Paano ka nakakakain matapos ang ginawa mo?
Di nagre-reply si Marcello at deretso voicemail ang calls ko.
Ayaw na n'ya akong makausap.
Ano ka ba?
Di sila dapat mag-sell out sa JVMA.
Ikaw lang ang galit sa kompanyang 'yon.
May pakialam talaga ako kay Marcello, di lang bilang brand na kailangan iligtas.
Puwede namang pareho.
Sanay ka nang personalin ang trabaho,
at magaling ka nga ro'n.
At plano ko nang paghiwalayin 'yon, tulad ng payo mo.
O baka nagbago ka.
Plano n'ya akong dalhin sa Solitano, kaya pupunta ako ro'n.
Para kumbinsihin s'yang di ko alam
na pupunta ka sa Rome.
Sige. Buona giornata.
Arrivederci.
CIAO, SI SYLVIE 'TO. NASA ROME AKO.
Buongiorno, bella.
Wala ako sa mood ngayon.
Break na kami ni Nico.
Ano'ng nangyari?
Pagiging CEO lang ang gusto n'ya, at sinusubukan n'ya 'kong kontrolin.
Para s'yang papa ko.
Sorry, Min.
May mas malala pa.
Salamat kay Nico, na-disqualify kami sa Eurovision.
Ano? Paano?
Ginamit n'ya sa sunscreen ang "Mon Soleil"
at pinost n'ya online,
at bawal ang commercial use sa Eurovision.
Magdemanda ka.
Sabihin mo 'yon sa mga judge ng Eurovision. Tanggal na kami.
Kung ginawa 'yan ni Nico, di s'ya mapagkakatiwalaan ni Marcello.
Di s'ya mapagkakatiwalaan.
Ayoko na 'tong pag-usapan. Kumusta ang bakasyon mo?
Mahabang kuwento,
pero pumunta rito si Sylvie kaya di na tuloy romantic.
Kung pumunta si Sylvie, puwede rin ba ako?
Kailangan kong umalis ng Paris.
Tingin ko, di 'yan...
Aalis na 'ko mamaya.
Pa-text na lang ng hotel details mo.
Buongiorno.
Nasa'n ang Muratori headquarters?
Muratori?
'Yong mga opisina.
'Yong factory.
Marcello Muratori.
- Marcello Muratori. - Si, Marcello Muratori.
Maupo ka. Gusto mo ba ng kape, croissant, cappuccino?
Hindi na, grazie.
Maupo ka.
Emily?
Oui. Si pala.
Di pa nakakabalik si Marcello, at akala ko, kasabay mo s'ya.
'Yon nga po sana, kaso nag-iba ang plano.
Sorry, sino po kayo?
Ako si Antonia Muratori, ang nanay niya. Welcome.
Masayang makilala ka.
Gusto kong makilala ang Emily
na laging kinukuwento ni Marcello.
- Talaga? Kinuwento n'ya 'ko? - Mula nang magkakilala kayo.
Pero ba't mag-isa ka rito?
Gusto ko s'yang sorpresahin.
Sorpresahin mo s'ya sa lunch. Birthday ni Maria.
Okay. Sino po si Maria?
Isa sa fabric cutters namin. Matagal na s'ya sa kompanya.
Ang saya no'n. Special birthday po ba 'to?
Hindi, pero special s'ya.
Tulad ng lahat ng nagtatrabaho sa 'min.
Pamilya na sila.
Emily?
Ba't nandito ka?
Surprise.
Ipapasyal ko na sana si Emily.
Okay.
Salamat, Ma. Ako nang bahala.
Bale...
stalker ka na ngayon?
Hindi.
Pumunta ako rito para sabihing di ko talaga alam
na gagawin 'yon ng boss ko.
Isa lang ang dahilan ko sa pagpunta sa Rome. Para makita ka.
Kaya kung okay lang, gusto ko sanang mamasyal sa bayan mo, tulad ng plano.
Sige.
Tara na.
Kinuwento mo 'ko sa mama mo?
Okay. Aaminin ko na.
Nagsisi akong di ko kinuha ang number mo sa Megève.
At sabi ko kay Mama, may nakilala akong espesyal,
pero pinakawalan ko s'ya.
