‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(พบกัน)
‎นี่
‎นายต้องการอะไร
‎ฉันไม่ได้จะยิงนาย
‎รอเดี๋ยวนะ
‎สะอาดดี
‎โอเคไหม
‎นั่นแหละ
‎นึกแล้วว่าต้องเป็นนาย ฉันนึกอยู่แล้วเชียว
‎นึกแล้วบ้าอะไร
‎จริงๆ นะ ฉันจำท่าเดินนั่นได้มาแต่ไกลแล้วเพื่อน
‎พวก ฉันรู้จักนาย
‎ฉันว่าไม่นะ
‎ให้ตายสิ คือฉันรู้สึกเหมือนฉันรู้จักนายน่ะ
‎- ฟังนะ… ‎- ฟังนะ ฉันจะไม่วุ่นวายกับนายหรอก
‎ฉันตามนายมาหลายกิโลแล้ว
‎ฉันรู้
‎ดูเหมือนนายจะพูดไม่รู้เรื่องนะ
‎ใช่
‎เมื่อก่อนนายเป็นคนตลกตลอดเลยนะ
‎ฉันแค่จะบอกว่าข้างนอกนี่ ‎ไม่ค่อยมีใครดูเป็นมิตรหรอก
‎ฉันชื่อแบรธเวท
‎คุ้นๆ ไหม แบรธเวท
‎ไม่
‎ไหนๆ ก็คุยเรื่องนี้กันแล้ว
‎ฉันชื่ออะไร
‎นึกก่อนนะ บ้าจริง
‎เวร โทษทีพวก
‎ฉันจำหน้าเก่งแต่จำชื่อคนไม่ค่อยเก่งน่ะ
‎เออ ฉันก็เหมือนกัน
‎เควิน ใช่ไหม
‎ใช่ เคเค ว่าไงเพื่อน
‎ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่เคเค
‎ฟังนะ
‎ฉันไม่รู้จักนาย
‎นายไม่รู้จักฉัน
‎- ทางใครทางมันเถอะพวก ‎- ฟังนะ ฉันรู้จักนาย
‎และมันไม่ได้สำคัญเลย ฉันรู้จักนายจริงๆ
‎และรับรองได้ว่าเราต้องขำกันแน่ๆ
‎พอฉันคิดออกแล้ว รับรองได้เลย
‎ฉันไม่แน่ใจว่ะ
‎ฟังนะ ไม่สำคัญหรอกว่าฉันจะถูกหรือผิด
‎เรื่องหนึ่งที่ฉันรู้คือเราอยู่บนถนนเส้นนี้ไม่ได้
‎ไม่งั้นเราซวยหนักแน่
‎ฟังนะ ฉันมีที่ที่ดีให้ไป
‎ต้องไม่ใช้ถนนเส้นหลักแต่มันจะไม่ง่ายหรอก
‎จะบอกให้นะ
‎ข้าวของของฉันหายไปตอนวิ่งหนีไอ้ซอมบี้ไฮสปีด
‎ไอ้เวรนั่นมันวิ่งเร็วจริงๆ บ้าชะมัด
‎ฉันคิดว่าเราเดินทางไปด้วยกันได้นะ
‎สองหนุ่มจากบ้านเก่า ให้ตายสิ
‎ดีกว่าเสี่ยงไปกับคนแปลกหน้านะ
‎สุดท้ายนายอาจกลายเป็นพวกกินเนื้อคนก็ได้
‎กินใครมาบ้างรึยังเนี่ย
‎- อะไรนะ ‎- นายกินใครมาบ้างรึยัง
‎ไม่ได้หมายถึงกินตับกันนะ
‎ฟังนะพวก
‎การกินคนไม่ใช่เรื่องแปลกแล้วละ
‎แต่ฉันจะไม่ร่วมทางกับคนที่กินคนแน่นอน
‎เออ
‎เราทุกคนล้วนมีมาตรฐานของตัวเอง
‎นายพูดถูก
‎ฉันเห็นด้วย
‎บ้าเอ๊ย
‎นายจะไปไหน
‎เป็นอะไรรึเปล่า บาดเจ็บเหรอ
‎ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร
‎นายยังไม่ตอบคำถามฉันเลย
‎ฉันมีแผนที่
‎ฉันรู้เส้นทาง
‎เส้นทางเหรอ ใครบอกนายเรื่องเส้นทาง
‎เดเร็ก ใช่ไหม
‎ใช่แล้ว เดเร็กเพื่อนยาก ‎เดี๋ยวนะ หรือแดร์เรลล์วะ
‎นายดูไม่เหมือนจะชื่อแดร์เรลล์
‎อย่างที่ฉันบอกนายแหละ ฉันจำชื่อคนไม่เก่ง
‎ใช่แล้ว มันไปทางนี้
‎ฉันจะพานายไป แต่รู้ไหม
‎นี่เป็นเดตแรกของเรา
‎ฟังนะ ฉัน…
‎นี่ พวก ถ้านายจะใหลตาย ‎แล้วกลายร่างร้องแฮ่ๆ
‎นายต้องบอกฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ
‎ฉันแข็งแรงดี
‎ไม่งั้นคงตายไปแล้วละ
‎งั้นก็ช่างมันเถอะนะ
‎เวร
‎พวก ถ้านายตาย ฉันก็ตายด้วยไง
‎สเปียร์ส
‎ไม่อะ ไม่ใช่ชื่อนี้
‎ไปกันเถอะ
‎(ม้าสีชาวซีด)
‎นี่ พวก
‎ตอนอยู่บนเนินเขา ‎ฉันเกือบเสียหูทั้งสองข้างไปแล้วนะเนี่ย
‎หนาวโคตรๆ หูไม่มีความรู้สึกอยู่สองวัน
‎แต่นี่ก็ยังไม่หายขาดนะ เวลาลมพัดยังเจ็บอยู่เลย
‎แต่อย่างน้อยฉันก็ได้ยินนะ
‎อย่างน้อยก็คิดว่าได้ยิน
‎ปู่ฉันหูหนวกข้างหนึ่ง
‎ซึ่งแปลว่าเขาได้ยิน ‎แต่สิ่งที่เขาอยากได้ยิน นึกออกไหม
‎ฉันรู้แล้วว่านายมาจากที่ไหน
‎บิ๊กลิต้า
‎สมัยก่อนนายเคยฟาดกับเธอไม่ใช่เหรอ
‎นายพูดมากนะ
‎ใช่ เธองานเยอะมาก เยอะมากจริงๆ
‎อะไรน่ะ
‎ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญหรอกนะ ‎แต่เวลาเห็นขี้สดๆ ก็พอดูออก
‎มันอยู่แถวๆ นี้แหละ
‎ดูสิ
‎- เอาปืนมา ฉันยิงแม่น ‎- ฉันจะยิงเอง
‎นี่
‎ช่างกระต่ายแม่งเหอะ เราต้องการม้าตัวนั้น
‎ถ้าฉันยิงพลาด เราซวยหนักแน่
‎ถ้าฉันไม่พลาด อาจไม่ได้มีมันตัวเดียว
‎- นี่ ต้องเดินนานแค่ไหน ‎- เดาว่าห้าวัน หนึ่งอาทิตย์
‎หนึ่งอาทิตย์เหรอ
‎ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ทำไมเมื่อกี้นายไม่ยิง
‎นายคิดว่าม้าจะยืนอยู่ตรงนั้น ‎หลังจากที่คนขี่มันถูกยิงเหรอ
‎ไม่เอาน่า คิดดีๆ สิ
‎สถานการณ์เป็นแบบนี้นะพวก
‎เราไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ ไม่มีที่กำบัง ไม่มีไฟ
‎และพระอาทิตย์กำลังจะตก
‎เออ "ไม่มีม้า" ด้วย
‎- แรนดัล ใช่แล้ว แรนดัล ‎- อะไร
‎- นายเคยเป็นการ์ดอยู่ที่ร้านบอททอมส์อัป ‎- ฉันบอกนายแล้วว่าฉันชื่ออะไร
‎ถ้ายังไม่หยุดเดาชื่อ เรามีปัญหากันแน่
‎นายมีอะไรต้องปิดบังวะพวก
‎นายต้องเลิกกวนโอ๊ยได้แล้ว
‎ไม่มีใครสนใจหรอกว่านายทำอะไรมา
‎มันคือการเริ่มต้นใหม่แล้วเพื่อน
‎สิ่งเดียวที่นายเหลืออยู่คือคำพูดของนาย
‎ไอ้คนที่พาเรามาที่นี่ ‎โดยไม่ได้เตรียมการอะไรเลย
‎และไม่บอกว่าจะไปไหนช่างกล้าพูดนะ
‎ฉันจะเดินไปทางนี้ ฉันจะทำแค่นี้แหละ
‎ถ้านายอยากเดินไปทางนี้กับฉัน ‎ฉันก็ห้ามนายไม่ได้
‎แต่จะบอกอะไรให้นะ
‎นายไปทางนั้นได้เหมือนกัน
‎นี่ประเทศเสรี เพื่อนเอ๋ย
‎ฉันก็ว่างั้นแหละ
‎ไม่ จะทำอะไรน่ะ
‎เล่นไปเรื่อยน่ะเพื่อน
‎มีอะไรอยู่ข้างใต้มัน ยิงหัวมันเลย
‎ฉันจะไม่ใช้กระสุนถ้าไม่จำเป็น
‎มันไปไหนไม่ได้หรอก
‎อีกอย่าง เสียงดังด้วย เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
‎ใช้ไอ้นี่ทุบสิ
‎บ้าเอ๊ย
‎แข็งแรงนะเนี่ย
‎มีไม้ขีดไหม
‎เราก็กำลังจะได้รู้กัน
‎เมื่อก่อนถ้านายโตพอที่จะขี่จักรยานได้
‎นายต้องมีไฟแช็ก หรือไม้ขีด หรืออะไรสักอย่าง
‎หวังว่าไอ้เวรนั่นจะมีบุหรี่อยู่บ้างนะ
‎ฉันอยากบุหรี่จะแย่อยู่แล้ว
‎ชีวิตที่มืดมนก็ยังเจอเรื่องดีๆ กับเขาบ้างเว้ย
‎ใช่เลย
‎นั่นแค่น้ำจิ้มเท่านั้นนะ
‎- ทีเด็ดอยู่นี่ ‎- แม่เจ้า
‎ปืนแบบ 12 นัด มีอยู่ในลำกล้องหนึ่งนัด
‎เลข 13 นำโชคเว้ยพวก ใช่เลย
‎อย่าใช้มันถ้าไม่จำเป็นนะ
‎รับไปสิพวก
‎ขอบใจ
‎ใช่ ฉันรอดมาได้นานขนาดนี้
‎เป็นเพราะฉันอยู่เงียบๆ เกือบตลอดเวลา
‎นายเนี่ยนะเงียบ
‎เมื่อก่อนนายเป็นคนตลกตลอดเลยนะ
‎ไม่เอาน่า
‎ผู้ชายที่มีเหล้าและปืน
‎เขาต้องมีไฟแช็กสิ
‎เขาเคยจุดไฟตรงนั้น
‎คงเริ่มจากอะไรสักอย่างแหละ
‎ใช่ ไอ้เวรนั่นมันจุดไฟ
‎นี่แหละที่ฉันพูดถึง นายใช้เป็นไหม
‎ลองดูได้
‎ในที่สุดก็ได้ใช้วิชาลูกเสือ
‎ลูกเสือกะผีน่ะสิ
‎ใช่ นายก็รู้
‎ฉันมันรู้มาก
‎นี่ เอากิ่งไม้พวกนี้ไปไว้ตรงนั้นสิ
‎แล้ววางเป็นกระโจมตรงที่เขาเคยจุดไฟ
‎- โอเคไหม ‎- ได้
‎นั่นแหละ
‎ทำได้ไหม
‎มาลองกันดูนะพวก
‎อย่างนั้นแหละ
‎ยากนะเนี่ย
‎- แน่ใจนะว่าทำถูกวิธี ‎- ทำไม่ผิดแน่ๆ
‎สิ่งที่ฉันจะทำเพื่อให้เกิดควันตอนนี้เนี่ย
‎ไม่ตลกเลยด้วยซ้ำ
‎แต่สิ่งที่ฉันจะทำเพื่อให้ได้ควงสาวสวย ‎มันคนละเรื่องกันเลย
‎เข้าใจที่พูดใช่ไหม
‎นายเข้าใจที่ฉันพูดแหละ
‎ต้องงี้สิ ความคิดเข้าท่ามาก
‎ความคิดเฉียบ
‎เอาละ เราจะทำกันแบบนี้นะ
‎พอเริ่มมีควัน เราเป่ามันเลยนะ
‎- โอเค ‎- เตรียมพร้อมนะ
‎ลุยโลด เอาละ
‎ใกล้แล้ว
‎- ติดเถอะ ‎- ใกล้แล้ว ใส่เข้าไปอีก
‎- ใกล้แล้ว! ‎- ติดเถอะ
‎ควันจ๋าควัน
‎- มาเลย! ติดสิ! ‎- ใกล้แล้ว
‎ใช่
‎ติดเถอะ
‎- ติดแล้วๆ ควันมาแล้ว ‎- เชี่ย!
‎เย่
‎เย่!
‎(ความร้อน)
‎ให้ตายสิ
‎ไม่นึกเลยว่าเหล้าจะทำให้นายหุบปากได้
‎รู้ไหมว่าฉันรอ…
‎สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
‎แต่ช่างมันเถอะ
‎ฉันควรจะกินมันให้อร่อยแทนที่จะ
‎ตายไปกับมัน
‎เอาไปสิ
‎ตอนนี้ฉันยอมตาย ‎เพื่อมันบดทอดครึ่งชิ้นได้เลยพวก
‎ถ้าฉันกินขนมนั่น ฉันตายแน่
‎แม่งแพ้ถั่วว่ะ
‎แย่ชะมัด
‎แพ้ถั่วเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎บ้าชะมัด
‎ฉันคงต้องกินทั้งหมดนี่คนเดียวแล้วสินะ
‎เออ ไอ้เวร
‎ไอ้เวร ส่งเหล้าให้ฉันทีสิ
‎เอ้านี่
‎นี่ เลิกเล่นได้แล้ว ส่งเหล้ามา
‎ไอ้เวร
‎บ้าเอ๊ย
‎ให้ตายสิ
‎ถนนสายหก
‎ถนนสายหกเวรตะไล
‎ใช่ ฉันรู้จักนายจากที่นั่นแหละ
‎นายเป็นน้องชายของบิ๊กเจมส์
‎จริงด้วย
‎สมัยนั้นฉันไม่เคยได้ยินว่าใครแพ้ถั่วเลย
‎นอกจากนาย
‎แม่งเอ๊ย นึกแล้วเชียว!
‎ใช่เลย มีวันหนึ่งนายตัวบวมเป่ง ‎บวมอย่างกับลูกโป่งแน่ะ
‎เพราะนายกินแซนด์วิชเยลลี่เนยถั่ว
‎ถั่วแม่งเป็นเหมือนคริปโตไนต์สำหรับนายเลย
‎ฉันพูดถูกไหม ไอ้น้อง
‎อย่าเรียกฉันว่า "ไอ้น้อง"
‎นายรู้จักพี่ชายฉันได้ยังไง
‎แบบเดียวกับที่ทุกคนรู้จักพี่ชายนายนั่นแหละ
‎ฉันทำงานให้เขา
‎ใครๆ ก็เคยทำงานให้บีเจ ใช่ไหมล่ะ
‎ไม่เคยมีใครเรียกชื่อนี้ต่อหน้าเขาเลย
‎บ้าชะมัด
‎แต่ฉันเคย
‎แต่รถคันนั้น
‎- ทุกคนจำได้ นายจำได้ไหม ‎- พระเจ้า ฉันเกลียดมัน
‎แม่งคืออะไรวะ
‎ไม่รู้สิ มันเป็นอะไรที่เราทิ้งไม่ได้น่ะ
‎- แต่เขามีตังค์นะ ‎- มีตลอดแหละ
‎ใช่
‎นี่ โย่
‎มีครั้งหนึ่ง คนไร้บ้านสองสามคน ‎บุกเข้าไปในรถคันนั้น
‎เอากันยับเลยที่เบาะหลัง
‎ขอเหล้าหน่อยสิ
‎กลิ่นเหมือนเหงื่อที่ออกมาจากก้นกับไข่
‎แต่ไอ้บ้านั่นก็ยังไม่ยอมทิ้งรถอยู่ดี
‎ให้ตายสิ
‎ไม่ว่าหาเงินได้เยอะแค่ไหนก็ไม่ยอมซื้อรถใหม่
‎"จงจำไว้เสมอว่านายมาจากไหน"
‎เขาพูดประโยคไร้สาระนี่ทุกครั้งที่ฉันพูดเรื่องรถ
‎อืม
‎รู้ไหม ไม่มีใครเคย…
‎รู้เลยว่าพี่น้องเจมส์มาจากไหน
‎แต่ไม่ใช่บิ๊กเจมส์ที่พวกเราจำได้
‎ไม่ใช่เลย
‎เป็นลิตเติ้ลเจมส์ต่างหาก
‎ที่เรายังจำได้แม่น
‎"ลิตเติ้ลเจมส์เช็คชื่อ"
‎พี่ชายนายพูดแบบนั้น
‎นายเช็คชื่อไปเพียบเลยนี่
‎บางคนฉันก็รู้จัก
‎ตอนนี้คงไม่เหมือนเดิมแล้ว
‎ที่แล้วมาก็แล้วไป ใช่ไหม
‎เกิดอะไรขึ้นกับเงินของบิ๊กเจมส์เหรอ
‎มีข่าวลือว่าเขาเอาไปเก็บไว้ ‎ที่ไหนสักแห่ง จริงเหรอ
‎ที่แล้วมาก็แล้วไป
‎ใช่ ที่แล้วมาก็แล้วไป
‎- เป็นอะไรรึเปล่า ‎- เชี่ย
‎- ขอฉันดูหน่อย ‎- บอกแล้วว่าฉันแข็งแรงดี
‎- ขอฉันดูแผลหน่อย ‎- ถอยไป
‎ขอดูหน่อยน่ะ
‎- ถอยไปเลยนะพวก ไม่ๆ ‎- เถอะน่า แค่ขอดูเอง
‎หุบปากเถอะว่ะ
‎แม่งเอ๊ย ไร้สาระ แม่ง…
‎เอางี้เหรอ ไง ว่าไงพวก
‎เชี่ย!
‎ไอ้เวร…
‎ไงล่ะ
‎(อัตราแลกเปลี่ยน)
‎เชี่ย
‎นี่ ลุกขึ้น
‎- เฮ้ย! ‎- อะไร
‎บ้าเอ๊ย
‎เชี่ย นายได้ยินไหม
‎เชี่ย
‎เห็นไหม ถ้านายยิงไอ้เวรนั่นก่อนหน้านี้
‎เราจะไม่มีปัญหานี้
‎- อาจจะใช่ ‎- นายคิดว่ามันตามเรามารึเปล่า
‎อาจจะ แต่ถ้ามันเป็นยมทูต ‎ฉันก็เคยหลบมันได้สองครั้งแล้ว
‎มันเกิดขึ้นพร้อมกัน แต่ฉันนับแยกกัน
‎ฟังนะ ถ้ามันเป็นแค่ไอ้งั่งบนหลังม้า
‎เรายิงกบาลแม่งกันเถอะ แล้วขี่ม้าเผ่นไปเลย
‎- ว่าไงพวก ‎- ใช่ เราต้องไปกันแล้วละ
‎ใช่ แต่ฝนแม่งตกแล้วก็หนาวด้วย
‎นายอยากอยู่ตรงนี้รึไง
‎รอให้พวกมันมาเขมือบหน้านายรึไง
‎- นายพูดถูก ก็ได้ หยิบกระเป๋ามา ‎- โอเค
‎และอีกอย่าง เมื่อกี้ฉันชนะนายนะ เร็วเข้า
‎- แม่งเอ๊ย ‎- ไปกันเถอะ!
‎รอตรงนี้ก่อนดีกว่าพวก ดูว่าฝนจะซาลงอีกนิดไหม
‎แม่งเอ๊ย
‎ขอถามอะไรหน่อยสิ
‎แผลแย่แค่ไหน
‎ก็แค่แผลโดนยิง กระสุนทะลุออกไปแล้ว
‎ถ้ามันโดนจุดสำคัญ ฉันคงตายไปนานแล้ว
‎ไม่เอาน่า นายอยากให้ฉันเชื่อคำพูดนาย
‎ทั้งที่นายไม่บอกชื่อจริงกับฉันเนี่ยนะ
‎เชี่ย!
