NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
SPOTKANIE
Hej!
Czego, kurwa, chcesz?
Nie zastrzelę cię, stary.
Nie zastrzelę.
Czekaj.
Jest czysta.
W porządku?
Tak jest.
Wiedziałem, że to ty. Kurwa, wiedziałem!
Gówno wiedziałeś!
Ten chód rozpoznam na kilometr, kolego.
Znam cię.
Nie sądzę.
Dobra, mam wrażenie, że cię znam.
- Słuchaj… - Nie chcę z tobą zadzierać.
Śledzę cię od wielu kilometrów.
Wiem.
Ale nie wyciągnąłeś wniosków.
Racja.
Zawsze byłeś zabawny!
Mówię tylko, że tu nie ma wielu przyjaciół.
Jestem Braithwaite.
Coś ci to mówi? Braithwaite.
Nie.
Ale skoro o tym mowa,
to jak ja się nazywam?
Pomyślmy.
Kurwa, wybacz, stary.
Pamiętam twarze, imiona już gorzej.
Mam tak samo.
Kevin, prawda?
Tak! KK! Co tam?
Nie, nie jestem KK.
Słuchaj, koleś,
nie znam cię.
A ty nie znasz mnie.
- Rozejdźmy się. - Słuchaj, ja cię znam.
I to nie z widzenia, ale tak naprawdę!
Jak to wszystko rozkminię, będziemy się z tego śmiać.
- Gwarantuję. - Wątpię.
Nieważne, czy mam rację, czy nie.
Wiem tylko, że musimy zejść z tej drogi, bo inaczej już po nas.
Mam dobrą kryjówkę.
I znam ścieżkę, która tam wiedzie, choć nie będzie łatwo.
Straciłem sprzęt, uciekając przed zombie.
Skurwysyn był szybki!
Moglibyśmy połączyć siły.
Jak dwóch braci z jednej dzielnicy.
To lepsze niż zadawać się z nieznajomym,
który może okazać się kanibalem.
Zjadłeś kiedyś kogoś?
- Co? - Miałeś w ustach ludzkie ciało?
I nie mówię tu o minetce.
Słuchaj, stary.
Nie zostało już wiele granic.
Ale nie pójdę z kimś, kto przekroczył tę.
Cóż,
wszyscy mamy swoje standardy.
Żebyś wiedział.
Amen.
Kurwa.
Dokąd zmierzasz?
W porządku? Jesteś ranny?
Nic mi nie jest.
Wszystko dobrze.
Nie odpowiedziałeś.
Mam mapę.
Znam pewną ścieżkę.
Ścieżkę? Kto ci o niej powiedział?
Derek. Mam rację?
Tak, stary, dobry Derek! Kurwa, a może Darrell?
Nie wyglądasz na Darrella.
Jak już mówiłem, nie mam pamięci do imion.
Tak, to tędy.
Pokazałbym ci, ale sam wiesz,
to nasze pierwsze spotkanie.
Słuchaj…
Jeśli zamierzasz umrzeć we śnie i zmienić się w bestię,
to lepiej od razu mnie uprzedź.
Tryskam zdrowiem.
Chyba że już nie żyję.
Wtedy pieprzyć to.
Kurwa.
Bracie, jeśli ty nie żyjesz, to ja też.
Spears.
Nie, to nie to.
Chodź.
BIAŁY KOŃ
Wiesz, na tych wzgórzach nieomal straciłem oboje uszu.
Zamarzły na kamień. Nie czułem ich przez dwa dni.
Nadal dają mi się we znaki i kurewsko pieką, kiedy wieje.
Ale co tam, przynajmniej dobrze słyszę.
Przynajmniej tak myślę.
Mój dziadek był głuchy na jedno ucho,
co znaczy, że słyszał tylko to, co chciał usłyszeć. Kumasz?
Już wiem, z kim mi się kojarzysz.
Z Dużą Litą.
Nie posuwałeś jej kiedyś?
Za dużo gadasz.
Było z niej niezłe ziółko. Naprawdę niezłe.
Co jest?
Nie jestem znawcą, ale potrafię rozpoznać świeże ślady.
Gdzieś tu jest.
Patrz.
- Daj karabin. Dobrze strzelam. - Poradzę sobie.
Pieprzyć królika. Koń jest ważniejszy.
Jeśli spudłuję, to będziemy w dupie.
A nawet jak trafię, to on może nie być sam.
- Ile czeka nas marszu? - Pięć dni, może tydzień.
Tydzień?
Mówisz poważnie? Dlaczego nie strzeliłeś?
Gdybym zastrzelił tego gościa, koń i tak by uciekł.
Nie myślisz trzeźwo.
Sytuacja jest taka:
nie mamy żarcia, wody, schronienia, ani ognia.
- A wkrótce zapadnie zmrok. - I nie mamy też konia.
- Randall. Tak, Randall. - Co?
- Byłeś wykidajłą w Bottoms Up. - Mówiłem, jak się nazywam.
Odpuść, bo może być źle.
Co masz do ukrycia?
Przestań się wygłupiać.
Nikogo nie obchodzi, co zrobiłeś.
Teraz wszyscy mają czystą kartę.
Zostało ci tylko twoje słowo.
Mówi to ten, który nas tu zaciągnął i nie chce zdradzić, dokąd idziemy.
Idę tylko w tym kierunku. To wszystko.
Jeśli chcesz ze mną iść, nie mogę cię powstrzymać.
Ale coś ci powiem.
Możesz też iść tamtędy.
To wolny kraj.
Co ty powiesz?
Nie? Co robisz?
Wygłupiam się.
Coś pod nim jest. Właduj mu kulkę.
Nie marnuję naboi, jeśli nie trzeba.
On nigdzie nie pójdzie.
Poza tym narobiłbym hałasu. Kumasz?
Dobij skurwiela.
Cholera.
Tryskasz zdrowiem, co?
Są jakieś zapałki?
Zaraz się dowiemy.
Kiedyś, gdy dzieciak potrafił jeździć na rowerze,
nosił też zapalniczkę albo zapałki.
Mam nadzieję, że skurwiel ma też fajki.
Marzę o dymku.
Czasami szczęście uśmiecha się nawet do pechowców!
O tak.
To dopiero przystawka.
- Teraz danie główne. - Boże.
Dwunastostrzałowy. Jeden nabój w komorze.
Szczęśliwa trzynastka. O tak.
Używaj go tylko, gdy musisz.
Weź, brachu.
Dzięki.
Udało mi się tak długo przeżyć,
bo zazwyczaj jestem cichy jak trusia.
Wątpię.
Zawsze byłeś zabawny.
Cholera.
Skoro gość miał gorzałę i spluwę, to musi też mieć coś do rozpałki.
Miał tu ognisko.
Musiał czymś je rozpalić.
I skurwiel rozpalił!
O wilku mowa. Potrafisz tego użyć?
Coś wymyślę.
Harcerskie umiejętności na coś się zdadzą.
Pierdolenie.
- No wiesz. - Gówno wiem.
Zbierz tamte patyki i ustaw z nich piramidkę w palenisku.
- Dobra? - W porządku.
Tak jest.
Masz?
Spróbujmy.
Do dzieła.
To, kurwa, trudne.
- Dobrze to robisz? - Na pewno.
Co ja bym teraz oddał za jedną fajkę.
Nie żartuję.
A ile oddałbym za dobrą dupę. To inna sprawa.
Wiesz, o czym mówię?
Jasne, że wiesz.
Tak jest. Dobry pomysł.
Dobry pomysł.
Dobra, zrobimy tak:
kiedy pojawi się dym, dmuchamy ile sił w płucach.
- Dobra. - Przygotuj się.
Zaczynamy.
Tak jest. O tak.
Dobrze. Dołóż trochę liści!
- Tak jest! - Dobrze.
Jest dym.
Tak jest! No dalej!
Dobrze.
No dalej.
- Cholera! - Tak jest!
Jest!
CIEPŁO
Jasna cholera.
Nie myślałem, że zamkniesz jadaczkę dopiero po bourbonie.
Trzymałem to…
na czarną godzinę.
Ale pieprzyć to.
Nacieszę się nim…
zamiast z nim umrzeć.
Masz.
Zabiłbym teraz za placka ziemniaczanego.
Jeśli to zjem, to po mnie.
Pieprzona alergia na orzechy.
Jebany pech.
Alergia na orzechy?
Tak.
Pierdolisz.
Będę musiał zjeść go całego.
Pieprz się.
Lepiej daj tę cholerną butelkę.
Masz.
Nie wygłupiaj się, tylko daj tę butelkę.
Wal się.
Kurwa.
O kurwa.
Szósta Ulica.
Pieprzona Szósta Ulica.
To stamtąd cię znam.
Jesteś młodszym bratem Dużego Jamesa.
Tak.
Nie znałem nikogo, kto miałby alergię na orzechy
oprócz ciebie.
