesz… Nie. - Nie mogę? To mój dom.
- Wyjdź od tyłu. - Od tyłu? To mój dom.
Czemu miałbym się kryć?
- To on powinien wejść tylnymi drzwiami. - Idę!
Douglas!
Widzę, że przeszkadzam.
Nie, nie. Nie, to… To nie jest to, na co wygląda.
Wybacz, stary.
Zamknij się, Douglas.
Mówiłaś, że nie kąsasz.
Ja…
Ja… Nie. Ja… Wiem, jak to wygląda…
Żegnaj, Maxine. Powodzenia.
Co?
Nie. Ja…
Krzyżyk na drogę.
Witaj, Robercie.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK