Tak!
Dawaj, Nico!
Nico dotknął jego tyczki.
To kij. Zastosował blokowanie.
Inaczej tamten zdobyłby bramkę.
O Boże! Dawaj, Nico! Świetnie sobie radzi. Tak wnioskuję.
Nie wiem, co się dzieje, ale mi się podoba.
Kurde.
Nie wiem, czy to te obcisłe spodnie, buty czy siodło,
ale każdy wygląda na koniu sexy.
Co z twoim występem w Crazy Horse?
Benoît pomógł mi nagrać wokale, więc nie ma problemu.
Nikt nie zauważy, że śpiewam z playbacku, jak wystawię bliźniaczki.
Nie mów, że tak je nazywasz.
A ty jak nazywasz swoje?
Gol!
- Rewelacyjny gol Nicolasa. - To mój facet!
Słodziaki z was.
Ty wspierasz go z polo, on wspiera cię, jak jesteś topless.
Zabroniłam mu jutro przychodzić.
Czemu?
Chcę zachować trochę tajemnicy,
a z tym byłoby ciężko przed tak dużą widownią.
Rozumiem.
Ale my nie mamy żadnych tajemnic, więc ja będę na pewno.
Pójdę wszędzie, byleby nie wpaść na Gabriela.
Szczególnie jak jest z seksowną pasierbicą Sylvie.
Nie mogę wyrzucić z pamięci, jak sobie gadali w restauracji.
Czemu była tam tak późno?
Pracujesz z nią. Po prostu zapytaj.
Nie jestem już z Gabrielem.
Może sobie gadać, z kim chce.
Ty też.
Rozejrzyj się, ile przystojniaków tu paraduje. Wybierz sobie jakiegoś.
Koniec drugiego czakera.
Po zaciekłej grze Francja prowadzi z Włochami 5:4.
Sponsorem meczu jest...
O Boże, on!
Szybko poszło.
- Znam go. - Co?
To on uratował mnie na stoku w Megève.
Ten włoski ogier? To kumpel Nico, Marcello.
Naprawdę?
Przystojniak z niego. Brawo.
Byłam przerażona, więc nie zauważyłam.
EMILY W PARYŻU
Chyba włożyłam do tego złe buty.
Deptanie trawy to część tego wydarzenia.
Jakie były szanse, że znów wpadnę na Marcella?
Jak chcesz, to zapytaj bukmacherów.
Świetna bramka!
Dzięki, kochanie.
- Gość prawie zrzucił mnie z konia. - To obrona.
Jasne.
Emily?
No cześć.
Znacie się?
Oczywiście.
To Amerykanka z Megève.
Twoja pamięć robi wrażenie.
To ty zrobiłaś na mnie wrażenie.
A co się stało w Megève?
No właśnie, Emily, opowiedz.
Kiepsko jeżdżę na nartach, a on mnie ratował.
Jak prawdziwy bohater.
Każdy zrobiłby to samo.
Nie każdy.
Fajnie.
Mindy, chcę się z kimś przywitać.
Wybaczcie.
Pa. Ale ciacho.
Na szczycie nie wspomniałaś, że mieszkasz w Paryżu.
Byłam zbyt zajęta błaganiem o pomoc.
Pochodzę z Chicago, ale przeprowadziłam się tu do pracy.
Pracuję w agencji marketingowej Grateau.
Też tu mieszkasz?
Nie, mieszkam w Rzymie.
Nigdy nie byłam w Italii, tylko w Eataly. Liczy się?
Nie bardzo.
Musisz kiedyś jechać do Solitano.
To mała wioska pod Rzymem.
Pracuję tam z rodziną.
Czym się zajmujecie?
My...
Hodujemy kozy.
- Jesteś pasterzem? - Tak.
Ciężko w to uwierzyć.
Może nigdy żadnego nie poznałaś.
Znalazłaś swojego chłopaka w Megève?
Znalazłam, ale potem znów go straciłam.
Rozstaliśmy się.
Przykro mi.
Chociaż w sumie nie.
Nie zasługuje na ciebie.
Czemu tak mówisz?
Inaczej nie zostawiłby cię samej.
Nie będę w Paryżu zbyt długo.
Spotkamy się, zanim wyjadę?
Chętnie.
Koniec przerwy.
Muszę wracać.
Powodzenia.
Chyba dobrze się dogadujecie.
Zaprosił mnie na randkę.
Szybko wróciłaś do gry.
Dzień dobry. Gdzie jest Camille?
Skąd mam wiedzieć? Nikt mi nic nie mówi!
Wprowadzają się, wynoszą, zapraszają innych.
Nie nadążam. Nawet bym nie chciała!
Bonjour.
Wszystko w porządku?
Będzie, jak znajdziecie mi nowego lokatora.
Miłego dnia.
Camille się wyprowadziła? Dokąd?
Nie powiedziała.
Nie mogłam nawet się pożegnać.
Musiała po prostu zacząć od nowa.
Chyba wszyscy musimy.
Jesteś naszym nowym baristą?
Przychodzą dziś ludzie z Bavazzy. Przysłali kawę do spróbowania.
Nic nie pobije włoskiego espresso.
A francuska kawa?
Kawiarnie mamy piękne, ale sama kawa jest do dupy.
Nie. Jest delikatna.
Kawa to dodatek do jedzenia, nie może go przytłaczać.
Emily, którą ty wolisz?
Ja uwielbiam Starbucksa, sorki.
O nie!
Czemu?
Możecie sobie oceniać, ale nie zna życia ten,
kto nie spróbował jabłkowego macchiato z karmelem.
Smakuje jak jesień.
Ty nie lubisz kawy, tylko cukier.
Lubię celebrować pory roku.
To finałowe projekty puszki Chamère.
Dziękuję.
Jak poszedł wywiad z Gabrielem?
Świetnie.
Jak się uspokoił,
kamery w ogóle go nie krępowały.
Dobrze wiedzieć.
Późno skończyliście?
Niespecjalnie.
Niektórzy zostali na drinka.
Pewnie było fajnie. Tylko pamiętaj
o zachowaniu pewnych granic z klientami.
Nic z tych rzeczy.
Wiem, że cierpisz.
Chciałabym jakoś pomóc was pogodzić.
Na pewno by tego nie powiedział, gdybyś mówiła po francusku.
Nie przejmuj się. Wybacz, że cię w to wciągnęłam.
Chcę tylko jakoś pomóc.
Będę twoją osobistą tłumaczką.
Świetnie. Dzięki.
Bonjour, Emily.
Genevieve.
Chyba jest na mnie zła.
Normalnie taka jest. Przyzwyczaisz się.
Nie. Mieszkam u niej, a taty nawet tam nie ma.
Jest w Saint-Tropez.
Nadużyłam jej gościnności.
Znasz kogoś z wolnym pokojem?
Właściwie...
Nie.
Ciężko jest znaleźć mieszkanie w Paryżu.
Jakbyś coś wiedziała, daj znać.
Przepraszam.
Tak dobrze. Dobra. Postarajcie się.
Reprezentujecie Francję na Eurowizji.
Pokażcie zwycięskie uśmiechy.
Coś jest nie tak.
Mon Soleil to piosenka miłosna?
Tak.
U was tej miłości nie widać.
Bo nie jesteśmy parą.
Mam chłopaka.
- Nie jego. - Już nie.
Robię to od tylu lat, że aż wstyd się przyznać.
Jak chcecie wygrać, musicie dać widzom jakąś historię.
Nie musi być prawdziwa, słodziaki.
No tak. To co mamy zrobić?
Ty, tam.
Dobrze.
Dalej. Dobrze.
Jeszcze kawałek. Świetnie.
Dobra, teraz ty.
Siadaj na sofie. A ty tam.
Siadaj. Bliżej.
Twarzą do niej.
Jasne.
Ręka tam. Wspaniale.
Patrzycie sobie w oczy.
Wytrzymajcie.
Tak lepiej. Dobra.
Zbliż się jak do pocałunku.
Dobrze, super. Wytrzymajcie.
Wytrzymajcie.
Wspaniale.
Bavazza to synonim włoskiego luksusu.
Z radością wprowadzamy ją na francuski rynek.
Wspaniale.
Brawo. Twój włoski jest świetny.
Luc ma wiele talentów.
Wszyscy mówią kilkoma językami?
Oprócz ciebie.
A ty jakimi mówisz?
Wszystkimi, które się liczą.
Wszyscy wiemy o wieloletniej rywalizacji
pomiędzy Francją a Włochami.
Kto ma najlepsze wina?
My.
Najlepsze drużyny piłkarskie.
My.
Ale jednemu nie można zaprzeczyć.
Włosi mają najlepszą kawę.
To mocny, głęboki, złożony smak.
Niczym wasze kobiety.
Czaruś z ciebie.
Kto mógłby przy nim pracować?
Jakoś sobie radzimy.
W duchu dyplomacji chcemy,
żeby Bavazza zbliżyła nasze kultury do siebie
i zaprosiła paryżan, by pokazali swoje domowe espresso.
„A ty jaką robisz Bavazzę?”
Latte w Luwrze,
cappuccino w katakumbach czy podwójne espresso w Sacré-Cœur.
Nieźle.
A zdjęcia na imprezę promocyjną?
Świetny pomysł.
Nie tylko piękna, ale i mądra.
Co jeszcze podamy?
Włosi raczej nie piją cappuccino po 11.
Zgadza się.
A może espresso martini? Wszyscy je uwielbiają.
To prawda. Moi przyjaciele mają na ich punkcie obsesję.
Nazwiemy je Bavazzatini.
Podoba mi się.
Nam też.
Jeszcze jedno. Nie chcę się wtrącać,
ale reprezentujemy świetnego szefa kuchni, Gabriela.
Emily, jeśli się zgodzisz,
moglibyśmy zaprosić go na imprezę
i do tej kampanii?
Jasne.
Czemu nie?
Pracujecie z nim, ale co w nim takiego wyjątkowego?
Jest... sexy.
To jego Instagram.
Faktycznie.
Gen, wolałabym, żebyś mnie najpierw zapytała.
Wiem. Wymknęło mi się. Powiedzieć im, że to pomyłka?
Nie, sam pomysł jest dobry.
Ale nie możesz sama proponować marek moim klientom.
Przepraszam.
Myślałam, że nie rozmawiasz z Gabrielem.
Brawo za inicjatywę, Genevieve.
Uczysz się od najlepszych.
Dziękuję.
JESTEŚ WOLNA? BUZIAKI, MARCELLO
Umberto Muratori.
Skąd to masz?
To prezent od przyjaciela.
Od Marcella Muratoriego?
Znasz go?
Słyszałam o nim.
Więc tym zajmuje się jego rodzina. Mówił, że hodują kozy.
Robią z nich najlepszy kaszmir we Włoszech.
Właściwie w całej Europie.
Jest naprawdę miękki.
Jakością nikt im nie dorówna.
Ale działają na małą skalę.
Ich produkty wyprzedają się natychmiast.
Znalezienie czegoś jest praktycznie niemożliwe.
Nie słyszałam o nich wcześniej.
Nie dziwię się.
W H&M-ie takiego kaszmiru nie znajdziesz.
To cichy luksus.
Kto go nosi, pokazuje, że ma wyrafinowany gust.
Czemu Marcello ci go wysłał?
Bo mam wyrafinowany gust.
Teraz na pewno.
Nicolas, nie spodziewałam się ciebie.
Miałem nie przychodzić,
ale to ważne dla Mindy, więc chcę ją wspierać.
Na pewno to doceni.
MINDY – GDZIE JESTEŚ? MOŻESZ PRZYJŚĆ ZA KULISY?
Przepraszam na chwilę.
OK.
Zaraz zaczynamy. Pospiesz się.
Dobrze. Merci.
Emily. Mam przerąbane.
Nagraliśmy mój wokal, żebym mogła śpiewać z playbacku, jak...
Uwolnisz bliźniaczki.
Ale plik audio nie działa.
Będzie gorzej niż w chińskim Popstar.
Nieprawda.
Wyobraź sobie widownię nago.
To się nigdy nie sprawdza.
Zwłaszcza że sama będę naga.
Panie, na pozycje. Ty wychodzisz.
Połamania nóg.
Co mam teraz zrobić?
Nie pokazuj wszystkiego od razu.
Niech zgadują i liczą na więcej.
Tym kierowałam się w liceum.
No jasne, że byłaś kokietką.
Raczej romantyczką.
Mam pomysł. Ale musisz mi pomóc.
O tak, tak, tak
Chyba zrobiłam to znów
Zagrałam ci na uczuciach W tej grze zatraciłam się
O kochanie Myślisz, że zakochana jestem
Że z nieba spadłam ci
Nie jestem taka niewinna
Lecz z jednym problem mam
W marzeniach pogrążam się I w bohaterów wierzę prawdziwych
Oczy wypłakuję codziennie Głupia jestem
W tylu sprawach
Zmysły wszystkie tracę
To dla mnie typowe
O kochanie, znów to zrobiłam
Zagrałam ci na uczuciach W tej grze zatraciłam się
O kochanie Myślisz, że zakochana jestem
Że z nieba spadłam ci
Nie jestem taka niewinna
Dziękuję.
Ups, zrobiłam to znów
Twojemu sercu W tej grze zatraciłam się, kochanie
Myślisz, że z nieba spadłam ci
Nie jestem taka niewinna
Brawo!
Jezu, było świetnie.
- Byłaś świetna. - Nie byłam sama.
Dobrany z was zespół.
Nico. Przyszedłeś.
Oczywiście.
Jestem z ciebie dumny.
Byłaś taka seksowna.
Dziękuję.
Też przyszedłeś.
Właściwie to już wychodzę.
Ja też.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Przyszedł tylko pomóc mi z playbackiem.
Nie szkodzi.
Ale to trochę dziwne, że zawsze się wokół ciebie kręci.
W porządku?
Nie.
Miałem wspaniałą dziewczynę i dałem jej odejść.
EMILY – MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ? JESZCZE DZIŚ?
Tam upuściłam naleśnika i się rozbeczałam.
Byłam pijana.
Powinnaś zostać przewodniczką.
Fajnie, że mogę cię lepiej poznać.
Też się dziś dowiedziałam czegoś o tobie, pasterzu.
Szefowa opowiedziała mi o waszych kaszmirach.
Tak poznałeś Nicolasa? W branży mody?
Tak jakby. Poznaliśmy się na studiach w London School of Economics.
Jak Londyn wypadł na tle Rzymu?
Byłaś już?
Jeszcze nie.
Musimy częściej wyjeżdżać z Paryża.
Londyn jest świetny.
Miałem super mieszkanie, przyjaciół,
imprezowałem, upuszczałem naleśniki na prawo i lewo.
Myślałem nawet, że już tam zostanę.
Czemu wróciłeś?
Bo tęskniłem.
W Londynie miałem większe szanse na karierę, ale brakowało mi Solitano.
Wszyscy są tam jak rodzina.
Musiałem wyjechać, żeby się przekonać, że to moje miejsce.
A ty?
Tęsknisz za Chicago?
Oczywiście. Ale teraz Paryż to moje ulubione miejsce na świecie.
Tylko dlatego, że nie byłaś w Rzymie.
Jeszcze.
No dobrze, przewodniczko, gdzie dalej?
Lubię rano biegać przez Pont Alexandre,
gdy mam go dla siebie.
Robię to samo na Ponte Garibaldi.
Z jednego miejsca widać Ponte Sisto i Kaplicę Sykstyńską.
Musi być przepięknie.
Nawet sobie nie wyobrażasz.
O Boże, już prawie ranek.
Musisz zobaczyć jeszcze jedno miejsce.
Wiem, że to paryski banał, ale nie mogłam się oprzeć.
Banały istnieją nie bez powodu.
Pięknie tu.
Muszę wracać do domu.
Będę potrzebować hektolitrów kawy, żeby dziś przeżyć.
Moja firma urządza dziś imprezę dla Bavazzy.
Może wpadniesz? Poczujesz się jak w domu.
Chciałbym, ale naprawdę będę już w domu.
Lecę dziś do Rzymu.
Szkoda, że to już koniec.
Wiem.
Ale zawsze będziemy mieć Paryż.
Byłaś już z Francuzem,
z Brytyjczykiem, znowu z Francuzem, więc czas na Włocha.
Przystemplował ci paszport?
Nie było żadnego stemplowania.
Tylko rozmowy, spacery i jeden sprint pod górkę.
Brzmi jak twoja wymarzona randka.
Może następnym razem się spocicie,
biegnąc półmaraton.
Przestań.
A jak twój wieczór?
Nicolas wydawał się trochę spięty.
Bo był.
Nie lubi, gdy spotykam się z byłym.
Powiedziałam mu, że będzie widywał Benoît,
bo zbliża się Eurowizja.
Nie może po prostu zniknąć.
I jak to przyjął?
Źle. Ale będzie musiał przywyknąć.
Benoît jest dla mnie ważny.
Nie jesteśmy parą, ale chcę, by pozostał w moim życiu.
Czuję dokładnie to samo wobec Gabriela.
Ale nadal na jego widok cierpię.
Musi minąć trochę czasu.
Emily! Hej!
Świetna impreza, co?
Super się bawię!
Piliście już Babazzatini? Są pyszne.
Ile ich już wypiłeś?
Za dużo. Na pewno dziś nie zaśnie.
To moje dolce vita.
Dziękujemy za wspaniałą imprezę.
Jeśli ty jesteś zadowolona, to my też.
Szkoda, że nie macie biura w Rzymie.
No.
Moglibyśmy kontynuować znajomość.
Co?
Co powiedziała?
To tylko interesy.
Ale nie mówcie Marianne, proszę.
Bianca!
Dzięki, że wpadłeś.
Dzięki za ekspres Bavazzy do restauracji.
Nie dziękuj mnie. To był pomysł Genevieve.
Było między nami niezręcznie,
ale nie chcę, by tak było.
Nie lubię, jak wszystko się tak plącze,
ale naprawdę myślisz, że będzie tak łatwo?
Może lepiej trzymajmy się teraz na dystans.
Spędźmy trochę czasu sami. Zastanówmy się, czego chcemy.
Buona sera.
Marcello, miałeś lecieć do Rzymu.
Tej imprezy nie mogłem ominąć.
Włożyłaś szal.
Tak.
Jesteś piękna.
Grazie.
Marcello, to jest Gabriel. Gabriel, Marcello.
- Miło mi. - Wzajemnie.
- Jesteś z Bavazzy? - Nie.
Znam Emily z Megève. To zabawna historia.
Nie taka zabawna.
Chłopak zostawił ją szczycie, a ona nie umie jeździć na nartach.
Cud, że nic jej nie jest.
Uwierzysz? Co za palant.
No.
Całkowicie się zgadzam.
Bawcie się dobrze.
Przepraszam na chwilę.
Marcello Muratori. Sylvie Grateau z Agencji Grateau.
Pracujesz z Emily.
Emily pracuje dla mnie.
Od dawna podziwiam firmę twojej rodziny.
Pewnie mieszkałaś we Włoszech.
Lata temu w Rzymie. To była miłość od pierwszego wejrzenia.
Nie dziwię się.
Mówiłam o swetrze od Umberto Muratoriego, który tam kupiłam.
Noszę go do dziś.
Miło z twojej strony.
Co robisz w Paryżu?
Polo i interesy.
Wybacz, pójdę poszukać Emily.
Oczywiście.
Miło było cię poznać.
Arrivederci.
Tu jesteś.
Właśnie chciałam cię szukać.
Muszę już iść.
Chciałbym zostać dłużej, ale spóźniłbym się na lot.
Kiedy wracasz do Paryża?
Nie wiem. Kiedy ty przyjedziesz do Rzymu?
To byłoby spełnienie marzeń.
Mówię poważnie.
Przyleć w ten weekend. Przyślę ci bilet.
Nie rób tego. To szaleństwo.
Teraz ja będę twoim przewodnikiem.
Pokażę ci najlepszego miejsca. Zapomnij o naleśnikach.
Będziemy jeść pizzę.
Brzmi kusząco.
Powiedz, że to przemyślisz.
Przemyślę to.
Więc do zobaczenia.
W Rzymie.
Napisy: Anna Kurzajczyk