Kurwa, wiedziałem!
Pewnego dnia rozdęło cię jak balon,
bo zjadłeś kanapkę z masłem orzechowym.
To było jak twój kryptonit.
Mam rację, mały?
Nie nazywaj mnie „małym”.
Skąd znasz mojego brata?
Stąd, skąd wszyscy go znali.
Pracowałem dla niego.
Wszyscy pracowali dla BJ'a.
Przy nim nikt go tak nie nazywał.
Kurwa.
Ja mogłem.
I ten jego wóz.
- Pamiętasz tego gruchota? - Boże, nienawidziłem go.
O co mu, kurwa, chodziło?
Nie wiem. Człowiek przywiązuje się do różnych rzeczy.
- Przecież miał forsę. - Zawsze.
Właśnie.
Wiesz,
raz włamała się do niego para meneli.
Pieprzyli się na tylnym siedzeniu.
Daj tę butelkę.
Później waliło tam tyłkiem i spoconymi jajami.
Ale skurwiel i tak nie sprzedał tego auta.
Cholera.
Nie chciał nowego, choć miał kupę forsy.
„Zawsze pamiętaj, skąd pochodzisz”.
Zawsze mi to mówił, gdy wspomniałem o tym wozie.
No tak.
Nikt nie wiedział,
skąd w ogóle wzięli się bracia James.
Ale o Dużym Jamesie już nikt nie mówi.
Nie.
Za to Mały James…
zapadł ludziom w pamięć.
„James Mały robi odstrzały”.
Tak mawiał twój brat.
Odstrzeliłeś wielu ludzi.
Niektórych znałem.
Teraz pewnie jest inaczej.
Było, minęło, co?
Co się stało z forsą Dużego Jamesa?
Ponoć gdzieś ją ukrył. To prawda?
Było, minęło.
Prawda. Było, minęło.
- Wszystko w porządku? - Cholera.
- Pokaż to. - Nic mi nie jest.
- Tylko spojrzę. - Nie!
Przecież tylko obejrzę.
- Zostaw mnie. - Daj spokój.
Odejdź!
Zamknij się, kurwa.
O do kurwy nędzy. Pierdolony…
Chcesz tego? Śmiało, koleś.
Kurwa!
Ty skur…
I co?
WYMIANA
Kurwa.
Hej, wstawaj. Szybko.
- Hej! - Co jest?
Cholera.
Kurwa. Słyszałeś?
Kurwa.
Gdybyś wtedy ustrzelił tego dupka, teraz nie byłoby problemu.
- Możliwe. - Śledzi nas?
Kto wie? Ale jeśli to Ponury Żniwiarz, to już dwa razy się mu wywinąłem.
Co prawda w tym samym czasie, ale liczę te razy osobno.
Jeśli to ten dupek na koniu,
to władujemy mu kulkę w łeb i odjedziemy.
- Co ty na to? - Trzeba ruszać.
Tak, ale pada i jest zimno!
Wolisz tu zostać i czekać, aż to coś pożre ci twarz?
- Masz rację. Weź ten plecak. - Dobra.
A tak przy okazji, to skopałem ci tyłek. Chodź.
- Kurwa. - Idziemy!
Zaczekajmy tutaj. Może deszcz nieco zelżeje.
Kurwa.
Mam pytanie.
Jak z tobą źle?
To tylko rana postrzałowa. Przeszła na wylot.
Gdyby trafiła w coś ważnego, już dawno bym nie żył.
Mam ci wierzyć na słowo, skoro nie zdradziłeś, jak się nazywasz?
Kurwa!
Jest zainfekowana.
Tak.
Nie jest źle, ale wdała się infekcja.
Jutro zrobię napar z igieł sosnowych
i obłożymy ranę żywicą.
Ma właściwości antyseptyczne.
Kierujemy się do domku.
Nad górskim jeziorem.
Jest tam dość jedzenia,
żeby przetrwać przynajmniej rok.
- A woda i broń? - Woda jest w jeziorze.
Do tego dwa karabiny, dwie strzelby, sporo amunicji
i wszystko, co potrzebne do wyrobu własnych naboi.
Nieźle. Skąd wiesz o tym domu?
Jest mój.
Jakiś czas temu dobrze go zaopatrzyłem.
Miałem przeczucie.
Chyba można tak to nazwać.
Owszem. Cholera.
Hej.
Pamiętasz ten sklep na Szóstej?
Jak on się nazywał?
Który? Johnson‘s?
Tak, Johnson‘s Dairy.
