GABRIEL: DISTRÁESME
EMILY: POIS BULE E REMATA XA
GABRIEL: TES QUE IR A ALGURES?
Á CAMA CONTIGO
Parade!
Perdón. Non lle quites os pantalóns aínda!
Mi ma, Mindy. Ola.
Non ías esta noite á casa de Nicolas?
Xa, en fin…
Estás ben?
Estou, si.
Vou chorar ó relanzo.
Para, que pasou?
Nico e eu discutimos coma nunca e…
Déixovos falar, vale? Síntoo moito, Mindy.
Grazas.
E logo que pasou?
Despois do artigo sobre o baboso do pai,
a familia busca acalmar as augas.
Quería que fose a un acto benéfico
para saír nunhas fotos con eles e díxenlle se estaba tolo.
Eu non quería ser cómplice e preguntoume se lle parecía que el o era.
Díxenlle que unha foto co pai moito non axudaba.
Xa. En fin…
Tes toda a razón.
A que si? Grazas.
Perdoa por estragarche o foguete.
E Camille e Sofia seguen a vivir con el?
Seguen, si.
E paréceche ben?
Parece, a ver, o piso está algo ateigado, pero é temporal.
Bisexuais, drama cunha nai solteira…
Séntache ben ir de francesa, Em.
De marabilla.
- Bonjour. - Vivides tres aquí?
O contrato non o permite.
Non sei de que fala.
Síntoo, debeu trabucarse.
A esta véxoa moito ir e vir.
Bonjour.
Non, só é unha amiga! É de Grecia e está de visita.
Unha moi boa amiga, si?
Quere un pouco de quiche?
Fíxoa Gabriel. Unha delicia.
Deséxolle un moi bo día.
Adeus.
Nada, só iso.
Deica.
Xa está. Acabouse.
JVMA retirou o investimento no club.
Agora toca avisar a todos de que cancelamos a apertura.
Síntoo, meu ben.
Non o sintas.
A cousa xa non comezou ben.
Por que non me contaches o de Louis?
Quería que o club saíse adiante.
Non, antes.
Son o teu marido.
Pódesme contar o que sexa.
Laurent, non son unha vítima. Traballei moito para chegar aquí.
Quería a miña historia, non ser parte da súa.
Enténdoo.
Estou orgulloso de ti por pararlle os pés.
Ademais, levo moito tempo lonxe de St. Tropez.
Velaí vén a miña heroína!
Nunca a calarán!
Xa, pero o investimento de JVMA dependía do meu silencio,
así que abur a Laurent G à Paris.
Que?
Abrimos esta finde. A xente ten voos reservados.
Temos máis de 500 confirmacións.
Dilles que non. Sen local, non hai festa.
Non podemos rendernos tan fácil.
Haberá outro local por aí que…
Esquéceo, Emily.
Ola, mamá.
Podemos xantar xuntas hoxe?
Malas novas. Canceláronse varias reunións desta semana.
En serio?
Agence Grateau é moi polémica.
Os clientes non queren que saia a súa axencia na prensa. Queren saír eles.
Non pasa nada, hoxe temos un cliente.
Non han ser franceses.
Como sabedes, Augustinus Bader, a lendaria liña de coidado da pel,
é un segredo a voces entre famosas como Victoria Beckham ou Margot Robbie.
Agora queremos revolucionar o mundo da beleza
cun novo xampú especificamente formulado para mulleres de certa idade.
Marabilloso. Como podemos axudarlle?
Buscamos unha axencia que nos dea un xiro novo e…
Pelo vello.
Non, vello non. Maduro?
Mentres vía o informe tiven unha idea.
Cyndi Lauper. Amosa as túas cores.
- Moi boa. - A quen non lle gusta "True Colors"?
Voute parar aí.
Encántame Cyndi, pero buscamos algo máis profundo
que conecte coas nosas clientas.
Son sofisticadas, de éxito, seguras de si mesmas.
E ricas.
Perfecto, déanos un par de días e presentarémoslle varias ideas.
Espero impaciente.
- Bonjour, madame. Axúdolle en algo? - Para empezar, fálame en francés.
Veño ver a miña filla.
Bonjour, Heloïse! Que tal está?
Sabes quen é? A nai de Sylvie.
La Reine de la Nuit.
A Raíña da Noite?
Exacto.
Tiña unha das discotecas máis famosas de todo París.
Mamá.
Que fas aquí?
Non quedamos no café?
Chegas tarde e non ía agardar por ti na rúa.
- Veña. - Allez.
Oui.
Esa é a nai de Sylvie?
Nos 70 era quen cortaba o bacallau.
Os rumores din que estivo
con Mick Jagger e Rod Stewart ó mesmo tempo.
Ó mesmo tempo ou ó mesmo tempo?
Iso.
Vaia.
Sabías que pasaría.
Non debiches falar coa xornalista.
Debiches falar comigo.
Xa, ías ser un apoio de moito coidado ti.
Que lle queres? Para ti nunca teño razón.
Mamá, non quero falar de ti nin de min, senón de Laurent.
Agora que foi?
Quero salvar a inauguración do seu club
e ti tes un espazo que leva aí 20 anos baleiro.
Teño que salvar outra vez o teu marido?
Nunca salvaches a Laurent.
Deille diñeiro…
para o de St. Tropez.
E foi o mellor investimento da túa vida.
Se non abre o club, non terá motivo para quedar en París.
Mamá, queres axudarnos ou non?
Abofé, cariño.
Que nai sería se non lle axudase á miña filla.
Grazas, mamá.
Claro que…
teño algunhas condicións.
Benvidos.
Preparádevos para presenciar a Gregory Dupree para Pierre Cadault.
Nunca vistes unha alta costura así.
Xenial.
Máis lle vale que sexa bo.
Que é iso?
Iso…
sonche carallos, Nick.
Gregory reimaxina a indumentaria formal
mediante unha visión do que agochan debaixo?
Estás tolo?
Tes idea do escrutinio ó que está sometido meu pai?
Inspireime nel.
Os homes non saben gardar a pirola.
Para que finxir o contrario?
Non imos sacar pantalóns con carallos colgando.
- Aínda non viches a liña feminina. - Nin a verei.
Cancélao.
Todo!
Dupree…
Julien, cando volvas á oficina, meu pai quere falar contigo.
Os "carallalóns" non foron idea miña.
- Xúrocho. - Non.
É pola túa anterior xefa.
Emily.
Mi ma! Alucino con túa nai. Pasei o xantar buscándoa en Google.
ABBA case se separou pola súa culpa?
- A dancing queen era ela? - Abonda.
Libra a axenda e borra o historial de buscas.
- Precísote. Volvemos con Laurent G. - Xenial.
O tema é que xa quedei esta noite…
pero terei que ir máis tarde.
- Xusto. - Xusto.
Et voilà.
Que che parece?
Paréceme un local que estaba de moda nos 70.
O local non importa.
Importa a xente.
Será o rexurdir dos gloriosos días da música disco.
Moi elegante,
pero Laurent G é un club de praia.
Xa, pero este tamén pode selo.
Lembras o desfile de Chanel da colección primavera/verán
de hai uns anos?
Transformaron o Grand Palais na beira do mar de Chanel.
Si, fora incrible.
Temos area e casetas no sitio de antes.
Proxectamos o océano nesta parede e unha pasarela lévanos á barra.
E unha máquina de ondas será o toque final da ilusión.
Será igualiño ó que tiñamos fóra, pero aquí.
Podemos meter auga no local?
E logo!
Pouco máis e afóganos aquí Carla Bruni nunha festa da escuma nos 80.
- Ola. - Ola.
- Chego tarde, perdón. - Nada. Senta connosco.
- Ola, rapazas. - Ola.
Non sabía que viñades.
Convidounos Gabriel.
Imos alá.
Necesito opinións.
Con este reposteiro, a estrela é nosa.
Haberá que probar.
Xeado de trufa negra
e galleta de chocolate con pemento de Espelette.
Vaia.
Si?
E agora un clásico francés:
Mont Blanc recheo de mousse de chocolate.
Ó ataque.
Incrible.
Que tal?
Camille, que dis? O Mont Blanc é o teu favorito.
Non está mal.
Témolos probado mellores. Lembras o de Megève?
Lembro que a teu pai non lle tremía a man co viño quente
e pillamos unha boa.
- E ti seguíaslle o ritmo! - Certo.
Non entendemos. Impórtavos?
Perdoade, é que lembramos algo.
O que? Así rimos todas.
O pasado, pasado está. Vivamos o presente. En inglés.
Non vos parece xenial? Encántame poder quedarmos os catro.
Un auténtico ménage à quatre.
Pasamos directamente do trois.
Axúdasme con outra sobremesa na cociña?
Claro.
- Perdoade. - Vou.
Perdoa, non te avisei de que viñan. Sei que ultimamente nunca estamos sós.
Xa, xa o sei.
Enténdoo. Que lle vas facer, non?
Mindy no meu piso e elas no teu.
Oxalá termos sitio para un ménage à deux.
Xa, tárdame moito pasar outra noite contigo.
Podemos alugar un cuarto.
Tranquila. Teño un plan.
Véxote no teu piso nunha hora.
Perdoa, quedou durmida.
Mindy. Perdón, xa collo agora a maleta.
Hoxe non che fai falla.
Pasádeo ben, parelliña.
Non baixamos.
Subimos.
Preparáchelo todo ti só?
Impresionante!
Es todo un romántico.
Só quero estar contigo.
Onde sexa, en todas as partes.
Prométoche que a situación é temporal.
Se te vas poñer así de creativo,
creo que poderei aturalo unha miguiña máis.
Non tes nin idea do creativo que son.
Non pode ser!
Novo fito sexual cumprido.
Emily Jane Cooper, ti non es de foder polos tellados,
ti es de foder na cama, coas luces apagadas e unha toalla.
Pode que non che sexa tan cuadriculada. Talvez teña máis caras, sabes?
Cantas caras? Queres que o falemos na ducha?
Desmóntoche o farol?
Quen é esta e que fixo con Emily?
Alguén que vive a pregunta en lugar de buscar sempre a resposta.
Líchelo nun cartel da azotea ou que?
Non todo ten que ser sempre branco ou negro.
Paréceme que levas unhas lentes coas que o ves todo cor de rosa.
Ou gris.
Preséntovos a nosa clienta ideal.
Leva toda a vida co pelo tinguido do mesmo castaño.
Porén, co brillo de Augustinus Bader pode decidir ser ela mesma.
ÚNETE Á ZONA GRIS
Esta campaña non vai de idade, vai de actitude.
A xente é sexy pola súa apertura a novas experiencias,
a novos tipos de relacións.
O noso discurso vai de unirse á zona gris.
O da zona gris é interesante.
Como imos amosalo?
Iso, Emily. Como vai ser o anuncio?
Imaxine a nosa clienta ideal cun home.
Pensará que é o seu marido, pero non.
E quen é?
El non importa. Importa ela.
Está farta de tinguir o pelo. Quere amosar as súas cores.
Leva o home misterioso á azotea do seu piso,
o que non é para nada típico dela, debo engadir,
e, xa sabedes, faille o amor xusto alí.
E por que na azotea?
Talvez haxa xente no seu piso.
Ou talvez está nunha triella.
Ou un cuarteto poliamoroso, quen sabe?
Pero só querían un intre para estaren a soas.
Gústame esta muller cana.
Luc. Continúa, Emily.
Con todo isto só quero dicir
que con Augustinus Bader deixar canas non é renderse.
É brillar con luz propia.
É maior, máis atrevida,
vive nesa zona entre a intimidade e o exhibicionismo.
Vive na zona gris.
Creo que cravaches a nosa clienta.
Creo que todos quererán cravarlla ás súas clientas
tras ver esta campaña.
Moi bo traballo,
pero sorpréndesme.
E logo?
Os estadounidenses non podedes coa ambigüidade.
Aquela rapaciña inxenua de Chicago nunca faría esta presentación.
Vouno tomar coma un cumprido.
Levo toda a vida vivindo na zona gris.
Sinceramente, non te vía facendo o mesmo.
Inténtoo.
De verdade que o intento.
Sabedes canta area están botando no soto do club?
Teñen catro camións bloqueando a rúa Rivoli.
Este club vai ser un éxito rotundo ou a fin do meu matrimonio.
Ou ambas.
Ou un areeiro xigante.
Véxoo agora.
Perdoe.
Julien.
Isto é impresionante.
Grazas.
Emily díxome que estarías aquí.
Louis de Leon quere tomar represalias.
Seino. Por iso montamos unha praia nun club.
É bastante peor.
Pediume trapos sucios teus.
E que lle dixeches?
"Dimito."
- Daquela tes tempo. - Fago algo?
Que tal se che dá padexar?
Temos unha noite para darlle a París unha festa inesquecible.
Eu… Si… Eu…
Nicolas, meu ben. Temos que arranxalo.
Ven á inauguración de Laurent.
Mindy, sabes que non poden verme alí.
E non podes actuar nun club ligado a Sylvie.
Así parece que eliximos un bando.
Agora mesmo debemos ser coma Suíza.
Non che pido que elixas un bando, só che pido que me elixas a min.
Ola, rapazas.
- Ola. - Como foi o día?
Longo. Estivemos a buscar piso.
E que tal?
Había algúns bastante aceptables,
pero, lamentablemente, Camille púxolles tachas a todos.
A ti tampouco che gustaron todos.
Gustábame o que tiña o estudio de arte.
Xa, pero está a 45 minutos da cidade.
Non quero vivir en París sen vivir en París.
Tamén hai moi bos pisos en Atenas.
Seguro que si.
Nunca podería deixar París.
A miña vida está aquí.
Vémonos.
En fin, tocará seguir buscando.
É tarde. Que problema hai?
Tres persoas! Nese piso!
- Que dis? - A ver…
No piso de Gabriel hai un ménage à trois.
Hai moita xente. Demasiada.
C'est trop!
Tres persoas! Sabíao! Grazas, xa me encargo eu.
Emily.
París levaba moito tempo sen vivir algo así.
Ben sei o que dis.
Esas mulleres pensan que a praia é topless…
- Non sinales, Emily. - Sinálanme elas a min!
- Oxalá Laurent estea contento. - Túa nai, dende logo.
Pois pinta mal a cousa. Nunca están contentos á vez.
Sylvie! Tes que ver quen acaba de chegar.
Acaba de chegar a festa das pirolas!
Colocádevos ben.
Fotógrafos!
Pero iso que é?
Iso? Gregory Dupree para Pierre Cadault.
JVMA quería retiralo,
pero agora terán as fotos en cada tabloide de París.
Louis vai tolear.
De nada.
Non me partas o corazón.
Non podería nin querendo.
Meu ben, se me poño nerviosa…
Ruliña, ti non es desas.
Que boa parella fan.
Espero que non lle parta o corazón.
Nada, só actúan, en realidade non están xuntos.
Ai, meu ben, cando me petas na porta.
Deiche eu a chave.
É imposible finxir unha química así no escenario.
Dende o comezo, deiche o meu corazón.
Oh, oh, deiche o meu corazón.
Isto si que é o espírito Laurent G.
- Así tes motivo para quedar en París. - Xa tiña outro motivo para quedar.
Alédame vervos tan felices.
E a nós alédanos ver a Raíña da Noite no lugar que lle pertence.
Son inseparables.
A Raíña da Noite retirouse hai 25 anos.
Agora é a quenda de Laurent G à Paris.
Se ti queres.
É vostede moi xenerosa.
Xa falaremos das condicións.
Por agora, resérvame unha caseta.
E parte dos beneficios.
Xa se verá.
- Chin. - Chin.
Dende o comezo, deiche o meu corazón.
Oh, oh, deiche o meu corazón.
Non me partas o corazón.
Non che partirei o corazón.
- Non che partirei o corazón. - Non che partirei o corazón.
- Bo traballo. - Si, ti tamén.
Nico!
Ó final viñeches!
Quería verte actuar, pero seica chego tarde.
Mellor así.
É dicir, non estivemos moi afinados, pero o importante é que viñeches.
Mindy, fíxenche caso.
Díxenlle á xunta que mentres meu pai sexa presidente,
non traballarei en JVMA.
Ai, non. Daquela despedíronte?
Non. Queren que meu pai resigne.
Mi ma! E iso que significa?
Non sei.
Estou moi orgullosa.
Déixate de terrazas, imos á praia!
Que che parece aquela caseta?
Podo serche sincera?
Facelo na terraza foi algo puntual.
Moi ben.
Somos demasiados nesta relación.
Pensei que podía vivir na zona gris, que me iría ben,
ata creei unha campaña baseada no emocionante que é,
pero canto máis o penso…
Non é para min.
Eu preciso límites.
E orde.
E un teito enriba da cama.
En fin, que lle dixen á gardienne que hai tres persoas no teu piso.
Eu tamén.
Que?
Non quero perderte nin a ti nin o meu piso por isto.
Vou por unhas copas á barra.
Emily, ola.
Ola.
Perdoa, chego tarde. A gardienne acurralounos.
Seica alguén lle dixo
que vivimos tres persoas no piso e temos que mudarnos mañá mesmo.
Hai que ser…
Sexa quen sexa, fíxonos un favor.
Díxonos que hai un piso baleiro ó ladiño do de Gabriel.
É de non crer. Tivémolo diante dos fociños todo o tempo.
Voulle dar a boa nova a Gabriel.
Gabriel.
- Camille. - Ça va?
Todo ben. Oíches as novas?
Informáronte? Imos ser veciñas.
Informáronme, si. Vaia coincidencia, eh.
Van ter un fillo xuntos.
De verdade crías que ía pasar del?
Subtítulos: Abraham Díaz López