NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
CHATA
CHATA W ELK VALLEY
Widzicie? Jest tak, jak mówiłem!
Słyszycie to? Generator na propan!
Teraz mi wierzycie?
- Hej! - Wszystko gra.
Nie odłączaj się.
Widzicie? Nie kłamałem.
Patrzcie!
Mamy wodę, jedzenie!
Ogrzewanie.
Jest elektryczność.
Mówiłem wam!
Słyszałem o tym miejscu, choć sam nigdy tu nie byłem.
Co takiego?
Nie wierzę!
Nieźle, co?
Spójrzcie tutaj!
Tu jest jak w niebie.
Co tam mówisz?
Chodź.
Przepraszam.
Słodkich snów, dziewczyny!
To tylko woda.
Chcesz wziąć prysznic?
Umyję ci włosy.
Nie.
Ty pierwsza.
SŁODKICH SNÓW
Mamo.
Jutro wyruszamy?
Oczywiście.
Dobrze.
Weź prysznic. Poczujesz się lepiej.
Za chwilę. Na razie nie chcę.
Pamiętasz, jak zwykle cię usypiałam?
Śpiewałam ci.
Proszę, nie.
Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Zatem zgoda.
Głupol.
Nie przejmuj się jutrem.
Dotrzemy tam…
przed całą resztą.
Wsiądziemy do tego samolotu.
Będę czuwać jako pierwsza.
Prześpij się.
Zaśnij.
- Anno. - Nie jestem zmęczona.
Jak możesz nie być zmęczona?
Nie wiem.
Lubiłaś, jak wymyślam ci historyjki.
To trudniejsze, niż myślisz.
A więc…
kiedyś wymyśliłam…
historyjkę…
o myszy,
która wtargnęła do piekarni…
i schrupała całe jedzenie.
Potem kazałaś mi wymieniać wszystko, co zjadła ta mysz.
Mówiłam: „Pączki”.
Ty na to: „Co jeszcze?”.
Mówiłam więc…
Mówiłam…
„Chleb”.
„Co jeszcze, mamo?”
„Ciasteczka”.
„Co jeszcze, mamo?”
„Może placki?”
„Tak, placki”.
A potem…
ta mysz narobiła tyle hałasu…
że aż obudziła kota.
Coś w tym stylu.
DUCHY
ŚLADY STÓP
PROSZĘ NIE PRZESZKADZAĆ
Hej, Boone!
ZMARTWYCHWSTANIE
Anno.
Anno!
- Co jest? - Gdzie moja córka?
Nie z tobą?
Mamo!
Się masz, Rose?
OSTATNIA WIECZERZA
Wiesz,
propanu wystarczy na 30 albo 40 dni.
Co najmniej!
A żarcia, picia i zapasów wystarczy na cały rok!
Mówiłem jej. Mówiłem ci?
Mówiłem. Tak, tak, mówiłem.
Prawda? Powiedziałem ci o tym miejscu.
Powiedziałem jej.
Choć mi nie wierzyła.
Póki beczki z winem…
nie wyschną.
Kiedyś robiliśmy wino.
Moja rodzina.
Mieszkaliśmy na wzgórzu.
Wiedziałem o tym miejscu.
Możesz je zapytać.
Powiedziałem im.
Sam się ich spytaj.
Wiedziałem o tym miejscu. Widzisz to?
Widzisz?
Tak.
Zostań ze mną…
a pokażę ci wiele rzeczy.
Znam wielu ludzi.
Miękkie łóżka.
Pancerne drzwi.
Gwarantuję,
że nie ma tu nikogo zakażonego.
Nada.
Nadie.
Jesteś pewien?
Jasne, że jestem tego pewien.
Sprawdziłeś pomieszczenia?
- Oczywiście, że sprawdziłem! - Nieprawda.
Co?
Nie sprawdziłeś wszystkich, bo oni tu są.
Gówno prawda.
Nie słuchaj jej. Gada bzdury.
Z całym szacunkiem,
tutaj nikogo nie ma.
Cóż…
mam to gdzieś.
Schronię się tu na jedną noc.
Na ile tylko chcesz.
Może na wszystkie?
Może na wszystkie!
Za wszystkie noce!
A co z lotniskiem?
Pieprzyć je.
Właśnie. Pieprzyć je.
Rozumiesz?
W tej chwili skłaniam się ku pieprzeniu wszystkiego.
Ważne, że mam dach nad głową
i ciepłe żarcie.
A co potem?
Nie ma żadnego lotniska.
On mówi, że jest.
On?
Tak.
Chyba że kłamie.
Dobrze wiesz, że zawsze mówię prawdę.
- Kiedy skłamałem? - Lotnisko istnieje?
Jasne, że tak.
I jest blisko?
Tak!
To po co tu zostawać?
- Nie mówił, że powinniśmy zostać. - Mówił.
- Ja tylko… - Mówił, że możemy zostać.
Właśnie!
Słuchaj mamy. Dobrze?
Wal się!
Hej!
Co to za brak szacunku?!
Nie chcę kłopotów.
Żadnych kłopotów.
On jest po prostu trochę zmęczony.
Jasne.
To była długa podróż.
Coś o tym wiem.
Wy dwoje dobrze się znacie, co?
O tak.
Od dawna.
Ciągle mi się to zdarza.
Poznaję ludzi.
Podróżujemy razem,
a potem, zupełnie bez powodu,
rozdzielamy się.
Potem znów ich spotykam.
Wiele miesięcy później.
Tyle że w innym miejscu.
To jest tak,
jakbyśmy byli łososiami.
Płyniemy pod prąd…
choć…
w tej samej rzece.
Może…
nie zostało już nas wielu.
Właśnie!
Racja.
Czemu nie udamy się na lotnisko?
Chyba lepsze pytanie to…
„Po co to robić?”.
Żeby wsiąść do samolotu.
I dokąd polecieć?
Gdzieś indziej.
Gdzie indziej.
Ludzie zawsze chcą być gdzie indziej.
Cały czas szukają mitycznego garnca na końcu tęczy!
Moja droga.
Jeśli zechcesz, na ziemi znajdziesz zarówno raj,
jak i piekło.
Twój wybór.
Widzisz, z kim mam do czynienia? To wariatka.
Może nie ma innego miejsca.
Może lepiej zostać tutaj.
Jakoś się urządzić.
Tak?
Łatwo ci powiedzieć.
Doprawdy?
Niby czemu?
Dobrze wiesz.
Anno.
Nie, pozwól jej mówić.
Śmiało. Powiedz dlaczego.
- Bo umierasz. - Hej!
Wygląda mi na zdrowego.
To była długa droga.
Jest zmęczona.
Tak.
Opowiem ci historię.
Śmiało.
Widzisz,
byłem już martwy.
Widziałem to wszystko z drugiej strony.
- Wierzę ci. - Uwierz, bracie.
Leżałem w rowie wśród zmarłych.
Pozostawiony na pastwę szczurów i robaków.
Byłem martwy.
Przykro mi to słyszeć.
Ale powstałem.
Niesamowite!
Można tak powiedzieć.
Widzisz…
miałem jeszcze parę pytań.
Kiedy tak leżałem w tym rowie…
tracąc przytomność…
usłyszałem głos mojej matki.
Błagała mnie.
Wzywała mnie po imieniu.
Błagała, abym wyraził skruchę, zanim będzie za późno.
Bo nigdy nie wiadomo.
Nawet jeśli w nic nie wierzysz,
to na wszelki wypadek warto się zabezpieczyć.
I cholera…
mówiła też, że będzie za mną tęsknić.
Dlatego mam zrobić co się da, żeby dostać się do nieba
i znów się z nią zobaczyć.
Wyraź skruchę.
Tylko tyle.
Zrobiłeś to?
Nie.
Jeszcze nie.
Ale do cholery…
wiem, dokąd zmierzam.
I nic, co zrobię, tego nie zmieni.
Anno.
Zrobiłam deser.
IMPAS
Przepraszam.
Problem w tym,
że jestem tego więźniem.
Jestem teraz kimś innym.
Nieważne, czy lubię tę osobę, czy nie.
Taka teraz jestem.
Zależy mi tylko na niej.
Na nikim innym.
To jasne jak pierdolone słońce.
Mam w życiu tylko jeden cel.
Jest nim ona.
Wszyscy inni mogą się odpierdolić.
Bo i tak pójdziecie na dno.
Dlatego…
nie jest mi przykro.
Chciałbym, by mi było…
ale nie jest.
Nie miałam wyboru.
Cholera.
Chciałabym mieć chwilę spokoju.
Żeby trochę odpocząć.
Jedna przespana noc to za mało.
Cóż…
było minęło.
Sprawdzę deser.
DESER
Coś ty, kurwa, zrobiła?!
Ruszamy.
DOLINA
Kiedy dotrzemy na lotnisko?
Jutro.
W dolinie będzie cieplej?
Możliwe.
Mówiłeś, że będzie tam słonecznie.
Tak mówiłem?
Owszem.
Hej!
ODPOCZYNEK
Gdzie ona jest?
Wiesz…
zawsze, gdy zamykam oczy,
myślę, że tak już zostanie.
Ale jakimś cudem
ciągle się budzę.
Może na kogoś czekałem.
Wiesz, o czym mówię?
Widzisz, dlatego cię lubię.
Jesteś ciągle czujna.
Nic ci nie umknie.
Miałaś rację.
Co do mnie.
Od dawna na to czekam.
Ale nie mogłem umrzeć.
Nie tam.
Nie w taki sposób.
Nie tak jak cała reszta.
Ale…
w końcu znalazłem miejsce spoczynku.
Tylko tego chcę.
Pragnę odpocząć.
Ale…
sam nie umiałem tego zrobić.
Wolę się zabezpieczyć, bo nigdy nie wiadomo.
Zatem…
pomożesz staremu przyjacielowi?
Ja bym ci pomógł.
Proszę.
Dobrze.
Zuch dziewczyna.
Dobrze.
Wciąż wyglądam super, co?
Nie zostawiaj swojej mamy.
Nigdy.
Opiekuj się nią.
Strzelaj.
Tak jest.
Wszystko dobrze.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz