NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
KAYAKEVİ
ELK VADİSİ KAYAKEVİ
Gördünüz mü? Demiştim.
Duyuyor musunuz? Gözünü sevdiğimin propan gazı!
Şimdi inandınız mı?
-Merak etme. -Uzaklaşma.
Gördünüz mü? Doğru söylüyordum.
Şuna bakın.
Suyumuz var, yemeğimiz var.
Isınmamız var, elektriğimiz var.
Söylemiştim.
Burayı duymuştum. Gelmemiştim ama duymuştum.
Ne?
Şuna bakın!
Haksız mıyım?
Şuna bakın. Gelip baksanıza.
Burası âdeta cennet.
Ne dersin? Söyle.
Hadi.
Pardon.
Tatlı rüyalar kızlar!
Su.
Duş almak ister misin?
Saçını yıkayayım.
İstemez.
Önce sen yıkan.
TATLI RÜYALAR
Anne.
Yarın gidiyor muyuz?
Tabii ki.
Tamam, güzel.
Bir duş al, kendine gelirsin.
Birazdan. Şimdilik istemez.
Seni nasıl uyuttuğumu hatırlıyor musun?
-Ninni söylerdim. -Lütfen söyleme.
Seni çok seviyorum.
Ben de seni.
Yani hemfikiriz.
Çok aptalsın.
Yarın için endişelenme.
Oraya varacağız.
Herkesten önce.
O uçağa bineceğiz, söz veriyorum.
İlk nöbeti ben alırım.
Sen biraz uyu. Yat hadi.
-Anna. -Ben iyiyim, yorulmadım.
Nasıl yorulmamış olabilirsin?
Bilmem.
Hep sana hikâye anlatmamı isterdin.
Sandığından daha zor.
O yüzden…
Ben de…
…hani…
…bir fırına girmiş bir farenin hikâyesini anlatırdım.
Her şeyi silip süpürürdü.
Farenin yediği şeyleri saymamı isterdin.
Donut'ları, derdim.
"Başka ne yemiş anne?" derdin.
Ben de…
"Ekmekleri." derdim.
"Başka ne yemiş anne?"
"Kurabiyeleri."
"Başka ne yemiş?"
"Kekleri yememiş mi?"
"Evet, onları da yemiş."
Sonra…
Sonra fare yanlışlıkla çok ses çıkarırdı.
Kediyi uyandırırdı.
Öyle bir şeyler.
HAYALETLER
AYAK İZLERİ
RAHATSIZ ETMEYİN
Boone.
DİRİLİŞ
Anna.
-Ne? -Kızım nerede?
Seninle değil mi?
Anne!
N'aber Rose?
SON AKŞAM YEMEĞİ
Var ya…
Bu propan gazı bize otuz kırk gün gider.
En azından o kadar gider.
En az bir yıl yetecek yiyecek içecek ve erzak da var.
Demiştim. Demedim mi?
Söylemiştim, değil mi? Demiştim.
Değil mi? Size söylememiş miydim?
Söylemiştim.
Bana inanmadı ama ben söyledim.
Ta ki şişeler ya da tüpler…
…boşalana kadar.
Eskiden şarap yapardık.
Ailemle.
Bir tepede yaşardık.
Burayı önceden biliyordum.
İstersen onlara sor.
Demiştim.
Ben demiştim, sor hadi.
Burayı biliyordum. Burayı görüyor musun?
Görüyor musun?
Görüyorum.
Bana takıl…
…sana daha neler neler gösteririm.
Bir sürü insan tanıyorum.
Yumuşak döşekler…
Güvenli kapılar.
Size garanti veriyorum.
Burada enfekte kimseyi bulamazsınız.
Sıfırdır.
Nadie.
Bundan emin misin?
Tabii ki eminim.
Tüm odalara baktın mı?
-Tabii ki baktım. -Hayır, bakmadın.
Ne?
Bakmış olamazsın çünkü burada da varlar.
Yalan.
Sen ona bakma, yalan söylüyor.
Kusura bakma ama, burada bir tane bile yok.
Ne diyeyim…
Benim umurumda değil.
Gece başımın üstünde bir çatı olsun da.
İstediğin kadar kal.
Belki hiç gitmem.
Her gece kal!
Gecelere içelim!
Peki ya pist?
Sikmişim pisti.
Evet, sikmişim pisti.
Anlıyor musun?
Şu an gerçekten "Siktir et." diyesim var.
Başımın üstünde bir çatı
ve sıcak yemek yeter.
Ya sonra?
Pist filan yok.
Olduğunu söyledi.
O mu?
Evet.
Yalansa başka.
Ben yalan söylemem, biliyorsun. Hep doğruyu söylerim.
-Bu yalan mıydı? -Yani pist var mı?
Evet, tabii ki var.
-Yakında mı? -Evet!
O zaman niye burada kalıyoruz?
-Burada kalalım demedi. -Evet, dedi.
-Hayır, ben… -Burada kalabiliriz dedi.
Aynen öyle!
Anana kulak ver, tamam mı?
Siktir git.
Hop! Ayıp oluyor ama!
Bela istemiyorum.
Biraz yorgun, o kadar.
Tabii.
Uzun bir yoldu.
Bir de bana sor.
Siz önceden tanışıyorsunuz, değil mi?
Evet.