Kaya sabi n'ya, kung nakatadhana, magkikita kayo ulit.
At nangyari 'yon.
Diyos ko. Totoo ba talaga 'yon?
Medyo mahiwaga si Mama. Alam n'ya ang gano'n.
At ang papa mo?
Namatay ang papa ko no'ng ten ako.
Napakabait n'ya.
Sorry.
Ayos lang.
Marami s'yang nagawa.
Lumakit s'ya rito at nagnegosyo.
Maliit no'ng simula.
At kilala na talaga ang bayang 'to
sa mga kambing na nagpo-produce ng cashmere.
Goatherd ka pala talaga.
Oo, medyo.
At prinsipyo ng papa ko na anumang tagumpay na maabot n'ya,
ibabahagi n'ya sa buong bayan.
Kaya halos lahat dito, nagtatrabaho sa Muratori.
At responsabilidad namin sila.
Nagpatayo kami ng magandang school,
library, pati theater.
Gusto naming maging masaya ang lahat ng nandito.
Dahil pag di ka masaya sa trabaho, di ka masaya sa buhay.
Agree ako diyan.
Pero ngayon ko lang narinig 'yan nang gano'n.
At isa sa mga mahalagang paraan ng pagpapasaya ay ang pagkain.
Kaya pag one o'clock na,
nagsasama-sama ang lahat na parang pamilya para kumain ng masarap na lunch.
Diyos ko.
Salute, Maria!
Cheers.
Ano ang happy birthday sa Italian?
Buon compleanno.
Buon compleanno, Maria!
Maraming salamat!
Emily, ayos lang mag-picture, pero wag mo sanang i-post.
Lalo na ang mga damit. Numero unong patakaran 'yan.
Pero espesyal 'to. Ayaw n'yong ipakita?
Gusto naming pribado ito. Walang advertising o social media.
Customers ang hahanap sa 'min.
Pasensiya na sa mama ko. Medyo paranoid s'ya minsan.
Di ako paranoid. Protective lang.
O overprotective, sabi nga ng iba.
Ayos lang, Mamma.
Salamat sa pagpakita sa bahay mo.
Di 'to ang bahay ko. 'Yon ang susunod na destinasyon natin.
Tuloy ang tour.
Pagkakain.
Di ako makapaniwalang dito ka lumaki.
Sino'ng aalis dito?
'Yan ang problema. Walang umaalis.
Heto ang papa ko.
At ang lolo ko.
Ang papa n'ya. Mga kapatid ko. Maraming pinsan. Di ko nga kilala lahat.
Grabe ang history dito.
Oo nga.
Ano'ng iniisip mo?
Di ko alam kung magugustuhan mo 'to.
Gusto kong marinig ang nasa isip mo.
Ngayong nakita ko na, o nadama, ang Solitano,
baka tama si Sylvie.
Alam kong balak mo 'tong ibenta sa JVMA,
at malaking pagkakamali 'yon.
Okay. At...
Paano mo 'to nalaman?
Balita na 'yon.
Di ko iniisip 'yon, pero ngayong nandito ako,
espesyal ang lugar na 'to at ang nilikha ng pamilya mo.
Espesyal at makaluma.
Ayaw ni Mama ng pagbabago.
Pero ayokong di kami mapansin.
Kailangan naming lumago at maging bahagi ng mundo.
Kaya, oo, may alok ang JVMA na pinag-iisipan namin.
Kailangan nila ng sagot sa weekend.
At alam ko ang gusto ko.
Napakakaunti na lang ng ganito sa mundo.
May kaluluwa ang kompanya n'yo. Nadama ko no'ng kainan.
At nasa kalidad 'yon ng produkto n'yo. At ayokong mawala 'yon.
Ayoko ring mawala 'yon.
Gusto kong maging tulad kami ng Prada o Gucci.
At para do'n, kailangan namin ng pera.
Kilala ko sila, at di sila mapagkakatiwalaan.
Di ko akalaing masasabi ko 'to.
Gusto mong makipag-meeting sa 'min?
Heto na naman tayo.
Trabaho ulit.
Mahalaga ka kasi sa 'kin at makakatulong naman kami.
Pakinggan mo lang kami.
Humindi kami sa mga Italian firm.
Ba't kami kukuha ng French?
Dahil...
tulad n'yo, espesyal kami.
Emily...
Tingin ko, maling pumunta ka rito.
Sorry.
Hindi, sorry.
Masyado akong maraming sinabi.
Minsan, di ko mapigilan ang sarili ko.
Ikukuha kita ng maghahatid sa 'yo sa Rome.
Renault Cinq Commercial Take 3.
At cut!
Magaling. Ulitin natin.
Sylvie, nakakagulat ka naman.
Ba't nasa Roma ka?
Di na 'ko sigurado.
Basta masaya akong makita ka.
Ilang oras pa 'ko rito. Puwede kang bumalik...
Maghihintay ako.
Masayang manood ng ibang nagtatrabaho.
Ikukuha kita ng upuan.
Bigyan n'yo nga s'ya ng upuan.
Late ang mga Vespa.
Ulitin natin!
May nagpapabalik sa 'yo sa Rome, Sylvie.
Di ba halata kung ano?
Gusto kong isiping ako. Pero hindi.
Nabihag ka ng siyudad.
O baka simbolo ito ng gusto mong maging.
Ano naman 'yon?
Isang artist.
Hindi.
Filmmaker?
Nag-enroll ako sa 'yo dahil gusto kita at ang films mo.
Siyempre, gusto kong matuto, pero pantasya lang 'yon.
Okay.
Ang ibang babae, nagpapa-botox, at ang iba, nag-aaral ng film sa Rome.
Alam ko kung sa'n ako magaling.
At may opisina na 'ko.
Maraming mas mahalaga sa trabaho.
Alam ko.
Ipinapaalala 'yon sa 'kin ng pagpunta rito.
Kanina, sinabihan ko ang Amerikanang empleyado ko
na isakripisyo ang pag-ibig para sa ambisyon ko. Mali 'yon.
Ano'ng ginawa n'ya?
Tumanggi s'ya, na dapat naman.
Mula nang nagka-agency ako, puro trabaho na 'ko.
Kasosyo ko pa nga ang asawa ko sa isang club sa Paris.
- Kayo pa rin? - Oui.
Tingin ko, ikaw lang ang lalaking pinagselosan n'ya.
At ano'ng mangyayari sa 'tin?
Pag nasa Rome...
Okay. Walang tatalo sa Italian room service.
Napakasaya kong nandito ka.
Ano? Ano'ng nangyari sa Italian Stallion?
Hiniwalayan mo na agad?
Baliktad ang nangyari.
Labas tayo.
Di ko mapigilang isiping kasalanan ko ang nangyari sa Eurovision.
Paano mo naiisip 'yan kung sinabotahe 'yon ni Nico?
Pag sinasabi ko kasing piliin n'ya 'ko, ginagawa n'ya.
Naisip ko sana kung gaano kahalaga ang imahe n'ya.
Di mo dapat baguhin ang buhay o career mo
para maging masaya ang iba.
Oo, kaya inis ako sa ginawa n'ya.
Pero... alam mo ba kung ano'ng pinakamasakit?
Ano?
Mahal ko pa s'ya.
Di ko na nga rin alam.
Ayos lang naman.
Pero... tingnan mo 'to. Napakaganda, di ba?
Oo nga.
Kapag nakikita ko 'tong mga ruins
na nakatayo pa rin matapos ang libo-libong taon,
naiisip ko ang buhay ng mga tao no'n.
Naiiba ang pananaw ko sa problema.
Beautiful ruins.
Mismo.
At mas maganda at mas buhay 'to dahil sa mga pinagdaanan nito.
Parte 'yon ng ganda ng lugar.
Em,
may ginagawa akong kanta,
para lang maunawaan ko ang feelings ko.
Tapos na?
Malapit na, wala pang chorus pero nagkaideya ako dahil sa sinabi mo.
Tara. Halika.
I-record mo para di ko makalimutan.
Ano'ng ginagawa mo?
- Buona sera. - Buona sera.
Ayos lang ba kung palitan muna kita?
Sa 'yo na ang tips ko.
Sige.
Okay.
We built this city brick by brick
It's kind of funny, isn't it?
How we almost had it all
We worked our fingers to the bone
We made a castle of our own
But then we watched this kingdom fall
It's the crying that reminds us
We're alive
It's the cracks that let the light in
Sometimes I can see
The diamonds in the dust
There's beauty in the ruins of us
Darling, that's just how it goes
It's one door opened, one door closed
It's nothing tragic in the end
So go ahead and say goodbye
'Cause there's an empire in my mind
And I can build it all again
It's the crying that reminds us
We're alive
It's the cracks that let the light in
Sometimes
I can see the diamonds in the dust
There's beauty in the ruins of us
Buongiorno.
Buongiorno, Emily.
Natupad ang hiling mo.
Mag-usap tayo bukas.
Diyos ko. Mabuti.
Ba't nagbago isip mo?
Narinig ni Mama ang sinabi mo at interesado siyang makinig pa.
Pero di ko alam kung ba't makikipag-usap kami
sa kompanyang walang opisina rito.
Pero meron.
May opisina kami sa Rome.
Kliyente namin ang Bavazza, di ba?
Isa na namang bagay na di mo nasabi.
I-send mo sa 'kin ang address at kita tayo bukas. 1:00 p.m.
Ayos. Ise-send ko sa 'yo.
Ise-send ko sa 'yo ang address maya-maya. Grazie mille.
Wag kang magtrabaho ngayon.
Ipina-cancel ko na.
Mabuti.
Ang gusto ko lang gawin, mamasyal,
kumain ng pasta at makipag-sex.
Gusto ko...
Patitigilin ko na agad 'tong sagabal. Pronto, Emily.
Magkaka-meeting tayo. Di ko alam kung pa'no, pero nagawa ko.
Ano? Ang galing!
Kailan at saan?
1:00 p.m. bukas sa opisina natin sa Rome.
Ano?
Ba't nila tayo kukunin kung walang gano'n?
Magkakaro'n tayo.
Sorry, darling.
May 24 oras ako para gumawa ng presentation
at maghanap ng opisina rito.
Ano'ng meron?
Nawala man siya sa 'kin, nagka-meeting naman.
Em, ayos 'yan.
Gano'n ang buhay ko.
Oh, my God.
- Oh, my God, holy shit. - Bakit?
Nag-viral ang video sa 'kin sa piazza.
Sa account ko?
Hindi, may turistang nag-post sa TikTok.
- Di ka maniniwala. - Ano?
Nag-DM sa 'kin ang Chinese Popstar.
Gusto nila akong kuning judge,
at kantahin ko raw 'yon. Wala pa ngang title 'yon.
"Beautiful Ruins" kaya?
"Beautiful Ruins."
Perfect. Diyos ko, mas okay 'to kaysa sa Eurovision.
Kailangan kong pumunta agad ng Paris.
Emily, nakabawi na 'ko.
Dinidisenyo natin ang bagong Bulgari Hotel,
hindi men's locker room ng Yankee Stadium.
Ano ba naman? Mag-isip nga kayo.
Pag pumasok ang bisita sa lobby, gusto kong bumilib sila!
Bumilib sa ganda ng lahat-lahat.
Di ko 'yon makita rito!
Pasensiya na.
Dati, sa ukay-ukay lang 'yan namimili.
Sylvie Grateau.
Pambihira, ang ganda mo.
Ang ganda mo, darling.
Ikaw rin.
Mag-hello ka sa 'king mahusay na team.
Ang dream team.
S'ya ang huling babaeng naka-sex ko.
Bago ako lumipat sa mga lalaki.
Dati. Di ko alam kung compliment ba 'yan o insulto.
Masaya akong makita ka.
Ako rin.
Ba't nasa Rome ka?
Dahil sa trabaho. At kailangan ko ng pabor.
Oh, certo. Kahit ano.
Naghahanap ako ng opisina para sa isang mahalagang meeting bukas.
Masaya akong tulungan ka.
Maraming opisina dito sa building.
Ang totoo, tamang-tama ang lugar na 'to.
Ang opisina ko?
Bukas lang.
At isa pa,
puwedeng patanggal ng pangalang Giorgio Barbieri Design?
Ito dapat ang Rome headquarters ng Agence Grateau.
Di ka pa rin nagbabago, ano?
Hindi. Lalo na mula no'ng binago kita.
Magla-lunch ako at matatagalan ako,
- kaya pa-hold ang calls ko. - Sige.