Kupowałem tam ogromne lody na patyku.
Za 75 centów. Wszystkie dzieciaki w dzielnicy je znały.
A pamiętasz tę kanapkę, którą człowiek się paćkał?
- Megamięsna… - Z podwójnym sosem!
Jasne. Często ją kupowałem.
Do tego lemoniada z truskawkami.
Wzmacniałem ją wódką.
Nazywałem to koktajlem Braithwaite‘a.
Kurwa.
Po Megamięsnej i koktajlu Braithwaite‘a
poczułbym się teraz jak król.
Tak. Ja też.
- Deszcz chyba nieco słabnie. - Tak.
A to co?
- Co to, kurwa, jest? - Tu jest drugi!
Lepiej stąd spadajmy.
To jakieś bzdury białasów.
Znam to z filmu. Chodź i zabierz plecak!
To tam.
Kto cię postrzelił?
Nie znam go.
Ale to nie ma teraz znaczenia.
A jakbyś go teraz zobaczył?
Strzeliłbym mu w łeb!
Czyli to ma znaczenie.
Bez ciebie to się nie dokona.
Mówisz o wybaczeniu?
Coś w tym rodzaju.
Nie jestem Jezusem.
Ale nie myślę tylko o zemście.
Jednak jeśli znów go spotkam, jeden z nas zginie.
To jest dla ciebie sprawiedliwość?
Nie, to karma, skurwielu!
A gdyby teraz do ciebie podszedł?
Podszedł, spojrzał ci prosto w oczy
i powiedział: „Pieprzyć to. Było, minęło”.
Kto wie, jak to by się potoczyło?
Wszyscy mamy swoje porachunki.
Po co teraz się rozliczać?
Nigdy nie jeździłem na koniu.
A ty?
Też nie.
Kiedy leżałem na podłodze
z dwoma kulkami w plecach,
właśnie o tym myślałem.
Że nigdy nie jeździłem na koniu.
Nie wiem dlaczego, bo nawet nie lubię koni.
A dziś rano…
gdy zbliżała się śmierć,
ta myśl wróciła.
Że nigdy nie jeździłem na koniu.
Ładnie wyglądają w biegu.
Prawda?
Kurwa.
- Słyszałeś? - Tak.
Kurwa.
Kurwa, zbliżają się!
Chodź!
Następny!
Chodź!
Zostaw mnie!
Puszczaj!
Kurwa, moja spluwa!
Weź krzesło!
Szybciej!
Kurwa.
Jesteś cały?
Muszę być.
Masz.
Dzięki.
Co do cholery?
Co to, kurwa, jest?
A MY GO CZCILIŚMY
Nie wiem.
WZNIESIEMY SIĘ KU NIEBIOSOM
Hej.
Patrz.
Cholera.
Ale smród!
Udało wam się.
Tak.
Już tu jesteśmy.
Zatem…
co tu się stało?
Byłeś ostatni, ale nie potrafiłeś się zastrzelić?
Czekałem… na was.
Dziękuję.
Chyba za dużo wypiłem.
Oddychaj przez usta.
Mówiłem ci,
że to jakieś bzdury białasów.
Jestem zmęczony.
Wiem.
MAŁY JAMES
Kurwa.
Albo w lewo,
albo w prawo.
Daj mi chwilę. Spróbuję sobie przypomnieć.
A może prosto?
Nie sądzę.
Nie?
Przypomniałem sobie.
Wiedziałem, że sobie przypomnisz.
Wszystko do mnie wraca.
James Mały robi odstrzały, co?
Zabiłem cię.
Tak myślałeś.
Dwa strzały.
Powinno było wystarczyć.
Cóż,
czasami to za mało.
Pieprzony cud, co?
Tak.
Pieprzony cud.
Nie sądziłem,
że strzelisz mi w plecy,
pijąc lemoniadę.
Ale nie jestem mściwą osobą.
- Nie? - Już nie.
Nie będę kłamał. Myślałem o zemście.
Ale wiesz, jak to jest.
Tak.
- Było, minęło. - Zgadza się.
Było, minęło.
Poza tym…
straciłeś swoją spluwę.
Poważna sprawa, co?
Owszem.
Jakby nie masz wyboru.
Cóż…
zawsze mamy jakiś wybór.
Ten dobry albo te pozostałe.
Ale to już za nami, prawda?
Teraz jest inaczej.
Tak?
Zawsze byłeś zabawnym skurwielem.
A ty za dużo gadałeś.
Tak mówią.
Ładnie wyglądają w biegu.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz