Nu ik jullie aandacht heb, zal ik beginnen.
Welkom.
Dit amusementsprogramma heet dus Berichten Van Elders.
Die titel zal relevanter worden naarmate het verhaal vordert.
Tenzij dit jullie eerste ervaring is met een tv-serie...
wat volgens ons dossier niet zo is...
zijn jullie bekend met de verteltechniek...
waarbij de makers onnodig veel tijd besteden...
aan de introductie van de held, z'n beroep...
de details van zijn leven en het belangrijkst:
de obstakels die zijn geluk in de weg staan.
Als het eerste van mijn vele geschenken aan jullie...
stel ik voor dat we dit overslaan...
en verdergaan met waar jullie voor komen: het verhaal.
Ik wil jullie 20 minuten teruggeven...
door de standaardintroductie terug te brengen tot twee minuten.
Dit is Peter.
Beschouw hem maar als jou.
Als je alleen zou wonen en zou worden gewekt...
door je iPhone-wekker die nog steeds op het standaardgeluid staat.
Peter loopt elke ochtend naar z'n werk...
wat hij niet leuk en niet vervelend vindt.
Hij maakt nooit oogcontact...
en gaat ervan uit dat z'n medemensen dat ook nooit doen.
Peter heeft een betrouwbare baan...
bij 'n firma waar je voor weinig geld twee miljoen nummers kunt streamen.
Het innovatieve algoritme van de firma...
raadt je nummers aan op basis van je luistergeschiedenis...
en bespaart je het gedoe van onnodige muzikale ontdekkingstochten.
Peter is jou als je dezelfde route naar huis zou nemen...
maar dan natuurlijk in tegenovergestelde richting.
Hij haalt zijn avondeten doorgaans bij de kruidenier.
Dat bestaat vaak uit voorverpakte sushi...
met een zakje bruin, vloeibaar zout en pikante groene klei.
Peter is jou als je je dag op dezelfde plek zou eindigen...
zonder verandering.
Elke dag hetzelfde...
met uitzondering van zinloze, arbitraire afwijkingen.
Een burrito in plaats van sushi.
Dit is tragiek in z'n meest stilletjes verwoestende uitdossing.
Een leven zonder risico, zonder echte pijn.
Een leven zonder echte geneugten.
Dit is bestaan in plaats van leven.
Althans, dat is mijn opvatting.
En uiteindelijk is dat alles wat ik heb.
Ik denk dat het zo wel duidelijk is.
Nu kennen jullie Peter.
Doe je ogen half dicht en Peter is jou.
In elk geval genoeg...
dat we meteen naar de dag kunnen waarop er iets verandert.
Ik wil graag bekennen dat ik één keer heb gelogen tijdens deze introductie.
Maar ik kan jullie verzekeren dat ik een betrouwbare verteller ben.
BERICHTEN VAN ELDERS
Norman?
Normaal?
Ben jij normaal?
Sorry, wat zeg je? -Ben jij Norman?
O, nee.
O, jeetje. Sorry.
Geeft niks. -Kan ik je helpen?
Nee, het ging per ongeluk.
Het spijt me. Sorry.
COMMUNICEREN MET DOLFIJNEN SYSTEEMTEST
HÉ, HOE GAAT HET ERMEE?
Ik begrijp het.
MENSELIJK KRACHTVELDEXPERIMENT
VERBODEN TOEGANG
VERBODEN ROND TE HANGEN
24 UUR PER DAG CAMERABEWAKING
Werkdingen. Werk.
Werk. Werkdingen.
Werk. Werk. Werkdingen.
Oké.
Top.
HERINNERINGEN NAAR MEDIA
HEEFT U DEZE MAN GEZIEN? JEJUNE-INSTITUUT
Hallo?
Peter?
Ja.
Hoe wist u dat?
Je hebt gebeld.
Ja, ik... Ik heb die man gezien.
De man van het bord.
Hij hing z'n eigen 'heeft u deze man gezien?'-flyer op.
Dat verbaast me niet.
Bedankt dat je het Jejune-instituut in Pennsylvania hebt gebeld.
We willen je graag uitnodigen voor een speciale oriëntatiesessie.
Een oriëntatiesessie?
Ons adres is South 7th Street 12616...
suite 1607.
Dat zijn 'n hoop cijfers.
Wil je schrijfgerei bij de hand nemen?
Nee, dat hoeft niet.
Zaterdag om twee uur 's middags.
Volgens mij kan ik dan niet.
De donkere paarden die de moed hebben om een blik omhoog te werpen...
wacht een verborgen familie.
En hoe was je week op sociaal gebied?
Heb je geluncht met een collega? Interessante gesprekken gevoerd?
Nee.
Restaurants uitgeprobeerd? Iets nieuws bekeken op tv?
Nee.
Peter, mag ik je iets vragen?
Ja, natuurlijk.
Waarom kom je naar me toe?
Nou, het is gratis.
Het wordt vergoed...
en dit is m'n eerste baan met een verzekering...
dus ik dacht:
Peter, maak hier gebruik van om kennis te maken met de psychiatrie.
Wat vind je er tot nu toe van?
Het bevalt goed. Echt.
Onze gesprekken gaan behoorlijk goed.
Ik weet dat jij de meeste moeite doet.
Ik wou dat ik meer kon bijdragen. Daar voel ik me weleens schuldig om.
Ik bedoel... Misschien vind je me wel saai of zo.
Ik begrijp wat je me vraagt. Ik...
Blijf praten. -Ik praat ook.
Sorry.
Ik denk dat ik eraan begin te wennen dat dit het is.
Dat dit het leven is.
Daar heb ik nog niet echt iets over te zeggen.
Je voelt je beklemd.
Nee, meestal voel ik helemaal niks.
Een gevoel van verlies misschien, maar ik weet niet waarvoor.
Is het niet tijd om dat uit te zoeken?
Waar moet u zijn?
Weet ik niet zeker. Het Jejune-instituut?
De man over wie we het hadden is er.
Peter.
Wat leuk je te ontmoeten.
O, bedankt.
Antwoorden wachten op verdieping 16.
Oké.
Die kant op?
'Loop de lift uit en ga richting de gang.
Kijk meteen naar rechts.
Kijk weer naar rechts.
En een derde keer.
Loop de gang door.'
'Stap in voorwaartse richting.
Blijf rechtdoor aanhouden.'
'Open met deze sleutel de dubbele deur aan het eind van de gang...
naar het Introductiecentrum.'
Welkom bij het Introductiecentrum van het Jejune-instituut in Philadelphia.
Neem plaats in de stoel die voor je klaarstaat.
De oriëntatie begint zo. Vijf...
vier, drie, twee, één.
JEJUNE-INSTITUUT
Hallo.
Wij zijn het Jejune-instituut...
leveranciers van Nonchalance...
en talloze innovatieve producten om de leegte te vullen.
Op dit moment onder meer PoliWater:
gecondenseerd water...
met verbluffende geneeskrachtige eigenschappen.
Kloonvrije systemen voor menselijke reproductie...
om een externe vertegenwoordiger te creëren...
met je soevereine vorm.
En onze meest veelbelovende ontwikkeling tot nu toe:
Het I.D.E.E. van Jejune. Patent aangevraagd.
Dan gaan we nu naar onze oprichter...
de Weledele Octavio Coleman.
Hallo, en welkom thuis.
Ik hoop dat de introductievideo...
je enige context heeft gegeven...
bij waar je je nu bevindt.
Knik als dat zo is.
Dan heb ik misschien een eenvoudige verklaring voor je.
In mijn ervaring is het vaak zo...
dat slechts de grootste eenvoud...
naar begrip leidt...
en van begrip naar de waarheid.
Knik als je dat ook vindt.
Mijn naam is Octavio Coleman...
en ik spendeer al ruim 40 jaar mijn levenskracht...
en mijn vitale energie aan het bereiken van één doel:
de eenheid onthullen die in het volle zicht verborgen ligt...
recht voor je ogen en onder je neus.
De illusie van afzonderlijkheid tonen...
die ons denken doordringt...
en de oorzaak is van alle vormen van menselijke strijd.
Het is een lange weg geweest.
Er zijn momenten geweest dat wij als collectief...
en ik als leider het nut van deze onderneming in twijfel trokken.
's Nachts fluisterden stemmen...
dat mijn levenswerk een waanidee was...
en dat mijn visionaire zoektocht...
vruchteloos zou zijn.
Maar ik heb mijn ongelijk bewezen door mijn gelijk te bewijzen.
En jij bent een sleutel tot het ontsluiten van onze visie.
Je moet weten dat er een heel uniek persoon voor nodig is...
om in de stoel te gaan zitten waarin jij nu zit.
Slechts weinigen trekken het etiketje van de flyer...
en bijna niemand belt het nummer.
Het is nog zeldzamer dat iemand naar ons hoofdkantoor komt...
en slechts de allerzeldzaamsten zitten hier voor mij...
klaar om mijn oproep te beantwoorden.
Mijn vriend, of je het nu weet of niet: jij...
bezit iets.
Misschien slaapt het nog...
misschien is het nog ongeboren...
maar ik beloof je: het is uniek...
vitaal en essentieel.
We delen allemaal een wens. Een geheim.
Hij wordt zelden geuit...
maar hij is universeler dan elke hoop die ooit is gehoopt.
Dat ooit zal worden onthuld dat er een fout is gemaakt.
Dat je bent voorbestemd voor meer.
Dat er iemand opduikt uit de alledaagse leegte...
die zegt: Nee, mijn beste. Jij niet.
Jij hoort hier niet. Kom mee.
Jij hoort bij de bijzondere mensen.
Ik ben hier en die dag is aangebroken.
Nee, mijn beste. Jij niet.
Jij hoort hier niet.
Kom mee.
Jij hoort bij de bijzondere mensen.
Wat gebeurt er?
Ik denk dat deze emotionele openbaring...
meer dan genoeg is voor vandaag.
In de lade naast je vind je een introductiekaart.
Mocht je deze relatie willen voortzetten...
vul dan de vereiste gegevens in.
Dan benaderen we je als je moment is aangebroken.
Bedankt, beste vriend.
INTRODUCTIEKAART
JEJUNE-INSTITUUT
VUL DIE KAART NIET IN...
DEZE PLEK IS NIET WAT HET LIJKT...
ZE PROBEREN HET VAN JE TE STELEN...
NET ALS BIJ HAAR...
WACHT NIET PAK DEZE KAART EN VLUCHT
VLUCHT PETER
'Ga niet terug naar de receptie.
Neem de nooduitgang. Het alarm is uitgeschakeld.'
'Neem de trap naar de eerste etage.
Ren niet, maar loop ook niet te langzaam.
Ze zullen nu achter je aan zitten.'
'Laat deze kaart liggen en neem je telefoon op.'
Shit.
Hallo?
Dit is Commandant 14, schipper van het Eldersgenootschap...
en aartsvijand van het Jejune-instituut.
Je weet niet waarin je bent beland, maar dat komt nog wel.
Niet praten, denken of bang zijn. Kom naar de locatie op South Street.
Het adres verschijnt op je telefoon via 'n versleuteld multimediabericht.
Oké, maar...
Hallo?
South Street 277.77?
Goddelijke Nonchalance? Waar slaat dat op?
Sorry. Mijn fout.
WINKEL MET MOOIE DINGEN
Als je me aanraakt, maak ik je af. Begrepen?
Nu ben je niet meer zo stoer, hè? Slijmerige smeerlap.
Jezus. -Mij krijg je niet, rotkop.
Ik wil niks van je en ik heb geen rotkop.
O jawel. -Helemaal niet.
Je hebt een rotkop. -Nee. Ik ben gewoon mij.
Hoor je niet bij dat ene?
Wat? Nee.
Ik snap echt niet wat er aan de hand is.
Net als ik. Heb je het filmpje gezien?
Ja. -Bizar, hè?
Ik snap 't ook niet, maar het is leuk.
