Oh my God, ang ganda.
Wala 'kong masabi.
Si Emily Cooper, walang masabi?
Alam kong mahal mo ang Paris,
pero para sa 'kin, Venice ang pinakamagandang siyudad sa mundo.
At siguro, pinaka-romantic na rin.
Buti pala nakasama kita dito.
Five pa lang ako, nasa bucket list ko na ang Venice.
Sino bang five-year-old ang may bucket list?
'Yong nagsusuot pa rin ng bucket hats.
- Grabe. - Oh my God.
Tingnan mo—
Dito na tayo.
Parang di naman 'yan 'yong hotel natin.
Titingnan muna natin 'yong venue ng show. Okay lang ba?
Oo naman.
Uy!
Welcome sa San Francesco della Vigna.
Wow, ang ganda dito.
Sabi na, magugustuhan mo.
Malapit sa canal, kaya pwedeng magbangka 'yong mga bisita, Venice style.
May show dito ang Dior last year.
Di ako makapaniwalang bakante 'to.
Marcello, handa na 'yong mga model para sa final fittings.
- Tara na. - Sasama ako.
Marami ka nang nagawa, at first time mo sa Venice.
Mamasyal ka muna.
- Pero nandito ako para magtrabaho. - Sige na.
Ako naman ang mag-aasikaso nito.
Sigurado ka?
Oo. Halika na.
Sige, magkita tayo sa St. Regis.
Nandito pala "para magtrabaho," ha.
One, two.
Ay, hala.
Oh my God.
Ngayon lang kita nakitang ganito kasaya.
Oo nga, e.
Proud na proud kasi ako kay Marcello.
Ngayong kasama ko siya dito, at kayong lahat,
ngayon lang talaga ako naging ganito kasaya.
Masaya akong makita kang in love.
Nakakataba ng pusong daga ko.
Ng alin?
Tingnan mo 'yong tulay.
Pusong daga?
Oo nga pala.
"Moulin Rat." Kumusta na pala 'yon?
Kaka-send lang sa 'kin ng producers ng initial animation ni Satine.
Hindi, Ratine pala.
Di nga, patingin.
Hala, ang cute mo.
Ayokong nanginginig 'yong whiskers pag bumibirit ako,
pero ang ganda ng rat boobs ko, a.
- Buti dalawa lang ang nilagay nila. - Di ba?
- Sorry, sasagutin ko lang 'to. - Sige.
Hi, Sylvie. Papunta ka na ba?
Hindi, nasa Rome ako.
Rome?
Bakit?
Naaalala mo si Jane?
Paano ko makakalimutan? Ano na naman ang ginawa niya?
Biglang namatay 'yong asawa niya.
Naku, kawawa naman siya. Sorry.
Nandito ako para sa lamay, pero nasa Venice ako bukas para sa show.
Kung kailangan mong magtagal diyan, kaya namin 'to.
Hindi. Darating ako bukas.
Di lang 'to sugal ni Marcello.
Sumugal din ako sa line na 'to at dapat magtagumpay 'to.
Para sa 'ting lahat.
Kailangan ko nang umalis. Kita na lang tayo bukas.
Napakabuti mong kaibigan, pumunta ka pa talaga dito.
Hindi kita hahayaang mag-isa sa pinakamalungkot na araw ng buhay mo.
Ang totoo,
next week pa ang pinakamalungkot na araw, pag binasa na ng mga abogado ang will
at nalaman ko na kung gaano kalaki ang utang ko.
Kung pwede lang ibenta ang itlog ko, kaso baka bugok na.
Dapat nagpakasal ako sa negosyante, tulad mo.
Pinabagsak ni Laurent 'yong dalawang nightclub
at nangutang gamit ang property ng nanay ko.
Gusto ko siyang patayin.
Sorry. Masyado pang maaga.
Walang problema.
Alam kong darating ang araw na 'to.
Kaya inagahan kong magluksa.
Ano'ng gagawin mo kay Laurent?
'Yong matagal ko na dapat ginawa.
Magfa-file ng divorce.
Buti nga sa kanya.
Ay, hindi ikaw, darling.
Paalam na, mahal ko.
"Simula na ng 'yong walang-hanggan."
Para sa 'tin yata 'yon.
Hindi, di ako makapaniwala.
Nakita mo 'yong passport ko?
Hawak ko pa 'yon sa airport, e.
Maliligo lang ako tapos hanapin natin.
Salamat.
Nagpareserba ako sa paborito kong resto para sa dinner.
Tayong dalawa lang.
Ayoko munang may kahati sa 'yo ngayong gabi.
Ayos lang ba?
Ayos na ayos.
Sige.
Lalabas lang muna kami ni Mindy.
Sige.
MAGKITA TAYO, NGAYON NA!
Ano? Magpo-propose siya?
Sorry, sobrang excited lang ako.
Teka, mag-celebrate tayo. Dalawang Aperol Spritz, per favore.
- Excited ba tayo? Parang di ka excited. - Hindi, excited ako. Nagulat lang ako.
Masyado pang maaga.
Pero parang tama naman.
Team kami.
At pag iniisip ko ang susunod na taon o limang taon mula ngayon—
Na gawain mo nga.
Nakikita kong magkasama kami.
At ngayong nakatira na siya sa Paris, para bang makukuha ko na ang lahat.
Pag-ibig, trabaho, best friend.
Naiiyak ako.
Grazie.
Salamat.
Para sa inyo ni Marcello, sana maging masayang-masaya kayo.
Deserve mo 'yon.
- Audition mo ba 'to sa maid of honor? - Kailangang mag-audition?
Siyempre hindi na.
- Pupunta kami sa paborito niyang resto. - Oh my God! Doon siya magpo-propose.
Mangyayari na talaga 'to, girl. Wag mag-o-order ng salad, ha?
Ayaw naman nating may lettuce ka sa ngipin habang nagpo-propose na siya.
Paano kaya niya gagawin?
May mga kakantang waiter?
- String quartets? - Ano ba, pinapakaba mo 'ko.
Alam ko na, nasa baso ng champagne.
Classy, tulad niya.
- Wag mong lalaklakin. - Di ako lumalaklak.
Oo nga, ako pala 'yon.
Buonasera.
Marcello Muratori.
Grazie.
Alam mo, Emily, naisip ko,
paano kung wala ako noon sa bundok sa Megève kung saan tayo nagkakilala?
Paano kung di ako naglaro ng polo sa Paris kung saan tayo nagkita ulit?
Ibang-iba siguro ang buhay ko ngayon.
Ako rin.
Masaya talaga akong di ako natutong mag-ski.
Tinuruan mo 'kong magtiwala sa sarili.
May nakikita ka sa 'king di nakikita ng iba, isang creative na tao.
Anuman ang mangyari sa show, pakiramdam ko, nagtagumpay na ako.
- Di ako nag-order ng dessert. - Nag-order ako.
Tiramisu 'to. Ito ang specialty nila. Sila mismo ang gumagawa ng savoiardi.
Savoiardi?
Italian 'yon ng... "ladyfingers".
Ikaw muna.
Sige.
Sarap, 'no?
Oo.
Sige, halukayin mo hanggang ilalim. Nando'n ang best part.
- May sorpresa diyan. - Okay.
May nakita ako.
Nahanap mo na.
Oo.
May...
biskuwit.
Venetian chocolate ang pinakamasarap.
Ang sarap.
Di siya nag-propose?
Sa totoo lang, nakahinga ako.
Ayoko no'ng nakalagay sa tiramisu bowl 'yong engagement ring.
Oo, di mo gugustuhing ikwento 'yon nang paulit-ulit.
Mangyayari din 'yan.
Sigurado akong hinihintay niya lang na matapos 'yong show.
Puwera lang kung gagawin na niya ngayon. Hi!
- Sorry sa istorbo. - Hindi.
- May problema sa venue. - Ano 'yon?
Kailangan nating makita, pero di maganda.
- Sige, halika na. - Tara.
- Bye. - Bye.
Nandito lang ako kung kailangan.
Ano'ng nangyari dito?
Ni hindi nga umulan kagabi.
Di galing sa ulan, umapaw 'yong tubig.
Dahil 'to sa aqua alta.
Natural na nangyayari ang pagbaha dahil sa full moon.
E, kung i-aqua alta na lang natin paalis?
Gamitan natin ng wet vac?
Di kaya. Babaha lang ulit pagkahigop natin nito.
Palubog na nga 'yong siyudad.
Kaya pala bakante 'yong venue.
Oo, maganda ang Venezia, pero malupit din.
Naghahanap na ako ng kapalit na venue.
Booked na ang Hotel Danieli. Pati ang Palazzo Ducale.
Ginagamit ulit ng Max Mara ang Doge's Palace.
Mga gahaman.
Pero kahit makahanap tayo ng bagong venue,
paano natin ililipat ang buong show at mapapapunta ang mga bisita?
May simbahan sa malapit pero ayaw nila.
Salamat sa pag-check, Paddington Bear.
Sinusuot 'to ng mga tagarito. Ayokong masira ang sapatos ko, 'no.
Titingnan ko 'yong mga damit.
Ayoko sanang sabihin 'to, pero baka kailanganin na nating i-cancel.
Hindi pwede. Masasaktan si Marcello.
Si Sylvie ang inaalala ko.
Galing pa siya sa Rome, at may mapaparusahan talaga.
Ikaw ang mauuna, Luc.
Bakit ako?
Ikaw ang nag-book ng venue!
Tuyo 'yong mga damit, pero paano gagawin ang show sa anim na pulgadang tubig?
Saan lalakad 'yong mga model? Saan uupo ang mga bisita?
Mababasa ang lahat.
Hindi pa lulubog 'tong show natin.
Dito mismo natin gaganapin.
Kailangan lang nating pag-isipan ulit
at, alam n'yo na,
gawin ang ginagawa ng mga tagarito.
Ngayon na!
Hindi.
Oo. Dagdagan mo pa.
- Tama na 'to? - Oo.
- Okay. - Okay.
Salamat sa pagpunta.
Kakailanganin mo 'yan. Nasa unahan ka. Splash zone.
Ayan na siya. Patay tayo.
Ano ba'ng nangyari dito?
Pwedeng ikaw muna dito?
Kinailangan naming mag-improvise dahil sa aqua alta.
Diyos ko.
Biglang umapaw magdamag.
Gano'n din ang nangyari sa bangka ko, pero sa inodoro.
Di ko inaasahan 'yon.
Di ba nilinaw ko na dapat magtagumpay 'tong fashion show na 'to?
Paano 'to magiging matagumpay kung lubog sa tubig?
May contingency plan kami.
Mga bota?
Oo, parte 'yon ng contingency plan.
At ano naman ang contingency plan mo para sa nanay ni Marcello?
Oh my God.
Bakit nandito si Antonia?
Parang di 'yong tubig ang pinakamalaking problema natin.
- Nasaan si Marcello? - Nagtatago.
Tumigil ka. Magiging maayos 'to.
Ladies and gentlemen, magsisimula na ang palabas.
Teka, ano'ng ginagawa niya?
Mamma.
Bravo, anak. Bravo.
Nagustuhan mo?
Sobrang nagustuhan ko!
Ang ganda.
Ang tunay na diwa ng Muratori, pero sa bagong paraan.
Hindi mo na kami idedemanda?
Siyempre hindi na.
At saka, ang mahal-mahal no'ng abogado ko.
Tunay kang designer,
gaya ng tatay mo.
Pasensya na at ngayon ko lang 'yon nakita.
Marcello.
Panahon na para magbitiw ako
at ipasa ito sa taong higit na mas magaling sa 'kin.
Mamma naman. Hindi.
Ladies and gentlemen, si Marcello Muratori,
ang bagong mamumuno at magdadala ng kinabukasan sa House of Muratori.
Ano'ng pakiramdam na ikaw ang pinag-uusapan sa Venice Fashion Week?
Sobrang sarap.
Pero higit pa do'n, nagkaayos na kami ng pamilya ko.
Di ako makapaniwala.
At ipapasa na sa 'yo ng mama mo ang kumpanya.
