Dikkatinizi çektiğime göre başlayabilirim.
Hoş geldiniz.
Bildiğiniz gibi bu programın adı Dispatches from Elsewhere.
İsmin alakasını program ilerledikçe
anlayacağınızı sanıyorum.
Tabii eğer bu izleyeceğiniz ilk kısıtlı süreli yapım değilse,
ki elimizdeki verilere göre öyle değil.
Yani yapımcıların başrolümüzü
size tanıtmak; işinden, hayatından, özellikle de
mutlu olmak için çektiği zorluklardan
bahsetmek için gereksiz zaman harcadığı
hikâyenin o kısmını bilirsiniz.
Size vereceğim birçok hediyeden biri olarak
o kısmı atlayıp geçelim
ve asıl hikâyeye gelelim derim sevgili dostlarım.
Tanıtım kısmını iki dakikaya indirmeyi
ve hayatınızın 20 dakikasını boşa harcamamayı öneriyorum.
Bu Peter.
Kendinizi onun yerine koyun.
Yalnız yaşayıp haftanın her günü
iPhone'un ön tanımlı "radar" zil sesli alarmına uyanan hâliniz.
Peter, sabah işe yürümeyi ne seven
ne de nefret eden hâliniz.
İnsanlarla göz teması kurmaz.
Onların da aynı şekilde temas kurmadığını varsayar.
Aylık az bir rakama iki milyon kadar şarkıya erişim hizmeti veren
bir şirkette çalışan versiyonunuz.
Ve bu şirketin yaratıcı algoritması
daha önce dinlediklerinize göre
seveceğiniz şarkılar önerip
sizi sıkıcı ve gereksiz müzik keşfetme işinden kurtarıyor.
Peter sizin gibi her gün işe gittiği yoldan eve dönüyor.
Tahmin edeceğiniz üzere, tam tersi yönden.
Akşam yemeğini temin etmek için köşedeki dükkândan
çoğu kez bir paket suşi,
kahverengi tuzlu bir sıvı ve acılı yeşil bir macun alır.
Peter, günü aynen başladığı yerde
bitiren hâliniz.
Her gün aynı.
Anlamsız, rastgele sapmalar dışında.
Suşi yerine burrito yemesi gibi.
Ve işte bu en yıkıcı hâline bürünmüş trajedinin ta kendisi.
Risksiz bir hayat. Acısız bir hayat.
Gerçek neşenin olmadığı bir hayat.
Bu var olmak, yaşamak değil.
En azından benim görüşüm bu.
Günün sonunda, elimde olan tek şey bu.
Olayı anlamışsınızdır dostlarım.
Peter'ı tanıdınız.
Gözünüzü kapayın. Peter olun.
Yani en azından
bir şeylerin değiştiği güne geçebiliriz bence.
Girizgâhımda size bir kerecik yalan söylediğimi itiraf etmeliyim.
Yine de güvenilir bir anlatıcı olduğumu size temin ederim.
Norman?
Normal?
Normal misiniz?
-Pardon anlamadım? -Norman siz misiniz?
Ah, yok. Hayır.
Çok pardon birader.
-Sorun yok. -Yardım edeyim mi?
-Yok, kaza işte. -Affedersin.
Ben özür dilerim.
YUNUSLA İLETİŞİM TESTİ
SELAM, NE HABER?
Anlıyorum.
FİZİKSEL GÜÇ ALANI DENEYİ
GİRMEK YASAKTIR
SATICI GİREMEZ
24 SAAT GÖZETİM
İş falan. İş.
İş. İş falan.
İş. İş. İş falan.
Tamam.
Harika.
HAFIZANIN MEDYASI
BU ADAMI GÖRDÜNÜZ MÜ? JEJUNE ENSTİTÜSÜ
Alo?
Peter?
Evet.
Nereden bildiniz?
Sen aradın.
Şey, evet. Ben...
Adamı gördüm de.
İlandaki adamı.
Kendi "Bu adamı gördünüz mü?" ilanını koyuyordu.
Şaşırmadım.
Jejune Enstitüsünü aradığınız için teşekkürler.
Pensilvanya Genel Merkez.
Sizi özel oryantasyon seansımıza davet ediyoruz.
Pardon, neyin oryantasyonu?
Adresimiz, 12616 Güney 7. Cadde.
Daire 1607.
Çok rakam varmış.
Yazılı temin etmek ister misiniz?
Yok, gerek yok.
Doğu Standart Saati ile cuma öğlen ikide.
O saatte gelemeyebilirim.
Uyanıp gözünü açan mücadeleci ruhları
gizli bir aile bekliyor.
Bu hafta sosyal açıdan nasıl geçti?
Bir iş arkadaşınla yemek yedin mi? İlginç bir sohbete girdin mi?
Hayır.
Yeni bir restoran denedin mi?
Yeni bir şey izledin mi?
Hayır.
Peter, sana bir şey sorabilir miyim?
Evet, tabii ki.
Bana neden geliyorsun?
Yani bedava sonuçta.
Sağlık sigortam ödüyor.
Bu işe kadar hiç sigortam olmamıştı.
Ben de dedim ki...
"Hadi Peter, fırsatı değerlendir.
Psikiyatrist neymiş gör."
Nasılmış peki sence?
Sevdim. Gerçekten.
Bence görüşmelerimiz çok iyi gidiyor.
Ağır vakalarla uğraştığına eminim.
Keşke fazlasını sunabilsem.
Bazen seanslardan sonra kendimi bu yüzden suçlu hissediyorum.
Yani...
Belki sana sıkıcı falan geliyor olabilirim.
Bana ne soracağını biliyorum. Ben...
-Devam et. -Ediyorum.
Pardon.
Artık bu gerçeğe alışıyorum galiba.
Hayatın böyle olduğu gerçeğine.
Bu konuda söyleyeceğim bir şey yok.
Sıkışmış hissediyorsun.
Hayır, pek bir şey hissetmiyorum.
Bir şeyi kaybetmişim hissi var ama neden bilmiyorum.
Bunu öğrenmenin vakti gelmedi mi?
Nereye geldiniz?
Emin değilim. Jejune Enstitüsü müydü?
Bahsettiğimiz beyefendi geldi.
Peter.
Çok memnun oldum.
Ah, teşekkürler.
16. katta cevaplar seni bekliyor.
Tamam.
Buradan mı?
"Asansörden çıkıp koridor boyunca ilerle.
Hemen sağına bak.
Tekrar sağa bak.
Ve üçüncü kez...
Koridordan ilerle."
"Dümdüz ilerle.
İlerlemeye devam et."
"Koridorun sonunda
Atama Merkezine açılan çift kapıdan
geçmek için anahtardan yararlan."
Jejune Enstitüsüne hoş geldiniz.
Burası Philadelphia Atama Merkezi.
Lütfen size tahsis edilen koltuğa oturunuz.
Oryantasyonun başlamasına beş,
dört, üç, iki, bir.
JEJUNE ENSTİTÜSÜ
Merhaba. Biz Jejune Enstitüsüyüz.
Bizler, Boş Vermişlik'in ve yoksunluğu gidermek için
tasarlanan pek çok ürünün tedarikçisiyiz.
Mevcut ürünlerimizde PoliSu bulunuyor.
Müthiş canlandırıcı etkisiyle suyun yoğunlaştırılmış hâli.
Klonsuz insan kopyalama sistemleri, kişinin öz formunda
başka bir temsilci yaratmak için tasarlandı.
Ve en heyecan verici gelişmemiz,
Jejune'un I.D.E.A.'sı. Patentini bekliyoruz.
Ve şimdi de karşınızda kurucumuz
Octavio Coleman Beyefendi.
Merhaba. Evine hoş geldin.
Umarım tanıtım videomuz sana
şu an kendini bulduğun yere dair
biraz fikir vermiştir.
Evetse başını öne salla.
Öyleyse belki ben sana basit bir açıklama yapabilirim.
Tecrübelerime göre insan
genellikle müthiş sadelikteki şeyleri
anlaşılır buluyor.
Bu kavrayıştan da gerçeğe ulaşıyor.
Evetse başını öne salla.
Benim adım Octavio Coleman.
40 yıldan fazla bir süredir hayatımı, ruhumu
ve enerjimi tek bir amaç uğruna harcıyorum.
Gözlerinin önünde, burnunun dibinde duran bütünlüğü aydınlatmak için.
Zihnimize nüfuz eden ve tarihteki tüm kargaşalara sebep olan
ayrışmışlık illüzyonuna dikkat çekmek için.
Uzun yol kat ettim dostum.
Ve yolda bazen bir lider olarak hem ben
hem de takımım bu projenin verimliliğini sorguladı.
Üzerinde çalıştığım şeyin bir hayal olduğunu ve bu arayışımın
aptal işi olduğunu fısıldayan seslerle dolu
karanlık geceler geçirdim.
Ama kendimi haklı çıkararak kendimi yanılttım.
Görüşümüzün kilidini açacak anahtar sensin.
Kendini şu an senin oturduğun sandalyede bulan insan,
kesinlikle benzersiz bir insandır.
Ancak eşsiz bir ruh ilandaki numarayı yırtıp alırdı.
Daha eşsizi o numarayı arardı.
Daha da eşsizi yazdığı gibi merkezi arayıp haber verirdi.
Ve ancak en eşsiz ruha sahip olan karşıma geçip
gelecekteki çağrıma yanıt vermeye hazır olurdu.
Farkında ol ya da olma dostum ama sende
bir şeyler var.
Kış uykusuna yatmış bir şey
veya henüz doğmamış bir şey.
Fakat seni temin ederim bu şey benzersiz, hayati,
temel bir şey.
Hepimizin ortak bir dileği var. Bir sırrı.
Ender dile getirilen,
fakat umut edilen her şeyden daha evrensel bir şey.
Bir gün bu yanlışlık gün yüzüne çıkacak.
O gün çok daha önemli biri olduğunu öğreneceksin.
İşte o gün biri dünyadaki bu hiçliğin ortasından çıkıp sana
şöyle diyecek: "Hayır dostum. Değilsin.
Buraya ait değilsin. Benimle gel."
Senin yerin özel olanların yanı."
Ben buradayım ve o gün çok yakında gelecek.
Hayır dostum, sen değilsin.
Buraya ait değilsin.
Benimle gel.
Senin yerin özel olanların yanı.
Ne oluyor?
Duygularını açığa vurduğun bu anın bir gün için yeterli
olduğuna inanıyorum.
Şimdi yanındaki çekmecede bir göreve atanma kartı bulacaksın.
Bu ilişkiyi derinlemesine keşfedip
bize elzem bilgiler sunmak istersen
sıran geldiğinde seni seve seve buluruz.
Teşekkürler dostum.
ATANMA KARTI
JEJUNE ENSTİTÜSÜ
O KARTI DOLDURMA
BURASI GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ DEĞİL
SENDEN ÇALMAYA ÇALIŞIYORLAR
ONDAN DA ALMAYI DENEDİLER
BEKLEME KARTI AL VE KAÇ
KAÇ PETER
"Resepsiyona dönme.
Yangın çıkışına git. Alarm etkisiz hâlde."
"Birinci kata merdivenden in.
Koşma ama çok da yavaş gitme.
Peşinden geliyor olmalılar."
"Bu kartı bırak ve telefonuna cevap ver."
Siktir.
Alo?
Ben Kumandan 14,
Başka Bir Yer Cemiyetinin kaptanı
ve Jejune Enstitüsünün can düşmanı.
Peter neye bulaştın bilmiyorsun. Öğreneceksin.
Konuşma, düşünme, endişelenme. Güney Cadde'ye git.
Adres telefonuna uçtan uca şifrelemeyle korunan
multimedya mesajıyla iletilecek.
Tamam ama...
Alo?
İki, yedi, yedi, sıfır, yedi, yedi. Güney Cadde.
Kutsal Boş Vermişlik mi? Ne demek bu şimdi?
-Pardon! Benim hatamdı. -Ne yapıyorsun be?
GÜZEL ŞEYLER DÜKKÂNI
Bana dokunursan seni öldürürüm. Duydun mu?
Tabii sen çok haşinsin değil mi? Aşağılık götveren!
-Tanrım. -Beni kimse kandıramaz götlek!
Kandırmıyorum ki. Götlek değilim ben.
-Götleksin. -Değilim dedim!
-Götleksin dedim! -Değilim! Ben sadece benim.
O şeyden değil misin?
Ne? Hayır.
Neler oluyor hiç anlayamıyorum.
Benim gibisin yani! Videoyu izledin mi?
-Evet. -Çok manyak değil miydi?
Ne oluyor bilmem ama eğlenceli.
Şey, açıkçası benim kafam karıştı ve korktum.
Evet, affedersin.
Ben sadece rol yapıyordum.
Ah, tamam. İyiydin. Tehditler çok inandırıcıydı.