Nou, ik vind het heel erg verwarrend en eng, dus...
Ja. Sorry.
Ik was gewoon... aan het acteren.
O, oké. Dat was goed. Je komt echt heel dreigend over.
Dank je. Dat heb ik me aangeleerd.
Ja, leuk.
Ik snap nog steeds niet wat er aan de hand is.
Ik ook niet, maar ik denk dat het een nieuwe reclamecampagne is of zo.
Zometeen gaat iemand ons iets proberen te verkopen.
Verrassing. Deze ervaring werd mogelijk gemaakt door Bender Elmore.
Bender Elmore?
Het moet wel zoiets zijn.
Een of ander groot bedrijf.
Wat dit ook is, het is niet goedkoop.
Mensen geven alleen geld uit als ze geld willen verdienen.
Nou, ik geef soms geld uit aan dingen die me geen geld opleveren.
Zoals kabel-tv.
Dat is waar.
Misschien is dit voor iemand z'n vermaak.
Houden jullie me in de gaten, stelletje hufters?
Steek je Instituut maar in je strakke kapitalistische reet.
Je vloekt echt veel.
Wil je het volgende stuk samen doen?
Het volgende stuk?
'De kracht zit binnenin je.
Zoek haar.'
DE KRACHT ZIT BINNEN IN JE ZOEK HAAR
Erewoordsysteem.
ALLES TE KOOP TEGEN EEN REDELIJKE DONATIE
Dat lukt alleen in een verborgen steegje.
Klopt.
Ja.
Wil je nog iets meenemen voor we gaan?
Er zijn hier een heleboel dingen die nieuw voor me zijn...
die ik zou willen aanraken.
Ja, zeg dat.
ELDERS
'Elders.' Er staat...
Er staat 'elders' op die steen. Geen idee hoe ze dat hebben gedaan.
Vast met een speciale mal...
wat niet eenvoudig is.
Ik werk niet in de bouw, maar ik heb wel...
Wie weet.
Ben je klaar?
Weet je zeker dat het mag?
Dat het mag?
Het volgende stuk samen doen.
Ik weet niet of er regels zijn of...
Ik bedoel... Je bent volwassen.
Je kunt zelf nadenken, toch?
Daar heb ik nooit echt over nagedacht.
Ja, natuurlijk. Ja.
Als jij denkt van wel. Ja.
Hier.
Probeer dit eens.
Daar word je rustig van.
Ik ben bang voor drugs. Sorry.
Dit is een goede drug.
Luister, wat dit ook is, het is de bedoeling dat het leuk is.
En zulke dingen gebeuren niet zomaar, dus verspil het niet.
Achteraf genieten gaat niet.
Daarom zijn mensen die concerten filmen achterlijk.
Ja. Oké.
Hij zit stevig vast.
Verpest het alsjeblieft niet voor me.
Natuurlijk niet.
Wauw.
Wat gaaf. Ik heb mensen dit zien dragen.
Ik voelde me zoals ik me soms voelde...
als ik een mooie film had gezien in de bioscoop.
Als ik na afloop naar buiten ging...
leken de kleuren feller.
De wereld leek een mooiere plek.
ZOEK HAAR
Ik wilde me zo blijven voelen.
Voor het eerst in m'n leven...
keek ik met nieuwe ogen naar de wereld.
Tot dan toe was het leven een reeks onvervulde beloftes geweest.
Werk hard en je zult gelukkig worden.
Doe wat juist is en je zult worden beloond.
We verwachtten natuurlijk dat er iemand zou komen...
om het af te pakken. Maar het Instituut kwam niet.
Voor het eerst sinds ik heel klein was voelde ik me...
Misschien klinkt dit stom.
Het klinkt sowieso stom, maar dat maakt me niks uit.
Het was alsof er magie was.
Alsof er echte magie was.
Misschien ook voor mij.
Want alle borden om me heen waardoor ik m'n leven had laten bepalen...
VERBODEN TOEGANG
...verloren hun kracht.
GEEN SPIJT: VOLG JE GODDELIJKE NONCHALANCE
BEZOEK ELDERS EPWA.LIFE
En wat gebeurde er toen?
Het duurde een paar dagen en toen...
ging het gewoon weer weg, veel sneller dan ik had gehoopt.
Heeft die ervaring nog iets blijvends opgeleverd?
Voor haar voelt het leven vast heel anders.
Ik was heel bang en zij had heel veel lol.
En hoe voel je je daarbij?
Ik wou dat ik meer op haar leek.
Hallo? -Peter.
Met Commandant 14 van het Eldersgenootschap.
We hebben je nu nodig.
Hallo, commandant. Met mij.
Met Peter. Ik ben er. Maar ik ben net aan het eten.
Dat kan wachten, Peter.
Een mens kan weken zonder eten...
en dagen zonder water.
Ik moet het nu weten: doe je mee of niet?
Ik... -Nu, Peter.
Ik doe mee.
Je krijgt de locatie via een versleuteld multimediabericht.
We hebben in allerijl je hulp nodig.
Oké, ik... Hallo?
Hallo? -De tijd is nabij.
Luister goed.
Dans.
Dansen, zei ik.
Je kunt alleen verder als je je lichaam in de strijd gooit.
Dansen dus.
Dansen, slungel die je bent.
Dansen.
Heel goed. Blijf dansen.
Hang op en dans.
Dansen, verdikkeme.
Dansen. -Oké, maar...
Hallo?
Simone.
Peter.
Wat krijgen we nou?
Ik weet niet of dat Bigfoot, een yeti of Sasquatch was...
maar dat ding kan dansen.
Ja, het was Bigfoot.
Ja. -Dat dacht ik al.
We moeten...
Ja. Vind je het al leuk?
Ik ben ontzettend zenuwachtig, maar op een hele goede manier.
Volgens mij noem je dat opwinding.
Ja. Oké.
Drie, twee, één.
Dames en heren, welkom bij Radio Nonchalance:
Berichten Van Elders.
Tijdens onze live-uitzending...
moeten jullie een taak volbrengen...
terwijl je de boodschap en betekenis van onze uitzending in je opneemt.
In jullie enveloppen bevindt zich een gekleurd batje.
Daaraan kun je je directe familie herkennen.
Haal nu de batjes tevoorschijn...
en zoek degenen met wie je deze reis zult voortzetten.
Kijk even rustig om je heen...
naar de gezichten van de dappere zielen die je nu familie mag noemen.
Jullie zijn uitgekozen als Agenten van Nonchalance.
Nu zal deze cryptische uitzending het geheim van Nonchalance onthullen.
Wat is het geheim?
Wat is Nonchalance en wie zijn de verborgen aanhangers ervan?
Zijn ze vriendelijk of gevaarlijk?
En wat betekent hun bestaan voor de wereld van vandaag...
vol politieke, economische en spirituele chaos?
Luister goed, dan zullen we het je vertellen.
Dit is jullie omroeper, Commandant 14...
trouwe dienaar en hoge piet van het Eldersgenootschap.
Ik zend tijdelijk uit op deze speciale frequentie.
Net als bij Petrus...
liggen de sleutels van je cel bij je voeten.
Reik omlaag en open de deur.
Ga naar buiten als vrije mannen en vrouwen.
Hoi.
Ga de anderen zoeken. Ik wacht hier.
Wil je echt niet met ons mee?
Ik wil niet worden afgeleid. Elk bewijsstuk is essentieel.
Maar eerst een waarschuwing.
Oké.
Pas op voor valse Nonchalance.
De valse profeten zijn hun troepen reeds aan het verzamelen...
in hun poging om haar te vinden: de bijzondere Clara...
hoeder van de Goddelijke Nonchalance.
Pas vooral op voor degene die men Octavio Coleman noemt...
want hij is in de huidige tijd...
de voornaamste tegenstander van ons genootschap...
en een cynische en duivels geïnspireerde bedenker...
van valse Nonchalance...
de oprichter van 't snode Jejune-instituut...
CIA-agent en informant...
saboteur en provocateur.
De Weledele Octavio Coleman...
Pardon.
...de man die meeluisterde...
Pardon. Mag ik je...
We matchen. Matchen we?
Ja. -We matchen. Wat ben ik blij.
Ik dacht dat ik alleen was. Ik kon niemand vinden.
Helemaal alleen. Zo blij. -Ik ben Peter.
Ik versta je nauwelijks.
Ik ben Peter.
Simone. -Ik ben Janice.
Hallo, Janice.
Ik kan je horen. Hij is eruit.
We hebben nog iemand. Kom mee. -Oké, mooi.
Ik ben echt...
Gaat het? -Ja. Ik doe mee.
Vrienden, achter deze wereld schuilt een wereld...
die verborgen was.
Maar nu niet meer.
De kracht schuilt in jezelf.
Dat is altijd al zo geweest.
Luister goed, vrienden, terwijl ik alle vertroebeling achter me laat...
en jullie een kristalheldere opdracht geef.
Jullie moeten Clara vinden.
Zij gaat een prachtige toekomst inluiden.
Ze is de brenger van Goddelijke Nonchalance.
Vind haar eerder dan de snode Octavio...
en z'n vervloekte Instituut...
en jullie zullen rijkelijk worden beloond.
Vind Clara, dan zullen wij de wereld veranderen.
Dat was krankzinnig.
Dat was een hele uitgebreide grap.
Heel leuk. -Sorry, wat bedoel je?
Denk je dat dit een soort geintje is?
Nee nee, dat niet.
Een prachtige poppenkast.
Een heerlijk avondje uit.
Lev vindt... Lev is m'n man.
Hij vindt dit vast ontzettend grappig.
Dat weet ik wel zeker.
Hier zit veel meer betekenis achter dan gewoon een grap.
O ja? -Dit is een overheidsoperatie.
Hoe heet je ook weer?
Jani... Mrs Foster. Nee, Janice.
Oké. Janice. -Mrs... Janice.
Janice.
Ik heb alle grote en kleine aanwijzingen bijgehouden...
vanaf de introductie.
Die uitzending bevat een code.
En wat me echt woedend maakt:
ze verzamelen al onze persoonlijke gegevens.
Telefoons, e-mails, enzovoort.
Dit is duidelijk een of ander geavanceerd sociaal experiment.
Lieve help.
Ik wil niet onbeleefd zijn en dit is een oprechte vraag...
maar ben je soms gek?
Ze zeggen dat gekken niet altijd weten dat ze gek zijn...
maar in mijn ervaring is dat niet altijd zo.
Op m'n 13e scoorde ik bijna perfect op de universitaire toelatingstest.
Ik had één vraag fout, wat ik nog steeds betwijfel.
Ik ben niet gek. -Oké.
Ik zie heel snel patronen...
en ik denk dat hier ook een patroon in zit.
Dit alles...
leidt ergens naartoe.
Het is in elk geval...
een bizar verhaal.
Ik probeer het nog steeds te bevatten.
Die vermiste meid, Clara...
Goddelijke Nonchalance? Wat?
Ik denk dat het echte doel iets anders is.
Die radioman zei dat we rijkelijk zouden worden beloond.
Wie Clara vindt, komt vast op tv.
Ik hoop het niet.
Dat bedoelde hij echt niet.
Oké, sorry. Wat was jouw naam ook weer?
Fredwynn.
Pardon? -Fredwynn.
Fredwynn?
Ja, zo spreek je het uit...
maar ik denk dat je het vast verkeerd zou spellen.
Het is één woord: Fredwynn.
Fredwynn.
-Fredwynn?
Fredwynn. -Ja.
Zo lastig is het niet.
Fredwynn. -Ja.
Fredwynn.
Ja. -Oké.
Fredwynn, ik denk dat het handig is...
als we al onze theorieën even aan bod laten komen...
en niet alleen de jouwe.
Snap je? -Ja, ik begrijp het.
Mooi.
Wat denk jij, Peter? Je bent erg stil.
Alles wat ik zeg, weet ik al...
dus ik leer niks door te praten.
Ik wilde naar jullie luisteren en informatie verzamelen.
Dat klinkt verlicht, maar het is egoïstisch.
Je bent een egoïstische Boeddha.
Ik ga je EB noemen: Egoïstische Boeddha.
Dat heb ik liever niet.
Deel je gedachten dan met de groep.
Oké.
Wat als het echt is?
Ik wil niet dom of naïef klinken.
Maar hij noemt het een samenzwering...
jij denkt dat het 'n grap is...
en jij denkt dat het 'n spel is, maar...
wat als het echt is?
Hé.
Hé, niet lachen.
Het is niet grappig.
Het is prachtig. -Het was een vraag, geen theorie.
Ik zei dat ik niet dom wilde klinken.
Ik vond het niet dom. -Weet ik.
Maar vooral hij wilde dat ik iets zou zeggen.
Zo van: Zeg het, zeg het.
Ik vond je vraag heel mooi. -Het geeft niet.
Het is oké.
Zullen we wat taart bestellen? Omdat het zo lekker is.
Zulke eethuizen hebben soms taart.
Oké. -Is er ook taart?
Heeft u taart? -Taart?
Aardbei of kokos?
-Mijn god. Doe ze maar allebei.
Allebei.
Dat was echt een heel goed idee. -Dank je.
Ik eet graag taart.
Nou, ja.
Twee van elk. Van het huis.
Heel aardig van je.
Nee, hoor.
Ik wil jullie dolgraag zien bepalen wie welk stuk krijgt.
Hier. Je mag mijn stuk hebben.
O, dat hoeft niet. -Nee, nee. Ik...
Ik moet gaan. Ik wil niet te laat naar huis lopen.
Ik kan wel meelopen.
Nee. Blijf maar.
Laat maar weten welke taart het lekkerst is.
Het was leuk om je te ontmoeten.
Mrs Foster. -Janice.
Janice. -Jij bent...
Simone.
Fredwynn.
Eén woord. -Simone.
Peter.
Ik weet niet wanneer...
maar ik heb het gevoel dat ik jullie gauw zal terugzien.
Ik hoop het.
Ja.
Volg in de tussentijd je Goddelijke Nonchalance...
wat dat ook moge zijn.
En wat bedoelen we eigenlijk met Goddelijke Nonchalance?
Achteloos over straat kuieren?
Een soort zelfverzekerdheid?
Of is het meer dan dat?
Goddelijke Nonchalance kan niet worden verhandeld of verpakt.
Het is een kracht die alleen binnen in je zit.
Ik zie dat 't nog steeds onduidelijk is.
Misschien kan ik het verder verklaren.
Laten we dit nog 'ns bekijken.
Je houdt van tekenfilms, toch?
Natuurlijk.
Iedereen houdt van tekenfilms.
Stel je een tekenfilmpersonage voor.
Het maakt niet uit wie.
Kijk hoe ze over straat kuiert...
zich niet bewust van het gevaar...
dat achter elke hoek schuilt.
Sommigen verwarren haar rust met domheid.
Anderen verbazen zich over haar naïviteit.
Maar Goddelijke Nonchalance is iets anders, beste vrienden.
Het is een constante gemoedsrust...
terwijl overal om je heen chaos lijkt te heersen.
Het is een stilzwijgend besef...
dat je, ondanks alle tegenslagen, angsten en tegenstanders...
wordt beschermd door een tijdloze onschuld...
een voortdurende vreugde...
een universele liefde die niet hoeft te worden benoemd.
Maar vrienden, het leven is geen tekenfilm, toch?
Dus wat nu?
Laat me met rust. Ik laat niet met me sollen.
Spel of geen spel, dit spul brandt je oogballen weg.
Waarom moeten jullie alles verpesten?
Simone, ben jij dat?
Ja. Ik ben thuis, oma.
Ga maar weer slapen.
Heb je 'n leuke avond gehad?
Over het algemeen wel.
Welterusten.
Trusten, lieverd.
Niks aan de hand.
Dit is Simone.
Beschouw haar ook als jou.