Pag wala ang pusa, naglalaro ang daga.
Ano?
Kasabihan lang.
Mag-book ka ng dalawang tiket sa susunod na flight pa-Rome.
Bakit?
Kakakausap ko lang kay Sylvie. Mag-empake ka na. May meeting sa Rome.
- Rome? Ang saya. - Oo.
Handa na 'ko. Mamimili na lang ako ro'n.
Pero magse-share tayo ng kuwarto.
- Hindi. - Oo.
Dalawang kama. Pero wag kang magdadala ng weirdong lalaki.
Di mo ba 'ko kilala?
Kilala kita.
Di ko pa rin gusto ang tag line natin.
"Mas mahusay ang mga Italian." Ang ganda kaya.
At mas okay kaysa wala, at 'yon ang dinatnan namin.
Saka na muna 'yon. Ibebenta natin ang sarili natin.
Ang pangarap ko. May opisina na tayo sa Rome.
Ngayong hapon lang. Wag kayong masanay.
Salamat sa pagpunta.
Isang karangalang makilala kayo, Signora Muratori.
Isang napakalaking karangalan.
Napakabait mo. Pero wag muna kayong magpasalamat.
Tulad ng sinabi ko kay Emily, di pa kami nakapagpa-market
at di ako siguradong handa na kaming gawin 'yon.
Tingin ko, puwede 'yon pareho.
Puwede kayong maging maliit at independent,
pero makikilala kayo ng mundo.
Kung kukuha man kami ng marketing firm, bakit French?
Bago sa 'min 'to.
Alam naming mas mahusay ang mga Italian.
- Alam na namin 'yon. - Oo nga.
Obvious naman, di ba?
Di 'yon ang tag line namin.
- Hindi. - Hindi.
Hindi.
Dati, di nag-a-advertise ang Muratori,
pero may idea ako para sa isang stealth marketing campaign.
Walang kinalaman sa brand.
Di ipo-promote ang mga damit n'yo, ipo-promote ang pamumuhay n'yo.
Pamilya, kaligayahan, komunidad.
At sa ibaba, ilalagay ang Umberto Muratori.
Napakaliit, kakailanganin mong lumapit para makita.
Sobrang interesente ng lahat ng ito, pero...
di kayo puwedeng pumunta rito,
tapos susubukan n'yong lokohin ang isang Italian.
Di ko naiintindihan ang sinasabi mo.
Walang opisina sa Rome ang Agence Grateau.
Opisina 'to ni Giorgio Barbieri.
Ano? Pakiulit?
Sino si Giorgio? Di ko s'ya kilala.
Lumipat yata s'ya sa mas malaking opisina. Oo.
Tama na, pakiusap.
Magkakakilala kami sa Rome.
Ang totoo pa nga,
ako ang huling babaeng naka-sex n'ya bago s'ya lumipat sa mga lalaki.
Ano?
Medyo mapurol na yata ang memorya ko?
Di mo sinabing si Antonia Muratori ang ka-meeting n'yo.
Nasabi ko sanang nag-aaksaya kayo ng oras.
Sandali, Antonia. Sorry, Signora Muratori,
tulad mo, gagawin ko ang lahat para sa mga taong mahalaga sa 'kin.
Dahil pag mahalaga sa 'yo, pagmamahal na 'yon, di na trabaho.
Nauunawaan mo 'ko.
Nauunawaan mo kami.
At nauunawaan ko si Marcello.
Gusto n'yang sumikat sa mundo.
Di 'yon ang ambisyon ko, pero kailangan namin ng pera.
At tingin ko, di na 'ko puwedeng maging maarte.
Kahit anim na buwan lang.
Anim na taon na 'kong di nagbabayad ng tax,
kaya ano ang anim na buwan?
Mamma, sa anim na buwan, baka wala na tayong alok mula sa JVMA.
Kung gusto nila, maghihintay sila.
May anim na buwan kayo.
Antonia.
Excited akong makatrabaho kayo.
Magpapa-party ako mamaya para ipagdiwang
ang dalawang paborito kong babae sa Rome!
Sa huli,
trabaho talaga ang ipinunta mo rito, di ako.
Hindi nga totoo 'yon.
Congratulations. Nakuha mo ang gusto mo.
Marcello.
Sorry.
Agence Grateau.
Diyos ko!
Ang exciting!
Ako ang magsasabi!
Maraming salamat.
Salamat. Bye!
Gabriel!
Gabriel, may mahalaga 'kong balita.
Ilalabas mamaya ng Michelin ang stars nila.
Magkaka-star ka.
Di 'yan totoo.
Peke si Marianne. May nanloko sa 'yo.
Hindi. Totoo, pangako.
Nakausap ko mismo si Régis Lombard.
Taga-Michelin s'ya.
Si Emily? S'ya dapat ang nagsabi.
Kasama niya 'yong date niya sa Rome.
Matagal mo nang hinihintay 'to.
At deserved mo talaga 'to. Mag-celebrate tayo rito. Mamayang gabi.
Alam mo, sige.
Sige. Gawin natin 'yan.
Sobrang proud ko sa 'yo.
Sige. Mamaya na lang.
Tunog nang tunog ang phone ko.
Mamaya na lang.
Okay, à toute à l'heure.
Excuse me. Excuse me, guys!
Sandali lang.
Gusto kong mag-toast para sa dalawang powerhouse na babae.
Hindi, gawin nating tatlong powerhouse na babae.
Wala tayo rito kung di dahil kay Emily.
Tatlong powerhouse na babae!
Alam ko ang itsurang 'yan. Ano'ng mayro'n?
Baka di mo napansin, pero may wala rito.
Si Marcello.
Ayos lang. Suwerte sa trabaho, malas sa pag-ibig.
Emily, sorry talaga. Di ko sadyang...
Oo, sinadya mo. At wala kang pakialam.
Sa huli, nagdesisyon ako.
Di lang ako sigurado kung tama 'to.
O baka tama nga.
NASA PARIS AKO, NASA'N KA?
SA ROME.
UWI KA NA. MISS NA KITA.
MAY TATAPUSIN LANG AKO RITO. BABALIK AKO AGAD, DARLING.
- Ciao. - Ciao.
Nag-aalala ako na di ka pupunta dahil galit ka sa 'kin.
Sinabi ni Mama na hiniling mong di ikaw ang ma-assign sa account.
Bakit?
Ayaw kitang makatrabaho, Marcello.
Gusto ko, maging tayo.
Bukas, babalik na 'ko sa Paris.
Kung gano'n, sulitin natin ang huling gabi natin sa Rome.
Excuse me.
Chef Gabriel,
tatlong beses na 'kong nakakain dito
at bawat punta ko, mas masarap pa sa huling punta ko.
Sorry. Sino ka?
Isang taong mahilig sa masarap na pagkain, at
ayaw ng special treatment.
Congrats, pare.
Alam kong kaya mo 'to. May pang-amoy ako sa talento.
Para din 'to sa inyo, mga partner ko.
Di ko 'to magagawa kung di kayo naniwala sa 'kin.
- Oo, at sa pera ni Antoine. - Oo nga.
Kahit di kumikita,
ito ang pinakamagandang investment ko.
Oo, pero pagkatapos nito, baka magbago na.
Ka-ching!
Di pa rin ako makapaniwalang may star na 'ko.
Dapat nandito si Emily.
Parang kulang pag wala s'ya.
- Congratulations. - Salamat.
Napakasaya ko para sa 'yo. Sa tingin ko, napakahusay mo.
Salamat.
- Parang walang kulang sa kanya. - Oo.
Puwede tayong mag-usap?
Sige. Oo naman.
Genevieve, ayokong iba ang maisip mo.
Kakaiba ang nangyari no'ng isang gabi,
pero di na mauulit 'yon.
Kapitbahay at kaibigan kita,
at ngayon, makakatrabaho na rin.
Gano'n na lang tayo, okay?
Oo naman. Siyempre.
Ayos. Mabuting nagkakaliwanagan tayo.
Sandali lang.
Bonjour, si Emily Cooper ito.
Alam mo na ang gagawin mo.
Emily, ako 'to.
Nangyari na sa wakas. May star na 'ko.
Maraming salamat sa 'yo.
Para sa lahat.
Kailan tayo ulit magkikita?
Depende. Kailan ka babalik sa Paris?
Soon. Pero ngayon, may dahilan ka na para pumunta sa Rome.
Basta tayo lang dalawa, at may pasta.
Threesome.
Di ko alam na gusto mo pala 'yon.
Ciao, bella.
Emily, ako 'to.
Nangyari na sa wakas. May star na 'ko.
Maraming salamat sa 'yo. Para sa lahat.
Ayos!
Sorry kung late ako. Pero may balita ako.
May Michelin star na si Gabriel. At ngayon, totoo na.
At masaya tayo para sa kanya.
Pero unahin natin 'to.
Opisyal nang magkakaopisina sa Rome ang Agence Grateau,
at kailangan ng magpapatakbo nito.
Ako na lang.
Dapat talaga na ako.
Perfect ang Italian ko at ako ang pinaka-senior dito.
Kaya kailangan kita sa Paris.
Ako na. Pangarap kong tumira dito
no'ng nag-intern ako rito
para kay Margot, isa sa pugs ni Valentino.
Seryoso ka?
Oo. Tatlong buwan ng fashion at basement.
Gano'n talaga sa fashion.
May nakakalimutan ba kayong importante?
Ako.
Marunong din akong mag-Italian at tumira din ako rito.
Pero dapat gawin ang pinakamakakabuti.
At dahil do'n, gusto kong manatili
si Emily sa Rome para patakbuhin ang opisina.
- Ano? - Sandali. Ako? Bakit?
Bumilib si Antonia sa ginawa mo no'ng meeting.
Pumayag lang s'ya kung mananatili ka at aasikasuhin ang account.
S'ya? O anak n'ya?
Di s'ya marunong mag-Italian.
Mamma mia! Kagaguhan 'to!
Di rin s'ya marunong ng French. Di 'yon nakapigil sa kanya.
Ano'ng ibig sabihin nito?
Dito ka na sa Rome.
May nahanap na kaming apartment.
Ipapadala na lang namin ang mga gamit mo.
Congrats, Emily. Ninakaw mo ang pangarap ko.
Ang akin din.
Ano?
Di naman habambuhay.
Hinahanapan nila 'ko ng apartment.
Buweno, hintayin mo lang ako,
at pagkabalik ko ng Shanghai, susunod ako riyan.
Ipangako mo 'yan.
Pangako.
Oras na para matatakan ang passport ko.
Ciao.
Bakit ang aga n'yo naman?
Bakit gising pa 'ka mo? Buong gabi kaming nag-celebrate.
Alam mo na ba?
May Michelin star na si Gabriel.
- Congratulations. - Salamat.
Naghahanda na kami ng expansion.
Ang iniisip ko, Gigi 2 sa London.
New York.
Rome kaya? Para makita n'yo si Emily.
Ano'ng sinasabi mo?
Kakakausap lang namin. Lilipat na s'ya ro'n.
Para kay Marcello?
Para sa trabaho.
Magkaka-Agence Grateau na ro'n.
Mag-iiba ang Paris pag wala na s'ya.
Au revoir.
Ayos ka lang, pare?
Oo... Nagulat lang ako.
Gusto mo ng payo?
Mawawala sa 'yo ang best girl sa mundo
dahil sa pride mo.
Pareho tayo.
Siguro.
Di ko lang naisip...
Tumigil ka na sa pag-iisip.
May tsansa ka pa.
Paano? Sila na.
Kasi hindi kayo.
Sandali lang.
Pasensiya na sa French ko, Gabriel.
Pero gusto kitang i-congratulate.
Sobrang proud ako sa 'yo.
Deserved mo ang lahat ng 'to, at marami pang iba.
At tulad ng nakikita mo, napakatahimik dito.
Buweno... Mauna ka.
Heto na tayo.
Itinayo 'to no'ng 1600s at bahagi ng palazzo ng isang pamilya.
Ang ganda.
Medyo maliit tulad ng ibang lugar dito, pero ang tanawin...
Napakaganda.
Miss, iiwan ko ang susi at card ko sa pinto.
Grazie.
Nasa'n s'ya sa Rome?
Handa ka na?
Sandali.
Tingin ko, magiging masaya ka rito.
Masaya na 'ko.
Tara na.
Nagsalin ng Subtitle: Arvin James Despuig