‎มันติดเชื้อนะ
‎ใช่
‎ก็ไม่แย่แต่มันติดเชื้อ
‎พรุ่งนี้เช้าฉันจะชงชาเข็มสน
‎แล้วก็ใส่ยางไม้ลงไป
‎เป็นยาฆ่าเชื้อน่ะ
‎เราจะไปที่กระท่อมกัน
‎บนทะเลสาบบนภูเขา
‎ที่นั่นมีอาหารมากพอที่เรา…
‎จะอยู่ได้อย่างน้อยหนึ่งปี
‎- น้ำกับอาวุธล่ะ ‎- น้ำก็ในทะเลสาบไง
‎ปืนไรเฟิลสอง ปืนลูกซองสอง ‎มีกระสุนอยู่นิดหน่อย
‎และมีทุกอย่างที่นายต้องใช้ทำกระสุน
‎เอาไว้ยิงสักสองสามนัด
‎เจ๋งเลย นายรู้เรื่องนี้ได้ไงเนี่ย
‎มันเป็นของฉันเอง
‎แม่ง เอาไปไว้ที่นั่นมาสักพักแล้ว
‎เรียกว่ามองการณ์ไกลก็น่าจะได้
‎ใช่ ฉันว่าเรียกแบบนั้นก็ได้อยู่
‎ใช่ เหลือเชื่อเลย
‎นี่
‎จำร้านหัวมุมที่ถนนสายหกได้ไหม
‎ชื่อร้านอะไรแล้วนะ
‎อะไร จอห์นสันเหรอ
‎ใช่ จอห์นสันแดรี่ ใช่
‎สมัยก่อนฉันชอบไปซื้อไอติมก้อนโตที่นั่น
‎ลูกละ 75 เซนต์ เด็กทุกคนในละแวกนั้นรู้ดี
‎นายจำแซนด์วิชนั่นได้ไหม ที่เละๆ น่ะ
‎- เดอะดับเบิลดิปไตรทิป! ‎- เดอะดับเบิลดิปไตรทิป!
‎ใช่เลยพวก ฉันก็เคยกินเหมือนกัน
‎น้ำมะนาวทำเอง ใส่สตรอว์เบอร์รีลงไปนิดนึง
‎ใส่วอดกาลงไปหน่อย
‎เมื่อก่อนฉันเรียกมันว่าแบรธเวทบรูว์
‎ให้ตายสิพวก
‎ดับเบิลดิป
‎กับแบรธเวทบรูว์
‎ถ้าได้กินตอนนี้คงเหมือนขึ้นสวรรค์เลย
‎ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
‎- ฉันว่าฝนไม่หยุดตกแล้วละ ‎- จริง
‎นั่นอะไรน่ะ
‎- อะไรวะนั่น ‎- มีอีกอันอยู่ทางนี้
‎ฉันว่าเราไปจากที่นี่กันดีกว่าว่ะ
‎ดูเหมือนจะเป็นพวกคนขาวนะ
‎และฉันรู้ว่าจะลงเอยยังไง ‎เร็วเข้า หยิบกระเป๋านั่นมา!
‎มันอยู่ตรงนี้ บ้าเอ๊ย
‎ใครยิงนายวะ
‎ไม่รู้จัก
‎ยังไงก็ไม่สำคัญหรอก เรื่องมันเกิดไปแล้ว
‎ถ้าตอนนี้นายเจอหมอนั่นล่ะ
‎ฉันจะยิงกบาลแม่งเลย
‎งั้นก็แปลว่าสำคัญแล้วละ
‎มันไม่จบหรอกจนกว่านายจะบอกว่ามันจบแล้ว
‎อะไร การให้อภัยน่ะเหรอ
‎ประมาณนั้น
‎ฉันไม่ใช่พระเยซูนะ
‎แล้วก็ไม่อยากแก้แค้นด้วย
‎แต่ถ้ามันบังเอิญมาเจอฉันอีกที ไม่มันก็ฉันต้องตาย
‎นั่นคือความยุติธรรมตามความเห็นของนายใช่ไหม
‎ไม่ มันคือกรรมเว้ย ไอ้เวร
‎ถ้ามันเดินมาหานายตอนนี้ล่ะ
‎เดินมาหานาย มองตานาย
‎แล้วบอกนายว่า ‎"ช่างมันเถอะ ที่แล้วมาก็แล้วไป"
‎ฉันว่ามันคงเป็นไปไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎เราทุกคนต่างก็มีคนที่ติดหนี้เราอยู่
‎แต่ไม่มีประโยชน์ที่จะเก็บหนี้ตอนนี้หรอก
‎ฉันไม่เคยขี่ม้ามาก่อน
‎นายล่ะ
‎ไม่เคย
‎รู้ไหม ตอนที่ฉันนอนอยู่บนพื้น
‎มีกระสุนบนหลังฉันสองนัด
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดตอนนั้น
‎ฉันไม่เคยขี่ม้ามาก่อนเลย
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม ฉันไม่ชอบม้าด้วยซ้ำ
‎แล้วเมื่อเช้านี้…
‎เมื่อความตายกำลังจะมาเยือน
‎ความคิดนั้นก็กลับมาทันที
‎ฉันไม่เคยขี่ม้ามาก่อนเลย
‎แต่เวลามันวิ่ง มันสวยมากเลยนะ
‎ว่าไหม
‎ฉิบหายแล้ว
‎- ได้ยินไหม ‎- ได้ยิน
‎บ้าเอ๊ย
‎ฉิบหายแล้ว พวกมันกำลังมา ‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ! เร็วเข้า
‎อีกตัวหนึ่ง!
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ!
‎ไป! ออกไป!
‎ปล่อยฉันนะ! ออกไป!
‎เชี่ย นั่นปืนฉัน!
‎เอาเก้าอี้นั่นมา
‎เร็วเข้า!
‎ให้ตายสิ
‎นายไหวนะ
‎ฉันต้องไหว
‎นี่
‎ขอบใจ
‎อะไรวะเนี่ย
‎นี่มันอะไรกันวะ
‎(และเราเคยบูชาเขา)
‎ฉันไม่รู้
‎(เราจะมีอำนาจ)
‎เฮ้ย
‎ดูสิ
‎แม่เจ้า
‎เชี่ยเอ๊ย แม่งเหม็น
‎คุณมาจนได้
‎ใช่
‎พวกเรามาแล้ว
‎ยังไงเนี่ย
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎คุณมีกระสุนอยู่ แต่ไม่กล้ายิงเหรอ
‎ผมรอคุณอยู่
‎ขอบคุณ
‎ฉันว่าฉันดื่มมากไป
‎หายใจทางปากสิ
‎ฉันบอก…
‎ฉันบอกนายแล้ว มันเป็นเรื่องของคนขาว
‎ฉันเหนื่อย
‎เออ
‎(ลิตเติ้ลเจมส์)
‎บ้าเอ๊ย
‎ไม่ทางซ้าย
‎ก็ทางขวา
‎ขอเวลาแป๊บ ดูซิว่าฉันจะจำได้ไหม
‎อาจจะตรงไปนะ
‎ฉันว่าไม่ใช่
‎ไม่เหรอ
‎ฉันจำได้แล้วนะ
‎นึกแล้วว่าสุดท้ายนายก็ต้องจำได้
‎ทุกอย่างกำลังกลับมาหาฉัน
‎ลิตเติ้ลเจมส์เช็คชื่อใช่ไหม
‎ฉันฆ่านายไปแล้วนะ
‎กะแล้วว่าต้องคิดแบบนี้
‎ยิงนายไปสองนัด
‎น่าจะมากพอแล้ว
‎แต่
‎บางครั้งมันก็ไม่พอ
‎โคตรปาฏิหาริย์เลยใช่ไหมล่ะ
‎ใช่
‎โคตรปาฏิหาริย์
‎ฉันไม่คิดว่านาย
‎จะยิงที่หลังฉันสองที
‎ตอนที่ฉันกำลังดื่มน้ำมะนาว
‎แต่ฉันไม่ใช่คนอาฆาตนะ
‎ไม่เหรอ
‎ไม่อีกต่อไปแล้ว
‎ฉันจะไม่โกหกหรอกว่าฉันก็เคยคิดจะแก้แค้น
‎แต่นายก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
‎ใช่
‎- ที่แล้วมาก็แล้วไปใช่ไหม ‎- ใช่ ถูกต้อง
‎ที่แล้วมาก็แล้วไป
‎นาย…
‎ทำปืนหายเหมือนกัน
‎เรื่องใหญ่เลยใช่ไหมล่ะ
‎ใช่
‎มันทำให้ทางเลือกหมดไป
‎นี่…
‎เรามีทางเลือกเสมอแหละเพื่อน
‎ทางที่ถูกต้อง ทางอื่นๆ ทั้งหมด
‎แต่มันเป็นอดีตไปหมดแล้วใช่ไหมล่ะ
‎ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
‎งั้นเหรอ
‎เมื่อก่อนนายเป็นคนตลกตลอดเลยนะ
‎ส่วนนายก็พูดมากตลอด
‎ใช่ พวกเขาพูดกันแบบนั้น
‎เวลาพวกมันวิ่ง พวกมันสวยมากจริงๆ
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล