Jejune, değişsin tutumun!
BAŞKA BİR YER BİR NUMARA
CLARA'NIN ESARETİNE KARŞI ÇIK
OCTAVIO'YU DURDUR
Fredwynn!
CLARA'YA ÖZGÜRLÜK
Fredwynn!
Fredwynn neredesin?
Fredwy...
-Sürün! -Sürüyorum!
Niye Octavio'nun bagajında ki?
Çekilin! Bilmiyorum!
Tüm gün oyunla kafayı bozdu.
Hiç gülümsemedi bile.
"Gerçekler" deyip durdu sadece.
-İyi spor yaptım bugün. -Evet.
Janice yorulduysan yürüyelim.
Peter, iyiyim ben.
Ölmedik ya daha.
-Yürü be Janice! -Sen de!
-Ağzını açma. Pedal çevir. -Baş üstüne.
Ah Janice!
Nasıl da neşeli, hayat dolu,
nasıl da azimli.
Ama yine de o gözlüklerin ardında
bir korku, bir umutsuzluk seziyorum.
Bazılarınız şu an "Beni kandırdın Octavio.
Önceki iki bölümde kendimi Peter ve Simone'un yerine
koymam için beni ikna etmeye çalıştın.
Ben onlarla kişisel bir bağ kurmaya çabaladım." diyor.
Değerli izleyici, bu dizide herkese göre bir şey olduğundan
emin olabilirsin.
Belki de artık kendini Janice'in yerine koyma vakti gelmiştir.
Bugünün programı macerayla,
rehin alınan partneri kurtarma göreviyle,
düşmandan birkaç ipucu alma göreviyle
ve belki de "Ben kimim?" sorusunun cevabını bulmakla geçecek.
Ama hikâyemizi şekillendirip duygusal bir hava katmak için
önce Janice'i, kaldığı ikilemi,
hikâyesini bilmen gerekiyor.
Amacım her zamanki gibi
değerli vaktini boşa harcamamak.
Ve bunun için öğrenmen gereken bilgileri sana
kısa ama duygu yüklü bir biçimde aktaracağım.
Çizgi film sever misin?
Herkes sever.
El sallamayı bırak! Elin bisiklette olsun.
-Lev, düşeceğiz. -Bir şey olmaz.
Buradayım. Düşersek beraber düşeriz.
Çok aptalca bu.
-E ama senin fikrindi. -Yine de aptalca işte.
Pratik yapmalıydık.
Umarım bu deneyim aramızdaki uyumu yansıtmıyordur
çünkü şu an bisikletteki uyumumuz sıfır.
Janice'i kendinizmiş gibi düşünün dostlarım.
Janice tam olarak aradığı şeyi
yıllar önce bulmuş hâliniz.
Veya görüp geçirmiş herkesin kabul edeceği gibi
tam olarak aradığı olmasa da
yine de güzel bir şey bulmuş.
Janice, tüm korkularınıza rağmen
kendinizi yanınızdaki insanla
çıktığınız yolculuğa adamış hâliniz.
Janice, öfke ve ihaneti kaldırabilecek kadar
güçlü bir ilişki inşa etmiş hâliniz.
-Bir daha gözüme görünme! -Özür dilerim.
Vefa ve sadakatin
her türlü sorunu ezip geçtiği bir ilişki.
Hayat size bahşettiği en güzel hediyenin yanında
geçmişi ardınızda bırakacak yeni bir ortaklık sunmuş.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Janice,
siz daima aynı kalacağınızı düşünürken değişime uğrayan hâliniz.
Bu tabii ki doğal bir süreç
ama yine de acı verici.
Janice olarak hayatınızda iniş çıkışlara ve virajlara rağmen
sadece tek bir şey baki kaldı.
İyi günde kötü günde, neredeyse hep iyi günde,
bu hayat yolunda hiç yalnız kalmadınız.
Janice olarak bir hayat, bir kişilik, bir aile kurmaya
yıllarınızı verdikten sonra...
Lev! Yardım edin!
...hastalıkla ve sağlıkta,
doğumdan son güne dek
hayatın en acı şekilde kendini hatırlattığını deneyimlediniz.
Lev!
Lev, korkuyorum.
Düşeceğiz.
Lütfen, tek sürmek istemiyorum.
Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez.
Evet sevgili dostlarım. Artık Janice'i tanımışsınızdır.
Gözlerini kısın ve Janice olun.
Janice,
hayatınız boyunca inşa ettiğiniz kimliğinizin yitip gittiğini
fark etmiş hâliniz.
Eşi olmayan bir eşten,
en zor soruyu cevaplaması isteniyor:
"Peki ya şimdi ne yapacağım?"
Kaçmalarına izin vermeyin!
Kaçmasınlar!
Peki ya Fredwynn bir şeyin peşindeyse?
-Bir iş üstündeyse yani. -Ya oyun gerçekten kötüyse?
Yani tehlikede olabilir!
-Tamam, çabuk olun. -Janice, tamam.
-Bu şeye göz kulak olurum. -Fredwynn!
Fredwynn!
Geliyorum! Fredwynn!
Hadi be!
-Janice! -Olamaz!
-Yo, hayır! -Janice!
Fredwynn!
-İyi misin? Bir şeyin var mı? -Ah, iyiyim ben!
-Bayağı heyecanlı bir denemeydi. -Evet.
Bence bir sakin olalım. Yanlış bir şey yapmayalım sonra.
Fredwynn sıcaktan bayılacak! Haber izlemiyor musunuz?
Fenalık geçirecek! Yansın mı çocuk orada?
-Yanmasını istemiyorum. -Arayacağız onu şimdi.
-Ben ararım. -Harika bir fikir.
Çok daha önce aramalıydık.
-Telesekreter. -Telesekreter mi?
Ne yapacağız? Hiç iyi olmadı bu. Pekâlâ.
Şey yapalım...
Fredwynn gibi düşünelim.
-İstemem, kalsın. -İstersin.
Tamam, şey yapacağız... İçeri sızacağız.
Hadi. Sızacağız.
Hadi!
O garaja girmemiz lazım!
OCTAVIO COLEMAN BEYEFENDİ'NİN SUNUMUYLA
CLARA'YI BULMA: JEJUNE ENSTİTÜSÜ HİSSEDARLAR SEMİNERİ
-Bu adam kafamı karıştırıyor. -Kötü adamlar kafa karıştırır.
-Evet, beni ağlattı. -Öyle mi?
Evet. Beni kandırdı ama sonra Başka Bir Yer Cemiyeti...
-Neyse. -Bence şöyle yapalım.
İçeri girip birini bulalım,
park alanına girmemiz gerektiğini
ama kumandamızı kaybettiğimizi söyleyelim.
Güzel plan. Önden buyurmaz mısın?
Yok bana bu kadarı yetti.
İkinizden biri girsin bence.
Bu işte benden daha iyisiniz.
Tamam. Mantıklı bence. Önce biz girelim.
Şu adam azgın ve saf gibi.
Hedef belirlendi.
-O kadar basit mi? -Tahmin bile edemezsin.
Yardımcı olabilir miyim?
Merhaba.
-Ben Janice. -Merhaba.
-Nasılsın? -Ah, iyiyim.
Yatırımcı sunumuna mı geldiniz?
Sunum için
gelmedim.
Yok, hayır.
Şey...
Garaja girmem lazım.
Üzgünüm, yaka kartsız garaja giremezsiniz.
Yaka kartım yok ki.
-Fark ettim. -Yanımda yok.
Yaka kartım yanımda değil yani.
Çantamda kaldı.
KULE
-Diğer çantamda. -O nerede peki?
Garajda.
Yani gördüğün gibi ortada bir Catch-22 durumu var.
O ne bilmiyorum.
Yani bir şey olmadan başka bir şey mümkün olmuyor.
O şey de, ilk şey gerçekleşmezse vuku bulmuyor.
Bir kitaptan. Oku bence. Harikadır.
Sunum için geldiyseniz bir ceket vereyim.
Yoksa gitmenizi isteyeceğim.
Tamam. Gidiyorum.
Tamam, güzel.
E gitmiyorsunuz?
Arabam garajda.
Çantam da.
Garaj, evet.
Ah, bu taraftan. Güzel. Teşekkürler.
Bu taraftan.
Hadi.
Buldum onu!
Fredwynn!
Fredwynn geldim!
Geldim Fredwynn!
Fredwynn!
-Hanımlar bu iş bende. -Ses ver.
-Olmadı. -Kolu çek.
-Evet! -Ölmemiş. Burada değil.
Ah be Janice. Lafı hemen ölüme getirmesene.
Evet. Özür dilerim. Korkmuştum ama çok şükür ölmemiş.
Yani aslında ölmediğini de bilmiyoruz.
Bagajda değilmiş sadece.
Hey! 20 dakika oldu.
Ölmemiştir ama ölmüş de olabilir.
-Ya ölü ya değil. -Neden?
İkisinden biri.
-Biri geliyor. -Eyvah.
-Ne demek "eyvah"? -Bizi gördü.
Ah, telefonum.
-Fredwynn arıyor. -Evet.
Alo!
-İyiymiş. -Alo!
Janice sadece dinle.
İyiyim. Haklıymışım.
İşler düşündüğümüzden daha derin.
Cevaplar Octavio'da.
Cebinde bir zarf var. O zarfı almanız gerek.
Ne? Fredwynn?
Fredwynn!
-Peter. Simone. -Alo!
Janice.
Atıştırmalığımı hazır edin, güzel insanlar.
Bana biraz izin verin.
Janice.
O şeytan Octavio'nun yanında olmak kafanızı karıştırmış olmalı.
Neye inanacağını bilmek zor.
Ben şahsen fikirlerin demokratikleşmesini pek sevmem.
İnsanlar anonim bir kimlik ardına sığınıp
akıllarına eseni ortaya söyleyiveriyor.
Anladım. Kumandan 14 gibi yani.
-Aynen öyle. -Evet.
Yani neyin kumandanı ki? Başka Bir Yer Cemiyeti'nin mi?
Gerçek hayat tecrübesi olmayan, toy idealistler topluluğu.
Hem ayrıca
ondan önceki 13 kumandana ne olmuş merak ediyorum.
Pardon. Zekiceydi.
Yeni bir dünya bu.
Kuralları anbean değişen bir dünya.
Yaşlı bir adam olarak
bazı anlarda
hayatı yeniden öğrenme fikri beni yoruyor.
Öyle değil mi Janice?
Bilemedim şimdi.
Pekâlâ.
Belki de sen bize tam şu anda
tam olarak neler olup bittiğini açıklayabilirsin.
Çünkü bu olayın esrarengizlik seviyesini ölçemiyorum.
Hoşuma da gidiyor ama altında saptayamadığım
tekinsiz bir durum var.
Dürüstlüğünü takdir ettim.
Teşekkürler.
Sormak istediğin şey...
Bu gerçek mi?
"Bu gerçek mi?".
Soyut düşüncenin var olduğu andan beri bu soru aklımızda.
Sen ve ben. Buradayız işte Peter.
Bana göre
yaşadığımız bu an her şeyden daha gerçek.
Sence?
Bilmiyorum.
Yumurtanız.
Ah, teşekkürler.
Affedersiniz.
Haşlanmış yumurtaya bir paket şeker mi döktünüz?
-İki dakika kaldı. -Sağ ol.
Affedersiniz. Hazırlanmam gerek.
Sunumdan sonra yine konuşuruz.
Bay Coleman.
Burası buz gibi resmen.
Çok mu soğuk, yoksa bana mı öyle geliyor?
Burası buz gibi. Ben de soğuktan kaskatı oldum.
Al, ceketimi giy Janice.
Olmaz Peter. Sen üşürsün sonra.
Yok.
Bay Coleman, iyi bir beyefendiye benziyorsunuz.
Siz onu yerken ceketinizi giysem olur mu?
Kocam ceketini hep verir
ama kendisi burada değil. Ben de dondum.
-Haklısın Janice. Soğuk. -Evet.
Sahne ışıklarından gelen sıcaklığı gidermek için sahne arkasının
17 derece olmasını istedim.
Arkadaşların kalsın.
Ama koltukların olduğu yer senin için daha iyi olabilir.
Hem katılan herkese ceket de veriyorlar.
Ah, yok. Şimdi daha iyiyim. İyiyim.
Bence koltukla ceketi tercih edersin.
Çok eminim.
Hayır, yalnız kalmak istemiyorum.
Anlıyorum.
-Biz ona eşlik ederiz beyefendi. -Burası gayet iyiydi bence.
-Simone. -Siz kalın.
-Janice. -Evet?
Sana inancım tam.
Güzel insanlar.
Aman Tanrım.
Teşekkürler.
Burası mı?
Tamam. Ben...
-Sunumda buna ihtiyacınız olacak. -Tamam. Şöyle geçeyim.
Çok teşekkürler. Sağ olun.
Merhaba. Koltuğum şurası.
Geçiyorum. Pardon.
Affedersiniz.
Pardon.
Çok pardon! Ayağınıza bastım. Özür dilerim.
Hay aksi. Tamam, bir saniye.
Geldim sayılır. Tamam.
Merhaba. Nasılsınız?
Çok eğlenceli, değil mi?
Tamam.
Ben de şuraya sıkışayım.
Elimde program akışı yok ama olsun.
Tamam.
Altta niye yangın tüpü var?
Belki fişek falan vardır içeride.
Kafası iyi olan var mı başka?
Tünaydın eski yeni tüm Jejune hissedarlarımız,
hepiniz hoş geldiniz.
Dünya genelinde,
Jejune ailesi birçok etkinlikte bir araya geliyor.
Ancak Jejune Enstitüsü'nün kökleri tam da burada.
Her şey 1962'de,
toplum kurgulama mühendisliğindeki gelişmelerle
ortak menfaatlerde buluşan
akademisyenlerin bir araya gelmesiyle başladı.
1960'larda bu topluluk, insan denekler arasındaki
karşılıklı güveni artırmayı amaçlayan
deneysel araştırma teknikleri uygulayan
güçlü bağlara sahip bir forumdu.
Aydın metafizikçi Octavio Coleman liderliğinde enstitü,
bugün sahip olduğu geniş çaplı etkiye ve prestije
sahip olmayı başardı.
Başlarda Coleman, Jejune Metodu'nun o hayat değiştiren
gücünün farkına vardı.
Eşsiz zekâsı ve karizmasıyla
kuruluşu insan potansiyeli alanında
uluslararası arenada ezici bir güç hâline getirmeyi başardı.
Coleman 1970'lerde hâlâ kişisel gelişim
ve öz yardım hareketinin öncülüğünü üstlenirken,
Jejune Enstitüsü'nün günümüze en büyük katkısı,
uluslararası pazara çıkardığı
birçok gelişmiş teknolojik ürün ve hizmet oldu.
Bunların hepsi insan ırkının açığa çıkmamış yeteneklerini
hayata geçirmek için tasarlanmıştır.
Bu gelişmelerden biri, zihninizdeki hareketli görüntülerin
resmedilip kaydedildiği Hafıza Medyası Merkezi.
HAFIZA MEDYASI MERKEZİ
Zaman Kamerası.
Bu radyonik kamera ağır kuvars merceği sayesinde
kullanıcının yakın geçmişe dair resimler elde etmesini sağlar.
ZAMAN KAMERASI
Sudan Fikirler Kurumu ise
insanlar ve yunuslar arasındaki iletişimle ilgilenen
araştırma merkezimiz.
Bu olağanüstü hizmet ve ürünler
Octavio Coleman'ın hayatını adadığı evrensel vizyonun bir parçasıdır.
Ve şimdi bu yılın teknoloji harikasını sizlere tanıtmak için
karşınızda kurucumuz Octavio Coleman Beyefendi.
JEJUNE ENSTİTÜSÜ HİSSEDARLAR TOPLANTISI
Merhaba dostlarım.
Ve hoş geldiniz. Nasılsınız?
Harika!
Toplantımıza hoş geldiniz.
Sizler için büyük bir açılış hazırlamıştık.
Fişekler, dans eden develer falan...
Sonra dedim ki
hayatınızın 20 dakikasını çalmaya lüzum yok.
Evet, cidden.
Işıklara bir el atsak? Yüzünüzü görmek istiyorum.
Harika Jenny. Çok sağ ol.
Şimdi, en büyük korkumuz nedir?
Gerçekten.
En derinde yatan.
Benimkini söyleyeyim size.
Kim olduğumu unutmak.
En büyük korkum, bir aynaya bakarken
karşımdaki adamı tanımamak.
O gözlerin arkasındaki adamın
artık o eski "ben" olmadığını bilmek.
Bilimsel bulgulara göre bir olayı sadece bir kez hatırlayabiliyormuşuz.
Biliyor muydunuz?
Yani bir olayı tekrar hatırladığımızda
aslında o olayın anısını hatırlıyormuşuz.
Ve ondan sonra
anının da anısını hatırlıyoruz.
Bu böyle sürüp gidiyor. Ta ki...
...hayatın sonu gelene dek.
Telefondaki o deli işi oyunlar gibi yani.
Hayatımıza dair en önemli anılar
gölgelere dönüşür.
Zamanın çarpık merceğinde kırılıp bozulur.
En son kendimizi bir başımıza,
sorular sorarken buluruz.
"Nereye gittim?
Ne oldum ben?
Ben kimim?
Hatırlayabilir miyim ki artık?"
Artık...
...bunlara son veriyoruz dostlar.
Bu sorulara son.
Cevap Clara'da.
Bu olağanüstü genç kadının müthiş zekâsı sayesinde
kim olduğumuzu artık hiç unutmayacağız.
Şimdi bana gösteri için
bir gönüllü lazım.
Ne çok el var böyle!
Kimi seçsem?
Bir bakayım.
Bir bakayım. Ve...
Beni seç.
Janice, ben de seni istiyordum.
Hanımlar ve beyler, alkış alalım!
Yürü be Janice!
Hanımlar ve beyler,
gözü pek Janice'e merhaba deyin.
Merhaba.
SİNYAL BEKLENİYOR
Sence ona bir şey olur mu?
Hiç bilmiyorum.
Aman Tanrım.
Ebeveynler işte böyle hissediyor olmalı.
Şu an içimden sadece "Lütfen beni utandırma." diyorum.
Lafı dolandırmayacağım Janice.
Söyle bakalım,
çekip aldığın o ilan kâğıdında ne buldun da
seni ta buralara kadar sürükledi?
Neyin arayışındaydın?
Şey... Bilemiyorum.
Yeni şeyler keşfetmeye çalışıyordum galiba
ve Yer Çekimsiz Dans Salonu ilanını gördüm.
Nedir bilemedim, denemek istedim.
O küçük hile için özür dilerim.
Belki de bugün nihayet ayaklarını yerden kesebilirim.
Önce bir içki ısmarlasaydın.
Komikti.
İ.D.E.A.
Janice hiç sanal gerçekliği denedin mi?
Sanal...
80'lerde kocam Lev'in bir iş partisinde yanlışlıkla
metakolin almıştık.
İlginç bir deneyimdi.
-Güzel bir yanlışlıkmış. -Eh, yani...
Ama benim sana ve dolaylı yoldan
hissedarlarımıza göstereceğim şey,
Clara'nın kaybolmadan kısa süre önce icat ettiği
ve İ.D.E.A. adını verdiği ürünün bir kopyası.
Bunun dünyayı değiştireceğine inandı.
Ve Jejune Enstitüsü olarak
yakın gelecekte piyasaya sürmeyi umduğumuz bu ilk modelin
baş yatırımcısı olduğumuzu söylemekten şeref duyuyorum.
En iyisi ben daha fazlasını anlatmadan,
lafa değil de icraata bakalım.
Peki.
Peki, tamam, bir saniye.
-Tanrım... -Sakin olun.
Peki.
Kötü hissederseniz elinizi kaldırmanız yeterli.
Janice, fark ettim de
çevrimiçi kimliğin birçok fotoğraf ve etkinlikten oluşuyor.
Ama belli bir günde diğerlerine oranla daha çok şey paylaşılmış.
Lütfen bunun hangi gün olduğunu
seyirciyle paylaşır mısın?
Çevrimiçi ne? Oğlumun açtığı Facebook profilimi mi diyorsun?
Şey acaba... Düğün günümden mi bahsediyorsun?
Televizyondan fotoğraflara bakabilmem için
albümümüzden bir DVD bile yaptı.
Hiç unutmak istemediğin, hayatını değiştiren bir gündü.
Peki ya sana artık o DVD'ye ihtiyacın olmadığını, fotoğrafa bakmak yerine
o anı tekrar yaşayabileceğini söylesem?
-Bu şey... -Fevkalade.
...çok gerçek.
Keşfet. Cesur ol Janice.
Rebecca, Martin'den hemen uzaklaş. O adam tam bir domuz.
Merhaba!
Elbisen harika.
Metakolinli partiden daha garip bir şey bu.
Ne çok arkadaşımız var.
Çok arkadaşımız varmış.
Hepsi de hediye getirmiş.
Hediyeleri unutmuştum bile.
İnsanları zar zor hatırlıyorum.
Babam!
Selam baba.
Geçmişi yaşıyorsun.
Bu en büyük kâbusum olabilir.
Evet. Benim de öyle.
Ama bu mutlu anıları olanlar için.
Hangi günü seçerdin?
Galiba bunun için fotoğraf lazım. Bende hiç yok.
İşte orada.
İşte benimki.
O kadar yakışıklıydın ki!
Hâlâ öylesin canım benim. Hâlâ.
-Octavio? -Buradayım Janice. Buradayım.
Neredeyim ben?
Buradasın.
Yok, ben değil. Yani...
Yani düğünde neredeyim?
Anlamıyorum.
Evet ama anlayacaksın.
Seni yalnız bırakayım.
Ben gidince
üç adım geri atıp
sağına bakmanı istiyorum.
Ekran kapalı.
Artık sadece sen görebiliyorsun.
Kendini yeniden tanı Janice. Biz burada seni bekliyor olacağız.
Bir, iki, üç.
Bu benim.
Konuşma fırsatın olsa genç hâline ne demek isterdin?
Genç hâlin sana ne derdi?
Cesur ol Janice.
Zihnini özgür bırak.
Merhaba.
Çok tuhaf hissediyorum.
Beni hatırladın mı?
Ben...
Seni, eskiden olduğum kişiyi
pek düşünmüyorum.
Bugün güzel bir gün.
Bugün çok güzel bir gün.
Ah, hayır. Nişan yüzüğü nerede?
Her şeye takılıp duruyordu ben de çekmeceye koydum.
Bir kutunun içinde. Merak etme. Güvende.
Lev iyi bir adam.
Lev harika bir adam.
-En iyi arkadaşım. -Sana iyi bir haberim var.
Hep öyle olacak.
Yanlış anlama.
Bazı yıllar en büyük düşmanın olacak.
Bir kez kalbini kıracak.
Ama düzelmesi için çabalayacak.
Ve bunu her istediğinde yüzüne vurarak
ona istediğini yaptırabileceksin.
Bir şey sorabilir miyim?
Mutlu musun?
Yani diyorum ki
yaşlandığımda...
...mutlu olacak mıyım?
Evet.
-Mutlu olacaksın. -Ah, güzel.
Peki aklımdaki şeyleri yapabilecek miyim?
İngilizce öğretmeni
veya çocuk psikoloğu olacak mıyım?
Üniversiteyi bitirecek miyim bari?
Şey, hayır.
Hiçbiri mi?
Ne yapacağım peki?
Sözümü tutuyor muyum bari?
Ne sözü?
Sen...
Lev ile birbirimizi ne kadar seversek sevelim
yalnız olmayı ne kadar çok sevdiğimi unutmayacaktım.
Değil mi? Sebepsiz yere çöle uzun yolculuklar yapacaktım.
Kendimizle randevulara çıkacaktık.
Lev'e önemli olan her şeyi anlatacaktık
ama bazı şeyleri kendimize saklayacaktık.
Evet.
Korkusuzca flört edecektik.
Şey...
Bir süre bunlardan birkaçını yaptım.
Sonra...
Sonra çoğunu Lev ile yapmaya başladım ve
harika zaman geçirdik.
Şey olmuşum...
-Boş ver. -Ne olmuşsun?
Bir şey yok.
Eminim elinden geleni yapmışsındır.
O ne demek şimdi?
Şey...
Sanırım...
...boyun eğeceğim.
Korkak olacağım.
Ne?
Hayır!
Hayır, bir eş ve anne olacaksın!
Yapman gereken her şeyi yapacaksın!
Ne gibi? Kendimden başka herkesin sözünü yerine mi getireceğim?
Hayır, öyle değil.
En son ne zaman bir şeyi, herhangi bir şeyi
isteyerek yaptın?
-Şimdi işte! -Bundan önce.
En son ne zaman güvenli bölgenden dışarı adım attın?
Evlilik güvenli bölge değil ki. Bir macera.
Saçmalıyorsun.
Benimle böyle konuşamazsın!
Asıl sen annemmiş gibi konuşma!
Ben senim. Hayatı görmüş geçirmiş senim.
Biriyle o kadar yıl yaşamanın verdiği yaralarım var.
Sebepsizce basıp çöle gitmekten çok daha zor bir şeydi.
Gitmek kolay. Kalmaktır zor olan.
Kırışıklıkların çıkınca, para suyunu çekince,
çocuklar büyüyüp gidince, insanlar hastalanınca kalmak.
Sözümü tutmadığımı söyleme bana.
Unutmadım.
Değiştim. Büyüdüm.
Ve bunun için şükrediyorum!
Tanrı'ya şükür!
Kendi başına DVD oynatmayı bile bilmiyorsun.
Ne?
Ne saçmalıyorsun...
Nereden biliyorsun?
"Source" tuşuna basacaksın.
Hangi tuşa basacağımı biliyorum! Bulamıyorum sadece.
Minik oklu kare göstergeli tuş işte!
Anlamıyorum ben. Hiçbirini anlayamıyorum.
Biliyorum. Sen olmaktan utanıyorum!
Özür dilerim.
Kabalık ettim.
Eğer beni dinleseydin
böyle dağılmazdın.
Dağılmadım ki!
Tüm hayatını başka birine adadın, peki şimdi ne olacak?
Çözmeye çalışıyorum.
Sen bakmazken gözlerini deviren
bir grup hipsterla koşuşturarak mı?
Hayır! İyi iş çıkardığımı düşünüyorlar!
Kibarlık yapıyorlar.
Seni aptal görüyorlar.
-Hayır! -Ben de öyle.
Hayır!
GİZLİLİK MODU
-Hoşuma gitmiyor bu. -Bir şeyi yok.
Bir numara bu. Lokaldeki klip gibi, hatırlasana.
Hatırlıyorum.
-Hayır! -Affedersin.
Hayır! Bu doğru değil!
Dinlemiyorum! Gerçek değilsin sen!
Gerçek değilsin! Seni dinlemeyeceğim.
Hanımlar ve beyler, Janice.
Bir alkış alalım!
Teşekkür ederim.
Gördünüz mü?
Clara'nın yapabileceklerini gördünüz mü?
Jejune Enstitüsü'nün yardımıyla
ve zengin kaynaklarımızla
Clara'nın potansiyelini tamamen gerçekleştirebileceğiz.
O yüzden dostlar...
Jejune, değişsin tutumun!
Korkmayın.
Başka Bir Yer Cemiyeti geldi.
Ben Kumandan 14.
Vay anasını!
Size yapılan bu büyüyü bozmaya geldik.
Sakin olun.
Karşınızda duran bu iblis gözünüzü kör etmesin!
Clara özgür kalıp yozlaşmış Jejune Enstitüsü'nün
alçakça niyetleri olmadan güzelliğini yaymalı.
Korkmayın dostlarım.
Güvenliğiniz için her şeyi ayarladım.
Koltukların altında.
Octavio çok yaşa!
Jejune Enstitüsü çok yaşa!
Hava almam lazım.
-Hava almam lazım! -Hadi.
Simone!
SAHNE KAPISI
Nefesimi düzene sokmalıyım.
İyi misin? Ne gösterdiler sana?
Hiç. Hiçbir şey görmedim.
Ne yapayım senin için?
-İyiyim Peter! -Tamam. Pardon.
Yardıma falan ihtiyacım yok.
-Özür dilerim. -Siktir ya! Kilitlenmiş!
Fredwynn ne oldu?
İçeride. Oyunda hâlâ.
Biz kaybettik mi yani?
Hayır.
Size dedim. Kazanmak ve kaybetmek yok.
Bu oyun dikkat dağıtmak için.
-Fredwynn! Çok şükür buradasın! -Fredwynn ne oluyor?
-Neredeydin? -İyi misin?
-Onca zamandır gözümüzün önündeymiş! -Ne?
Jejune Enstitüsü'yle Başka Bir Yer Cemiyeti düşman değil.
İkisi de aynı şey.
Oyunlarla kafa karıştırmaya çalışıyorlar.
Özgür olduğunu sanıyorsun fakat aslında şu an bile raydayız.
Şu an bile raydayız.
Nasıl yani? Sokaktayız işte.
Gözlerini aç Peter! Siz de öyle!
Bak, bu tuğla bile
kolayca çıkıyor.
-Altında düdük var. -Bakın, düdük onda!
-Bak. -Harika.
-Ne işe yarıyor? -Mavi otobüs için.
Mavi otobüs mü?
Jejune'u seçersen de safran rengi geliyor.
Ama ikisi de en nihayetinde aynı yere gidiyor.
Delilik bu.
Daha bu ne ki! Yukarı bak.
Aman kâğıt kesmesin.
Jejune'un bir sonraki etkinliğini yazan
binlerce broşür üstümüze yağıyor.
Bunu nasıl yapıyorsun?
Bu gecenin senaryosunu buldum çünkü.
Anahtar burada, biliyorum.
Derhâl yemek işini erteleyip...
Fredwynn üzgünüm. Eve dönmem gerek.
Geç oldu. Gitmem lazım. Uzun bir gündü.
Bence de gidelim artık.
Yarın akşam yedide restoranda buluşmaya ne dersiniz?
Duymadınız mı?
Bu çok önemli!
Yarın geç olabilir!
Bazılarımız gerçekten zor bir akşam yaşadı.
Bazılarımız mı?
Ben mesela. Neler olduğunu bilmek ister misin?
Fredwynn bunu şimdi yapmasak olmaz mı? Lütfen.
Tamam.
Peki.
Bunu geliştirmek için vaktim olur benim de.
Mantıklı bir saldırı planı yaparım.
Janice de dinlensin madem.
Çok teşekkürler. Evet, yaşlıların dinlenmesi gerek.
Yarın görüşürüz o zaman.
Ha bu arada... Bunu istemiştin sanırım.
Octavio'nun ceketinden.
Rica ederim.
Teşekkür ederim.
Şimdi eğer sizin için mahsuru yoksa
küçük yaşlı kadın sendeleyerek evine gidecek.
Janice.
Görüşürüz.
Lev!
Ben geldim.
Ah Tanrım, ne gündü ama!
Önce büyük bisiklete benzeyen bir zamazingoya bindik.
Sonra bana şu sanal gerçeklik şeyinden taktılar.
Şaka yapmıyorum.
Sen de vardın.
Yani gerçekte orada değildin
ama seni gördüm.
Evde olmak çok güzel.
-Selam Meredith. -Selam.
Bu saate kadar kaldın, sağ ol.
-İyi mi? -Güzel bir gün geçirdi Bayan Foster.
Evden çıkmanıza sevindim.
Daha sık çıkmalısınız.
Bu kadar uzun süreceğini bilmiyordum.
Bu oyun çok deli bir şey.
Ama sevmişsiniz.
Yeni bir macera, orası kesin.
Bay Foster buna sevinirdi.
İyi geceler. Yarın görüşürüz.
Ah, ayaklarım!
Ayaklarım.
Özledim seni.
Eve gelip sana bugünü anlatmak için sabırsızlandım.
Ah, keşke yanımda olsaydın.
Ne diyorum ben?
Her anından nefret ederdin.
Çok acayip şeyler oluyor.
Ve takım arkadaşlarım...
...çok...
...eşsiz insanlar.
Kibarlar ama beceriksizmişim gibi davranıyorlar.
Ne yani, 70 yıldır bu dünyada yaşamıyor muyum ben?
Zamandan anlamıyorlar.
Öğrenecekler.