Kasama ka do'n. Team tayo, e.
Ang kondisyon lang, ikaw ang gagawa ng marketing namin.
Siyempre payag ako diyan.
Ang daming kailangang pag-isipan. Mag-enjoy lang muna tayo.
Sinusubukan ko nga.
Excited lang akong bumalik sa Solitano at magsimula na.
Solitano? Gaano katagal?
Emily, hindi ko mapapatakbo ang Muratori sa Paris.
Pero, akala ko...
Di mo alam kung gaano kaganda ang buhay do'n.
Simple at tahimik ang buhay, pero hindi nakakabagot.
Magiging busy tayo sa araw, pero sa gabi...
tayo lang, magkasama sa sarili nating bahay.
At saan naman 'yon?
Gustong lumipat ni Mamma sa bahay ng kapatid ko
at ibibigay niya ang bahay niya.
'Yong napakagandang bahay na 'yon?
Kung saan mabubuo ang buhay natin nang magkasama.
At ang pinakamagaling na fashion company sa buong Italy.
Sobrang ganda ng lahat ng 'yon. Pero nakaka-overwhelm din.
Alam ko.
Hindi kailangang magdesisyon ngayon.
Ang mahalaga...
magkasama tayo.
Teka, ako pa rin ang mananagot sa mga utang niya kahit mag-divorce kami?
Hindi ako makapaniwala.
Ituloy natin 'to pagbalik ko sa Paris.
Ano'ng narinig n'yo?
Kami? Wala. Hindi kami nakikinig.
Bakit?
May problema ba?
Kukunin ng bankruptcy court lahat ng ari-arian ni Laurent,
kasama do'n ang mga ari-arian mo.
Tama.
Ang ipon ko, apartment, at ang kumpanya ko.
Teka... Nanganganib ang Agence Grateau?
Mas mabilis 'tong lulubog kaysa sa Venice.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Baka mabenta o ma-liquidate tayo. Di ko pa alam.
Kasama ko kayo no'ng binuo ko 'to, pero ayokong pati sa pagbagsak nito.
Kaya please, pagbalik natin sa Paris...
maghanap na kayo ng bagong trabaho.
Paano si Emily?
Sasaluhin na siya ng Muratori.
Sakto ang pag-alis niya.
Tara na.
Alfie!
Nagpa-party kami sa rooftop ng Hotel Danieli.
Sana nandito ka.
Sana nga.
Parang mas masaya diyan kaysa kung nasaan ako.
Binawi na raw ni Antonia 'yong kaso?
Oo, napanatag na ang lahat.
Tumawag ka ba para kumustahin si Nico o si Marcello?
Hindi.
Ikaw lang ang gusto kong makausap.
Gusto kitang makita pagbalik mo sa Paris.
Oo naman...
Siguradong magkakaro'n ng malaking company celebration.
- At— - Alam mo ang ibig kong sabihin.
Alam kong mahilig tayong mag-asaran,
pero... wag mong itangging may connection tayo.
Nandiyan ka pa ba?
Oo, kailangan ko nang ibaba, pero...
sige, pagbalik ko sa Paris.
Sige, ayos.
Hihintayin kita.
Tamang-tama.
Wow, uhaw na uhaw, a?
Malakas akong uminom. Isa sa masasamang nakasanayan ko.
- Okay. - Tara.
Mag-celebrate na tayo.
Grazie.
Hindi pa kita nababati. Congratulations.
Merci.
Naging maayos naman, di ba?
Di tungkol sa show.
'Yong offer ni Antonia ang tinutukoy ko,
ang pagpapatakbo sa Muratori.
Tuwang-tuwa siguro si Marcello.
Oo. Sobra.
Kaya lang, titira kami sa Solitano.
Di sa pang-aano, ha.
Napakagandang lugar no'n at sobrang bait ng lahat.
Pero...
Pero ano?
Paano na ang Agence Grateau?
O, ano'ng meron, Emily?
Ano ka ba. Sunggaban mo ang pagkakataong 'to.
Talaga? Bakit?
Kasi...