Sağ ol. Yeni geliştirdiğim bir yetenek.
Evet, iyiymiş.
Hâlâ ne olduğunu anlamıyorum.
Ben de ama bence yeni bir reklam kampanyası olabilir.
Her an biri çıkıp bir şey satacak gibi.
"Sürpriz! Bu deneyimi Bender Elmore'a borçlusunuz."
-Bender Elmore? -İsmi öyle bir şey olmalı.
Büyük bir şirket olmalı.
Bu şey her neyse ucuz olmadığı belli.
Biri para kazanmaya çalışıyorsa önce para harcar.
Aslında ben bazen bana para getirmeyecek şeylere para harcıyorum.
Mesela... Kablolu yayın gibi.
Haklısın galiba.
Birileri kendini eğlendiriyor da olabilir.
Beni mi izliyorsunuz orospu çocukları?
O enstitüyü kurumsal götünüze sokacağım.
Çok fazla göt diyorsun.
Sonraki adımı beraber yapalım mı?
Sonraki adım mı?
"Güç senin içinde.
Onu bul."
GÜÇ SENİN İÇİNDE ONU BUL
Onur sistemi.
MAKUL BİR BAĞIŞ KARŞILIĞINDA EŞYA
Bu anca tenha bir sokakta işine yarar.
Doğru.
Evet.
Gitmeden almak istediğin bir şey var mı?
Burada ilk defa gördüğüm bir sürü eşya var.
Dokunmak isterim.
Evet, inanırım.
BAŞKA BİR YER
Başka bir yer. Şey burada...
Bu tuğlanın üstünde "Başka Bir Yer" yazıyor.
Nasıl yaptılar bilmiyorum.
Özel bir kalıp yaptırdılar herhâlde.
Yapımı kolay değildir.
İnşaat işinde değilim ama ben... Benim...
Kim bilir.
Hazır mısın?
Buna izin verilir mi sence?
İzin mi?
Sonrakini beraber yapmamıza.
Kural filan var mı bilmiyorum.
Yani koskoca adamsın.
Kendi başına düşünebilirsin değil mi?
Bunu hiç konsept olarak düşünüp değerlendirmemiştim.
Evet, tabii. Evet.
Neyse işte. Sen ne diyorsan. Evet.
Al.
Bunu dene.
Sakinleştirir.
Uyuşturucudan korkarım. Kusura bakma.
Bu iyilerden.
Bak, bu şey her neyse eğlenceli bir şey olmalı.
Ve böyle şeyler kolay kolay olmaz, fırsatı değerlendirelim.
İş işten geçtikten sonra eğlenemezsin.
Konseri videoya alan bu yüzden aptaldır.
Peki. Tamam.
Evet artık kulağımın içinde.
Lütfen, benim için bunu mahvetme.
Tabii ki.
Vay canına.
Çok iyi. İnsanlarda görmüştüm bundan.
Birkaç kez sinemaya gidip
güzel bir film izlediğimde hissettiğim gibi hissettim.
Film bitip dışarı çıktığımda
renkler daha canlı gelirdi.
Dünya daha güzel görünürdü.
ONU BUL
O his gitmesin istedim.
Hayatımda ilk kez dünyaya
yeni gözlüklerle bakarak yürüyordum.
O ana kadar hayat sanki boş vaatlerden ibaretti.
Çok çalışırsan mutlu olursun.
Doğru olanı yaparsan iyi şeyler seni bulur.
Doğal olarak birinin karşımıza çıkıp
bunu bizden almasını bekledik. Fakat Enstitü hiç gelmedi.
Gençliğimden beri ilk defa ben...
Belki bu aptalca gelebilir.
Hatta aptalca geleceğine eminim. Umurumda değil.
Sanki sihirliydi.
Sihrin gerçekliğini hissettim.
Belki sihrin bir parçasıydım.
Çünkü hayatıma yön vermesine izin verdiğim o işaretler...
GİRMEK YASAKTIR SATICI GİREMEZ
...gücünü kaybetti.
PİŞMAN OLMA: KUTSAL BOŞ VERMİŞLİK'İ TAKİP ET
BAŞKA BİR YER'İ ZİYARET EDİN EPWA.LIFE
Sonra ne oldu?
Birkaç gün böyle devam etti ve...
...elimden kayıp gitmesi beklediğimden daha kolay oldu.
Yaşadığın bu tecrübenden öğrendiğin bir şey var mı?
Hayat onun için çok farklılaşmıştı.
Ben çok korkmuştum ama o çok eğleniyordu.
Bu sana nasıl hissettiriyor?
Keşke biraz onun gibi olabilsem.
-Alo? -Peter!
Ben Başka Bir Yer Cemiyetinden Kumandan 14.
Bize çok acil lazımsın!
Kumandan merhaba. Benim.
Ben Peter. Buradayım. Tam da yemek yiyordum.
Yemek bekleyebilir.
İnsan vücudu haftalarca yemeksiz
ve günlerce susuz kalabilir.
Var mısın yok musun, derhâl öğrenmeliyim.
-Ben... -Derhâl!
Varım.
Konum şifrelenmiş multimedya mesajıyla gönderilecek.
Acilen yardımın lazım!
Tamam, ben... Alo?
-Alo? -Zamanı geldi.
Dikkatlice dinle.
Dans et.
Dans et dedim!
İlerlemenin tek yolu aykırı fiziksel figürler yapmak.
O yüzden dans et!
Dans et dedim sırık orospu çocuğu!
Dans et!
Harika. Dansa devam et.
Telefonu kapatıp dans et.
Dans et puşt!
-Dans et! -Tamam ama...
Alo?
Simone!
Peter.
-Nasıl gidiyor abi? -Selam.
O şey Kocaayak mı, yeti mi Sasquatch mı bilmiyorum
ama iyi dans etti.
Evet Kocaayak'tı.
-Evet. -Ben de öyle düşünmüştüm.
Biz şey...
Evet. Eğleniyor musun?
Şiddetli bir kaygı duyuyorum ama iyi anlamda.
Ona galiba heyecan deniyor.
Evet. Tamam.
Üç, iki, bir.
Hanımlar ve beyler, Başka Bir Yer'den yayın yapan
Boş Vermiş Radyo'yu dinliyorsunuz.
Canlı yayınımızı başlarken
bu yayının mesajını ve anlamını öğrenip
aynı zamanda tamamlanması gereken
bir göreviniz olduğunu söylemeliyim.
Zarflarınızın içinde renkli birer raket olacak.
Bu raketler aile üyelerinizi tanımanızı sağlayacak.
Lütfen şimdi raketi kaldırın
ve bu yolculuğa kimle devam etmeniz gerektiğini öğrenin.
Etrafınıza bir bakın.
Artık aileniz olan diğer cesur ruhların yüzlerine bakın.
Sizler, Boş Vermiş Casuslar olarak seçildiniz.
Şimdi şifreli radyo yayını size Boş Vermişlik'in sırrını verecek.
O sır ne?
Boş Vermişlik nedir ve gizli müritleri kimdir?
O kişiler dost mudur düşman mıdır?
Varoluşları bugünün siyasi, ekonomik ve ruhsal kargaşa dünyasında
neye delalet ediyor?
Dikkatlice dinleyin, hepsini anlatacağız.
Ben sözcünüz Kumandan 14.
Başka Bir Yer Cemiyetinin sadık hizmetlisi ve baş sorumlusu.
Bu özel frekansta kısıtlı bir süre için yayın yapacağım.
Tıpkı hapisteki Aziz Peter gibi
hücrenizin anahtarı ayağınızın ucunda.
Uzanıp alın ve kapıyı açın.
Özgür bireyler olarak aydınlığa kavuşun.
-Selam. -Merhaba.
Diğerlerini bulun. Ben beklerim.
Bizle gelmiyor musun?
Dikkatim dağılsın istemiyorum. Her delil çok önemli.
Fakat bir uyarımız var.
Peki.
Sahte Boş Vermişlere dikkat edin.
Sahte kâhinler şu an bile en özel kişiyi yani Clara'yı,
Kutsal Boş Vermişlik'in sahibini bulmaya çalışırken
güçlerini birleştiriyor.
Özellikle Octavio Coleman Beyefendi
denen o adama dikkat edin.
Çünkü kendisi hâlihazırda
Başka Bir Yer Cemiyetinin baş düşmanı,
gülünç ve şeytani esinlerle sahte Boş Vermişlik'i
meydana getiren kişidir.
Jejune Enstitüsü şerrinin kurucusu,
CIA ajanı ve muhbiri,
sabotajcı ve provokatördür.
Octavio Coleman Beyefendi...
Affedersiniz.
...denetimin ardındaki isim...
Pardon. Şeyinizi görebilir miyim...
Ah, eşiz! Eşiz değil mi?
-Evet, öyle. -Eşiz. Çok sevindim.
Yalnızım sandım. Değilmişim. Kimseyi bulamamıştım.
-Yalnızım sandım. Çok sevindim. -Ben Peter.
Peter. Zor duyuyorum.
-Ben Peter. -Peter.
-Simone. -Ben Janice.
-Selam Janice. -Merhaba.
Şimdi duyuyorum. Çıkardım onu.
-Bizimki takılı. Gel hadi. -Peki, harika.
Ah, ben...
-Tamam. -Tamam geliyorum.
Dostlarım, bu dünyanın ardında sizden saklı tutulan
başka bir dünya daha var.
Artık saklı değil.
Güç içinizde.
Hep içinizdeydi.
Şimdi bu saklı dünyadan çıkıp görevinizi net bir şekilde
ifade ederken beni çok iyi dinleyin.
Clara'yı bulmalısınız!
O, gelecek güzel şeylerin habercisi
ve bize Kutsal Boş Vermişlik'i getiren kişidir.
Octavio'nun zalim güçleri ve sefil enstitüsünden önce
onu siz bulun.
Biz de sizi ödüle boğalım.
Clara'yı bulun ve birlikte bu dünyayı değiştirelim!
Çok deli bir şeydi!
İnce planlanmış bir oyundu.
-Heyecan vericiydi. -Pardon, ne demek oyundu?
Sizce bu bir tür şaka falan mı?
Hayır, şaka değil.
Hoş bir numaraydı işte.
Yani güzel bir akşam gezmesi gibi.
Lev kesin... Lev eşim olur.
Bunu duyduğunda kesin çok gülecek.
Ben söyleyeyim size.
Bu işin arkasında bir güldürüden çok daha fazlası var.
-Öyle mi? -Bu bir devlet operasyonu.
İsminiz neydi?
Jani... Bayan Foster. Şey, Janice.
-Peki Janice. -Bayan... Janice, evet.
Janice.
Atanmadan beri küçük büyük tüm ipuçlarını
kaydediyorum.
O yayında bir kod vardı.
Daha önemli ve sinir bozucu olan şey ise,
tüm kişisel bilgilerimizi kaydediyorlar.
Telefonlarımız, maillerimiz vesaire.
Belli ki bu üst düzey bir sosyal deney.
Yok artık.
Kabalık etmek istemem
ve bunu gerçekten içtenlikle soruyorum,
sen deli misin?
Deli olduğunun farkında olmazmış insan.
Gerçi tecrübelerime göre öyle değil.
13 yaşımda SAT'den 1590 puan aldım.
Tek soru kaçırdım. Hâlâ üzerine tartışırım.
-Ben deli değilim. -Peki.
Örüntülerden iyi anlarım
ve bence bu işin de bir örüntüsü var.
Tüm bunlar...
Tüm bunlar bizi bir şeye yönlendiriyor.
Bu kesinlikle
çok iyi uydurulmuş bir hikâye.
Hâlâ adı Clara olan şu kayıp kızın olayını
anlamlandırmaya çalışıyorum.
Kutsal Boş Vermişlik mi? Bu ne şimdi?
Bence siz lafı dolandırıyorsunuz.
Radyoda adam Clara'yı bulana ödül verileceğini söyledi.
Bulanı da muhtemelen televizyona çıkarırlar.
Umarım çıkarmazlar.
Bundan bahsetmiyordu.
Peki. Pardon. Adın neydi senin?
Fredwynn.
-Pardon? -Fredwynn.
Fredwynn mi?
Evet, doğru telaffuzu öyle.
Fakat yanlış yazacakmışsın gibi hissediyorum.
Tek kelime. Fredwynn.
Fredwynn.
-Fredwynn. -Fredwynn mi?
-Fredwynn. -Evet.
O kadar zor değil. Fredwynn.
-Fredwynn. -Evet.
Fredwynn.
-Evet. -Tamam.
Fredwynn, sürekli senin teorinden
bahsetmek yerine herkesi tek tek dinlesek
daha iyi olur bence.
-Anlıyor musun? -Evet, anladım.
Harika.
Sen ne diyorsun Peter? Çok sessiz kaldın.
Söyleyeceğim her şeyi zaten bildiğim için
konuşarak bir şey öğrenemem.
Bu yüzden sadece sizi dinleyip bilgi edinmek istedim.
Kulağa bilgece gelse de bencilce bir görüş.
Bencil bir Buda gibisin.
Sana BB diyeceğim. Bencil Buda.
Demesen daha iyi aslında.
Düşüncelerini bizle paylaş.
Peki.
Ya bunlar gerçekse?
Aptal ya da saf görünmek istemem.
Fakat o buna bir komplo dedi.
Sen şaka dedin.
Sense bir oyun diyorsun. Peki ya...
Ya gerçek bir şeyse?
Hey.
Gülmeyi kes, tamam mı?
Komik değil.
-Bence çok güzel. -Teori üretmiyorum sadece soruyorum.
Bu yüzden aptal gibi görünmek istemem dedim.
-Aptalca değildi. -Biliyorum
ama o özellikle benim bir şey söylememi istedi.
"Konuş." diye tutturdu.
-Sorunu cidden sevdim. -Tamam.
Sorun yok.
Belki biraz turta yesek iyi olur. Tadı çok güzel.
Böyle yerlerde bazen turta oluyor.
-Peki. -Turta var mıydı?
-Turtanız var mı? -Turta mı?
Çilekli mi Hindistan cevizi kremalı mı?
-Çilek veya Hindistan cevizi kreması. -İkisini de getirin işte.
İkisinden de.
-Turta çok iyi fikirdi. -Teşekkürler.
Ben yemek yemeyi severim.
Evet, tabii.
İkisinden birer dilim. Bizden olsun.
Çok naziksiniz.
Naziklikten değil.
Karar vermeye çalışmanızı izlemek eğlenceli olacak.
Al. Benimkini yiyebilirsin.
-Ah, hiç gerek yok. -Yok, ben...
Gitmem gerek. Geç saatte eve yürümeyeyim.
Senle gelebilirim.
Yok, kal sen.
Turtanı ye. Hangisi güzelmiş bana söylersin.
Görüşürüz. Memnun oldum.
-Bayan Foster. -Janice.
-Sen...
-Simone. -Simone.
Fredwynn.
-Tek kelime. -Simone.
Peter.
Ne zaman bilmiyorum
ama yakında yine görüşeceğimizi hissediyorum.
Ah, umarım.
Evet.
O zamana dek Kutsal Boş Vermişlik'inizi takip edin.
O ne demekse.
Peki Kutsal Boş Vermişlik ile ne demek istiyoruz?
Sokakta öyle boş boş gezinme şekli mi?
Havalı bir şey mi?
Daha fazlası mı?
Kutsal Boş Vermişlik alınıp satılmaz,
paketlenip dağıtılamaz.
Sadece içinizde bulabileceğiniz bir güçtür.
Kafanız hâlâ karışık gibi.
Belki sizi biraz daha aydınlatabilirim.
Bu sahneyi başa alalım.
Çizgi film seversiniz değil mi??
Seversiniz tabii.
Herkes çizgi film sever.
Bir çizgi film karakteri hayal edin.
Herhangi birini.
Her köşeden sessizce yaklaşan
tehlikenin farkında olmadan
sokakta yürüyor.
Bazıları rahatlığını cehalet sanır.
Bazıları saflığına hayret eder.
Fakat Kutsal Boş Vermişlik
çok farklı bir şeydir dostlarım.
Etrafınızdaki her şey kaosa döndüğünde
kalbinizin ebedi dinginliğidir.
Yazılmamış bir izana göre
ismi konulamayan evrensel bir sevgi,
sonsuz bir neşe,
zamansız bir masumiyet;
sizi tüm zorluklardan, kederlerden,
korkulardan ve düşmanlardan korur.
Fakat hayat bir çizgi film değildir dostlarım.
Peki ne o zaman?
Bana bulaşma. Ben oyun oynamam bak.
Öyle ya da böyle bunla gözünün kökünü yakarım.
Her şeyi mahvetmek zorunda mısınız?
Simone, sen misin?
Evet. Ben geldim büyükanne.
Yat uyu sen.
Gecen güzel geçti mi?
Genel olarak evet.
İyi geceler.
İyi geceler tatlım.
Bir şeyin yok.
Bu Simone.
Kendinizi onun yerine koyun.