EMILY – OMINĄŁ CIĘ KOLEJNY WSCHÓD SŁOŃCA NA SACRE COEUR. SZKODA, ŻE CIĘ TU NIE MA!
MARCELLO – BUONGIORNO. SZKODA, ŻE CIEBIE NIE MA TUTAJ.
WYBACZ, JEŚLI CIĘ OBUDZIŁAM.
MOŻESZ BUDZIĆ MNIE CODZIENNIE
EMILY W PARYŻU
Hej, Genevieve.
Emily, hej.
Co się dzieje?
Znalazłam mieszkanie.
Tutaj?
Tak. Na imprezie Bavazzy już prawie straciłam głowę,
ale Gabriel powiedział mi, że tu się coś zwolniło.
Mieszkała tu jego była, tak?
Tak. W mieszkaniu pode mną.
Tam się wprowadzam. Tak się cieszę.
Hura!
Opowiesz mi coś o tej okolicy?
Gdzie najlepiej tu jeść?
Nie ma problemu. Pomóc ci z walizkami?
Nie trzeba. Pomoc jest już w drodze.
No to pa.
Do zobaczenia, sąsiadko.
Mam ciekawą wiadomość.
Ja też i moja na pewno jest gorsza.
Opublikowali zdjęcia do Eurowizji.
Faktycznie wyglądacie jak seksowna para.
Za bardzo!
„Mówiło się o związku pani Chen z Nicolasem de Leonem z JVMA,
ale wygląda na to, że wróciła do swojego byłego z zespołu”.
Nicolas zrozumie. Jest biznesmenem.
To tylko marketing.
Ludzie uwielbiają takie dramy.
Nie ci, których to dotyczy.
Może to sprawdzisz?
To pewnie Marcello. Obudziłam go wcześniej.
Kiedy ukrócisz jego cierpienia i kupisz bilet do Rzymu?
To byłoby szaleństwo. Ledwo go znam. Poza tym mam pracę.
Wiem, że masz już serię z włoskiego na Duolingo.
Ktoś tu się zakochał.
To prawda, jest przystojny, czarujący, strasznie kochany i otwarty.
I nieustępliwy.
PRZYJEDŹ DO MNIE W TYM TYGODNIU
ZGÓDŹ SIĘ
Leć do Rzymu.
Uwielbiam włoską kuchnię.
Nie dlatego masz lecieć.
Jak jedzenie, to we Francji, w Rzymie – seks.
Nie poleciałabym nigdzie dla seksu. To nie w moim stylu.
Choć raz zrób coś spontanicznego,
lekkomyślnego i nie w swoim stylu.
Weź urlop i ahoj przygodo.
Spóźnię się do pracy.
Ty się nie spóźniasz.
I nigdy nie biorę urlopu.
To ci przepadnie.
To wszystko.
Dziękuję.
Postawić ci śniadanie?
Miło z twojej strony, ale muszę iść na rynek.
Jasne. Przylecieli moi znajomi z Nowego Jorku.
Jutro robię parapetówkę.
Zapraszam.
Pracuję do północy.
Świetnie. Akurat będziemy się rozkręcać.
Będzie fajnie. Powiedz, że wpadniesz.
Niech będzie. Do zobaczenia.
Dzięki. Do zobaczenia jutro wieczorem.
Do zobaczenia.
AGENCJA GRATEAU
Bonjour, Camille. Nie wiedziałam, że wpadniesz.
Musiałam podpisać kilka dokumentów.
Oprócz Champère i Chamère
reprezentujemy teraz Premier Cru Domaine de Lalisse.
Tak?
Cieszę się.
Mama kazała mi ci podziękować
za to, co zrobiłaś dla firmy.
Powiedziała, że jesteś błogosławieństwem i przekleństwem.
Tak, brzmi jak ona.
Wyślemy oferty w przyszłym tygodniu.
- Dziękuję. - Au revoir.
Au revoir.
- Więc... - To...
Co u ciebie?
Trochę jakby zniknęłaś.
Chyba weszło ci to w krew.
Wiem. Przepraszam.
Potrzebowałam odpocząć.
Znalazłam nowe mieszkanie
z pracownią artystyczną i drugą sypialnią
dla dziecka.
Jak to?
Chcę adoptować.
Wybacz, źle zareagowałam.
Wszyscy tak reagują.
Po tym wszystkim zrozumiałam,
czego naprawdę chcę. I jest to dziecko.
Czasami trzeba zapomnieć o innych i robić to,
co nas uszczęśliwia.
Po tych słowach wepchnęłaś mnie do stawu.
Wepchnęłam cię?
Jeśli jesteś szczęśliwa, to ja też cię cieszę. Naprawdę.
Gratulacje.
Dziękuję.
Muszę już iść.
Do zobaczenia?
Tak.
- Pa. - Trzymaj się.
Dzięki.
I przepraszam za ten bałagan z Gabrielem.
Wszyscy jesteśmy tu winni.
Ale to już przeszłość.
Między wami naprawdę już koniec?
On chyba już o mnie zapomniał.
I...
Może...
Może ja też muszę zapomnieć.
No dobrze. Trzymaj się.
Pa.
Możemy porozmawiać?
Wejdź.
Mogę wziąć w tym tygodniu dzień urlopu?
Urlop? Nie widzę przeszkód. Dokąd się wybierasz?
To nic takiego. Potrzebuję czasu dla siebie, więc chciałam wyjechać.
A gdzie spędzisz ten czas dla siebie?
W Rzymie?
Skąd ten pomysł?
Takie przeczucie.
Ale jeśli to Rzym, może umówiłabyś mnie z Marcello Muratorim.
Nie lecę do Rzymu.
Lecę do...
Krakowa.
Co? Kto lata do Krakowa?
Kto leci do Krakowa?
Z jakiegoś powodu Emily.
To moje ulubione miasto w Europie.
Jedyne, którego nie zbombardowali.
To klejnot.
Prawda? Klejnot!
W porównaniu do Chicago na pewno.
Weź kilka dni urlopu. Baw się dobrze.
Dziękuję. Więc do zobaczenia w przyszłym tygodniu.
Musisz jechać do kopalni soli w Wieliczce.
Spoko.
Jeszcze coś...
Grazie, signore.
Marcello!
Emily.
Buongiorno, Emily.
Nie marnujesz czasu.
W te kilka dni muszę ci dużo pokazać.
Tylko się zamelduję.
- Czekaj. Buongiorno. - Buongiorno.
Pani jest spóźniona na wycieczkę. Proszę wnieść jej bagaże.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Grazie.
Zabierze walizki do pokoju.
Idziemy?
Idziemy.
- Patrz oczami, nie telefonem. - Dobra, masz rację.
Mój tata by padł.
Uwielbia Gladiatora.
Jak to możliwe, że wciąż stoi?
Budujemy na wieki.
Trzymaj się.
Co to było?
Rzymski budzik.
Od prawie 200 lat strzelają tu z armaty w południe.
Kiedyś to był sygnał dla wieży kościelnych.
Teraz tylko przypomnienie,
że wszystkie zegary w mieście trochę się spóźniają.
Czemu nie naprawią zegarów?
Punktualność nie jest dla nas taka ważna.
Jedziemy?
Jeszcze minutka.
To takie piękne miasto.
Piękniejsze niż pewne inne europejskie miasto?
Są zupełnie inne.
Paryż jest taki uporządkowany i zorganizowany, a tu...
wychodzisz za róg, a tam 2000-letni posąg z marmuru.
Albo fontanna.
O Boże. Fontanna di Trevi.
Jest niesamowita.
Narobię ci wstydu, jak wrzucę monetę?
Jesteś turystką. Wstyd by był, gdybyś nie wrzuciła.
Widziałam tyle Rzymu w filmach,
że czuję, jakbym już tu była.
Jak w Słodkim życiu?
Bardziej jak w Lizzie McGuire.
Tego nie znam.
Obejrzymy go w ramach twojej edukacji.
Mam wrzucić monetę i pomyśleć życzenie?
Tak to nie działa.
Obróć się.
Rzucasz prawą ręką przez lewe ramię.
Jak wrzucisz jedną monetę, na pewno wrócisz do Rzymu.
Jak słodko.
Zrobione.
Jak wrzucisz dwie,
wrócisz tu i czeka cię nowa miłość.
Interesujące.
A jak wrzucę trzy?
Trzy oznaczają, że wrócisz, zakochasz się i weźmiesz ślub.
Sama zdecyduj.
Musimy czymś zapłacić za lunch.
Czytasz mi w myślach.
Szok! Limoncello!
Kogo ja widzę? Limoncello!
Emily, to mój stary kumpel, Gianni.
Buongiorno, Emily, miło cię poznać.
Wzajemnie.
Czemu mówisz na niego Limoncello?
Bo to brzmi jak moje imię.
Zgadza się.
Marcello, Limoncello.
Po jego wypiciu zwymiotował, gdy mieliśmy po 15 lat.
Zasyfił całą kuchnię.
Na szczęście moja matka kocha go jak syna,
kogo innego na pewno by zabiła.
Chyba znacie się od dawna.
Rodzice przywozili mnie tu od małego.
Wtedy rządzili tu moi dziadkowie.
A teraz obaj pracujecie z rodziną?
- Tak! - Wspaniale.
Jego babcia robi najlepszy sos amatriciana na świecie.
Nie znam, ale chętnie spróbuję!
Siadajcie. Dobrze się dziś wami zajmiemy.
Grazie mille, Gianni.
Madonna, co za piękny włoski!
Skąd! Znam tylko kilka słów.
Jest piękna.
Dobry wybór. Brawo, Limoncello.
Proszę, siadajcie.
- Dzięki. - Przyniosę coś do jedzenia.
A teraz które wolisz miasto?
Paryż czy Rzym?
Oba są wspaniałe. Nie każ mi wybierać.
Ale po tych kilku godzinach mogę stwierdzić,
że Włosi są bardzo serdeczni.
Znasz to powiedzenie?
Francuzi to Włosi, tylko w złym humorze.
Smakowało?
Jak jest po włosku: „Najlepszy lunch, jaki jadłam”?
To było dobre? To wróć na kolację.
A ty przyprowadź swoje piękne siostry.
Od dawna ich nie widziałem.
Są zajęte ze swoimi chłopakami.
Ale nie są jeszcze po ślubie, więc...
Senti, przyniesiesz nam dwa espresso?
Oczywiście.
Mamma mia.
Ile masz sióstr?
Dwie. Mieszkają w Solitano z matką.
Brzmi super.
Jedna wielka, szczęśliwa rodzina.
To moje ulubione miejsce na Ziemi.
Pojedziesz tam ze mną?
Może jutro?
Chętnie.
Całkiem nieźle, co?
To idealny widok.
Dziękuję. Tego mi było trzeba.
Czego?
Odpoczynku od pracy, od Paryża, od wszystkiego.
Tkwiłam w tych samych schematach i nawykach.
Spotkania, e-maile, eventy i tak w kółko.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio spędziłam tak dzień.
Nie zrobiłam żadnych zdjęć.
Potrzebujesz zdjęć?
Nie będziesz mogła sobie tego przypomnieć?
Nie, skąd.
Emily!
- Tak myślałam, że to ty. Ciao! - Bianca. Hej.
Co robisz w Rzymie?
- Małe wakacje. - Wspaniale.
Benvenuta. A to kto?
Marcello. Oprowadzam ją po mieście.
Mój pierwszy przewodnik był starym prykiem.
Wtedy tak nie wyglądali.
A ty co tu robisz?
Wracam do biura po lunchu.
Pozdrów wszystkich ode mnie.
Jasne. Cała ekipa Bavazzy wprost uwielbia Emily.
Oczarowała wszystkich w Rzymie.
Muszę mieć zdjęcie. Na dowód.
- Ja zrobię. - Nie, chodź.
Dzięki, Emily. Miłego pobytu.
Dziękuję.
Pozdrów ode mnie Luca.
Jasne.
- Ciao. - Ciao.
Nie mówiłaś, że jesteś sławna.
To przypadek.
Nie znam nikogo więcej w Rzymie, przyrzekam.
Musimy to zmienić.
Moi znajomi urządzają dziś imprezę.
Chcesz ich poznać?
Byłoby super.
Musimy poruszyć ten drażliwy temat.
Kogo proponujemy na dyrektora generalnego?
Rozmawiałem już z Romainem.
I z mamą.
Jestem najstarszy. To powinienem być ja.
Już postanowione.
Jak to postanowione?
A moje zdanie?
Daj już spokój.
Zapominasz, że załatwiłem dużego klienta?
Muratori robi wrażenie... Jeśli to się uda.
Ale masz inny problem.
Podpiszą umowę.
Dobrze wiesz.
Co to za problem?
Spójrz.
To twoja dziewczyna?
Co z tego?
To chwyt reklamowy.
W drugim akapicie piszą o tobie.
„Mówiło się o związku pani Chen z Nicolasem de Leonem z JVMA”.
To publiczne stanowisko.
A ty masz w życiu bajzel.
To tylko plotka.
Artykuł w pieprzonym brukowcu.
Nie powinieneś był dać się w to wmieszać.
Nie jesteś gotowy na to stanowisko.
Nie kontrolujesz własnej dziewczyny, a co dopiero firmy.
Co robisz? To biurko Emily.
Grzeję jej tylko miejsce, jak jest w Rzymie.
W Rzymie? Nie, jest w Krakowie.
Poleciłem jej mnóstwo restauracji.
Aż mi ślinka leci na samą myśl o gołąbkach w Trzech Rybkach.
Nie, jest w Rzymie.
Nie, w Krakowie.
Właśnie widziałam ją na Instagramie Bavazzy
na Schodach Hiszpańskich.
Co?
Widzisz?
Czy to Marcello Muratori?
Co z nim?
Są z Emily w Rzymie.
Wiedziałam!
- Wiedziałaś? - Tak.
Nie w Krakowie?
Tyle pracy włożyłem w tę listę restauracji.
Tak bardzo chciałem pracować z Muratori w JVMA.
Jak to?
Marcello i kilku przedstawicieli firmy
spotkali się z Nicolasem de Leonem.
JVMA bardzo na nich zależało.
Skazaliby ich na pewną śmierć.
Po tym, co zrobili z Pierre'em, z Muratori byłoby gorzej.
Emily mnie okłamała, a wie, jak bardzo mi na nich zależy.
Właśnie.
Przepraszam. Nie chcę, by miała przeze mnie kłopoty.
Nie, Genevieve. Dobrze, że już wiem.
Bardzo dobrze.
Wybaczcie.
Biurko Emily już dość wygrzane.
Kurde.
Sylvie, bonjour, ça va?
Cześć, Emily. Jak ci się podoba Kraków?
Bardzo mi się podoba.
Pogoda ponura, ale miasto piękne.
Takie... barokowe.
Barokowe? Ciekawe.
Chciałabym sama poczuć ten klimat.
Dobra, przyłapałaś mnie. Jestem w Rzymie.
Wyślę ci pocztówkę. Ciao.
Czekaj.
- Gdzie się zatrzymałaś? - W hotelu Eden.
Jeden z moich ulubionych. Wspaniale.
Zorganizuj spotkanie z Marcello Muratorim. Natychmiast.
To nie jest wyjazd służbowy.
Ale właśnie w tym jesteś świetna. Pracujesz nawet na wakacjach.
Nie dzisiaj.
Dzisiaj siedzę na włoskim placu i popijam Aperol Spritz.
Ciao.
Hej, kochanie.
Widziałeś artykuł w Paris Match.
To nieprawda.
Wyszedł w najgorszym momencie.
Dopinam duży kontrakt
i walczę o pozycję dyrektora generalnego firmy ojca,
a wszyscy i tak gadają tylko
o mojej dziewczynie i jakimś przegrywie.
Albo o twoich występach nago w Crazy Horse.
Wzięłam tę robotę, żeby zapłacić za Eurowizję.
A artykuł to czysty marketing.
Sprzedają ten image.
Twój image szkodzi image'owi, który ja próbuję sprzedać.
Po rozpoczęciu Eurowizji będzie jeszcze gorzej.
Musisz zrezygnować.
Słucham?
Słyszałaś.
Chcesz robić karierę? Mam przyjaciół w branży rozrywkowej.
Dam ci dostęp do producentów muzycznych.
W firmie za dużo się dzieje,
żebym musiał znosić te bzdury.
To poniżej naszej godności.
Brzmisz zupełnie jak on.
Kto?
Mój ojciec.
Proszę, nie dramatyzuj.
On też miał w dupie moje marzenia.
Zawsze chodziło o niego.
Więc powiem ci to, co powiedziałam jemu.
Taka już jestem
i właśnie to chcę robić.
Jeśli to ci zagraża lub przeszkadza,
to na mnie nie zasługujesz.
Co jest dla ciebie ważniejsze? Jakiś głupiutki konkurs czy ja?
Co to właściwie za impreza?
Spotkanie kilku przyjaciół.
Chętnie ich poznam.
Wiem.
- Jesteś. - Nie sposób was ominąć.
Do zobaczenia.
- Witaj. - Witamy w budynku.
Dzięki. Zaprosiłam Emily, ale akurat wyjechała.
Chodź. Poznasz moich znajomych.
Hura!
Spotkanie kilku przyjaciół, co?
Chyba przyprowadzili znajomych.
Cześć!
To Gabriel.
To właściciel, Aldo. A to Emily.
- Gabriel. - Gabriel.
- Ten szef kuchni? - Najlepszy.
Chodźcie.
Co się dzieje?
Czas zatańczyć.
Piwny ping-pong!
Tak!
Znasz zasady?
Już jesteś pijany.
Fajnie.
Tak to się robi.
Wiem.
Nie wrócisz tak do hotelu.
I tak nie chcę iść spać.
Jeśli zasnę, ten idealny dzień się skończy.
Jutro będzie jeszcze lepiej.
Przyjadę po ciebie wcześnie rano i pojedziemy do mnie.
Buonanotte, Emily.
UDANYCH RZYMSKICH WAKACJI A BIENTÔT, SYLVIE
EMILY NIE SPIESZ SIĘ CZEKAM NA ZEWNĄTRZ
Buongiorno, Emily.
Co ty tu robisz?
Emily.
Cześć. Poznaliśmy się w Paryżu?
Tak. Sylvie Grateau z Agencji Grateau.
Nie wiem, czy Emily ci mówiła,
ale nasza firma chciałaby pracować z twoją.
Sylvie!
Dlatego przyleciałaś do Rzymu? Żeby zorganizować spotkanie?
Nie mam z tym nic wspólnego. Przyleciałam zobaczyć się z tobą.
Może omówimy to przy śniadaniu?
Słyszałam najnowsze wieści i myślę, że popełniacie duży błąd.
Wystarczy mi kilka minut.
Czekaj, Marcello, proszę.
Zaczekaj!
Co ty wyprawiasz?
Zjawiłaś się znikąd i wszystko zepsułaś.
To ważniejsza sprawa, Emily.
Musimy pogadać. Nie znasz całej historii.
Jeśli ci na nim zależy, to mnie wysłuchasz.
Napisy: Anna Kurzajczyk