Çok önceden.
Var ya, bu hep başıma geliyor.
Birileriyle tanışıyorum. Beraber seyahat ediyoruz.
Sonra birdenbire ortada hiçbir sebep yokken
ayrı düşüveriyoruz.
Ama sonra yine karşılaşıyoruz.
Aradan aylar geçmiş oluyor.
Başka bir yerde karşıma çıkıyor.
Sanki…
Sanki bizler somonuz.
Akıntıya karşı yüzüyoruz.
Ama aslında
hepimiz aynı nehirdeyiz.
Belki de…
Belki de geriye az kişi kaldığındandır.
İşte bu!
Sebebi bu, evet.
O zaman niye piste gitmiyoruz?
Bence daha önemli bir soru var.
Niye gidelim ki?
Uçağa binmek için.
Binip nereye gideceğiz?
Başka bir yere.
Evet, başka bir yere.
İnsanlar hep başka bir yere gitmek istiyor.
Her gökkuşağının altında
bir çömlek dolusu altın arıyorlar.
Canım benim…
İstersen dünyada cenneti de bulursun,
istersen cehennemi.
Seçim senin.
Şu uğraştığım şeye bak. İnanılır gibi değil.
Belki başka yer kalmamıştır.
Belki burada kalmak daha iyidir.
Bekleyip görürüz.
Öyle mi?
Senin için söylemesi kolay.
Öyle mi? Niyeymiş?
Biliyorsun işte.
Anna.
Hayır, bırak konuşsun.
Söyle, nedenmiş?
-Çünkü ölüyorsun. -Sus!
Bana iyi görünüyor.
Uzun bir yolculuktu.
Yoruldu tabii.
Evet.
Sana bir hikâye anlatayım.
Lütfen anlat.
Görüyorsun ya…
Ben zaten öldüm.
Ölümü gördüm. Diğer tarafı da.
-İnanırım. -İnan tabii kardeşim.
Bir hendekte yatıyordum.
Etrafımda bir sürü ölü.
Fareler ve kurtçuklara yem oluyorlardı.
Ben zaten öldüm.
Bunu duyduğuma çok üzüldüm.
-Ama ayağa kalktım. -İnanılmaz.
Öyle de denebilir.
Ama…
Hâlâ bazı sorularım vardı.
O hendekte yatıyordum.
Canımı teslim ediyordum.
Annemin sesini duydum.
Annem bana yalvarıyordu.
Adımı sesleniyordu.
Çok geç olmadan günahlarımdan tövbe etmemi söylüyordu.
Çünkü asla bilemezsin.
Hiçbir şeye inanmıyor bile olsan bu konuda riske girmemek lazım.
Sıçayım…
Beni çok özleyeceğini söyledi.
Yani ne yapıp edip cennete girmem gerekiyordu.
Annemi görmeliydim.
Tövbe et.
O kadar.
Ettin mi?
Etmedim.
Henüz etmedim.
Ama şunu söyleyeyim…
Nereye gideceğimi biliyorum.
Onu hiçbir şey değiştiremez.
Anna.
Tatlı yaptım.
AÇMAZ
Kusura bakma.
Açıkçası…
Bundan kaçışım yok.
Bambaşka biri oldum.
Olduğum insanı sevip sevmemem önemli değil.
Ben buyum.
Başka kimseyi değil, yalnızca kızımı gözetirim.
Bu iş bu kadar basit.
Hayatımın tek amacı var.
O da kızım.
Geri kalan herkes
siktirip gidebilir.
Çünkü er geç gideceksiniz.
Yani…
Pişman değilim.
Keşke olsaydım.
Ama değilim.
Başka seçeneğim yoktu.
Of be…
Keşke biraz ara verebilsem.
Biraz dinlenebilsem.
Bir gece uyudum, iyice yorgunluk çöktü.
Eh…
Artık mazide kaldı.
Gidip tatlıya bakayım.
TATLI
Ne yaptın sen?
Gidiyoruz.
VADİ
Piste ne zaman varırız?
Yarın.
Vadi daha sıcak mıdır?
Muhtemelen.
Güneşli olduğunu söylemiştin.
Öyle mi?
Evet, öyle.
İSTİRAHAT
Annem nerede?
Var ya…
Gözümü her kapattığımda
bir daha açamayacağım düşünüyorum.
Ama nasıl oluyorsa
hep uyanıyorum.
Belki de birini bekliyordum.
Anlıyor musun?
İşte bak, seni bu yüzden seviyorum.
Gençsin ama hep hazırlıklısın.
Senden bir şey kaçmıyor.
Haklıydın.
Benim hakkımda.
Bir süredir ölüyorum.
Ama yapamadım.
Orada olmazdı.
O şekilde olmazdı.
Onlar gibi olmazdı.
Ama…
Sonunda istirahat edeceğim yeri buldum.
Tek istediğim bu.
Rahata ermek.
Ama…
Kendim yapamadım.
Riske atmamak lazım, asla bilemezsin.
Yani…
Eski dostuna yardım eder misin?
Ben senin için yapardım.
Lütfen.
Tamam.
Aferin kızıma.
Tamam.
Ama hâlâ yakışıklıyım, değil mi?
Anneni asla bırakma.
Asla.
Ona iyi bak.
Hadi.
İşte böyle.
Sorun değil.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