Pabago-bago ang marketing industry, kaya matalinong lumipat sa kanila.
Bubuo ka ng brand, magpapatakbo ng empire.
Pero...
di ko na kayo makakatrabaho.
Kakayanin natin 'yon. Di naman iba-ban ang Instagram.
Hindi nga.
Baka ikaw na ang susunod na Miuccia Prada.
Masuwerte silang makuha ka.
Alam kong suwerte ako sa 'yo.
Sobra.
Para kay Marcello Muratori.
Sobrang nagpapasalamat ako sa inyong lahat.
Lalo na... sa 'yo, Emily.
Nagbago ang buhay ko mula no'ng nakilala kita.
Lahat naman tayo.
At oo, mahalaga sa 'kin ang negosyong 'to,
pero ang mas mahalaga sa 'kin,
ikaw.
Nico?
May gusto ka rin bang sabihin?
Oo, salamat.
Uy, may speech din para sa 'kin?
Mahirap ang pinagdadaanan ko sa pamilya ko.
At talagang sinuportahan mo ako sa lahat.
Ang totoo, wala ako dito kung wala ka.
Kayong dalawa ang dahilan kung bakit kami naging ganito.
Magaling nga kami.
Teka, ano'ng— Wag!
Bale...
Mahal kita, pero hindi ko kaya.
Ang alin?
Hindi kita kayang pakasalan.
Di ko kayang iwanan ang buhay ko sa Paris para lumipat sa Solitano.
Hindi 'yon ang buhay ko.
Di rin para sa 'yo 'to.
Ano'ng...
Tinatago ko lang para kay Nico.
Para sa 'kin 'yan?
Mindy,
mahal kita.
Minahal na kita mula no'ng schoolmates pa lang tayo.
At gusto kitang makasama habambuhay.
Kaya...
Wow!
Will you marry me?
- Wag ka sanang tatanggi. - Hindi! Pumapayag ako!
Ibig kong sabihin, oui o sì, basta!
Sandali.
Oh my God, ang ganda...
- Mahal kita. - Mahal din kita.
- Teka, totoo ba 'to? - Oo.
Congratulations.
Masaya ako para sa inyo.
Sorry.
Sobrang nahihiya ako sa nangyari.
Nakita ko 'yong singsing, at— Sobrang naguluhan ako. Di ko...
Akala ko...
Sorry talaga.
Nag-assume lang ako.
Talaga ba?
Kasi iniisip ko na rin 'yon para sa future natin.
Ako rin.
At no'ng akala ko nangyayari na—
Na-realize mo ang totoong nararamdaman mo.
Nabuo ko na ang buhay ko sa Paris.
Okay? Pinaghirapan ko 'yon
at gusto ko 'yon.
At gusto ko ring nando'n ka.
Gusto ko rin ang Paris, pero dahil lang nando'n ka.
Sa Solitano ako nababagay, Emily.
Alam ko.
Sana pwede kitang samahan do'n.
Pero hindi mo kaya.
Magandang pangarap 'yon.
Hindi nga lang para sa 'kin.
Uy. Sorry sa nangyari sa inyo ni Marcello.
Alam kong mahal mo siya.
Mahal ko nga.
Pero magkaiba kami ng gusto sa buhay.
At kung lumipat ako sa Solitano,
para akong prinsesang nakulong sa kastilyo.
Pero magandang fairy tale 'yon.
Oo, pero sa huli, sa tingin ko, hanggang do'n na lang 'yon.
Tama.
Pero at least nahanap mo ang Prince Charming mo.
Grabe, 'no?
Pinapapili na ako ni Nico ng wedding dates.
Di ko pa nga nasasabi sa mga magulang ko.
Di ba dapat humingi muna siya ng basbas sa papa mo?
Hindi, 'no!
Kasi kokontrolin niya lang ang lahat.
Saka na lang niya sabihan pag kasal na kami.
Mindy naman!
Bakit? Anyway, ayoko ng mga kasal.
Ang gusto ko lang, 'yong bachelorette party.
Ako naman ang kokontrol do'n.
Iniisip ko sa Mykonos.
O kaya, sa Ibiza.
