Kahramanlarımız.
Birbiriyle uyumsuz cesur gezginler
fener ışığıyla piramitlere sızıyor.
Bir anlığına bu insanların yerinde olduğunuzu düşünün.
Tarifi zor, derin bir gerçeğe sürükleniyorsunuz.
Bu gerçek riskli.
Bu gerçek tehlikeli.
Hepsi sadece bir oyun mu?
Yoksa başka bir şeye mi dönüştü?
Clara gerçek.
Teknik olarak bunu bilmiyoruz.
Ama duvar resimleri gerçek.
Sonuçta biri onları çizmiş.
-Muhtemelen Clara. -Evet, mümkün.
Öyleyse Clara gerçek ve kayıp demektir.
Bir kere de şunu olduğu gibi değerlendirebilir miyiz?
Duyduklarımız doğruysa Clara
tehlikede olabilir.
Ve 40 yaşında falandır.
Bakın. Bu 20 yıl öncesinden.
Eğer bu Clara'ysa o zamanlar gençmiş.
Şimdi 40'ına dayanmıştır.
Sanatçıyı bulmak için sanatını takip etmelisin.
Benim işsizliğe yeni adım atmış bu sırık arkadaşımız kadar inancım yok.
Ama eğer Clara gerçekse
duvar resimleri bizi ona götürecektir.
Kaynağına yani.
En baştan çalışmalarını takip edeceğiz
ve onları boyayan kimse
bir şeyler öğrenmeye çalışacağız.
Boyayan gerçekten Clara'ysa
bir soyadı falan vardır herhâlde.
Soyadını öğrenip işe koyuluruz.
Ya da herkes gibi oyunu oynarız. Güzel olabilir.
Yanlış ata oynuyorsunuz.
Siyah bir paltoya sarılıp
sonra da bir kuleye kaçan hayali bir kızın öyküsü değil bu.
Saçmalıyorsunuz.
Bu davranışlarımızı kontrol etmeyi amaçlayan
uluslararası bir komplo.
Bir ortaklık.
Bu yüzden peşine düşmemizi istemiyorlar.
Oyunun oynandığı yerlere dönüp
bir şekilde aralarındaki bağlantıyı bulmalıyız.
Ortak bir mali kaynak bulana kadar iz sürelim.
Sonra da açığa çıkarıp bu işi bitirelim.
Arkadaşlar Clara'yı aramalıyız.
Hadi ama.
Clara "Ben senim." dedi.
Ya sen kaybolsaydın?
Ya da sen?
Sen? Ya ben kaybolsaydım? Beni arar mıydınız?
Sanmıyorum.
En üzüldüğüm şeylerden biri bana bir şey olsa
duşta kayıp düşsem
veya suşi yerken boğulsam
birinin öldüğümü anlaması
haftalar hatta belki yıllar sürecek.
Yani dediği gibi Clara aynı zamanda bense
onu arayan birine ihtiyaç duyuyor demektir.
Evet.
İkiye ayrılalım.
Peter ve ben şelaleyi buluruz, siz de...
-Yo, olmaz. -Olmaz mı?
-Olmaz. -Ayrılmayalım mı?
Hayır, ben onla gitmem.
Benden bahsediyor.
-Tamam, birbirinize kızgınsınız da... -Hayır.
Yaptığı çok kötüydü. Onunla gitmem ben.
-O kadar değil. -Çok kötüydü.
Onla çalışmayacağım.
Bakın, aranızda küçük bir anlaşmazlık var
-ama belki sadece... -Olmaz.
Tanrım. Ben Fredwynn'le giderim.
-Cidden mi? -Ne?
-Teşekkürler. -Tabii.
Ama Clara senin için çok önemli.
Biliyorum. Öyle.
Ama evet, Fredwynn'le baş başa zaman geçiririm biraz.
-Ben de Janice'le. -Evet.
Zamanı gelmişti.
-Çoktan gelmişti. -Çok eğleneceğiz.
-Çok güzel olacak. -Evet, harika.
Harika. Çok eğlenceli bir gün olacak.
"Savaşçılar dikkat.
Giysilerinizi kuşanın orman için hazır olun.
Clara'nın sırrı bu gece açığa çıkacak."
Bu gece mi?
Aman Tanrım. Oyunun son günü.
Biliyorlar.
Peşlerinde olduğumuzu biliyorlar.
Çok zamanımız yok.
Bu geceden sonra her şeyi toplayıp ortadan kaldıracaklar.
İzi bile kalmayacak.
Hokus pokusla her şey yok olacak.
Perde arkasındaki büyücüyü bulmalıyız.
Clara'yı bulalım.
Yani Tanrı aşkına
neyse ne, artık harekete geçmeliyiz.
Kahvaltı bekleyebilir. Haydi bastır mavi takım!
Aman Tanrım. Fredwynn!
-Fredwynn evin inanılmaz. -Sağ ol.
Cidden.
Böyle oturabilirsin.
Başlamadan bir şeyler içmeliyim.
Atanmanın ilk gününden beri bunun üzerinde çalışıyorum.
Oyunun başından beri gittiğimiz her yeri
buraya koydum.
Bayağı uğraşmışsın Fredwynn.
Clara'nın sözüm ona evindeki o geceden beri,
bu oyuna harcanan paraları düşünüyorum.
Şu mekânlara bir bak.
Pop-up mağazalar, tiyatrolar, müzeler...
Kim bilir hepsine ne paralar döktüler?
Sadece Clara'nın evi yarım milyon dolar eder.
Ateşle okunan yazı, duvar resimleri filan.
Evin tapu kayıtlarına baktım.
Hepsi paravan şirketler. Bir yere ulaşmıyor.
Tüm bunları birbirine bağlayan bir şey bulsak, bir isim...
Bir isim bulursak fikir babasını buluruz.
Clara'yı da buluruz.
Gerçekse tabii.
Gerçek bence.
Evet, sence öyle.
Devam etmeden önce kafanı netleştirmelisin.
Bana yardım edeceksen bu işin tehlikeli olduğunu
bilmen gerek.
Karanlık bir iş.
Bu oyunu kurgulayan insanlar,
bu kadar yaklaşmamızdan
ve özellikle de doğru soruları sormamızdan rahatsız olacaktır.
-Tamam mı? -Ben hazırım.
Çok riskli.
İşkence edecekler, kesip biçecekler.
Ölümler olacak.
Ve bunların hepsi gerçek.
İsterlerse suda boğsunlar Peter, ben direnirim.
Testislerime elektrik versinler,
istedikleri kadar devam etsinler ama ben direnirim.
Direneceğim.
İki parmağımı burun deliklerine sokacağım
ve beyinlerini içlerinden söküp çıkartacağım.
Ve bu esnada,
kendimi korumakla
meşgul olacağım.
Yani seni koruyamayabilirim.
Pardon, dalga mı geçiyorsun anlayamıyorum.
Peter'la Başka Bir Yer Cemiyeti'ni ve Kumandan 14'ü
burada öğrenmiştik.
Ah, eski Schmidt işareti hâlâ duruyor.
Buraya önceden gelmiş miydin?
Etrafta duvar resmi veya şelale gördüğümü hatırlamıyorum.
-Bir soralım. Gel hadi. -Janice ben...
Kocan için üzgün olduğumu
söylemek istedim.
Daha önce fırsatım olmamıştı da...
Seninle çok yakın değiliz, biliyorum
ama konuşmak istersen...
Teşekkür ederim. Çok naziksin.
Gerçekten.
Her şeyin ortasında kalakalmış gibiyim, ben...
...ne diyeceğimi de bilmiyorum. Oyuna odaklanalım.
-Tamam. -Sen önden buyur.
Hiçbir şey kalmadı. Her şey temizlendi.
Biz aslında dışardaki eski şelale resmi için gelmiştik.
-Hatırlıyor musun? -Şelale mi?
Ben şelale falan bilmiyorum.
Kusura bakma.
Siktir ya.
Janice?
Haris Janice? Benim ben!
Boris! Boris Dabrowski!
-Onu tanıyor musun? -Tanıyorum.
Tanıyorum.
Boris!
Vay be, ne kadar uzun zaman oldu.
-Oldu tabii. -Evet.
-İsmin ne güzellik? -Geri bas, Boris.
Siz nereden tanışıyorsunuz?
Janice eskiden büyük bir feministti.
Ne?
Eşit Haklar Düzenlemesi'ni savunur, polis şiddetini
belediye önünde protesto ederdi.
Şiir gecelerine de giderdi.
Sadece bir kere gittim.
Tek seferlikti.
Zihnimdeki obsidiyenden Görebilirsin içimi
Zamanla içine çeker seni
Kardeşliğimizin Bu gözü pek mücadelesinde
-Vay be Janice. -Evet.
Boris. Ah, Boris.
Geçip otursana sen şöyle.
Hadi, otur şöyle.
Boris sen uzun zamandır Philly'desin,
muhtemelen bu binada.
Bir bak bakalım, bu duvar resimleri tanıdık gelecek mi?
-Hafızam eskisi gibi değil. -Kimin öyle ki?
Ama belki bir öpücük verirsen biraz hatırlarım.
Yok artık.
Boris, o zaman da olmamıştı
şimdi de olmayacak.
Ne demek o zaman da olmamıştı?
Bal gibi olmuştu!
Kesinlikle olmadı böyle bir...
Barmen, buraya üç tekila alabilir miyiz?
Buyur, üstü kalsın.
Pekâlâ. Hadi fondip.
Boris. Bana borçlusun.
Tekila mı seks mi?
İkisi de.
Hayır.
Dur, bunu biliyorum ben.
Gecekonduların oradaki Norris'in işidir bu.
-Orayı biliyorum. -Sağ ol.
Teşekkür ederiz!
Harikasın!
Şey, aslında harika değildin.
Hem de hiç.
Atama merkezi. Burada başlamıştık.
Her şey gitmiş.
Özel olduğumu burada söylemişti.
Fredwynn.
ONA YARDIM ET
Olamaz, sen de mi Güzel Şeyler dükkânı!
-İzlerini yok ediyorlar. -Bizden kaçıyorlar.
Burada sihir vardı.
Simone'la tanışmıştık. O şarkı çalıyordu.
Doctor Samuel Hoffman'dan "Lunar Rhapsody".
Beni orada korkutmuştu.
Hâlâ korkutuyor ama iyi anlamda. Gerçi...
Sana bir tavsiye vereyim.
Sana kalbini verirse keçeli kalemle üstünü karalama.
Çok spesifik bir tavsiye oldu.
Odaklan. Çok zamanımız yok.
Tamam.
Kocaayak buradan gelmişti.
Burada dans etmiştik.
En güzel gecemdi.
Eminim harikadır. Odaklan!
Tamam.
Havalı telefon gitmiş.
Gitmiş!
Yerine bunu koymuşlar.
TELEFON
Kumandan 14, merhaba.
Şaka yapıyordum.
Oyun oynamayı bırak. İşimiz var.
-Tamam. -Yavaşlatma beni.
İnsanı bazen çok zorluyorsun.
Zor geldiysem kusuruma bakma Peter
ama telefon şakası yaparken...
-Bırak telefonu Fredwynn. -Sizi izliyoruz.
Her yerdeyiz.
Hemen kurallara uyup oyuna dönün!
Bir gariplik var.
-Nasıl yani? -Resim tamamlanmamış.
Clara'nın çalışmasını olsaydı
ne olduğunu hemen anlardık. Şelale ve pencere gibi.
Bu bir şeyin yarısı gibi.
Belki diğer yarısı silinmiştir ya da üstünü boyamışlardır.
Tam olarak nereyi boyadıklarını saptamamız gerekiyor.
Sen o yeni boyayı sökersin ve altında... Ne oldu?
Hayır Janice. Resim bu kadarmış.
Pekâlâ. Tamam, anladım.
Bir şey gözden kaçıyor.
Burada bir yerlerde.
Berthe.
Mon chéri.
Bunu çözemedim.
Çözersin sen!
Pencere portremi yaparken, ki defalarca yaptım,
sırrım neydi?
Sen...
...içeriden...
...dışarıyı...
...resmetmiştin.
Yaklaştın çocuğum.
Oraya gitmemiz lazım.
-Evet? -Merhaba.
Biz Tarihi Başka Bir Yer Cemiyeti'ndeniz.
İyi denemeydi canım.
Tarihi Başka Bir Yer Cemiyeti diye bir şey yok.
Şey, yeni kurduk.
Merhaba, ben kurucu ve CEO Janice Foster. Evet.
Biz sizin sembolik bir miras olabileceğinizi düşündük.
-Benim mi? -Şey...
Hayır, apartmanın yani.
Kayıtlarımıza göre
buraya büyük bir meblağ ayırabiliriz.
İçeri girip hızlıca etrafa baksak olur mu?
Bir kimlik görmem lazım.
Tabii, gösterelim.
Bayağı tedbirlisiniz.
Kim olduğumuzu nereden bileceksiniz, sizin için yabancıyız tabii.
-Zaman kötü. -Şey...
İsminizin Clara olma ihtimali var mı?
Sanmıyorum.
-Peki. -İçeri gelin.
Ah, çok teşekkürler.
Bunları çıkarken alırsınız.
Bunu duymak iyi oldu.
Aman Tanrım.
Eve bak.
Ne kadar da... Zevkle döşenmiş.
Böyle bir şeyi bulamazsın.
Ne zamandan beri burada yaşıyorsunuz acaba?
37 yıldır.
Ama 1993'e kadar kocamla aşağıda oturdum.
Bina yöneticisiydi.
Anlıyorum.
Pekâlâ.
İyiymiş.
Şu duvar kâğıdı.
-Bunu... Bunu siz mi... -Çok güzel.
O kadar güzel ki.
Teşekkürler.
Öyle yapma.
Yangın çıkabilir.
Hemen geri yapıştırırız, siz de yangından korunmuş olursunuz.
Tamam.
Bir ejderha.
Çok güzel.
Burada sizden önce kim yaşıyordu?
-Genç bir kadın olabilir mi? -Bilmiyorum.
Eşimin kira sözleşmeleri duruyor.
Eminim duruyordur.
Buraya Janice'le gelmiştik.
Bir Jejune günüydü.
Anahtarımız bu müze.
Burası önceden de vardı.
Bu yüzden oyunun sahibi burayı diğerleri gibi yok edemez.
Anladım.
Bugün kapalı ama eminim içeride ipucu var.
Peki. Ne yapıyoruz? Plan ne?
Fredwynn.
-Geliyor mu? -Dur.
Tamam. Şimdi.
Koş.
Fredwynn, haneye tecavüz bu.
Seni zorla getiren olmadı.
Atladığım bir şey var mı diye zihin sarayıma girip
bir göz atacağım.
Tamam. Bunu yapmayı bana da öğret.
Tamam. Belki sonra.
-Janice'e öğretmişsin de çünkü. -Onda ipucu vardı.
-Belki bende de var. -Buraya ilk gelişin Peter!
Yardım etmeme izin versen... Bu işte beraberiz.
Hayrına zihin sarayına girmeyi öğretmiyorum ben.
Kes şunu.
İşe yaramak istersen
kan şekerim için bir şey bulabilirsin.
Sana atıştırmalık bulayım yani?
Fredwynn. Bana bak. Biz takım arkadaşıyız.
Sakinleş.
Fredwynn. Yemek getirmemi mi istedin cidden?
Ben senin...
ÜRET
Ben aptal değilim.
Sadece sessizim.
Felaket bir takım arkadaşı.
Takımda bencillik olmaz.
Başka Bir Yer Cemiyeti'nde bencillik olmaz.
Başka Bir Yer'de de olmaz.
Atıştırmalık mı istiyorsun? Al sana.
Berbat bir takım arkadaşısın!
Clara.
Seninle alakası yok.
Sen gerçek değilsin.
Zihnime sızmayı bırak.
Nerede?
Gerçek değilsin.
Nerede?
-Göster. Nerede? -Fredwynn!
Fredwynn, aklını yitiriyorsun.
Hey.
Buradasın. Tamam.
Bunu görmemi istedi ama nedenini bilmiyorum.
-Kim? Kim gör istedi? -Clara!
-Onu gördün mü? -Evet. Burada bir şey var!
-Tamam. -Ama nerede bilmiyorum.
-Fredwynn sakin ol. -Nerede Clara?
-Tamam. -Nerede?
-Fredwynn. -Biliyorum!
Biliyorum.
Ben hiç yanılmam!
Tamam.
-Yanılmam. -Biliyorum.
-Yanılmazsın, doğru. -Burada.
Biliyorum.
İyi geldi.
Pasif agresiflik yapıp sana plastik portakal getirdim.
Ama şu an o his geçti.
Fakat o günü hatırlamana hâlâ yardımcı olabilir.
Bu ne?
BE
Bu logo atama merkezinin anahtarında da vardı.
Fredwynn.
Hayır.
Ve...
...telefonda da.
BE BENDER ELMORE
Tüm bunları aynı kişi yapmış.
Oyundaki her mekânda bu eşyalardan var.
Bender Elmore bu.
Bilimsel araştırma ve ileri teknoloji şirketi.
Oyundaki mekânları böyle elde ettiler demek ki.
Her şey onların.
Bu oyunun yaratıcısı Bender Elmore'da çalışıyor olmalı.
Evet.
Bir şey biliyorsun. Nasıl bildin bunu?
Çalıştığım şirket de onların.
Hadi gidelim.
Eski patronunun odasına girip
sistemine sızarak ismi öğrenelim.
Olmaz. Bina ileri teknolojili sistemle korunuyor. Kart yok.
İşte bu bir Ethan Hund anı.
Sen Ethan ol, ben de Hunt.
-Takım değil miyiz? Öyleyiz. -Aynen öyle.
-Evet. -Peki, takım.
Hunt'ı istiyorsan başka ama bence Ethan'sın.
-Evet. -Fark etmez.
İçeri giremeyeceğiz ama olur da girersek
ben alt düzey bir çalışandım.
Çalma listesine erişimim vardı.
Bir bilgisayar bul bana yeter.
-Yeter mi? -Peter, ben halledeceğim.
Tamam.
Fredwynn.
Ah, bu Lupito. Lyft şoförümüz.
Hayatımda hiç bu kadar belge görmemiştim.
Evet.
Bunlar hep 2001 sonrası.
Bende 97-99 var.
-O işe yarayabilir. -Evet.
Bugün harika iş çıkardın.
Bardaki o kokmuş sarhoşla tatlı dille konuşman
ve şimdi burada Martin Scorsese'nin annesine yağ çekmen falan.
İnsan insandır sonuçta. Konuşmak yeterli oluyor.
Bilmiyorum. Şey yaparlar diye korkuyorum...
Fark edip yargılarlar diye mi?
İkisine de evet.
Beni dinle Simone.
Sen o gamzelerinle
ve upuzun bacaklarınla sadece kendin ol.
Senle problemi olan gelsin benimle konuşsun.
Teşekkürler.
Belalı bir tip olduğunu hissetmiştim Janice.
Bilmem.
Belki de öyleydim.
Ya da artık öyle oluyorum.
Aferin kızıma.
Dur.
Haziran 1999. Fotoğraftaki tarih bu muydu?
-Evet. -Aman Tanrım!
Bu sözleşmedeki insanlar duvar boyanırken buradaymış.
-Arkasındadır. -Biliyorum arkasında olduğunu.
Arkası neresi? Bir saniye.
"Clara Torres."
Bir isim bulduk.
Burada yaşamış.
Gerçekmiş.
Selam Peter.
İşten atılmana üzüldüm.
Selam. Nasılsın? Ah, teşekkürler. Ben de iyiyim.
İş arkadaşımın doğum günü için gelmiştim de.
Onun için geldim yani.
Öyle mi? Kimin?
Kimin mi?
-Duyamadım. Kimin mi dedin? -Arkadaşın kim?
İsmi ne yani?
-John. -Muhasebedeki mi?
Artık muhasebede, evet.
Posta odasından başlayıp yukarı tırmandı böyle.
İşe girdiği günü hatırlarım. "Vay, aferin Johnny!" demiştim.
-John Honig mi? -Johnny Honig.
Şimdi muhasebede.
Doğum günü üç ay sonra.
Erken mi geldim?
Sen eşyalarını almaya geldin.
-Ne yazık ki... -Merhaba.
Peter'ın yaşam koçu Leslie Hunt.
Ben akıl hocası olarak
Peter'ın odaklanıp her şeyi zamanında yapmasını,
şüpheli ve utanç verici durumlardan kaçındığına emin oluyorum.
-Kovulması... -İstifa ettim ben.
...birçok korkuyu
istemeden beraberinde getirdi.
Evet.
Ve bu egzersiz
iyileşmesi için çok önemli.
Buna ihtiyacı var.
Evet, var.
BİR BENDER ELMORE ŞİRKETİ
-Beş dakika. -Teşekkürler.
Teşekkürler. Çok sağ ol Leslie.
Birinin internette izinin olmaması mümkün değil sanırdım
ama bu kız dünyadan silinmiş gibi.
Yerel gazetelerin dijital olmaması da kötü.
Evet.
Mikrofilm makinesi.
Bundan anlarım.
Oğlum Ben'e kaç belgede yardım ettim kim bilir.
Annem de öyleydi.
Anneler böyledir.
Bir düşün, herkes eğlence dolu finale hazırlanırken
biz Kahverengi Ansiklopedi Takımı'na dönüşüyoruz.
-Bunun ne önemi var ki? -Varoluşsal açıdan mı?
Senin için yani.
Yani...
Clara zorluk çekmiş.
Dünya onun için kötü bir yermiş.
Ben de bu hissi hiç bilmiyorum sahiden.
Buldum.
Eylül 2000.
Resimlerden bir yıl sonrası.
"19 yaşındaki Clara Torres'in
3 Eylül akşamı evinden çıktıktan sonra
kaybolduğu bildirildi.
Şüpheli durum açığa kavuşmasa da
komşuları siyaha bürünmüş bir kadının varlığından söz etti."
"Daha önce hastaneye yatırılan
Clara Torres'in kendisi için tehlikeli olduğu söyleniyor."
Siktir, Clara sorunluymuş meğer.
-Herkes olabilir. -Bakalım hangi hastanedeymiş.
Belki bir doktor hatırlar onu.
-Psikiyatri kliniklerine bakacağım. -Ben yeri biliyorum.
Neresi?
Hawkton'a götürdüler onu.
Tamam, hadi Fredwynn. Göster kendini dostum.
Tamam.
Göreyim seni.
Sen yaparsın.
Sadece çalma listelerine erişim var.
Sana tam olarak bunu demiştim!
Sen de ben hallederim demiştin.
Beklediğimden de ileri bir teknoloji.
Biraz zaman lazım.
Müzik sever misin?
Selam.
Hayır, pek değil.
CLARA'NIN ÇALMA LİSTESİ
Benim listeme bir bak derim.
Fikrin değişebilir.
Ne yapıyorsun?
Hiç. Pardon.
Fredwynn, ana çalma listesine dön.
-Ne? -Ana...
Şunu bir bana...
Affedersin, ben yapsam?
Evet. Bu işe yarayabilir.
Bu şarkılar Güzel Şeyler Dükkânı'nda çalıyordu.
Geçen hafta 10,491 kişi bunu dinlemiş.
Kocaayak'la dans ederken çalan neydi?
"Play that Beat Mr. DJ", G.L.O.B.E. & Whiz Kid.
-Vay anasını, hatırladın. -Her şeyi hatırlarım.
Peki.
Evet. Sanırım bir şey buldum.
Bu oyunun eşsiz bir çalma listesi var.
Bu listeyi yapan bu programı da kullanmıştır.
-Çünkü eğer şirket onlarınsa... -Doğru.
Isaac Hayes aç.
"Run Fay Run."
Please Touch Müzesi, 2. gün.
Evet, tamam. Fishtown'daki barda ne çalıyordu?
Bilmem. Ben o bara gitmedim.
Doğru. Romantik bir düet gibiydi. Biliyor musun?
-Söyle biraz. -Ben şarkı söylemem Fredwynn.
Hadi, birkaç kelime var bana.
Sessiz ol biraz.
Hiç düşünmezdim...
Kelimeler
Seni seviyorum, bunu biliyorum
Çünkü bana dokun istiyorum
Hey, hey
Birbirimize kavuştuk, bu his...
"Reunited", Peaches & Herb.
İşte bu. Başardık.
Çalma listesine giren
veya değişiklik yapan son IP adresine bakıyorum.
Güzel.
Yaparım demiştim sana. Şimdi ne diyeceksin?
Güvenlik.
Fredwynn, üç deyince...
-Selam. -Merhaba.
Selam.
Birkaç şey soracaktım sana.
-Kime, bana mı? -Otur bir, rahatla.
Yok birader.
-Otur bir, soluklan. -İyiyim ben.
Elektroşoku kullandırtma bana.
Hayır.
Suratıma bir şey oldu mu?
-Evet. -Evet mi?
Duyamıyorum.
Hiçbir şey duyamıyorum! Yardım edin! Bir şey...
Kolum!
Acıtıyorsun! Kolumu acıtıyorsun!
O benim sakat kolum.
-Hey! -Hey.
Kaçacak bir yer yok beyefendi.
-Hayır. -Sakin olun.
Peter! Başardık!
Selam dostum.
IP adresi Hawkton,
Olde Richmond yakınlarında bir yere ait.
-Harika. -Evet. Hey!
-İyi misin? -Hayır.
Pekâlâ. Üç deyince.
Bir, iki, üç.
Siktir!
Tamam.
-İyi misin? -Hayır. İyinin yanından geçmiyorum.
Tamam.
Bayağı etkilendim açıkçası.
Oraya gidene kadar
çok kan kaybedersen diye söyleyeyim dedim.
-Peki. -Peki.
Evet. Seni şu an duyamıyorum.
Çok iyi iş çıkardın diyorum sadece!
Evet.
-Bayılırsan diye şimdiden söylüyorum. -Tamamdır.
HAWKTON EVİ KİRALIK
Biri onu buraya getirmiş olmalı.
Belki kayıtlar duruyordur.
Nerede? 24 saat açık spor salonunda mı?
Bilmem.
Birkaç güne geçer,
daha iyi olursun.
Ağlamamı durduramıyorum.
Belki sadece yorgunumdur.
Sence ondan mı? Yorgun muyum?
Yarın yine gelirim.
Git. Beni böyle görmeni istemiyorum.
-İyileşeceksin. -Git buradan.
Janice? Hey, Janice.
-İyi misin? -İyiyim.
-Dönelim mi? -Hayır, iyiyim.
Emin misin?
İyiyim.
Simone!
-Selam! -Aman Tanrım! İyi misin?
-İyi. Kanı yolda pıhtılaştı. -Duyamıyordum ama daha iyi şimdi.
Burada ne işiniz var?
Clara Torres.
Burası hastaneyken burada kalmış.
Torres!
Evet, soy ismi. Gerçekmiş yani kendisi.
-Evet! -Aynen.
Yaşadığı apartmanı bulduk.
İçeriye ve dışarıya resimler çizmiş.
Sözleşmede tam ismi yazıyordu. Gazetedeki haberde...
En az bir kez kaybolmuş
ve bu hastaneye yatırmışlar.
Burası eskiden akıl hastanesiydi.
Belki kayıtlar duruyordur veya biri onu hatırlıyordur
ama kayıt masası yerine bir spor merkezi var artık.
Benim pek umudum kalmadı.
Peki. Sağ olun çocuklar.
-Bu inanılmaz. -Bir dakika.
Siz burayı nasıl buldunuz?
-Çalma listeleri. -İnanamayacaksınız.
Oyunun finansörünün çalma listesi bizi buraya getirdi.
-Ciddi misin? -Kahrolası çatı katındalar.
Bina sistemine sızıp asansör şifresini öğrendim.
Şu an muhtemelen bizi izliyorlar.
Bulduk sizi!
Artık bizden kaçamazsınız!
İyi misin cidden?
Kendinde misin şu an?
Beyin sarsıntısı olabilir.
Ama iyi hissediyorum.
Her şey iyi bir amaç için, değil mi?
Evet.
İyi görünüyorsun.
Yani sağlam görünüyorsun.
Feleğin çemberinden geçmiş gibisin.
Oyunun son günü.
Artık biraz risk almalı, değil mi?.
Evet.
Dikkat edin.
Arkadaşlar gitmeyelim...
Sessiz ol.
Polisi arayalım. Polisi arayalım işte!
Aman Tanrım!
Yardımınıza ihtiyacımız var.
Kötü haber. Clara onların elinde.
Yardımınıza ihtiyacımız var.
Kötü haber. Clara onların elinde.
Yardımınıza ihtiyacımız var.
Kötü haber. Clara onların elinde.
Yardımınıza ihtiyacımız var.
Kötü haber. Clara onların elinde.
Yardımınıza ihtiyacımız var.