Wesołych świąt.
Gratuluję nam wszystkim tego wyjątkowego roku.
Agencja nie istniałaby bez waszej ciężkiej pracy
i kreatywności.
Liczę na kolejny udany rok.
Na zdrowie!
Nie wiem, czy mam ci dziękować, czy obwiniać za ten rok,
ale bez ciebie to nie byłoby to samo.
Dziękować?
A właśnie, chciałam zapytać o dwie sprawy.
Nie. Wybacz, Emily.
Toastem oficjalnie zaczęłam urlop.
Wyślę pytania w mailu.
Nie rób tego. Nie pisz ani do mnie dzwoń.
Joyeux Noël, Emily.
Joyeux Noël, Sylvie.
EMILY W PARYŻU
Luc, gdzie ukrywałeś ten talent?
To jeszcze nic.
Kiedy lecisz do Chicago?
Jutro. Tak się cieszę.
A ty wyjeżdżasz?
Nie. Mój świąteczny prezent właśnie jest w drodze z Barcelony.
Ma na imię Dominique.
Przystojniak.
Co roku odwiedza w Paryżu rodzinę.
Masz świątecznego chłopaka.
W te święta nie zmarznę.
Jest jak Mikołaj. Przychodzi raz do roku.
Ale dochodzi więcej razy.
Grzeczny i niegrzeczny.
Zupełnie jak ty.
A twój prezent już tu jest.
Wesołych świąt, chłopaki.
Wesołych świąt, Emily.
Wesołych.
Jest prawie idealnie.
Prawie? A czego brakuje?
W święta musi padać śnieg.
W Paryżu to rzadkość, ale jak pada, to przynosi szczęście.
To mi niepotrzebne.
W końcu lecę do Chicago, w dodatku na święta.
Szkoda, że nie lecisz ze mną.
Wiem.
Nie mogę zostawić restauracji na tak długo.
Jak spędzałeś święta?
Mam małą rodzinę.
Ostatnie kilka lat spędzałem je z rodziną Camille.
W ich domu w Megève.
Raczą się ostrygami i gęsią, a potem jeżdżą na nartach.
Typowe dla Francuzów.
Nie przeszkadza ci, że do nich jadę?
Skądże.
Będziesz miał dziecko.
Są częścią twojego życia.
Naszego życia.
Szkoda, że nie mogę cię zabrać do Chicago.
Chciałabym mieć już wspólne świąteczne wspomnienia.
To jest całkiem niezłe.
Usiądź na walizce, żebym mogła ją domknąć.
W życiu! Odrzut będzie taki, że wylecę przez okno.
Musisz coś wyjąć.
Nie, to niezbędne rzeczy.
Masz tu cztery świecące świąteczne swetry,
jednakowe piżamy dla wszystkich, no i prezenty.
Może trochę przesadzam,
ale takie są święta Cooperów. Idziemy na całość.
Jeszcze legginsy do biegania po molo Navy Pier.
Biegacie w święta?
Tak.
Spodobałoby ci się. To już tradycja.
Brzmi świetnie.
A ty masz mieszkanie dla siebie.
Czemu nie chciałaś lecieć z rodziną Nico na St. Barts?
Nie, dziękuję.
Mam doświadczenie ze świętami podczas wojny o sukcesję. Koszmar.
Zostanę w Paryżu
i wydam zwyczajową świąteczną imprezę dla sierot.
To moja tradycja.
Fajny pomysł. I co robicie?
Bierzemy molly.
- Co? - Będzie moja koleżanka Molly.
Benoît i Étienne zagrają świąteczne piosenki.
Benoît? Rozmawialiście w ogóle, odkąd...
Odkąd co?
Odkąd nie pocałowaliście się w Laurent G.
To był tylko występ.
Daliśmy widowni to, czego chciała,
ale zostawiliśmy niedosyt.
Kto ma niedosyt?
Jesteśmy razem w zespole.
To Nico jest moim chłopakiem. Koniec, kropka.
Baw się dobrze na imprezie z zespołem.
Tylko trzymaj się z daleka od jemioły.
Skarpetki z jemiołą!
LOTNISKO PARYŻ CHARLES DE GAULLE
Bonjour.
Proszę paszport i kartę pokładową.
Wesołych świąt.
Pewnie będzie nadbagaż,
ale mam też pustą torbę z materiału.
Nie trzeba. Pasażerowie klasy Biznes mogą mieć cięższy bagaż.
Biznes?
To jakaś pomyłka. Mam miejsce w Premium Economy.
To nie pomyłka.
To pani nowa karta pokładowa.
Merci beaucoup.
Czemu dostałam lepsze miejsce?
Będę tak robić w przyszłości.
To był prezent.
Sylvie Grateau, coś ty narobiła?
Przecież miałaś nie dzwonić.
Dziękuję!
Jeszcze nie wsiadłam do samolotu. Jak tu elegancko.
Częstują mnie szampanem. To nie za wcześnie?
Na pewno za wcześnie na głupie pytania.
To miejsce jest ogromne! Dopiero wchodzę na drugie piętro.
Wiedziałaś, że jest tu nawet spa?
Wiem. Więc leć na zabieg i w końcu odłóż telefon.
Kto robi marketing dla Air France?
Musimy się z nimi spotkać.
Sprzedałabym ich dzięki samej poczekalni.
„Luksus zaczyna się na ziemi”.
Celem tej poczekalni, spa i wakacji
jest relaks, reset i cisza.
Ale slogan zapisz.
Dobre, co?
Będzie, w przyszłym roku. Allez, bon voyage!
Uwaga, pasażerowie lotu Air France 136 do Chicago.
Z powodu złej pogody na lotnisku O'Hare lot odwołano.
Wszystkie loty do Chicago są odwołane.
Wezmę coś.
Ty masz już inne zadanie.
Chcę, żebyśmy spędzili trochę czasu sami.
Dobrze.
- Może cicha kolacja? - Dobrze.
Musimy odebrać zamówienie.
Miło was razem widzieć.
Po ślubie nie wiedziałam, co będzie dalej,
ale wszystko się dobrze układa.
O czym ty mówisz? Gabriel jest z Emily.
Może i tak, ale ona jest w Chicago, a on jest tu z tobą.
Każdy na swoim miejscu.
Święta uświadamiają, że najważniejsza jest rodzina.
Może czeka nas świąteczny cud?
To bardziej skomplikowane.
Miłość zawsze taka jest.
Z głodu raczej nie umrzemy.
Dziękuję za pomoc przy świątecznej kolacji.
Nie ma sprawy.
Przecież ty tylko sączysz drinki.
Co? Nieprawda!
Mama nadzoruje.
No właśnie. Nadzoruję.
Emily, ça va?
Nie.
Wprost przeciwnie.
Odwołali mój lot i muszę czekać na walizkę.
Tak mi przykro.
To Emily. Odwołali jej lot.
Nie dolecę do domu na święta.
Mogę wrócić do Paryża.
Nie.
Nie mogę cię o to prosić.
Skąd. Oni zrozumieją.
Co?
Dopiero przyjechałeś. Musisz pomóc mi z kolacją.
Niech przyjedzie tu.
O czym ty mówisz?
Bądź poważny.
Jestem.
Emily, tu Gérard. Zapraszamy cię do Megève.
Jak miło z twojej strony.
Gabriel powie ci, który to pociąg.
Zobaczymy się na kolacji z całą rodziną.
Je suis le Champère. Nie przyjmuję odmowy.
Magnifique.
Emily przyjedzie.
Chodź, kochanie.
Wszystko będzie dobrze.
Nie musimy tego robić. Mogę jechać do niej do Paryża.
Nie ma problemu.
Poważnie?
- Na pewno? - Tak.
Musimy przełożyć naszą kolację.
Nigdzie się nie wybieram.
Nie wierzę, że zmusił cię do gotowania kolacji
dla siebie i swojej nieślubnej córki.
Owinął sobie ciebie wokół palca.
To był mój pomysł.
Przez 17 lat nie wiedział o jej istnieniu.
Zawsze była na święta w Nowym Jorku.
On próbuje nadrobić stracony czas.
To czemu sam nie gotuje?
Ile ma jeszcze dzieci?
Tylko jedno, przecież wiesz. Przyjdziesz na kolację?
W życiu. Studentka z Nowego Jorku?
Tam wszyscy biorą narkotyki. Sprawdź jej torbę.
A co? Chcesz jakieś?
Zależy, co ma.
Byle nie nadużyła gościnności.
Wesołych świąt.
Nie wierzę, że tu jestem.
Co za przepiękne miejsce. Jak w Dźwiękach muzyki.
Lada chwila przebiegnie tu Julie Andrews.
To była Austria. A to jest Francja.
- Nie zabijaj mojej fantazji. - Skąd.
To mój ulubiony film.
- Oczywiście. - Serio.
Chodźmy do domku.
Trzech króli! Bum!
Mam dość tej gry.
Cześć.
Emily. Wesołych świąt.
Hej.
Ça va?
Co za niespodzianka!
Dziękuję za zaproszenie. Nie chciałabym się narzucać.
Skąd.
Skoro nie możesz być z rodziną, dobrze, że możesz być teraz z naszą.
Widziałaś mojego TikToka o ślubie?
Zrobił furorę.
To nic osobistego. Czysta sztuka.
Patrzcie, co nam przyniósł Mikołaj.
Wezmę twój płaszcz.
Jasne, dziękuję.
Pomogę ci.
Wesołych świąt!
Mon Dieu!
To brzydki świąteczny sweter.
To każdy widzi.
Wiesz, że jest brzydki, ale dobrze się w nim czujesz?
To w naszej rodzinie taka śmieszna tradycja.
Mam ich więcej w walizce, jeśli chcecie.
Idę sprawdzić pieczeń.
- Camille, pokażesz jej pokój? - Tak.
Weź jej walizkę.
Dziękuję.
Mnie się podoba.
To ona.
Będzie jej tu wygodnie? Trzeba było zarezerwować hotel.
To prawda.
Ale to tylko kilka nocy, tak?
Dopóki się nie zorganizuje w Paryżu.
Ma rozmowę o pracę w branży mody. Mówiłem ci.
Pracę w Paryżu?
Nie mówiłeś.
Coś się przypala?
Merde, indyk!
Merde!
Genevieve.
Sylvie, jak miło cię widzieć.
Dziękuję za zaproszenie na święta i za gościnę.
Nie ma za co.
- Oby kanapa była wygodna. - Jest.
Sam tu nie raz spałem.
Przyjazd do Paryża to dla mnie spełnienie marzeń.
Daj kurtkę.
Nie trzeba. Wychodzimy na kolację.
Wychodzimy? Myślałem, że piekłaś indyka.
Wyglądam na kogoś, kto piecze indyka?
Chodźmy.
Emily, możesz to wyłączyć na kolację?
Oczywiście. I tak nie chciałam marnować baterii.
- Pomóc ci? - Nie, dzięki.
Zauważyłam, że nie macie na kominku skarpet.
Nie wiesza się ich we Francji?
Nie, zostawiamy dla Mikołaja buty przy ogniu.
Fajnie.
Fajnie, jeśli byłeś grzeczny,
ale niegrzecznych czeka wizyta Le Père Fouettard.
Kto to?
To pomocnik Mikołaja.
Pilnuje, żebyśmy byli grzeczni.
To taki francuski elf na półce. Słodko.
Słodko? Nie.
Père Fouettard to okrutny, krewki kumpel Mikołaja.
Grzeczne dzieci dostają prezenty, niegrzeczne – rózgę.
Rózgę? Serio?
To taki kij do bicia.
Wybaczcie. To świąteczna postać?
Zły gość sprawia, że jesteśmy czujni.
Nawet w święta.
Mamo, bądź miła.
Przecież jestem.
Tylko nie wiem, jaką znowu sprowadzi tu katastrofę.
Może wina?
Twój tata mówi, że dopiero skończyłaś studia
i już masz pracę w branży mody?
Jeszcze nie, ale mam w przyszłym tygodniu rozmowę
o pracę asystentki w Paryżu.
Źle zrozumiałem.
Słyszałaś o Carine Roitfeld?
Była tu szefową Vogue'a.
Masz rozmowę z Carine? Naprawdę?
To tylko mała rola asystentki,
ale widocznie coś w moim CV jej wpadło w oko.
Znamy się z Carine od lat. Mogę szepnąć jej dobre słówko.
O Boże, dziękuję.
Zawsze marzyłam, by mieszkać i pracować w Paryżu.
No to załatwmy ci pracę marzeń
i mieszkanie jak najszybciej.
- Zdrówko. - Santé.
Santé.
Emily rozmawia z rodzicami.
O czym chciałaś pogadać?
Nie teraz.
Wyglądasz na smutną.
To nic takiego.
Myślałam, że będę cię miała na święta dla siebie.
Gdzie tu jest lepszy zasięg?
Na górze ledwo mogę się połączyć.
Niestety w górach sygnał jest wszędzie słaby.
No trudno.
Pogadaliśmy kilka minut, zanim nas rozłączyło.
Nadal chcesz zobaczyć miasteczko nocą?
Idźcie. Choinka wygląda pięknie.
Pójdę po płaszcz i buty.
Świetnie.
Idziesz z nami?
Na romantyczny, zimowy spacer? Nie, dzięki.
Na pewno?
Bawcie się dobrze.
WESOŁYCH ŚWIĄT
PARYŻ
Posprząta to.
Jak tylko znajdzie pracę i mieszkanie?
Zadzwonię do Carine, by na pewno dostała tę pracę.
Super, dobry pomysł. Myślisz, że cię posłucha?
Od dawna się przyjaźnimy. Ma obsesję na moim punkcie.
Powiem jej, że chcę zatrudnić Genevieve,
to od razu mi ją podkradnie.
Hâlo, Carine.
Wesołych świąt. Mówi Sylvie.
Przepraszam, że dzwonię w święta.
Chcę pogadać o pewnej dziewczynie.
Stara się o posadę twojej asystentki.
I co?
Co powiedziała?
Że skoro tak mi się podoba, to mam ją sobie wziąć.
Bonjour, Emily!
Przed nartami trzeba się porozciągać.
Tylko gibkość ochroni cię przed złamaniem nogi. Albo czymś gorszym.
Chyba daruję sobie stoki.
Późno wczoraj wróciliście.
Gabriel pokazywał mi Megève.
To najstarsza francuska świąteczna tradycja.
Wymykanie się z kochanką.
Ale ja jestem jego dziewczyną.
Daj spokój.
Uwielbiam ten twój optymizm.
Ale pomyśl sama. Gabriel przyjechał do ciebie na święta?
Do twojej rodziny?
Nie w tym roku, ale...
Z dzieckiem będzie łatwiej?
Słodka jesteś. Dlatego nie mogę się na ciebie gniewać.
Zasługujesz na więcej.
Ale może to ci wystarczy.
Emily, gotowa?
Idziesz z nami na narty?
Raczej nie.
Przecież już jeździłaś.
Całe lata temu. Nie chcę was spowalniać.
Nie ma się co martwić.
Całe życie tu jeżdżę.
Nawet nie mam odpowiednich ubrań.
Nie wygłupiaj się. Pożyczę ci.
Będę obok przez cały czas.
No dobrze.
- Tak? - Tak.
Przyniosę ci coś do ubrania.
Miłej zabawy.
ALPY OŻYWAJĄ!
To ośla łączka?
Osłów tu nie zobaczysz. Czasem jakieś kozy.
Chodzi mi o stok dla początkujących.
Tak, to łatwa trasa.
Tylko z daleka od prawej strony. Jest dla ekspertów.
Dzięki za ostrzeżenie. Nic nie widzę.
Spokojnie. Zjedziemy razem powoli.
Opiekuj się Emily.
Ty też uważaj. Zjeżdżasz z pasażerem.
Mam jechać wolno, żebyś znów nie przegrał.
Jestem tu ekspertką.
- Ty lepiej radzisz sobie w kuchni. - Gotowe.
Pasek jest niedopięty.
Widzimy się na dole.
Camille, czekaj!
Gabriel, czekaj!
Camille! Zwolnij!
No dobra.
O nie!
Merde.
Bonjour. Nic ci nie jest?
Ciao. Wszystko gra?
Nie wiem.
No tak, Amerykanka. Italiano.
Nic ci nie jest?
- Emily. - Emily.
Nic mi nie jest, tylko słabo jeżdżę na nartach.
To co tu robisz?
Dobre pytanie.
Spokojnie, pomogę ci zjechać.
Nie musisz.
Jaki byłby ze mnie facet, gdybym zostawił piękną kobietę na stoku?
Myślałam, że to typowe dla Francuzów.
Mogę?
- Dobrze. - Ruszamy powoli.
Trzeba ruszać się na boki, nie w dół.
- Jedziemy. - Dobrze.
Rety.
O Boże!
Udało się.
Powtórka?
Dziękuję.
Uratowałeś mnie, a nawet nie znam twojego imienia.
Marcello.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Zjechałabyś ze wstydem z ratownikami.
Byłoby szybciej, ale ze mną było fajniej. Tak mi się wydaje.
Ciao, piękna Emily.
Ciao.
Bonjour!
Emily!
Zostawiliście mnie na górze na pewną śmierć!
- Dzwoniłem. - Zgubiłam telefon.
Przepraszam. Martwiłem się o Camille i dziecko.
Camille jest dorosła i uważa się za narciarską ekspertkę.
Przepraszam, to moja...
To nie ma z tobą nic wspólnego.
Wprost przeciwnie.
To skomplikowane. Camille nosi moje dziecko.
Tak. Wiem!
I zawsze będziesz ją wybierał.
I powinieneś.
Nie mogę być osobą, która wiecznie odciąga cię od rodziny.
Nie jesteś. Jesteś moją dziewczyną.
Nie.
Jestem twoją kochanką,
z którą skradasz się po Wigilii.
Nigdy nie będę nikim więcej.
O czym ty mówisz?
Przecież...
Staramy się, żeby coś z tego wyszło,
ale nigdy nie wyjdzie.
Musimy się w końcu obudzić!
Dokąd idziesz?
Wracam do Paryża.
Nie powinnam była przyjeżdżać.
A może tak miało być.
Naprawdę chcesz tak wyjechać?
Mam coś dla ciebie.
Mały prezent.
Po francusku?
Nieźle.
Uczyłam się, ale wstydziłam się mówić przy tobie.
To dla ciebie.
Zaskakujesz mnie.
Tata mówił, że byłaś fotografką.
Pomyślałam, że to ci się spodoba.
Co za przemyślany prezent. Dziękuję.
Cieszę się, że ci się podoba. Tyle dla mnie zrobiłaś.
Zaprosiłaś mnie na święta, dzwoniłaś do Carine Roitfeld.
Jestem ci taka wdzięczna.
Tak, dzwoniłam do Carine.
Mówiła, że...
Miała wiele kandydatek i już kogoś wybrała.
Głupio mi, że zrobiłam sobie nadzieję.
Dziękuję za pomoc.
Nie chcesz pracować dla mnie w Agencji Grateau?
Poważnie? Proponujesz mi pracę?
Zainteresowana?
No pewnie!
O Boże, to niesamowite.
- Tak? - O Boże. Dziękuję.
Co się dzieje?
Sylvie zaproponowała mi pracę. Nie mogę w to uwierzyć.
Idę zadzwonić do mamy.
Dziękuję. O Boże!
Zaproponowałaś jej pracę?
Tak, ja...
Chyba poczułam ducha świąt.
Może jak jej zapłacę, to wyniesie się z mojej kanapy.
Mindy!
Bonsoir!
To twój świąteczny chłopak, o którym mówiła Emily?
Dominique, enchanté.
- Enchantée. - Świąteczny chłopak?
Tak mówisz ludziom?
Słodko.
- Przyniesiesz nam drinki? - Jasne.
Pa.
Nie nazywaj go tak.
Mówi, że się tu przeprowadza i chce dać nam szansę.
To źle? Ciacho z niego.
Ledwo co przyjechał, a już chce bawić się w dom.
Chce iść ze mną na mszę.
Spokojnie, mam wielu znajomych, którzy mogą się nim zaopiekować.
Idź się napić
i pogadaj z nim, zanim ktoś zgarnie ci go sprzed nosa.
Dobra.
No idź.
Wybacz spóźnienie.
- To nic. - Joyeux Noël.
Wesołych. Miło znów cię widzieć.
Byłem ostatnio zajęty.
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję. Sama uszyłam. Żartuję.
Twój kumpel Julien ukradł mężczyznę moich marzeń.
Nie będę dziś udawał,
że nie rozbieracie się wzrokiem.
- Nieprawda. - Nie.
- Wyluzuj. - Upiłeś się.
Zagrajmy coś.
Jasne.
Wesołych świąt z całego serca życzę ci
Niech serce lekkim będzie ci
W przyszłym roku problemy wszystkie
Z oczu znikną ci...
Patrz.
Co ci mówiłam?
To świąteczny cud.
Jest już wolny.
To nie znaczy, że chce być ze mną.
Znaczy!
Nie utrudniaj sobie życia. Idź z nim pogadać.
Przydałby się cud.
Do tego czasu jakoś radę damy...
Muszę ci coś powiedzieć.
O dziecku.
Wesołych świąt
Z całego serca życzę ci
Dziś
Cooper?
Alfie.
Cześć. Co ty tu robisz?
A ty?
Miałaś być w Chicago.
Odwołali mi lot.
Spędziłam Wigilię
z rodziną Camille. To długa historia.
No tak.
Ostatecznie zerwałam z Gabrielem.
Przykro mi.
Jak się czujesz? Co się stało?
Zderzenie z rzeczywistością.
Nie bez powodu nigdy nam się nie udało. W końcu to przyznałam.
Przepraszam, ja...
Wspaniale cię widzieć.
Minęło trochę czasu.
Co u ciebie?
Dobrze.
Nie sądziłem, że po tym wszystkim dojdę do siebie.
Skupiłem się na sobie. Zacząłem od nowa.
Chyba w końcu zaczynam zakochiwać się w Paryżu.
Nie wierzę. Poważnie?
Tak. Dobrze mi tu.
Co za niespodzianka, że się spotkaliśmy.
Mindy robi dziś imprezę.
Chyba że idziesz do kościoła.
Właściwie to tak.
Moja dziewczyna czeka w środku z rodziną.
Spędzamy święta z nimi,
a drugi dzień świąt spędzimy w Londynie.
Poznałeś rodziców.
Więc to coś poważnego?
Tak mi się wydaje.
No to lepiej już idź.
Wesołych świąt.
Cieszę się, że ci się ułożyło.
Wesołych świąt, Cooper.
Napisy: Anna Kurzajczyk