Akala ko ba ako ang magpaplano?
Siyempre ikaw nga.
Uy, hello.
- Hi. - Hi.
Kailan kayo nakabalik?
Kahapon.
- Kumusta 'yong restaurant? - Okay naman.
Pag-uusapan namin ng bagong chef 'yong budget.
'Yong bagong Chef Hot. Kumusta naman siya?
Actually, babae siya.
Ang suwerte mo.
- Anyway, mauuna na kami, kaya... - Oo nga.
Ano 'yan?
'Yong...
- Nag-propose si Nico. - Oo.
Engaged na siya.
Kailan mo balak sabihin sa 'kin?
Ito na nga.
Hindi. Si Emily ang nagsabi.
Kadalasan, "Best wishes" ang sinasabi.
Ang masasabi ko na lang, "Good luck."
Malaking pagkakamali 'to.
Alfie.
Alam niya ang sinasabi ko.
Ano ba'ng nangyayari sa inyong dalawa?
Wala.
Hindi 'yon wala lang.
May feelings ka pa ba sa kanya?
Naku, Min.
My God. Ano ba'ng ginagawa ko?
Emily!
Bumalik ka.
Dito pa rin ako nagtatrabaho, di ba?
Ipapadala na sana namin ang mga gamit mo sa Solitano.
Maliban sa pink stapler mo. Noon ko pa gusto 'yon.
Hindi na ako lilipat sa Solitano.
Break na kami ni Marcello.
Nalulungkot akong marinig 'yan.
Salamat, Sylvie. Uhm...
Akala ko siya na.
Pero sa huli, na-realize kong di 'yon ang buhay na gusto ko.
Masaya akong nandito ka.
Ako rin.
Pero may kailangan kang malaman.
Nanganganib ang Agence Grateau. Muntik ko na ngang isara 'to.
Ano? Bakit di mo sinabi?
Para hindi ka na mag-alala.
Pero buti na lang, may dumating na tagapagligtas.
Kumuha ako ng equity partner para makapagpatuloy tayo.
May mga mangyayaring pagbabago rito.
Sino?
Sino'ng may gusto ng champagne?
Naku.
La Marca Prosecco 'to.
Bawal akong makitang umiinom ng iba.
Siya ang tagapagligtas natin? Akala ko wala siyang pera.
Ay, darling, meron na.
Nakakabigla ang pagkamatay niya,
pero mas nakakabiglang iniwan niya sa 'kin 'yong palazzo.
Tapos, may napakalaking offer sa 'kin ang Four Seasons.
Gusto nilang gawin 'yong unang Four Seasons Palazzo sa mundo.
At ngayon, co-head na ako ng Agence Grateau.
Shit, magiging masaya 'to.
Eto na, pan-seared sea bream na may citrus caper sauce.
Ito ba 'yong nahuli natin kanina?
Sa pagkakaalala ko, karpa lang ang nahuli mo kanina.
Gano'n ba?
Para kay Gabriel,
na napakasarap ng mga pinakain sa 'tin mula Koh Samui hanggang Crete.
Para kay Gabriel.
Salamat. Mag-enjoy kayo.
Ay, Gab...
Nagpasya nga pala kaming magbakasyon hanggang katapusan
sa bahay namin sa London.
Kaya makakapahinga ka dito sa Greece hanggang makabalik kami.
Isa 'yan sa perks nitong trabaho.
Grabe...
- Salamat. - Walang anuman.
Reward mo 'yon.
GUSTO KO LANG IPAALAM SA 'YONG BUMALIK NA SI EMILY SA PARIS.
HIWALAY NA SILA NI MARCELLO.
BAHALA KA NA KUNG ANO'NG GAGAWIN MO.
EMILY - GAYA NG PANGAKO KO... POSTCARD NA MAY STAMP
WALA AKONG DIREKSYON KUNG WALA KA. MAGKITA TAYO SA GREECE.
BUONG PAGMAMAHAL MULA SA GREECE
- Pwede mo bang ipadala 'to? - Sige, Chef.
Salamat.
SA ALAALA NI DIEGO BORELLA
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon